พ่าย รัก [เฮียวาฬ&ข้าวฟาง]

ตอนที่ 9 : ปลอบ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 224
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 ก.พ. 60

You ain’t gotta be my lover for you to call me baby
Never been around no press, ain’t that serious

 

 

คุณจะไม่ได้เป็นคนรักของผมที่คุณจะได้เรียกผมว่าที่รัก
ไม่ต้องอยู่ด้วยกัน ไม่มีกดดัน ไม่จริงจังขนาดนั้น

 

 
คุณชายเจ้าขา!

Chapter 8

 

 

 

ได้ยินแต่ไม่ไป พี่จะอยู่ที่นี่กับข้าวฟางชัดนะ” ผมว่าก่อนจะหลับตาลงสูดกลิ่นกายหอมๆ แสนคุ้นเคยเข้าปอด ร่างกายผมมันหวั่นไหวทุกครั้งที่อยู่ใกล้ ไม่รู้แค่อยากกอด อยากหอม

 

ทำไมวะ ไม่เข้าใจ!

 

ทำได้ทุกอย่างไม่ใช่เหรอ ทำให้ฟางสิค่ะพี่วาฬ เสียงแผ่วเบาพร้อมกับฝ่ามือเล็กถูกยกขึ้นมาผลักไสผม

 

ไม่ต้องการพี่เหรอฟางแต่พี่ต้องการ พี่อยากปลอบฟาง ให้พี่ทำนะ…”ผมรวบแขนทั้งสองที่กำลังต่อต้านของเธอยกไว้เหนือศีรษะ

 

พี่รู้ว่าฟางเสียใจ อย่าโทษตัวเองนักซิแบ่งมันมาให้พี่ก็ได้

 

พี่วาฬ

 

แบ่งมันมาที่พี่…” ผมแย่งชิดลมหายใจของน้องมาครอบครองอย่างเอาแต่ใจ ข้าวฟางไม่ได้ดื้ออีกต่อไป เธออ่อนแรงลงดูจากการแขนที่ตกลงบนเตียง

 

 

อือ ข้าวฟางร้องท้วงเมื่อเธอเริ่มหายใจไม่ทันจังหวะ ผมจึงผละออกก่อนจะฉุดร่างบางขึ้นมานั่งทับตัก ปล่อยให้เธอได้สูดอากาศชั่วครู่ก่อนจะบดจูบลงไปที่เดิมอีกครั้ง

 

หากแต่คราวนี้กลับเป็นจูบที่ร้อนแรง ไม่ใช่จูบที่มีรสชาติแสนหวานหรืออ่อนโยนเหมือนเมื่อครู่ และผมก็ลืมตัวจนทำให้ริมฝีปากนุ่มช้ำเลือด

 

ผมเอื้อมมือลงไปคว้าชายเสื้อของเธอ ก่อนจะถอดมันออกด้วยความรวดเร็ว ข้าวฟางเซ็กซี่ที่สุดก็เธอไม่ได้ใส่อะไรเลยนี่ล่ะ ผมจะเป็นเพียงคนเดียวที่ได้เห็นมัน ผมมั่นใจ

 

ร่างกายบอกบาง และผิวขาวเนียนดึงดูดสายตาให้ผมจ้องมองไม่เลิก จนกระทั่งข้าวฟางทำเหมือนจะยกแขนขึ้น ผมเลยรีบรั้งร่างเธอเข้ามากอดไว้

 

ขัดใจจริง ผมเงยหน้ามองคนตัวเล็กอย่างจงใจหาเรื่อง ข้าวฟางสบตาผมด้วยความกลัวและสั่นนิดเทา เธอเอาแต่กัดริมฝีปากตัวเองไว้ หารู้ไม่ว่ามันเปรียบเหมือนการปลุกปั่นอารมณ์ดิบ ๆ ในตัวผมได้เป็นอย่างดี

 

