云乱 - กลียุคแห่งแคว้นอวิ๋น

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 81,082 Views

  • 654 Comments

  • 2,100 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    277

    Overall
    81,082

ตอนที่ 54 : บทที่ ๑๗ รุ่งอรุณกับวายุราตรี (๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1927
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 181 ครั้ง
    13 ต.ค. 61

          บทที่ ๑๗  รุ่งอรุณกับวายุราตรี (๑)

 

          แม้จะถูกมันชิงจังหวะและคำถามไปก่อน หากอวี๋เฟิงไหนเลยจะลืมจุดยืนของตัวเอง นางยังคงถลึงตาใส่มันอย่างดุร้าย และถามกลับด้วยน้ำเสียงที่ดุดันกว่า

 

          “เจ้าสิ ทำบ้าอะไร”

 

          อวี๋เฟิงไม่ตอบแต่ถามกลับ ถังซู่ที่เพิ่งมาถึงไหนเลยจะเป็นฝ่ายตอบหน้าก่อน มันเพียงจ้องมองใบหน้าที่ซีดเซียวเล็กน้อยของนาง ก่อนเลื่อนสายตาไปยังอีกคนที่กำลังมองมายังพวกตนเองเช่นกัน

 

          สุดท้ายมันออกแรงเหนี่ยวร่างของอวี๋เฟิงให้ถอยไปอยู่ด้านหลังอีกเล็กน้อย ก่อนที่จะยอมละมือ เดินตรงเข้าไปหาโซ่วอ๋องที่ยังอยู่ในสภาพไม่สู้ดีนัก

 

          ถึงกระนั้น  ยามเห็นเงาร่างในชุดคลุมคล้ายกับที่ปรากฏมาเมื่อสักครู่ ทั้งยามมันเดินมาใกล้ยังเห็นเงาตะคุ่มของหน้ากากที่ปิดบังใบหน้าไว้ โซ่วอ๋องไหนเลยจะเดาไม่ได้

 

          “คนของนิกายถังหรือ ?”

 

          “ไม่ใช่” มันตอบออกไปทันที เช่นเดียวกับที่ตอบผู้อื่นมานับครั้งไม่ถ้วน “ทว่าเป็นคนที่จะบอกเจ้าได้ว่าถังสือไปที่ใดแล้ว”

 

          โซ่วอ๋องแค่นเสียงเย้ยหยันคล้ายอดไม่อยู่ ทว่าที่จริงกลับลอบรวบรวมลมหายใจที่ปั่นป่วนของตนเองให้เข้าที่ มันเขม้นมองไปยังหลี่เฟิงเอ๋อร์ที่ยกมือขึ้นปัดๆไหล่ด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์ แต่ไม่ได้มีท่าทางอื่นใดมากกว่านั้น ทำให้น้ำเสียงที่เอ่ยต่อไม่ต้องอาศัยการเสแสร้งก็เต็มไปด้วยความไม่พอใจว่า

 

          “จำเป็นต้องให้เจ้าบอกด้วยหรือ ? ในเมื่อมันเพิ่งมาปรากฏตัวต่อหน้าข้าแท้ๆ”

 

          ถังซู่แค่นเสียงใส่มันอย่างเยาะหยันไม่แพ้กัน ยามถามกลับ

 

          “เจ้าแน่ใจว่านั่นคือถังสือ ?”

 

          “ผู้คนต่างรู้ว่าถังสือควบคุมองครักษ์พิทักษ์ของนิกายถัง ยามมันปรากฏตัวองครักษ์ในชุดคลุมสีดำใส่หน้าหากย่อมปรากฏ....” กล่าวถึงตรงนี้ โซ่วอ๋องก็อดมองไปที่เงาของแผ่นหน้ากากตะคุ่มของอีกฝ่ายพลางผุดรอยยิ้มไม่ได้ “คำร่ำลือถึงลักษณะนั้นช่างตรงกับเจ้าเสียจริง”

 

          ถังซู่ที่ได้ยินคำพูดนั้นนิ่งขึงไปอึดใจ จนผู้อื่นอาจมองว่ามันจนด้วยคำพูดที่โซ่วอ๋องกล่าวมา แต่สำหรับอวี๋เฟิงที่ยืนอยู่ด้านหลังและมีประสบการณ์ถูกเจ้าตัวบัดซบนี่หลอกมาหลายครั้งย่อมไม่ปลงใจเชื่อท่าทางนั้น

 

          เพียงเห็นมันกระตุกมือวูบหนึ่ง อวี๋เฟิงก็เดาได้ทันทีว่ามันไม่คิดจะปล่อยโซ่วอ๋องไปง่ายๆ ทว่าท่านแม่ทัพไม่ทันแม้แต่จะกะพริบตา มือข้างนั้นของมันก็สะบัดขว้างบางอย่างลงกระแทกกับหลังคาดังเปรื่อง !

