云乱 - กลียุคแห่งแคว้นอวิ๋น

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 81,082 Views

  • 654 Comments

  • 2,100 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    277

    Overall
    81,082

ตอนที่ 56 : บทที่ ๑๗ รุ่งอรุณกับวายุราตรี (๓)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2703
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 186 ครั้ง
    28 ต.ค. 61

 


          “.......” ถังซู่เพิ่งรู้สึกว่าตนเองก็สามารถทำอะไรโง่ๆ อย่างการเผลอคาดหวังสิ่งถึงสิ่งที่ไม่ควรจะหวังจากผู้อื่นได้เหมือนกัน

 

          แต่หลังจากนั้นมันก็อดเอ่ยถามไม่ได้ว่า

 

          “เจ้าไม่คิดจะถามถึงโซ่วอ๋องหรือบิ ดาของเจ้าหน่อยหรือ ?”

 

          “ไม่ใช่เจ้าพูดเองหรือ ว่าต้องให้ข้ารอดพ้นคืนนี้ไปได้ก่อน” อวี๋เฟิงตอบ มุมปากผุดรอยยิ้มบางเบา “แม้ข้าจะมั่นใจว่าตนเองรอดไปได้อย่างแน่นอน แต่อย่างน้อยมีเรื่องให้คิดน้อยลงหนึ่งเรื่อง ก็เหนื่อยน้อยลงอีกหนึ่งส่วน ดังนั้นจะรีบอยากรู้ไปทำไม”

 

          ถังซู่ทำเสียงอืมในลำคอเล็กน้อยเหมือนจะเข้าใจ จากนั้นจึงค่อยบอก

 

          “วันนี้บิดาเจ้าน่าจะถวายฎีการ้องเรียนเกี่ยวกับโซ่วอ๋อง”

 

          “.....” ตัวบัดซบยังคงเป็นตัวบัดซบโดยแท้ ! ยายมันเถอะ !! บอกเจ้าว่ามีเรื่องคิดน้อยลงก็เหนื่อยน้อยลงมันกลับโพล่งมาทันที....

 

          “เจ้าอยากให้ข้าเหนื่อยเพิ่ม ?” อวี๋เฟิงถามมันอย่างไม่อ้อมค้อม

 

          “ไม่ผิด” ถังซู่ย่อมตอบอย่างตรงไปตรงมายิ่งกว่า

 

          “เหอะ” อวี๋เฟิงแค่นเสียง “ข้าไม่สนใจก็สิ้นเรื่อง”

 

          “ข้าก็อยากจะพูดเสียอย่าง” ถังซู่น้ำเสียงราบเรียบ แต่ทำให้เท้าของอวี๋เฟิงสั่นระริกได้ หากอาการสั่นนี้ไม่ใช่เพราะความเจ็บปวดอย่างเช่นทั้งร่าง แต่เป็นเพราะนึกอยากจะดีดเท้าใส่มันอย่างอดไม่ได้ต่างหาก

 

          ไม่พูดไม่ได้ว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานเพียงนี้ ทั้งแว่นแคว้นทั้งผู้คนต่างผันแปรไปหมด ทว่าท่านแม่ทัพที่ลืมตาตื่นขึ้นมาไม่เพียงได้พบเจ้าเด็กที่หน้าเหมือนเยวี่ยปิ่ง แต่ยังพบเจอคนที่อ้าปากไม่กี่คำก็กระตุ้นโทสะตนเองได้ไม่น้อยไปกว่าเจ้ารองแม่ทัพบัดซบ

 

          ไม่ทราบควรกล่าวว่าสวรรค์ดีกับอวี๋เฟิงอย่างยิ่ง หรือเกรงว่านางจะสงบสุขเกินไปกันแน่

 

