ตอนที่ 26 : อะไรนะ...โจรปล้นหรอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1979
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 184 ครั้ง
    7 มิ.ย. 62

" ส่งภารกิจครับ.." เจตเรียกพนักงานที่ยังยืนนิ่งค้างอยู่

" เอ๊ะ..ขออภัยที่เสียมารยาทค่ะ.." เมื่อพนักงานเห็นบัตรสีทองในมือเจต ถึงกับตกใจรีบขออภัยทันที นักผจญภัยที่อยู่ในอาคารก็ตกใจไม่แพ้ ระดับทอง. อยู่ในระดับสูงและพวกเขาแข็งแกร่งมาก.. และเมื่อเห็นพวกของเจตที่ส่งบัตรให้ก็เป็นระดับทอง ทุกคนยิ้งแข็งค้าง มองไปทาง สาวงามสองคนในทีมทีาเป็นระดับทอง ถึงกับต้องกลืนน้ำลายลวคออย่างยากลำบาก

" เนื่องจากเป็นภาระกิจขอความช่วนเหลือเร่งด่วนฉุกเฉินจึงไม่มีเงินรางวัลให้นะคะ..แต่มาสเตอร์ได้เซ็นอนุมัติให้ทั้งสามท่านเลื่อนขั้นเป็นระดับ 7 ดาวนะคะ สวนคุณฟาร์เทียร์ เนื่องจากเข้าร่วมทีม. ทำภารกิจระดับสูงกว่าตน จึงเลื่อนขั้นเป็นระดับเงิน 5 ดาวนะคะ " พนักงานอธิบาย. พวกเจตพยักหน้ารับไม่ตอบอะไร

" เกิดอะไรขึ้นเนี่ย.."เสียงกิลด์มาสเตอร์ดังขึ้นทุกคนจึงได้หันไปมองทันที

" ไม่มีอะไรมากหรอกมาสเตอร์ ก็แค่มีคนคิดยุ่งกับภรรยาผู้อื่นก็เลยสั่งสอนนิดหน่อยน่ะ." เจตพูดแบบไม่รู้สึกรู้สาอะไร

" ข้ากำลังตามหาเจ้าอยู่พอดี.." กิลด์มาสเตอร์พยักหน้ารับรู้และเอ่ยกับเจต

"ตามหาข้า.....มีอะไรงั้นหรือ.." เจตทำหน้าสงสัย

" นี่เจ้าเมืองอของเรา. เขากล่าวหาว่าเจ้าทำร้ายบุตรชายของเขาน่ะ เจ้ามีอะไรแก้ตัวมั้ย.."กิลมาสเตอร์บอกเหตุผล และสอบถามเจต

" แน่นอนข้าไม่มีข้อแก้ตัวใดๆ " เจตมองไปยังชายอ้วนวัยกลางคนที่อยู่ตรงหน้า ส่ายหัวอย่างระอาใจ. พ่ออย่างไรลูกอย่างนั้น..

" มันยอมรับแล้ว...ท่านจะมอบมันให้ข้าได้หรือยัง " เจ้าเมืองทำหน้าแค้นเคืองมองมาทางเจต. ด้วยเจตมีระดับสูงในกิลดิ์จึงต้องได้รับความเห็นชอบจากกิลดิ์มาสเตอร์ก่อน

" แต่ก็นะ...บุตรท่านพยายามล่วงเกินภรรยาข้า ข้าก็ต้องปกป้องสิ...และอีกอย่างคนของข้าแค่ตบไปทีเดียวเองนะ.."กิลดิ์มาสเตอร์ยังไม่ทันได้ตอบเจตก็พูดถึงสาเหตุซะก่อน เมื่อกิลดิ์มาสเตอร์รู้เรื่องราวก็มองหน้าเจ้าเมืองอย่างโกรธจัด คิดล่วงเกินภรรยาผู้อื่น  เมื่อเขาป้องกันตัวกับมาขอตัวไปลงโทษอีก..ทุกคนในเมืองต่างรู้ถึงวีรกรรมของสองพ่อลูกดีจึงไม่แครงใจแม้แต่น้อย

