ตอนที่ 16 : สงครามครั้งแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2369
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 220 ครั้ง
    28 พ.ค. 62

ก่อนรุ่งสางราว 2 ชั่วโมง...

      เจตตื่นขึ้นและลุกจากเตียงไปอาบน้ำแต่งตัวในด้วยชุดพร้อมรบ ที่ถักทอจากใยแมงมุมโลหิต. สวมรองเท้าสร้างจาก แร่มีสทีลอันแข็งแกร่ง หุ้มยาวขึ้นมาถึงเข่า ใส่เสื้อโค๊ตที่ถักทอจากใยแร่มิสทิล. ที่รีดเป็นเส้นเล็กระเอียด ตัวเสื้อยาวลงถึงข้อเท้า ช่วงเอวถึงคอล็อกด้วยตัวล็อกแน่นหนา 4 ตัว แกะเป็นรูปหัวกระโหลก ทำให้ตัวโค๊ตช่วงเอวลงไปถึงชายเสื้อแหวกออก ทำให้ไม่เกะกะเวลาเคลื่อนไหว ดาบ 3 เล่มเหน็บไว้ที่เอว. หลังแต่งตัวเสร็จเจตจึงเดินมาที่เตียง ก้มลงจุมพิษที่หน้าผากภรรยารัก. อย่างแผ่วเบา และดึงผ้าห่มคลุมตัวนางให้เรียบร้อย

" จะไปไหนแต่เช้าคะ..ท่านพี่.." เอลี่ถามพร้อมลืมตามองเจต

" เจตจะไปรับแขกสักหน่อยน่ะ..เอลี่นอนพักเถอะนะ. "เจตพูดพร้อมเอามือลูบศีรษะเอลี่เบาๆ

" ค่ะ...แล้วรีบกลับนะคะ.."เอลี่ตอบและหลับตาลงพักอย่างว่าง่าย

เจตยิ้มเย็นก่อนจะหันหลังเดินออกไปนอกห้องพร้อมปิดประตูอย่างแผ่วเบา

"ไปกันเถอะเซ็ท "เจตชวนเซ็ทพร้อมเดินนำไป

" ขอรับนายท่าน" เซ็ทตอบรับโค้งคำนับเล็กน้อยและเดินตามเจตไป

ใช้เวลาไม่นานนักก็เดินทางมาถึงค่ายทหาร อย่างเงียบเชียบ พบว่าแม่ทับใหญ่โจเอล รออยู่ก่อนแล้ว

" อรุณสวัสท่านโจเอล" เจตเอ่ยทักทาย

" อรุณสวัสเช่นกันครับท่านเจต....มีอะไรหรือครับถึงได้มีคำสั่งให้ทหารพักแต่หัวค่ำ.." ท่านแม่ทัพใหญ่ถามอย่างสงสัย

" มีแขกไม่ได้รับเชิญน่ะ.."เจตตอบพร้อมยิ้มน้อยๆ

" จำนวนเท่าไหร่ครับ.." ท่านแม่ทัพใหญ่ถามด้วยความตรึงเครียด

" ก็...น่าจะ 30,000 ล่ะมั้ง เรือ 70 ลำ เรือเหาะอีก 30 ลำ "เจตบอกอย่างไม่ทุกร้อนอะไร.

" เยอะขนาดนี้เราจะไหวหรือครับ.."ท่านแม่ทัพใหญ่ถามอย่างหวาดหวั่น

" เอาน่า..แค่นี้เองทำตามที่ฝึกมารับรองไม่มีปัญหา.." เจตบอกยิ้มๆ

" ท่านแม่ทัพใหญ่. สั่งการให้ปลุกทหารลุกขึ้นมาเตรียมตัวเถอะ. และอย่าลืมสั่งให้เงียบเชียบห้ามกระโตกกระตาก สั่งให้เตรียมพร้อมรอคำสั่ง.." เจตสั่งการทันที

