ตอนที่ 30 : การทดสอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1941
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62

วูบบบ. มื่อเจตเปิดประตูเข้ามา ก็สัมผัสได้ถึงไอร้อนจากลมทะเลทรายที่ร้อนระอุ. พัดมากระทบหน้า. เจตรู้สึกแสบร้อนที่ผิวหนัง มันเป็นการสัมผัสที่เหมือนจริงมากจนเจตแปลกใจ

' มันใช่การจำลองแน่เหรอ..ทำไมถึงเหมือนจริงเช่นนี้. ' เจตคิด

" เฮเฮเฮ. " เพียงก้าวเดินเข้าอีกเล็กน้อย. เจตก็ได้ยินเสียงของกองกำลังขนาดใหญ่. สามฝ่ายต่างตะโกนและวิ่งเข้าต่อสู้ตะลุมบอลกันอย่างอย่างดุเดือด. โดยมีเจตเป็นศูนย์กลาง. 

      กลุ่มหนึ่งมีร่างกายผิดแผกไปจากปกติ. มีเขาและมีปีกคล้ายค้างคาว. ร่างกายบึกบึนแข็งแกร่งเต็มไปด้วยมัดกล้าม.  ส่วนใหญ่แปรมือสองข้างเป็นกงเล็บ อาวุธก็จะเป็นขวานขนาดใหญ่หรือดาบใหญ่

      อีกกลุ่มหนึ่งมีปีกสีขาวขนาดใหญ่บ้างมี1คู่  บางคนก็มี 2 คู่. 3 คู่คละกันไป สวมเกราะสีทอง. ถือหอกเป็นอาวุธ

     อีกกลุ่มสวมเกราะสีเงิน หมวกเหล็กที่มองเห็นเพียงดวงตา ถือโล่ขนาดใหญ่  และดาบเป็นอาวุธและก็จะมีพวกจอมเวทอยู่ด้านหลัง. แปลกที่กลุ่มนี้ไม่มีปีก.  แต่ยังสามารถลอยอยู่บนฟ้าได้


    ทั้งสามฝ่ายสู้้กันอย่างดุเดือด.  ผู้คนล้มตายไปเป็นจำนวนมาก.  ผืนทะเลทรายอันแห้งแล้งถูกย้อมไปด้วยเลือดสีแดงฉาน.      แต่ขณะที่เจตกำลังยืนมองสงครามเบื้องหน้านั้น เขากลับสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันเข้มข้น.   โดยสัญชาตญาณเจตกระโดดหลบไปด้านข้างทันที


ตูมมมมมมม....ขวานขนาดใหญ่หน้ากว้างกว่า. 70 เซ็น  เป็นขวานสงครามมีคมสองด้าน  ด้ามยาวกว่า 2 เมตร สับลงตรงที่เจตอยู่สักครู่. เมื่อเจตเสมองดูพบว่าเป็นปีศาจร่างใหญ่สูงกว่า. 2.50. เมตร. หน้าตาดุดัน  มัดกล้ามที่แสดงบนร่าง. บ่งบอกว่ามีกำลังมหาศาล. เขาสองข้างบนหน้าผากยาว.  โน้มมาด้านหน้าเล็กน้อย  ช่วงปลายโค้งไปด้านหลังยาวราว 20 เซ็น ปีกคล้ายปีกค้างคาวกระพือเบาๆ

        ก่อนที่เจตจะได้ทำอะไรกับเหลือบเห็นกงเล็บเหล็กแวววาวโผล่จากเงาตน  เจตล้มกลิ้งไปด้านหน้าทำให้หลบพ้นอย่างหวุดหวิด  ปลอกแขนกับรองเท้าปรากฏขึ้นสวมใส่ตามความคิดของเจต. เมื่อลอบโจมตีล้มเหลว  ผู้ลอบโจมตีก็จมหายไปกับเงาอย่างไร้ร่องรอย 

       เจตไม่ทันตั้งตัว. ปีศาจตัวใหญ่ก็ใช้ขวานจามลงมาที่กลางศีรษะเขาแล้ว  ปีศาจสองตนนี้กับโจมตีประสานกันได้อย่างยอดเยี่ยม

        แคร้งงงง.........เมื่อไม่อาจหลบพ้นเจตจึงต้องยกสองแขนไข้วรับ.  ด้วยแรงเหวี่ยงและน้ำหนักทำให้เท้าเจตจมลงไปในพื้นทรายร่วม  50. เซ็น. เจตออกแรงผลักขวานให้กระดอนกลับไป  พร้อมปล่อยบอลไฟสีฟ้าเข้าใส่กลางลำตัวปีศาจร่างใหญ่  ทะลุเป็นรูโบ๋  ปีศาจตนนั้นเซถอยไปด้านหลังชงักไป...

