อาสารักษ์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 34,332 Views

  • 132 Comments

  • 540 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    143

    Overall
    34,332

ตอนที่ 4 : คุณหมอคนงาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1802
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    22 เม.ย. 62

ตอนที่ 4   คุณหมอคนงาม

 

คุณพ่อคุณแม่พาพรนับพันกลับมาส่งยังสถานที่ทำงานอีกครั้งก่อนวันเริ่มงานจริงหนึ่งวัน  เพื่อให้ลูกสาวได้ปรับตัวในสถานที่แห่งใหม่โดยมีท่านอยู่กับลูกสาวจนถึงช่วงเย็นก่อนจะเดินทางกลับ คุณครองรักและสามีเคยทำงานในเขตพื้นที่ใกล้กันนี้สมัยยังหนุ่มยังสาว พี่นิดากับทิวาก็เคยทำงานด้วยกันมาก่อนในสถานีอนามัยที่ไกลจากที่นี้เข้าไปอีกยี่สิบกิโล ก่อนจะแยกย้ายกันไป มาได้พบกันบ้างตามที่จังหวัดจัดให้มีการประชุมผู้ประสานงานแล้วก็มาได้พบกันอีกทีก็ตอนที่พรนับพันต้องมาประจำการอยู่ที่นี่

คุณคฑาพาลูกสาวขับรถอ้อมหมู่บ้านดูความเป็นอยู่ของชาวบ้านที่นี่ ก่อนจะพาไปไหว้พระที่วัดถวายสังฆทานเอาฤกษ์เอาชัย เป็นขวัญกำลังใจในการทำงานของลูกสาวคนเล็ก  แต่แรกก็กลัวใจว่าพรนับพันจะโอดครวญไม่อยากมาทำงานห่างไกลเช่นนี้  แต่เอาเข้าจริงกลับไม่ได้ยินเสียงที่แสดงความกังวลใจของลูกสาวแม้แต่น้อย พรนับพันนั้นเลือกจะถามประสบการณ์ทำงานของพ่อและแม่ รวมถึงเรื่องเล่าต่างๆในการลงพื้นที่ดูแลชาวบ้านในเขตรับผิดชอบของตน  พอเห็นเช่นนี้คนเป็นพ่อก็เริ่มเบาใจ แลเชื่อมั่นว่าลูกสาวจะอยู่ที่นี่และทำหน้าที่ของตนเองได้เป็นอย่างดี

คุณ นอนก่ายหน้าผากแบบนี้ห่วงลูกสาวล่ะสิท่าคุณครองรักเอ่ยถามสามี

ตอนแรกก็ห่วงนะแม่  แต่ดูไปแล้ววิซก็น่าจะอยู่ได้คุณคฑาเอ่ยตอบภรรยา

พี่นิดกับวาก็อยู่ตรงนั้น คงไม่มีอะไรให้ห่วงหรอก ให้เวลาวิซอีกสักนิด เดี๋ยวก็ชินไปเองคุณครองรักบอกกับสามีก่อนจะปิดไฟหัวเตียงนอนพักผ่อน

 

เช้าวันใหม่กับการเริ่มต้นชีวิตการทำงานของพรนับพันนั้นอบอุ่นและสนุกสนาน  วันนี้ป้านิดรับน้องใหม่โดยการพาหญิงสาวเข้าหมู่บ้านลงคัดกรองโรคให้กับคนเฒ่าคนแก่ที่อยู่กับบ้าน ด้วยความที่หมู่บ้านแห่งนี้เป็นหมู่บ้านเล็กๆ จำนวนประชากรมีไม่มาก ส่วนใหญ่จะเป็นผู้สูงอายุและเด็กๆ คนหนุ่มคนสาวนั้นมีน้อยเพราะต่างก็ออกไปหางานทำในตัวเมืองกันหมด

อีนางมาอยู่ใหม่ติลูกหล่ายายฉิมถามพรนับพันที่ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยหมอนิดที่ทุกคนในหมู่บ้านต่างก็รู้จักกันดี

จ้าคุณยายพรนับพันตอบคุณยายด้วยภาษากลาง ด้วยความที่เติบโตในเมืองแม้จะฟังภาษาท้องถิ่นรู้เรื่องแต่ก็พูดได้ไม่คล่องปาก

