SEXY WHITE | EXO SNSD

ตอนที่ 3 : CHAPTER2 | LABYRINTH

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 995
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    26 ก.ค. 60

gasengi(c)Chess theme



2

Labyrinth

 

 

 

 

            อีกฝ่ายวางสายไปโดนที่เขายังไม่ทันได้พูดอะไรอีก อี้ฟานถอนหายใจเฮือกใหญ่ บางทีถ้าเขากล้ามากกว่านี้คงจะชวนแทยอนคุยต่อ อ้อเป็นการตอบบทสนทนาที่แย่มาก เขาคิดไปได้ยังไงกันนะ...

            เขาน่ะหวังไว้...

            หวังไว้ว่าเขากับเธอจะกลับมาเป็นแบบเมื่อก่อน

            แต่มันก็เป็นแค่ความหวังลมๆ แล้งๆ เท่านั้นแหละ

            ในเมื่อเธอ.. แต่งงานแล้ว



 

 

 

            คิมแทยอน ไม่ใช่คนเพื่อนเยอะอะไร เธอก็แค่ผู้หญิงวัย 26 ปีที่มีนิสัยค่อนข้างรักสันโดษอยู่พอควร คนที่เข้าถึงเธอได้มีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นจริงๆ ซึ่งหนึ่งในนั้นคือปาร์คชานยอล เพื่อนสนิทตั้งแต่ประถมของเธอ

            ปาร์คชานยอล คือผู้ชายที่เธอสนิทด้วยมาก แต่ในสมัยเรียนมัธยมปลายก็ไม่ค่อยมีใครรู้กัน ทุกคนมักจะคิดว่าเธอนั้นสนิทกับเซฮุนมากที่สุด ทั้งที่ความจริงแล้วเธอสนิทกับปาร์คชานยอลมากกว่าด้วยซ้ำ แต่ก็ว่าไม่ได้ มันเป็นเพราะชานยอลกับเธอไม่ได้ต่อมัธยมปลายที่เดียวกัน แล้วเธอดันไปเจอกับเซฮุนตอนมัธยมปลาย แต่ถึงอย่างนั้นเธอกับชานยอลก็ยังติดต่อกันอยู่ตลอด พอขึ้นมหาลัยก็ได้เจอกันอีกครั้ง

            เธอเป็นผู้หญิงที่ไม่ค่อยถูกกับผู้หญิง คนรอบตัวเธอมักจะเป็นผู้ชาย อย่างที่สนิทๆ ก็มีชานยอล เซฮุน อี้ฟาน สามคนถือว่าน้อยมาก เพราะเธอใช้ชีวิตอยู่มาตั้ง 26 ปีแต่กลับสนิทกับคนแค่สามคน

            เหตุผลที่ทำให้ปาร์คชานยอลสามารถทำลายกำแพงของแทยอนได้ มันก็เพราะชานยอลคือคนแรกที่แสดงความจริงใจกับแทยอน ชานยอลกับแทยอนรู้จักกันมาค่อนชีวิต เพราะฉะนั้นไม่แปลกถ้าชานยอลจะตีสนิทแทยอนได้สำเร็จ

            จริงๆ ไม่คิดว่าเธอจะแต่งงานก่อนฉัน ปาร์คชานยอลพูดพลางนั่งยองๆ และเอามือไปลูบหัวเจ้าหมาน้อยแทแท แต่แน่นอนว่าชานยอลไม่ได้พูดประโยคนั้นกับหมา แต่กำลังพูดกับแทยอนซึ่งกำลังนั่งไขว่ห้างบนโซฟา

            ฉันก็ไม่คิดว่าฉันจะแต่งงานก่อนนาย

            ตั้งแต่วันที่เกิดเหตุการณ์พิลึกนั่นในห้องน้ำ จนถึงตอนนี้ก็ผ่านมาราวๆ ห้าวันได้แล้ว แน่นอนว่าเธอกับเซฮุนยังคงปกติกัน แต่เซฮุนติดทิฟฟานี่มากกว่าเดิมมาก ซึ่งแทยอนก็ไม่ได้ว่าอะไร แม้เธอจะมีสิทธิ์ว่าก็เถอะ แต่มันยังไม่ถึงเวลา

            วันนี้แทยอนมาหาชานยอลที่บ้าน ชานยอลน่ะรวยมากชนิดที่ว่ามีเงินอยู่กินไปทั้งชีวิตโดยไม่ต้องทำอะไร และไอ้หมอนี่มันก็ไม่ทำอะไรจริงๆ แหละ แค่รับมรดกจากครอบครัวและมาซื้อบ้านเล็กอบอุ่นอยู่อย่างไร้จุดมุ่งหมาย หญิงก็ไม่มี (จนบางทีแทยอนแอบสงสัยว่าชานยอลเป็นเกย์รึเปล่า) วันๆ เอาแต่อยู่กับเจ้าหมาน้อยแทแท แถมไอ้บ้านี่มันยังเคยขอเจ้าแทแทแต่งงานด้วย บางทีแทยอนก็ไม่รู้ว่าจะมีใครอินดี้(หรือปัญญาอ่อนกันนะ)ได้เท่าชานยอลรึเปล่า

            แต่ไม่คิดว่าเธอกับเซฮุนจะแต่งงานกัน คิดว่าคนที่จะได้ใช้ชีวิตคู่กับเธอจะเป็นไอ้อี้ฟานซะอีก

            คำพูดตรงๆ ของชานยอลทำให้แทยอนถอนหายใจ จริงๆ เธอก็เคยคิดแบบชานยอลนั่นแหละ คิดว่าจะได้แต่งงานกัน แต่สุดท้ายเธอก็บอกเลิก

            บอกมาซะ ว่าทำไมถึงแต่งงานกับเซฮุน รู้หรอกว่าแต่งกันเพราะเหตุผลจำเป็นชานยอลพูดก่อนจะยืนขึ้นและเดินไปทิ้งตัวลงนั่งข้างแทยอน แทยอนกลอกตาไปมาอย่างเหนื่อยหน่ายใจ เพราะแบบนี้ถึงไม่ค่อยอยากจะคุยกับชานยอลเรื่องเซฮุน ชานยอลน่ะรู้ทันเธอตลอด เป็นเพราะอยู่ด้วยกันมาค่อนชีวิตทำให้ชานยอลมักจะเดาเรื่องของเธอถูกเสมอ

            เดาสิ

            “ฉันเดา..ว่าเธออาจจะชอบเซฮุน คำพูดของชานยอลทำให้แทยอนรู้สึกตกใจนิดหน่อยแต่สีหน้าท่าทางของแทยอนยังคงนิ่งไม่แสดงความรู้สึกใดๆ แต่เธอทำยังไงถึงให้เซฮุนมันแต่งงานกับเธอ อันนี้ก็ได้หลายเหตุผล ฉันคิดว่าเธอกับเซฮุนเอากันแล้ว เธอเลยเล่นบทนางเอกน่าสงสาร

            “บ้าแทยอนด่าชานยอลด้วยความรู้สึกเซ็ง แม้ชานยอลจะพูดออกมาด้วยสีหน้าและเสียงที่ดูจริงจัง แต่แทยอนดูออกว่ามันคือการกวนตีน จริงๆ ใครๆ ก็ดูออกทั้งนั้นแหละ

            ถึงฉันจะบ้าแต่ก็เป็นคนบ้าที่หล่อมาก ขอบคุณครับ

            ดูสิ..มันกวนตีนมากแค่ไหน..

            ฉันจะแต่งงานกับเซฮุนเพราะอะไรก็ช่างฉันเถอะ นายล่ะ ไม่คิดจะมีแฟน ?”

            “ไม่ ชานยอลตอบปฎิเสธอย่างรวดเร็ว เธอก็รู้ ชีวิตนี้ฉันไม่มีทางรักใครได้หรอก

            “...”

            “เธอเป็นคนที่ฉันชอบมากที่สุดด้วยซ้ำไป คำพูดกำกวมของชานยอลทำให้แทยอนเบ๊ะปาก ก็ดีใจอ่ะนะที่ได้ยินแบบนั้นแต่ถ้าจะให้เพื่อนสนิทตัวเองโสดไปตลอดชีวิตมันก็น่าหงุดหงิด หรือเธอควรจะหย่ากับเซฮุนแล้วมาเป็นแฟนกับหมอนี่แทน? “หรือไม่ฉันอาจจะชอบแทแทมากกว่าเธอ ไม่สิ เธอน่ะสำคัญกับฉันมากแค่ไหน ตั้งชื่อหมาตัวเองเป็นชื่อเธอเลยเชียวนะ

            แทยอนเบ๊ะปากอีกรอบ เจ้าหมาแทแทชานยอลเลี้ยงมาได้สองปีแล้ว แทยอนกับชานยอลน่ะซื้อด้วยกัน ช่วงสองสามวันแรกแทยอนก็เลี้ยงอ่ะนะแต่ด้วยความที่ตอนนั้นตัวเองค่อนข้างงานยุ่ง จึงตัดสินใจให้ชานยอลเลี้ยงแทน แล้วชานยอลก็ตั้งชื่อเจ้าหมานี่ว่าแทแท ฟังดูโรแมนติกแต่ตอนรู้นี่แทยอนไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่เลยเหอะ

            งั้นนายจะปฎิเสธผู้หญิงทุกคนที่เข้าหานายสินะ

            “อืม ไม่คิดจะรักใครหรอก

            สำหรับแทยอนแล้ว ปาร์คชานยอลน่ะเป็นคนที่ใจดีมาก แต่แค่ไม่เคยรักใครเท่านั้น แม้กระทั่งพ่อแม่ของเขาเอง เขายังไม่สนใจ จะพูดว่าไร้หัวใจดีมั้ยนะ?

