ตอนที่ 20 : แรกเข้าเมือง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2271
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 221 ครั้ง
    1 มิ.ย. 62

        เจตและเอลี่พร้อมผู้ติดตาม เดินทางมา 3 วัน แล้วแต่ยังไม่พบแผ่นดิน  มองไปทางไหนมีแต่ขอบฟ้า  ข้างล่างก็พบแต่ทะเล. แต่เจตก็ไม่คิดอะไรมากนัก เพราะเสบียงเขาเตรียมมาเยอะอยู่แล้ว. และถือว่าเป็นการพักผ่อน บางทีเมื่อถึงทวีปมนุษย์อาจวุ่นวายจนไม่ได่พัก.  จนถึงเช้าวันที่ 4. หลังอาทิตย์ไขแสงไม่นาน. 


" ถึงทวีปกลางแล้วขอรับนายท่าน " เซ็ทรายงานให้เจตทราบ. ขณะเจตกำลังนั่งจิบชาอยู่กับเอลี่


" ถึงสักที...แถวนี้มีเมืองไหมเซ็ท " ที่ถามเซ็ทเพราะหลังเหตุการแผ่นดิพิโรธ เซ็ทได้เดินทางท่องเที่ยวไปทั้ง 3 ทวีป.   จนทั่วก่อนจะมาอยู่ที่เกาะต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์. 


" ถ้าจำไม่ผิด ที่ราบสูงภูเขาทางทิศเหนือ มีเมืองอยู่นะขอรับ.." เซ็ทครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะบอกเท่าที่จำได้


" อืม..งั้นไปเมืองนั้นเลยและลงจอดนอกเมืองสัก 1 กม.ก็แล้วกัน..." เจตสั่งการ


" รับทราบขอรับ.."เซ็ทคำและยังคับเรือเหาะมุ่งตรงสู่เมืองทันที


" เอลี่ไปเตรียมตัวกันเถอะ..เอลี่ต้องเปลี่ยนชุดซะหน่อย.  "เจตจูงมือเอลี่ไปยังห้องพัก


   เมื่อถึงห้องเจตเอาชุดที่เตรียมไว้ให้เอลี่ออกมาพาดบนเตียงให้เอลี่ เอลี่มองอย่างสนใจ  ก่อนจะไปสะดุดกับผ้าเล็กๆสองชิ้น  


"นี่คืออะไรคะ.."เอลี่ถามและชี้ไปที่ผ้าเล็กๆสองชี้นั้น


" ชุดชั้นในน่ะ.. เอลี่ใช้เป็นไหม.."เจตถาม


" ไม่ค่ะเอลี่ไม่เคยเห็น" เอลี่พูดความใจริงเพราะนางไม่รู้ด้วยซ้้ำชุดชั้นในคืออะไร


" งั้น...เจตคงต้องช่วยใส่ก่อน.."เจตพูดออกมาเบาๆ


 เจตจึงให้เอลี่ถอดชุดออก. เอลี่หน้าแดงฉานจดใบหู แม้จะแต่งงานกันแล้ว เอลี่ก็ยังเขินอยู่ดี  เจตมองร่างกลายที่อยู่ตรงหน้าด้วยความเสน่หา  เมื่อเจตมองเอลี่ยิ่งเขินมากกว่าดิม.  เจตจึงจับกดไปที แล้วจึงพาไปอาบน้ำแต่งตัวให้. เมื่อกลับออกมา  เอลี่อยู่ในชุดกางเกงรัดรูปสีขาว  รองเท้าหนังหุ้มข้อสีขาว  ใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาว และสวมทัพด้วยเสื้อโค๊ตสีขาวยาวคลุมถึงข้อเท้า. คอปกเสื้อสูงถึงคางบังคอพอดี  ด้านหน้ามีสายรัดยึดสามเส้น เพื่อให้เคลื่นที่ได้คล่องแคล่ว


  เจตใส่ชุดคล้ายกัน. สีดำเป็นชุดที่เขาสวมตอนออกรบที่เมือง พร้อมเหน็บดาบสามเล่มที่เอวด้านซ้าย


" นายหญิงงดงามมากเจ้าค่ะ.." บลูชื่นชมอลี่


" ขอบใจจ๊ะ.." เอลี่ยิ้มรับ


  เมื่อเจตกับเอลี่ออกมาบนดาดฟ้าเรือ. เซ็ทก็เอาเรือเหาะลงจอดพอดี  ทุกคนจึงลงจากเรือเหาะ  และเจตเก็บเข้ามิติเก็บของ  