โคตรน่ากินเลย ผมรัดร่างบางของเธอเข้ามาแนบชิดชนิดที่กระทั่งสายลมบาง ๆก็รอดผ่านไปมิได้

 

อึดอัด…” เสียงแผ่วเบาเอ่ยกล่าว หากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่ายอมจำนน เธอแพ้พ่ายให้กับแรงของผม

 

ผมไม่ตอบหรือสนใจคำพูดว่าเธอจะรู้สึกยังไงอีกต่อไป อารมณ์ด้านความต้องการมันเริ่มมีเพิ่มมากขึ้น เมื่อถึงนึกภาพเก่า ๆในวันวานของเรา

 

ไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา ผมโน้มหน้าเข้าหาทรวงอกขนาดพอดีมือ ก่อนจะเผยปากกัด และดูดดึงปลายยอดอย่างเอาแต่ใจ

 

ความเสียวซ่าแผ่ปกคุมไปทั่วกาย ผมดูดเม้นมันพร้อมเงยหน้าขึ้นไปสบตากับเธอ

 

ชอบแบบนี้ สีหน้าของเธอ แววตาของเธอ ปฏิกิริยาที่ตอบสนองผม ทุกอย่างในร่างกายเธอผมต้องการมันหมด

 

 

[ข้าวฟาง]

 

ฉันไม่อาจหักห้ามใจไม่ให้หวั่นไหวไปตามอารมณ์ของพี่วาฬได้ หลายปีที่ผ่านฉันเอาแต่เฝ้ารอคอยเขาดั่งคนโง่ คนโง่ที่ชอบเอาตัวเองเข้าไปเจ็บซ้ำ ๆ ทั้งที่คิดว่าจะตัดใจจากเขาแล้วแท้ ๆ แต่ฉันกลับไม่หนักแน่นพอ ไม่อาจหักห้ามใจกับความรู้สึกที่มีอยู่จนล้น

 

พอมาเจอมาเห็นหน้า ใจฉันก็อ่อนวูบลงกับตา ยิ่งพี่วาฬใจดีและปลอบโยนฉัน ฉันยิ่งรู้สึกต้องการเขามากขึ้น

 

ฉันรู้ตัวดีว่าในที่สุดฉันจะได้แค่เป็นอะไร แต่ฉันก็ยังยอม ยอมให้เขาทำทุกอย่างที่อยากทำกับร่างกายของฉันง่าย ๆ

 

เนินนานที่กิจกรรมรักถูกชักพาไปตามอารมณ์ของเขา เรียวแรงของฉันถูกกลืนหายไปหมดก็เพราะเขา

 

ใจร้าย ฉันลูบไล่ใบหน้าเนียนใสของคนข้างกาย ความรู้สึกทั้งรัก ทั้งเกลียดมันเช่นนี้เองสินะ ฉันรู้ซึ้งมันแล้วละ

 

พี่เหนื่อย พี่วาฬเอื้อมมือมากุมมือฉันไว้ เขาดึงเอามันไปรองเป็นหมอน ไออุ่น ๆ จากผิวของเขาทำให้ฉันอยากสูดมัน ช่างเป็นภาพที่หาดูได้ยากเสียจริง และฉันอยากเป็นคนเดียวที่ได้เห็นมุมแบบนี้ของเขา มันจะดูเป็นคำขอที่มากไปรึเปล่านะ หรือจะเป็นคำขอที่ไม่มีวันเป็นไปได้เลย

 

เมื่อไหร่พี่จะรักข้าวฟางค่ะ

 

ฉันพำเพ้ออะไรไร้สาระอยู่คนเดียว รู้ว่าเขาหลับไปแล้วและคงไม่ได้ยินสิ่งที่ฉันกำลังเพ้อเจ้อออกไป

 

ฝันดีนะคะ ฉันว่าก่อนจะขยับร่างเข้าไปหาเขา ในที่สุดฉันก็ได้นอนกอดเขาสักที หลังจากเหตุการณ์เมื่อคราวนั้น เราก็ไม่ได้ทำอะไรแบบนี้กันอีกเลย