          “ว่าไปแล้ว” ถังซู่ที่ตัดสินใจผละมานั่งโต๊ะกลมออกปากต่อ “ดูเหมือนแม่เลี้ยงของเจ้าจะเตรียมการไว้พร้อมไม่น้อยเลยทีเดียว ด้านนอกคนลือกันว่าคุณชายรองสกุลหลี่ทำให้ภรรยาโกรธต้องเดินทางไปง้อถึงที่บ้านเกิด แต่ที่จริงน่าจะเผื่อหนทางไว้เพื่อบิดาของเจ้าเป็นฝ่ายพ่าย ....น่าเสียดายที่เส้นทางนี้ไม่ทราบทำไมไม่รวมคุณหนูสี่หลี่หลันอวี่ไว้ด้วย...”

 

          อวี๋เฟิงเพิ่งจะคิดอะไรเรื่อยเปื่อยที่ไม่น่าเป็นไปได้อย่างอยากให้เจ้ารองแม่ทัพนั่นมีชีวิตอยู่มาปะทะคารมกับเจ้าตัวบัดซบเสี่ยวซู่จื่อนี่เสียหน่อย แต่เพิ่งจะคิดเสร็จก็เกิดปัญญาว่าหากพวกมันหันมาร่วมมือกัน  นางจะไม่โมโหจนกระอักเลือดตายหรือ จึงรีบหยุดความคิดนั้นไว้ทันที

 

          แต่เพราะมัวแต่คิดเรื่อยเปื่อยเช่นนี้เอง จึงทำให้หนนี้อวี๋เฟิงไม่ทันฟังเอาจริงๆว่ามันกำลังพูดอะไร ทันได้ยินแค่ประโยคตอนท้ายเท่านั้น

 

          “....หลี่หลันอวี่ ?” อวี๋เฟิงอดสนใจไม่ได้ “นางหนูนั่นทำไมงั้นหรือ ?”

 

          คำว่านางหนูที่ออกจากปากทำให้ถังซู่ต้องมองคนพูดที่ดูแล้วก็อายุไม่ต่างกันนักไม่ได้ ทว่ามันกลับไม่มีท่าทางโกรธเคืองหรือทักท้วงที่นางไม่ได้ฟัง เพียงคลี่ยิ้มอย่างอ่อนโยน

 

          “ไม่ใช่ว่ามีเรื่องให้คิดน้อยลงไปหนึ่งเรื่องก็เหนื่อยน้อยลงไปหรอกหรือ” มันทวนคำกล่าวของนางได้อย่างไม่ผิดเพี้ยน “ดังนั้นเจ้าอย่าเพิ่งใส่ใจเลย”

 

           อวี๋เฟิงเผยอปาก นึกอยากด่ามันออกมาจริงๆ ทว่าความเจ็บแปลบของขั้วพลังที่เย็นเฉียบต่างจากความร้อนสายอื่นๆที่จู่โจมพรวดเข้ามาทำให้นางต้องกลืนทั้งคำเหล่านั้นและความเจ็บปวดลงไป

 

          ท่านแม่ทัพก้มลงมองมือข้างหนึ่งของตนเอง มองบนท่อนแขนที่ยังเหลือรอยแผลจางๆจากคมดาบสั้นที่กรีดลงบนผิวเมื่อคืน

 

          ทว่าแผลนั้นไม่ใช่ที่มาของความเจ็บปวด

 

          กลับเป็นปลายนิ้วที่แดงเห่อดั่งอยู่ท่ามกลางอากาศหนาวเย็น ในกองหิมะที่ภูเขาทางเหนือสุดนั่นต่างหาก จึงจะเป็นความเจ็บปวดที่กัดกินอวี๋เฟิงอยู่อย่างแท้จริง

 

          กล่าวตามจริง ความเย็นเยียบนี้ไม่ได้ก่อกำเนิดจากปลายนิ้วของนาง แต่มันซุ่มซ่อนตัวตนมานานแล้ว มันเฝ้ารอจนเปลวเพลิงร้อนผ่าวที่เผาผลาญร่างกายของหลี่เฟิงเอ๋อร์ถูกอวี๋เฟิงสะกดข่มเอาไว้ และถูกบีบให้กระอักออกมาเป็นโลหิตคำเล็กๆ จังหวะนั้นเองที่ความเย็นเยียบเหล่านี้พลันแสยะเขี้ยวกระโจนเข้าใส่อวี๋เฟิงอย่างดุดันและบ้าคลั่งยิ่งกว่าเปลวเพลิงก่อนหน้านี้เสียอีก !

