BTS (YOONMIN) - ALL MINE

ตอนที่ 4 : I Like It

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 600
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 มี.ค. 59

CHAPTER3: I LIKE IT










ปาร์คจีมินกำลังหัวเสีย

 

แต่ถ้าใช้คำแบบนั้นมันอาจจะดูไม่ตรงประเด็นสักเท่าไหร่

 

ปาร์คจีมินกำลังงอน

 

นั่นแหละ สั้นง่ายได้ใจความกว่า

 

ไม่น่าเชื่อว่านอกจากจะเอาเขามาจินตนาการนู่นนั่นทั้งๆ ที่ไม่รู้จักกัน ปาร์คจีมินยังจะกล้างอนเขาด้วย แกมีสิทธิ์อะไรไปงอนพี่โหดเขาวะ ตอบ!

 

เป็นไร ทำไมหน้าเบี้ยวแทฮยองที่กะจะแวะมาหาจีมินสักหน่อย ก็พบว่าจีมินกำลังนั่งอยู่ตรงโต๊ะในห้องโถงตึกคณะแถมยังทำหน้าแบบคนอมทุกข์ วิ่งไปนั่งลงข้างๆ เพื่อนรักทันทีก่อนจะถามออกไปด้วยความไม่เข้าใจ ทำไมช่วงนี้จีมินมันแปลกๆ อยู่ดีๆ ก็หน้าเบี้ยว อยู่ดีๆ ก็เหม่อลอย อยู่ดีๆ ก็หน้าแดง เหมือนคนบ้าเลยอ่ะ

 

โฮซอกเมื่อคืนเป็นไง?”

 

กูว่ามันคงไม่มาว่ะวันนี้ สลบเหมือด

 

แล้วนายมาไหวด้วยหรอ?”

 

กูก็เหมือนมึงปะ อึดพอกัน

 

อ๋อตอบแทฮยองไปและพยักหน้าอย่างรับรู้ เขากับแทฮยองเป็นคนที่ค่อนข้างอึดต่อพวกแอลกอฮอลล์ ก็เลยดื่มได้เยอะใช่เล่น ถึงแม้จะปวดหัวบ้างตอนตื่นมาแต่ก็ไม่หนักหนาสาหัสอะไรเหมือนคนอื่นเขา

 

และสุดท้ายปาร์คจีมินก็กลับมาทำหน้าเบี้ยวต่อ ถอนหายใจเฮือกใหญ่ แทฮยองเห็นแบบนั้นก็ถามย้ำอีกรอบ

 

แล้วตกลงเป็นอะไร

 

ให้ตายยังไงปาร์คจีมินก็จะไม่มีวันตอบไปว่าเขากำลังงอนผู้ชายที่ไม่รู้จักกันอยู่

 

ปวดขี้

 

เชื่อตายเหอะทำไมแทฮยองถึงไม่โง่เหมือนโฮซอก เมื่อวานนี้ไอ้โฮซอกมันยังเชื่อเขาเลยอ่ะ จีมินเบ้ปาก บางทีเพื่อนคนนี้ก็ฉลาดเกินไป สมกับที่เรียนวิศวะจริงๆ แทฮยองเห็นท่าทีกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของจีมินก็ต้องถามต่อ ช่วงนี้มึงแปลกๆ อ่ะจีมิน เป็นไรวะ ตอบมาเหอะ เพื่อนกันทั้งนั้น

 

เปล่า ไม่ได้เป็นอะไรจีมินตอนไปตามตรง ก็เขาไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ เขาแค่กำลังมีความรัก

 

นี่แกกล้าใช้คำนั้นแล้วหรอวะปาร์คจีมิน ไอ้คนใจง่าย! ด่าตัวเองรัวๆ ในใจ ซึ่งมันก็แสดงออกมาทางสีหน้าว่าจีมินกำลังสับสนมึนงงกับชีวิตมากๆ แล้วแบบนี้จะให้แทฮยองเชื่อได้ยังไงกันว่ามันไม่ได้เป็นอะไร?

 

ตอบมาตรงๆ เหอะ มึงเป็นอะไร หรืออยู่ดีๆ มึงก็มีเมนส์?”