 

หลังที่พี่วาฬส่งฉันถึงมือหมอ เขาก็หายไปทิ้งให้ฉันอยู่กับความเจ็บปวดตามลำพัง มันทำให้ฉันสับสันกับเรื่องของเราที่ผ่านมามันคืออะไรกัน เราอยู่ด้วยกันทุกวันไม่เคยห่าง แต่พอมีเริ่มมีปัญหาเขาก็ทำเหมือนที่ผ่านมาเราไม่ได้เป็นอะไรกันเลย ไม่มีความหวงใย ไม่มีความอบอุ่น มีแต่ความเฉยชาที่มอบให้

 

แต่ฉันก็ดื้อพอ หน้าด้านหน้าทนที่จะรอเขาอย่างมีความหวัง ด้วยใจที่หวังว่าเขาจะกลับมาอธิบายเรื่องราวครั้งนั้นให้ฉันฟัง อยากรู้ว่าทำไมถึงได้ทิ้งกันไม่บอกกล่าวสักคำ

 

 

กำแพงที่เขาขวางกั้นไว้ มันสร้างด้วยอะไรทำไมเราถึงไม่ได้เจอกัน ทำไมไม่ได้อยู่ด้วยกันสักที ถ้าความรักมันไม่มีค่าพอ แล้วมันต้องใช้อะไรถึงจะได้ใจของเขา ฉันอยากรู้

 

 

[ปลาวาฬ]

 

เช้าวันต่อมา

 

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่เป่ารดอยู่แถว ๆ บริเวณแผ่นอก ก่อนจะเผยรอยยิ้มเมื่อเห็นภาพที่ข้าวฟางเอาแต่ซุบที่แผ่นอก ผมเลื่อนฝ่ามือไปยกศีรษะของเธอก่อนจะค่อย ๆ ช้อนแขนตัวเองเข้าไปรองร่างเธอไว้

 

เด็กดี เมื่อคืนฝันดีรึเปล่าหื้ม  ผมแนบหน้าเข้าไปกระซิบถามเธอเบา ๆ แค่อยากรู้ว่าเธอโอเคขึ้นบ้างหรือยัง ความผิดผมไงเพราะปากของผมที่ทำให้เธอต้องกลับมาคิดเรื่องร้าย ๆ อย่างงั้นอีก ผมไม่รู้ว่าเธอได้กินยาที่ผมส่งมาให้เธอบ้างรึเปล่า ถึงจะไกลกัน ถึงจะไม่ได้ตอบรับข้อความใด  แต่ผมก็ยังรู้สึกผิดต่อเธอ ผมรู้จากพ่อว่าเธอมีอาการประสาทหลอน และผมก็ไม่สามารถบินกลับมาดูแลเธอได้ ก็เลยทำเท่าที่ทำได้

 

ก้อนเนื้อใต้เสื้อบางของข้าวฟางเต้นดังชัดมาก อาจเป็นเพราะว่าเราอยู่ใกล้กัน ไม่สิผมกอดรัดเธอไว้แนบชิดขนาดที่ว่าลมยังผ่านไปไม่ได้เลย

 

ผมไล่สายตาลงไปมองร่างการเปลือกเปล่าของเธอ รอยช้ำจากการดูดเม้นของผมมีไปทั่วทุกบริเวณเนินอกของเธอ ผมไล่นิ้วไปทีละจุด ๆ ก่อนจะหยุดมือไว้ที่ทรวงอกข้างหนึ่งของเธอ เห็นแล้วมันอดใจขยำมันแรง ๆ ไม่ได้ เมื่อคืนผมจัดหนัก แต่ไม่ได้รุนแรงกับน้องนะ

 