 

          กลิ่นหอมของสุรากำจายในสายลมหนาวก่อนเลือนหาย ขณะที่โซ่วอ๋องที่เกร็งร่างรวบรวมลมหายใจพลันเป็นฝ่ายนิ่งขึงไปเล็กน้อย

 

          ก่อนมันจะกระอักเลือดสดๆคำเล็กๆออกมา

 

          “.....” โซ่วอ๋องอ้าปาก แต่ที่ออกมากลับเป็นโลหิตอีกหนึ่งคำ ลมหายใจที่พยายามรวบรวมปั่นป่วนจนไม่อาจควบคุมได้ในพริบตา

 

          ถังซู่หัวเราะเสียงเย็นเยือกยิ่งกว่าลมหนาวของราตรีนี้

 

          “เจ้าจะคิดว่าข้าเป็นใครก็เป็นเรื่องของเจ้า ไม่เกี่ยวอันใดกับข้า” มันว่า “ส่วนข้า....พอดีพอใจจะบอกเจ้าว่าตอนนี้ถังสือไปจวนของเจ้ากรมอาญาหลี่แล้วก็เป็นเรื่องของข้า เจ้าจะจัดการอย่างไรต่อไปก็เป็นเรื่องของเจ้า”

 

          ประโยคนั้นทำให้อวี๋เฟิงที่ยืนฟังอยู่หยุดด่าตัวบัดซบในใจไปชั่วคราว และถังซู่เองก็คล้ายจะรู้ เพราะอวี๋เฟิงเห็นมันเบือนหน้ามามองตนเองเช่นกัน ก่อนหันไปกล่าวกับโซ่วอ๋องต่อ

 

          “เจ้าคิดว่าเจ้าเข้าใจนิกายถัง...คิดว่าข่าวลือพวกนั้นเชื่อถือได้อย่างนั้นหรือ ? บอกให้เจ้ารู้ไว้สักเรื่องว่าถึงแม้ถังสือจะควบคุมองครักษ์พิทักษ์นิกายได้จริง แต่ที่พวกมันมาปรากฏตัวย่อมไม่ใช่เพราะถังสืออยู่แถวนี้เพียงอย่างเดียว แต่พวกมันตามหาอย่างอื่นต่างหาก.....”

 

          โซ่วอ๋องที่ฟังอยู่ไม่ตอบคำ ทว่าอวี๋เฟิงกลับหวนนึกถึงเงาร่างในชุดคลุมที่ยื่นนิ้วชี้ตรงมายังตนเองทันที

 

          “ส่วนนี่...” ถังซู่ที่คล้ายไม่อินังอิขอบใดๆกับท่าทางของผู้ฟังทั้งสองโยนของอีกสิ่งหนึ่งไปเบื้องหน้าโซ่วอ๋อง “ให้เจ้าไว้ใช้ประโยชน์อีกอย่างก็แล้วกัน”

 

          ว่าจบ มันก็หันหลังเดินตรงไปยังร่างของดรุณีที่พยายามเขม้นมองของที่มันโยนลงไปเบื้องหน้าโซ่วอ๋อง ทำให้มันต้องเร่งฝีเท้าพลิ้วกายไปตะปบเอวของนางไว้ทันก่อนที่นางจะตระหนักว่าสิ่งที่มันเพิ่งโยนลงไปนั้นคือลูกดอกที่เพิ่งได้มาจากนางนั่นเอง

 

          มันย่อมไม่รอให้หลี่เฟิงเอ๋อร์ตระหนักได้ คว้าร่างนางพาดขึ้นบ่าเหมือนกำลังแบกข้าวกระสอบใหญ่ และทะยานร่างหายไปจากหอสูงอย่างรวดเร็ว

 

          หลงเหลือไว้แต่เพียงโซ่วอ๋อง...ผู้ไม่เพียงไม่ขัดขวางการจากไปของมัน หากแม้แต่ลูกดอกที่ถูกโยนมาตรงหน้ามันก็ยังไม่ใส่ใจสักนิด