 

          แม้ทราบล่วงหน้าว่าสภาวะนี้จะต้องมาเยือนตนเอง ทว่าความเร็วในการจู่โจมของมันกลับเป็นสิ่งที่อวี๋เฟิงคาดการณ์ผิดโดยสิ้นเชิง เพราะความเย็นขุมนี้อาศัยชั่วเวลาเพียงไม่กี่กะพริบตาก็พุ่งทะยานจากปลายนิ้วผ่านท่อนแขน ก่อนตรงเข้าสู่ทรวงอกและหัวใจของหลี่เฟิงเอ๋อร์อย่างรวดเร็ว

 

          มันรวดเร็วอย่างที่หากอวี๋เฟิงผนึกลมหายใจช้าไปกว่านี้เพียงวูบเดียว หัวใจดวงนี้ก็คงระเบิดไปแล้ว !

 

          หากแม้จะรวบรวมลมหายใจต้านรับไอเย็นเฉียบนั้นไว้ได้ทัน ร่างกายของหลี่เฟิงเอ๋อร์กลับกระตุกวูบอย่างที่อวี๋เฟิงไม่อาจควบคุมได้ พาให้ทั้งร่างโงนเงนจวนเจียนจะร่วงหล่นลงจากเตียงอยู่รอมร่อ

 

          ถึงแม้อวี๋เฟิงจะไม่รู้สึกว่าการหล่นจากเตียงสูงแค่เอวไปกองบนพื้นจะเป็นเรื่องหนักหนา แต่ไม่อาจไม่ยอมรับเช่นกันว่าโดยสภาพร่างกายที่ถูกความเย็นและความเจ็บปวดกัดกินไปทั้งร่างเช่นนี้ ถ้าหล่นลงไปจริงๆ ต่อให้เป็นอวี๋เฟิงก็อาจจะส่งเสียงโอดโอยแล้วก่นด่าสวรรค์ให้เป็นที่อับอายแก่ตนเองในภายหลังได้

 

          ทว่าสุดท้าย สิ่งที่อวี๋เฟิงกังวลก็ไม่ได้เกิดขึ้น

 

          นั่นย่อมไม่ใช่เพราะท่านแม่ทัพสามารถทุ่มเทพละกำลังที่เหลือในร่างมาควบคุมร่างกายของหลี่เฟิงเอ๋อร์ให้ตั้งมั่นยืนหยัดได้ แต่เป็นเพราะอุ้งมือหนาที่แข็งแกร่งข้างหนึ่ง

 

          ไม่ถูก สองข้างต่างหาก

 

          อวี๋เฟิงปรือเปลือกตาขึ้น มองเห็นแพขนตาที่น่ากลัวว่าจะหนาและงอนได้รูปสวยยิ่งกว่าของสตรีอย่างหลี่เฟิงเอ๋อร์เสียอีก แพขนตานั้นคล้ายม่านที่บางเบาหรุบลงปิดประกายในดวงตาคู่นั้นหมดสิ้น ทว่ามุมปากได้รูปที่ปราศจากรอยยกยิ้มอย่างที่มันชอบทำ และร่างกายของนางที่มือนั้นถูกจับประคอง ก็ทำให้อวี๋เฟิงอดพึมพำถามอย่างงุนงงไม่ได้

 

          “....ที่แท้เจ้าห่วงใย....”