            แทยอนไม่ได้ตอบอะไรชานยอลเพราะเธอเองก็ไม่ใช่คนช่างพูดอยู่แล้ว ที่มาเยี่ยมชานยอลก็เพราะวันนี้อี้ฟานไม่ได้ให้เข้าบริษัท และเธอก็ไม่ได้เจอหน้าชานยอลมานานแล้ว จำได้ว่าเมื่อก่อนอี้ฟาน ชานยอล และก็เธอสนิทกัน ถ้าไม่ติดว่าวันนี้อี้ฟานมีธุระกับทางครอบครัวก็คงจะมาแจมด้วย

            นายไม่เคยถูกใจผู้หญิงคนไหนเลยเหรอ?” แทยอนถามออกมาด้วยความสงสัยหน่อยๆ ชานยอลทำหน้านึกสักพักก่อนจะพูดออกมา

            เคย

            “หืม ใคร?”

            “สมัยม.ปลาย เคยมีผู้หญิงคนนึงมาสารภาพรักกับฉัน เธอตัวเล็กๆ อ้วนๆ หน่อย แก้มบวมๆ ชานยอลพูดพลางหัวเราะออกมานิดหน่อย เพราะพอนึกภาพผู้หญิงคนนั้นก็รู้สึกเอ็นดูอย่างบอกไม่ถูก เธอเป็นรุ่นน้อง ตอนเดินมาหาฉันนี่ขาสั่นด้วยนะ

            “...”

            “ถ้าเป็นไปได้... ก็อยากเจอเธอคนนั้นอีกครั้ง



 

 

 

            แทยอนกลับไปแล้ว ซึ่งตอนนี้ก็เวลาประมาณหกโมงเย็นได้ แทยอนอยู่นานพอสมควร ซึ่งเขากับแทยอนก็มีนัดไปเที่ยวด้วยกันอีกพรุ่งนี้ด้วย (แทยอนบอกว่าคริสไลน์มาบอกว่าพรุ่งนี้ไม่ต้องเข้าบริษัทอีกก็ได้) ชานยอลแอบสงสัยนิดหน่อย แทยอนจะเข้าบริษัทก็ต่อเมื่อคริสเข้าบริษัทเท่านั้น ซึ่งปกติคริสที่เป็นคนเห็นงานสำคัญเป็นที่หนึ่ง ต่อให้ไม่มีธุระอะไรก็จะไป กลับไม่เข้าบริษัทสองวันติดซะงั้น

            ชานยอลนั่งบนโซฟาห้องรับแขกอย่างเงียบๆ พลางคิดอะไรในหัวไปพลางๆ ต่อให้คิมแทยอนเพื่อนสาวของเขาจะดูปกติดีเหมือนเดิมก็ตามเถอะ แต่ชานยอลกลับรู้สึกว่ามันมีอะไรบางอย่าง อะไรบางอย่างที่ดูจะกวนใจของแทยอนอยู่ตลอดเวลา ซึ่งถ้าให้เดาคงจะไม่พ้นเรื่องนายโอเซฮุนนั่นแน่ๆ ปกติแทยอนเป็นคนไม่ค่อยมีความลับ มีเรื่องอะไรก็บอกหมด แต่กลับไม่บอกเขาถึงเหตุผลที่แต่งงานกับโอเซฮุน

            แต่เขามั่นใจว่าไม่ใช่เพราะความรักแน่ๆ เขารู้ว่าเซฮุนมีผู้หญิงอยู่แล้ว ซึ่งเป็นผู้หญิงที่สวยเอามากๆ ด้วยสิ

            ชานยอลส่ายหัวไปมาเบาๆ และเลิกคิดเรื่องของแทยอนกับเซฮุน ก่อนที่เขาจะเดินไปหยิบกระเป๋าตังค์ โทรศัพท์มือถือ กับกุญแจบ้านที่วางไว้บนโต๊ะและเดินออกจากบ้านไปโดยไม่ลืมที่จะล็อกประตูบ้าน


 

            เขาแวะมาที่มินิมาร์ตแถวๆ บ้าน ซึ่งตอนนี้ท้องฟ้าก็ใกล้จะมืดแล้ว ชานยอลเดินไปทั่วร้าน และหยิบของกินมากมาย โดยเฉพาะขนมปังมอคค่าหรือมอคค่าปัง ที่ดูจะเยอะเป็นพิเศษ เขาหยิบมาหลายห่อจนมันแทบจะล้นตะกร้า

            พอจ่ายเงินเสร็จก็ถือถุงที่เต็มไปด้วยมอคค่าปัง เดินออกมาจากมินิมาร์ตอย่างชิลล์ๆ แต่กลับดูเท่อย่างประหลาด (หากมองข้ามหูไป) ชานยอลเหลือบสายไปมองนาฬิกาข้อมือก็พบว่าตอนนี้เกือบจะหนึ่งทุ่มได้แล้ว แต่แถวที่เขาอยู่มันค่อนข้างไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่ ซึ่งชานยอลชอบมาก เขาไม่ชอบคนเยอะๆ เหมือนแทยอนนั่นแหละ

            ชานยอลเดินไปเรื่อยๆ ตามทางกลับบ้านของตัวเอง ระหว่างทางเดินก็เจอผู้ชายหน้าตาน่ากลัวสองสามคนเดินผ่านไป หรือเดินไปก็เจอแมวดำวิ่งไปมา หรือใบไม้ที่ถูกลมอ่อนๆ พัด ให้บรรยากาศเหมือนหนังน่ากลัวอะไรสักอย่าง ชานยอลคงจะรีบเร่งฝีเท้ามุ่งหน้าไปที่บ้านหากไม่หันไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเสียก่อน

            มองเผินๆ เหมือนผี แต่ก็ไม่ใช่ผีหรอก ผู้หญิงคนนั้นกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ในสวนสาธารณะแถวนี้ ชานยอลจะไม่สนใจอะไรเลยจริงๆ ถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ร้องไห้อยู่

          สำหรับแทยอนแล้ว ปาร์คชานยอลน่ะเป็นคนที่ใจดีมาก แต่แค่ไม่เคยรักใครเท่านั้น

 

 

 

 

            กินมั้ย?”

            ชานยอลเดินเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้น ก่อนจะโชว์ถุงที่เต็มไปด้วยมอคค่าปังหลายๆ ห่อ ผู้หญิงคนนั้นจากเดิมที่ก้มหน้าอยู่ ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาสบตากับชานยอล ซึ่งชานยอลก็ถึงกับชะงักทันทีเมื่อได้เห็นใบหน้าของหญิงสาว

          สวยมาก

            ผู้หญิงคนนั้นยิ้มนิดหน่อยก่อนจะส่ายหน้าไปมา พลางยกมือข้างหนึ่งมาปาดน้ำตาที่ไหลลงมาไม่หยุด ชานยอลรู้ว่ามันค่อนข้างเสียมารยาทที่จะจ้องคนที่ไม่รู้จัก แต่ก็อดจ้องไม่ได้ ตั้งแต่หัวจรดเท้าเหมือนผู้หญิงคนนี้จะเพอร์เฟ็กต์ไปเสียทุกอย่าง ทั้งเสื้อและกระโปรงของเธอมันของแบรนด์เนมชัดๆ รองเท้าก็ดูเป็นรองเท้าที่ดูดีมาก จนไม่น่ามาเหยียบย้ำหญ้าในสวนสาธารณะแบบนี้

            แถวนี้มันไม่ค่อยปลอดภัยนักหรอก มานั่งคนเดียวแบบนี้จะดีหรอ?”

            ชานยอลพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต่สำหรับหญิงสาวแล้วมันเป็นเสียงที่คุ้นหูมากจนทำให้เธอชะงักไปและเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าของชานยอลอีกครั้ง ชานยอลที่เห็นหญิงสาวจ้องหน้าเขาก็หัวเราะออกมาเบาๆ และทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ เธอ

            ถ้าไม่กลับ ฉันจะอยู่เป็นเพื่อน

            ชานยอลเอ่ยและวางของที่ซื้อมาไว้ข้างๆ ตัวที่ว่าง ชานยอลเห็นผู้หญิงคนนี้ดูมีท่าทีอึดอัดนิดหน่อยที่ต้องนั่งข้างๆ เขา แต่ทำไงได้ ในเมื่อเธอคนนี้ไม่กลับเองนี่นา ผู้หญิงสวยๆ ที่ดูรวยๆ แบบนี้อยู่คนเดียวตอนกลางคืน แถมดูอ่อนต่อโลก นั่งร้องไห้อีกต่างหาก ไม่ปลอดภัยแน่ๆ

            ไม่กินจริงหรอ อร่อยนะชานยอลพูดและหยิบมอคค่าปังในถุงมากินซักห่อ ชานยอลฉีกห่อและงับมอคค่าปังไปคำโต หญิงสาวคนสวยได้แต่กระพริบตาปริบๆ มองชานยอลที่ดูเอร็ดอร่อยกับการกินซะเหลือเกิน แต่มองได้สักพักก็กลับมาอยู่ในโลกของตัวเองต่อ บางทีมีคนนั่งด้วยก็ทำให้เธอไม่รู้สึกเหงาเท่าไหร่

            พอกินหมดแล้วชานยอลก็ทิ้งห่อไว้ในถุง และหันไปมองหญิงสาวข้างกาย ที่กำลังเหม่อลอยอีกแล้ว เอาเถอะ ยังไงก็ดีกว่าตอนร้องไห้เป็นพันเท่า

            นี่ แล้วเธอจะไม่กลับบ้านจริงๆ หรอ

            ชานยอลพูด หรือถามโดยหวังคำตอบ แต่ว่าเหมือนคำพูดของชานยอลจะเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาเธอซะมากกว่า เธอไม่ตอบอะไรเลยสักนิด ซึ่งนั่นทำให้ชานยอลไม่รู้จะทำยังไง

            เอ่อ..ฉันชื่อปาร์คชานยอล แล้วเธอล่ะ?”