" เมื่อเป็นเช่นนี้ข้าคงอนุญาตให้ท่านนำเขาไปไม่ได้..และห้ามยุ่งกับเขาด้วย.." กิลด์มาสเตอร์พูดเด็ดขาด
     เมื่อเจ้าเมืองได้ยินเช่นนั้นก็ขบกรามแน่น มองมาทางเจตอย่างเคียดแค้น. กิลด์นักผจญภัยมีกำลังมหาศาล..ขนาดองค์จักรพรรดยังต้องเกรงใจ ตัวมันเองคือเจ้ามืองเล็กๆจะไปทำอะไรได้. แต่พอเจ้าเมืองเดินไปเล็กก็ยกยิ้มออกมาเหมือนคิดอะไรบางอย่างออก

" ขบวนพ่อค้าเลื่อนการเดินทางเป็นพรุ่งนี้เช้านะ..พวกเขาเพิ่งแจ้งข้าเมื่อสักครู่นี่เอง.."กิลด์มาสเตอร์บอกเจต. เพราะกิลดฺ์การค้าเพิ่งบอกกับเขาระหว่างทางมานี่เอง

" ได้เลยมาสเตอร์ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว..งั้นพวกข้าขอไปพักเตรียมตัวก่อนละกัน" เจตยิ้มกว้างออกมา

" อืม..ไปเถอะ.."กิลด์มาสเตอร์พยักหน้ารับ

พวกเจตจึงเดินทางไปพักที่ร้านของฟาร์เทียร์. ก่อนไปเจตก็ไม่ลืมจ่ายค่าเสียหายไป 1 เหรียญทองคำขาว

" คาดว่าพวกเราคงได้ออกกำลังกันเร็วๆนี้เป็นแน่" เจตยิ้มกว้างออกมา     ระหว่างเดินทางไปร้านฟาร์เทียร์. ทุกคนไม่พูดอะไรเพียงยิ้มรับเบาๆ..





เช้าวันใหม่............


    หลังรับประทานอาหารเช้าเสร็จพวกเจตก็เดินทางไปที่กิลด์การค้า   เมื่อไปถึงก็พบว่าเริ่มตั้งขบวนแล้ว.  พวกเจตจึงเดินไปหาผู้นำขบวน 


" มารายงานตัวรับภารกิจคุ้มกันครับ.." เจตพูดกับชายรูปร่างท้วมที่ก้มหน้าดูเอกสารอยู่ 


" อ้าวสวัสดีพ่อหนุ่ม..มาจากกิลด์นักจญภัยหรือ.." ชายกลางคนเงยหน้าขึ้นมาและกล่าวทักทายเจต


" ใช่ครับ..มี  5 คนครับ.." เจตตอบรับและแจ้งจำนวนคน


" อ้าวนั่นมัน..หนูฟาร์เทียร์ไม่ใช่หรอ...มาเป็นนักผจญภัยแล้วรึ.." ..ชายกลางคนกล่าวขึ้นเมื่อพบว่าเป็นฟาร์เทียร์


" สวัสดีค่ะ. คุณลุงโจชัวร์.." ฟาร์เทียร์ตอบยิ้มแย้ม. โจชัวร์เป็นเพื่อนกับพ่อของฟาร์เทียร์  คอยช่วยเหลือฟาร์เทียร์ตลอด


"ไม่ขายอาหารแล้วหรือ." โจชัวร์ถามด้วยความสงสัย


" ไม่แล้วล่ะค่ะ...หนูจะทำตามฝันค่ะ และที่สำคัญหนูเจอคนที่หนูกอยากอยู่ด้วยแล้วค่ะ.."ฟาร์เทียร์ตอบและมองไปทางเจต.  เมื่อโจชัวร์เห็นแบบนั้นก็ยิ้มออกมา


" เอาเถอะขอให้มีความสุขในสิ่งที่ทำนะ..และไปนั่งพักก่อน..อีกสักครู่คงเดินทาง  ข้าขอเช็คของอีกนิดหน่อย.."โจชัวร์ให้พวกเจตไปพักรอ..แล้วตัวเองก็ทำงานต่อ


     พวกเจตพยักหน้ารับและดินไปนั่งพักใกล้ๆเพื่อรอเวลา.  ผ่านไปราว 1 ชม.การเช็คสินค้าก็แล้วเสร็จ

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย.  จึงได้ออกเดินทาง เมื่อเดินผ่านประตูเมือง.  ก็สัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่ปล่อยออกมาจากทหารที่เฝ้าประตู  เจตยิ้มออกมาอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก  การเดินทางครั้งนี้  นอกจากเจตแล้ว  โจชัวร์ยังจ้างทหารรับจ้างกว่าอีก50 คน. เมื่อรวมทั้งพ่อค้าและคนงาน  จึงทำให้ขบวนนี้มีจำนวนถึง 150. คน. ด้วยขบวนที่ยาวเหยียด. จึงทำให้เดินทางได้ไม่เร็วมากนัก.


