กุ่ยสิงเทียนเซี่ย หนึ่งหนู หนึ่งแมว ผ่าคดีปริศนา

ตอนที่ 29 : บทที่ 3 ตอนที่ 3.5 ปริศนาหนูตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    25 ก.พ. 62

มาถึงที่หน้าประตู เจอเหลียงเป้าที่เพิ่งกลับมาถึง ก็เลยถามถึงชายแก่พิการคนนั้น เหลียงเป้าบอกว่า ชายแก่คนนั้นเป็นคนบ้า เมื่อก่อนรับราชการ ต่อมาตอนที่สืบคดีได้รับความตกใจสุดขีด ตั้งแต่นั้นมาก็เลยกลายเป็นคนสติฟั่นฟั่นเฟือนเฟือน


          “ตกใจอะไร ?”


          “อันนั้น ข้าก็ไม่รู้” เหลียงเป้าส่ายหัว “ตอนที่ข้ามาทำงานที่นี่ใหม่ๆ ก็รู้สึกแล้วว่าเขาดูแปลกๆ ฟังพวกข้าราชการเก่าแก่เขาว่ากันว่า เมื่อสิบกว่าปีก่อนมีคดีแปลกคดีหนึ่งคนตายมากมาย ชายแก่คนนี้ถูกมอบหมายให้ไปสืบคดี หลังจากนั้นก็กลายเป็นบ้า แต่ว่ายังถือว่าเขาโชคดีเพราะคนอื่นๆ อีกหลายคนตกใจจนตายหมด เฮ้อ เมืองฉวีซานแห่งนี้มันเป็นเมืองผี เรื่องราวแปลกๆ เกิดขึ้นได้ทุกปี ไม่รู้เป็นเพราะฮวงจุ้ยไม่ดีหรือไม่ เออจริงสิ พวกท่านจะย้ายเข้ามาอยู่ที่ศาลอำเภอกันหรือไม่”


          จั่นเจาคิดสักครู่ แล้วพยักหน้า


          ไป๋อวี้ถังรู้ว่าจั่นเจาคิดว่าอยู่ที่ศาลอำเภอจะสะดวกต่อการสืบคดีมากขึ้น ก็เลยตกลงรับปาก ทั้งสองตัดสินใจพาเสี่ยวซื่อจึและเซียวเหลียงไปกินข้าวกันก่อน หลังจากนั้นค่อยกลับไปเก็บของที่โรงเตี๊ยมแล้วค่อยย้ายมาอยู่ที่ศาลอำเภอนี้


          ทั้งสี่เดินออกไปตามถนน ในเวลานี้ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว ประกอบกับช่วงนี้เกิดคดีคนตายติดต่อกัน ดังนั้นถนนในเมืองฉวีซานในตอนนี้บรรยากาศจึงยิ่งวังเวงเย็นยะเยือกมากขึ้น


          จั่นเจาและไป๋อวี้ถังเลือกหาโรงน้ำชาที่มีผู้คนคึกคัก เดินขึ้นไปหาที่นั่งที่ชั้นสองแล้วสั่งอาหาร


          เซียวเหลียงคีบอาหารให้เสี่ยวซื่อจึ ทั้งจั่นเจาและไป๋อวี้ถังต่างก็เป็นห่วงเสี่ยวซื่อจึว่าจะยังตกใจอยู่หรือไม่ เพราะว่าตอนแรกที่เกิดเรื่องเสี่ยวซื่อจึดูเหมือนจะใจลอยและโต้ตอบช้า แต่ว่าตอนนี้ดูท่าทางดีขึ้น กลับมาพูดคุยและหัวเราะได้แล้ว น่าจะเป็นเพราะมีเซียวเหลียงเป็นเพื่อนอยู่ข้างๆ ตลอด


วันนี้เกิดเรื่องมากมายขึ้นจนทุกคนเหนื่อยมาก ทุกคนจึงเห็นพ้องต้องกันว่าจะยังไม่ออกไปตามหาเจ้าลิงน้อยตัวนั้น จั่นเจากินอาหารไปก็พลางถามไป๋อวี้ถังไปด้วย “ทำไมเจ้าดื่มแต่เหล้า ? ไม่หิวหรือไง ?”


          ไป๋อวี้ถังพอเห็นข้าวสีขาวๆ ในชามก็นึกถึงหนูตายตัวดำๆ เหนียวๆ ที่อยู่ในลำคอของศพเหล่านั้น เลยได้แต่ส่ายหัว “ไม่หิว”


          “ฮ่า……” จั่นเจาหัวเราะออกมา “จริงสิ หนูตายพวกนั้นมันมีอยู่ทุกที่ ไม่รู้ว่าจะปีนขึ้นมาอยู่บนโรงน้ำชานี้ด้วยหรือไม่ ในท่อน้ำ ในยุ้งข้าว…..”


