กุ่ยสิงเทียนเซี่ย หนึ่งหนู หนึ่งแมว ผ่าคดีปริศนา

ตอนที่ 31 : บทที่ 3 ตอนที่ 3.7 ปริศนาหนูตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 338
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    2 มี.ค. 62

          เมืองเฉิงตงเป็นที่ๆ คนพลุกพล่านวุ่นวาย มีทั้งหญิงขายบริการ นักเลงหัวไม้ บ่อนพนัน โรงรับจำนำ สิ่งบันเทิงเริงรมย์มากมาย


          ไป๋อวี้ถังยืนอยู่ตรงจุดนี้ มองผู้คน สิ่งมีชีวิตที่อยู่รอบๆ ตรงจุดนั้นมีหญิงขายบริการอยู่ไม่น้อย พวกนางพอเห็นเขาเข้าก็ยืนจ้องนิ่งอยู่เพียงไม่นาน สักพักก็รีบเดินหนีไปทันที


          ไป๋อวี้ถังยืนมองหาบางสิ่งบางอย่างอยู่นาน ในที่สุดก็หาเจอกลุ่มคนที่เล่นกลปาหี่อยู่หลายกลุ่มด้วยกัน


          พินิจดูทีละกลุ่มอย่างละเอียด ไป๋อวี้ถังพุ่งเป้าไปที่กลุ่มที่มีคนมุงดูมากที่สุด มีสาวงามอยู่หลายคนที่กำลังเล่นปามีดอยู่ และยังมีคนแต่งตัวประหลาดจำนวนหนึ่งเดินออกมาร่วมแสดงด้วย คนแคระ ยักษ์และอื่นๆ อีก ไป๋อวี้ถังยืนดูอยู่อีกด้านหนึ่งสักครู่ พบว่าคนพวกนี้พูดจาเป็นสำเนียงท้องถิ่น ดูแล้วน่าจะเล่นกลปาหี่อยู่ที่นี่มานานแล้ว


          ไป๋อวี้ถังเข้าไปหาชายชราคนหนึ่งที่ดูแล้วน่าจะเป็นหัวหน้าคณะ ให้เงินเขาไปจำนวนหนึ่ง เพื่อจะถามเรื่องบางอย่างกับเขา


          หัวหน้าคณะเห็นมีคนให้เงินมาก็เลยตั้งใจฟัง “คุณชาย ท่านถามมาได้เลย”


          “มีคณะไหนที่เลี้ยงคนที่ไม่ใช่คนบ้างหรือไม่ ?” ไป๋อวี้ถังถาม “เช่น คนที่เป็นครึ่งคนครึ่งงู มนุษย์กบ ทำนองนี้ ?”


          “โอ้ ! นั่นเป็นเรื่องธรรมดาที่ต้องมีอยู่แล้ว” หัวหน้าคณะตอบพร้อมหัวเราะ “คณะที่มีคนประเภทนี้จะเป็นคณะที่ค่อนข้างใหญ่ ในพื้นที่จงหยวนน่าจะมีแบบนั้นอยู่หลายคณะ”


          “แล้วมีที่เป็นแบบตัวเป็นคนแต่หางเป็นปลาหรือไม่ ?”


          "มีสิ" หัวหน้าคณะรีบพยักหน้าตอบ "มันเรียกว่าเงือก (ไห่เหรินยวี๋ 海人鱼(1) บางทีก็เรียก "เจียวเหริน 鲛人《ในหนังสือไท่ผิงก่วงจี้》มีกล่าวไว้ เงือกนี้ในทะเลทางตะวันออกจะมี สำหรับตัวที่ใหญ่จะยาวประมาณห้าถึงหกฉื่อ รูปร่างเหมือนคน มีคิ้ว ปากจมูก เล็บมือ ส่วนหัวจะเป็นสาวงาม ผิวขาวดั่งหยก ผมยาวดุจหางม้า ยาวประมาณ ห้าถึงหกฉื่อ เงือกหญิงและเงือกชายจะดูไม่ต่างกันมาก อยู่ในทะเล หรือเลี้ยงอยู่ในบ่อก็มี ดูเผินๆ ไม่ได้ต่างจากคนเลย”


          ไป๋อวี้ถังฟังอย่างสงสัย ขมวดคิ้วถาม "จริงหรือ ?”


          “อืม อืม ใต้เท้าสนใจจะซื้อหรือขอรับ"


          "เจ้ารู้ว่าที่ไหนมีขายอย่างนั้นหรือ?”


          "รู้แน่นอน แต่ว่า ของสิ่งนี้มันแพงมาก ไม่ใช่ว่าคนธรรมดาทั่วไปจะซื้อได้ ราคาเท่านี้เลยนะ" พูดเสร็จก็ยกมือชูห้านิ้วขึ้นมา


          “ห้าร้อย ?”


          “หืม ถูกขนาดนั้นมีที่ไหนกัน มันมีค่ามากกว่านั้น !” หัวหน้าคณะยิ้มพร้อมเลิกคิ้ว "ห้าพัน"


          "ซื้อได้ที่ไหน?”