" ได้..ข้าจะไปดำเนินการเดี๋ยวนี้ ."แม่ทัพใหญ่รับคำพร้อมหันหลังเดินไปดำเนินการ

" อ้อ..ท่านแม่ทัพอย่างลืมให้พลซุ่มยิง 2 ทีมไปเฝ้าสังเกตุการณ์ที่บ้านเสนาบดีคลังโอเลค ดีฟาร์ ด้วยนะ "เจตสำทับอีกเรื่องที่ลืมบอก

" ไว้ใจได้เลยครับ.."ท่านแม่ทัพชะงักเล็กน้อยก่อนจะรับคำและเดินไปสั่งการณ์
   

'หึหึหึ มาดูกันซิเหล่ามนุษย์ที่น่ารักของข้า..พวกเจ้าจะทำเช่นไร..' เจตคิดในใจพร้อมยิ้มเหี้ยม


  ก่อนรุ่งสาง ก็ได้รับรายงานจากบ้านเสนาบดีโอเลค ว่า มีการปล่อยนกพิราบสื่อสาร.  บินไปทางด้านหน้าเมือง.  เจตจึงสั่งให้เซ็ทไปจับมา ผ่านไปครู่หนึ่ง


" ได้มาแล้วขอรับนายท่าน" เซ็ทจับนกพิราพสื่อสารมาให้เจต. เจตรับมาและแกะม้วนกระดาษที่อยู่ตรงข้อเท้าพิราพมาดู ใจความว่า.." เหตุการปกติ ดำเนินการได้. "ในขณะที่อ่านเจตได้ให้แม่ทัพดูด้วยเพื่่อเป็นพยาน เมื่ออ่านเสร็จเจตเก็บที่เดิม และปล่อยนกไป 


" ท่านแม่ทัพจัดการใส้ศึกด้วย "เจตบอกท่านแม่ทัพ


"รับทราบข้าจะดำเนินการเดี๋ยวนี้ "ท่านแม่ทัพรีบไปดำเนินการทันที.  ก่อนรุ่งสางท่านแม่ทัพก็กลับมาพร้อมข่าวว่า เสนาบดีโอเลค ดีฟาร์ขัดขืนการจับกุมต่อสู้จนตายทั้งตะกูล  เจตรับรู้ก็อดสังเวชไม่ได้ถึงทิฐิมานะของคน


"ท่านแม่ทัพไปพักสักหน่อยเถอะ ฝั่งโน้นคงจะบุกตอนฟ้าสางพอดี.."เจต


"งั้นข้าขอไปพักสักหน่อย.."ท่านแม่ทัพรับคำก่อนเดินไปนอนพักสักเล็กน้อย เจตก็นั่งลงบนเก้าอี้พักสายตาเช่นกัน.  พอฟ้าเริ่มสว่างเจตก็ลืมตาขึ้นมา. ในแววตาเป็นประกาย


.........................................................................



กลางทะเล.....


...ห่างจากเกาะต้นไม้ศักสิทธิ์ที่ตั้งเมืองHope ไปราว 20 กิโลเมตร มีเรือรบ 70 ลำและเรือเหาะอีก  30 ลำ ทอดสมอลอยลำอยู่อย่างเงียบสงบ นกพิราบสีขาวบินข้ามทะเลตรงไปยังเรือลำที่ใหญ่ที่สุด  ไปเกาะตรงเชือกโยงใบเรือ.  ขายกลางคนเดินไปจับและแกะเอาม้วนกระดาษเล็กๆ  ที่ผูกอยู่ที่ขานกพิราบมาเปิดดู. แล้วยิ้มอย่างพึงพอใจ


" สั่งการไปเดินทัพได้..เราต้องยึดเกาะนี้ให้ได้ก่อนเที่ยง.."ชายวัยกลางคนเอ่ยสั่งการ  นายทหารที่อยู่ด้านหลังรีบไปถ่ายทอดคำสั่งทันที

       

     จากนั้นกองเรือก็เริ่มเดินทางทันทีมุ่งตรงสูเกาะต้นไม้ศักดิ์สิทธิ.  เพื่อยึดเป็นฐานที่มั่นตามคำสั่งจักรพรรดิ์ของพวกเขา


.........................................................................


