ตอนที่ 12 : แผนบริหารจัดการปาก-ท้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2433
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 222 ครั้ง
    27 พ.ค. 62

อือ...

ทันทีที่เจตรู้สึกตัว คือสัมผัสที่นุ่มนิ่มน่าหลงไหล พร้อมกลิ่นหอมจางๆที่โชยมากระทบจมูก มันทำให้รู้สึกสดชื่นอย่างแปลกประหลาด. เมื่อเจตลืมตาขึ้นก็พบกับตาสีฟ้าคู่หนึ่ง. ที่แสนคุ้นเคย. เจตจึงรู้ตอนนี้เขาได้นอนหนุนตักของเอลี่อยู่

" ต้องทำให้เอลี่ลำบากแล้ว..."เจตกล่าวพร้อมอื้มมือไปสัมกับแก้มนวลนั้น. อย่างทนุถนอม

" ไม่เป็นไรหรอก..เพียงแค่นี้ยังไม่ถึงเสี้ยว สิ่งที่เจตทำด้วยซ้ำ " เอลี่ยิ้มอ่อนโยน พร้อมเอามือมาจับมือของเจตให้แนบอยู่อย่างนั้น. คล้ายอยากซึมซับสัมผัสนี้. ให้นานแสนนาน..

" เจตหลับไปนานแค่ไหน..เอลี่หิวหรือยัง.."เจตถามอย่างเป็นห่วง

" เจตหลับไปราวชั่วโมงและก็.....หิวนิดหน่อย " เอลี่กล่าวอย่างเขินอาย

" งั้นให้เจตทำอะไรให้เอลี่กินเถอะ..ตอบแทนที่เอลี่ให้ยื้มตักนุ่มนี้.."เจตลุกขึ้นนั่งแล้วยิ้มกว้างออกมา

" อื้ม..."เอลี่รับคำด้วยกิริยาเขินๆท่าทางน่ารักยิ่ง

" เซ็ท...ไปล่าสัตว์มาหน่อย.."เจตหันหน้าไปแนวป่าและร้องบอกออกไป

" รอสักครู่...ขอรับนายท่าน.."เสียงเซ็ทแว่วมา

เอลี่ถึงกับหน้าแดงจรดใบหูด้วยความเขินอาย. เมื่อนึกขึ้นได้ขณะที่ให้เจตนอนหนุนตักนั้น เซ็ทอยู่ใกล้ๆ..........ผ่านไปครู่หนึ่ง เซ็ทก็กลับมาพร้อมอสูรไก่ฟ้าตัวโตเท่าลูกวัว

" ได้แล้วครับ..นายท่าน...นายหญิง.."เซ็ทค้อมหัวเพื่อเป็นการทักทาย

" นาย...หญิงเหรอ.."เอลี่เขินเล็กๆกับคำเรียกของเซ็ท

" ก็ถูกแล้ว..เดี๋ยวเราแต่งงานกันแล้วนิ.."เจตยิ้มขำกับท่าทางของเอลี่

" เอลี่..รอสักครู่นะเดี่ยวจะทำอาหารให้.."เจตบอกเอลี่.
เจตจึงเอามีดแล่ขนาดเล็ก ใบยาวห้านิ้ว คออินทรีย์กัล. ทำจากเหล็ก SKD11 ด้ามทำจากเขากวาง. ที่เขาทำไว้ตั้งแต่อยู่โลกเก่า ออกมาจากมิติดก็บของ เริ่มชำแหละอย่างชำนาญ ใช้เวลาไม่นานก็ได้ชิ้นเนื้อพอดีย่าง ชิ้นไม่ใหญ่นักจะได้สุกไว แล้วเจตเรียกเครื่องหมักไก่หันตอนอยู่โลกเก่ามาคลุกเคล้าและใช้พลังเร่งเวลาการหมักให้เร็วขึ้น และไปตัดไม้มาทำไม้หนีบ เมื่อเตรียมการเสร็จ ไฟที่เซ็ทก่อก็เริ่มเป็นถ่านย่างได้พอดี


   อึก..เสียงกลืนน้ำลายของเอลี่  ด้วยกลิ่นหอมของไก่ย่างโชยมากระทบจมูกหลังย่างใกล้จะได้ที่  รออีกครู่นึงก็สุกได้ที่  เจตเรียกจานมา 3ใบ พร้อมเขียงแล้วก็หั่นไก่ย่างเป็นชิ้นพอดีคำใส่จาน และไม่ลืมเอาส้อมใส่จานไส้จิ้มกินไปด้วย  เสร็จแล้วก็ยกไปส่งให้เอลี่จานนึง ของตัวเองอีกจานนึง  


" เจ้า..หยิบไปกินได้เลยนะเซ็ทข้าทำเผื่อเจ้าอยู่.." เจตบอกเซ็ท


" ขอรับนายท่าน.."เซ็ท


"  อื้ม...อร่อยมากเลยเจต..เอลี่ไม่เคยกินอะไรแบบนี้มาก่อนเลย..." เอลี่กล่าวชมไม่ขาดปาก


" เอลี่ชอบเจตก็ดีใจ.." เจตกล่าวยิ้มๆกับท่าทางของเอลี่ก่อนหันไปลงมือกินของตัวเอง....




