[สนพ.HERMIT]Calorie ผมแค่มารอลี่~ [YAOI] [NC20+][END]

ตอนที่ 20 : Calorie ที่ 20 อาการป่วยและคำพูดที่ค้างคาใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,022
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 124 ครั้ง
    19 เม.ย. 61

หลังจากวันนั้นก็ผ่านมาหลายวัน พวกเราเจอกันและอยู่ด้วยกันเกือบทุกวัน เหมือนกับว่าพวกเรานั้นได้เป็นแฟนกันจริงๆ แล้ว มันช่างเหมือนฝันไปเลยนะ ผมไม่เคยคิดว่าคนแบบพี่โรลนั้นจะชอบผม พี่โรลเป็นคนที่ไม่ว่าใครได้เห็นก็มักจะถอดใจไว้ก่อนแล้ว มันเหมือนกับกำลังเอื้อมมือคว้าเดือนบนท้องฟ้า

และถ้าใครคนไหนที่ทำให้พี่ไม่ชอบ พี่โรลก็จะไม่ยุ่งด้วยและเย็นชาใส่เท่านั้น ถ้าวันนึงพี่โกรธผม พี่ก็จะเย็นชาใส่ผมหรือเปล่านะ เพียงแค่ผมนึกถึงสายตาที่แสนเย็นชาของพี่โรลที่มองมาที่ผม ผมก็เจ็บเจียนตายแล้ว

ผมขึ้นห้องและนอนกอดหมอนข้าง พรุ่งนี้ก็ต้องไปเรียนอีกแล้ว ผมขี้เกียจจัง แต่พอนึกว่าจะได้เจอพี่โรลนั้น ความขี้เกียจของผมก็พลันหายไป

ในเช้าวันต่อมา ซึ่งก็เหมือนทุกที ผมลงมากินข้าวเช้าพร้อมกับที่บ้านและไอ้เมี่ยงก็มาหาผมและฟาดข้าวที่บ้านผมไปตามระเบียบ ผมที่ปกติจะกินเก่งมากๆ 

แต่ไม่รู้ทำไมช่วงนี้ผมกลับ กินอะไรไม่ค่อยลง ผมรู้สึกคลื่นไส้และปวดท้องอยู่บ่อยๆ แต่ก็ยังไม่อยากบอกให้ใครรู้ เพราะผมไม่ชอบให้ใครเป็นห่วง ผมเลยแกล้งกินข้าวปกติ และก็ไปอ้วกออกที่ห้องน้ำเสมอ ผมเริ่มรู้สึกว่ามันหนักขึ้นทุกที และมันทำให้ผมน้ำหนักเริ่มลดลง

ผมกับไอ้เมี่ยงเดินมามหาลัยเหมือนทุกทีและเมื่อเดินมาถึงคณะก็ต้องยิ้มขำ เพราะว่าตอนนี้มีคนคนนึงนั่งอยู่ใต้คณะผมเหมือนทุกวัน ซึ่งแม่งเด่นซะเหลือเกิน พี่แกจะคงสภาพเซอๆ แต่เท่ห์ปรอทแตก กางเกงนั่นน่ะ ขาดจนขาที่สามจะโผล่ออกมาอยู่แล้วนะพี่

ผมยืนหลบหลังเสาแอบมองพี่โรลที่กำลังถูกล้อมโดยบรรดาสาวๆ บ้างขอถ่ายรูป บ้างยืนนินทากันโต้งๆ

" พี่โรล ทานน้ำไหม​คะ หนูซื้อมาฝาก " ผมมองสาวน้อยคนหนึ่งที่ยื่นแก้วน้ำให้พี่โรล

" ไม่กิน เดี๋ยวแฟนหึง " โอ้ยย พี่คร๊าบบ ใจร้ายชิบหาย ผมสงสารสาวน้อยคนนั้นที่ถึงกับน้ำตาซึมเลยทีเดียว

" ลี่ ผัวมึงนี่เหลือเกินจริงๆ ช่วงข้าวใหม่ปลามันสินะ " โอ้ยย ไอ้หอกมึงจะเสียงดังทำม๊ายย