 

นั่นมันมุกตลกหรือพูดจริง

 

จีมินถอนหายใจออกมายาวๆ ก่อนจะตัดสินใจสารภาพออกไปในที่สุด

 

ฉันชอบคนคนหนึ่งอยู่

 

 

รู้สึกเหมือนมีเสียงลมพัดผ่าน แทฮยองกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะพูดออกมาด้วยความตกใจ จริงดิ?”

 

เออ

 

แล้วไงวะสัสจบการแสดงเพียงเท่านี้ แทฮยองไม่ได้ตกใจอะไรเลยสักนิดที่จีมินจะชอบใครสักคน เรื่องปกติรึเปล่าที่ผู้ชายวัยนี้จะมีความรัก ถ้าจีมินเป็นคุณปู่อายุ 80 แล้วค่อยตกใจหน่อย มันจะอ้ำๆ อึ้งๆ ทำไม?

 

ก็ฉันไม่รู้จักเขาน่ะสิ

 

แล้วชอบเขาได้ไง?”

 

ก็ไม่รู้นี่ไง!” นี่แหละที่ทำให้ปาร์คจีมินคิดไม่ตก ชื่อก็ไม่รู้ อายุเท่าไหร่ก็ไม่รู้ อยู่ที่ไหน นิสัยจริงๆ เป็นยังไง ไม่รู้อะไรเลยสักนิดนอกจากเสียงพี่เขาเท่กินใจและสีผมสว่างแสบตามาก แต่แค่นั้นก็ได้ความรักจากปาร์คจีมินไปแล้วหรอ โอ้โนว เขาสาบานได้ว่าเขาไม่ใช่คนใจง่าย ผู้ชายคนนี้เป็นคนแรกเลยที่ได้ใจเขาไปง่ายๆ แบบนี้อ่ะ เชื่อเถอะนะ

 

แล้วรู้ชื่อปะ?”

 

ถามได้ใจมากแทฮยองเพื่อนรัก นี่แหละที่เก็บกดมานาน

 

ถามชื่อไปแล้ว แล้วเขาตอบมาว่า เชื่อเถอะ นายไม่อยากรู้จักฉันหรอก’” ขมุบขมิบปากเลียนเสียงพี่คนนั้นไปด้วยความรู้สึกไม่พอใจ เล่นตัวมากนักหรอฮะ ทำไมเขาจะต้องไม่อยากรู้จักด้วย อยากรู้จักจนตัวสั่นแล้วเนี่ย ถ้าไปบ้านได้นี่ไปนานแล้วอ่ะ ใจง่ายแค่ไหนถามปาร์คจีมินดู ตอบเลยว่าโคตร

 

“…คือเขาอาจจะแค่ไม่ชอบมึง ไม่อยากรู้จักมึง เลยหาข้ออ้างนิยายๆ มาตอบมึงไง

 

เออ

 

นั่นดิ

 

ลืมคิด

 

ไปเรียนแล้วจีมินตัดบทสนทนาอย่างเรียบง่ายด้วยความงอน มันก็เหลือเวลาอีกตั้งราวๆ ยี่สิบนาทีกว่าจะเริ่มคลาส แต่ถึงแบบนั้นจีมินรู้สึกไม่ค่อยอยากคุยกับคนใจร้ายอย่างแทฮยองต่ออีกแล้ว แทฮยองเห็นจีมินรีบเก็บของเดินหนีไปแบบนั้นก็หัวเราะและปล่อยคนตัวเล็กไป ไม่ได้ว่าอะไร ปล่อยให้มันค่อยๆ คิดทบทวนความรู้สึกตัวเองดีกว่า

 

ตัดภาพมาที่จีมิน จีมินกำลังรู้สึกเซ็งหนักมาก เมื่อคืนมีโอกาสได้เจอกันอีกครั้งแล้วแท้ๆ บางทีถ้าเขาตื๊ออีกสักหน่อยอาจจะได้ก็ได้ บางทีคนหล่ออาจจะแค่ลองใจเขาอยู่

 

แต่ทำไงได้ ก็มันอดนอยด์ไม่ได้อ่ะ

 

คือเราอยากรู้จัก แต่โดนปฎิเสธแบบนั้น

 

