ตอนที่ 1 : ไม่ได้รับเชิญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    23 ก.ค. 61


 

"จะดีเหรอคุณแพร บีไม่ได้รับเชิญเสียหน่อย"


"ไหนๆวันนี้ควีนก็มาเดินแบบให้แพรแล้ว ไม่มีคิวต่อนี่คะ ถือว่าไปแฮงเอ้าท์กัน แพรซี้กับคริส เค้าไม่ว่าหรอกถ้าแพรจะพาควีนไปด้วย" 

สาวสวยที่เรียกตัวเองว่าแพร หรือวทานิกาดีไซน์เนอร์สาวเจ้าของร้านเสื้อผ้าแบรนด์เดียวกับชื่อ มองคู่สนทนาสาวตัวสูงที่ดูจะมีทีท่าปฎิเสธมากกว่าตอบรับ จึงรีบชักจูงต่อ

"จะได้คุยคอนเซ็ปงานแฟชั่นวีคไงคะ แพรอยากขอความเห็นจากควีน แล้วจะได้นัดคิวด้วยเลยไงคะ"

"งั้นก็ได้ค่ะ" นางแบบร่างสูงยอมตกปากรับคำ

วทานิกายิ้มยินดี เพราะรู้ดีว่า ถ้าเป็นเรื่องงาน คนนิ่งๆ ชอบเก็บตัวคนนี้เขาไม่เกี่ยงแน่ๆ 

 



อาณาเขตของบ้านหลังใหญ่กว้างขวางและการออกแบบที่งดงามภูมิฐานของตัวบ้านและบริเวณโดยรอบพื้นที่บ่งบอกถึงฐานะและรสนิยมเกินธรรมดาของเจ้าของ ทางเดินข้างสนามหญ้ากว้างประดับไฟงดงามเรียงรายทอดเส้นทางไปยังบริเวณจัดงานริมสระว่ายน้ำด้านใน 


"เดี๋ยวควีนไปทักคริสกับแพรก่อนนะคะ" วทานิกาเอ่ยเมื่อทั้งคู่เดินตามทางเดินข้างสนามหญ้าที่จัดเป็นซุ้มไฟงดงาม ห้องกระจกอีกฝั่งที่เป็นบริเวณจัดงานถูกตกแต่งราวกับผับหรู มีทั้งฟลอร์เต้นรำและวงดนตรี

พอดีกับที่ช่างภาพชื่อดังเดินเข้ามาทักน้ำทิพย์

"อ้าว ควีน เจอตัวพอดี พี่ว่าจะโทรหา"  

"สวัสดีค่ะพี่ใหญ่"

"ขอคุยหน่อยสิพี่มีงานด่วนกำลังหานางแบบ ต้องรีบให้คำตอบเขา"

"งั้นแพรขอไปทักคริสก่อน ควีนคุยงานไปก่อนนะคะ" วทานิกาส่งยิ้มพลางหยิบเครื่องดื่มจากเด็กเสิร์ฟให้น้ำทิพย์ แล้วก้าวเข้าไปในบริเวณจัดงาน



"ฮายคริส  Happy Birthday" เสียงตะโกนแข่งกับเสียงดนตรีดัง  

สาวร่างบางระหงในชุดเดรสสั้นสายเดี่ยวสีขาวเน้นสัดส่วนดูเซ็กซี่ไม่น้อย เมื่อถูกเรียกขานก็หันมาเอ่ยทักกลับอย่างยินดี

"ฮายแพร" ดวงตาเรียวสวยยิ้มหยีให้เพื่อนรัก

วทานิกายื่นริมฝีปากแตะแก้มเจ้าของงานเลี้ยงวันเกิด แขนเรียวของเจ้าของบ้านโอบกอดเอวเพื่อนสาวเป็นการทักทาย พลางรับของขวัญในกล่องผูกโบว์สวยงามที่ถูกยื่นส่งให้

"ขอให้สวยๆรวยๆฟอร์เอฟเวอร์ ขอพรอะไรก็สมพรทุกสิ่งทุกอย่างนะจ๊ะ"

"Thank you ค่ะแพร"


"นี่คริส แพรพาเพื่อนมาด้วย กะทันหันไปหน่อย พอดีอยากจะคุยงานกันต่อด้วย ยูไม่ว่าไรนะ"