" เกือบลืมซะละดีที่นึกออก  เอลี่มาใกล้ๆหน่อย.." เจตพูดพร้อมดึงเอลี่เข้ามาใกล้


" มีอะไรคะท่านพี่.." เอลี่ถามอย่างสงสัย.   เจ็ตไม่พูดอะไรแต่เอื้อมมือไปลูบที่หูทั้งสองของเอลี่  


" เก็บไว้ก่อนนะ..ลดเรื่องวุ่นวายได้.." เมื่อมือลูบผ่านหูเอลี่ก็กลายสภาพเป็นหูเหมือนมนุษย์


"เอะ .."เอลี่ตกใจเอามือจับหูตัวเอง


" ไปกันเถอะ.."เจตชวนทุกคน  แล้วจึงออกเดือนทางทันที โดนเซ็ทเดินนำหน้า บลูเดินด้านหลัง เจตกับเอลี่เดินด้วยกันตรงกลาง.  พวกเขาเดืนทางไม่นานนักก็ถึงประตูเมือง. เมืองนี้มีกำแพงสูงราว10เมตรสีขาว ประตูขนาดใหญ่ทำจากไม้ น่าจะแข็งแรงพอสมควร ตรงประตูมีคนเข้าออกไม่มากนัก มีทหารประจำการอยู่ 5 คนสวมใส่เกราะหนัง  ถือหอกเป็นอาวุธ ทหารคนนึงนั่งอยู่ที่โต๊ะ เก็บค่าผ่านทาง   คนที่เข้าต้องแสดงบัตร และจ่ายค่าผ่านทาง  เอลี่ค่อนข้างตื่นเต้นเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็น. บ้านเมืองอื่นนอกจากเมืองของตัวเอง   


" พวกเจ้ามาจากเมืองอื่นหรือ แสดงบัตรด้วย "ทหารที่นั่งอยู่หลังโต๊ัะพูดขึ้น.เมื่เจตและพวกเดินมาถึง


" เราไม่มีหรอกพี่ชาย นายท่านของข้ามาจากเมืองอื่น. พานายหญิงท่องเที่ยวน่ะ ต้องทำเช่นไรถึงเข้าไปในเมืองได้ล่ะพี่ชาย.."เซ็ทเจรจาต่อรอง


   ทหารนายนั้นมองไปทางเจตและเอลี่รู้สึกตากระจ่างวูบตะลึงกับความงามของเอลี่  ก่อนจะได้สติหันกับมาคุยกับเซ็ท


" มันก็มีสองวิธีนะ วิธีแรก. ตรวจประวัติอาชญากรรม และทำบัตรผ่าน จ่าย ใบละ 10 เงิน บัตรผ่านมีอายุ 1เดือน ต้องมาต่อใหม่. หรืออีกวิธีคือ

. ตรวจประวัติอาชญากรรม และทำบัตรผ่านชั่วคราว  จ่าย  10  ทองแดง. ใข้ได้1วัน.  แต่ถ้าพวกเจ้าอยากสะดวกก็ไปสมัครเป็นนักผจญภัย  เพราะบัตรนักผจญภัย  สามารถใช้ผ่านได้ทุุก เมืองในทวีปนี้ " ทหารนายนั้นอธิบายอย่างยาวเหยียด


" เอาไงดีขอรับนายท่าน.."เซ็ทหันมาถามเจต


" เอาแบบที่สองก็แล้วกัน.." เจตพูดสั้น


  เมื่อทหารได้ยินเช่นนั้นก็ดำเนินการให้ทันที โดยให่แต่ละคน เอามือไปจับลูกแก้วตรวจสอบ ถ้าผ่านจะเรืองแสงสีฟ้า  ไม่ผ่านจะเป็นสีแดง.  ทุกคนผ่านกันทุกคน ทหารจึงออกบัตรให้  เมื่อรับบัตรจ่ายเงินแล้ว  พวกเจตจึงเดินเข้าเมือง ภายในเมืองสิ่งปลูกสร้างออกแนวยุโรปโบราณ. ผู้คนบางตาไม่ค่อยคึกคักมากนัก. 