 

          คำว่า “ข้า” ไม่ทันหลุดจากปากอวี๋เฟิง มือแกร่งที่เดิมทีประคองไหล่และร่างของนางให้เอนลงบนเตียงก็หายวับไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้ร่างของหลี่เฟิงเอ๋อร์กระแทกลงกับเตียงอย่างไม่เบานัก ตามด้วยผ้าห่มผืนหนาหนักที่ถูกโยนลงมาทับมากกว่าจะเรียกว่าห่มให้

 

          อวี๋เฟิงสูดลมหายใจ พยายามขับไล่ไอเย็นที่เริ่มทำให้ร่างกายสั่นกึกๆถอยกลับไปถึงหัวไหล่ได้อย่างยากลำบาก

 

          ถึงกระนั้น ท่านแม่ทัพก็ไม่ลังเลที่จะใช้ความพยายามยิ่งกว่าในการเค้นคำ

 

          “บัดซบ...” ....ประเสริฐ อย่างน้อยยังด่าได้สองคำ !

 

          แม้คำด่านี้จะเบาพอๆกับเสียงเข็มร่วงหล่นกระทบพื้น อวี๋เฟิงก็แน่ใจว่าเจ้าตัวบัดซบเบื้องหน้าจะได้ยินแน่นอน ยิ่งเมื่อเห็นใบหน้าที่ชวนมองปรากฏรอยยิ้มอันอบอุ่น อวี๋เฟิงก็ยิ่งกว่าแน่ใจ

 

          “เจ้า...” คำเรียกนั้นคล้ายจะแฝงแววไม่แน่ใจบางอย่าง ทว่าสุดท้ายก็ถูกกลบเกลื่อนด้วยคำกล่าวต่อมา “...ช่างขยันทำให้ผู้อื่นเป็นห่วงจนละสายตาไม่ได้เสียจริง”

 

          ร่างกายของอวี๋เฟิงสั่นเทิ้มกว่าเดิมทันที ทว่าไม่ใช่เพราะไอเย็นในร่างกายอย่างเดียว แต่ยังเป็นเพราะประโยคที่ฟังอย่างไรก็หาความจริงใจไม่เจอสักนิด แถมยังชวนให้ขนลุกขนพองนี่ต่างหาก !

 

          คำพูดเช่นนี้ใช่ว่าท่านแม่ทัพจะไม่เคยได้ยิน แต่นี่เป็นคำพูดที่พี่น้องในกองทัพของนางเอ่ยถึงคู่หมั้นวัยเด็กที่บ้านของมัน ที่ฟังแล้วพี่น้องทั้งหลายต่างพากันหมั่นไส้ไปมอมสุรามันแทบไม่ผิดเพี้ยน แต่ไม่ทราบเพราะอะไร ยามออกจากปากของเจ้าตัวบัดซบเบื้องหน้าอวี๋เฟิง จึงให้ความรู้สึกน่าพรั่นพรึงถึงเพียงนี้ !

 

          อวี๋เฟิงตัดสินใจเด็ดขาด  เลือกรักษาร่างกายของหลี่เฟิงเอ๋อร์และชีวิตของนางเอาไว้ให้ได้ เลิกสนใจเรื่องอื่นที่อาจทำให้นางอาการหนัก....

 

          คิดได้แล้วเพิ่งจะเบือนหน้าหนีไปอีกทาง เจ้าตัวบัดซบนั่นกลับไม่ยอมรับการตัดสินใจของอวี๋เฟิง ปลายนิ้วเรียวของมันแตะลงบนแก้มข้างที่กำลังจะพลิกไปติดกับเตียงของอวี๋เฟิงอย่างแผ่วเบา

 

          ก่อนใช้สามนิ้วออกแรงดันหน้าของนางให้หันกลับมาทางมันเอาดื้อๆ

 