แล้วจะมีโอกาสได้เจอกันอีกเมื่อไหร่? เมื่อคืนนี้อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็ได้ โลกไม่ได้หวังดีกับเขาขนาดที่จะเหวี่ยงคนที่เขาชอบมาให้เจอบ่อยๆ สักหน่อย ความบังเอิญมันก็แค่นานๆ ทีเท่านั้น

 

ยกเว้นมันเป็นพรหมลิขิต

 

 

ยี๋ เสี่ยว ตัวเองคิดเองก็ด่าเอง จีมินรู้สึกว่าตัวเองเริ่มประสาทขึ้นทุกวัน ถอนหายใจเฮือก ก่อนจะเดินเลี้ยวเข้าห้องเรียนไป

 

และหวังว่าวันนี้จะมีสมาธิ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แน่นอนอยู่แล้วว่าไม่มี

 

เมื่อจบคาบก็เดินออกมาจากห้องด้วยท่าทีซังกะตายอีกครั้ง บางทีถ้าเขาถ่ายทำสารคดีชีวิตของตัวเอง พี่หัวเขียวอาจจะเข้าใจมากขึ้นก็ได้ว่าทำไมจีมินอยากรู้จัก ขอทีเถอะ มาทำชีวิตคนอื่นวุ่นวายแบบนี้แล้วไม่คิดจะรับผิดชอบงั้นหรอ?

 

เดินดุ่มๆ ออกจากตึกไป ก่อนจะตัดสินใจเดินไปยังตึกคณะวิศวะ เขาจำไม่ได้หรอกว่าแทฮยองมีเรียนตอนไหนอะไรยังไงในแต่ละวัน แต่ไปก่อน เผื่อฟลุ๊กเจอ

 

เมื่อเดินมาถึงตึกคณะวิศวะ เขาก็รู้สึกได้ถึงสายตาของนักศึกษาวิศวะหลายคนที่จับจ้องมาที่เขา โอเค จีมินไม่เคยเดินมาถึงตึกคณะวิศวะ ครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย ทำไมมันถึงน่ากลัวขนาดนี้ล่ะ

 

อ่าว จีมินเสียงใสๆ ทำให้จีมินรีบหันไปมองทันที ก็พบว่ามันคือรุ่นพี่แบคฮยอน

 

สวัสดีครับพี่แบคฮยอน

 

มาทำไมเนี่ย คนมองเต็มเลยแบคฮยอนเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุๆ ก่อนจะส่งยิ้มให้ จีมินทำหน้างงด้วยความไม่เข้าใจ แต่พอพี่แบคฮยอนเดินมากระซิบข้างหูนี่แหละ วิศวะมันชอบมองหาคนน่ารักๆ

 

ไม่รู้ว่าจีมินควรจะดีใจหรือเสียใจที่ถูกวิศวะมองว่าน่ารัก หรือบางทีคนอื่นอาจจะแค่มองอยากหาเรื่องก็ได้ ขอคิดว่าเป็นอย่างหลังน่าจะดีกว่ารึเปล่านะ

 

ผมแวะมาหาแทฮยองน่ะครับ จีมินเกาหัวแกร่กๆ ก่อนจะตอบกลับไปอย่างสุภาพ แบคฮยอนพยักหน้ารับก่อนจะให้คำตอบ

 

แทฮยองมันเรียนอยู่ พี่รอไปกินข้าวเที่ยงกับมันพอดี ไปด้วยกันนะ

 

ครับจีมินพยักหน้ารับรัวๆ แต่ถึงแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอึดอัดจากสายตาคนหลายคนที่มองมา พี่แบคฮยอนอาจจะคิดว่าทุกคนมองเพราะชอบเขา แต่ในความคิดของเขาแล้ว รู้สึกเหมือนโดนอาฆาตแค้นยังไงไม่รู้

 

อ๋อ ไปข้างนอกนะ ไม่ใช่โรงอาหาร เบื่ออาหารที่นี่เต็มทน

 

ฮ่าๆ เห็นด้วยครับจีมินหัวเราะนิดหน่อยเมื่อแบคฮยอนทำหน้าทำตาประกอบความรู้สึกขยะแขยง และในตอนนั้นเองแทฮยองก็เดินเข้ามาพอดี