ว่าแล้วพี่โรลก็หันมาเจอไอ้เมี่ยงและวิ่งเข้าชาร์ตผมทันที อ้ากกก พี่ครับ พี่จะประเจิดประเจ้อไปแล้ว

" มารอตั้งนานแน่ะ " พี่โรลรีบวิ่งมาแย่งกระเป๋าผมถือ

" แล้วมารอทำไมละครับ พี่ไปที่คณะพี่เลยก็ได้ ไม่ต้องมารอผมทุกวันหรอก " ผมพูดพลางส่งยิ้มหวานให้

" อยากเห็นหน้าก่อนเรียน อยากไปรับที่บ้านด้วย " พี่โรลพูดพลางจัดคอเสื้อให้ผม ทำเอาผมหน้าร้อนผ่าวเลยทีเดียว อ้ากก เขินนะเฟ้ย

" พี่จะขึ้นแท็กซี่มารับผมเหรอ " ผมถามพลางยิ้มกวน ผมว่ามันลำบากไปนะ บ้านก็อยู่คนละฟาก

" งั้นจะไปซื้อรถแล้ว " พี่ครับ รถนะครับไม่ใช่อมยิ้ม จะได้อันละสองสามบาท

" โรล จารย์จะเข้าแล้วนะมึง ทำห่าไรตรงนั้นวะ " ผมมองเพื่อนพี่โรลที่เดินผ่านมาและกำลังเรียกพี่โรลกันใหญ่

" ไปก่อนเลย " พี่โรลโบกมือไล่เพื่อนไปมา ดูพี่แกทำครับ

ผมมองไปรอบๆ ผมเริ่มเซ็งๆ กับเสียงซุบซิบนินทาและสายตาเหยียดหยาม แต่อีพี่โรลนั้นก็ยังคงยิ้มแป้นร่าเริงสุดๆ

" พี่ไปเรียนเถอะ แล้วค่อยเจอกันตอนพักก็ได้ครับ " ผมแย่งกระเป๋ากลับมาและส่งยิ้มให้พี่โรล

" เอางั้นเหรอ " ผมพยักหน้างึกงัก

" ไม่ต้องห่วงพี่ ผมดูแลอย่างดี " เหรออ ผมมองไอ้เมี่ยงที่ยืดอกเสนอตัวอย่างภาคภูมิใจ มึงก็ดีแต่แย่งของกินกูแหละไอ้หอก

" ดูแลแป๊ะมึงสิ มึงต้องไปกับพี่เขา " ผมโบกกบาลมันไปหนึ่งที สงสัยมันจะลืมว่ามันอยู่สถาปัตย์

" เดี๋ยวดูแลให้ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก " ผมที่ได้ยินเสียงแบบนี้รอบที่ล้านแปดก็เริ่มชินชาซะแล้ว ยังไงก็ต้องเจอสินะ ก็คณะเดียวกัน

พี่โรลที่กำลังยิ้ม ตอนนี้กลับทำหน้าน่ากลัว และเดินเข้าไปหาพี่นายแบบอกชนอกเลยครับ อย่างกับสงครามไททั่น

" เสือก " พี่โรลพูดเสียงดังและแววตาแข็งกร้าวสุดๆ

" หยาบคายจริงๆ นะไอ้คุณหนูไฮโซ " พี่นายกับพี่โรลที่เคยสนิทกันกลมเกลียว ตอนนี้เจอกันทีแทบจะวิ่งเข้าใส่กัน เป็นเพราะผมแท้ๆ 

" มึงพอสักทีได้ไหม​ " พี่โรลยังคงชอบพูดคำนี้กับพี่นาย

" มึงนั่นแหละ คิดว่ามึงดีกว่ากูเหรอ " ผมมองพี่นายที่พูดอะไรแปลกๆ พลางขมวดคิ้วมุ่น