  

เมื่อเจตลับหลังไป ทหารที่เก็บค่าผ่านทาง หันไปบอกทหารที่อยู่ข้างๆ


" ไปที่จวนเจ้าเมืองบอกนายน้อย ว่ามีสาวงามเข้ามาในเมืองเป็นคนต่างถิ่น. " เมื่อได้ยินเช่นนั้นทหารคนนั้นก็วิ่งไปทางจวนเจ้าเมืองทันที


"  หึหึหึ..งานนี้นายน้อยต้องให้รางวัลเราอย่างงามแน่....ขอโทษด้วยนะเจ้าหนุ่ม.  ใครใช้ให้เจ้ามีภรรยางดงามขนาดนั้น..หึหึหึ"  ทหารนายนั้นยิ้มด้วยความชั่วร้าย..


" ให้จัดการเลยไหมขอรับนายท่าน "เซ็ทถามเจต พวกเขาต่างได้ยินสิ่งที่นายทหารคนนั้นพูด แม้จะห่างกันนับ 10 เมตรก็ตาม พวกเจตสัมผัสได้ถึงสายตาที่ทหารนายนั้นมองมาที่เอลี่. 


" ปล่อยมันไป...เราไปหาอะไรกินรอดีกว่า..หึหึหึ.." เจตหัวเราะให้กับพวกไม่ดูตาม้าตาเรือ  จะจุดไต้ตำตอซะได้ จะเรียกโง่เง่าหรืออะไรดี เพียงแค่เซ็ทหรือบลู คนใดคนหนึ่ง ก็สามารถล้างเมืองนี้ลำบากเพียงยกมือ  ส่วนเอลี่่ เห็นหน้าตางดงามอ่อนหวานอย่างนั้นถ้าเธอลงมือ  อย่าว่าถึงพลังของราชินีผู้สร้างเลยแค่พลังของไฮเอลฟ์ก็สั่งต้นไม้กลืนเมืองเพียงแค่จ้องมองเท่านั้น. 

      เมื่อเดินสักพักก็พบร้านอาหารแห่งหนึ่ง..ชื่อบนป้ายหน้าร้านว่า ฟาร์เทียร์ เจตจึงแวะเข้าไป แต่เพียงแค่เปิดประตูเข้าไปก็ต้องหยุดชงัก  เพราะภายในมีชายกล้ามโต 5 คนยืนล้อมหญิงสาวคนหนึ่ง. ผมสีบลอนด์  ดวงตาสีฟ้า. ใบหน้ารูปไข่งดงาม

รูปร่างเล็ก. เธอหน้าตาเคร่งเครียด


"วันนี้ร้านปิด ออกไปได้แล้ว.."ชายคนหนึ่งหันมาตะคอกใส่เจตและพวก แต่เมื่อเห็นหน้าเอลี่มันถึงกับตะลึง  แววตาแสดงอาการหื่นกระหายออกมา


" จะเอายังไงฟาร์เทียร์. จ่ายหนี้มาถ้าไม่มีจ่ายก็แต่งให้กับนายน้อยเราซะ. "ชายคนนึงท่าทางคงเป็นหัวหน้า. พูดจาข่มขู่หญิงสาวโดยไม่สนใจพวกเจตแม้แต่น้อย


" บอกแล้วไงร้านปิด..ผู้ชายไปได้ปล่อยผู้หญิงไว้ที่นี่.."คนยืนข้างหลังเพื่อนพูดตาจ้องเอลี่กับบลูไม่วางตา


" น้องสาวมาดื่มชากับพี่ดีกว่ารับรองสนุก  อย่าไปกับไอ้หน้าจืดนี่เลย "ชายอีกคนพูดกับเอลี่ด้วยท่าทางหื่นกรพหาย. เอลี่ขยับมาข้างเจตด้วยความรังเกียจ


" พูดดีๆไม่ชอบต้องใช้กำลังแล้วมั้ง.."ชายอีกคนพูดขึ้นพร้อมเอื้อมมือหมายจะจับข้อมือเอลี่


ฟุ่บ..มือข้างนั้นขาดสะบั้นทันทีก่อนจะได้แตะเอลี่


" อย่าแม้แต่คิดที่จะแตะต้องนายหญิงข้า. "บลูพูดออกมาอย่างโกรธจัด


"อ้ากกกด...มือข้านังสารเลวเอ้ย". ชายดวงซวยจับแขนตัวเองร้องลั่นออกมา. เมื่อเป็นเช่นนั้นพวกมันอีก. 4. ก็ก็ชักดาบกระโจนเข้าหาพวกเจตทันที