ไป๋อวี้ถังสูดหายใจเข้าลึกๆ หนึ่งครั้ง วางจอกเหล้าลง มองจั่นเจาด้วยสีหน้าเหลืออด นำมาซึ่งรอยยิ้มเต็มหน้าของจั่นเจา


          กินไปไม่กี่คำ จั่นเจาก็ได้ยินเสียงข้างๆ “มีคนมาใช่หรือไม่ ?”


          ไป๋อวี้ถังนั่งอยู่ ใช้มือข้างหนึ่งเท้าคาง มองไปที่ชั้นล่าง ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งดูรีบเร่ง


          คนที่อยู่หน้าสุดคนหนึ่งนั่นเป็นชายสวมชุดสีดำ คนที่ตามอยู่ด้านหลังหลายคนนั้นพวกเขารู้จัก ก็คือเฝิงป๋อหยวนที่เพิ่งแบกศพนายน้อยกลับไปนั่นเอง และนั่นก็หญิงสาวชุดขาวสองนางนั่นเอง


          “ดูเหมือนเรื่องวุ่นวายกำลังจะใกล้เข้ามาแล้ว” ไป๋อวี้ถังส่ายหัวไปมา เขาเห็นว่าเสี่ยวซื่อจึก็เห็นแล้วเช่นกัน ดูท่าทางแล้วคงรู้สึกกลัวภัยที่กำลังจะมาถึงตัวอยู่เหมือนกัน เพราะเห็นเขาเอามือมาหยิกที่กรามของตัวเอง


          “เสี่ยวซื่อจึ อีกไม่กี่วันถ้าเจ้าผู่มาถึงแล้ว จำไว้ล่ะ อย่าลืมบอกเขาว่า คนของตำหนักเอ้อเยว่รังแกเจ้า”


          เสี่ยวซื่อจึขยิบตา พร้อมพยักหน้า “อืม !”


ในที่สุดก็เห็นคนเหล่านั้นลงจากม้าตรงหน้าโรงน้ำชา รีบๆ เร่งๆ วิ่งขึ้นมาที่ชั้นบน


          ไป๋อวี้ถังปรายตามองคนที่กำลังขึ้นมา แต่รู้สึกผิดคาดไปเล็กน้อย เพราะชายที่ขึ้นมาใบหน้านำพามาด้วยรอยยิ้ม ไม่เหมือนเฝิงป๋อหยวนคนนั้นที่ดูดุร้ายราวกับจะฆาตรกรรมคน


          “คุณชายไป๋” ชายชุดดำนั่นพอขึ้นมาก็ให้ความเคารพกับไป๋อวี้ถังก่อนเลย “ข้าน้อยเหยาจิงเฟิง”


          ไป๋อวี้ถังขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ เหยาจิงเฟิงชื่อนี้เหมือนเคยได้ยิน แต่ว่าบรรดาชาวยุทธ์นั้นมีจำนวนไม่น้อย เขาก็จำไม่ได้เหมือนกัน


ไป๋อวี้ถังไม่ได้เป็นคนที่สนิทกับใครง่ายๆ เพื่อนที่สนิทกันยังไม่เคยกอดทักทายกันเลย นับประสาอะไรกับคนที่ไม่รู้จัก ก็ยิ่งไม่คิดจะทำตัวคุ้นเคยด้วยอยู่แล้ว เขาจึงแค่พยักหน้าให้เท่านั้น


          เฝิงป๋อหยวนตามมาอยู่ด้านหลัง ท่าทางไม่พอใจเพราะรู้สึกว่าไป๋อวี้ถังนั้นดูหยิ่ง ศิษย์สองนางที่อยู่ด้านหลังเขายิ่งแล้วใหญ่ ตะโกนขึ้นมาด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง “ไป๋อวี้ถัง นี่คือนายท่านแห่งตำหนักเอ้อเยว่ของพวกเรานะ”


ไป๋อวี้ถังยิ่งไม่เข้าใจ ประมุขของตำหนักเอ้อเยว่ไม่ใช่ผู้หญิงหรอกหรือ ทำไมจึงกลายเป็นบุรุษได้เล่า


          แต่ทว่าเขาก็ขี้คร้านที่จะสนใจเรื่องพวกนี้ ครั้งนี้แม้แต่พยักหน้าก็ยังไม่พยัก ในใจคิดว่าเกี่ยวอะไรกับข้า