 

อ่าว จีมิน มาทำไมอ่ะ คิดถึงกูหรอพุ่งเข้ามากอดคอเพื่อนรักและถามด้วยน้ำเสียงเลี่ยนๆ ตามสไตล์คิมแทฮยอง คนตัวเล็กถอนหายใจเฮือกก่อนจะผลักตัวแทฮยองออก

 

ไปกินข้าวกันแบคฮยอนเห็นว่าแทฮยองมาแล้วก็รีบเอ่ยชวนขึ้นมาทันที รุ่นน้องทั้งสองคนพยักหน้ารับก่อนจะเดินตามพี่แบคฮยอนไปยังทางออก ระหว่างทางเดินไปแบคฮยอนก็พูดขึ้นมาเมื่อนึกขึ้นได้ อ๋อ พี่ลืมบอกเลย เดี๋ยวแฟนพี่เขามากินด้วยนะ

 

ใครหรอครับ?” จีมินเผลอถามออกไปอย่างลืมตัว แต่ถึงแบบนั้นแบคฮยอนก็ไม่ได้ว่าอะไรคนตัวเล็ก เขาเอ่ยตอบด้วยท่าทีสบายๆ

 

รุ่นพี่น่ะ ปาร์คชานยอลปีสี่

 

อ๋อ ครับความจริงแล้วพี่ปาร์คชานยอลก็เหมือนจะเป็นคนดังของมหาลัยเหมือนกัน ทำไมเขาถึงไม่รู้กันนะว่าเป็นแฟนกับพี่แบคฮยอน? แต่ถึงแบบนั้นก็พอจะสำเหนียกความหลังเขาของตัวเองได้

 

ผ่านไปไม่นานนัก รุ่นน้องทั้งสองก็มาถึงร้านอาหารที่พี่แบคฮยอนพามา และจีมินก็ต้องตกใจเมื่อพบว่ามันเป็นร้านอาหารร้านเดียวกันกับร้านโปรดของเขาที่เขาชอบมากินบ่อยๆ งี้กินเสร็จก็กลับคอนโดได้เลยน่ะสิ? อยู่ใกล้กันแค่นี้

 

ผมมากินที่นี่บ่อยมากเลยครับจีมินเอ่ยเล่าให้ฟังเมื่อทั้งสั่งอาหารเสร็จสรรพแล้ว เห็นคอนโดตรงนั้นมั้ยครับ นั่นคอนโดผมเอง เลยมากินที่นี่บ่อยๆ มันใกล้ดี

 

ไม่ได้อยู่หอของทางมหาลัยหรอ?” แบคฮยอนเอ่ยออกมาด้วยความแปลกใจรวยนะเราอะ คอนโดนั่นฉันพอรู้จักอยู่ แพงใช่เล่น

 

ครับ เอ่ยรับด้วยท่าทีเขินๆ ก็จริงอยู่ที่ฐานะทางบ้านของเขาค่อนข้างดี

 

ไอ้พวกรวย น่าหมั่นไส้แทฮยองเอ่ยจิกกัดเพื่อนของตน ซึ่งก็ได้รับหมัดเบาๆ ที่แขนกลับมา ทั้งสามคนหัวเราะก่อนจะชวนกันคุยเรื่องงานเรื่องเพื่อน ซึ่งมันก็ทำให้จีมินรู้สึกสมองปลอดโปร่งขึ้นมาบ้างหลังจากเอาแต่เครียดเรื่องพี่เขียว

 

อ้าว พี่ชานยอลมาแล้วเมื่อเห็นพี่แบคฮยอนเอ่ยทักคนมาใหม่ จีมินก็รีบหันไปมองด้านหลังเพื่อที่จะเอ่ยทักทายแฟนของพี่แบคฮยอนบ้าง แต่เมื่อหันไปก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่ามีใครอีกคนแนบข้างมาด้วย

 

 

หา?

 

นี่เขาไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย?