" มึงก็แค่หวังฟันลี่ " ผมตาโตมองพี่โรลที่พูดอะไรแบบนั้นออกมา นี่พี่นายคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ ผมเนี่ยนะ 

" กูเคยคิดแบบนั้นก็จริง แต่ไม่ใช่แล้ว กูรักลี่ พวกเราเคยรักกันมาก่อน มึงกลับไปหาคนของมึงเถอะ " ผมใจสั่นน้อยๆ มันเรื่องอะไรกัน

" คนของกูอะไร กูไม่มีใคร " พี่โรลพูดเสียงแข็งและสั่นสุดๆ

" เหรอ " ผมมองพี่นายที่ยิ้มให้พี่โรลอย่างกวนประสาท

สักพักพวกเพื่อนพี่โรลก็พากันเข้ามา และมาดึงเพื่อนของตัวเองไป พี่โรลหันมามองผมด้วยแววตาเป็นกังวล แต่ผมก็ยิ้มเป็นสัญญาณบอกว่าผมไม่เป็นไร พี่โรลเลยยอมเดินออกไปจากคณะ 

ผมมองตามพี่โรลจนสุดสายตา และหันไปมองพี่นายที่กำลังเดินเข้ามาหาผม

" อย่ามาพูดอะไรกับผม ผมไม่อยากฟัง " ผมปิดหูตัวเองและก้มหน้าลง ผมไม่ต้องการฟังเรื่องโกหกจากพี่

" เมี่ยงมึงไปเถอะ กูไม่เป็นไร " ไอ้เมี่ยงยังคงจ้องมองพี่นายปานอยากฆ่าให้ตาย แต่ก็ยอมเดินตามพวกพี่โรลไป

" ป่ะ ไปเรียนเถอะ " ผมมองพี่นายที่ทำหน้ายิ้มๆ ให้ผม

ผมไม่สนใจและรีบเดินหนีพี่นายที่กำลังเดินตามผมอยู่

" ลี่ " ผมไม่หยุดเดินและเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น

" ถ้าร้องไห้วันไหนก็มาหาพี่นะ ไม่นานหรอก " ผมหยุดเดินและหันไปมองพี่นายด้วยความไม่เข้าใจ ทำไมผมจะต้องร้องไห้งั้นเหรอ แต่พี่นายก็ไม่พูดอะไรต่อ และเดินมาหาผม ลูบหัวของผมเบาๆ และเดินจากไป

ผมนั่งเรียนด้วยสมองที่ไม่รับรู้ใดๆ คำพูดของพี่นายนั้นทำให้ผมเป็นกังวล แต่ยังไงผมก็เชื่อใจพี่โรล พี่โรลนั้นแสดงออกเสมอมาว่าชอบผมแค่ไหน คนแบบนั้นไม่มีทางหลอกผมได้หรอก ผมกล่อมตัวเองแบบนั้น

ช่วงกลางวันผมที่ยังคงเครียดๆ ก็หมกตัวอยู่ในห้องน้ำ และเพราะผมรู้สึกไม่ค่อยสบายด้วย ก็เลยยิ่งไม่อยากเจอใคร ผมไม่อยากคิดมาก

ผมมองหน้าจอมือถือที่มีทั้งสายของไอ้เมี่ยงและพี่โรลแย่งกันโทรมา แต่ผมก็ไม่ได้รับ เพราะผมนั้นกำลังนั่งกอดชักโครกอยู่ ผมทรมานเหลือเกิน เหมือนร่างกายกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ

' ปึ้งๆๆ '

" ลี่ กูรู้นะอยู่ในนั้น เปิดประตู " ผมว่าแล้ว ไม่ว่าผมจะอยู่ที่ไหน ไอ้เพื่อนผมคนนี้มันหาผมเจอตลอด