ข้าวฟางเป็นคนที่นอนได้นิ่งมาก ตอนนอนนอนท่าไหนตอนตื่นก็ตื่นท่านั้น พอแอบมองเธอแบบนี้นาน ๆความทรงจำเก่า ๆ ของเราก็ผุขึ้นมาเต็มหัวไปหมด เมื่อก่อนเธอรักผมยังไง ตอนนี้ก็ยังรักผมอยู่ ผมควรดีใจและเห็นค่าเธอมากกว่าจะทำร้ายเธอไม่ใช่เหรอ คนซื่อสัตว์แบบนี้หายากนะ เพราะงั้นผมจะเก็บเธอไว้

 

ผมนี่แปลกนะ ปกติแล้วก็ชอบทำร้ายผู้หญิงไม่ว่าจะทั้งคำพูดหรือกระทำใด ๆ ก็ตาม เวลาเห็นน้ำตาของคนพวกนั้น ผมเฉย ๆ กับมัน แต่กับข้าวฟางมันให้ความรู้สึกที่ต่างออกไป เธอร้องไห้ ผมเจ็บปวด เธอหัวเราะ ผมมีความสุข ถึงแม้ไม่ใช่คนที่ทำให้เธอยิ้มได้ แต่ผมก็อยากมองดูมันอยู่ห่าง ๆ เศร้านะ ทั้งที่เธออยู่กับผมมากกว่าใครอื่น แต่ผมไม่เคยทำให้เธอยิ้มออกได้เลยสักครั้ง

 

และตอนนี้ผมอยากเห็นมัน อยากให้เธอยิ้มให้ผมดู แค่คนเดียว!

 

ข้าวฟางยิ้มให้ดูหน่อย ผมเบื่อและไม่มีอะไรจะเล่นเลยแกล้งเขี่ยม้วยปลายผมของเธอขึ้นไปปัดๆ กับรูจมูกของเธอ

 

ข้าวฟางชักสีหน้าแต่ก็ยังไม่ยอมลืมตาตื่นขึ้นมาสักที

 

 

เบื่อแล้วรีบๆ ตื่น

 

ผมออกปากสั่ง บอกว่าอยากเห็นเธอยิ้มทั้งที่ไม่ได้ดูอารมณ์ของคนใต้ร่างเลยว่าจะง่วงนอนแค่ไหน

 

อื้ม พี่วาฬ และแล้วผมก็ปลุกให้เธอตื่นจนได้ ถ้านานกว่านี้ผมคงนึกว่ากำลังเล่นกับหุ่น

 

ยิ้มให้พี่ไงนะ ทำให้ดูหน่อย ผมพูดด้วยน้ำเสียงอ่อน

 

ทำไมฟางต้องยิ้มให้กับคนที่เอาแต่ทำร้ายฟางด้วยค่ะ ทำไมต้องฝืน

 

 อะไรวะ เมื่อคืนยังดี ๆ อยู่เลย ผมขมวดคิ้วอย่างข้องใจ เธอกลับมาเป็นแบบนี้อีกแล้ว ดื้อจริงเด็กคนนี้

 

ไม่ได้พึ่งทำ แต่ทำมานานแล้ว ทำไมถึงมาคิดเอาตอนนี้หื้ม? ผมยกช่วงบนของร่างกายขึ้น ก่อนจะยันแขนไว้ที่เตียง ผมถามเธอแต่ไม่ได้มองหน้าหรอก เพราะฝ่ามืออีกข้างกำลังกำจัดผ้าห่มที่คุมตัวเธออยู่

 

เพราะตอนนั้นข้าวฟางเอาแต่หลงพี่ไงค่ะ หลงจนไม่ลืมหูลืมตา

 

หมับ

 

ตอนนี้ตาสว่างแล้ว?” ผมสะบัดแขนออกจากมือเธอ ก่อนจะเอามาวางไว้ที่หัวของเธอ อยากถามว่าใช้อะไรผมถึงได้นุ่มน่าสัมผัสขนาดนี้

 

ค่ะ ตาสว่างแล้ว ข้าวฟางตอบพลางดึงมือผมออกไม่ให้จับ จับไหนก็ไม่ได้เป็นอะไรวะ

 