 

อีกฝ่ายเองก็ดูแปลกใจไม่น้อยที่เจอเขา พี่ปาร์คชานยอลก็นั่งลงข้างๆ พี่แบคฮยอน และพี่เขียวก็นั่งข้างๆ พี่ชานยอลต่อ ก็เท่ากับว่าตอนนี้เขากับพี่โหดกำลังนั่งตรงข้ามกัน แอบสบตากับพี่เขาก่อนจะกะพริบตาปริบๆ ด้วยความงุนงง และทันใดนั้นพี่ชานยอลก็เอ่ยแนะนำตัวให้

 

นี่รุ่นพี่ของฉันเองแหละ ชื่อมินยุนกิ เดินๆ อยู่แล้วเจอกัน ฉันเลยชวนเขามาด้วยน่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สถานการณ์ในตอนนี้เหมือนจะไปได้สวย ทุกคนกินและคุยกันอย่างสนุกสนาน พี่ชานยอลกับพี่แบคฮยอนก็แซวหยอกกันตามภาษาคนรักกัน แทฮยองก็ปล่อยมุกตลกออกมาเป็นพักๆ ที่ทำให้ทุกคนหัวเราะ แต่สำหรับปาร์คจีมินแล้วนี่มันอึดอัดเอาซะมากๆ

 

ก็พี่หัวเขียวนั่งอยู่ตรงข้ามเขาอ่ะ!

 

ในที่สุดพวกเขาสองคนก็ได้รู้จักชื่อกันสักทีผ่านการแนะนำของพี่ชานยอลและพี่แบคฮยอน จีมินก็ได้รับรู้ว่าผู้ชายคนนี้ชื่อ มินยุนกิเป็นรุ่นพี่ของพี่ชานยอล จบจากมหาลัยเดียวกันกับพวกเขา คณะวิศวะ พี่ชานยอลเล่าให้ฟังว่าในตอนนั้นพี่ชานยอลเรียนอยู่ปีหนึ่ง และพี่ยุนกิเรียนอยู่ปีสี่ พี่ชานยอลบอกด้วยว่าความแบดของพี่ยุนกิมันโดนใจเอาเสียมากๆ จนต้องเข้าไปตีสนิท และพี่ยุนกิก็เป็นไอดอลของพี่ชานยอลมาจนถึงวันนี้

 

อืม

 

ปาร์คจีมินพอจะรู้ว่าพี่เขาแบดแค่ไหน

 

พี่ยุนกิเอาแต่กิน และก็หันมาคุยกับพี่ชานยอลบ้างเป็นช่วงๆ และบางทีก็เงยหน้าขึ้นมาจ้องเขาที่นั่งอยู่ตรงข้าม ทำไมล่ะ ทำไมจีมินถึงเป็นคนเดียวที่อึดอัดในสถานการณ์แบบนี้ พี่หัวเขียวไม่คิดจะรู้สึกอึดอัดบ้างเลยหรอ ทำไมกล้าเงยหน้าขึ้นมาสบตาตรงๆ แบบนั้นอ่ะ

 

หรือไม่คิดอึดอัดแต่คิดอย่างอื่นแทน ง้อว

 

พอเถอะจีมิน

 

จีมิน ทำไมวันนี้มึงแดกน้อยจังวะ ปกติตอนนี้มึงต้องแดกจานที่สิบละ แทฮยองที่นั่งอยู่ข้างๆ หันมาต่อว่าเขาที่ยังคงกินไปไม่ถึงไหน ไม่ใช่แค่แทฮยองที่เครียด จีมินเองก็เครียดครับ ไม่เคยมีอะไรห้ามปาร์คจีมินจากการกินได้มาก่อนนอกจากมินยุนกิ ฮอล แทฮยองเห็นจีมินเอาแต่นั่งเงียบก็ถอนหายใจ กินเข้าไปสิครับที่รัก

 

ว้อทเดอะ!

