My Dream คนในฝัน BeeCris l บีคริส (END)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 37,312 Views

  • 1,546 Comments

  • 605 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    745

    Overall
    37,312

ตอนที่ 10 : คนใจร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1032
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 106 ครั้ง
    10 ก.ย. 61



บรรยากาศกองถ่ายที่เป็นตลาดนัดคนกรุงวันนี้ เป็นซีนนางเอกพาพระเอกซึ่งเป็นหนุ่มไฮโซมาเที่ยว พระเอกจะได้สัมผัสความน่ารัก ใสใส ติดดินของนางเอก แล้วคู่แข่งนางเอกก็บังเอิญเห็นรถของพระเอกก็เลยตามมา แล้วก็มาดึงตัวพระเอกกลับไปด้วยกัน ทิ้งความอาวรณ์ให้อยู่ในใจของพระเอก

 

ศิรินมองลูกหมาตัวน้อยในกล่องกระดาษลังใบโตที่ทีมงานจัดมาเข้าฉากด้วยสายตาไม่ไว้วางใจอย่างเห็นได้ชัด

ก็แบบพอในฝันเป็นแมว เจอหมาก็จะรู้สึกแหยงๆหน่อย 

อย่าว่าแต่ ที่ผ่านมาเธอก็ไม่เคยจะนึกอยากจะแตะต้องพวกตัวหน้าขนอุดมไปด้วยเชื้อโรคเหล่านี้ซักนิด


“มันจำเป็นต้องเข้าฉากด้วยเหรอคะ”

"ค่ะ ตามบทก็จะมีก้มลงไปเล่นกับหมานิดนึงค่ะ"  น้องทีมงานชี้แจงอย่างเกรงใจนางเอกสาว

“เอ่อ คือน้องคริสเคยโดนหมากัดตอนเด็กน่ะค่ะก็เลยออกจะกลัวหน่อย” พี่หวานรีบเอ่ยแก้ความเข้าใจของทีมงาน

“นี่ลูกหมาเพิ่งหย่านมเองนะคะ ไม่น่ากลัวหรอกค่ะ”

“แค่ลูบหัวเอ็นดูหน่อย น้องคริสไหวไหมคะ หรือพี่จะเปลี่ยนเป็นร้านต้นไม้ให้ดี ” พี่เกดอ่านบทแล้วเงยมาถาม

“หมาก็ได้ค่ะ”

ต้นไม้เดี๋ยวถ้าต้องจับต้องปลูก ถ้าเกิดแพ้ขึ้นมาล่ะ แล้วเดี๋ยวขี้ดินติดเล็บจะทำยังไง แล้วถ้ามียาง ยางมันกัด ถ้า..  ศิรินคำนวณในใจรวดเร็ว
น้องหมาคงแค่ลูบหัวป๊อบแป๊บ คงไม่น่าจะเป็นอะไร ... มั้ง

 

 

ภาพนางเอกสาวยิ้มตายีเล่นกับลูกหมาตัวน้อยและส่งยิ้มเผื่อแผ่ให้พระเอก มันช่างดูสดใสน่ารักจนเกินบรรยาย ขนาดน้ำทิพย์เอง เมื่อมองรอยยิ้มสดใสนั้นแล้วรู้สึกอยากจยิ้มตามไปด้วย 

"นี่ขนาดชีกลัวหมานะเนี่ย" 

เสียงกระซิบของทีมงานเข้าหูของคนหน้าคม

"นี่เคยได้ข่าววงในมาว่าปริ้นเซสน่ะ หัวสูง ขี้กลัวสกปรก กลัวเชื้อโรค กลัวหมาเกลียดแมวนะ สงสัยข่าวก็คงไม่จริงละมั้ง ดูสิ ดูติดดินเป็นธรรมชาติมากเลยนะ"

 

 

 

 

“คัต โอเคค่ะ ขนลุกมากเลยค่ะ”
เป็นอันที่รู้กันว่า คำว่าขนลุกของพี่เกดแปลว่า ดีย์

นักแสดงหลักสาวทั้งสองเมื่อได้ยินเสียงคัตก็ก็พร้อมจะแยกย้ายกลับมุมของตนราวกับนักมวยยามระฆังหมดยก มีแต่ฝ่ายพระเอกที่จะพยายามตามไปชื่นชม สร้างความสนิทกับนางเอกสาวเสมอ

