กุ่ยสิงเทียนเซี่ย หนึ่งหนู หนึ่งแมว ผ่าคดีปริศนา

ตอนที่ 23 : บทที่ 2 ตอนที่ 2.14 ภูมิหลังและสิ่งที่เห็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    4 ก.พ. 62

เซียวเหลียงพูดจบ ทั้งไป๋อวี้ถังและจั่นเจาต่างนิ่งงันกันไปทั้งคู่


เงียบไปครู่ใหญ่


“เอ้……” จั่นเจากำลังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง ไป๋อวี้ถังที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างก็เอ่ยขึ้น “คนจับโจรมาแล้ว”


ทันทีที่สิ้นเสียง ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังตึกตักตึกตักยู่ตรงบันได และตามมาด้วยเสียงโวยวายของเสี่ยวเอ้อ “เอ้ นายท่านพวกท่านเข้าใจผิดแล้ว คุณชายที่อยู่ข้างบนเพิ่งจะมาได้ไม่นาน จะไปฆ่าคนได้อย่างไรกัน ?


ไป๋อวี้ถังเดินเข้ามา พูดกับเซียวเหลียงว่า “พาเสี่ยวซื่อจึเข้าไปข้างใน”


“โอ้” เซียวเหลียงดึงเสี่ยวซื่อจึไปข้างในตรงริมหน้าต่าง สือโถวเดินมาคุ้มครองอยู่ด้านหน้าของทั้งสองคน หมอบลงบนพื้นพร้อมกับเลียกรงเล็บ มองหน้าประตูด้วยความรู้สึกแปลกๆ


ในที่สุดก็ได้ยินเสียง “ปัง” ประตูห้องถูกผลักเปิดออก


เหลียงเป้าเป็นผู้พาเหล่าคนของทางการเข้ามาบุกจับด้วยตนเอง “จับกุมนักโทษ……”


ยังพูดไม่ทันจบ ทุกคนก็ชะงักไปแทบกลืนน้ำลายไม่ลง


จะพูดยังไงดีล่ะ ในห้องมีคนทั้งหมดสี่คน แถมยังมีสัตว์ตัวหนึ่งที่ไม่รู้จะเรียกว่าเป็นตัวอะไรดี


ผู้ใหญ่สอง เด็กสอง ทั้งสี่คนล้วนดูแล้วเป็นผู้ที่มีฐานะ


ชายชุดขาวนั่นผมครึ่งเปียกครึ่งแห้งนั่งจิบน้ำชาอยู่ข้างโต๊ะ ดูท่วงท่าสง่างามมาก


ชายชุดน้ำเงินนั่นก็ผมครึ่งเปียกครึ่งแห้งกำลังนั่งเหม่ออยู่บนเตียง เป็นชายหนุ่มที่ดูสุขมมีเสน่ห์น่าเกรงขามยิ่งนัก


เด็กสองคน คนหนึ่งสูง คนหนึ่งตัวเล็ก ล้วนแต่น่ารักมากทั้งคู่ กำลังเบิ่งตาโพลงมองมาที่หน้าประตูด้วยอาการตกใจ


ดูยังไงก็ไม่เหมาะกับคำว่า “นักโทษ”


“เอ้…….” เหลียงเป้าหันไปออกคำสั่งกับลูกน้องที่อยู่ข้างๆ “พาเข้ามา !


สักพัก ก็เห็นชายวัยกลางคนๆ หนึ่งถูกตีจนหน้าตาบูดเบี้ยวเขียวช้ำถูกพาตัวเข้ามา


ไป๋อวี้ถัง ชะงักไปเล็กน้อย นี่มันเหล่าซื่อคนเรือที่ช่วยพวกเขาพายเรือเมื่อวานนี่นา ทำไมถึงได้ถูกทุบตีขนาดนี้ได้


“ใช่พวกเขาหรือไม่ ?” เจ้าหน้าที่ถามเหล่าซื่อ


เหล่าซื่อขบกรามแน่น ส่ายหัว “ไม่ใช่”


“นำตัวพยานปากอีกคนเข้ามา” เหลียงเป้าไม่เชื่อเขา เลยเรียกพยานอีกคนหนึ่งเข้ามา คนนี้ไป๋อวี้ถังก็เคยเจอ เมื่อคืนก็นั่งดื่มชาอยู่ที่กระท่อมบนเรือนั้น ก็คือชายวัยกลางคนที่ผอมแห้งคนนั้น


“พวกเขานี่แหล่ะนายท่าน !” คนๆ นั้นรีบตอบเหลียงเป้าทันที “เมื่อคืนพวกเขาต้องการให้เหล่าซื่อพาข้ามฟาก แล้วพวกเขายังให้เงินกับเหล่าซื่อจำนวนมากด้วย”


เหลียงเป้าพยักหน้า สั่งลูกน้อง “จับพวกเขาไว้ !”


เจ้าหน้าที่หลายคนวิ่งเข้ามา จั่นเจาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาขึ้นมา “ช้าก่อน”


เหลียงเป้าขมวดคิ้วพลางคิดว่าชายผู้นี้ดูช่างน่าเกรงขามยิ่งนัก จึงได้ถามขึ้น “เจ้ามีอะไรจะพูดอีก ?”