 

          เพราะมันมิอาจมองเห็นได้อีกต่อไป

 

          เพราะในขณะที่มันฟังคำกล่าวเหล่านั้นของบุรุษที่สวมหน้ากาก ลมหายใจที่ปั่นป่วนเพราะถูกขวดเหล้าที่แตกกระจายกับหลังคาก่อกวนของมัน ก็พลันเคลื่อนไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

 

          ลมหายใจนั้นคล้ายมีชีวิตและมีความนึกคิดของมันเอง เดิมทีพุ่งทะยานแทรกเข้าไปถึงหัวใจของมันจนเกือบจะระเบิด แต่พริบตาต่อมาคล้ายถูกโลหิตที่ร้อนระอุอีกสายพุ่งผ่านวาบ ราวเป็นสายลมที่คมกริบตัดสิ่งเหล่านั้นให้ขาดสะบั้น ทั้งยังควบคุมลมหายใจที่เหมือนกับเป็นมหาวายุขุมนั้นให้ค่อยๆสงบลงอย่างเชื่องช้า

 

          นัยน์ตาของโซ่วอ๋องในยามนั้นพร่าเลือน ในหูคล้ายเพียงได้ยินมันกล่าวคำถึงของบางอย่างเพียงแว่วๆ ทว่าจมูกกลับกระสากลิ่นของโลหิตที่เมื่อสักครู่เพิ่งจะลิ้มรสไปเพียงน้อยนิดอย่างเอาเป็นเอาตายราวนี่เป็นเพียงสัมผัสอย่างเดียวที่มันรู้จัก

 

          แต่มันไม่ทันไขว่คว้าสัมผัสนั้นไว้ได้ โลหิตระอุในร่างของมันก็กลายเป็นความร้อนที่เดือดพล่าน แต่ความร้อนหนนี้กลับไม่ได้กลืนกินสติสัมปชัญญะของมัน เพียงแผดเผาทั่วผิวร่างของมัน กรีดร้องดื้อดึงที่จะหลุดเร้นออกมาให้จงได้

 

          โซ่วอ๋องพลันขยับมือที่สั่นระริก ฟาดเปรี้ยงลงเบื้องหน้าของตนเองทันที

 

          ร่างใหญ่ของมันแทบจะร่วงหล่นลงไปด้านล่างเพราะหลังคาด้านบนที่เดิมทีเสียหายเพียงไม่กี่แผ่น ยามฝ่ามือนั้นฟาดลงไปกลับทลายลงไปเกือบครึ่ง !

 

          “หลิวเสวียนเจียง !” เสียงหวานใสแกมตื่นตระหนกของดรุณีดังขึ้นพร้อมมือที่ดูบอบบางแต่กลับแข็งแรงอย่างไม่น่าเชื่อเอื้อมไปตะปบมันขึ้นมาและลากมากองในส่วนที่ยังเหลืออยู่ของหลังคาได้ทันเวลา

 

          “หลิวเสวียนเจียง...” นางเรียกซ้ำ มือข้างนั้นขยับจะตีหน้ามันเพื่อทดสอบว่าสติของมันยังอยู่หรือไม่

 

          แต่หลิวเสวียนเจียง...หรือโซ่วอ๋อง กลับคว้ามือของนางไว้ พร้อมเงยหน้าขึ้นเรียกเสียงแหบพร่า

 

          “เซี่ยหนิง...” มันเรียกชื่อนาง...เจ้าของหอสูงแห่งนี้ที่เดิมทีควรจะอยู่ด้านล่าง และไม่ขึ้นมาด้านบนไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

 

          แต่สุดท้ายยามที่หลังคาเกือบครึ่งถล่มลงมา นางก็ขึ้นมาจนได้ ทั้งยังมองมันด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นตะลึงอีกด้วย

 

          “ท่าน...” เซี่ยหนิงบอกไม่ถูกเช่นกันว่าตนเองตั้งใจจะกล่าวคำว่าอะไร เพราะสถานการณ์เช่นนี้ย่อมไม่เหมาะที่จะเอ่ยถามว่าเกิดอะไรขึ้นเป็นแน่

 

          หนำซ้ำ นางยังพบว่าที่มือของมันเริ่มปรากฏลวดลายเถาวัลย์ขึ้นอย่างเด่นชัดเช่นเดียวกับบนใบหน้าแล้ว

 

          และทั้งที่เป็นภาพที่เคยเห็นจนเจนตา แต่เซี่ยหนิงกลับพบว่ามีบางอย่างแปลกประหลาด แต่นางกลับหาไม่พบว่าสิ่งนั้นเป็นอะไร

 

          โซ่วอ๋องเองก็ไม่ให้โอกาสนางหาเช่นกัน เพราะมันสะบัดหน้าไล่ความรู้สึกที่ราวกับถูกจับโยนเข้าสู่กองเพลิงกองใหญ่ แต่สุดท้ายเมื่อไม่อาจบรรเทา จึงเอ่ยคำสั้นๆได้อีกเพียงสองคำ

 

          “พา....ข้าไป...”