คนบ้านใด๋คุณยายถามต่อไปอีก

อำเภอเมืองจ๊ะ บ้านหนูอยู่ในตลาดหญิงสาวตอบคุณยายพร้อมกับยิ้ม

สมพอล่ะ เว้าลาวบ่อได้ แล้วฟังฮู้เรื่องบ่อล่ะลูก

ฟังรู้เรื่องจ๊ะยาย แต่หนูพูดภาษาอีสานไม่เก่ง

มักหมอวิซติยายฉิม นี่หลานฉัน งามบ่อล่ะคุณป้านิดหันมาถามคุณยายฉิมที่ชวนคุณพยาบาลอนามัยคนใหม่คุยไม่หยุด

 “มักดั๊วะหมอ งามๆ จังซี้ อยู่กับหมอนิดโดนๆ เด้อหมอวิซคุณยายฉิมพูดพร้อมกับหัวเราะจนคนอื่นๆ ที่นั่งอยู่ด้วยกันต่างหัวเราะตาม

จังได๋กะฝากหมอวิซนำเด้อ มื้อนี้สิกลับก่อน มื้ออื่นสิมาเบิ่งใหม่

 

(ต่อ)

 

วันแรกของการทำงานผ่านไปด้วยความสนุกสนาน พอหัวค่ำพรนับพันก็โทรศัพท์หาคุณพ่อคุณแม่ตามปกติที่ทำเป็นประจำ  รายงานความเป็นไปในแต่ละวันให้ท่านทราบ วันนี้หญิงสาวเล่าถึงการลงพื้นที่ตรวจรักษาชาวบ้านกับป้านิด ถึงแม้ตอนที่เรียนจะได้ลงพื้นที่เข้าหาชาวบ้านบ้าง แต่ก็ไม่ได้ลงแบบใกล้ชิดเช่นนี้ คุณตาคุณยายผู้สูงอายุของที่นี่น่ารัก เป็นกันเองเอ็นดูคุณหมอคนใหม่เหมือนลูกเหมือนหลาน จนหมอคนใหม่ของหมู่บ้านเริ่มติดใจหลงเสน่ห์หมู่บ้านไกลอำเภอเข้าให้แล้ว

ชอบไหมลูก ทำงานกับชาวบ้านแบบนี้คุณครองรักฟังลูกสาวเล่าจนจบก็ถามขึ้น

ชอบค่ะแม่  คุณตาคุณยายที่นี่ใจดี ดูซื่อๆ พูดจาตรงไปตรงมา  ทำงานด้วยแล้วไม่หนักใจ พูดอะไรท่านก็ทำให้ไม่เกี่ยงงอนเลยพรนับพันตอบคุณแม่พร้อมกับยิ้มเมื่อนึกถึงยายฉิมที่ชวนเธอคุยอยู่นาน จนป้านิดต้องเป็นฝ่ายขอตัวเธอกลับสถานีอนามัย

แม่ดีใจนะที่วิซปรับตัวได้เร็ว ตั้งใจทำงานนะลูกรักแล้ววันศุกร์แม่กับพ่อจะไปรับกลับบ้าน

ค่ะแม่  ฝันดีนะคะลูกสาวเอ่ยลาคุณแม่เมื่อเห็นว่าดึกมากแล้ว

ฝันดีจ๊ะ วิซน้อยของแม่  ดูแลตัวเองดีๆนะลูก

ค่ะแม่ ฝากหอมแก้มพ่อด้วยนะคะ

จ้า

พรนับพันกดตัดสายพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองบนฟากฟ้าที่มีดาวพราวแสงระยิบระยับงามจับตา  หมู่บ้านแห่งนี้ไม่มีแสงไฟส่องสว่างมากนักจึงทำให้เห็นแสงดาวได้อย่างชัดเจน  คืนแรกๆเช่นนี้บางคนคงจะรู้สึกแปลกที่นอนไม่หลับ แต่ไม่ใช่กับหญิงสาว  พรนับพันนั้นเป็นคนนอนง่ายไม่ว่าไปที่ไหนพอได้เวลาหัวถึงหมอนก็นอนหลับสนิทได้โดยทันที

 