ผู้กำกับสาวจับตาดูความสัมพันธ์ของสองดาราสาวอย่างแปลกใจ ก็ดูทั้งสองสาวไม่ได้ไม่พอใจกัน แต่ก็แบ่งระยะกันแปลกๆ ทั้งๆที่ปริ้นเซสเองก็น่ารัก แม้จะดูถือตัวบ้างแต่จริงๆก็ไม่หยิ่งขนาดนั้น แล้วยิ่งควีนถึงจะฉายาแบบนั้นตัวจริงเป็นคนนอบน้อมและออกจะเป็นมิตรนี่นา 

“ควีน ปริ้นเซส มาดูภาพกับพี่หน่อยสิว่าตรงไหนควรปรับอะไรไหม” ผู้กับกับสาวเอ่ยเรียกทำเอานักแสดงทั้งสองที่ผละกันออกมาราวกับแม่เหล็กที่ไม่ถูกขั้ว ต้องขยับมาใกล้กันอีกครั้ง  
“พี่เกดว่าขนลุกแล้วนี่คะ” ปริ้นเซสเอ่ยท้วงไปตามนิสัย ขณะที่ควีนมองจอมอร์นิเตอร์ที่รีเพลย์อย่างสนใจตามประสาคนใส่ใจในรายละเอียดการทำงาน
“แหม พี่ก็ไม่อยากขนลุกคนเดียวนี่คะ” พี่เกดเอ่ยขำๆ
“ดูสายตาปริ้นเซสสิคะ สื่อได้ดีมากเลยค่ะ ยังกับน้องแมวมองตามเจ้าของ”
“ห๊ะ” 

“ตกใจอะไรคะ”
“พี่เกด เปรียบคริสเป็นแมวแบบนี้เดี๋ยวคริสข่วนเลยค่ะ มองคนสวยๆเหมือนแมวไปได้ยังไง” ศิรินเอ่ยกลบเกลื่อนความตกใจที่ถูกทักแบบนั้น
ควีนที่มองมอร์นิเตอร์เงยมามอง แถมคลี่ยิ้มน้อยๆมุมปาก  ศิรินรีบหลบสายตาคมเสมองไปยังมอนิเตอร์อย่างสนใจแทน
“ดีมากเลยใช่ไหมคะ สายตาควีนเองก็สื่อได้ดีมากเลยนะคะ” พี่เกดเอ่ยชมทั้งที่แอบจับตาปฎิกิริยาทั้งสองฝ่ายเงียบๆ


“อ้าว ทำไมไม่เรียกผมมาเช็คภาพด้วยล่ะฮะ” พระเอกตาหวานเข้ามาร่วมวง 
“ไม่ได้เช็คอะไรค่ะ พี่อยากให้ควีนกับปริ้นเซสดูผลงานตัวเองน่ะ ส่วนยูรอดูตอนออนเเอร์”
“โหย ลำเอียงอ่ะพี่”
“อะ ขอบคุณทุกคนมากนะคะ เย็นมากแล้ว เลิกกองค่ะแยกย้าย”
“ควีน วีคหน้าเจอกัน ส่วนปริ้นเซสไม่เข้าใจบทตรงไหนก็ถามได้นะคะ คิวต่อจากนี้ พี่จะถ่ายฉากเจาะแบ็คกราวด์นางเอกนะคะ”

“โอเคค่ะ”


“พี่เกด หมาที่เข้าฉาก นี่จะทำไงคะพี่” น้องทีมงานตัวสูงโปร่งที่เป็นเด็กฝึกงานตรงเข้ามาถาม
“ก็คืนป้าเขาไปไงคะ”
“ป้าเขาบอกว่าให้เอาไปได้เลยค่ะพี่”
“เห้ย ไม่ได้ค่ะ พี่แค่ยืม”
“อ้าว น้องหมาไม่มีเจ้าของเหรอคะเนี่ย” เสียงแหลมใสของ ดีนี่ ดาราสาวตัวประกอบที่แสดงเป็นเพื่อนนางเอก เอ่ยพลางส่งสายตาเห็นอกเห็นใจไปยังหมาน้อย