" ไปตามท่านแม่ทัพใหญ่มาหน่อย.."เจตบอกเซ็ทที่อยู่ข้างๆ


"ขอรับนายท่าน"เซ็ททำความเคารพและเดินไป 


" มีอะไรหรือท่านเจต "เสียงแม่ทัพใหญ่เอ่ยถามเมื่อมาถึง


" ฝั่งนั้นเคลื่อนไหวแล้ว...ท่านแม่ทัพสั่งการเตรียมต้อนรับเถอะ.." เจตบอกยิ้ม


" สั่งการไปทุกคนเข้าประจำสถานีรบ..เตรียมพร้อมขั้นสูงสุด.."  ท่านแม่ทัพพยักหน้ารับและหันไปสั่งการทันที


        นายทหารฝ่ายสื่อสาร..หยิบหินเวทสื่อสารขึ้นมาสั่งการทันที. หลังจากจัดการใส้ศึกแล้วจึงไม่ต้องกลัวเรื่องข่าวร่ำอีก.  

      พอได้ยินคำสั่งทหารทุกนายวิ่งเข้าประจำตำแหน่งตัวเองตามที่ฝึกมาทันที.  นี่เป็นศึกครั้งแรกหลังจากฝึกมา  ทำให้เหล่าทหารอดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้.  ที่ว่าตื่นเต้นคือ..อยากยิงใส่ศัตรูจริงๆ..ไม่ได้กลัวแต่อย่างใด หลังฝึกรบแบบหฤโหดในมิติ 1 ปีเต็มทำให้พวกเขาเทียบเท่าทหารผ่านศึกอย่างโชกโชนไปแล้ว แทบทุกคนล้วนผ่านความรู้สึกก่อนตายมาแล้ว


" ข้าศึกระยะ 10,000. 12 นาฬิกา เกาะกลุุ่มแน่นหนา. "เสียงรายงานจากผู้จรวจการหน้า มาทางหินเวทสื่อสาร


" เข้าระยะ9,000. เริ่มโจมตีได้ "  แม่ทัพใหญ่สั่งการไป 

       ในการรบเจตจะไม่สอดมือยุ่งการสั่งการ  เจตอยากให้พวกเขาอยู่ได้ด้วยตัวเอง  เขาต้องเดินทางพิชิตทวีปต่างๆ ไม่มีเวลามาช่วยเหลือพวกเขาตลอด  เจตถึงต้องฝึกให้พวกเขาแข็งแกร่ง  และเชียวชาญ


.  'เสียดายปืนใหญ่เสร็จแค่2 กระบอก ไม่งั้นคงสนุกกว่านี้ 'เจตคิดขณะจองมองไปกลางทะเล 


" ระยะ 9,000  ,  13. นาฬิกา ยืนยันเป้าหมาย"


ฟิ้ววววว ........ตู้มมมมมม


เสียงปืนใหญ่ลำแสงยิงออกไปกระทบเป้าหมายอย่างแม่นยำ


" ยืนยันถูกเป้าหมาย.  ระยะ 8,500 , 12.30. นาฬิกา ยิงเพื่อหวังผล " เสียงส่งมาจากผู้ตรวจการหน้าไม่ขาด


ฟิ้ววว....ฟิ้วววว....ตู้มมมม...ตู้มมมม.. เสียงระเบิดดังมาอย่างต่อเนื่อง 


.........................................................................