รถยนต์ขับเข้ามาจอดที่หน้าสถานีอนามัยกลางดึก เสียงห้ามล้อดังจนหญิงสาวรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาดูว่ามีใครมายังสถานที่ทำงานของตนในยามกลางดึก  ลุงชมที่รับหน้าที่นอนเฝ้าสถานีอนามัยวันนี้กำลังวิ่งหน้าตื่นตรงมาที่บ้านพัก เพื่อมาเรียกหมอวิซ  วันนี้พรนับพันอยู่ประจำเพียงคนเดียวเพราะป้านิดกับน้าทิวาไปประชุมที่ต่างจังหวัด

หมอวิซครับ หมอวิซเสียงลุงชมร้องเรียก

มีอะไรคะลุง” หญิงสาวเปิดม่านออกมาขานรับ

ผู้กองดิศพาคนไข้มาครับ  เห็นว่าโดนยิงมา”  ลุงชมบอกกับคุณหมออนามัยคนสวย

วิซเปลี่ยนชุดแป๊บจ๊ะ เดี๋ยววิซไป

หญิงสาวรีบหยิบกางเกงขายาวมาสวมทับกางเกงใส่นอน พร้อมกับคว้าเสื้อคลุมมาสวมทับก่อนจะวิ่งลงบ้านพักด้วยความรวดเร็ว เพราะรู้ดีว่าเวลาแต่ละวินาทีนั้นสำคัญแค่ไหน

 

พอถึงห้องลุงชมก็เตรียมข้าวของที่ต้องใช้ไว้รอหมดแล้ว  ด้วยอยู่ที่สถานีอนามัยมานานจึงได้หยิบจับช่วยผ่อนแรงคุณหมอและเจ้าหน้าที่เป็นประจำ จนพอจะทราบขั้นตอนวิธีการรักษาเป็นอย่างดี พรนับพันรวบผมแบบลวกๆ ก่อนจะล้างมือและสวมถึงมืออย่างรวดเร็ว เดินไปหาคนไข้เพื่อประเมินอาการ

นี่คนไข้เป็นอะไรมาคะ หญิงสาวเอ่ยถามชายอีกคนที่ยืนอยู่ข้างกับคนเจ็บโดยไม่ได้มองหน้า

ถูกยิงที่ไหล่ครับ ดีที่แค่เฉียดๆ ที่บ้านพักผมไม่มีเครื่องมือปฐมพยาบาลก็เลยต้องมารบกวนคุณหมอที่นี่ ”  ชายคนนั้นตอบอย่างใจเย็น

ถ้าอย่างนั้นเชิญญาติคนไข้รอข้างนอกก่อนนะคะหญิงสาวเอ่ยบอกโดยไม่มองหน้า พร้อมกับสำรวจดูแลคนไข้แล้วก็พบว่าเป็นไปตามที่เขาบอก ดีที่ไม่มีกระสุนฝังในแผลเล็กแต่เลือดออกมาก

พรนับพันทำการปฐมพยาบาลพร้อมกับเตรียมข้าวของโดยมีลุงชมคอยช่วยจัดเตรียมให้ตามที่หญิงสาวบอก อุปกรณ์การเย็บแผลถูกส่งมาให้พยาบาลจบใหม่ ดีที่หญิงสาวค่อนข้างชินกับการทำเคสแบบนี้ ก็ตอนฝึกงานมีหลายครั้งที่ขึ้นเวรแล้วโชคดีมีกรณีวิวาทของพวกวัยรุ่นที่ยกพวกตีกัน ทั้งมีด ปืนผาหน้าไม้โดนมาหมดแล้ว แต่หนนี้ต่างออกไปเพราะไม่มีพี่ๆคอยอยู่ช่วยแนะนำ พรนับพันต้องทำเองทั้งหมดโดยมีแค่ลุงชมเป็นผู้ช่วย

