กุ่ยสิงเทียนเซี่ย หนึ่งหนู หนึ่งแมว ผ่าคดีปริศนา

ตอนที่ 21 : บทที่ 2 ตอนที่ 2.12 ภูมิหลังและสิ่งที่เห็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    28 ม.ค. 62


          หนึ่งชั่วยามผ่านไป ท้องฟ้าสว่างแล้ว


          เช้าตรู่ เมื่อมือปราบเหลียงเป้าตื่นนอนขึ้น เขาก็พบว่าที่หัวเตียงมีจดหมายฉบับหนึ่งวางอยู่ บนนั้นเขียนไว้เพียงประโยคๆ หนึ่ง —— ศพอยู่บนคานในศาลบรรพชนหม่าฟู่ เหลียงเป้ารู้สึกแปลกใจ เลยรีบพาลูกน้องมาที่ศาลบรรพชนหม่าฟู่ ในที่สุดก็เจอศพเด็กหนุ่มสามศพนั้นบนคานจริงๆ ด้วย ไม่เข้าใจว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร


          ในขณะนั้น จั่นเจาและไป๋อวี้ถังได้กลับมาที่โรงเตี๊ยมกันก่อนแล้ว ทั้งสองกะว่าจะกลับมาค่อยๆ ปรึกษาหารือกันก่อน


          เข้ามาถึงในห้องก็พบว่าเสี่ยวซื่อจึและเซียวเหลียงตื่นนอนแล้ว นั่งอยู่ที่โต๊ะ กำลังกินอาหารเช้ากันอยู่ เซียวเหลียงเห็นทั้งสองกลับมาแล้ว จึงรีบสั่งอาหารเช้ามาอีกสองที่


          จั่นเจาเดินมานั่งลงที่ข้างๆ โต๊ะ


          เสี่ยวซื่อจึคีบเสี่ยวหลงเปาไส้ปูป้อนให้จั่นเจา


          จั่นเจากินแล้วยิ้มพร้อมเอ่ยว่า “เสี่ยวซื่อจึ หากเจ้ากินเสร็จแล้วช่วยข้าหาชุดใหม่ที่จะใส่หน่อยสิ เดี๋ยวข้าจะไปอาบน้ำ”


          จริง ๆ แล้วเสี่ยวซื่อจึรู้สึกเหมือนยังไม่ตื่นดีนัก แต่พอได้ยินคำว่า “อาบน้ำ” สองคำนี้ ก็ทำให้รู้สึกตื่นทันที “อาบน้ำ ?”


          “อืม เจ้าช่วยข้าถูหลังเหมือนเมื่อก่อนด้วยนะ” จั่นเจาพูด


          เซียวเหลียงยกติ่มซำเข้ามา ไป๋อวี้ถังนั่งลง ทั้งหมดนั่งกินอาหารเช้าด้วยกัน


          “อืม……..” เสี่ยวซื่อจึทำท่าลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็เอ่ยขึ้น “ข้าไม่อาบให้ท่านหรอก”


          จั่นเจางง “ทำไมล่ะ ?”


          “ให้ไป๋ไป๋อาบให้ท่าน” เสี่ยวซื่อจึพูดเบาๆ ขึ้นอีกประโยคหนึ่ง “ไม่อย่างนั้นก็เอาถังใบใหญ่มา แล้วพวกท่านก็ลงไปอาบด้วยกัน”


          “แค่ก แค่ก……”


          พอเสี่ยวซื่อจึพูดจบเท่านั้น ไป๋อวี้ถังแทบสำลักข้าวต้มเลยทีเดียว


          หลังอาหาร เซียวเหลียงไปขอถังอาบน้ำใบใหญ่จากเสี่ยวเอ้อตามที่เสี่ยวซื่อจึสั่ง ไป๋อวี้ถังไม่รู้จะยิ้มหรือร้องไห้ดี รีบนำกลับไปเปลี่ยนเป็นใบเล็กแบบที่ใช้อาบคนเดียวมาสองใบ