 

จีมินหันไปมองแทฮยองด้วยความตกใจ ปกติจีมินก็คงจะต่อยเพื่อนรักด้วยความเอือมระอา เพราะไอ้ดำนี่ก็ชอบเล่นอะไรแบบนี้อยู่แล้ว แต่วันนี้มันไม่ใช่ จะมาเล่นอะไรตอนนี้ มาเล่นทำไมต่อหน้าผู้ชายคนนั้น! ไม่พอ มีการเอาช้อนที่เต็มไปด้วยข้าวคำเบอเริ่มยัดเข้าปากเขาด้วย จะป้อนก็ป้อนดีๆ หน่อยก็ได้ จีมินกลืนเข้าไปก่อนจะไอแค่กๆ ซึ่งนั่นเรียกเสียงหัวเราะจากแบคฮยอนได้อย่างดี

 

แหมๆ สองคนนี้ยังไงกันเนี่ย

 

โพ่งงงงงง

 

จีมินขอโทษครับพี่แบคฮยอน แต่จีมินอดไม่ได้จริงๆ หันไปมองพี่ยุนกิอย่างกล้าๆ กลัวๆ ก็พบว่าผู้ชายคนนั้นกำลังมองมาที่เขาด้วยสายตาเรียบเฉย แต่ทันทีที่สบตากันพี่ยุนกิก็ยกยิ้มมุมปากให้

 

รู้สึกเหมือนกำลังโดนแซว

 

ไม่พี่ยุนกิไม่ จีมินไม่ได้เป็นอะไรกับไอ้แทฮย๊องงงง ;-;

 

แล้วหลังจากจบไปพี่เป็นไงบ้างอ่ะ? ไม่ค่อยได้ติดต่อกันเลยชานยอลเปิดบทสนทนาใหม่ขึ้นมาเพื่อถามเจาะจงมินยุนกิเป็นเฉพาะ ซึ่งนั่นเรียกความสนใจของจีมินได้มาก แต่ถึงแบบนั้นก็ทำหน้าทำตาเหมือนไม่สนและลงมือกินอย่างเงียบๆ และทำไมผู้ใหญ่อย่างมินยุนกิจะดูท่าทางแบบนั้นไม่ออก หัวเราะหึก่อนจะตอบออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่ง

 

ไม่มีอะไรมากเท่าไหร่

 

ไม่ตอบเยอะกว่านี้หน่อยหรอ

 

จีมินคิดอย่างเสียดาย และสีหน้าของจีมินตอนนี้เหมือนกับมีคำว่า ผิดหวังตัวโตๆ แปะอยู่บนหน้า ดูออกง่ายเกินไปแล้ว ยุนกิแอบลอบยิ้มกับท่าทีตลกๆ แบบนั้นของปาร์คจีมิน

 

แล้วพี่จบสาขาอะไรหรอครับ?” แทฮยองเอ่ยถามด้วยความสนใจ จีมินรู้สึกรักเพื่อนตัวดำขึ้นมาก็วันนี้

 

คอม

 

อีกฝ่ายตอบสั้นๆ แต่ก็เรียกเสียงจากแทฮยองได้

 

เชด ผมก็ว่าจะเลือกสาขาคอม

 

และบทสนทนาต่อจากนั้นก็เป็นอะไรที่จีมินยากที่จะหยั่งถึง วิศวะสี่คนกำลังคุยกันด้วยภาษาอะไรสักอย่างที่เด็กศิลป์อย่างเขาไม่สามารถเข้าถึงได้ ระบบคอมพิวเตอร์ ซอฟต์แวร์ ภาษา Assembly อะไรก็ไม่รู้ จีมินเลยได้แต่นั่งกินเงียบๆ และก็แอบหยิบของกินในจานแทฮยองมาเป็นของตัวเองด้วยเพราะแทฮยองคุยเพลิน แต่เหมือนว่าพี่ยุนกิจะสังเกตเห็น

 

ทำไมต้องรู้สึกผิดด้วยวะ เรื่องขโมยของกินคนอื่นหน้าด้านๆ เป็นงานถนัดอยู่แล้วไม่ใช่หรอ

 

นิสัยไม่ดี

 

เป็นคำด่าที่ทำให้จีมินเขินได้ เขาส่งยิ้มแหยๆ ให้พี่ยุนกิซึ่งพี่ยุนกิก็เหมือนจะปล่อยมันไปและออกจากบทสนทนาจากกลุ่มวิศวะมาชวนเขาคุย

 

แล้วนายเรียนคณะอะไร?”