แล้วยังไง ความต่อต้านของเธอที่มีให้ผม ทำให้ผมได้แต่พ่นลมหายใจใส่หน้าเธอ

 

ก็เลิกโง่ ถ้าพี่ไม่ปล่อย ข้าวฟางจะหนีจะไม่ให้พี่ได้เจอข้าวฟางอีก

 

หนี? หึ ทำได้เหรอค่ะข้าวฟาง ก็ลองดู ว่าจบไม่รอให้เธอได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น ผมทิ้งตัวลงเข้าหาเธอ

 

บดจูบด้วยความแรงระดับหนึ่ง เบียดขยี้ริมฝีปากบางจนช้ำ จากนั้นก็ออกแรงดึงกางเกงเธอให้หลุด

 

"พี่วาฬหยุดนะ!" ข้าวฟางกรีดร้องเสียงดังอย่างไม่ยอมอ่อนข้อเหมือนเมื่อคืน พอได้พักก้รู้สึกว่าคนตัวเล็กจะมีแรงเพิ่มขึ้นมา

 

ต่อให้ใครต่อใครพยายามเปิดไฟในตาเธอ แต่รู้ไว้ว่าทุก ๆ ครั้งที่มันถูกเปิด ผมจะเป็นคนปิดมัน

 

ข้าวฟางเป็นของผม รู้แค่นั้น

 

 

[ข้าวฟาง]

 

อื้อ ฉันดิ้นรนอยู่ใต้ร่างของคนที่ขึ้นว่าใจร้ายที่สุดอย่างพี่วาฬ เขาทำให้ฉันหยุดคิด แล้วมาให้ความสนใจกับเขาแทน

 

ถ้าพี่ทำฟางจะถือว่าพี่เป็นของฟาง!” ทุกอย่างมันเร็วเกินไป ไม่กี่นาทีพี่วาฬก็จับฉันกดลงเตียงอีกครั้ง หากแต่ฉันไม่ยอมและขัดขืนเต็มที่ ฉันเอื้อมมือไปดึงชายผ้าห่มขึ้นมาพันไว้รอบตัว

 

"เหอะ"

 

ไม่นานเขาก็ยื่นมือไปหยิบกรรไกรที่วางอยู่ข้างๆ ตัดผ่าแทรกกลางลำตัวของฉันขึ้นมาเรื่อยๆ จนตอนนี้มันขาดไม่มีชิ้นดี ฉันได้มองการกระทำของเขานิ่งอึ้ง บ้ามากจริง ๆ

 

พี่ก็เป็นของเธออยู่แล้ว ขู่อะไรปัญญาอ่อน” นอกจากเขาจะไม่สนใจแล้ว ก็ยังจับฉันเหวี่ยงไปกลางเตียง เขาเอาแต่พยายามจะยัดร่างกายตัวเองเข้ามาในลำตัวฉัน

 

ถ้าพี่เป็นของฟาง พี่ก็ต้องเลิกยุ่งกับทุกคน

 

อืม…”

 

โดยเฉพาะคนที่ชื่อยูโร !”

 

“…”

 

ทำได้ไหมค่ะ ถ้าได้ข้าวฟางจะยอม!”พี่วาฬชะงัก เขาหยุดการกระทำทุกอย่าง ทันทีที่ฉันพูดชื่อผู้หญิงคนนั้น เขาไล่สายตาขึ้นมาจ้องหน้าฉันนิ่งๆ นัยน์แสดงความไม่ประสบอารมณ์

 

ทำไมค่ะ ถึงกับไปต่อไม่เป็นเลยใช่ไหมค่ะ” ไม่มีใครรู้ว่าตอนนี้ฉันรู้สึกชาแค่ไหน โง่งม ชอบทำให้ตัวเองเจ็บปวดไม่เลิก สถานะของฉันมีหน้าอะไรสั่งเขาให้ทำนั่นทำนี้

 