          เสี่ยวเอ้อมองไป๋อวี้ถังทีหนึ่ง มองจั่นเจาทีหนึ่ง ด้วยความสงสัย พูดยิ้มๆ อย่างมีนัยแฝง "เอ่อ เอ่อ ถังอาบน้ำแบบนี้เขาไว้สำหรับคู่สามีภรรยาอาบน้ำจู๋จี๊กุ๊กกิ๊กกันแบบยวนยาง(1) มิใช่หรือ"


          ยังไม่ทันพูดจบ ก็พบว่าไป๋อวี้ถังมีสีหน้ากระอั่กกระอ่วน เสี่ยวเอ้อจึงรีบเดินหนีไป


          จั่นเจารู้ว่าไป๋อวี้ถังเป็นคนหน้าบาง จะหน้าแดงได้ง่ายๆ เวลาอารมณ์เปลี่ยนจะเห็นสีหน้าได้ง่ายมาก ไม่ว่าจะเป็นรู้สึกไม่ชอบ ไม่สบายใจ ไม่ยอม ล้วนแต่จะแสดงออกทางสีหน้าให้เห็นได้ง่ายๆ ทั้งสิ้น


          เสี่ยวซื่อจึรู้สึกไม่พอใจ นั่งกอดอกทำปากมุ่ยอยู่บนหลังของสือโถว


          จั่นเจายืนอยู่ข้างๆ ยื่นมือไปแหย่เขาทีหนึ่ง เอ่ยว่า "เสี่ยวซื่อจึ เจ้าคิดอะไรอยู่ฮะ ?”


          "เปล่า ……” เสี่ยวซื่อจึกระแอมทีนึง แล้วบอกว่า "ข้าจะนอนแล้ว"


          เซียวเหลียงเดินมาถาม "เจ้าเด็กน้อย เพิ่งจะกินข้าวเสร็จก็จะนอนแล้วหรือ ?”


          “หึ” เสี่ยวซื่อจึพยักหน้า ดึงเซียวเหลียงมานอนด้วยกัน "เสี่ยวเหลียงจึก็มานอนด้วย"


          เซียวเหลียงเข้าใจแล้ว จึงเชื่อฟังทำตามเสี่ยวซื่อจึหมดทุกอย่าง เสี่ยวซื่อจึไม่ยอมช่วยจั่นเจาอาบน้ำ ต้องการให้ไป๋อวี้ถังเป็นคนช่วยอาบให้


          ระหว่างไป๋อวี้ถังกับจั่นเจานั้น ตอนอยู่ที่ศาลไคเฟิงก็มักจะมีคนคอยเจ้ากี้เจ้าการเรื่องทำนองนี้อยู่ตลอด และทุกครั้งพอสาวๆ เห็นพวกเขาสองคนเดินมาด้วยกันก็มักจะพากันร้องวี๊ดว๊าด


          ในตอนแรกๆ ทั้งสองก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยจริงๆ แต่ว่ามันค่อยๆ เกิดขึ้นหลังจากที่เจ้าผู่กับกงซุนแต่งงานกัน ทั้งสองมักจะต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์แบบนี้อยู่บ่อยๆ ล้วนแต่ทำให้เคอะเขินกระอักกระอ่วนอย่างบอกไม่ถูก


          ก่อนหน้านี้จั่นเจารู้สึกกังวลกับเรื่องนี้มาก เพราะไป๋อวี้ถังคนนี้เป็นคนที่นิสัยแปลกมากๆ อยู่แล้ว การเข้าใจผิดลักษณะนี้เขาต้องไม่ชอบใจมากๆ อย่างแน่นอน ไม่แน่ว่าเขาอาจจะหลีกเลี่ยงที่จะมาพักอยู่กับตนเองเลยก็ได้ ถ้าหากว่าเพราะเรื่องแบบนี้ทำให้ต้องเสียเพื่อนที่ดีแบบนี้ไปคนหนึ่ง ก็ถือว่ามันไม่คุ้มเลยจริงๆ