 

ศิลปกรรมศาสตร์ครับ…”

 

พี่ยุนกิไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงแค่พยักหน้าให้เท่านั้น ซึ่งนั่นก็ทำให้จีมินรู้สึกอึดอัดไม่น้อย นี่เขาควรจะชวนคุยอะไรสักอย่างรึเปล่านะ แต่ความเขินอายมันมีมากเกินไป จีมินจึงตัดสินใจก้มหน้าก้มตากินต่อ ถึงแม้ในใจอยากจะตะโกนถามไปว่าเมื่อวานพี่ยุนกิหมายความว่าอะไร ทำไมถึงไม่ยอมบอกชื่อ ทำไมถึงต้องไม่อยากรู้จัก

 

จีมิน

 

ครับ พออีกฝ่ายเรียกก็รีบเงยหน้าขึ้นมาตอบทันทีด้วยใจที่สั่นระรัว ให้ตายสิ เขาชอบเวลาพี่ยุนกิพูดชื่อเขาชะมัด

 

 

แต่คนตรงหน้ากลับไม่พูดอะไรออกมา เพียงแค่นั่งเท้าคางจ้องหน้าจีมินเท่านั้น ในตอนแรกนั้นจีมินก็ไม่รู้สึกอะไรหรอก แค่คิดว่าเมื่อไหร่คนตรงหน้าจะพูดอะไรออกมาสักที แต่พอสบตากันไปนานๆ เท่านั้นแหละจีมินก็รีบเบือนหน้าหนีเมื่อรู้ตัวว่าพี่ยุนกิแกล้งเขาเฉยๆ มันเขินนะพี่รู้ป่าว!

 

เมื่อทุกคนกินกันเสร็จเรียบร้อยและต่างจ่ายตังค์ส่วนของตัวเอง ก็ออกมานอกร้าน โดยพี่ชานยอลกับแทฮยองกลับด้วยกันเพราะเหมือนจะแวะไปซื้ออะไรสักอย่าง ส่วนพี่แบคฮยอนก็ต้องกลับไปเคลียร์งานที่หอตามเดิม ไม่รู้ว่าฟ้าเป็นใจหรืออะไรทำให้ตอนนี้เหลือแค่พี่ยุนกิกับเขาแค่สองคนเท่านั้น

 

เราเจอกันบ่อยนะครับ จีมินทำใจกล้าเริ่มบทสนทนาออกมา ก็เจอกันบ่อยจริงๆ สามวันติดแล้ว ถ้าไม่ใช่พรหมลิขิตจะให้คิดเป็นอะไรได้อีกล่ะ ถ้าพูดออกไปแล้วมัดมือชกให้พี่เขารับผิดชอบได้มั้ย?

 

แต่เหมือนคนตรงหน้าจะไม่มีท่าทีเห็นด้วย มินยุนกิเพียงแค่มองจีมินด้วยท่าทีนิ่งเฉยเท่านั้น และจากสามครั้งที่ได้เจอกันมา จีมินก็พอจะรู้ว่าพี่ยุนกิติดนิสัยชอบมองคนด้วยแววตาเหยียดหยามแบบนั้น มันน่ากลัวนะ อยากจะเอ่ยเตือนแต่ก็ต้องชะงักเมื่อยุนกิพูดอะไรบางอย่างออกมาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

 

ฉันเป็นสตอล์กเกอร์

 

 

หา?

 

จีมินกะพริบตาปริบๆ นั่นมันมุกใช่มั้ยครับพี่มินยุนกิ แต่ทำไมทุกอย่างที่ผู้ชายคนนี้พูดออกมาเหมือนจะเป็นเรื่องจริงไปซะทุกเรื่อง อ้าปากพะงาบๆ เพื่อจะถามออกไป แต่กลับไม่มีเสียงใดๆ เล็ดลอดออกมา

 

หึ นี่นายเชื่อหรอเนี่ย?”