 

          เซี่ยหนิงย่อมเข้าใจดี นางไม่จำเป็นแม้แต่จะตอบหรือพยักหน้า เพียงแต่ยื่นมือไปโอบร่างสูงใหญ่ที่ร้อนรุ่มของมัน ก่อนจะรวบรวมเรี่ยวแรงลงไปจากสถานที่แห่งนี้ก่อนเช่นกัน

 

          เซี่ยหนิงไม่อาจรู้ได้ว่าที่จริงนางเกือบจะพบความประหลาดเหล่านั้นแล้ว เช่นเดียวกับผู้ที่จากไปก่อนหน้าอย่างถังซู่หรืออวี๋เฟิงไม่อาจรู้ เกรงว่าแม้แต่ตัวโซ่วอ๋องเองก็ไม่รู้เช่นกัน

 

          ว่าในที่สุด...ลวดลายดอกปทุมที่เดิมทีเพียงแย้มกลีบน้อยๆนั้น ได้เบ่งบานเพิ่มเติมจากเดิม บางดอกยังเบ่งบานจนคล้ายจะสะบัดกลีบให้ร่วงหล่นจนโลกนี้สั่นสะเทือน

 

          ราวกับจะย้อมโลกใบนี้ให้เป็นสีแดงฉานเช่นเดียวกับสีสันของมัน

 

 

 

          ถังซู่วางร่างที่มันแบกลงอย่างช้าๆ ทว่าก็ยังห่างไกลกับคำว่าอ่อนโยนอย่างยิ่ง

 

          มันเห็นคนที่ถูกแบกทำท่าเหมือนพยายามเก็บความพะอืดพะอมเอาไว้  แล้วหันมามองมันด้วยดวงตาที่เจ้าตัวอาจจะคิดว่าดุร้าย แต่กลับทำให้ถังซู่นึกถึงเพียงพองข้างบ้านของหญิงชราที่นางบอกว่าเป็นสัตว์เก่าแก่คู่กับสำนักวิชาของนาง

 

          ถึงอย่างนั้นมันก็ยังเตรียมใจที่จะฟังคำสบถด่าของนาง แต่ไม่คิดว่าที่นางด่ามันจะไม่ใช่เรื่องของที่มันโยนให้โซ่วอ๋อง หรือเรื่องที่นางแบกมัน แต่เป็น...

 

          “เจ้าเป็นผู้อาวุโส ไปรังแกเด็กเช่นมันใช้ได้ที่ไหน” อวี๋เฟิงยกมือขึ้นกอดอก ไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อยว่ากำลังอวดเรียวแขนข้างหนึ่ง เพราะนางได้ฉีกผ้าส่วนนั้นออกไปตอนซับเลือดแล้ว

 

          ท่อนแขนนั้นกับภาพเหตุการณ์ก่อนนี้ที่ถังซู่ขึ้นไปเห็นพอดีทำให้อารมณ์ของมันที่เดิมที่ไม่ค่อยปรกติอยู่แล้วในค่ำคืนนี้....ยิ่งไม่ปรกติกว่าเดิม สีหน้าที่อยู่ภายใต้หน้ากากก็ยิ่งทะมึนกว่าเดิม

 

          “....พ้นปีนี้ไป ปีหน้าโซ่วอ๋องเห็นจะย่าง 22 ชันษา ส่วนข้าปีนี้เพิ่งย่าง 20 ขอถามว่าข้าอาวุโสกว่ามันที่ตรงไหน ?”