" เมี่ยง เอาน้ำให้กูหน่อย " มันหายไปสักพักและกลับมา พลางยื่นน้ำขวดให้ผมใต้ประตู

" ให้กูเข้าไปหน่อย " ผมยังไม่ยอมเปิดประตู ผมกลัวพี่โรลตามมาด้วย

" กูมาคนเดียว " ผมเลื่อนตัวขึ้นไปเลื่อนกลอนประตูให้มัน

" มึงเป็นอะไรเนี่ย " ไอ้เมี่ยงตกใจกับสภาพผมและนั่งลงข้างๆ

" กูแค่ไม่ค่อยสบาย อย่าบอกพี่โรล เดี๋ยวพี่เขาคิดมาก "

" วันนี้ไปหาหมอหลังเลิกเรียนกับกู "

" กูยังไหว จริงๆ " ผมพยักหน้าให้มันที่ทำหน้าเคร่งเครียด

" ดื้อชิบหาย ตายห่ามากูเหงาพอดี ไม่รู้แหละ ไปตอนนี้เลยดีกว่า "

" กูหายแล้วจริงๆ มึงไม่ต้องห่วง " ผมพูดและลุกขึ้นยืน พยายามทำตัวเหมือนปกติ ล้างหน้าในอ่างน้ำ และไล่ไอ้เมี่ยงให้กลับไปที่คณะมัน

ผมเดินไปตามระเบียงเตรียมตัวจะเข้าเรียนคลาสต่อไป แต่ผมที่เดินๆ อยู่นั้น ก็ถูกล็อคตัวจากข้างหลัง และลากเข้าห้องที่ว่างอยู่อย่างรวดเร็ว

ผมตื่นตกใจและกะจะชกไอ้คนที่ลากผมเข้ามาเต็มที่ แต่พอหันมาก็แทบอยากจะตะกายหน้าหล่อๆ นี่จริงๆ

" ชอบทำให้ตกใจหมด " ผมง้างมือฟาดอีพี่โรลรัวๆ หนอยย ขวัญเอยไปอยู่ไหนแล้ว

" ทำไมไม่รับสายพี่ " พี่โรลลากผมมานั่งกอดที่มุมห้อง โดยมีเก้าอี้และโต๊ะบังหลบสายตา

พี่โรลกอดผมแน่น และฟุบหน้าลงกับหลังของผมและเลื่อนหน้าไปมา งอแงที่ผมไม่รับสาย

" ผมเข้าห้องน้ำอยู่อ่ะ ขอโทษครับ " ผมเอียงแก้มบอกพี่โรลเบาๆ

พี่โรลไม่พูดอะไร แต่กำลังก้มลงหอมแก้มและจูบซอกคอผมเบาๆ จนผมหน้าร้อนฉ่าและขนลุกชูชัน

" พี่ครับ ไม่เอา " ผมดันหน้าพี่โรลออกไป ถ้าปล่อยแล้วเป็นแบบนี้ทุกที อีพี่จอมฉวยโอกาส

" แล้วพี่นายพูดเรื่องอะไรเหรอครับ " ผมถามพี่โรลที่ย้ายไปฟัดหลังคอผมแล้ว

" อย่าไปฟังที่มันพูด " พี่โรลเงยหน้าจากหลังคอผมและพูดเสียงเข้ม ผมเอียงคอมองหน้าพี่โรลที่กำลังหน้าบึ้งคิ้วชิดกันอีกแล้ว ผมเลยยื่นมือไปกดตรงกลางระหว่างคิ้วคนงอแงเบาๆ และหัวเราะขำ

ผมเพ่งมองใบหน้าพี่โรลระยะใกล้ หน้าพี่โรลขาวใสมาก ตัดกับคิ้วเข้มๆ ปากสีแดงธรรมชาติ และตาสีน้ำตาลอ่อน

" หล่อดีนะ " อุ๊ยยย เผลอหลุดปากไป หึหึ

" หลงรักพี่อีกแล้วใช่ไหม​ " พี่โรลที่ได้ยินแบบนั้นก็เปลี่ยนสีหน้าและรีบเสนอหน้า ยื่นหน้าเข้ามาแนบแก้มผมเลยครับ