       เดินทางทั้งวันจนค่ำระยะทาง 20 กิโลเมตรเท่านั้น. จวบจนตะวันใกล้ตกดิน. เจตจึงสั่งให้ขบวนหยุดกางเต้นท์พักแรมกัน  เนื่องด้วยเป็นพื้นที่ราบ. เจตจึงให้จอดเกวียนเป็นวงกลมให้เกวียนอยู่ด้านนอก ต่อมาเป็นสัตว์ลาก. และคนอยู่ในสุด. ซึ่งการจัดวางค่ายเช่นนี้จะช่วยให้ตั้งรับได้ง่าย. เมื่อตั้งที่พักเสร็จจึงได้เริ่มทำอาหารกัน


" สาวๆอยากอาบน้ำหรือเปล่า.." เจตถามทั้งสามคน เดินทางมาทั้งวันคงต้องอยากอาบน้ำแน่นอน


" อาบไหนคะท่านพี่แถวนี้ไม่มีแหล่งน้ำเลยนิ.."เอลี่ถามด้วยความสงสัย


"นั่นสิคะเจต..แถวนี้ไม่ยักกะมีแม่น้ำเลย.." ฟาร์เทียร์ก็ถามอีกคน


"ก็บ้านเทียร์ไง..ไม่เห็นยากเลย..แล้วก็ทำอาหารด้วย.." เจตอธิบายให้สองสาวทราบ


" งั้นไปเลยค่ะอีกสัก ชั่วโมงค่อยไปรับนะคะ.."ฟาร์เทียร์์ตกลงไปทันทีเพราะเหนียวตัวจะแย่. เมื่อเปิดเกจส่งสามสาวแล้วเจตจึงหันไปพูดกับเซ็ท

    

" เซ็ท..ไปสืบมาพวกนั้นจะโจมตีเมื่อไหร่.." เจตหันไปสั่งเซ็ท หลังจากออกเดินทาง  เจตก็รู้มาตลอดว่ามีกองกำลัง ราว 1000. คน ดักรอพวกเขาห่างจากเมือง. 10 กิโลเมตร และตามมาห่างๆ ตอนนี้อยู่ห่างจากพวกเขา ราว 1กิโลเมตร  เจตจึงให้เซ็ทไปสืบเวลาโจมตีที่แน่นอน.. 


" รับทราบขอรับนายท่าน.." เซ็ทรับคำพร้อมร่างสลายเป็นหมอกควัน..กลืนหายไปกับบรรยากาศยามโพล้เพล้


' สงสัยต้องสร้างแขนเหล็กใช้ซะละ..ใช้ดาบจบเร็วเกินไป..ใช้มวยไทยโบราณที่ท่านพ่อสอนดีกว่า..เคาะสนิมซะหน่อยไม่ได้ใช้นานละ ' เจตคิดในใจ.   ขณะเดินไปหาโจชัวร์.   ซึ่งเป็นหัวหน้าขบวนคาราวานนี้


" อ้าว..เจตมาๆแก้ปวดเมื่อยซะหน่อย.." โจชัวร์ที่นั่งอยู่กับหัวหน้าทหารรับจ้าง เอ่ยชวนเจตเดินมาถึงที่เขานั่งอยู่    

     เจตนั่งลงม้านั่งข้างๆโจชัวร์  แล้วรับแก้วเหล้าที่โจชัวร์ยื่นให้  เจตยังไม่พูดอะไรมองเหล้าองุ่นในแก้วเงียบๆ


" มีอะไรหรือเจต.." โจชัวร์ถามด้วยความสงสัย


" มีกองกำลังราว 1000 คนตามเรามาสักพักหนึ่งแล้ว..  "  เจตพูดแบบไร้ความกังวล


" อะไรนะ.....โจรปล้นหรอ.."โจชัวร์ตกใจคิดว่าเป็นโจรจะมาปล้นเขา


" คาดว่ามันจะโจมตีเราเมื่อไหร่."  หัวหน้าทหารรับจ้าง ถามขึ้น


" กำลังให้คนไปสืบอยู่...เดี๋ยวคงกลับมา.." เจตบอกเรียบเฉย  หัวหน้าทหารรับจ้างพยักหน้ารับ   ผ่านไปครู่ใหญ่