            เอ่ยแนะนำตัวไปนิดหน่อยพอเป็นพิธี แต่หญิงสาวข้างกายก็แค่พยักหน้าเท่านั้น ไม่ได้ตอบอะไรเลย ชานยอลเริ่มมีลางสังหรณ์ไม่ดีว่านางอาจจะเป็นใบ้ แต่ชานยอลจะพยายามมองโลกในแง่ดีว่าเธอก็แค่ไม่อยากจะพูดอะไรก็เท่านั้น

            ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอร้องไห้เรื่องอะไร..แต่.. ชานยอลพูดออกมาหมายจะปลอบ เหมือนจะได้ผลหน่อยๆ เมื่อหญิงสาวหันมามองอย่างสนใจ ถ้าเธอกำลังร้องไห้เพราะคนคนหนึ่ง ก็อย่าเลย หมอนั่น หรือยัยนั่น ทำเธอร้องไห้ก็สมควรไปตายซะ ทำผู้หญิงสวยๆ แบบเธอร้องไห้ได้ไง เนอะ

            หญิงสาวที่อุตส่าห์รอฟังอย่างใจจดใจจ่อ พอได้ยินคำพูดแบบนั้นของชานยอลก็อดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมา ชานยอลหันไปมองนิดหน่อย และก็มีความคิดที่ว่าเธอดูดีมากจริงๆ เวลาหัวเราะ ใบหน้าของเธอเหมาะกับการยิ้มมากกว่าเยอะ

            ขอบคุณมากนะคะ..คุณปาร์คชานยอล..

            “...”

            “ฉันชื่อ เจสสิก้า จอง ค่ะ

            และนั่นเป็นครั้งแรก ที่ชานยอลรู้สึกว่าคงไม่มีใครสวยได้ขนาดเธอคนนี้อีกแล้ว.

 

 
 

 

            ปาร์คชานยอลกลับบ้านมาด้วยความรู้สึกแปลกๆ แต่เขายืนยันว่าไม่ได้ชอบเจสสิก้าจองคนนั้นแน่ๆ โอเค อาจจะสนใจนิดหน่อย แต่ความรู้สึกแปลกๆ ในความหมายของเขาคือลางสังหรณ์ที่ไม่ดี เขารู้สึกว่าการพบกับผู้หญิงคนนี้จะทำให้เขามีปัญหาใหญ่แน่ๆ

            ...ได้ไงกัน

            ชานยอลถอนหายใจ รีบวิ่งไปห้องนอน และทิ้งตัวลงกับเตียง หยิบไอโฟนในกระเป๋ากางเกงของตัวเองออกมาและกดโทรหาแทยอนอย่างรวดเร็ว

            [ฮัลโหล]

            “นี่ แทยอน ชานยอลพูดออกไปทันทีที่แทยอนรับสาย (ซึ่งแทยอนดูจะรับสายเร็วผิดปกติไปนิด) “ถึงบ้านแล้วใช่รึเปล่า

            [ใช่]

            เธอรู้จักผู้หญิงที่ชื่อ เจสสิก้า จอง รึเปล่า?”

            ทันทีที่พูดไป ปลายสายก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ซึ่งชานยอลคิดว่าแทยอนคงกำลังจะคิดอยู่ รอไปได้ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงแทยอนตอบ

          [เจสสิก้า จอง..]

            “...”

          [ฉันเคยเจอชื่อเธอใน Contacts ของอี้ฟาน รู้แค่นั้นแหละ]

 

 

 

 

 

           

 

 

            ในวันต่อมา เซฮุนก็มีแพลนออกมาเที่ยว ไม่สิ ต้องเรียกว่าเดทกับทิฟฟานี่ เขาจำไม่ได้แล้วว่าเขากับทิฟฟานี่ไม่ได้มาเที่ยวด้วยกันสองต่อสองกันนานแค่ไหน

            ไปไหนดีล่ะ?” เซฮุนถามทิฟฟานี่ที่ตอนนี้ถูกตนโอบไหล่อยู่ ทิฟฟานี่ทำหน้าคิดก่อนจะส่ายหัวไปมาประมาณ ไม่รู้สิวันนี้ทั้งสองคนตัดสินใจมาเที่ยวกันที่ห้างสรรพสินค้า ก็เดินด้วยกันตามประสาคนรักอ่ะนะ ภายนอกดูเป็นคู่รักที่รักกันดี แต่จริงๆ แล้ว..มันเป็นแบบนั้นรึเปล่า
 

            “ไปช็อปปิ้งสิ เดี๋ยวฉันช่วยถือของ

            “เห..แต่..ทิฟฟานี่ทำสีหน้ากระอักกระอ่วนเล็กน้อย แต่..เซฮุนไม่ชอบหนิ..

            จะมีผู้ชายสักกี่คนบนโลกกันที่ยอมเดินช็อปเป็นเพื่อนผู้หญิง

            น่า

            จริงๆ ปกติเวลามาเที่ยวที่ห้างกับทิฟฟานี่ ส่วนใหญ่มันก็จะจบที่การช็อปเสื้อผ้าทั้งนั้นแหละ ถึงแม้เซฮุนจะไม่ค่อยชอบก็เถอะแต่ในเมื่อคนที่เขารักชอบเขาก็ต้องชอบด้วย

            ต่างนิดหน่อยเวลามาห้างกับแทยอน ด้วยความที่เขากับแทยอนคล้ายกันและชอบอะไรเหมือนๆ กัน รวมถึงชอบเกมเหมือนกันด้วย สุดท้ายก็ไปจมปุกอยู่ที่ชั้นเกมตลอดนั่นแหละ แถมแทยอนไม่เหมือนผู้หญิงตรงที่ไม่ค่อยชอบช็อปเสื้อผ้าและไม่เรื่องมาก และอีกหลายๆ เรื่อง

            แล้วทำไมเขาต้องนึกถึงแทยอนด้วย.. เซฮุนแอบหัวเราะหน่อยๆ ที่เผลอไปนึกถึงคิมแทยอนเพื่อนสาวสุดซี้ที่ตอนนี้ควบตำแหน่งศรีภรรยา

            เซฮุน~” ทิฟฟานี่เรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ ระหว่างที่พวกเขากำลังเดินไปโซนเสื้อผ้าผู้หญิง เซฮุนหันไปมองคนในอ้อมแขนนิดหน่อยเป็นเชิงถามว่ามีอะไร

            นั่นๆๆๆทิฟฟานี่ว่าพลางชี้ไปที่ร้านที่เต็มไปด้วยตุ๊กตา อยากได้ริลัคคุมะ~”

            เอ่อ...

            ไว้เดี๋ยวซื้อให้นะเซฮุนพูดยิ้มๆ ยังไม่ค่อยอยากเข้าไปซื้อตอนนี้เท่าไหร่เพราะคนเยอะมาก เซฮุนไม่ยอมเสี่ยงไปไฝว้กับคนพวกนั้นแน่ๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีสาวกตุ๊กตาเยอะขนาดนี้ ทิฟฟานี่พยักหน้าอย่างเข้าใจ

            ตอนนี้ทั้งสองคนมาถึงโซนผู้หญิ๊งผู้หญิงแล้ว มีผู้หญิงหลายคนรวมถึงพนักงานที่หันมาเห็นเซฮุนแล้วกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่ ด้วยความที่เซฮุนนั้นหน้าตาดีมาก และคนในอ้อมแขนนั้นก็ไม่ได้สวยน้อยเลย ค่อนข้างสวยมาก ดูเหมาะกันราวเจ้าชายกับเจ้าหญิงซะแบบนั้น

            เซฮุนก็ยืนมองทิฟฟานี่เลือกเสื้อผ้าตามปกติ มีบ้างที่หันมาถามว่าตัวไหนสวยกว่า เซฮุนก็ตอบไปอย่างสัตย์จริง ตามจริงแล้วทิฟฟานี่จะใส่อะไรก็สวยทั้งนั้นแหละ เธอหน้าตาดีจะตายไป

            สายตาของเซฮุนกวาดมองไปทั่วด้วยความไม่มีอะไรทำ และสายตาก็มาหยุดอยู่ที่แผนกชุดชั้นในผู้หญิงซึ่งไม่ค่อยไกลจากร้านที่เขากับทิฟอยู่เท่าไหร่ จริงๆ ไม่คิดจะสนใจหรอกถ้าไม่ติดว่าเห็นคนรู้จักอยู่ในนั้น

            คิมแทยอน...กับปาร์คชานยอล

            เซฮุนรู้สึกเหมือนคิ้วของตัวเองกระตุกหน่อยๆ พอเห็นแทยอนหยิบบราสองตัวมาแล้วทำท่าเหมือนจะให้ปาร์คชานยอลช่วยเลือก ..นี่ให้คนที่เป็นเพื่อนผู้ชายช่วยเลือกได้ยังไงกัน เซฮุนรู้สึกอึ้งตะลึงไปเลยในความหน้าด้านของแทยอน เซฮุนอยากจิคราย

            แต่ว่าไปนั่น จะไม่คิดไรเลยจริงๆ ถ้าผู้ชายคนนั้นไม่ใช่ปาร์คชานยอล ถ้าเป็นอู๋อี้ฟานแฟนเก่าของแทยอน เซฮุนคงจะรู้สึกหงุดหงิดน้อยกว่านี้ด้วยซ้ำไป

            ทำไมน่ะหรอ..

            ย้อนกลับไปตอนที่อี้ฟานกับแทยอนยังคบกันอยู่ เซฮุนเคยถามแทยอนว่า ระหว่างอู๋อี้ฟานกับฉัน จะเลือกใครแทยอนตอบกลับมาแบบรวดเร็วว่าเขา นั่นทำให้เซฮุนอึ้งหน่อยๆ

            แล้วพอคำถามนี้..

            แล้วระหว่างฉันกับปาร์คชานยอล?’