     จั่นเจานั่งอยู่ข้างๆ เท้าคางฟังอย่างเงียบๆ แม้ว่าจะมองไม่เห็น แต่เขาก็เข้าใจในตัวไป๋อวี้ถัง ในเวลาแบบนี้ไป๋อวี้ถังน่าจะต้องรู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์อย่างแน่นอน


          “ข้าขอนั่งคุยด้วยได้หรือไม่ ?”เหยาจิงเฟิงผู้นี้ดูแล้วจะเป็นคนสุขุมหนักแน่น เขาไม่สนใจใดๆ เดินมาถึงที่โต๊ะและบอกว่าต้องการนั่งลงตรงนี้


          เสี่ยวซื่อจึเห็นว่าเขาเริ่มเดินเข้ามาใกล้ตัวเองมากขึ้น เลยรีบเข้าไปซุกอยู่ที่อกของไป๋อวี้ถัง


          “ท่านนี้คือคุณชายน้อยที่เตะนายน้อยใช่หรือไม่?”เหยาจิงเฟิงพูดเบาๆ พร้อมผงกหัวไปมาว่า “เจ้าไม่ต้องกลัว พวกเขาบอกข้าหมดแล้วว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้า พวกเขาทำให้เจ้ากลัว ข้านี้สิจะต้องขอโทษเจ้า”


          เสี่ยวซื่อจึมองเขาอยู่สักพัก ในใจคิด ‘คนๆ นี้ดูท่าทางจะเป็นคนใจดีมากๆ’


          “โอ้ ?” จั่นเจาถาม “พวกท่านตรวจพบสาเหตุการตายแล้วอย่างนั้นหรือ ?”


          “ท่านนี้คือ ?” เหยาจิงเฟิงพบว่าจั่นเจาเป็นผู้ที่สง่างามมาก แต่ทว่าเฝิงป๋อหยวนเคยเล่าให้เขาฟังแล้วว่าคนๆ นี้ตาบอด


          “ข้าแซ่หวัง” จั่นเจาตอบพร้อมหัวเราะ


          “ที่แท้ก็คือพี่หวัง” เหยาจิงเฟิงพยักหน้ารับรู้พร้อมพูดว่า “ตายเพราะถูกพิษ เราพบบางสิ่งบางอย่างในลำคอของนายน้อย”


          “หนูตาย ?” ไป๋อวี้ถังถาม


          เหยาจิงเฟิงชะงักไปเล็กน้อย เฝิงป๋อหยวนที่อยู่ข้างๆ ก็ชะงักไปชั่วครู่เช่นกัน สักพักจึงถามขึ้น “ทำไมท่านจึงรู้ ?”


          ไป๋อวี้ถังหันมองจั่นเจา เห็นเขาพยักหน้าเล็กน้อยจึงได้ตอบว่า “ศพที่ตายก่อนหน้านั้นหลายศพในลำคอก็มีหนูตายเช่นกัน”


          “จะต้องเป็นหม่าฟู่ ?” เหยาจิงเฟิงขมวดคิ้ว เอ่ยถามสองคน “ข้ารู้เงื่อนงำทั้งหมดนี้ ขอเชิญท่านทั้งสองร่วมเดินทางไปกับข้า ?”

    
          จั่นเจาสงสัย “พี่เหยารู้เงื่อนงำอะไร ?”




*** โปรดติดตามตอนต่อไป อัพตอนใหม่ทุกวันจันทร์ พฤหัส เสาร์ เวลาประมาณสองทุ่มครึ่งเป็นต้นไป

*** โปรดติดตามข่าวสารเพิ่มเติมได้ที่เพจ ซินซินจอมยุทธ์หญิง-หยุนหว่าหวา

https://www.facebook.com/xinxinyunwawa/

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

123 ความคิดเห็น

  1. #86 kaety (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 21:09
    อ่านเรื่องนี้ ทำไห้ต้องกลับไปดูเปาบุ้นจิ้น คดีประหลาดแปลกๆ อารมณ์เหมือนดูเปาบุ้นจิ้นมากๆ ดี อยากไห้มีคน lc เพราะอยากได้หนังสือมาเก็บจังงงงง
    #86
    1
  2. #83 tiwarawee (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:26
    เจอหนูตายอยู่ในศพ แถมหยิบออกมาดูด้วย คงกินข้าวไม่ลงจริงๆ
    ปล.สอบถามนิดนึง เรื่องเป็นคดีๆ ไป หรือว่ามีคดีใหญ่คดีเดียวตลอดเรื่องเหรอคะ
    #83
    1