" ได้ความว่าไงบ้าง.." เจตถามขึ้นเมื่อเซ็ทมาปรากฏตัวข้างเขา 


" พวกนั้นตกลงจะโจมตีตอนเช้ามืด..จะโอบล้อมและโจมตี 4 ทิศทางพร้อมกันขอรับนายท่าน.." เซ็ทรายงานตมมที่ไปสืบมา


" ขอบใจมากเซ็ท.."เจตเอ่ยขอบคุณ


" ด้วยควมมยินดีขอรับนายท่าน.."  เซ็ทโค้งคำนับแล้วไปยืนข้างหลังเงียบๆ


 " ได้ยินแล้วนะครับ..งั้นก็ทำตัวตามปกติ ให้คนที่ไม่ได้เข้าเวรรีบนอน หัวหนุนดาบ กอดคันธนูนอนได้เลย และก็ให้กองทหารรับจ้างรับผิดชอบทิศเหนือ ที่เหลือเราจะจัดการเอง.." เจตพูดจบก็ลุกขึ้นเดินกลับมาที่กระโจมพัก และไปรับสาวๆมารับประทานอาหาร   


         ถึงหัวหน้าทหารรับจ้างจะแครงใจอยู่บ้างแต่ก็ไม่พูดอะไร


" พรุ่งนี้เช้ามืด  เอลี่กับเทียร์ อยูค่ายคอยโจมตีระยะไกล  และจัดการพวกที่เล็ดลอดเข้ามานะ.  เซ็ทรับผิดชอบทิศตะวันตก  บลูรับผิดชอบทิศใต้  ข้าจะจัดการทิศตะวันออกเอง  ไม่ต้องยั้งมือฆ่าได้เต็มที่..เอาล่ะแยกย้ายไปพักได้.." เจตสรุปแผนแบ่งหน้าที่หลังรับประทานอาหารเสร็จ


    หลังจากทุกคนแยกย้ายไปพัก..เจตจึงเหาะไปสันเขาใกล้ๆ. และเริ่มลงมือสร้าง แขนเหล็ก และรองเท้าเหล็กที่สูงหุ้มถึงเข่า  เจตใช้เวลา..ราว 2. ชั่วโมงจึงสร้างเสร็จสิ้น โดยใช้แร่มิสธิลสร้างขึ้น  

    

       เมื่อสร้างเสร็จ  เจตหยดเลือดลงไป. รองเท้าและแขนเหล็กกับลอยขึ้นจากพื้นเล็กน้อยปลดปล่อยเปลวเพลิงสีฟ้าออกมาอย่างรุนแรง. 

     

      ปรากฏตัวอักษรขึ้น   "เราคือเปลวเพลิงแผดสรรพสิ่งกลับสู่ความว่างเปล่า " (รองเท้าเพลิงโลกัณฑ์),(สนับแขนเพลิงโลกัณฑ์ ) แผ่นดินถึงกับสะเทือนเลือนลั่นทุกคนต่างตื่นตกใจ แต่มาลุกมาดูไม่มีอะไรจึงกลับไปพัก  รองเท้าและสนับแขนหมุนวนรอบเจต สามรอบก่อนที่จะเป็นลำแสงพุ่งเข้าไปในตัวเจต  และปรากฏรอยสักกราฟฟิคลายไฟสีฟ้าตรงหลังมือ และแข้งด้านใน.


   จากนั้นเจตจึงสร้างคทาให้ฟาร์เทียร์  โดยใช้ไม้นิลกาฬมาสร้าง แกะลายและฝังทองคำขาวลวดลายงดงาม และหลอมรวมผลึกธาตุ. ทั้ง7 ให้เป็นอัญมณี 7 ธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ  สายฟ้า ความมืด  แสง. เมื่อได้อัญมณีและจึงฝังเข้าไปเป็นหัวคทา เป็นอันเสร็จ

   

' คอยดูมวยไทยแผลงฤทธิ์ได้เลย  เหล่ามนุษย์ผู้โง่เขลาเอ๋ย..' เจตคิดในใจก่อนจะเปิดเกจกลับมากระโจมเพื่อพักสักเล็กน้อย....





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 184 ครั้ง

131 ความคิดเห็น

  1. #27 dfrdz007 (@dfrdz007) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 21:09
    thank u
    #27
    0