" ตัดแขนมันคนละข้างก็พอ.."เจตบอกเบาๆ


" ขอรับ "เซ็ทรับคำพร้อมแขนของพวกมันทั้ง. 4 ขาดสะบั้นออกมา


อ้ากกก.คนทั้ง. 4. ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทรุดนั่งกับพิ้นด้วยความเจ็บปวด


" ไปซะ...ก่อนที่ข้าจะเปลี่ยนใจจบชีวิตเน่าๆของพวกแก "เจตพูดออกมาแล้วจูงมือเอลี่ไปนั่งที่โต๊ะมุมห้อง


" ขอบคุณที่ช่วยเหลือนะคะ.."หญิงสาวเดินมาค้อมหัว กล่าวขอบคุณออกมา.  เมื่อเงยหน้าขึ้นเห็นหน้าเจตชัดๆ ถึงกับหน้าแดง


" ไม่เป็นไรน่าแค่นี้เอง...ว่าแต่มีเมนูอะไรแนะนำบ้างล่ะข้าหิวแล้ว.." เจตบอกปัดไปไม่ใส่ใจมากนัก


"มีไม่เยอะหรอกนะคะ. เพราะช่วงนี้ดิฉันซื้อวัตถุดิบไม่ค่อยได้ค่ะ  แถมลูกค้าก็ไม่ค่อยเข้าด้วย."หญิงสาวตอบเสียงอ่อย

"งั้นเอานี่ไปทำอะไรให้ข้ากินหน่อย.."เจตพูดพร้อมดึงขาหมูเกราะในมิติเก็บของออกมาให้หญิงสาว


"เซ็ทยกขาหมูไปในครัวให้นางหน่อย.."เจตบอกเซ็ท


"ขอรับนายท่าน "


"งั้นรอสักครู่นะคะ."หญิงสาวกล่าวและเดินเข้าไปในครัว



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 221 ครั้ง

143 ความคิดเห็น

  1. #134 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 10:10

    #12

    ระบบลูกแก้วมันทำงานอย่างไร ยังไม่รู้เลย

    จะระบุว่าเป็นสีแดงโดยลูกแก้วรู้ได้เอง เช่น อ่านความจำ ระบุตัวตนคนโดยใช้พลังเวท แต่แบบนั้นมันก็เทพเกิน นั่นมันระบบของเทพผู้สร้างชัดๆ(กฏของโลก) ถ้าระบบมันดีขนาดนั้นจริงๆ ตงไม่มีพวกคนเลวๆ ในเมืองหรอก

    มันเป็นสิ่งประดิษฐ์ คงเป็นระบบต้องให้มนุษย์กรอกข้อมูลลงไปเองเหมือนคอม ลงทะเบียนอาชญากรอะไรทำนองนั้น ถ้าทำผิดแต่ไม่มีใครเห็นก็ไม่ผิด มีอำนาจหรือมีเงินเยอะก็ไม่ผิด คนไม่ผิดจริงก็ผิดได้ อะไรทำนองนั้น แต่ไม่รู้ว่าการทำงานมันเชื่อมต่อกันทุกเมืองในเมืองมนุษย์ไหม หรือแค่เมืองๆ เดียว

    #134
    0
  2. #13 dfrdz007 (@dfrdz007) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 22:35
    สนุกมากคับ
    #13
    1
    • #13-1 mOa3jung (@yanaphat01) (จากตอนที่ 20)
      2 มิถุนายน 2562 / 07:15
      ขอบคุณครับ
      #13-1
  3. #12 NoGame777 (@NoGame777) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 21:30

    ไรท์ฆ่าคนไปทั้งกองทัพไม่มีประวัติอาชยากรรมหรอออออ
    #12
    2
    • #12-1 mOa3jung (@yanaphat01) (จากตอนที่ 20)
      2 มิถุนายน 2562 / 07:11
      จะมีได้ไงล่ะครับพวกนั้นกลับไม่ถึงบ้าน.....
      #12-1
    • #12-2 poick90 (@poick90) (จากตอนที่ 20)
      10 กรกฎาคม 2562 / 21:31
      อันนั้นทหารฆ่า มันลงไปคุยเฉยๆ แต่มังกรดำสังหาร1
      #12-2