“ค่ะ  หลงมาจากไหนไม่รู้น่ะค่ะ ป้าเขาก็หาเช้ากินค่ำ บอกว่ารอมีคนใจดีมารับไปเลี้ยงน่ะค่ะ” ทีมงานสาวตอบ
“น่าสงสารแฮะ” พระเอกหนุ่มชะโงกไปดู พลางเรียกนางเอกสาว
“คุณคริส มาดูสิฮะ เค้าทำตาแป๋วน่าสงสารเชียว”
ศิรินมองตาม ในใจที่ไม่เคยเอ็นดูลูกหมาลูกแมวหลงแม้แต่น้อย อยู่ๆก็นึกถึงตัวเองในความฝัน

ถ้าวันนั้นเขาไม่เก็บเธอไป มันจะเป็นยังไงนะ 

เธอจะรอดอยู่ไหม


“หนูน่ะชอบหมามากเลยค่ะ เสียดาย” ดาราสาวตัวประกอบ เอ่ยอย่างเรียกร้องความสนใจกลับมาที่ตนเมื่อดูพระเอกจะเอาแต่ใส่ใจคุณนางเอก

"เสียดายอะไรฮะ"

“เสียดายที่ดีนี่อยู่คอนโด คนเดียว ไม่มีใครช่วยเลี้ยง พี่คริสดูสิคะ” ตัวประกอบสาวอุ้มเจ้าหมาอย่างเอ็นดูแล้วส่งให้ศิริน
ศิรินมองยังเจ้าตัวเปี๊ยก ยื่นมือจะรับไว้ หากแต่มือเรียวของใครอีกคนคว้าเจ้าหมาน้อยวางกลับลงในลังกระดาษ

“อย่าอุ้มกันไปมาสิ มันจะเฉามือ” คนหน้านิ่งเอ่ย ควีนมีอะไรบางอย่างในตัวที่ทำให้คนฟังคำพูด

ศิรินที่เอื้อมมือรับเก้อออกจะไม่พอใจเล็กๆ แม้จะเข้าใจเหตุผล 
“คุณควีนสนใจรับเลี้ยงไหมคะน้องน่าสงสารนะคะ”
“คงไม่สะดวกค่ะ” ควีนเอ่ยสั้นๆ
“แย่จังน๊า  เอ๊ะ หรือลงประกาศไหมคะ แฟนคลับเขาคงรีบมาแย่งรับไปดูแล”

“ถ้าเขารับเพราะเรา แต่ไม่ได้ชอบมันจริงๆ บีว่าจะเป็นภาระเขามากไป” 

ศิรินมองคนตัวสูงที่มองเจ้าตัวเล็กในกล่องนิ่ง ในใจไม่เห็นด้วย

มีคนรับไปก่อนมันก็ดีกว่าอยู่ไปแบบนี้ไหมล่ะ

“ถ้าไม่มีใครเลี้ยงแบบนี้ เดี๋ยวดีนี่รับไปเองค่ะ แม่หนูน่ะรักสัตว์ หมาแมวก็ชอบเก็บไปเลี้ยงเยอะเลยค่ะ คราวนี้พวกพี่ๆจะมีน้องใหม่แล้ว”

“ใจดีจังเลยนะฮะ” พระเอกหนุ่มชื่นชม

“น้องดีนี่ใจดีจังเลยค่ะ  ไม่..” นางเอกสาวเองก็โล่งใจแทนเจ้าตัวน้อย

ไม่เหมือนใครบางคน ตัวเองไม่ห่วง ไม่ช่วยแล้วยังคิดแทนคนอื่นอีก

“น้องคริสคะ” พี่หวานสะกิดเรียก 

“ไปเถอะค่ะ คือน้องคริสมีธุระต่อนะคะ ไปเปลื่ยนชุดเถอะค่ะ” 

พี่หวานรับดึงแขนนางเอกให้ออกมาจากตรงนั้น
“เกือบละนะคะ”
“เกือบอะไรคะพี่”
“ก็ยังไงน้องคริสก็ไม่เลี้ยงนี่คะ เกิดหนูไปพูดจาเย็นชาก็เสียลุคนางเอกหมดสิคะ”