      เจตปล่อยบอลไฟออกไป.  พอดีกลับกรงเล็บจากเงาก็โผล่ขึ้นมาโจมตีอีกครั้ง.  เจตจึงต้องใช้มือมาจับข้อมือปีศาจตนนั้นไว้และกระชากขึ้นจากเงา  เวี่ยงฟาดกับพื้นด้วยความรุนแรง  


โครมมม.....เมื่อฟาดปีศาจกับพื้นแล้วเจตก็ต่อยหมัดใส่หน้าอกอัดกับพื้น.  ตูมมมม....พรึบ...ฟู่. ไฟสีฟ้าเผาไหม้ปีศาจลอบโจมตีสลายไป. 


โฮกกก..ปีศาจร่างโตกู่ร้องออกมาด้วยความโกรธ รูโบ๋ที่โดนลูกไฟทะลวงกลับหายสนิทแล้ว. มันใช้สองมือจับขวานเหวี่ยงเข้าใส่เจต  ที่เข่าติดในทรายหวังตัดขาดเป็นสองท่อน


เคร้งงงงง...ขลุกๆ....พรืดดดด


เจตใช้สองมือรับขวาน  อาสัยแรงเหวี่ยงนั้นดึงตัวเองออกจากทราย. แต่ก็ทำให้เขาเสียหลักกลิ้งไถลไปนับ 10 เมตร  เมื่อทรงตัวขึ้นได้ยังเซไปชนกับพวกที่สู้กันอยู่ล้มกลิ้งกันไปหลายตน


ฟุ่บ....พลั๊ก....อั๊ก...เมื่อตั้งตัวได้เจตก็กระโจนกลับออกมาถีบเข้าลิ้นปี่ปีศาจร่างยักษ์  ในจังหว่ะ ที่ปีศาจตนนั้นกระโดดเอาขวานจามลงมาพอดี. ในจังว่ะปะทะเจตใช้ฝ่ามือซ้ายปัดขวานให้เฉไปด้านข้าง. เท้าเจตก็กระแทกสวนกลับไป


ตูมมมม...พรืดด..ปีศาจร่างยักษ์ตกลงพื้นและไถลไปกับพื้น  พรึบ.....ฟู่....อ้าก..ไฟสีฟ้าลุกไหม้ขึ้น  แต่ด้วยปีศาจตนนี้ฟื้นตัวได้เร็วมากจึงยังไม่ตายง่ายๆ  มันยังกำขวานแน่นกระโจนจามขวานเข้าใส่เจตอีก ทั้งๆที่ไฟยังลุกท่วม  และเริ่มเผ่าไหม้ร่างไปทีละน้อยๆ  

     เปรี้ยง...แกร็กกก...เพล้งงง.   เจตต่อยกำปั้นสวนเข้าใส่คมขวาน....เสียงดังสนั่น   ก่อนจะเกิดรอยร้าวลามไปทั่ว...และแตกออกเป็นชิ้นๆ. ปีศาจร่างยักษ์นิ่งค้างมองขวานในมือที่จอมปีศาจประทานให้  ไม่อยากเชื่อ  ก่อนจะคุกเข่ากระแทกพื้น. ร่างโดนเผาไหม้สลายไป....



ฟิ้ว ฉึกๆๆๆๆๆหอกแสงตกมาจากฟ้าเข้าโจมตีเจตอย่างไม่ทันตั้งตัว  แต่เจตก็สามารถโดดหลบได้อย่างหวุดหวิด  เจตมองไปบนฟ้ากับเห็นหญิงสาวผมสีทองใบหน้างดงามในเกราะสีทองอร่าม  ที่สำคัญเธอมีปีกถึง 4. คู่ และกำลังรวบรวมหอกแสงจำนวนมากด้านหลังเธอ


' เผ่าเทพ....ไหนว่าสู้กับขุนพลปีศาจ.." เจตคิดในใจอย่างสับสน.  

     โดยไม่รู้ตัวสักนิด. ว่าตนถูกผู้นำเผ่าเทพและปีศาจสั่งกำจัดทิ้ง. ตั้งแต่ตอนสร้างดาบทั้งสามเล่มแล้ว.  เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้พวกเขาหวาดกลัว. ในผู้สร้างดาบ.  แต่ก็เกิดความโลภที่จะได้ดาบทั้ง สามมาครองเช่นกัน  พวกเขาแค่รอจังหว่ะเวลาเท่านั้น. และนี่คือโอกาศ....


       ในขณะที่มองอยู่นั้น ก็มีเผ่าเทพอีกตนเป็นชายผมสีทองหน้าตาหล่อเหลา  สวมเกราะสีทองอร่ามและมีสี่คู่เช่นเดียวกับหญิงสาวอีกตน. ถือหอกสีแดงพุ่งเข้าโจมตีเจตอย่างรวดเร็ว


       เจตฉากหลบเล็กน้อยและเตะสวนเข้าไปที่ลำตัวปลิวกระเด็นไป.   เปรี้ยง....ตูมมม. ไฟสีฟ้าลุกท่วมขึ้นทันที  พรึบ....ฟู่..ก่อนที่จะมอดดับไปเมื่อเกิดประกายแสงสีทองขึ้น..เจตมองอย่างอึ้งเล็กน้อย..แต่ก็ฉุกคิดขึ้นได้ว่าเผ่าเทพเก่งเรื่องลบล้างสถานะผิดปกติอยู่แล้ว..จึงละความสนใจไป..