"โอเคอยู่แล้ว เพื่อนแพรก็เหมือนเพื่อนคริส" ศิรินตอบอย่างใจกว้างตามนิสัย

"ว่าแต่ใครเหรอ คนนี้พิเศษรึเปล่า"

"เปล๊า"

"แน๊ มีเสียงสูง" ศิรินหัวเราะเบาๆ "จะตกหลุมใครต้องส่งมาให้คริสสแกนก่อนเลยนะ"

"ยังไม่มีอะไร คุยงานจริงๆ" วทานิกาตอบด้วยรอยยิ้ม

 

ศิรินถูกเบี่ยงเบนความสนใจเมื่อเพื่อนฝูงคนอื่นเข้ามาทักทาย เจ้าของวันเกิดส่งยิ้มสดใส ส่วนวทานิกาก็ทักทายคนรู้จัก เนื่องด้วยเธอเป็นเจ้าของแบรนด์ดังจึงเป็นที่รู้จักและสนใจไม่แพ้เจ้าของงาน


"ปริ้นเซส ยูเชิญยัยจอมขวัญมาเหรอ" 

น้ำหวานและจูน เพื่อนสาวที่เป็นนักแสดงเช่นกันพากันมากระซิบถามเจ้าของวันเกิด

"เปล่า" 

"คงอยากจะเกาะกระแสเป็นข่าว" จูนเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์

"ใครอยากมาก็ช่างเขาเถอะ" ศิรินพูดอย่างไม่ใส่ใจ

"นี่เขามางานยูไม่มาทักทาย ไม่มีแม้แต่ของขวัญ แล้วยังมาทำตัวปาร์ตี้ฟรี แล้วเกาะกระแสได้โปรโมทตัวเองฟรีๆ มารยาทอ่ะอยู่ไหน นี่ยังไม่นับเรื่องพูดจาทำนองกิ๊กกับแฟนยูอยู่อีกนะ"  

"นี่คงรู้ว่าแฟนยูยังอยู่ต่างประเทศอ่ะสิ"

ศิรินขมวดคิ้ว ถึงไม่รู้สึกอะไรและคนที่ว่ามานั้นไม่อยู่ในสายตาสักนิด แต่เธอไม่ชอบถูกแย่งความสนใจ และถูกเอาเปรียบในทุกกรณี และเกลียดการถูกหยามเป็นที่สุด 


"เดี๋ยวพวกชั้นจัดการให้เอง"

"จะทำอะไรก็ อย่าให้เสียบรรยากาศล่ะ" ศิรินเตือน

 




น้ำทิพย์เดินเล่นในสวนของบ้านหลังงาม มือเรียวถือแก้วไวน์ทรงสูง เขาชอบความสงบมากกว่างานปาร์ตี้สังสรรค์

เขารู้แค่คุณคริสเป็นนางเอกใหม่ สุดไฮโซ เพิ่งกลับจากนอกไม่นานพอเล่นหนังเรื่องแรกก็ดังเป็นพลุ โกยรายได้ถึงเกือบสองร้อยล้าน  แม้รู้ว่ากำลังจะได้ร่วมงานกันในละครพี่เกด แต่เขาเองก็ไม่รู้จักคุณคริสเป็นการส่วนตัว  ของขวัญวันเกิดก็ไม่มี เพราะเป็นการชวนมาแบบกะทันหัน จึงรีรออยู่ด้านนอก รอคุณแพรออกมาคุยงาน จบแล้วจะได้รีบกลับไปพักเสียที

บรรยากาศบ้าน ควรเรียกว่าคฤหาสน์ออกจะเหมาะสมกว่า ตกแต่งงดงามอย่างมีระดับจนมองเพลิน นางแบบร่างสูงเดินเล่นไปตาทางเเดินที่เป็นรั้วระแนงไม้ จนกระทั่งได้ยินเสียงสนทนา


"ทำไมคะ คุณคริสให้พวกพี่มาไล่ขวัญหรือคะ"

"ก็เจ้าของงานเค้าไม่ได้เชิญเธอสักหน่อย แล้วยังทำเหมือนสนิทกันสร้างกระแสให้ตัวเองแบบนี้ ใครเขาจะโอเคล่ะ” น้ำหวานไม่อ้อมค้อม

"ถ้ายังพอมีความเกรงใจกันก็กลับไปเถอะ ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเธอ" จูนเสริม