          “......” อวี๋เฟิงอยากด่าให้ได้มากกว่าสองคำเดิม ทว่าไอเย็นที่เหมือนจะยอมล่าถอยไปในทีแรกพลันพลิกม้วนดั่งมัจฉาที่พลิกกายให้หลุดพ้นจากคันเบ็ด ก่อนใช้ปลายหางที่ทรงพลังของมันฟาดเปรี้ยง เปิดทางให้ความเย็นเยียบขุมเดิมหลั่งไหลราวกับน้ำป่าที่ทลายทำนบสองฟากข้างได้

 

          แม้จะเป็นการขัดขืนที่ค่อนข้างทรงพลัง แต่อวี๋เฟิงได้บทเรียนจากการจู่โจมของพลังสายนี้ในทีแรกแล้ว ย่อมไม่พลาดท่าซ้ำรอยเดิมอีกต่อไป อีกทั้งลมหายใจที่ผนึกมาตั้งรับก่อนหน้าไม่ได้สลายไปโดยสิ้นเชิง ดังนั้นยามเมื่อไอเย็นนั้นพยายามจู่โจมเข้าซ้ำที่หัวใจอีกครั้ง อวี๋เฟิงจึงเพียงแต่สูดลมหายใจเข้าลึกอีกไม่กี่เฮือกก็ต้านทานได้แล้ว

 

          แต่เหตุการณ์กลับไม่ยอมเป็นไปอย่างเรียบง่ายเช่นนั้น

 

          กล่าวให้ถูกต้องกว่านั้นคือ ปลายนิ้วเรียวของใครบางคนที่ยังแปะติดแก้มของอวี๋เฟิงไม่ยอมให้มันเป็นไปอย่างเรียบง่ายเช่นนั้น จึงตีลงบนแก้มที่ตนเองก็เพิ่งรู้สึกว่านุ่มเนียนกว่าที่คิดเอาไว้เบาๆ

 

          ครั้นเห็นว่าอวี๋เฟิงยังปิดเปลือกตา ควบคุมลมหายใจในร่างอย่างแน่วแน่ไม่หวั่นไหว ถังซู่ก็อดผุดรอยยิ้มขึ้นมาไม่ได้

 

          ก่อนยอมเลื่อนปลายนิ้วออกไปจากแก้มเนียน...ไปที่ติ่งหูที่อยู่ใกล้ๆ แล้วงอนิ้วดีดเบาๆ

 

          ลมหายใจของอวี๋เฟิงสะดุดแทบขาดห้วง ทว่าอาการสะดุดนี้ไม่ได้นำพาผลลัพธ์เลวร้ายใดๆ ตรงกันข้ามที่บริเวณติ่งหูนั้นคล้ายจะร้อนวูบขึ้นมาเล็กน้อย ทำให้ความเย็นในร่างกายอ่อนแรงลงไปจนอวี๋เฟิงสามารถสะกดมันไว้ได้อีกครั้ง

 

          เป็นดังนี้แล้ว อวี๋เฟิงย่อมต้องเปิดเปลือกตาขึ้น พร้อมทำท่าจะเปิดปากถามว่ามันกำลังทำบัดซบอันใดกันแน่

 

          มือของมันยังคลออยู่ที่ติ่งหูของนาง อวี๋เฟิงย่อมไม่คิดว่ามันจะอยู่ห่างออกไปไหน

 

          ถึงกระนั้นนางก็ไม่ได้คาดว่าเพียงลืมตาขึ้นมา ก็จะพบร่างสูงของมันนั่งหมิ่นอยู่ที่ข้างเตียง มือข้างหนึ่งย่อมอยู่ข้างใบหน้าของนางนั้นไม่ผิด แต่อีกข้างที่ไม่ควรจะมายุ่มย่ามด้วยกลับกำลังพันผมของนางเล่นอยู่....