 "นี่มันอะไรกันเนี่ย..."แม่ทัพบนเรือลำใหญ่ร้องออกมาอย่างช่วยไม่ได้. เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาโดนโจมตีด้วยอะไร. ทั้งที่ระยะไกลขนาดนี้  รู้แค่เรือของเขาถูกทำลายไปแล้ว 30. ลำ


" สั่งการออกไปกระจายกันออกไปห้ามเกาะกลุ่ม.."เขาคิดได้แค่นี้เพื่่อลดความเสียหาย  กระนั้นพวกเขายังโดนทำลายไปอีกร่วม20ลำ  และเสียหายหนักอีกนับ 10 ลำ แต่ยังดีที่เรือเหาะไม่ได้รับอันตรายใดๆ

 

"สั่งการเรือเหาะเพิ่มความเร็วบุกโจมตีได้เลย" เขาสั่งการไปทันที


.........................................................................


" เป้าหมาย ถูกทำลาย 30 %  ข้าศึกกระจายตัวแล้ว. ระยะ  6,000. , 10 นาฬิกา.ถึง  13. นาฬิกา ยิงปูพรม"  ผู้ตรวจการหน้ายังทำงานได้อย่างดีเยี่ยม ถ้ามีปืนใหญ่สัก 10 กระบอก. ข้าศึกคงเข้ามาไม่ทันถึงระยะ 6 กม.อย่างแน่นอน


" ท่านแม่ทัพ เว้นเรือลำใหญ่สุด กับ เรือเหาะลำที่โดดเด่นไว้ 1 ลำนะ เราจะยึดมาศึกษา " เจตบอกท่านแม่ทัพใหญ่


"เลยได้ " แม่ทัพรับคำและหันไปสั่งการทันที


" เป้าถูกทำลาย  20. %  และยังมุ่งหน้าเข้ามาเรื่อยๆ เรือเหาะข้าศึกเคลื่อนที่เข้ามาด้วยความเร็วสูง จะปะทะใน  10. นาที " ผู้ตรวจการหน้ารายงาน


" ปืนใหญ่ระดมยิงกดดันต่อไป.  พลต่อสู้อากาศยานเตรียมพร้อมรบ "  แม่ทัพใหญ่สั่งการทันที


  สถาณการณ์เริ่มวุ่นวายขึ้น  ทหารทุกนายวิ่งเข้าประจำตำแหน่งเตรียมพร้อม  ฝ่ายกองหนุนต่างเตรียมแท่งประจุเวทมายังฐานปืนต่างๆ และเก็บแท่งประจุดวทของปืนใหญ่ไปประจุใหม่  ....


" ข้าศึกเข้าระยะ 200. สถานะ กระจายตัว. 9. นาฬิกาถึง 15.นาฬิกา. " เสียงรายงานมา


" เข้าระยะ  100 โจมตีได้เลย " ท่านแม่ทัพสั่งการไป


" ข้าศึกษเข้าระ 100. สถานะกระจาย 360 องศา"


ฟิ้วฟิ้วฟิ้วฟิ้ว...พลปืนต่อสู้อากาศยานสาดกระสุนใส่เป้าหมายทันทีที่เข้ามาระยะยิงของตน


ตูม...ตูม....ตูม....ตูม....เพียงอึดใจเรือเหาะก็ร่วงไป 4. ลำ และมีหลายลำเริ่มมีควันขึ้น เริ่มสูญเสียการควบคุม  แต่ทันใดนั้นก็ปรากฏข่ายเวทขนาดใหญ่ขึ้นเหนือเมือง  และมีลูกไฟขนาดใหญ่ร่วงหล่นลงมานับ  1000.  ลูก


"เล่นเวทประสานขนาดใหญ่เลยหรือ...ก็ถือว่าไม่ธรรมดา.."เจตกล่าวชื่นชมออกมา


   ขณะเจตชื่นชมแย่ทุกนนในเมืองกับตกใจจนหน้าถอดสี..ด้วยความหวาดหวั่น.  ถ้ามหาเวทนี้ตกลงมาเมืองได้ล่มสลายแน่.  