“คริสเคยพูดอะไรอย่างงั้นเหรอ”

นี่คิดจะด่ายัยควีนตะหาก 

“อ้าว ตอนถ่ายเรื่องก่อน น้องคริสยังบอกเลยว่าเงื่อนไขคือไม่รับร่วมเล่นกับหมาแมวและเด็ก  นี่พี่ยังงงเลยนะคะที่น้องคริสยอมเล่นด้วย โธ่ แค่นี้ก็คงฝืนใจแย่แล้ว”

ก็ไม่เห็นจะฝืนใจเลย คิดๆไป ตอนเข้าฉากกัน เจ้าตัวเล็กมันก็น่ารักดี

ไม่น่ากลัวอย่างที่คิดไว้เลยสักนิด

“ที่จริง เจ้าตัวเล็กนั่นก็น่ารักดีนะคะ” ศิรินเอ่ยอย่างที่ใจคิด

“หื้ม พี่หูฝาดป่ะคะเนี่ย” พี่หวานมองอย่างแปลกใจ

 


ศิรินเปลี่ยนชุดกลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง เมื่อแยกมายังรถตู้ของตน และพี่หวานขับรถส่วนตัวจากไปแล้ว ขณะคนขับจะเลื่อนประตูปิด สายตาเรียวก็มองเห็นนักแสดงสาวผู้ที่อาสาจะรับเลี้ยงเจ้าตัวเล็ก หิ้วกระเป๋าพลางคุยโทรศัพท์แล้วขึ้นรถส่วนตัวจากไปโดยไม่มีเงาของเจ้าตัวเล็กตัวนั้น

ศิรินที่นั่งในรถที่กำลังจะเคลื่อนออกกัดริมฝีปาก เรื่องของเจ้าหมาน้อยยังกวนใจ

“หยุดก่อนค่ะ คริสลืมของ”

เธอรีบก้าวตรงไปยังจุดที่เจ้าตัวน้อยอยู่ ป้าเจ้าของร้านยังคงรับแขกลูกค้าที่กำลังสนใจของประดับในร้าน

'อ้าว เจ้าตัวเล็กยังอยู่จริงด้วย'

ศิรินก้มลงไปดูเจ้าตัวเล็กในกล่องที่ร้องงี๊ดง๊าด

ยัยนั่นก็ดีแต่พูดเอาดี ไม่ได้รับไปเลี้ยงจริงๆสินะ

น่าสงสารจังนะเรา เกิดมาได้ไม่เท่าไหร่ก็เจอคนไม่จริงใจแล้ว

“ว่าไงคะเรา”

“เจ้าตัวเล็ก ไปอยู่กับพี่คริสไหม” ศิรินก้มลงไปคุย นี่เป็นครั้งแรกที่เธอคุยกับสัตว์

ถ้าไม่ได้ฝัน และในฝันนั้นเจ้าเด็กยักษ์เขาคุยกับเธอที่เป็นแมวเสมอๆ 

เธอคงคิดว่าการพูดคุยกับหมาแบบนี้ มันบ้าไปแล้วชัดๆ

 


“คิดดีแล้วหรือคุณ”


ศิรินเงยมองต้นเสียง ที่น้ำเสียงนิ่งๆที่เริ่มจะคุ้นเคย ที่ไม่ต้องเงยมองก็รู้ว่าใคร

ยัยควีน


เขากลับมาเปลี่ยนจากชุดกระโปรงแบบสาวไฮโซตอนเข้าฉากเป็นเสื้อเชิ้ตขาวกางเกงยีนส์ขาดๆ  ที่ยังไงก็ดูดี อีกแล้ว


“คุณเคยเลี้ยงตัวอะไรบ้างรึเปล่า”


“เคยไม่เคยแล้วจะทำไม” น้ำเสียงแหบตวัดห้วน พลางลุกขึ้นมาเผชิญหน้าอย่างไม่เกรง


“มันต้องใช้ความรับผิดชอบมากนะ”


“เดี๋ยว นี่คุณหาว่าชั้นเป็นคนไม่รับผิดชอบเหรอ”