หมอวิซ ยาชาหมดสั่งเบิกไปแล้วแต่ยังไม่ได้ของลุงชมเอ่ยบอกคุณหมอคนใหม่

อ้าว ทำยังไงล่ะทีนี้  ต้องเย็บสดนะคะ ทนเจ็บนิดนึง”  พรนับพันหันมาบอกคนไข้

ไม่เป็นไรครับหมอ ผมทนได้คนไข้เอ่ยตอบ พร้อมกับยิ้มปลอบใจคุณหมอคนสวย

ถ้าอย่างนั้นทนหน่อยละกันนะคะ วิซจะพยายามเบามือที่สุดนะ

พรนับพันทำการรักษาคนป่วยอย่างเบามือ ด้วยรู้ดีว่าไม่มียาชาช่วยบรรเทาความเจ็บ เพราะฉะนั้นหญิงสาวจึงค่อยๆ บรรจงทำอย่างเบามือด้วยนึกถึงใจเขาใจเรา คนไข้ก็กัดฟันทนไม่ร้องขึ้นมาซักแอะ กว่าจะเย็บแผลเสร็จก็เล่นเอาพยาบาลจบใหม่เหงื่อตก และก็โล่งใจในที่สุด

เอาล่ะค่ะ เสร็จแล้ว คืนนี้นอนพักที่นี่ดูอาการก่อนก็แล้วกันพรนับพันบอกกับคนป่วย ตรวจดูแผลที่เพิ่งทำการรักษาอีกที ก่อนจะไปทำความสะอาดล้างไม้ล้างมือและล้างหน้าเพื่อไล่ความอ่อนล้าของตนเอง

 

พอออกมาที่ห้องพยาบาลอีกครั้งจะนำยามาบรรเทาอาการปวดให้คนไข้ก็ได้เห็นคนที่พามาอย่างเต็มตา คนที่ไม่ได้พบหน้ากันมานานหลายปีกำลังพูดคุยสอบถามอาการของรุ่นน้องซึ่งเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยความเป็นห่วง พอได้เห็นชัดเจนว่าใครยืนอยู่ตรงหน้าหญิงสาวก็ระร้าระรังว่าจะออกหรือไม่ออกไปดี เวลานี้หัวใจหญิงสาวเต้นโครมคราม มือเย็นเชียบ  ด้วยไม่นึกว่าจะเจอคนสำคัญต่อหัวใจที่นี่แบบไม่ทันตั้งตัว  จนกระทั่งคนที่ก้มหน้าคุยกับคนป่วยเงยหน้าขึ้นมามองตนพร้อมกับส่งยิ้มให้ หญิงสาวจึงจำเป็นต้องก้าวออกไปเพื่อทำหน้าที่ของตน

นอกจากเสียเลือดมากที่น่าห่วงก็ตรงการติดเชื้อ คืนนี้ขอให้คนไข้นอนพักผ่อนที่นี่ก่อนนะคะพรนับพันเอ่ยขึ้นพร้อมกับฉีดยาแก้ปวดลงในสายน้ำเกลือ โดยไม่ยอมมองหน้าคนที่พาคนป่วยมาส่ง  ด้วยกลัวจะส่อท่าทีพิรุจให้ใครบางคนจับได้ว่าเคยรู้จักกันมาก่อน พอปรายตาไปข้างหน้าก็เห็นว่าคุณลุงกำลังหอบหิ้วข้าวของบางอย่างเข้ามา

ลุงชม นั่นหอบอะไรจะไปไหนคะพรนับพันเอ่ยถามคุณลุงที่เป็นทั้งผู้ช่วยและผู้ดูแลสถานีอานามัยแห่งนี้

เครื่องนอนครับหมอวิซ ผมจะไปเตรียมห้องนอนให้ผู้กองดิศนอนห้องเดิม ผมจะนอนเฝ้าหมวดอัฐเอง อ่อลืมไปหมอคงยังไม่รู้จักกัน นี่ผู้กองกันดิศส่วนที่นอนอยู่ก็หมวดอัฐ แกช่วยดูแลพวกเราแถบนี้มานานแล้วครับ คนสวยๆที่ยืนอยู่ชื่อหมอวิซครับผู้กอง เพิ่งมาทำงานที่นี่วันแรก  รู้จักกันแล้วผมขอไปเตรียมห้องพักก่อนนะครับ ลุงชมเอ่ยพร้อมกับเดินตรงไปยังบ้านพักของหญิงสาว  พรนับพันมองตามด้วยความแปลกใจ

 

เมื่อคิดได้ว่าขืนยังอยู่ในห้องนั้นนานไปอาจจะส่งผลเสียมากกว่าผลดีให้ตัวเอง พรนับพันก็เลยยอมเสียมารยาทเก็บข้าวของอุปกรณ์การรักษาเข้าที่ให้เรียบร้อย พร้อมกับสวมบทนินจาหายแว๊บออกไปโดยเร็ว