" พี่หล่อใจละลายเลยใช่เปล่า " แหม ขอคืนคำได้ไหม​ ไอ้คนหลงตัวเอง ฮ่าๆ แล้วอย่าเอาหน้ามาใกล้มากได้ม๊ายยย หัวใจจะวาย

ผมขโมยจุ๊ฟแก้มพี่โรลเบาๆ และถามด้วยสีหน้าจริงจัง

" พี่โรล พี่ไม่มีใครจริงๆ ใช่ไหม​ " ผมพูดและหันพลิกตัวหันหน้าไปกอดพี่โรลไว้ ผมชอบพี่โรลมาก ผมไม่อยากร้องไห้แบบที่พี่นายบอก

" พี่มีแค่ลี่เท่านั้น " พี่โรลหลับตาลงและกอดผมไว้เช่นกัน

พวกเรากอดกันเนิ่นนาน ผมไม่อยากออกห่างจากความอบอุ่นนี้ ถ้าหากวันนึงผมต้องสูญเสียอ้อมกอดนี้ไป 


ผมก็คงไม่อาจกอดใครได้อีกแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 124 ครั้ง

386 ความคิดเห็น

  1. #369 despasito (@pupay468) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 21:13
    นายมันต้องทำอะไรกับขนมน้องแน่ๆ แต่พี่โรลอย่าบอกนะว่ามีกรณีคู่หมั้นอ่ะ
    #369
    0
  2. #356 may0975 (@may0975) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 23:52

    อ้ายยไม่อยากดราม่าอ่าา
    #356
    0
  3. #344 Charlyn Z. (@dongdiwoppa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 12:50
    อีนายวางยาปะเนี่ย
    #344
    0
  4. #327 minihitler (@12345678890) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 16:19
    อาหารที่นายซื้อมาให้ตอนที่แล้ว มีอะไรหรือเปล่า
    #327
    0
  5. #279 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 20:15
    อืมมมมมมมม
    #279
    0
  6. #243 หางสีเงิน (@lookplapla) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 09:46
    โอ้ย ค้างโว้ย
    #243
    0
  7. #129 kanata ryohei (@solitali) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 20:13
    พี่โรต้องมีคู่หมั้นแน่ๆ และคู่หมั้นน่าจะเป็นหนิง เดาๆๆๆๆ
    #129
    0
  8. #97 Fullmoonk (@Fullmoonk) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 22:13
    โรลมีความลับแน่ฟ
    #97
    0
  9. #51 AaernPigKee (@AaernPigKee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 21:07
    อีพี่นายแกต้องใส่ยาในผบไม้นั่นใช่ม้ายยยยยย
    #51
    1
    • #51-1 Gloomy Sunday. (@xs-339) (จากตอนที่ 20)
      19 พฤศจิกายน 2560 / 21:12
      ไม่ช๊ายยจ้า อุตส่า ปล.ข้างล่างแล้วเชียว 555 ลี่ป่วยก่อนจะกินอีกจ้า
      #51-1
  10. #50 tan~tan (@bootan2526) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 21:00
    ลี่ป่วยหรอ
    #50
    1
    • #50-1 Gloomy Sunday. (@xs-339) (จากตอนที่ 20)
      19 พฤศจิกายน 2560 / 21:13
      ลี่จะผอมแว้วตัวเองง
      #50-1
  11. #49 gracieji (@graciejirada) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 15:30
    ชอบที่ไรท์มาอัพเร็วดี อ่านแล้วสมูธ ^^
    #49
    0
  12. #48 อลิสแสบ>////< (@alissaraoom19) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 15:16
    ถ้ามีอะไรที่ทำลี่เสียใจ ลี่น่ารักน่าสงสารถ้ายังทำความรักของลี่เจ็บพังอีก จะเอสหินขว้างใส่บ้านไรท์จริงๆนะ หึม
    #48
    0
  13. #47 Bibblegum (@Bibblegum) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 15:12
    ยังไม่อยากกินมาม่า
    #47
    0
  14. #45 choompoopati1223 (@choompoopati1223) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 13:55
    TT อย่ามีเรื่องอะไรเด้อออ
    #45
    0