    กว่าที่ทั้งสามจะเดินทางกลับมาถึงเมืองก็เกือบๆช่วงเย็น. เมื่อเดินทางเข้ามาในเมือง  ก็พบผู้คนจับกลุ่มพูดคุยกัน.  เป็นกลุ่มๆ ต่างวิภาควิจารณ์ถึงสภาพเมืองที่เปลี่ยนไป.  พื้นถนนที่เปลี่ยนจากดินกลับกลายเป็นปูด้วยหิน ไหนจะกำแพงเมืองที่เกิดขึ้นจากความว่างเปล่า  มีคลองน้ำจืดไปทั่วเกาะ. ยังมีปราสาทที่สวยงาม. ทางฝั่งตะวันออก และที่คนกล่าวถึงมาสุดคือห้องน้ำที่เกิดขึ้นทุกบ้าน มีก๊อกน้ำอีก. เมื่อกลับมาถึงปราสาทก็เข้าพบราชาอีริคทันที


" เจ้าทำได้ยังไง..."  คำแรกที่ราชาอีริคถามเมื่อเจอกัน  ด้วยความที่อดความสงสัยไว้ไม่ได้  สิ่งที่เกิดขึ้นมันน่าตื่นตะลึงเกินไป ไม่อยากเชื่อว่าสิ่งเจตทำ  กับง่ายดายถึงเพียงนี้ ไม่ถึงวันสิ่งต่างๆก็แล้วเสร็จ


" ถามว่าข้าทำได้ยังไง..ข้าคงบอกได้แค่ว่า..มันเป็นพลังของข้า..ส่วนรายระเอียด.ข้าคงบอกท่านไม่ได้" เจตบอกแค่เพียงบางส่วนเท่านั้น.  ขืนบอกว่าเขาเป็นใคร  ว่าที่พ่อตาได้นั่งลงกราบเขาแน่


" สิ่งที่ท่านต้องห่วงตอนนี้คือ ทำยังไงให้ชาวเมืองใช้ห้องอาบน้ำใหม่  กับ  ห้องขับถ่ายใหม่. ยังไงซะมา

กกว่า..." เจตบอกราชาอีริค


" นั่นน่ะสิ..ข้าก็ยังใช้ไม่เป็นเลย  หลังจากเซียมาพาข้าไปดูความเปลี่ยนแปลงข้าก็ยังไม่รู้จะใช้ยังไง อะไรคืออะไรมั่ง "ราชาอีริคพูดอย่างสงสัยเช่นกัน


"งั้นท่านพ่อเรียกหัวหน้าเมดมาละกัน  เดี๋ยวข้าจะบอกวิธีใช้ ท่านพ่อก็ดูด้วยเพื่อท่านพ่อจะได้บอกกับขุนนาง. แล้วให้ขุนนางไปบอกชาวเมืองต่ออีกที"เจตแจกแจง


   หลังจากบอกวิธีใช้ทุกคนถึงกับอึ้ง  มันสะดวกสบาย และสะอาดกว่าเดิมมาก  เอลี่และราชีนีเซียร่าชื่นชอบอ่างอาบน้ำอย่างมาก.  พวกนางบอกจะนอนแช่ให้สบายเลย. จากนั้นราชาอีริคก็เรียก เสนาบดีเมืองมาบอกวิธีใช้และให้เสนาบดีเรียกเจ้าหน้าที่มาบอกวิธีใช้  เพื่อให้พวกเขาไปบอกชาวเมืองตามเขตดูแลของตนอีกที


 " ท่านพ่อ..ข้าได้เตรียมพื้นที่เพาะปลูก...พร้อมบ้านไว้สำหรับ100 ครอบครัวขนาดเล็ก ข้าอยากให้ท่านจัด คนที่อยากทำการเพาะปลูกเข้าไปอยู่ได้หรือไม่ครับ  "เจตกล่าวขึ้นหลังอาหารเย็นผ่านพ้นไป