“ขวัญเปล่านะคะ พวกพี่คงเข้าใจผิด” คนถูกกล่าวหาหน้าตาใสซื่อน่าสงสาร

“เลิกแอ๊บสักทีเถอะ หยุดป่วน เป็นเห็บหมัดหาผลประโยชน์ในงานคนอื่นแบบนี้ กลับไปซะ” น้ำหวานเอ่ยอย่างไม่ชอบใจ

“ขวัญไม่ได้ทำอะไรสักหน่อยนะคะ หรือว่าคุณคริสเขารวยไม่จริง เลี้ยงแขกเพิ่มสักคนสองคนก็ไม่ได้ ต้องไล่กลับอ่ะ” คนใสซื่อเริ่มเผยด้านที่ไม่ใส

"นี่เธอ ที่พูดไปนี่ไม่เข้าสมองเลยใช่มั้ย ตรรกะป่วยรึไง"  จูนที่นิสัยใจร้อนอดไม่ได้ที่จะผลักไหล่คนร่างบางกว่า แต่ก็ไม่แรงนัก

หากหญิงสาวโดนผลักเซราวกับจะล้มกลิ้งลงไป น้ำทิพย์ที่เพิ่งเดินมาถึงจึงออกมาประคองไว้ก่อนที่ร่างของดาราสาวจะล้มไป


"ควีน" น้ำหวานเอ่ยทักเมื่อพบดารานางแบบรุ่นที่พี่เธอปลื้ม

"คุณควีนช่วยจอมขวัญด้วยค่ะ" เมื่อเห็นผู้มาใหม่ ดาราสาวก็โผเข้ากอดแขนคนตัวสูงกว่าคล้ายหาที่พึ่งพา

คนหน้านิ่ง จับประคองช่วงแขนอีกฝ่าย หากที่จริงเป็นการรั้งผู้หญิงคนนี้ไม่ให้เข้ามาใกล้ชิดกาย

"น้ำหวาน จูน พี่ว่าอย่ามีเรื่องดีกว่านะ"  

"ควีนไม่รู้อะไร ยัยนี่อ่ะ จอมเสแสร้งเบอร์ไหน"

"เดี๋ยวมันจะเป็นเรื่องนะคะ งานนี้มีนักข่าวมา" 

น้ำทิพย์ให้เหตุผลกลางๆ ไม่ได้ปกป้องใคร เพราะในมุมมองคนไม่ชอบความวุ่นวายแบบเขา ถ้าเป็นข่าวขึ้นมา มัน..น่ารำคาญ

จูนสบตาน้ำหวานอย่างขอความเห็น น้ำหวานพยักหน้า

"ก็ได้ค่ะควีน เราก็ไม่อยากให้เป็นเรื่อง เดี๋ยวจะเข้าทางใครบางคน"  ประโยคท้ายจูนตวัดสายตาใส่นางเอกสาวรุ่นน้องจอมแอ๊บ

"ฝากไว้ก่อนละกัน"

"พวกเราขอตัวก่อนนะคะ ควีน เดี๋ยวเจอกันค่ะ"

"ฮือ ถ้าไม่ได้ควีนมาช่วย ขวัญคงแย่" นางเอกสาวน้ำตาเอ่อคลอดวงตา

น้ำทิพย์มองนิ่ง  ได้ข่าวว่านางเอกรุ่นน้องคนนี้น้ำตาสั่งได้

คงจริงสินะ ยังไม่เห็นมีอะไรเลย ก็ร้องไห้ซะแล้ว  

"เจ้าของงานดุขนาดนี้ เธอกลับเถอะ" เขาเอ่ยเตือนเสียงเรียบ พลางปล่อยมืออกจากแขนของอีกฝ่าย

"ควีนเดินไปส่งขวัญหน่อยสิคะ" สาวน้อยจับแขนคนตัวสูงอย่างเชิญชวน

น้ำทิพย์กำลังจะเอ่ยปฎิเสธ หากได้ยินเสียงแหบเสน่ห์



"อ้าว คุณควีนก็มาด้วยหรือคะ"


ศิรินย่อมจำได้ดี ดาราสาวตัวสูงหน้าคมสวยที่เคยเห็นในงานแฟนชั่น ในภาพข่าว บนปกนิตยสาร หากไม่เคยได้ทำความรู้จัก หรือเห็นกันใกล้ๆแบบนี้


"เอ..ไม่ยักรู้ว่ามีชื่อคุณในรายชื่อแขก" 


