กุ่ยสิงเทียนเซี่ย หนึ่งหนู หนึ่งแมว ผ่าคดีปริศนา

ตอนที่ 32 : บทที่ 3 ตอนที่ 3.8 ปริศนาหนูตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 284
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    7 มี.ค. 62

          "พี่จั่น ?”


          จั่นเจารู้สึกหายใจติดขัด


          “เจ้าแมว !”


          "อา !”


          จั่นเจาถูกเขย่าตัวอยู่พักหนึ่งจนตื่น ดวงตาค่อยๆ กลับมามืดมิดอีกครั้ง


          "เป็นอะไรไป ?”


          เสียงที่ได้ยินคือเสียงของไป๋อวี้ถัง ในตอนนั้นจั่นเจารู้สึกว่ามีคนมาช่วยประคองเขาลุกขึ้นนั่ง แล้วก็ได้ยินเสียงเสี่ยวซื่อจึถาม "เมี้ยวเมี้ยวท่านฝันร้าย เรียกอวี้ถังตลอดเลย"


          “เฮ่อ……” จั่นเจาลูบหัวเสี่ยวซื่อจึ รู้สึกขอโทษ แต่ทว่าภาพในฝันนั้นมันแปลกมากๆ


          "ฝันอะไรถึงได้ตกใจกลัวขนาดนั้น ?” ไป๋อวี้ถังเพิ่งจะกลับมาถึง ก็เห็นจั่นเจาดิ้นไปมาอยู่บนเตียง คิ้วขมวดเข้าหากัน ปากก็พูดอะไรพึมๆ พำๆ ได้ยินแค่ว่าอวี้ถัง ก็รู้ทันทีว่าเขาฝันร้าย เลยรีบเข้ามาเขย่าเขาให้ตื่น


          "โอ้ !ไม่มีอะไร......." จั่นเจาส่ายหัว "ฝันเห็นพี่ของข้า........."


          "ทำไมบังเอิญเช่นนี้ พี่ชายของเจ้าก็ชื่ออวี้ถังอย่างนั้นรึ?” ไป๋อวี้ถังถามยิ้มเหมือนไม่ยิ้ม


          "แค่ก แค่ก" จั่นเจาถึงกับสำลักไอ เซียวเหลียงหยิบน้ำชาหนึ่งถ้วยวางลงบนมือของจั่นเจา


          จั่นเจาดื่มเข้าไปหนึ่งอึก แล้วตอบด้วยน้ำเสียงเงียบสงบ "จริงๆ ก็ฝันถึงเจ้าด้วย ฝันว่ามีนางโจรคนหนึ่งจับตัวเจ้าไป ดังนั้นข้าก็เลยเรียกชื่อเจ้า"


          จั่นเจายังคงครุ่นคิดอยู่กับความฝัน คิดว่ามันจะเป็นลางไม่ดีหรือไม่ แต่ก็เคยได้ยินคนบอกว่าฝันร้ายจะกลายเป็นดี และยังเคยได้ยินด้วยว่าหากฝันถึงน้ำจะเป็นลางบอกเหตุที่ดี


          คงเป็นเพราะเพิ่งจะได้ฟังเรื่องของเงือก จึงทำให้คืนนี้ไป๋อวี้ถังนอนไม่หลับ นอนดิ้นไปมา


          ครึ่งค่อนคืนแล้ว ทั้งสองคนก็ยังนอนกระสับกระส่ายพลิกไปมาอยู่ในห้อง


          เสี่ยวซื่อจึและเซียวเหลียงนอนด้วยกันบนเตียงเล็ก นอนหลับไปนานแล้ว จั่นเจาและไป๋อวี้ถังนอนอยู่บนเตียงใหญ่ ต่างคนต่างก็ครุ่นคิดสิ่งที่อยู่ในใจของตนเอง


          ผ่านไปไม่รู้ว่ากี่ชั่วยามแล้ว ทันใดก็ได้ยินเสียงจั่นเจาถามขึ้นทำลายความเงียบ “ทำไมเจ้ายังไม่นอนอีก ?”


          “นอนไม่หลับ” ไป๋อวี้ถังตอบกลับเสียงเบาๆ “เจ้าล่ะ ?”


          “ข้าเพิ่งจะนอนตื่นมาเมื่อสักครู่เอง……” จั่นเจาตอบพร้อมคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ “ก็ที่ฝันว่าเจ้าถูกนางโจรจับตัวไปนั่นอย่างไรเล่า……”


          “อะแฮ่ม” ไป๋อวี้ถังกระแอมขึ้นมาทีหนึ่ง


          “เมื่อสักครู่นอกจากไปเอาสัมภาระแล้ว เจ้ายังไปไหนมาอีก ?” จั่นเจาถาม


          “เจ้าแมว…. “


          จั่นเจาใช้เท้ายื่นไปเตะไป๋อวี้ถังเบาๆ “ใครคือเจ้าแมว !”