            เซฮุนหวังจะได้เห็นสีหน้าลังเลของแทยอนนานหน่อยแต่แทยอนมีสีหน้าลังเลแค่พักเดียวก็ตอบมาอย่างรวดเร็วว่า ชานยอล

            อืม เรื่องมันก็เป็นแบบนั้นแหละ..

            #เหนือโอเซฮุนยังมีปาร์คชานยอล

            เซฮุนยังคงมองสองคนนั้น แทยอนดูเปลี่ยนไปนิดหน่อย ผมของแทยอน จากสีน้ำตาลเปลี่ยนเป็นสีบลอนด์แล้ว ก็ดูดีไปอีกแบบในความคิดของเซฮุน เหมือนปาร์คชานยอลจะหันมาเห็นเซฮุนที่กำลังยืนโง่ๆ กับทิฟฟานี่ที่ง่วนกับการเลือกเสื้อผ้าแล้ว ส่วนแทยอนก็ยังคงไม่สนใจ มองบราสองตัวสลับไปมา

            เอิ่ม..

            เหมือนจะมีสงครามสายตาระหว่างเซฮุนกับชานยอล หรือเซฮุนอาจจะแค่คิดไปเองคนเดียว ชานยอลแค่มองเซฮุนด้วยสายตานิ่งๆ ไม่มีพิษภัย แต่มองได้สักพักชานยอลก็กลับไปสนใจแทยอนต่อ เห็นดังนั้นเซฮุนก็เริ่มรู้สึกได้ว่าไม่จำเป็นต้องสนใจสองคนนั้น สุดท้ายเลยตัดสินใจกลับมาสนใจทิฟฟานี่ต่อ

 

 

 
 

            แทยอนลงจากรถของชานยอลและเอ่ยบอกลานิดหน่อย ก่อนจะเดินไปที่ประตูคฤหาสน์แสนสวยของเธอ พอหมุนลูกบิดประตูก็รู้สึกเอะใจนิดหน่อยเพราะประตูไม่ได้ล็อค แต่พอหันไปเห็นรองเท้า Converse ที่ดูแปลกตาไปก็เข้าไปใจสถานการณ์ทันที

            แทยอนเดินเข้าไปในบ้านของตัวเองที่เปิดไฟ ทั้งๆ ที่ก่อนที่เธอจะออกจากบ้านไฟยังปิดอยู่ด้วยซ้ำ เธอรีบเดินขึ้นบันไดไปชั้นสองและไปที่ห้องนอนของตัวเองทันที พอเปิดประตูไปก็พบกับคนที่คิดไว้ คนที่มีกุญแจบ้านของเธอ

            ไร้มารยาท แทยอนพูดออกมาด้วยใบหน้าเซ็งๆ พอเปิดประตูไปภาพที่เห็นก็คือโอเซฮุนกำลังนอนเกลือกกลิ้งไปมาบนเตียงคิงไซส์ของเธอ พอเซฮุนได้ยินเสียงแทยอนก็เด้งตัวขึ้นมาทันที

            กว่าจะกลับ

            แทยอนกลอกตาไปมาอีกรอบด้วยความเอือมระอาเมื่อเซฮุนพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจแบบนั้นนั่นหมายความว่าเซฮุนต้องงอนอะไรเธออีกแน่ๆ

            ทำไมทำผมบลอนด์?” เซฮุนถามในขณะที่แทยอนเดินไปหยิบโทรศัพท์เสียบเข้ากับสายชาร์จแบต พอเรียบร้อยแทยอนก็เอ่ยตอบเสียงเรียบ แต่ทำให้เซฮุนรู้สึกตงิดๆ ได้ไม่ยาก

            “ชานยอลแนะนำ

            “ไปทำสีน้ำตาลกลับเลยเซฮุนพูดพลางทำใบหน้าบึ้งๆ ที่เหมือนเด็กน้อยอายุสามขวบโดนแม่ขัดใจ แทยอนทำหน้าเอือมระอาก่อนจะถามไปด้วยความสงสัย

            ทำไมล่ะ?”

            “ชอบสีน้ำตาล

            เหตุผลไร้สาระและดูไร้แก่นสารของเซฮุนทำให้แทยอนไม่รู้จะตอบอะไร แทยอนจึงตัดสินใจ let it go ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวและเดินเข้าไปในห้องน้ำโดยไม่สนใจอะไรเซฮุนอีก เซฮุนแอบแลบลิ้นด้วยความรู้สึกหมั่นไส้ท่าทีนิ่งเฉยของแทยอน

            เซฮุนถือวิสาสะหยิบโทรศัพท์ของแทยอนที่เสียบสายชาร์จวางไว้บนโต๊ะมาดู พอสไลด์ไปก็เจอให้กดรหัส ซึ่งเซฮุนก็กดรหัสสี่ตัวไปอย่างรวดเร็ว

            ‘1234’

           คนอย่างคิมแทยอนอ่ะนะ...

            เซฮุนคลิกเข้าไปดูไลน์ของแทยอนซึ่งไม่ได้ตั้งให้ใส่รหัส พอเห็นไลน์ตัวเองอยู่ใน Favourites ของแทยอนก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ แต่พอเห็นไลน์ของอีกคนที่อยู่ในเฟบเหมือนกันก็หุบยิ้มทันที

            ถึงจะตั้งชื่อไลน์ไว้แค่ ‘C.’ แต่เซฮุนก็รู้เลยว่ามันคือปาร์คชานยอล เพราะรูปที่ตั้งเป็นรูปโปรไฟล์นั้นเป็นรูปคู่ของนายปาร์คชานยอลกับแทยอน

            เดี๋ยวนะ..ได้ไงกัน..

            เซฮุนวางโทรศัพท์ของแทยอนไว้ที่เดิมอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเดินไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียงและกลิ้งไปมาด้วยความรู้สึกขัดใจเหมือนเดิม ผ่านไปได้สักพักแทยอนก็ออกมาทั้งๆ ที่นุ่งแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียว แต่แน่นอน มันไม่ได้มีผลอะไรต่อเซฮุนมากหรอก แต่เซฮุนก็อดที่จะรู้สึกเอือมระอาหน่อยๆ ไม่ได้ คิมแทยอนเป็นผู้หญิงรึเปล่านะ

            เธอไม่คิดว่าฉันจะเกิดอารมณ์เหรอ?”

            คำพูดสองแง่สองง่ามของเซฮุนทำให้แทยอนถอนหายใจ ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นอาจจะหน้าแดงเป็นมะเขือเทศหรือไม่ผู้หญิงอีกประเภทหนึ่งก็คงจะหยิบข้าวของมาเขวี้ยงใส่ แต่ผู้หญิงอย่างคิมแทยอนงั้นหรอ..

            ช่วยออกไปจากห้องด้วย ฉันจะแต่งตัว

            “คร้าบบบเซฮุนพูดลากเสียงก่อนจะลุกออกจากเตียงแล้วไปเดินเข้าไปในห้องน้ำ พอได้ยินเสียงล็อกประตูก็เข้าใจได้ว่าเซฮุนจะนั่งเล่นอยู่ในห้องน้ำ แทยอนหยิบเสื้อผ้าที่จัดไว้เรียบร้อยแล้วมาใส่อย่างรวดเร็ว ก็สบายๆ แบบอยู่บ้านอ่ะนะ เสื้อยืดธรรมดาๆ กับกางเกงนอนลายเคโรโระ (คิมแทยอนไม่ใช่คนมุ้งมิ้งบอกไว้เลย)

            “ออกมาได้แล้วแทยอนพูดเสียงปกติ แต่เซฮุนกลับได้ยินและพุ่งออกมาจากห้องน้ำทันที แทยอนงงนิดหน่อยเพราะเซฮุนดึงสายชาร์จแบตออกและหยิบโทรศัพท์ของเธอมา

            เซลก้ากัน

            “...ฮะ?”

            แทยอนทำหน้างงพอเซฮุนพูดขึ้นมาแบบนั้น แต่เหมือนเซฮุนจะไม่สนใจอะไรเท่าไหร่ แขนหนึ่งข้างล็อคคอแทยอน ส่วนอีกข้างมือก็ถือโทรศัพท์ตั้งกล้องหน้าพร้อมเตรียมถ่ายเต็มที่ มันเร็วมากจนแทยอนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่หันไปมองเซฮุนด้วยความงง ยังไม่ทันจะหันมามองกล้องเสียงแชะก็ดังขึ้น

            อ่ะ เสร็จเซฮุนพูด แต่เหมือนจะพูดกับตัวเองมากกว่า แทยอนตามไม่ค่อยทันเท่าไหร่อ่ะนะ เซฮุนคลิกเข้าไลน์ของเธอก่อนจะกดเปลี่ยนรูปโปรไฟล์ของเธอที่เดิมเป็นรูปท้องฟ้า เปลี่ยนเป็นรูปที่ถ่ายคู่กันเมื่อกี้

            ทำอะไรของนาย แทยอนถามอย่างงงๆ แต่ก็ไม่ได้บ่นอะไรมากเพราะขี้เกียจจะเถียง ถ้าทำแบบนี้แล้วจะทำให้เซฮุนเลิกทำหน้างอและใช้น้ำเสียงน้อยใจใส่เธอ มันก็ไม่มีปัญหาอะไร เซฮุนคลี่ยิ้มก่อนจะคืนโทรศัพท์ให้แทยอนไป

            เซฮุนไม่ได้ตอบคำถามของแทยอนแต่เดินไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียงของเธอ โอเค ตอนนี้มันเพิ่งจะประมาณห้าโมงเย็นเองด้วยซ้ำ แต่ทำไมเซฮุนถึงทำท่าเตรียมจะนอนแบบนั้น หัวถึงหมอนแถมคลุมผ้าห่มอีกต่างหาก อีกอย่างนายโอเซฮุนมันยังไม่ได้อาบน้ำเลยนี่นา ช่างสกปรกโสโครกจริงๆ....