          “หึ หึ ต้องจอง จะเลี้ยงอยู่ที่ทะเลตะวันออกทางด้านโน้น" หัวหน้าคณะเห็นไป๋อวี้ถังใส่เสื้อผ้าดูดีสะอาดสะอ้าน เลยพูดว่า "ใต้เท้าดูเหมือนจะเป็นผู้มีฐานะ แต่ว่าข้าขอเตือนท่านว่าอย่าซื้อของสิ่งนี้เลยจะดีกว่า"


          "ทำไมล่ะ ?”


          "น่าสงสารและก็รู้สึกว่าจะโหดร้ายเกินไปด้วย และจริงๆ แล้วเงือกยังได้ฉายาว่าเป็นปลาที่ทำร้ายคนด้วยนะ วันๆ ก็เป่าเพลงแหวกว่ายขึ้นลงในน้ำ มีคนมากมายที่โดนมันลากลงไปในแม่น้ำแล้วจมตาย แล้วมันก็หนีไป"


          "โอ้ ! ……” ไป๋อวี้ถังพยักหน้ารับรู้เรื่องที่เล่า แล้วถามต่อ "มันกินอะไรเป็นอาหาร ?”


          "ปลา กุ้ง หรือไม่ก็สิ่งที่ตายแล้ว" หัวหน้าคณะทำท่าลึกๆ ลับๆ "อย่าไปคิดว่ามันรูปร่างสวยงาม แล้วภายในจะสวยเหมือนรูปร่าง เพราะสิ่งที่กินน่ะน่าขยะแขยงที่สุด"


          “ยังมีอีก” ไป๋อวี้ถังถาม "รู้หรือไม่ว่าภูตหนูคืออะไร ?”


          โอ้ ! มันคือบรรพบุรุษของหนู คือตำนานเรื่องเล่าต่อๆ กันมา" หัวหน้าคณะพูดพร้อมโบกมือไปมา "พูดง่ายๆ ก็คือ ปิศาจหนู หรือไม่ก็เป็นหนูที่ตัวใหญ่มากเป็นพิเศษ เล่ากันว่าพอมันเอ่ยปาก หนูทุกตัวในพื้นปฐพีนี้จะต้องฟังคำสั่งของมัน"


          จั่นเจานั่งรออยู่ที่ศาลอำเภอในใจรู้สึกเป็นกังวล ‘ไป๋อวี้ถังไปคนเดียวทำอะไรอยู่นะตอนนี้ ?’


          เสี่ยวซื่อจึและเซียวเหลียงนั่งอยู่อีกด้านหนึ่ง กำลังหวีขนให้กับสือโถว ภายในห้องเงียบมาก


          รอแล้วรอเล่า จั่นเจารู้สึกง่วงขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก บางทีอาจจะเป็นเพราะหลายวันมานี้มัวแต่เป็นห่วงพี่ชายจนรู้สึกเหนื่อยมาก วันนี้ไป๋อวี้ถังมาแล้ว เขาจึงรู้สึกผ่อนคลายลงได้บ้าง ก็เลยพิงตัวลงที่หัวเตียงกะว่าจะงีบพักสักนิด แต่สุดท้ายก็เผลอหลับไปจริงๆ


          ในภวังค์แห่งความฝัน จั่นเจามองเห็นท้องทะเลกว้างใหญ่อยู่ตรงหน้า บนผิวน้ำมีศพหนูตายลอยอยู่จำนวนมาก ไกลออกไปก็เห็นเงาของคนสองคนที่คุ้นเคยกำลังถูกคลื่นน้ำซัดให้ไกลออกไป ซ้ายมือก็คือพี่ชายของเขา ขวามือก็คือไป๋อวี้ถัง


          "พี่ใหญ่ อวี้ถัง? !” จั่นเจาลังเลไม่รู้ว่าจะไปตรงนั้นช่วยพวกเขาได้อย่างไร แต่ทันใดก็กลับเห็นพี่ใหญ่ของเขาหายไปอย่างไร้ร่องรอย ส่วนไป๋อวี้ถังก็ถูกคนดึงให้จมลงไปในน้ำลึก


          จั่นเจารู้สึกตัวเองเหมือนหายใจไม่ออก จมลงในน้ำเช่นกัน แล้วก็เห็นสิ่งที่ดึงไป๋อวี้ถังจมลงในน้ำนั้นไม่ใช่คน แต่ศรีษะและร่างกายท่อนบนเป็นคน แต่มีหางเป็นปลามีสีขาวราวหิมะ




(เชิงอรรถ : ภาษาจีน 海人鱼เงือก อ่านว่า ไห่เหรินยวี๋ ซึ่งมีเสียงคล้องกับคำจีนว่า 害人鱼ปลาที่ทำร้ายคน อ่านว่า ไห้เหรินยวี๋)



*** ติดตามตอนต่อไป อัพตอนใหม่ทุกวันจันทร์ พฤหัส เสาร์ เวลาประมาณสองทุ่มครึ่งขึ้นไป

*** ติดตามข่าวสารเพิ่มเติมได้ที่เพจ ซินซินจอมยุทธ์หญิง-หยุนหว่าหวา
https://www.facebook.com/xinxinyunwawa/
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

123 ความคิดเห็น

  1. #89 [เสพศิลป์] (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 22:07
    ฝันบอกเหตุ. รอเหมียวๆต่อ
    #89
    0
  2. #87 tityjiu (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 22:04
    มีความไม่เต็มอิ่ม กับการตั้งตารอจ้า 55555 ขอบคุณนะคะ
    #87
    0