 

          แม้น้ำเสียงของมันจะเรียบเฉย แต่อวี๋เฟิงที่ได้ยินกลับรู้สึกได้ถึงความเย็นเยียบจนต้องเสก้มหน้าใช้มือถูแขนข้างที่ปราศจากเสื้อผ้าของตัวเองแก้เก้อ

 

          ทว่าถังซู่ไม่คิดจะละเว้นนางแค่นั้น

 

          “ส่วนเจ้า คุณหนูหลี่เฟิงเอ๋อร์ ปีนี้ก็อายุย่าง 17 แล้ว หากไม่มีราชโองการพระราชทานสมรสไว้ก่อน ปีหน้าก็มีแต่เป็นสาวเทื้อคาเรือนแล้ว”

 

          “เหอะ....” อวี๋เฟิงแค่นเสียง หากคร้านจะอธิบายว่าตอนนั้นนางรบทัพจับศึกอยู่จนอายุ 20 กว่าปี จักรพรรดิเฉิงเต๋อยังคิดว่าจะหาเจ้าบ่าวให้นางยังไม่สายเลย ดังนั้นอายุ 17 จะนับเป็นอะไรได้ ?

 

          มาคิดดูอีกที นี่ย่อมหมายความว่านางเป็นคนที่อาวุโสที่สุดในหมู่พวกมันไม่ใช่หรือ ?

 

          หากต่อให้เป็นดังนั้น หลี่เฟิงเอ๋อร์ก็ยังอายุเพิ่งย่าง 17 ยังเป็นคนที่เยาว์วัยที่สุดอยู่ดี

 

          อวี๋เฟิงคิดถึงตรงนี้ก็ถอนหายใจอีกเฮือกหนึ่ง โยนความภาคภูมิใจของบารมีศิษย์พี่ใหญ่ที่เพิ่งรู้สึกก่อนหน้าทิ้ง หันไปมองดูบุรุษที่ยืนอยู่ใกล้ แล้วเหลียวมองรอบด้านที่เป็นตรอกซอยอันไม่คุ้นตาและกำแพงสูงใหญ่ยาวเหยียด

 

          “พวกเรากำลังจะไปที่ไหนกัน ?” อวี๋เฟิงเลือกถามคำถามนี้ พลางพยายามสังเกตว่ามันจะมีทีท่าใดกับคำว่าพวกเรา อย่างเช่น หันหลังหนีไปในรัตติกาลแล้วทิ้งนางไว้หรือไม่...

 

          ท่านแม่ทัพค่อนข้างแน่ใจว่าหากตัวบัดซบนี้นึกอยากทำขึ้นมา มันก็สามารถกระทำได้...

 

          แต่มันกลับมิได้ทำอย่างที่อวี๋เฟิงระแวง เพียงพยักหน้าไปยังเส้นทางเบื้องหน้าที่สว่างรำไรด้วยแสงของโคมที่แขวนเรียงรายไว้ พลางตอบ

 

          “เจ้าไม่ใช่ต้องการเห็นคณะอาคันตุกะใกล้ๆหรอกหรือ ยังจะมีที่ใดให้เจ้าได้เห็นใกล้ๆกว่าเรือนพักของคณะอาคันตุกะเล่า ?”

 

          “.....” อวี๋เฟิงรู้สึกว่ามันกล่าวไม่ผิด แต่ไม่ทราบทำไมจึงรู้สึกว่ามีบางสิ่งที่ไม่ถูกต้องกัน

 

          “นอกจากนี้” บุรุษหนุ่มสะบัดแขนเสื้อ เก็บกล่องขลุ่ยให้เข้าที่โดยที่อวี๋เฟิงไม่ทันสังเกต ก่อนจะปรายตาไปยังท่อนแขนขาวผ่องและใบหน้าที่เกือบจะซีดเผือดของนาง “สมควรทำอันใดสักอย่างกับอาการของเจ้าอีกด้วย”

 

          กล่าวจบมันเห็นหลี่เฟิงเอ๋อร์ยังมุ่นหัวคิ้วอยู่เล็กน้อย สุดท้ายจึงได้แต่ตัดสินใจ เอื้อมมือไปคว้าแขนข้างที่ยังมีอาภรณ์ปิดบังของนาง

 

          ก่อนจูงกันหายไปในค่ำคืนอันวุ่นวายที่ค่อยๆเงียบสงบลง

 

 

(โปรดติดตามต่อตอนถัดไป)

 

          ขออภัยที่หายไปนานด้วยนะคะ เปื่อยค่ะ TvT   ในที่สุดก็เปื่อยจนได้ทั้งๆที่พยายามจะไม่ป่วยแท้ๆ

 