            อีกอย่างนี่มันห้องนอนเธอไม่ใช่เรอะ...

            เอาเหอะ ช่างมัน!

 

 

 








 

            แทยอนถอนหายใจขณะมองไปที่เซฮุน ซึ่งเธอคาดว่าคงจะหลับไปแล้ว เซฮุนน่ะเป็นคนหลับง่ายเหมือนเธอ ซึ่งมันก็ดีอยู่หรอกมั้ง แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ถ้าหากเซฮุนอาบน้ำแล้วเธอจะไม่ว่าอะไรเลยจริงๆ

            เซฮุน ตื่นมาอาบน้ำก่อนแทยอนว่าพลางเดินไปเขย่าตัวเซฮุนเบาๆ แต่ก็ไร้เสียงตอบรับ แทยอนส่งเสียงจิ๊ออกมาด้วยความไม่พอใจ เมื่อปลุกดีๆ แล้วไม่ตื่นมันก็ต้องทำแบบนี้ (เธอก็แค่ขี้เกียจปลุกแบบดีๆ) แทยอนกระชากผ้าห่มที่คลุมตัวเซฮุนออกก่อนจะฟาดแขนของเซฮุนด้วยมือของตัวเอง ตีไปเต็มแรงจนเซฮุนสะดุ้งตื่นขึ้นมา

            ย๊า!”

            จริงๆ เซฮุนไม่ได้หลับตั้งแต่แรก ก็แค่อยากจะแกล้งสาวแทยอนเท่านั้น นึกว่าจะปลุกด้วยวิธีดีๆ น่ารักๆ แต่เหมือนเซฮุนจะลืมคืดไปว่านี่คือคิมแทยอน เซฮุนลูบแขนของตัวเองบริเวณที่โดนตี ก่อนจะเบ๊ะปากเพราะความเจ็บ

            ไปอาบน้ำถ้าจะค้างที่นี่ ถ้าไม่ค้างก็ไปซะ

            น้ำเสียงเผด็จการของแทยอนทำให้เซฮุนทำหน้าจ๋อย ก่อนจะยอมลุกจากเตียงแต่โดยดีและพึมพำว่าจะค้าง แทยอนไปคุ้ยของสักพักก่อนจะยื่นผ้าเช็ดตัวผืนยาวกับเสื้อยืดตัวโคร่งพร้อมกับกางเกงนอนลายวินนี่เดอะพูห์(ขอย้ำอีกครั้งว่าคิมแทยอนไม่ใช่คนมุ้งมิ้ง)ให้เซฮุน เซฮุนรับมาก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำ

            แทยอนเดินไปหยิบไอโฟนของตัวเองขึ้นมาเปิดไลน์ คลิกเข้าไปดูรูปโปรไฟล์ของตัวเองรู้สึกว่าเซฮุนเป็นคนเดียวที่มองกล้อง ส่วนเธอก็ทำหน้าเอ๋อและมองไปที่เซฮุนแบบงงๆ แทยอนถอนหายใจ รูปนี้เซฮุนดูดีสุดๆ ในขณะที่เธอทำหน้าเหมือนเด็กสามขวบ จะกดเปลี่ยนรูปโปรไฟล์แต่แล้วอะไรบางอย่างก็หยุดเธอไว้ แทยอนลังเลนิดหน่อยแต่สุดท้ายก็วางโทรศัพท์ลง

          บางทีตั้งเป็นรูปคู่ก็ดีเหมือนกัน...

 

 

 

            ผ่านไปสักพักเซฮุนก็ออกมาจากห้องน้ำในสภาพแต่งตัวแล้ว ฝันหรอว่าจะได้เห็นเซฮุนออกมาแบบไม่ใส่เสื้อโชว์ซิกแพคน้อยนิดแบบแมนๆ ไม่มีวันเกิดขึ้นแน่นอน แทยอนคิดในใจอย่างขำๆ

            เธอเคยไปค้างบ้านเซฮุน แต่เซฮุนไม่เคยค้างบ้านเธอเลย  นี่ถือเป็นครั้งแรก แต่แน่นอนว่าเธอก็ทำตัวตามสบาย ห้องเธอไม่มีอะไรที่เป็นความลับอยู่แล้ว เซฮุนจะส่องไปทั่วก็ไม่เจออะไรที่เอามาล้อเลียนเธอได้หรอก

            วันนี้ฉันไปเที่ยวกับทิฟฟานี่มาเซฮุนพูดขึ้นขณะที่กลิ้งไปมาบนเตียง แทยอนที่นั่งบนโซฟาและกำลังเล่นเกมคุกกี้รันอย่างเมามันส์ชะงักนิดหน่อยกับคำพูดของเซฮุน แต่แทยอนก็เม้มปากและเล่นคุกกี้รันต่อไปโดยไม่ได้ตอบอะไรเซฮุน แต่เซฮุนก็รู้ดีว่าแทยอนกำลังฟังอยู่ ทิฟยังน่ารักเหมือนเดิมเลยล่ะ

            “หรอแทยอนตอบไปสั้นๆ ในขณะที่นิ้วก็กดจัมพ์ คุกกี้ของเธอกำลังอยู่ในช่วงวิกฤต เธอทำเป็นสนใจเกมเต็มร้อยแต่ตอนนี้สมาธิเธอนี่กระเจิดกระเจิงไปหมด เธอทำคุกกี้เธอชนครั้งที่สองแล้ว!

            “เจอเธอกับชานยอลด้วยเซฮุนยังคงพูดต่อไปโดยไม่สนใจว่าคุกกี้แทยอนตายไปแล้ว แทยอนส่งเสียงจิ๊นิดหน่อยอย่างขัดใจ เธออุตส่าห์ได้คะแนนเป็นห้าสิบล้าน กำลังจะทำลาย high score ของตัวเองได้ โยนความผิดไปให้เซฮุนที่ชวนเธอคุย!

            “แล้ว?” ละความพยายามและกดออกจากแอพคุกกี้รันและมาเล่นเกมง่ายๆ อย่าง 2048 แทน แต่ก็เป็นเกมที่ต้องตั้งใจเล่นอยู่นิดหน่อย

            เธอกับชานยอลมีซัมติงกันรึเปล่า

            คำพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ เหมือนถามปกติ แต่แทยอนกลับรู้สึกขำอย่างบอกไม่ถูกเพราะเนื้อความนั่น ฮาที่สุดไปเลย เป็นคำถามที่โง่ที่สุดที่เธอเคยได้ยินมาจากปากผู้ชายที่ชื่อโอเซฮุน แทยอนสไลด์รวมสองกับสองด้วยกันเป็นสี่ ก่อนจะตอบออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบโดยไม่แสดงท่าทีขำขัน

            ยังไงนายก็เป็นตัวจริงของฉัน อย่าหึงไปเลย

          แม้ฉันจะไม่ใช่ตัวจริงของนายก็เถอะ

            ใครหึงกันเซฮุนพูดก่อนจะเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ แต่คิดไปคิดมาแทยอนก็เป็นคนที่ชอบปล่อยมุกตลกร้ายแบบนี้อยู่แล้ว เซฮุนจึง let it go และเปลี่ยนเรื่องการคุยทันที พรุ่งนี้เธอเข้าบริษัทรึเปล่า

            “อืมตอบสั้นๆ ง่ายๆ ฉบับคิมแทยอน เซฮุนหวังจะได้ยินประโยคยาวๆ กว่านี้หน่อยเช่น น่าจะเข้า ถามทำไมหรือ มีอะไรรึเปล่าประมาณนั้น แต่เซฮุนคงหวังอะไรจากผู้หญิงอย่างแทยอนไม่ได้มาก ตอบมาก็บุญแค่ไหนแล้ว

            ฉันว่าจะชวนเธอไปเที่ยว

            “นายไม่มีงานหรือไงตอบแบบรวดเร็วตามฉบับคิมแทยอน.. เรื่องงานของเซฮุนที่เคยกล่าวไปว่าทำงานที่ต้องรับโทรศัพท์อยู่บ่อยๆ ที่ต้องรับโทรศัพท์คือเผื่อมีงานฉุกเฉินให้ไปรีบที่ทำงาน งานของเซฮุนก็ดูไม่มีอะไรมาก งานของเซฮุนก็แค่ง่ายๆ โฮสต์แต่ในความหมายในที่นี้ไม่ใช่พวกผู้ชายขายตัวอะไรนั่นนะ เขาแค่มีหน้าที่อยู่เป็นเพื่อนเท่านั้นกับคนเหงาทั้งหลายที่ต้องการมีคนคุยด้วยหรือมีคนดริงค์เป็นเพื่อน ที่ผับอ่ะนะ เห็นแบบนี้แต่เซฮุนเป็นโฮสต์ระดับวีไอพีเลยทีเดียว จริงๆ เซฮุนหางานที่มันมีคลาสกว่านี้ก็ได้ แต่เซฮุนเคยบอกว่าแค่ทำไปเพราะมันสนุกดี (ก็ยังดีกว่าชานยอลที่วันวันไม่ทำอะไรเลย) ในความหมายของโฮสต์วีไอพี เซฮุนจะรับงานแค่คนที่จ่ายให้เยอะๆ เท่านั้น แต่มันก็คุ้ม เซฮุนเห็นแบบนี้แต่เป็นคนคุยด้วยที่ดีเลยทีเดียว แต่สำหรับแทยอนแล้วใครก็ตามที่มาซื้อตัวเซฮุนนี่ต้องหน้ามืดตามัวโดนเล่นของแน่ๆ ไสยศาสตร์!

            มี พรุ่งนี้มีหนึ่งคน นัดตอนกลางคืน แต่ฉันจะชวนเธอไปตอนเช้าๆ

            “อืมแทยอนตอบแบบสั้นๆ ง่ายๆ อีกรอบ

            อืมนี่คือยังไง?”