      ฟิ้วววว....ฉึกฉึกฉึกฉึกฉึกฉึกฉึกๆ หอกแสงพุ่งลงมาโจมตีเจตอย่างต่อเนื่อง.  เจตต้องหลบจนแทบไม่มีโอกาศตอบโต้  ผ่านไปร่วม 20. นาที หอกแสงจึงหยุดลง

       ฟุ่บ..ฟุ่บๆ ....เคร้งๆ..เผ่าเทพชายก็ควงหอกเข้าโจมตีเจตอีกครั้ง. ครั้งนี้เขาระวังตัวมากขึ้น..เมื่อเจตโจมตีสวนกลับเผ่าเทพชายจึงรับได้

       ตูมม....อั๊ก..จังหวะเผ่าเทพฟันหอกมาที่คอเจต  ได้โอกาศเอามือซ้ายจับด้ามหอก   และต่อยหมัดขวาเข้าหน้าอกเผ่าเทพชายอย่างจัง  เขากระเด็นไปทันที  หอกในมือถูกดึงกระชากติดมือเจตมา..

       ยังไม่ทันได้ทำอะไร  หอกแสงกับพุ่งลงมาโจมตีอีก. เจตเคลื่อนที่หลบ. พร้อมปาหอกออกไป 


" ระวัง...."เสียงหวานใสร้องเตือนคู่หู...แต่ไม่ทันเสียแล้ว ด้วยเจตซัดหอกพุ่งด้วยความเร็วสูงมาก  ทันทีร่างเขาหยุดลง  หอกก็พุ่งมาปักอกซ้าย  ทะลุหลังและกระชากร่างเขาลอยไปปักตรึงกับโขดหินใกล้ๆ. 


       อั๊ก.....อ๊อกๆ..ชายเผ่าเทพสำลักเลือดออกมา.  แววตาเต็มไปด้วยความไม่ยินยอมพร้อมใจ.   ร่างเขาค่อยๆสลายเป็นระอองสีทอง....ลอยไปบนฟ้า..


"ม่ายยยยย...." หญิงสาวเผ่าเทพร้องออกมา  น้ำตาไหลนองหน้า


" ข้าจะฆ่าเจ้า....." เธอร้องตะโกนเสียงดัง  พร้อมเร่งสร้างหอกแสงเข้าโจมตีเจตจำนวนเยอะขึ้นกว่าเดิม  เจตโดดหลบอย่างต่อเนื่อง


วูบบบบ.....ตูมมมม. เจตเทเลพอตมาโผล่ข้างหลังหญิงสาว. และเตะเข้าลำตัวเต็มๆ


 "อะ...อั๊ก.."  หญิงสาวเผ่าเทพ ตกใจชงักพร้อมกับรู้สึกเจ็บแปลบบริเวณซี่โครงขวา. เกราะบริเวณนั้นถึงกับแตกระเอียด.  เธอรู้สึกจุ๊กเสียดอย่างรุนแรงพร้อมร่างปลิวล่วงลงสูพื้นอย่างรวดเร็ว


ฟ้าว...พลั๊ก...ตูมมมมม. ยังไม่ทันร่วงถึงพื้นเจตก็พุ่งตามมา  ถีบบนยอดอกร่วงลงพื้น  เร็วขึ้นไปอีก....


   ตูมมมมม........เสียงร่างหญิงสาวเผ่าเทพกระแทกพื้น  โดยมีเจตเหยียบ..อยู่บนหน้าอก...ตรงพื้นเกิดหลุมขนาดใหญ่ขึ้น......ร่างบอบบางนั้นค่อยๆแตกสลายเป็นระอองสีทองล่องลอยไปบนฟ้า........









***ขออภัยที่ไม่ได้อัพเมื่อคืน. ทำงานหนื่อยมากครับ แต่งได้นิดเดียวหลับคาหน้าจอซะก่อน...เดี๋ยววันนี้ชดเชยให้ครับ....***

      


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

143 ความคิดเห็น

  1. #43 จิวหลง (@saradnoi) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 09:03
    เช่นกันคะงงมากๆ
    #43
    1
    • #43-1 mOa3jung (@yanaphat01) (จากตอนที่ 30)
      14 มิถุนายน 2562 / 10:21
      ส่วนไหนครับ
      #43-1
  2. #40 yeenpanta123 (@yeenpanta123) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 17:10
    งงจริง
    #40
    0
  3. #39 M82A1 (@blackmik) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 10:27

    ''งงอะ''

    #39
    0