          “เจ้าควรจะจริงจังกับเรื่องปลามากกว่านะ” ไป๋อวี้ถังพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง


          จั่นเจาเงียบไปครู่หนึ่งถึงได้ถามขึ้น “ปลาเปรี้ยวหวานซีหูหรือปลาแมนดารินนึ่งซีอิ๊ว” (1)


          …………..


          “เงือก เคยได้ยินหรือไม่ ?”


          เงือก ? ”จั่นเจาขยับตัว ถึงแม้จะมองไม่เห็น แต่จั่นเจาก็ยังนอนเอียงหน้ามามองไป๋อวี้ถัง “เจ้าหมายถึงเงือกงั้นหรือ ?


          “ใช่”


          “ข้าเคยได้ยินว่า แถวพื้นที่ชายฝั่งทะเลมีการซื้อขายกัน และบางทีตอนตกปลาก็จับผิดกันขึ้นมาก็มี” จั่นเจาทำท่าคิดๆ “เห็นเขาว่ากันว่า กินเนื้อเงือกแล้วจะทำให้เป็นอมตะไม่แก่มิใช่หรือ ?”


          “มีพูดกันแบบนี้ด้วยรึ?” ไป๋อวี้ถังขำ “คำพูดคนนี่ก็พูดกันไปได้มากมายจริง ๆ”


          “มันเป็นแค่คำร่ำลือของเหล่าชาวยุทธ์เท่านั้น แต่ว่า เคยได้ยินว่าชาวประมงที่ออกทะเลเวลาเห็นสิ่งนี้จะกลัวมาก เพราะทุกครั้งที่เห็นก็จะต้องประสบเจอกับคลื่นลม”


          “มีการพูดกันเช่นนี้ แสดงว่าเงือกมีอยู่จริงๆ น่ะสิ ?”ไป๋อวี้ถังคิดสักครู่แล้วถาม “งั้นมันถือว่าเป็นปลามากกว่า ไม่ใช่มนุษย์ ?”


          “อันนี้ข้าก็ไม่รู้แล้วล่ะ เจ้ายังคิดถึงเรื่องที่เห็นอยู่ในบ่อน้ำที่อยู่ในสวนด้านหลังศาลบรรพชนหม่าฟู่ใช่หรือไม่?”


          “อืม…… แล้วก็คำพูดของมือปราบเฒ่าที่ขากระเผลกนั่นด้วย”



          “ข้าเพิ่งจะให้เสี่ยวเหลียงค้นดูในศาลอำเภอนี้ ก็พบว่ามือปราบเฒ่านั่นไม่อยู่แล้ว ถามใครก็ไม่มีใครรู้”


          “โอ้ ?” ไป๋อวี้ถังขยับใกล้เข้ามาตรงหน้าจั่นเจา “คนในศาลอำเภอตั้งใจปกปิดเรื่องของเขา?”


          “ก็น่าจะใช่” จั่นเจารู้สึกว่าเรื่องนี้แปลกๆ “จริงสิ แล้วเจ้าสืบเจอเบาะแสอะไรอีกบ้างหรือไม่ ?”


          ไป๋อวี้ถังส่ายหัว “ล้วนแต่เป็นเรื่องเล่าต่อกันมา ก็เหมือนเรื่องของหม่าฟู่ ทั้งหมดล้วนเป็น ……”


          “อา….."


          ไป๋อวี้ถังยังไม่ทันพูดจบ ทันใดก็ได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวน



(เชิงอรรถ : 西湖醋鱼 ซีหูชู่ยวี๋ = ปลาเปรี้ยวหวานซีหู , 清蒸桂鱼ชิงเจิงกุ้ยยวี๋ = ปลาแมนดารินนึ่งซีอิ๊ว)


*** โปรดติดตามตอนต่อไป อัพตอนใหม่ทุกวันจันทร์ พฤหัส เสาร์ เวลาสองทุ่มครึ่งขึ้นไป

*** ติดตามข่าวสารเพิ่มเติมได้ที่เพจ ซินซินจอมยุทธ์หญิง-หยุนหว่าหวา
https://www.facebook.com/xinxinyunwawa/
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

123 ความคิดเห็น

  1. #93 tityjiu (@tityjiu) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 22:02
    ขอบคุณค่า
    #93
    0
  2. #92 [เสพศิลป์] (@kaety) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 20:17
    มีคนไม่พอใจคะคุณ แหมๆแอบเงิบละสิ พี่ไป๋
    #92
    0