“พวกหมาแมวน่ะ ตอนมันยังเด็กๆมันก็น่ารักแบบนี้หมดแหละ คุณจะโอเคเหรอ ถ้าโตมาเป็นหมาไทยบ้านๆธรรมดาๆ แล้วไม่ได้หน้าตาน่ารักแบบนี้” ควีนพูดไปเรื่อยๆพลางชำเลืองมองเจ้าตัวเล็กในกล่องที่กำลังส่งเสียงงี๊ดง๊าด


“คุณจะโอเคกับหมาพันธ์ทางที่คุณจูงไปอวดใครไม่ได้ว่ามันแพงแค่ไหนแบบพร็อบที่อยู่บนตัวคุณ คุณจะเลี้ยงหมาไทยๆเบๆ ในขณะที่เพื่อนคุณเลี้ยงหมาตัวละหลักแสนได้หรือ”


“คุณทนได้รึเปล่า เวลามันเลียมือ มันทำน้ำลายหกใส่คุณ ตะกุยสวนคุณ ทำต้นไม้ราคาแพงของคุณเสียหาย กัดแทะรองเท้าราคาแพงของคุณพัง”

 

ศิรินนึกภาพตาม

 

“คุณไม่โอเค ก็รอให้คนที่เขารักมันและพร้อมจะดูแลมันไปเลี้ยงเถอะ คุณรู้ไหมพวกสัตว์น่ะ มันทำอะไรตามสัญชาติญาณ มันเอาใจคุณไม่เป็นหรอก แล้วคุณก็จะ..”

 

“หยุดเลยนะ” ศิรินขัดอย่างไม่พอใจ

“ชั้นเข้าใจแล้วว่าฉายาคุณมันได้มายังไง ชั้นว่าเวลาคุณไม่พูดมันแย่แล้วนะ พอคุณพูดนี่มันโคตรแย่อ่ะ”

“คุณมันเย็นชา ใจร้าย ไม่มีหัวใจ คุณรังเกียจมันแล้ว คิดไปเองอย่างนั้นอย่างนี้แล้วคิดว่าคนอื่นจะคิดเหมือนคุณหรือไง ชั้นน่ะไม่ดูหมาที่หน้าตา หรือมันจะแพงแค่ไหน ใครจะไปคิดเล็กคิดน้อยใจแคบอย่างคุณกัน ต้นไม้ มันปลูกใหม่ได้ รองเท้ามันไม่มีชีวิตนะ มันจะมีค่าไปกว่าชีวิตเจ้าตัวเล็กที่ไหนล่ะ”

“คุณไม่เห็นเหรอว่าตอนนี้มันน่าสงสารแค่ไหน มันต้องอยู่ในกล่องแบบนี้ แล้ววันนี้พรุ่งนี้มันจะมีข้าวกินหรือเปล่า”


ไม่ช่วยละยังมาขวางคืออะไร เจ้าเด็กยักษ์ถึงจะจน ก็ยังใจดีกว่าร้อยเท่า ไม่ใช่สิหมื่นล้านเท่าเลย คนอะไร หน้าตาดี แต่ใจร้ายชะมัด ยัยราชินีใจร้าย


“ชั้นแค่อยากแจกแจงว่าคุณต้องเจออะไรบ้าง มันไม่ใช่แค่คุณอยากจะเก็บ ก็เก็บไปเป็นของเล่นชั่วคราว”

ศิรินย่อตัวลงไปหาเจ้าตัวเล็กในกล่อง ใช้สองมือปิดหูเล็กๆของเจ้าหมาน้อย แล้วหันไปส่งสายตาเขียวยังคนตัวสูงที่ยังยืนกอดอกด้วยท่าทีเย็นชา

“อย่าไปฟังเขานะตัวเล็ก คุณนี่ไม่สงสาร ไม่ห่วงเขา แล้วยังมาพูดจาใส่ร้าย ดูถูกเขาอีก และชั้นก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คุณดูถูกหรอกนะ คุณเองนั่นแหละ ทำตัวน่าผิดหวังที่สุด"