          แต่สุดท้ายแล้ว ไป๋อวี้ถังเองกลับไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องพวกนี้ และยังมาที่ศาลไคเฟิงบ่อยๆ เป็นปกติอีกด้วย ซึ่งจุดนี้มันแปลกจริงๆ แต่จั่นเจาก็แค่อยากจะอธิบายเรื่องนี้ให้ทุกคนไม่เข้าใจผิดในตัวไป๋อวี้ถัง ว่าจริงๆ แล้วพวกเขาก็แค่คอยดูแลช่วยเหลือซึ่งกันและกันก็เท่านั้นเอง


          ไป๋อวี้ถังเองก็ยิ่งไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมตนเองจึงมีความอดทนต่อจั่นเจาได้มากกว่าที่เคยอดทนกับคนอื่นๆ ปกติเขาจะเป็นพวกเจ้าปัญหา ไม่ชอบให้คนเข้าใกล้เกินกว่าสามก้าว ยกเว้นพี่น้องที่สนิทกันไม่กี่คน ถ้าเป็นคนอื่นๆ เขาจะไม่ชอบสุงสิงด้วย สำหรับจั่นเจานั้นอย่าให้พูดถึงเลย เขานั้นให้ความสนิทสนมถึงขนาดกอดคอ กอดไหล่กันเลยด้วยซ้ำ


          เสี่ยวเอ้อให้คนมาเตรียมน้ำอุ่น จั่นเจานั่งอยู่ข้างเตียง พูดกับไป๋อวี้ถังว่า "เจ้าไปอาบก่อนเถอะ"


          "รอข้าอาบเสร็จน้ำก็เย็นหมดพอดี เจ้าไปอาบก่อนเถอะ" ไป๋อวี้ถังพูดแล้วก็ยิ้มขึ้นทันใด "น้ำนี้พอดีสำหรับอาบคนเดียว ข้าช่วยเจ้าอาบเสร็จก่อน แล้วข้าค่อยอาบต่อ"


          จั่นเจากระพริบตาขึ้นลง


          เสี่ยวซื่อจึกับเซียวเหลียงมุดอยู่ใต้ผ้าห่มบนที่นอน นอนหันหน้าเข้าหากันอยู่ ได้ยินก็ดีใจลิงโลดเป็นที่สุด


          "ไม่ต้อง" จั่นเจาส่ายหน้า "ข้าไม่อาบแล้ว"


          ไป๋อวี้ถังก็ไม่คัดค้านแต่อย่างใด "ได้ งั้นข้าไปอาบก่อน"


          พูดจบก็เดินไป ดึงฉากกั้นห้องออกเพื่อกั้นระหว่างถังอาบน้ำสองใบ จัดการถอดเสื้อผ้าแล้วค่อยๆ หย่อนตัวลงน้ำ น้ำร้อนๆ นี่มันช่างทำให้สบายตัวเสียจริงๆ เลย



(1)เชิงอรรถ : 鸳鸯ยวนยาง คือ นกเป็ดน้ำแมนดาริน ซึ่งคนจีนจะใช้เป็นสัญลักษณ์แทนรักแท้ รักเดียวใจเดียว เมื่อคู่กันแล้วก็จะไม่มีวันเปลี่ยนคู่จะรักกันจนกว่าจะตาย ถ้าคู่ของตนตายไปก่อน อีกตัวก็จะตรอมใจตายตาม)




*** โปรดติดตามตอนต่อไป อัพตอนใหม่ทุกวันจันทร์ พฤหัส เสาร์ เวลาประมาณสองทุ่มครึ่ง

*** ติดตามข่าวสารเพิ่มเติมได้ที่เพจ ซินซินจอมยุทธ์หญิง-หยุนหว่าหวา

https://www.facebook.com/xinxinyunwawa/
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

123 ความคิดเห็น

  1. #59 zehell123466 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 08:54

    ชอบความชงจองน้องงงง~~~
    #59
    0