     บรึ้ม....บรึ้ม..บรึ้ม..ตูม......แต่เมื่อร่วงลงมาเหนือเมือง. 100 เมตรกับปะทะกับม่านพลังบางอย่าง. และระเบิดขึ้น แรงระเบิดกับไม่ทำให้ม่านพลังสะเทือนแม้แต่น้อย......ทุกคนหายใจโล่งอกก่อนกับมาทำหน้าที่ต่อ  หลังชงักไปวูบหนึ่ง  การรบดำเนินต่อไป สุดท้ายข้าศึกเหลือเทียบท่า  5 ลำ และเรือเหาะลงจอดอย่างปลอดภัย 3 ลำ ลงฉุกเฉิน อีก 5 ลำ ซึ่ง5 ลำนี้ต้องสูญเสียลูกเรือเกินครึ่ง. เหลือทหารที่รบได้เพียง 3000 คน

          แต่ไม่นานเหล่าทหารที่กำลังจะบุกกลับ หยุดชงักและเริ่มถอย...


"เราไปเก็บค่าปฏิมากรรมสงครามกันเซ็ท "เจตชวนเซ็ทที่ยืนข้างๆ ก่อนจะทยานขึ้นไปในอากาศ


เฮเฮเฮเฮเฮ.....


เหล่าทหารเฮลั่นด้วยความดีใจ  สงครามครั้งแรกพวกเขากุมชัยชนะได้อย่างงดงาม และทุกคนก็หยุดยิงทันที. ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของนายตนเพื่อจบศึกอย่างสมบูรณ์




.........................................................................


"ท่านแม่ทัพ..ตอนนี้เราสูญเสียอย่างหนัก..เหลือทหารเพียง 3000 เท่านั้น. เราจะทำเช่นไรดีครับ"

เสียงทหารคนสนิทรายงาน ถึงกับทำให้แม่ทัพที่นำการรบครั้งนี้ถึงกับทรุดนั่งลงบนเก้าอี้อย่างหมดแรง


" แล้วฝั่งตรงข้ามล่ะ..เป็นยังไงบ้าง.."แม่ทัพฝ่ายมนุษย์ถามคนสนิท


" เท่าที่ดู..ฝ่ายเราไม่สามารถทำให้กำแพงแม้รอยขีดข่วนครับ  และคาดว่าฝ่ายนั้นไม่สูญเสียแม้ครึ่งคนครับ" ทหารคนสนิทรายงาน


" นี่มันอะไรกัน..เรายกมา30,000. กลับเหลือแค่. 3000. เรือและเรือเหาะ เหลือไม่ถึง10 ลำ.."แม่ทัพมนุษย์ถึงกับทอดอาลัยออกมา


 "สั่งการถอนทัพ...สงครามครั้งนี้เราแพ้แล้ว " เขาสั่งถอนทัพทันที


"จะรีบไปไหนล่ะ..อุตส่าห์ถ่อมาถึงนี่..ไม่คิดจะมาคุยกันหน่อยหรือ....ไร้มารยาทจริงๆน้ามนุษย์์เนี่ย.." ก่อนที่จะได้ดำเนินการอะไรมากกว่านั้น กลับมีเสียงร้องทักมาจากบนอากาศ.....


อะไรกัน......เหล่ามนุษย์ตกตลึง..

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 220 ครั้ง

131 ความคิดเห็น

  1. #92 mOa3jung (@yanaphat01) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 19:24
    ครับผม
    #92
    0
  2. #91 todsapon175 (@todsapon175) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 08:08
    เรื่องการขานทิศบอกพิกัด อ้างอิงตามเข็มนาฬิกาที่ใช้จริงมีแค่ 1 - 12 นาฬิกานะครับ ตรงหน้าคือ 12 หลังคือ 6 ไม่มี 1 - 24 นะ
    #91
    0