 

แค่เกือบเชื่อครับพี่ อย่าเพิ่งคิดว่าผมโง่

 

เปล่าครับ

 

วางใจได้ ชายหนุ่มพูดก่อนจะเอื้อมมือไปตบไหล่จีมินเบาๆ เหมือนต้องการให้อีกฝ่ายสบายใจ จีมินกำลังจะพูดออกไปว่าเขาไม่ได้คิดอะไรแต่ก็ต้องเงียบเมื่ออีกฝ่ายพูดต่อด้วยน้ำเสียงเหมือนผู้ร้ายในละคร ฉันน่ากลัวกว่าสตอล์กเกอร์อีก

 

ความจริงแล้วคำพูดทุกอย่างจากปากพี่ยุนกิควรจะเป็นแค่มุกตลกร้าย แต่นั่นแหละ อย่างที่จีมินบอกไป ไม่ว่าผู้ชายคนนี้จะพูดอะไรออกมามันก็เหมือนเป็นเรื่องจริงไปเสียหมด ชายหนุ่มยกยิ้มนิดหน่อยหลังจากพูดจบ ซึ่งนั่นก็ทำให้หัวใจของจีมินเต้นเร็วขึ้นมาได้ง่ายๆ

 

น่ากลัวกว่าแค่ไหนก็ยอมครับงานนี้

 

T//////T




















[ 21 หน้า; 3337 คำ ]

รูปอาจจะเป็นวีมิน แต่เนื้อหายุนมินนะคะ

(แล้วแกเอารูปวีมินขึ้นหาพระแสงอะไร) (อารมณ์มันพาไป)

ฝากฟิค All x Jimin นาจา เป็นฟิคไสยไสย(?) 5555555 BTS (All x Jimin) | INNOCENT

ปล. จะอัพเรื่องนี้เรื่อยๆ เหมือนเดิมน้า ขอบคุณทุกคนที่คอมเม้นท์นะคะ^^

 

 

© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

87 ความคิดเห็น

  1. #71 หมูจีน้อย (@sopinpilast) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 03:58
    จีมินหลงยุนกิหนักมากกกกกกก
    หลงขั้นสุด 55555555
    ชอบเรื่องนี้ !!!!!!!
    #71
    0
  2. #57 baby J (@joojie18) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 02:25
    จีมเป็นหนักมากอะ คิดถึงจะตลอดเว แต่ว่านี่คงไม่บังเอิญละมั้ง คงเป็นพรหมลิขิตอย่างที่จีมว่า 555555555555 พี่ยุนกินี่ปกติเค้าก็ไม่ได้ดูโหดไรนะ แค่ดูอันตรายๆ แต่คงจะโหดจิงๆตอนโกรธแน่ๆ หึยยยย ว่าแต่พี่เค้าทำงานไรฟร่ะ คุมคนในคลับงี้เหรอ โหดๆแบบพี่เค้าทำไรได้อีกน้า -3- รอนะคะไรท์ สนุกอะ ชอบความเพ้อของจีม ชอบความแบดของพี่ยุนเกะะะ
    #57
    0
  3. #56 mail665454 (@mail665454) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 01:41
    ต่อๆๆๆๆๆๆๆ  รออยู่แต่งสนุกมากเลบฃย
    #56
    0
  4. #55 c h i m (@zariana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 19:02
    เห่ยน่ารักกกก ฉันเกลียดคนแบบยุนกิ
    อห.จะพูดอะไรก็พูดสิคะคุณ-ขา เงียบแล้วมองหาพระแสงวองไหนรือ ตบโบ๊ะเลยนี่
    แกช่วยน้องจีมินที ช่วยให้แทฮยองแกล้งอินเลิฟกับน้องจีมิน จนกว่าพี่ยุนจะชอบน้อง5555555 แล้วก็อยากให้น้องเลิกเกร็ง งื้อ สงสารน้อง
    #55
    0
  5. #54 Imnoone (@chanbaek-eye) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 15:54
    จีมชอบคนแบดสินะ5555555 ยอมเลยน่ารักกกกก มันต้องเป็นพรมลิขิตแน่ๆเลย อิๆ สู้ๆนะไรท์ อยากอ่านต่อแล้วอ่ะ5555555555555
    #54
    0
  6. #53 PJ_20446 (@2JP_2550) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 15:39
    แอบชอบคนโหดนี่ลำบากเนอะ
    #เกี่ยวไหม555
    #53
    0
  7. #52 OILRAINBOW (@OILRAINBOW) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 15:16
    ชอบอ้ะ พี่กิเป็นคนโหดแต่ว่าเป็นอะไรกันแน่5555555
    #52
    0