ความไม่สบอารมณ์ที่เริ่มจากดาราสาวจอมแอ๊บ คนที่เป็นข่าวกิ๊กกับแฟนเธอ แล้วยังมาทำตัวสร้างกระแสในงานวันเกิดเธออีก ซึ่งในสายตาเธอ ยัยจอมแอ๊บไม่มีอะไรควรค่ามาใส่ใจ ดังนั้นความไม่พึงใจจึงเทลงเต็มๆใส่คนตัวสูง ที่ไม่ได้เชิญก็มา แล้วยังจะมาปกป้องยัยคนนิสัยไม่ดีนี่อีก ที่แท้ ควีนของใครๆ ก็เป็นคนแบบเดียวกันสินะ

 

น้ำทิพย์เลิกคิ้วนิดๆ ราวกับยังไม่เข้าใจสถานการณ์ตัวเองว่าถูกเหมารวมไปแล้ว


"ขอบคุณคุณควีนที่ช่วยนะคะ เอ่อ ขวัญขอตัวกลับก่อนดีกว่าค่ะ" 

เมื่อเห็นศิรินปรากฎตัว นางเอกรุ่นน้องจึงเอ่ยขอตัว ถึงกล้ามางาน แต่ศิรินก็มีอะไรบางอย่าใงในตัวที่เธอก็รู้ดีว่าไม่แน่พอที่จะประกาศสงครามปะทะกับศิรินตรงๆ

น้ำทิพย์พยักหน้าน้อยๆ ตามมารยาทด้วยสีหน้าเรียบเฉย


"ของขวัญวันเกิดล่ะคะ" เสียงแหบเสน่ห์ดึงความสนใจน้ำทิพย์กลับไปอีกครั้ง 

น้ำทิพย์เลิกคิ้ว อย่างไม่เข้าใจ 

"จะมาทำตัวเกาะกระแส สร้างข่าวในงานวันเกิดคนอื่นทั้งที ก็ลงทุนหน่อยมั้ยคะ" 


น้ำทิพย์พิจารณาดวงหน้าหมวยที่ตกแต่งสวยงามเข้ากับรูปลักษณ์ ริมฝีปากได้รูปสวยเคลือบลิปสติกสีแดงสด ชุดเดรสขาวเน้นสัดส่วนผอมเพรียวแต่ก็ได้สัดส่วนสมส่วน เครื่องประดับแบรนด์ดังบนตัวก็เหมาะเจาะลงตัว บ่งบอกถึงความมีรสนิยม  วาจาท่าทีร้ายๆคงเป็นข้อติเดียวที่จะมีให้คนตรงหน้า


"คุณกำลังเข้าใจผิด" น้ำทิพย์คิดจะอธิบาย

"ผิดเหรอคะ ถ้าผิด แล้วของขวัญล่ะ" ศิรินแบมือยื่นให้อย่างกวนๆ


"บังเอิญว่าดิชั้น.."


"อย่าบอกนะว่าบังเอิญผ่านมา นี่ไม่ใช่โรงแรมหรือผับบาร์ที่จะบังเอิญมาได้ไม่ใช่เหรอคะ" ศิรินดักคอด้วยรอยยิ้มเยาะ ตีความหมายคำว่าบังเอิญของน้ำทิพย์ไปอีกทาง


ก็ไม่ได้ตั้งใจมาจริงๆนี่  


"บังเอิญว่าดิชั้นไม่คิดว่าเจ้าของบ้านจะเอ่ยปากไล่แขกแบบนี้" น้ำทิพย์เปลี่ยนจากการตั้งใจอธิบายมาลองดีกันสักตั้ง ด้วยประโยคที่เตือนกลายๆถึงมารยาทของเจ้าของบ้าน


"ก็แขกประเภทไม่ได้รู้จัก ไม่ได้เชิญ แล้วก็ไม่ได้คิดจะมาแสดงความยินดี อยากมาเป็นข่าว เกาะกระแส กินฟรีดื่มฟรี  มันน่าไล่มั้ยล่ะ"  ศิรินเถียง เหวี่ยงเหมารวมกันไปทั้งคนที่กลับไปแล้ว และคนที่ยืนตรงนี้อย่างไม่ไว้หน้า



หากคนโดนเหมารวมยกยิ้มมุมปาก

"ก็ไม่รู้สิคะ เพราะชั้นไม่เคยต้องทำตัวเป็นข่าวเกาะกระแสใคร ที่จริงที่ชั้นมางานคุณ ดีไม่ดี คุณอาจจะได้เกาะกระแสชั้นก็ได้นะ"