 

          เห็นนัยน์ตาของมันสะท้อนภาพของตนเองที่คล้ายกำลังมึนงงกึ่งสงสัย อวี๋เฟิงพลันถูกเงาในดวงตาที่ล้ำลึกคู่นั้นสะกดเอาไว้ จนนึกไม่ออกสักนิดว่าตกลงนางจะถามหรือว่าจะด่าอะไรมันกันแน่ ทำได้เพียงแต่จ้องอย่างเลอะเลือน...

 

          ถังซู่กลับไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือ มันยกเส้นผมสีดำขลับของหลี่เฟิงเอ๋อร์ขึ้น ใช้ปลายนิ้วหนึ่งม้วนพันต่อหน้าเจ้าของที่มองตาปริบๆ แล้วเอ่ยถามอย่างอ่อนโยนดังเดิมว่า

 

          “เป็นแบบนี้แล้วเจ้ายังพูดว่าตนเองจะรอดได้อีก ? ถ้าเจ้าเปลี่ยนเป็นอยากสั่งเสียตอนนี้ ข้าจะยอมฟังให้ก็ได้ หรือไม่.....ไม่ลองพูดมาว่าที่แท้เจ้าเป็นใครกันแน่”

 

          “.........” อวี๋เฟิงนึกออกในทันทีว่าคำถามไม่ใช่เรื่องจำเป็นสำหรับมัน ทางที่ดีนางด่ามันไว้ก่อนไปเลยจะดีกว่า

 

(โปรดติดตามต่อตอนถัดไป)

 

          มาส่งแล้วค่ะ ขออภัยทุกท่านที่ให้รอนานมากๆด้วยนะคะ

 

          อยากบอกว่าช่วงนี้ยาวไปจนถึงกลางๆเดือนพฤศจิกายน (อาจจะค่อนไปทางท้าย) ผู้เขียนจะยุ่งมากค่ะ ยุ่งต่อมาจากก่อนหน้านี้ที่หายไป เพราะมีเรื่องสำคัญในชีวิตที่ต้องตัดสินใจ ตัดสินใจไปแล้วก็อาจจะลำบากกว่าเดิมอีกด้วยค่ะ ถึงอย่างนั้นก็ดีกว่าปล่อยให้บางอย่างคาราคาซังต่อไป ที่นอกจากไม่แน่ว่าจะไม่ดีขึ้นแล้ว ยังบั่นทอนสุขภาพทั้งกายทั้งใจด้วยค่ะ

 

          ขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ยังอยู่ด้วยกันมาตรงนี้ด้วยนะคะ การมีกำลังใจ มีคนตามอ่านเรื่องอยู่ ทำให้คนเขียนมีถังพลังงานที่สำคัญอีกแห่งในการดำเนินชีวิตต่อไปค่ะ ขอขอบคุณทุกท่านมากๆอีกทีด้วยนะคะ

 

          ขออนุญาตว่าขอไปนอนก่อนสักงีบหนึ่ง ตื่นแล้วจะมาตอบคอมเม้นต์ทุกๆท่านนะคะ ><

 

          ขอบพระคุณที่ติดตามและมอบกำลังใจให้กันเสมอค่ะ OTL

 

          ปล.ที่จริงอยากเม้าท์เหมือนกันค่ะ โดยเฉพาะตอนนี้ที่กว่าจะบิวต์อารมณ์มาเขียนได้ก็ยากเหมือนกัน จากปัจจัยภายนอกหลายๆอย่าง ดังนั้นท่านไหนมีอะไรติชมว่าดูแปลกๆ ไม่ต่อเนื่อง หรืออว่าอารมณ์ตัวละครทำให้รู้สึกสะดุด ยังบอกกล่าวได้เหมือนเดิมนะคะ TvT

 

          ปล2. อีกจุดที่อยากเม้าท์คือ....ตอนที่แล้วถังซู่โดนท่านแม่ทัพพูดจนอึ้ง หนนี้ท่านแม่ทัพโดนถังซู่เล่นบ้างค่ะ ผลัดกันทำแต้ม //ส่วนโซ่วอ๋องเขียนแผนการทำแต้ม(?)อยู่ค่ะ เดี๋ยวค่อยมาบ้าง(???)