ผู้กอง ผมจัดห้องให้เรียบร้อยแล้วนะครับ เรือนพักหลังเดิมลุงชมส่งเสียงบอกเขาคนนั้นแต่มันดังมาถึงคนที่กำลังเร่งมือเก็บของอยู่ 

เรือนที่ว่าอย่าให้เป็นบ้านพักหลังเดียวกันเลยนะเจ้าพระคุณหญิงสาวรำพึงในใจ ก่อนจะเลือกเดินออกประตูหลังอาคารเดินกลับมายังบ้านพักของตัวเอง  เสียงก้าวเท้าตามมาทำให้หญิงสาวเริ่มระแวงหันไปดูที่ต้นเสียงก็เห็นว่ามีคนเดินตามมาไม่ไกล

ขอเดินไปด้วยคนนะครับ เห็นลุงชมบอกว่าบ้านพักของผมกับคุณเป็นบ้านแฝดหลังเดียวกันผู้กองกันดิศเอ่ยพร้อมกับเร่งเดินมาให้ทันคนที่ออกตัวมาก่อน หญิงสาวไม่ได้ตอบรับแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ เลือกใช้เพียงความเงียบเข้าสู้

ได้ยินลุงชมบอกว่าคุณเพิ่งมาทำงานที่นี่วันแรกผู้กองหนุ่มเปิดฉากสนทนา ถึงระยะทางบ้านพักจะไม่ไกลมาก แต่ด้วยวันนี้เป็นคืนเดือนมืดทำให้ต้องเดินกลับด้วยความระมัดระวังเพราะทางก็ไม่ได้ราบเรียบนัก

ค่ะพรนับพันเลือกประหยัดถ้อยประหยัดคำในการสนทนา ด้วยว่าเวลานี้ยังตั้งตัวไม่ติด แลหัวใจเจ้ากรรมก็รู้สึกแปลกๆ ทั้งตื่นเต้น ทั้งประหม่าไปหมด กลัวคนข้างหลังจะจำตัวเองได้ก็กลัว ก็ครั้งสุดท้ายที่พบกันนั้นมันน่าจดจำเสียเมื่อไหร่ ไปทำอะไรไว้ไม่ดีบ้างหรือไม่ก็ไม่รู้

ดูคุณจะเป็นคนพูดน้อยนะครับ  ถามคำตอบคำชายหนุ่มเองก็ไม่ยอมแพ้ พยายามหาเรื่องชวนคุยตลอดทาง

เวลานี้ส่วนของบ้านพักกำลังอยู่ในช่วงของการปรับปรุง ลุงชมกับชาวบ้านช่วยกันลอกคูน้ำหน้าบ้านพัก ขุดบ่อรับน้ำแก้ปัญหาน้ำท่วมขังบริเวณบ้านพัก ทำให้ต้องเดินข้ามคูน้ำนี้ด้วยไม้แผ่นขนาดกลางที่พาดอยู่ หญิงสาวเริ่มคุ้นชินกับทางไปมานี้ผิดกับอีกคนที่ไม่ชินทาง

ไม่ได้มาที่นี่พักใหญ่พี่นิดกำลังปรับปรุงบ้านพักหรอครับผู้กองกันดิศเอ่ยถามคนที่เดินนำทางด้วยความสงสัย

กำลังขุดบ่อน้ำ ลอกคูน้ำเก่าแก้ปัญหาน้ำท่วมขังบ้านพักค่ะหญิงสาวเอ่ยตอบเท่าที่จำเป็น

ไม่มีไฟแบบนี้อันตรายนะครับทางมืดแถมยังมีหลุมบ่อตลอดทางทำให้ชายหนุ่มอดห่วงไม่ได้

มีหลุมตรงนี้นะคะ พี่คิวเดินระวังหน่อยก็แล้วกันหญิงสาวเอ่ยเตือนออกไป โดยไม่รู้ตัวไปว่าหลุดเรียกชื่อเล่นคนที่เดินตามมา