"คอยดูนะ ชั้นจะเลี้ยงเจ้าตัวเล็กให้ดี ดีๆๆๆ ดีสุดๆเลยล่ะ”  

“ชั้นจะคอยดู” 

คำที่คล้ายท้าทายทำให้ศิรินสบตาเขาอีกครั้งอย่างไม่ยอมแพ้ หากเมื่อสบตาอีกฝ่ายกลับยกคิ้วให้ข้างหนึ่ง แววตาของเขามีประกายพราวกว่าที่เคยราวกับกำลังยิ้มให้ ทำให้อยู่ศิรินก็ๆรู้สึกหายใจติดขัด  จึงหลบสายตาก้มลงไปดูหมาน้อย

คนอะไร กวนประสาทตลอดเวลา แล้วนี่เพิ่งจะด่า ยังมายิ้มอะไรอีกฮึ


“ตัวเล็ก ไม่ต้องไปสนใจพวกคนนิสัยไม่ดีเนอะ เดี๋ยวพี่คริสจะดูแลหนูเองนะ” ศิรินคุยงุ๊งงิ้งกับหมาน้อยอย่างแสดงออกชัดเจนว่าไม่ใส่ใจอะไรคำพูดของอีกฝ่ายอีกต่อไป

 

“ข้อเสียแจกแจงไปแล้วนะ ส่วนข้อดี ถ้าคุณรับมันไปเลี้ยง คุณจะได้เพื่อนแท้ที่จะไม่มีวันทรยศคุณ มันจะรักคุณอย่างไม่มีเงื่อนไข  และจะซื่อสัตย์ต่อคุณจนวันตายเลยล่ะ”

 

มือที่ลูบหัวเจ้าหมาน้อยชะงักค้าง เจ้าของถ้อยคำที่ใจร้ายเย็นชา อยู่ๆก็เอ่ยถ้อยคำที่ฟังอบอุ่นหัวใจได้อย่างแปลกประหลาด เธอเงยมองเขาอีกครั้ง หากเห็นแค่เขาเบือนหน้าไปทางอื่นแล้วก็ก้าวเดินห่างไป 


“ขอโทษนะคะ ป้าติดลูกค้านานไปหน่อยค่ะ”

เสียงเรียกของหญิงสูงวัยดึงศิรินให้หันหน้ากลับมาหา

“ไม่เป็นไรค่ะ”

“ตกลงคุณคริสจะรับไปเลี้ยงเองเหรอคะ ขอบคุณมากๆเลยค่ะ”
ศิรินยิ้มรับ

“คุณคริสสวยแล้วก็ใจดีมากๆเลยนะคะ”

“ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ คริสแค่รู้สึกถูกชะตา”

“โชคดีของเอ็งนะ มีแต่คนเอ็นดู” ป้าก้มลงไปคุยกับเจ้าหมาน้อย
ศิรินเอะใจ

“มีแต่คนเอ็นดู ยังไงเหรอคะ”

“จริงสิ ป้าก็เพิ่งนึกได้ แล้วคุณควีนไปไหนล่ะตะกี้เห็นแว่บๆ”

“ไม่รู้เขาสิคะ คงกลับไปแล้วมั้ง” ศิรินเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ

“อ้าว คุณควีนไปแล้วเหรอคะ ไม่ทันซะละ ฝากคุณคริสได้ไหมคะ”

“ฝากอะไรคะ”

“ในเมื่อคุณคริสเลี้ยงเจ้าตัวเล็กแล้ว งั้นป้าฝากคืนเงินคุณควีนเลยนะคะ”

“เงินอะไรคะ”

“ก็คุณควีนค่ะให้เงินป้าไว้ ฝากเลี้ยงให้จนกว่าจะเจอคนที่อยากได้ไปเลี้ยงน่ะค่ะ นี่ยังให้เบอร์โทรด้วยนะคะ ว่าถ้าขาดเหลืออะไรให้บอก ใจดี๊ใจดีนะคะ”

ศิรินมองธนบัตรสีเทาหลายใบ และกระดาษจดเบอร์โทรในมือป้าอึ้งๆ แล้วมองไปทางที่เขาเดินหายไป

 