" มันก็ได้อยู่หรอกแล้วเราจะจัดยังไงล่ะ" ราชาอีริค


" ข้าจัดให้ปลูกข้าวเอลฟ์ ไว้ทำแป้งขนมปัง. 50แปลง  ปลูกผัก20 แปลง ปลูกผลไม้ 20 แปลง เลี้ยงสัตว์อีก 10 แปลง ครับ ผลผลิตที่ได้จะเข้าคลังหลวง ครึ่งหนึ่ง  แต่เราจะจัดหาเล็ดพันธุ์วัสดุอุปกรณ์ให้ทั้งหมดครับ "


" และเราจะรับซื้อผลผลิตอีก 3 ส่วนเพื่อทำตลาดกลางเราควบคุมการซื้อขาย. เองทั้งหมด เพื่อไม่ให้มีพ่อค้าเอาเปรียบชาวบ้านครับ"


" นอกจากนั้น...เราควรจัดให้มีสถานพยาบาลรักษายามเจ็บป่วย. โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย สำหรับชาวบ้าน"  เจตพูดอธิบายยาวเหยียดถึงกระบวนการต่างๆ


" ข้าคิดว่าถ้าทำเช่นนี้ถึงเราจะเก็บอากรเยอะนิดหน่อยไม่น่าจะได้รับการต่อต้านนะครับ.."เจตกล่าวขึ้น


"หรือท่านพ่อจะจ่ายเป็นเงินเดือนก็ได้. ถ้ากรณีนี้ก็ให้พวกเขาบรรจุเป็นเจ้าหน้าที่การเกษตรเทียบพลทหาร  แต่ต้องเป็นรายคนนะครับ กรณีบุตรจะบรรจุเข้ารับราชการตามเกณฑ์ปกติ. แต่กรณีกลุ่มนี้ ผลผลิตทั้งหมด ต้องเข้าคลังหลวงทั้งหมด ที่จัดเช่นนี้เพราะบางคนก็อยากรับราชการ .."


" ท่านพ่อคิดว่ายังไงครับ" เจตถามขึ้นเมื่ออธิบายเสร็จสิ้น


" ข้าคิดว่าดีเหมือนกันนะค่ะท่านพี่.."ราชีนีเซียร่ากล่าวเห็นด้วยกับแนวคิดของเจต


" ถ้าทำเช่นนี้เราจะมีเสบียงอย่างเหลือเฟือเลยล่ะครับ เพราะข้าวหรือพืชผักสามารถปลูกได้ตลอดปีครับ เรามีน้ำเพียงพอทำการเกษตรอย่างเพียงพอครับ" เจตกล่าวเสริม


" ข้าก็คิดว่าดีเหมือนกัน....งั้นพรุ่งนี้ข้าจะเรียกประชุมขุนนางจัดการเลยแล้วกัน.."ราชาอีริครับเรื่องจะจัดการตามที่เสนอ


 เจ้าหญิงเอลีเซียจ้องมองเจตอย่างภาคภูมิใจ เธอดีใจที่ตัดสินใจเลือกชายคนนี้เป็ยสวามี. เจตรู้ว่าเอลี่มองเขาเลยหันมายิ้มให้อย่างอ่อนโยน


" อ้อ...ท่านพ่อ เดี๋ยวข้าจะสร้างโรงโม่แป้งพลังลมไว้โม่แป้งข้าวเอลฟ์ด้วยนะครับ จะได้ทำได้ปริมาณมากๆ"เจตบอกถึงสิ่งที่ตนคิดจะสร้าง


" มันคือสิ่งใดหรือ.."ราชาอีริคกล่าวถาม


" อธิบายไม่ถูกครับ เดี๋ยวเสร็จจะให้ทุกคนไปดูนะครับ." เจตตัดสินใจไม่อธิบายให้คนไม่รู้ฟัง รอเสร็จไปดูแล้วค่อยอธิบายทีเดียว ไม่งั้นยาวแน่ๆ


" งั้นพวกเราจะรอดูแล้วกันนะ.."ราชาอีริคกล่าวยิ้ม


 "งั้นข้าขอตัวไปพักก่อนนะครับ. วันนี้หนักมากจริงๆ" เจตกล่าวขอตัวเพื่อไปพัก


" ลูกก็ขอตัวนะคะ ท่านพ่อ...ท่านแม่.."เจ้าหญิงลุกขึ้นถอนสายบัวขอตัวเช่นกัน


'เราจะไปลองห้องอาบน้ำใหม่ซะหน่อย...ฮิฮิ..'เจ้าหญิงคิดในใจ


' เรื่องปากท้องก็เบาใจไปเปราะนึง...ต่อไปก็เรื่องการทหารหารสินะ.....'เจตคิดพร้อมเดินตรงไปห้องพักของตน....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 222 ครั้ง

131 ความคิดเห็น

  1. #104 Oomnnon (@Oomnnon) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 20:07
    นึกว่าจะไปอาบน้ำ...ละเจอเอลี่........,
    #104
    0