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 186 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #605 suriyakarn (@12345_678) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 19:27
    อ่านรวดเดียวเลยตอนแรกจะงงอยู่บ้างแต่พออ่านไปเรื่อยๆแล้วเข้าใจมากขึ้น สนุกมากค่ะ ข้าน้อยขอลงเรือถังซู หุๆนางกวนทีนดี555รอตอนต่อไปน้าาา เห็นเว้นช่วงไว้นานไรต์อย่าดองน้าค่า. จุ้บๆสองที
    #605
    1
    • #605-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 56)
      5 ธันวาคม 2561 / 18:10
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านด้วยนะคะ ยินดีต้อนรับขึ้นเรือค่า ><
      #605-1
  2. #603 LibraT (@tenmaru) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 12:18
    กลับมาอัพนะ อยากเจอ
    #603
    1
    • #603-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 56)
      5 ธันวาคม 2561 / 18:09
      กลับมาแล้วค่า ขอโทษที่ให้รอนะคะ
      ขอบคุณที่ยังติดตามกันค่า
      #603-1
  3. #600 nikkhgv23 (@nikkhgv23) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 10:45
    มาอัพเถอะน่ะ
    #600
    1
  4. #599 AtcharaB (@atchara777) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 13:26
    รอคอยเธอมาแสนนาน ...
    #599
    1
  5. #598 AliceSkyPolaris (@AliceSkyPolaris) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 20:06
    กลับมาอัพสักที TwT
    #598
    2
  6. #592 พอยธนา (@pramotdplo) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 20:31
    ข้าคือ อวี๋เฟิง แม่ทัพหญิงผู้เก่งกาจ
    #592
    1
    • #592-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 56)
      5 ธันวาคม 2561 / 18:07
      ท่านแม่ทัพอาจจะกลัวว่าตอบไปแล้วอีกฝ่ายไม่รู้จักจะเงิบแทนก็ได้ค่ะ ฮา
      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #592-1
  7. #589 Ksimiop (@l3lu3) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 04:07
    เราอ่านทีเดียวจนถึงตอนนี้ เริ่มเข้าใจมากขึ้นเรื่อยๆ
    ลงเรือถังซู่ไปแล้วด้วยยย55555
    อยากได้อิมเมจในการจิ้นมากๆเลยไรท์
    #589
    1
    • #589-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 56)
      5 ธันวาคม 2561 / 18:06
      โอ้ว ขอบคุณที่อุตส่าห์เข้ามาติดตามด้วยนะคะ ยินดีต้อนรับสู่เรือลำนี้ค่า
      ถ้ามีคำแนะนำในการจิ้นแนะนำมาได้นะคะ ผู้เขียนพอมีภาพแต่ไม่ชัดนักค่ะ ><
      #589-1
  8. #586 mee_pa (@mee_pa) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 23:50
    ไรต์จะแต่งงานเหรอคะ
    แซวเล่นนะ อิอิ
    รอค่ะ
    #586
    1
    • #586-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 56)
      5 ธันวาคม 2561 / 17:51
      แต่งกับงานไปแล้ว จนแต่งกับหวัดไปด้วยเลยค่ะ ฮือ
      ขอบคุณมากนะคะที่ยังรอกัน OTL
      #586-1
  9. #585 filmji2 (@Filmji) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 20:34
    โอ๊ยยย จะเอาถังซู่อ่ะ โซ่วองโซ่วอ๋อง ไม่เอาแล้ว ไม่ต้องการ
    #585
    1
    • #585-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 56)
      5 ธันวาคม 2561 / 17:51
      ใจเย็นค่ะ บทใหม่มีเรื่องของถังซู่อีกนิด หวังว่าจะชอบนะคะ
      ขอบคุณที่ยังติดตามค่า ><
      #585-1
  10. #583 Maliboo22 (@Maliboo22) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 13:51