ผู้กองกันดิศยกยิ้มด้วยความสมใจ เมื่อคนตรงหน้าเอ่ยเตือนเขาด้วยความเป็นห่วง จนลืมไปว่าตัวเองนั้นแกล้งทำเป็นไม่รู้จักกันตั้งแต่ที่ได้เห็นหน้าค่าตา  เมื่อหญิงสาวยังไม่รู้ตัวว่าตนเองหลุดอะไรไปเขาก็เนียนๆ ทำเป็นว่าไม่ได้รู้จักกันตามที่คนตรงหน้าต้องการ

พอมาถึงบ้านพักที่เปิดไฟรอไว้แล้วพรนับพันก็เดินขึ้นไปก่อน ตามด้วยผู้กองกันดิศที่เดินตามขึ้นมาพร้อมกับปิดประตูทางขึ้นคล้องลูกกลอนเอาไว้  หญิงสาวกำลังจะตีเนียนเปิดประตูเข้าห้องของตนเองโดยไว แต่ก็ต้องมาชะงักด้วยคำพูดของคนที่อยู่ไม่ไกล

ขอบคุณมากนะครับน้องวิซ  ดีใจที่ได้พบกันอีกครั้งนะครับ

...................................................................

อุต๊ะ  ใครมาคะ

คุ้นหน้า  คุ้นตา  คุ้นใจ   จนหมอวิชระร้าระรังไม่กล้าออกไปหาคนป่วยกันเลยทีเดียว




.................................................................

ฝากผลงานด้วยจ้าา


อาสารักษ์
co2
www.mebmarket.com
นายร้อยตำรวจหนุ่ม และพยาบาลสาว  ความรักที่มีความรักผิดชอบ และความเสียสละเข้ามาเกี่ยวข้อง ละมุนละไมด้วยไอรักท่ามกลางป่าเขาเริ่มจากหญิงสาวที่ ชื่นชมชายหนุ่ม....... ในวัยเด็กชื่นชอบ ...... เมื่อเติบโตจนกระทั่ง...... มีโอกาสให้รัก


ร้อยใจรัก
co2
www.mebmarket.com
รักแรก ...... มีความผิดหวัง รักครั้งใหม่....เต็มไปด้วยพลังแห่งการรักษาเมื่อผู้เป็นภรรยาจะจากไป แต่ก็ทิ้งสิ่งมีค่าเอาไว้ให้ดูแลรักษา  หนูภัทร เป็นแก้วตาดวงใจของ พ่อจ๋า  แลพ่วงมาด้วย พรเทพินทร์ น้องสาวภรรยาที่ล่วงลับ ซึ่งเป็นยาวิเศษในการรักษาใจสองพ่อลูก
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #122 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 08:11
    เอาเข้าจริง*
    #122
    0
  2. #112 fxxxxo (@MBSf93) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 12:13
    พี่คิวววแงงเขิน
    #112
    0
  3. #111 gumber77 (@gumber77) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:42
    ขอโทษนะค่ะเรื่องนี้สนุกดีแต่งงๆว่า ตกลงแล้วนางเอกเป็นพยาบาลหรือหมอค่ะ
    #111
    1
    • #111-1 (@yanincoffee) (จากตอนที่ 4)
      28 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:31
      พยาบาลค่า
      แต่ชาวบ้าน จะเรียกทั้งคุณพยาบาล และ นักวิชาการสาธารณสุข ตาม รพ.สต ว่าหมอค่ะ
      #111-1
  4. #75 som.vrs (@duangkamon0505) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:42
    หืมม เบาๆแต่แอบยิ้ม
    #75
    0
  5. #13 tentotiw (@tentotiw) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 06:05
    ขอบคุณครับสำหรับสิ่งดีๆที่มีมาให้กัน
    #13
    1
  6. #12 โอริฮิเมะ (@2451995) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 01:36
    ทำไมอ่านแล้วเขินนนนน คนอ่านจะลงไปม้วนกับพื้นแล้วจ้า น่ารักจริงๆคู่นี้
    ขอบคุณสำหรับตอนนี้นะคะ^^
    #12
    1
  7. #10 โอริฮิเมะ (@2451995) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 19:12
    เจอกันแล้วๆ>< แทบจะรออีก30%ที่เหลือไม่ไหวแล้วค่ะ //ลุ้นมาก
    #10
    1
  8. #9 koy_areekily (@koy_areekily) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 10:58
    รอได้จ้า 
    #9
    0