            “ปฎิเสธ ฉันเข้าบริษัทแทยอนว่า ตอนนี้เกมของเธอกำลังไปได้สวย เธอได้ถึง 1024 แล้ว ที่เหลือก็ทำให้ได้อีกอันแล้วรวมกันเป็น 2048 ..

            เลิกเล่นเกมได้แล้วน่า คุยกันก่อนสิ

            แทยอนเลิกคิ้ว เซฮุนวันนี้ดูอยากคุยเป็นพิเศษยังไงไม่รู้ แทยอนมองเกมที่กำลังไปได้สวยสลับกับมองหน้าเซฮุน เอาเหอะ ยังไงเกมมันก็ continue ให้ แทยอนเลยกดออกและวางโทรศัพท์ไว้กับตัก เอามือกอดอก แล้วมองหน้าเซฮุนแบบให้ความสนใจเต็มร้อย

            อ่ะ มีไร

            “เธอคิดว่าฉันควรขอทิฟเป็นแฟนรึเปล่า?”

            วกกลับมาเรื่องนี้อีกแล้ว..เรื่องของฮวังทิฟฟานี่ แทยอนกลอกตาไปมาอย่างไม่ค่อยพอใจแต่ก็ตอบตามความจริงไป

            ไม่

            “ทำไม?”

            “นายแต่งงานแล้ว

            เหตุผลสั้นๆ ง่ายๆ แต่จุก ต่อให้จะแต่งงานแค่ในนามหรือแต่งกันจริงๆ หรืออะไรก็ตาม มันก็ถือว่า แต่งงานแล้ว

            จริงๆ ฉันน่าจะขอทิฟเป็นแฟนตั้งนานแล้ว.. ทำไมฉันไม่ขอไปนะ?”

            แทยอนที่ได้ยินคำพูดของเซฮุนก็รู้สึกอยากกดปุ่มไลค์เป็นล้านๆ ครั้ง เห็นด้วยอย่างที่สุด บางทีถ้าเซฮุนเป็นแฟนกับทิฟฟานี่ตั้งแต่เมื่อก่อน เรื่องทั้งหมดอาจจะไม่เป็นแบบนี้ก็ได้ เธอไม่ได้ตอบอะไรคำพูดของเซฮุน ได้แต่นั่งจ้องด้วยสายตานิ่งๆ เซฮุนจ้องแทยอนกลับและก็หลุดขำออกมา

            เมื่อก่อนเธอเป็นยังไง ตอนนี้เธอก็ยังเหมือนเดิม คนอะไรไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ ผ่านมาตั้งหลายปี

            แทยอนฟังคำพูดของเซฮุนแล้วเบ๊ะปาก ก็ใช่ เธออาจจะดูไม่เปลี่ยนไป หรือเธออาจจะไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ ก็ได้ โดยเฉพาะสวนสูง คิดถึงตรงนี้แทยอนก็นึกหมั่นไส้และอิจฉาในส่วนสูงของโอเซฮุน

            แต่เธอเปลี่ยนไปอย่างนึงเซฮุนพูดขึ้นมาซึ่งเรียกความสนใจของแทยอนได้ แทยอนทำหน้าสงสัยใส่เซฮุนเป็นการถามว่า อะไรเซฮุนหัวเราะหน่อยๆ ก่อนจะพูดออกมา เธออ้วนขึ้นเยอะ

          เอิ่ม...

            แทยอนส่งสายตาจิกๆ ใส่เซฮุน และหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเล่นเหมือนเดิม แทยอนมั่นใจว่าเธอไม่ได้อ้วนขึ้น! น้ำหนักของเธอตั้งแต่ตอนนั้นผ่านมาถึงตอนนี้เพิ่มแค่ 1-2 กิโลเท่านั้นเอง หุ่นของเธอยังเหมือนเดิมเป๊ะ เธอมั่นใจว่าเธอผอม!

            “ล้อเล่นหรอกน่าเซฮุนเบ๊ะปากพอเห็นแทยอนกลับไปสนใจเกมเหมือนเดิม เซฮุนเหลือบไปมองนาฬิกาที่แขวนอยู่ก็พบว่าตอนนี้สี่ทุ่มกว่าๆ ได้แล้ว.. เวลาช่างผ่านไปไว จริงๆ ก่อนที่เขากับแทยอนจะเริ่มคุยกัน พวกเขาทั้งสองก็อยู่ในโลกส่วนตัวของตัวเอง (หรือเล่นเกม) นานอยู่เหมือนกัน นี่ คิมแทยอน ไปนอนซะ

            “นี่ โอเซฮุน นายนั่นแหละหลับๆ ไปซะแทยอนเอ่ยลอกเลียนแบบ ใช้น้ำเสียงดุเหมือนที่เซฮุนใช้ เซฮุนเบ้ปากก่อนจะกลิ้งไปมาอีกสองสามรอบ เซฮุนรวย แต่ที่บ้านไม่มีเตียงคิงไซส์แบบนี้หรอกนะ กลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงใหญ่แบบนี้ก็รู้สึกฟินนาเล่อยู่

            เธอจะนอนเตียงเดียวกับฉันชะ

            “อืม การนอนเตียงเดียวกับเซฮุนเป็นเรื่องปกติไปแล้ว แทยอนแทบไม่คิดมากเลยแม้แต่น้อยในเรื่องนี้ เพราะเธอกับเซฮุนสนิทกันมาตั้งนาน อยู่ด้วยกันมาตั้งนาน ถ้าเซฮุนจะทำอะไรเธอก็คงจะทำไปนานแล้ว เพราะฉะนั้นการนอนกับเซฮุนไม่เป็นปัญหาแน่นอน

            สาวน้อย ปิดโทรศัพท์ ปิดไฟ แล้วมานอนได้แล้ว เซฮุนพูดในขณะที่แทยอนกำลังทำหน้าตาแบบอินกับเกมขั้นสุด ซึ่งเกมที่แทยอนเล่นอยู่คือเกมแนวดนตรีแบบ Cytus ซึ่งใช้สมาธิขั้นสูง คำพูดของเซฮุนไม่ได้มีผลอะไรกับแทยอน เซฮุนถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนจะลุกจากเตียงเดินไปเข้าห้องน้ำ

            แต่พอออกมาจากห้องน้ำอีกทีก็พบว่าไฟปิดหมดแล้ว มีแค่ไฟหัวเตียงที่เปิด และแทยอนก็นอนตรงกลางเตียง ซึ่งกินพื้นที่สุดๆ เขาลุกไปเข้าห้องน้ำแค่แปปเดียวทำไมออกมามันกลายเป็นแบบนี้ไปได้ แทยอนนี่ทำอะไรรวดเร็วจริงๆ

            เซฮุนใช้นิ้วเขี่ยๆ แทยอน เผื่อแทยอนจะตกเตียงไปแล้วเตียงคิงไซส์จะเป็นของเซฮุนคนเดียว แต่แน่นอนว่าแค่ใช้นิ้วเขี่ยแทยอนไม่สะทกสะท้านอยู่แล้ว เซฮุนทิ้งตัวลงนอนข้างๆ แทยอน ยังไงเตียงมันก็กว้างอยู่แล้ว

            เขามองแทยอนหน่อยๆ จริงๆ วันนี้เขาทำตัวไม่ค่อยเหมือนเดิม ปกติเขาก็เป็นแบบนี้แหละ แต่วันนี้เขาแค่พูดมากไปนิดหน่อย (รึเปล่า) ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่การคุยกับแทยอนมันทำให้เขาแฮปปี้ แม้แทยอนจะตอบแบบสั้นๆ ตัดบทสนทนา แต่เขาก็หาเรื่องมาคุยเรื่อยๆ แหละ

            เซฮุนเคยคิดว่าคนที่ได้เป็นแฟนแทยอนคงจะโชคดีน่าดู แต่พอดูไปดูมาคริสกับแทยอนก็ดูไม่มีอะไรพิเศษเลย แทยอนทำตัวน่ารักกับคริสนะเมื่อก่อนช่วงที่เป็นแฟนกัน แต่เขาไม่ชอบแทยอนแบบนั้นเลยให้ตายสิ แทยอนที่ทำตัวน่ารักกับคนอื่นน่ะ

            พอได้แต่งงานกับแทยอนแล้ว เขาก็รู้สึกเหมือนเดิมเป๊ะ แทยอนยังคงเป็นเพื่อนสนิทที่ดีเสมอต้นเสมอปลาย เมื่อก่อนเซฮุนเคยสงสัยว่าเขาชอบแทยอนรึเปล่า แต่พอได้เจอกับทิฟความคิดพวกนั้นก็ไม่เคยเข้ามาในหัวอีกเลย จนกระทั่งวันนี้ที่รู้สึกไม่ค่อยพอใจตอนเห็นชานยอลกับแทยอน

            แต่เซฮุนก็ขี้เกียจคิดให้มากความ เขาไม่ชอบมานั่งคิดอะไรให้ยุ่งยากอยู่แล้ว เลยสรุปแบบรวดเร็วว่าเขาแค่ไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับแทยอน เพราะเมื่อก่อนเขาคือคนเดียวที่เข้าถึงแทยอนได้ เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเพื่อนคนพิเศษของแทยอน แต่เขาไม่รู้มาก่อนว่ามีคนเข้าถึงแทยอนได้ก่อนเขา ซึ่งคนคนนั้นก็คือปาร์คชานยอล ซึ่งจากผลสรุปนี้ก็บอกได้ว่าอาการที่เกิดขึ้นก็แค่ หวงเพื่อน

            เขาเลยไม่ชอบ..แค่นั้นแหละ

 

 

 
 

 

            แต่ผมชอบคุณ..ผมชอบคุณจริงๆ นะ..

            “แต่ฉันเกลียดนาย!” หญิงสาวตะคอกใส่ชายตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ และปิดประตูจนเกิดเสียงดังปั้ง คิมจงอินเกิดความรู้สึกแย่ขึ้นมาทันที ที่โดนคนที่ตัวเองรักวีนใส่แบบนั้น

            บางทีเขาอาจจะยุ่งกับเธอมากเกินไป จนเธอรำคาญก็ได้..