ศิรินรับมาทั้งธนบัตรและเบอร์โทรของควีนเก็บเข้ากระเป๋าถืออย่างไม่สนใจป้าที่ทำท่าจะท้วงขอกระดาษที่จดเบอร์โทรนั้น พลางกดมือถือเรียกคนขับรถให้มารับกล่องพร้อมเจ้าตัวเล็กไปขึ้นรถ

 

แล้วมาทำพูดนั่นนี่ให้ด่าทำไมฮึ ยัยควีนบ้า

ทั้งที่จริง.. ก็ใจดีเหมือนกันนี่นา




#MydreamBC





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 106 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #138 k50245 (@kapkkapp) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 23:46

    งุ้ยยยยย ควีน so น่ารัก อบอุ่นมากๆ

    #138
    1
    • #138-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      15 กันยายน 2561 / 13:13
      ควีนของไรต์ เอ๊ย ไม่ใช่ 555
      #138-1
  2. #123 Karn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 07:01

    ยิ่งอ่านยิ่งละมุน ชอบมากค่ะ

    #123
    1
    • #123-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      15 กันยายน 2561 / 11:48
      ขอบคุณค่ะ ^^
      #123-1
  3. #122 Delight (@delight25) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 02:56
    คุณควีนดูเอ็นดูปริ้นเซสมากนะคะ แต่ก็น่าเอ็นดูจริงๆแหละ><
    #122
    1
    • #122-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      15 กันยายน 2561 / 11:48
      พูดอีกก็ถูกอีก ^^
      #122-1
  4. #121 clubbc (@clubbc) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 23:39
    ปริ้นเซสเปลี่ยนไปมากๆดีขึ้นๆเรื่อยๆ คุณควีนก็น่ารักถึงจะนิ่งไปบ้างแต่อ่อนโยน จะว่าไปเราก็คิดถึงเด็กยักษ์กับเจ้าหญิงอ่ะ ป่านนี้เป็นไงบ้างนะ
    #121
    1
    • #121-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      15 กันยายน 2561 / 11:47
      พอส่งคู่นึงก็คิดถึงอีกคู่ แบบนี้ ต้องส่งมาพร้อมๆกันใช่มั้ยน๊า
      #121-1
  5. #120 Juonnnnn (@Juonnnnn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 23:20
    เราไม่รู้จะหลงคุณควีนยังไงแล้ว น่ารักกกกกกกก
    #120
    1
    • #120-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      15 กันยายน 2561 / 11:30
      นี่ไรต์ก็ยังหาทางออกไม่เจอเลยค่ะ 55
      #120-1
  6. #119 บีคริส (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 22:42

    คุณควีนเค้าต้องมีอะไรในใจอยู่แน่นอนครับถึงแสดงออกอย่างนี้ นี่ทำให้ผมคิดแล้วนะว่าสุดท้ายแมวของคุณควีนจะเป็นยังไง แต่ดีใจนะครับที่ปริ้นเซสเปลี่ยนไปมากแบบดีอ่ะ