    อุ้ยยยยย
    #583
    1
    • #583-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 56)
      5 ธันวาคม 2561 / 17:48
      เผลออ่านตามแล้วชอบเสียงอุ้ยจังค่ะ ><
      ขอบคุณมากนะคะที่ยังติดตามกันอยู่ ><
      #583-1
  11. #582 ขนมมมมมมมมมม (@fantar2544) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 11:24
    สู้ๆจ้าไรท์
    #582
    1
  12. #581 Yadaf (@Yadfah_booboo) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 09:54
    สู้ๆนะคะไรท์ ชอบเรื่องนี้มากๆ อย่าเทกันนะคะ รอไรท์เสมอ มาเร็วๆน้าาา
    #581
    1
    • #581-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 56)
      5 ธันวาคม 2561 / 17:47
      ยินดีที่ชอบนะคะ ขอบคุณมากจริงๆค่ะสำหรับกำลังใจและคอมเม้นต์
      ขอบคุณจริงๆนะคะ ><
      #581-1
  13. #580 erzaXjeral (@kokedka) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 09:34
    เชียร์โซ่วอ๋องง่า...
    #580
    1
    • #580-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 56)
      5 ธันวาคม 2561 / 17:46
      โซ่วอ๋องได้อัพเกรดแล้ว เดี๋ยวได้โผล่แน่ๆค่ะ
      ขอบคุณที่ยังติดตามนะคะ ><
      #580-1
  14. #579 Ammyuhi (@Ammyuhi) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 09:20
    ในที่สุดก็มาแล้ววววววยังรอเธออัพอยู่น่ะจ่ะ
    #579
    1
    • #579-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 56)
      5 ธันวาคม 2561 / 17:45
      ขอโทษด้วยนะคะที่ให้รอเสียนาน ขอบคุณด้วยค่า ที่ยังติดตามกัน OTL
      #579-1
  15. #578 ~*AzygouS*~ (@zero-g) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 08:24

    เฝ้ารอดูความมึนของท่านแม่ทัพในคราวต่อๆไป ว่าจะทำให้ชาวบ้านอึ้งอะไรต่อไปได้อีก
    #578
    1
    • #578-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 56)
      5 ธันวาคม 2561 / 17:45
      ชาวบ้าน เอ๊ย เสี่ยวซู่จื่อไม่อึ้งค่ะ แต่เผลอคิดเกินเหตุไปเหมือนกัน...
      ขอบคุณที่ติดตามอ่านกันด้วยนะคะ OTL
      #578-1
  16. #577 Leila-Liora (@sorn160744) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 07:57

    รอดูเสี่ยวซู่จื่อเค้นความจริง(?)ท่านแม่ทัพตอนหน้าค่ะ แต่คาดว่าท่านแม่ทัพคงไม่บอกหรอกว่าตัวเองเป็นใคร555
    #577
    1
    • #577-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 56)
      5 ธันวาคม 2561 / 17:44
      มาส่งวิธีเค้นความจริงของเสี่ยวซู่จื่อแล้วนะคะ ขอโทษที่ทำให้รอนานด้วยค่ะ OTL
      #577-1
  17. #576 STI .45 (@gval) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 06:08
    รอน้าาาา
    #576
    1
  18. #575 MeeDii (@miomiojung) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 06:06
    สู้ๆคะไรทยังรอไรทเสมอล่ะค่ะ
    #575
    1
  19. #574 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 05:44
    เป็นกำลังใจให้ผ่านเรื่องยุ่งยากไปด้วยดีค่ะ
    #574
    1
    • #574-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 56)
      5 ธันวาคม 2561 / 17:43
      ขอบคุณมากค่า ตอนนี้เรื่องยุ่งยากผ่านไปแล้ว เหลือแต่ยุ่งอย่างเดียวแล้วค่ะ TvT
      #574-1