            แต่แค่เรื่องแค่นี้ เขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมน้ำตาของเขาต้องไหลลงมาอาบแก้มทั้งสองข้าง และไม่มีท่าทีว่าจะหยุด เขายังคงยืนอยู่หน้าประตูบ้านของหญิงสาว แม้ท้องฟ้าจะเริ่มแปลกๆ .. ฝนกำลังจะตก

            คิมจงอินไม่พระเอกนิยายขนาดจะยืนหน้าบ้านคนที่ตัวเองรัก ตากฝนเพราะหวังว่าเธอจะมาเปิดประตูให้เพราะเห็นใจ คิมจงอินไม่มีวันทำอะไรโง่ๆ แบบนั้นแน่ จงอินจึงละความพยายามและเดินห่างจากบ้านของหญิงสาว มุ่งหน้าไปยังบ้านของตัวเอง แต่แน่นอนระหว่างเดินอยู่ฝนก็เริ่มตก จากปรอยๆ ก็เริ่มตกหนักมากขึ้นเรื่อยๆ จนเกิดเสียงดัง

            อยู่ดีๆ จงอินก็เกิดหมดแรงกะทันหัน เขาควรจะรีบวิ่งไปที่บ้านของตัวเองแต่เขาก็ไม่มีเรี่ยวแรงจริงๆ เขาได้แต่ยืนอยู่นิ่งๆ ตากฝนแบบนั้น เหตุการณ์มากมายในอดีตที่เขามีร่วมกับผู้หญิงที่เขารักค่อยๆ เข้ามาในหัว ไม่ว่าจะตอนที่เจอกันครั้งแรก หรือตอนที่เจอกันเมื่อกี้

            และอาจเป็นครั้งสุดท้าย.. เธอบอกว่าเธอเกลียดเขา..

            ถ่ายเอ็มวีหรอแต่ในขณะที่จงอินกำลังยืนดราม่าอยู่นั่นก็ได้ยินเสียงของผู้หญิงคนหนึ่ง จงอินหันไปมองหวังจะพบผู้หญิงที่ตัวเองรักมาตลอดแม้เสียงจะไม่ใช่ พอหันไปก็พบหญิงสาวตัวเล็กคนหนึ่งที่ใส่แว่นกันแดด..เดี๋ยว ใส่แว่นกันแดดถือร่มกลางสายฝน???

            ฮ่ะๆ เปล่าหรอกครับจงอินพูดตอบหญิงสาวแปลกหน้าและพยายามจะก้าวเดินต่อ แต่เขากลับรู้สึกหนักอึ้ง ผู้หญิงในแว่นกันแดดมองจงอินที่ทำท่าเหมือนซอมบี้แบบนั้นก็รู้สึกเอือมระอา เธอเดินเข้าไปข้างๆ แต่ด้วยความที่เธอเป็นคนตัวเล็กและจงอินเป็นคนตัวสูง เธอจึงต้องยื่นขึ้นสูงๆ ร่มถึงจะกันฝนได้ทั้งสองคน ซึ่งมันลำบากมากทีเดียว

            ถ้าฉันตัวใหญ่กว่านี้ฉันอาจจะให้นายขี่คอ แต่ประเด็นคือนายมันสูงเกินไป รีบๆ เดินไปบ้านนาย อ้อ ถ้านายมีเรี่ยวแรงพอช่วยถือร่มแทนฉันด้วย นายมันตัวสูง แล้วก็พอถึงบ้านก็หาอะไรมาตอบแทนฉันหน่อยก็ดี ถ้าเป็นของกินจะดีมาก เอ้า รีบเดิน ถ้ามันเดินยากนักนายไม่น่าจะโตมาได้ขนาดนี้ พ่อแม่นายน่าจะสอนนายเดินตั้งนานแล้วนะ เอ้า เดินสิ เดิน!”

            จงอินมองหญิงสาวที่พูดออกมาเป็นชุดด้วยความรู้สึกงุนงง ส่งเสียงเอิ่มออกมาเบาๆ แต่ก็รู้สึกตลกดี เป็นคนที่ตลกร้ายชะมัด ตั้งแต่ใส่แว่นกันแดดทั้งๆ ที่ฝนตกแล้ว..

            ครับ

            



















 

100%




________________________________________________________________

34 หน้า; 7160 คำ

เยอะมากเลยค่ะ เราตกใจมาก คือตอนที่แล้ว 20 หน้า อันนี้โผล่มา 34 หน้าเฉย

หนึ่งตอนยาวมากค่ะTT_TT แต่งที 2 ชั่วโมงอัพค่ะ555555


[ อธิบายชื่อตอน - Labyrinth แปลว่าเขาวงกต สื่อให้เห็นถึงความน่างุนงงของแต่ละคน เชื่อว่าหลายคนกำลังงงกับความรู้สึกของแต่ละคน 55555555555555555555555 ]


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

191 ความคิดเห็น

  1. #187 sontaew (@ntaewso) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 23:56
    อาการแบบนั้นคือหวงเพื่อนหรอฮุนน แค่เพื่อนหรอออ 
    #187
    0
  2. #177 Tukky_kimoh (@exofinite) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มีนาคม 2559 / 13:23
    ในส่วนลึกอิฮุนมันก็ชอบพี่แทเหมือนกันนั่นแหละจริงมั้ย? ใครที่ใส่แว่นดำกลางสายฝนกันฮาร์ดคอมาก????
    #177
    0
  3. #172 Tae (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 04:27
    อ่านแล้วเหมือนน้ำตาจะไหล ตอนที่ฮุนถามแทเรื่องฟานี
    #172
    0
  4. #169 Aon_sunisa (@Aon_sunisa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 11:19
    ว้ายยย ฮุนหึงแทแล้ววว ไม่คิดจะชอบแทบ้างหรอ เด้วเถอะฮุน555555 รู้สึกชอบความสัมพันธ์ของชานยอลกับแทยอนอะ แต่ถ้าฮุนมัวแต่ซึนอยู่แบบนี้ เราจะยกแทยอนให้ชานยอลแล้วนะ5555555
    #169
    0
  5. #163 nany_byun (@nany_byun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:37
    ฮุนหวงเพื่อนจิงๆหรอ ไม่ใช่แกรักเพื่อนไปแล้วนาา
    คริสก้คงรักแทแทมากแน่ๆรักมากๆด้วยย
    ชานก้อีกคน ทำไมความรู้สึกของแต่ละคนมันช่าง หน่วง จิงๆ
    #163
    0
  6. #148 สวีตฮันนี่ (@minajang333) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2558 / 11:33
    #แทยอนไม่ใช่คนมุ้งมิ้ง #เหนือเซฮุนคือปาร์คชานยอล
    #148
    0
  7. #140 byuntaengoo (@byuntaengoo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 12:03
    ฮุนก็เหมือนจะชอบแทแล้วเหมือนกันนะ แต่เพียงไม่ยอมรับว่าตัวเองนั้นชอบอะ แอบเชียร์ชานแทอีกแล้ว ชานน่ารักอะ แต่ชานสิก้าก็น่ารักเหมือนกัน ติดตามนะคะไรท์ แต่งสนุกๆมากๆเลย
    #140
    0
  8. #131 devil94x (@devil94x) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 12:54
    คริสรักแทมากสินะแต่คิดว่าคงทำอะไรไม่ได้ฮุนแกแอบหึงใช่มั้ยถึงแอบส่งสายตากับยอล555555555สิกร้องไห้เรื่องอะไรอ่ะอยากรู้T_Tอ่านแล้วคิดถึงนางเลยแง
    #131
    0
  9. #115 Butterfly-4 (@redvelvet4) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 22:04
    อ่านดูแล้วรู้สึกว่าเหมือนชานยอลจะมีความหลังอะไรไหมอ่ะคะ?

    ตอนที่บอกว่ามีคนเคยมาสารภาพรักเนี่ยใครกัน?

    ชานยอลเจอเจสแล้ว ทำไมเจสดูแปลกๆ 5555 ชานยอลถามอะไรก็ไม่ค่อยตอบเลย

    แหม่ๆๆฮุน เห็นแทกับชานยอลแล้วหึงเหรอจ๊ะ คิกคิก

    ฮุนนี่ไร้มารยาทจริงๆอ่ะ 55555 แต่ตอนที่ให้แทไปทำผมสีน้ำตาลกลับนี่น่ารักอ่ะ เหมือนเด็กน้อย

    แต่ชอบโมเม้นตอนที่ฮุนแทถ่ายเซลก้ากันสุดและ 5555 เห็นรูปแทกับชานยอลถ่ายคู่กันแล้วเหมือนหึงๆด้วย ไม่งั้นคง
    ดึงแทมาถ่ายเซลก้าด้วยกันหรอก อิอิ >_<

    อยากรู้จังว่าทำไมฮุนกับแทต้องมาแต่งงานกัน มีเหตุผลอะไรไหม แล้วที่บอกว่าถ้าฮุนกับทิฟเป็นแฟนกันตอนนั้นเรื่องก็
    คงไม่เป็นแบบนี้มันหมายความว่าไงกัน?

    ฮุนเคยคิดด้วยว่าตัวเองชอบแทไหม แต่พอเห็นทิฟความคิดที่ว่าชอบแทก็หายไปเลยอ๋อ งั้นที่บอกว่าตอนเห็นชานยอล
    กับแทอยู่ด้วยกันแล้วฮุนมันไม่พอใจนี่ คือรู้สึกหึงใช่มะ? แต่คือตัวเองไม่รู้ว่ากำลังหึงอ่ะ

    ความรู้สึกเราคือชอบฉากฮุนกับแทในห้องนอนนะ ถึงจะดูไม่มีอะไรพิเศษหรือฉากหวานๆแต่อ่านแล้วรู้สึกดีอ่ะ เหมือน
    สองคนคุยกันแล้วดูหึงๆกันยังไงชอบกล 55555  แต่ไรท์ขาาา มันจะดีกว่านี้มากเลยน๊าถ้าไรท์แต่งฉากหวานๆของ
    ฮุนแทสักหน่อยอ่ะ เค้าอยากฟิน อิอิ >.<

    ใครทำไคร้องไห้!!!? 