    #119
    1
    • #119-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      15 กันยายน 2561 / 11:25
      การมองโลกของคนเรามันเป็นไปตามเรื่องราวที่พบเจอ.. รอลุ้นกันต่อไปนะคะ
      #119-1
  7. #118 VK812 (@Keetapatd) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 22:09
    น่ารักกก คุณควีนอย่าเก๊กเยอะสิคะ เก๊กแต่กับปริ๊นเซสเนี่ย
    #118
    1
    • #118-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      15 กันยายน 2561 / 11:21
      สงสัยต้องสัมภาษณ์คุณควีนซะแล้วว่าทำไมต้องเก๊กขนาดนี้
      #118-1
  8. #117 nanaki_yui (@nanaki_yui) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 22:05
    ควีนอ่ะใจดีแค่ขี้เก๊ก -ยิ้มมุมปากถ้าปริ้นเซสเจออีกครั้งแล้วแว๊ดใส่จะสมน้ำหน้า...เก๊กอะไรมากมายคุยกับว่าที่ศรีภรรยาดีๆซิคะควีน
    #117
    1
    • #117-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      15 กันยายน 2561 / 11:17
      ทำไมไรต์อ่านเจอคำว่าศรีภรรยาละเขินแทนคุณควีนเค้านะ 55
      #117-1
  9. #116 Mxmx (@Mxmx) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 21:49
    ควีนน่าร้ากกกกก อ่อนโยนเหลือเกิน
    #116
    1
    • #116-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      15 กันยายน 2561 / 11:17
      ทีมควีนแน่ๆ
      #116-1
  10. #115 ST. Apollo (@SuntreeV) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 20:33
    อ่อนโยนที่สุด ควีนของน้อง เด็กยักษ์ของบ่าว ฉันจะหวีด ฉันจะหวีด น่ารักที่สุด จุ๊บ จุ๊บ (หลบแมวข่วน)
    #115
    2
    • #115-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      15 กันยายน 2561 / 11:17
      ไรต์เป็นคนเขียนเองจะหวีดด้วยได้ไหมนะ 55
      #115-1
  11. #114 4530656 (@4530656) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 20:07
    น่ารักทั้งคู่เลย
    #114
    1
    • #114-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      15 กันยายน 2561 / 11:15
      เขาแอบใจดีทั้งคู่เลยเนอะ
      #114-1
  12. #113 Mayyblack (@Mayyblack) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 19:59
    น่ารักกกก ทั้งหมด น่ารักทุกคน ไรท์ก็น่ารักกกกก
    #113
    2
    • #113-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      15 กันยายน 2561 / 11:13
      อยู่ๆก็มาชม เค้าเขินนะ 55
      #113-1
  13. #112 filmec (@filmec) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 19:38
    อ่านแล้วเห็นภาพตามเลยคะควีนคือดีมากอบอุ่นมากคะ
    #112
    1
    • #112-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      15 กันยายน 2561 / 11:12
      ขอบคุณะนะคะ จะพยายามเขียนให้ดีที่สุดค่ะ
      #112-1
  14. #111 AuJariya (@AuJariya) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 18:53
    ทุกๆคำบรรยายเราคิดตาม มองเห็นภาพชัดเจนมันตรงมากๆกับคนสมัยนี้คือเวลาอยากเลี้ยงหมาแมว เด็กๆมันน่ารักหมดแหละไม่ว่าจะพันแท้พันทาง แต่พอโตพอเบื่อก็ไม่สนใจ สุดท้ายเอาไปปล่อย วันนี้ควีนพูดได้โดนใจทุกคำเลย แต่อ่านแล้วก็แอบยิ้ม ชอบที่ควีนนิ่งๆเหมือนไม่สนไม่แคร์อะไร

    แต่จริงๆใส่ใจรายละเอียดทุกอย่าง ควีนไม่แสดงออกแต่สัมผัสได้ว่าควีนอบอุ่นใจดี แง ชั้นรักเค้า 5555
    #111
    1
    • #111-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      15 กันยายน 2561 / 11:12
      ขอบคุณคอมเม้นต์นะคะ ไรต์ชอบจังเวลารีดบอกว่าอ่านแล้วมีความเห็นยังไง รู้สึกยังไงบ้าง ขอบคุณนะคะ ^^
      #111-1
  15. #110 Arsathai (@Arsathai) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 18:42
    คุณบีน่ารักจะตายนะคุณคริส เปิดใจหน่อยสิ
    #110
    1
    • #110-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      15 กันยายน 2561 / 11:10
      เนอะ คุณควีนออกจะน่ารัก ^^
      #110-1
  16. #109 Horizon-i (@Horizon-i) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 17:33
    จะร้องให้แล้วคิดถึง เหมือนอ่านเท่าไหร่ก็ไม่พอ ไรท์เขียนพอดีแล้วน่ะคะเราแค่โลภอยากอ่านอีก555 เหมือนคุณคริสเค้าค่อยๆเปลี่ยนไปน่ะคะเข้าคนอื่นมากขึ้นเป็นคนดีขึ้นเกิดอะไรกับควีนน้าทำไมถึงกลายเป็นคนนิ่งๆแต่ก็อยากโอ๋จังเลย
    #109
    1
    • #109-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 10)
      10 กันยายน 2561 / 17:55
      โอ๋ๆอย่าร้อง ไรต์จะพยายามรีบมาต่อไวๆนะคะ
      #109-1