"หมายความว่าไง"  ..จะบอกว่าตัวเองดังกว่างั้นเหอะ 

"ถ้าคิดไม่ทัน ก็ค่อยๆไปคิดก็ได้ค่ะ" 

น้ำทิพย์พูดพลางยกแขนเรียวสวย เรียกเด็กเสิร์ฟ พลางหยิบไวน์บนถาดขึ้นจิบด้วยมาดนางพญา

"นี่.."  ด่ากันว่าโง่เหรอ

"อ๊ะๆ ไม่ต้องหวงนะคะ แล้วชั้นจะซื้อไวน์มาคืน" 


คนตัวสูงมาดนางพญายกคิ้วให้หนึ่งข้าง 

ศิรินมองคนตรงหน้าด้วยความโมโหที่ไต่ระดับขึ้นเรื่อยๆ


'คนบ้าอะไรเนี่ย กวนประสาท'





"อ้าว ควีนอยู่นี่เอง" 

ดีไซเนอร์สาวที่เดินตรงเข้ามาหาคนทั้งคู่เอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใส

"เจอคริสแล้วเหรอ นี่คริส คนนี้ไง คุณควีน บีน้ำทิพย์ ที่แพรพามาเป็นเพื่อน"

อ้าว นี่เขามากับแพรงั้นเหรอ 

ศิรินหน้าเหวอไปนิด แต่ก็แค่นิดเดียวก็รีบปรับสีหน้าไม่ยินดียินร้าย เมื่อเห็นรอยยิ้มมุมปากคนตัวสูง


ลืมนึกไปได้ยังไงว่าควีนเป็นหนึ่งในนางแบบที่เดินให้กับแบรนด์แพรมาตลอด

"คุณมากับแพรเหรอ" ศิรินถามแบบไว้ฟอร์มเชิดหยิ่ง

น้ำทิพย์เลิกคิ้วน้อยๆ เป็นเชิงถามกลับทำนอง คิดว่าไงล่ะ

"ก็แล้วไป"  เจ้าของเสียงแหบยักไหล่ เหอะ ขอโทษก็แพ้สิ



"ปริ้นเซสคะ ได้เวลาแล้วเชิญมาเป่าเค้กเร็วๆค่ะ" เสียงเรียงเริงร่ามาจากสาวสวยคนหนึ่งที่ออกมาจากห้องจัดงาน

"แพรไปกะคริสก่อน" เจ้าของวันเกิดดึงแขนเพื่อนรักให้เดินตาม โดยไม่สนใจไยดีคนตัวสูง


วทานิกาคว้าข้อมือน้ำทิพย์ 

"ควีน มาด้วยกันสิ แป๊บเดียวเอง"

เพราะไม่อยากเสียมารยาทน้ำทิพย์จึงเดินตามไปด้วยอย่างจำยอม

 



ศิรินยืนหน้าเค้กสวยงามก้อนโตที่จุดเทียน แม้ใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้มแย้ม หากเก็บซ่อนความรุ็สึกไม่พอใจ เมื่อปรายตาไปเห็นคนหน้าคมมาดสง่าสมกับที่ได้รับฉายาควีน ที่เอาแต่ยืนจิบไวน์พลางมองเหม่อออกไปยังสวนด้านนอก ไม่สนใจเจ้าของงานหรือแม้กระทั่งบรรยากาศรอบตัวเลยสักนิด ทั้งๆที่ใครๆก็สนใจอยากเอาใจเธอทั้งนั้น 

ยัยคนนี้กล้าดียังไง 

 

"อธิษฐานเร็วคริส" เสียงจากเพื่อนฝูงดึงสติเธอกลับมาให้ รีบขอพรสำหรับวันเกิดปีนี้ 



"ขอให้...