    แต่ฉากนี้ฮาอ่ะผู้หญิงคนนั้นเป็นใครนะ ตลกดี แต่ดูจากคู่ ซันหรอ? เอ หรือไม่ใช่กัน แต่เอาเถอะรอไรท์มาเฉลย อิอิ




    เนื้อเรื่องอาจจะไม่ได้หวือหวาแต่อ่านแล้วชวนติดตามแบบมากๆอ่ะ เราเข้าใจไรท์นะเพราะเราก็แต่งฟิคเหมือนกัน บางครั้งสมองก็ตันสุดๆเลย 
    สู้ๆนะคะไรท์ แต่งเก่งจริงๆ จะติดตามไปเรื่อยๆเลยน๊า แต่อย่าโกรธเค้านะที่อาจจะมาเม้นให้ช้า แต่ถ้าอ่านแล้วเค้าจะไม่ลืมเม้นแน่นอนค่า ^_^
    #115
    0
  10. #112 Hour Glass (@hourglass-kim) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 22:10
    กรี๊ดดดด ฮุน แกหึงเพราะรักไง อิตาบ้า > < รักแล้วก็บอกโถ่วววว ชอบตอนนี้มากค่า ไรท์แต่งดีเลิศอ่ะ โมเม้นชวนฝัน รีดจะมีโอกาสได้อ่านฮุนหื่นใส่แทบ้างมั้ยน้อ >\< 55555 เป็นกำลังใจให้ไรทืค่า อิอิ
    #112
    0
  11. #111 cathyunz (@cathyun_butsadee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 21:51
    จะหาว่าเราบ้าหรือเปล่า.. ถ้าเราเชียร์ยอลฟานี่ทั้งๆที่ไม่มีโมเมนต์ในเรื่องเลย -3- ใครคู่กับฟานี่เราชอบหมดเยย ติดตามนะ (แต่ยังไม่ได้กดเฟบ) สนุกมากๆ พยายามอ่านให้หมดทุกตอน ไม่งั้นจะไม่รู้เรื่อง ซู่ๆ 
    #111
    0
  12. #101 feangfha (@feangfha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 01:43
    ฮุนชอบแทก็บอกเถอะ 555555 
    ทำไมกันทำไมกรี๊ดร้องคะไรรต์โมเม้นนนนน แต่เเค่คุยกันนอนเตียงเดียวกันก็ฟินแหละคะ 5555
    เรื่องนี้สนุกมากเลยๆชอบมาก ตัวละครเนี่ยแทยอนเหมือนกับตัวจริงค่อนข้างเงียบทำให้สื่ออารมณ์ได้ดีมากเลยคะ 
    รอตอนต่อไปนะคะ มาอัพเร็วๆน้า ไฟต์ตื้ง 
    #101
    0
  13. #99 ˊ-thEeRror (@taecwoomon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 00:05
    อยากรู้จักสองคนนี้แต่งงานกันเพราะไรรร
    เซฮุนแกร์ไปซื้อเตียงใหม่เถอะ 555 ดูชอบนอนเตียงคิงไซส์จังง
    รอชานยอลกับแทยอน แล้วก็นุ้งแว๊นส์เทาอยู่น้าขอเป็นแม่ยกคู่นี้ละละกันหมั่นไส้นังเซฮุน #ผิด
    เซฮุนแกร์ลีลาจริงๆๆๆ เลือกไม่ได้สักที 555555555 ถ้าคนอื่นตัดหน้าไปละเสียใจไม่รู้ด้วยนะ...
    เชียร์ฮุนแทอยู่แหละ -///- แต่บั่บเน่มันน่าหมั่นไส้ ps.อยากเห็นพี่แทร้ายยยยยย
    #99
    0
  14. #98 tanbukiiz (@tanbukiiz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 21:53
    ทำไมฮุนชอบพูดถึงฟานี่ให้พี่แทได้ยินบ่อยจังรู้ไหมคนฟังมันเจ็บนะ พี่แทต้องแก้แค้นด้วยการทำให้ฮุนหึงบ่อยๆนะอยากเห็นฮุนหึงพี่แท นึกว่าจะมีฉากฟินๆซะแล้วอดเลยอ่ะอยากอ่านโมเมนต์น่ารักๆของคู่นี้บ้าง ผู้หญิงที่หักอกจงอินใครอ่ะแล้วคนใส่แว่นทามกลางสายฝนคือใคร อยากรู้จัง รอค่าา
    #98
    0
  15. #97 Tiny Pinto (@tinypinto) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 21:18
    จงิืนกัใครไรท์มาไวๆนะคะมันค้างงงงง
    #97
    0
  16. #96 Tangmoja (@unsasi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 20:41
    ฮุนแน่ใจเหรอว่าหวง"เพื่อน"อ่ะ 

    #96
    0
  17. #94 N E M O !!* (@plae) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 18:10
    ปล่อยผ่านความรู้สึกกันทุกคนเลยแหะ ฮุนก็เคยแอบคิดว่าชอบแทหรอเนี่ย คิมจงอินรักใครนะ ผญคนนั้นดูร้ายจัง เดาว่าคนที่กางร่มให้น่าจะเป็นซัน บ่นซะตลกเชียว
    #94
    0
  18. #93 Barvatbar (@bobbin96) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 16:29
    ชานยอลนายกำลังจะมีความรักแล้วล่ะมั้ง หุๆ
    เซฮุนหึงหรือหวงเพื่อนกันแน่คิดดีๆนะ 
    จงอินนายต้องตอบแทนสาวแว่นกันแดดให้ดีนะ
    เกิดทำไม่ดีอาจจะโดนแน่สวดแหงๆ ฮ่าๆๆ  

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 ตุลาคม 2557 / 16:29
    #93
    0
  19. #92 N E M O !!* (@plae) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 22:48
    ชอบอารมณ์ฟิคเรื่องนี้ คือเนิบๆแต่น่าอ่านดี เข้ากับชื่อฟิคจริงๆแหละ ดูมีอะไรๆอะ ทุกคนดูไม่ค่อยเจ้าใจความรู้สึกตัวเองและเลือกปล่อยผ่านแทนที่จะมานั่งคิดว่ามันคืออะไรอะเนอะ รอที่เหลือนะคะ
    #92
    0
  20. #91 DeLieVE'NaRM (@chanunchita_narm) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 13:14
    โห้ หึงก็บอกเหอะฮุน ปากไม่ค่อยตรงกับใจเลยนะแก
    #91
    0
  21. #90 SoftCream (@choco-macarons) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 10:29
    โอ้ย ชอบจังงงงงงงงงง อยากให้ไรท์แต่งโมเม้นนี้เยอะๆอ่ะ โมเม้นฮุนหึงแทไรงี้ื ชอบบบบบบบ โอ๊ยฟินนนนน พระเอกดูซึนเดเระมากๆ ทำเป็นปากแข็ง ลึกๆก็ชอบพี่แทอยู่อ่ะเด้ โด่ มาอัพอีก 50% ที่เหลือไวๆนะค้า จะรออย่างใจจดใจจ่อเลย จุ้บๆ
    #90
    0
  22. #89 Tangmoja (@unsasi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 09:57
    ฮุนหึงพี่แทใช่ม๊าที่พี่แทไปกับชานยอลอ่ะ
    แอบมีการไปเปลี่ยนรูปด้วย

    #89
    0
  23. #88 ˊ-thEeRror (@taecwoomon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 23:42
    ปาร์คชานยอลน่ารักอีกละ แนะนำให้ทำสงครามกับเซฮุน 5555555
    ชอบดูนังโอเซหึงค่ะ 55555555555555 ซึนจริงๆเซฮุนโถ่ว
    ชานยอลเอาเลยค่ะทำแต้มม #อ้าวสรุปเชียร์ชานยอลละหรอ
    #88
    0
  24. #87 tanbukiiz (@tanbukiiz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 21:01
    ฮุนมีหึงแทด้วย555สมน้ำหน้าหึงซะบ้างจะได้เข้าใจความรู้สึกแท ชานยอลไม่ว่าจะยังไงก็ยังแปลกอยู่เจอสิก้าครั้งแรกก็ปลื้มเลยล่ะสิแต่เอ๊ะคริสกับสิก้ารู้้จักกันหรอ? การไปเลือกซื้อชุดชั้นในด้วยกันของแทกันชานยอลทำให้เห็นว่าสองคนนี้ซี้กันจริงถึงขนาดให้เลือกแล้วถ้าไม่สนิทจริงไม่ทำแบบนี้นะหรือสองคนนี้จะมีอะไรในก่อไผ่รึเปล่า อยากอ่านฉากมุ้งมิ้งน่ารักๆของฮุนแทพระนางบ้างอ่ะ เพราะตอนนี้ที่อยู่ด้วยกันชิลเหลือเกินอีกคนเข้าบ้านคนอื่นแบบไม่ขออนุญาตส่วนอีกคนก็นุ้งผ้าขนหนูตัวเดียวออกจากห้องน้ำไม่อายฟ้าดินหรือผู้ชายตรงหน้าเลย รออีกห้าสิบเปอร์ที่เหลือค่ะ
    #87
    0
  25. #83 feangfha (@feangfha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 18:54
    สนุกมากๆเลยค้าาาาา 
    ฮุนหึงแทใช่ป่าว คิคิ 
    รออีก 50 % ที่เหลือนะคะ มาอัพเร็วๆน้าไฟต์ติ้งค้า ^^
    #83
    0