จั่นเจาถามเขา “ใต้เท้าท่านมีนามว่าอะไร ? ทำงานที่ไหน ?”


“ข้า มือปราบเหลียงเป้า ทำงานอยู่ที่ศาลอำเภอแห่งลั่วโจว มีหน้าที่ตรวจสอบสืบค้นคดีฆาตกรรมของเมืองฉวีซานทั้งหมด พวกเจ้าคือผู้ต้องสงสัย ไปกับข้าเถอะ”


จั่นเจายิ้มเบาๆ “ท่านควรมีหมายจับจากทางราชการ”


“เอ้ ……. พวกเจ้าเป็นแค่ผู้ต้องสงสัย แค่พากลับไปสอบสวนเท่านั้น” ในใจของเหลียงเป้าคิดว่าพวกเขาดูแล้วน่าจะต้องไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดาทั่วไปแน่ๆ จึงได้รู้ว่าต้องมีหมายจับด้วย


จั่นเจาส่ายหัว “ท่านมีสิทธิ์อะไรมาว่าพวกข้าเป็นผู้ต้องสงสัย เห็นพวกข้าฆ่าคนหรือไง


“นี่ไง…… เขาคือหลักฐานพยาน คืนก่อนในช่วงเวลาดึกดื่นพวกเจ้าก็ยังข้ามฝั่งไปทางฝั่งใต้ พอเช้านี้ก็พบศพของท่านเทพหม่าฟู่ลอยขึ้นมาบนแม่น้ำ พวกเจ้าจึงน่าสงสัย !”


จั่นเจาตกใจ เมื่อคืนที่ลงดาบไปหนึ่งครั้งนั้น ถึงขนาดทำให้เจ้าปลายักษ์ประหลาดตัวนั้นถึงตายเลยงั้นหรือ ? ไม่น่าจะเป็นไปได้ ปลาตัวใหญ่ขนาดนั้น อย่างมากก็น่าจะแค่ทำให้มันบาดเจ็บเท่านั้น


“พูดตลกน่า” เซียวเหลียงหน้าถอดสี “ท่านฟังคำแค่คนๆ เดียวก็ตัดสินคนว่าผิดงั้นหรือ และยังทุบตีคนขนาดนี้ แบบนี้ไม่ถือเป็นการบังคับขู่เข็ญคนที่ไม่ผิดให้สารภาพอย่างนั้นหรือ”


เหลียงเป้าได้ฟังถึงกับอ้าปากค้าง การทำคดีครั้งนี้ของทาการ ไม่ใช่ว่าจะเคารพกฎหมายไปเสียทุกเรื่อง คนกลุ่มนี้ดูเหมือนจะเข้าใจเรื่องข้อกฎหมายดีจริงๆ


เสี่ยวซื่อจึมองไปที่เหล่าซื่อที่บาดเจ็บสาหัสมาก จึงถามขึ้น “ท่านพ่อเคยบอกว่า บังคับให้คนที่ไม่ได้ทำผิดสารภาพถือว่าเป็นการอยุติธรรม เมี้ยวเมี้ยวจับพวกเขากลับไป เรียกเสี่ยวเปาจึโบยพวกเขาเลย !


จั่นเจาหุบยิ้ม เหลียงเป้าสงสัย อะไรเมี้ยวเมี้ยว? อะไรเสี่ยวเปาจึ?  แล้วยังโบยอีก ?


“อะ แฮ่ม” จั่นเจากระแอมให้สัญญาณไป๋อวี้ถังทีหนึ่ง


ไป๋อวี้ถังหยิบแผ่นป้ายที่จั่นเจาให้ไว้ออกมาจากอก โยนข้ามไปให้เหลียงเป้า


เหลียงเป้ายื่นมือทั้งสองออกมารับแล้วยกขึ้นดู แค่เห็นที่ด้านหน้าของแผ่นป้ายปรากฏคำสามคำ —— ศาลไคเฟิง ด้านหลังมีตัวหนังสือใหญ่อีกสองคำ “ป้ายทองอาญาสิทธิ์” อีกทั้งยังมีตัวอักษรเล็กๆ อีกหนึ่งแถวเขียนบอก “ปี เดือน วัน” เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเป็นป้ายอาญาสิทธิ์ที่ฮ่องเต้มอบให้ศาลไคเฟิง 



*** อัพเดทตอนต่อไปทุกวันจันทร์ พฤหัส เสาร์ เวลาประมาณสองทุ่มครึ่ง


*** ติดตามข่าวสารเพิ่มเติมของนิยายเรื่องนี้ได้ที่เพจซินซินจอมยุทธ์หญิง - หยุนหว่าหวา

https://www.facebook.com/xinxinyunwawa/




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

123 ความคิดเห็น

  1. #73 พังพอนน้อย (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:38

    สนุกมากเลย????

    #73
    0
  2. #72 kaety (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:59
    ฉากสวีทในห้องน้ำอยู่ไหนนนนนนนนนน
    #72
    0