 

 


'เฮ้อ วันนี้โชคร้ายชะมัด เจอคนนิสัยเสียแล้วยังทำของรักหล่นหายอีก'

คนตัวสูงก้มหาตามพื้นสวน จะหล่นตอนชนกับยัยดาราเจ้าน้ำตาคนนั้นรึเปล่านะ บ้านก็หลังใหญ่โตเสียด้วยสิ เวลาก็มีไม่มากพราะคุณแพรก็รอจะไปส่ง


"หาอะไรอยู่น่ะ" 


น้ำทิพย์เงยหน้ามายังคนถาม  ความรู้สึกอยากอยู่ต่อเป็นศูนย์ เมื่อพบเจ้าของวันเกิดที่ยืนกอดอกจับจ้องอยู่


"เปล่า จะกลับแล้ว ขอตัวนะคะ" น้ำทิพย์ยืดตัวขึ้น แล้วเอ่ยปฏิเสธด้วยท่าทีเฉยชา ทำท่าเหมือนจะเดินจากแต่ก็หันกลับมาเอ่ยปากอย่างคล้ายจะนึกได้

"สุขสันต์วันเกิด" 


ทั้งสองสบสายตากันอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่คนตัวสูงจะหันกายจากไปจริงๆ

ศิรินขมวดคิ้วอีกครั้งหลังจากอึ้งไปสักพัก

เป็นคำเอ่ยอวยพรวันเกิดที่ไร้อารมณ์ที่สุดที่เคยพบเจอ 

ถ้าจะพูดตามมารยาทก็ไม่จำเป็นหรอกย่ะ มันฟังละเสียอารมณ์ 



เธอหมุนตัวกลับ ไปอีกทางที่เขาเดินจากไป 

วันเกิดปีนี้อะไรก็ดี ยกเว้นต้องมาเจอกับ ..

 

รองเท้าส้นสูงสุดแพงสะดุดอะไรบางอย่าง ปลอกคอสัตว์เส้นเล็กเก่าหากแต่สะอาดสะอ้าน มีกระดิ่งเล็กๆที่สีแดงลอกหลุดจางจนกลายเป็นสีเงินแต่ก็พอจะรู้ว่าเดิมทีเป็นสีแดง

เธอรู้สึกแปลกๆแบบที่อธิบายไม่ถูกเมื่อแตะของสิ่งนี้ แต่ก็สลัดความรู้สึกทิ้งไป


คนงานคนไหนที่แอบมาเลี้ยงแมวเลี้ยงหมานะ จับได้ล่ะน่าดู เธอหมายมาด

ศิรินเก็บปลอกคอสัตว์เส้นเล็กบางในกระเป๋าถือ ทั้งๆที่ปกติจะรังเกียจของเก็บได้ แต่กับของสิ่งนี้..                                                                   

เก็บเป็นหลักฐานไว้ก่อน จะได้จัดการ หากมีคนงานแอบมาเลี้ยงสัตว์ในบ้านโดยที่เธอไม่รู้

ศิรินให้เหตุผลตัวเอง


ก็พวกหมาพวกแมวอ่ะ สกปรกจะตายไป อี๋



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #78 k50245 (@kapkkapp) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 00:11

    แค่อ่านบทแรกก็ตื่นเต้นแล้วค่ะ555555555

    #78
    1
    • #78-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 1)
      28 สิงหาคม 2561 / 22:21
      ขนาดนั้นเลย 555
      #78-1
  2. #58 4530656 (@4530656) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 08:07
    เปิดเรื่องมาก็น่าสนใจล่ะ รอค่าา
    #58
    1
    • #58-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 1)
      23 สิงหาคม 2561 / 22:00
      ขอบคุณนะคะ ^^
      #58-1
  3. #13 Juonnnnn (@Juonnnnn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 20:59
    เรื่องน่าติดตาม รอน้าาา
    #13
    1
    • #13-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 1)
      27 กรกฎาคม 2561 / 18:16
      ขอบคุณนะคะ ดีใจที่เม้นแรกของเค้า ยังตามอ่านอยู่ ^^
      #13-1
  4. #12 บีคริส (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 20:06

    รอนะครับผม

    #12
    1
    • #12-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 1)
      27 กรกฎาคม 2561 / 18:15
      ขอบคุณนะคะ ^^
      #12-1
  5. #11 AuJariya (@AuJariya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 15:28
    แฟนตาซีมากค่ะไรท์ อยากรู้ว่าควีนจะจัดการกับเจ้าหญิงแสนดื้อยังไงดี อิอิ ชอบๆชอบความดื้อของพี่คริส ส่วนควีนดูนิ่มๆเงียบๆ แต่น่าค้นหา
    สู้ๆค่ะไรท์ รอมาต่อนะคะ
    #11
    1
    • #11-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 1)
      27 กรกฎาคม 2561 / 18:15
      ขอบคุณนะคะ กำลังใจมากๆเลย
      #11-1