ไร้สาระ คำตอบสั้นแต่สามารถตีความหมายได้มากมาย อันที่จริงไม่ต้องตอบฉันก็รู้แล้วว่าเขาคงทำไม่ได้หลอก

 

เขาสำคัญมากใช่ไหมค่ะ ฉันไม่ได้ร้องไห้ต่อหน้าเขา แต่ฉันกำลังร้องไห้อยู่ในใจ แค่เพียงเอ่ยชื่อคนนั้น พี่วาฬก็ยอมถอยออกไปง่าย ๆ

 

เงียบ ๆ เหอะ” คนร่างสูงสบถก่อนจะลุกหนีออกไปหยิบบุรี่ขึ้นมาจุ มันน่าคิดมากขนาดถึงขั้นต้องสูดบุรี่เป็นม้วน ๆเลยหรอ

 

ยินดีด้วยนะคะ ฉันว่าและสะกดกั้นอารมณ์ ความเย็นชาของเขาทำให้ฉันรู้สึกอยากหายไปจากตรงนี้

 

ยินดีเรื่องอะไรวะฟาง

 

ที่พี่เจอคนที่ใช่แล้วไงค่ะ ฟางจะไม่ถามพี่หรอกว่าพี่จะเลือกใคร ฟางรู้สถานะตัวเองดีค่ะ

 

พี่ไม่จำเป็นต้องมาสงสารฟางหรอกนะคะ ฟางทำดีที่สุดแล้ว ซื่อสัตว์กับพี่วาฬและรักพี่วาฬมาก ข้าวฟางไม่อยากให้คนเขามองพี่ไม่ดี

 

ถึงไม่พูดฟางก็รู้ค่ะว่าพี่เลือกเขา ตลกนะคะฟางที่ยืนอยู่ตรงนี้มาตลอดแต่พี่ ไม่เคยเห็นค่าเลย ข้าวฟางเหนื่อยค่ะพี่วาฬ

 

เหนื่อยที่เอาแต่วิ่งตามพี่ ไม่ต้องรู้สึกผิดกับเรื่องนั้นหลอกค่ะ ไม่ต้องพยายามแบ่งมันออกไปจากฟาง ฟางดูแลตัวเองได้ค่ะ ฟางเข้มแข็งพอค่ะ คุณขอบที่ทิ้งข้าฟางไว้ในคราวนั้นนะคะ

 

เรื่องนั้นก็ไม่ต้องเป็นห่วง ผู้หญิงของพี่ไม่มีวันที่จะได้รู้ ข้าวฟางสัญญาว่าจะไม่บอกใคร ใช้ชีวิตให้มีความสุขเถอะค่ะ อย่าโทษตัวเอง อย่ามารู้สึกว่าต้องรับผิดชอบผู้หญิงโง่ ๆคนนี้เลยค่ะ

 

พูดอะไร

 

ดูแลเขาดี ๆ นะคะ รักเขาให้นาน ๆ ขอให้เขารักพี่เหมือนที่ฟางรักพี่นะคะ

 

ฟาง…”

 

 

ยุติเรื่องของเราไว้แค่นี้เถอะค่ะ

 
 
 
 
---------------------------------------------------------------------------------------
 
แก้คำผิดแล้วนะ
เอากำลังใจมานะq:

36 ความคิดเห็น

  1. #34 iii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 22:52
    เปิดให้อ่านที่ค่ะ ค้างมากเบยย กราบงามๆ+__+

    #34
    0
  2. #33 iii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 22:52
    เปิดให้อ่านที่ค่ะ ค้างมากเบยย กราบงามๆ+__+

    #33
    0
  3. #32 Artitiyar (@Artitiyar) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 17:04
    เปิดเถอะค่ะ
    #32
    0
  4. #28 toeylove2555 (@toeylove2555) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 15:32
    เปิดเถอะนะค่ะค้างมากกกก
    #28
    0
  5. #26 หมอวิซ (@wiztershy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:09
    รอนะคะรีบมาเปิดนะะะ
    #26
    0