          ยังไงคืนนี้ขอนอนอีกนิดนะคะ พรุ่งนี้เที่ยงๆจะแวบมาตอบคอมเม้นต์และคุยด้วยเพิ่มเติมค่า

 

          ขอบคุณทุกท่านที่คอมเม้นต์ ให้กำลังใจและยังติดตามกันอยู่นะคะ OTL

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 181 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #546 Yadaf (@Yadfah_booboo) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 22:55
    หายไวๆนะคะไรท์ อยากให้ถังซู่กับถังสือเป็นคนเดียวกัน555555 แต่พระเอกจะเป็นใครก็ได้ในสองคนนี้5555555 พลีส
    #546
    1
    • #546-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 54)
      15 ตุลาคม 2561 / 03:05
      ใจเย็นๆค่ะ ถังสือโผล่มาแค่ชื่อแต่คนเชียร์เยอะมากเลยค่ะ !
      ขอบคุณที่ติดตามกันด้วยนะคะ ><
      #546-1
  2. #545 Around_Me (@Around_Me) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 18:57

    โอ่ยยยย.. โธ่ จบอีกแล้วว ยังไม่หายคิดถึงท่านแม่ทัพเลย

    #545
    1
    • #545-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 54)
      15 ตุลาคม 2561 / 03:04
      ตอนใหม่มายาวกว่าเดิมหน่อย แต่ใครบางคนออกนิดเดียวเองค่ะ
      ไว้หนหน้านะคะ จะมาให้เห็นเยอะกว่านี้ค่ะ !

      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ><
      #545-1
  3. #544 mee_pa (@mee_pa) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 14:50
    อยากให้นางเอกเปิดสำนักสอนเลย
    #544
    1
    • #544-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 54)
      15 ตุลาคม 2561 / 03:04
      ถ้าท่านแม่ทัพฟิตกว่านี้ ท่านแม่ทัพก็น่าจะอยากเปิดค่ะ รายได้น่าจะดีมีคนเอาของกินมาให้ตลอด(?)
      แต่ตอนนี้ขอฟิตก่อนค่ะ TvT

      ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ ><
      #544-1
  4. #543 hiziji (@hiziji) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 14:38
    สู้ๆนะคะ
    #543
    1
  5. #542 B_sosweet_ (@Bungkie_sosweet) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 13:21
    หายไวๆนะคะไรท์ ตอนนี้เราลงเรือถังซู่ไปแล้วทั้งใจ555555
    #542
    1
    • #542-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 54)
      15 ตุลาคม 2561 / 03:02
      ขอบคุณมากค่า ไม่เป็นไรนะคะ เรือทุกลำมีชูชีพพร้อม(?)เสมอค่า ;w;
      #542-1
  6. #541 Nenem (@Ilovemomther) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 12:17
    ถ้าเถียงเรื่องอายุนี่ เถียงยังไงก็เถียงไม่จบสินะคะ//หายไวๆนะคะ
    #541
    1
    • #541-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 54)
      15 ตุลาคม 2561 / 03:02
      ที่จริงอายุเป็นเพียงตัวเลข ท่านแม่ทัพไม่ควรใส่ใจเลยค่ะ (.....เพราะถ้านับตามจริงหลังตายจะยิ่งนับยากนะคะ....)

      ขอบคุณสำหรับคำอวยพรและการติดตามด้วยค่า
      #541-1
  7. #540 ไผ่งามเองไง๊ (@fantar2544) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 11:50
    หายป่วยไวๆนะคร้าไรท์ เกือบลงแดงแล้วคร้าาา หายไปนาน
    #540
    1
    • #540-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 54)
      15 ตุลาคม 2561 / 03:01
      ขออภัยที่ให้รอด้วยนะคะ จะพยายามกลับมาฟิตให้จงได้ค่า ><
      #540-1
  8. #539 nadiaeiei (@nadia-k-ll) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 11:42
    ไม่น่าเชื่อว่าเราจะอ่านนิยายที่งง เนื้อเรื่องที่ไม่เข้าใจ แลดูสับสน มาถึงตอนนี้ได้
    โครงคร่าวๆ สนุกดี แต่ถ้าเนื้อเรื่องอ่านเข้าใจง่าย จะสนุกกว่านี้

    ปล.อยากขอร้อง ไรท์ช่วยสรุปแต่ละตอน ว่าใครทำไร ที่ไหน อย่างไร ไว้ท้ายตอนได้มั้ยคะ
    #539
    1
    • #539-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 54)
      15 ตุลาคม 2561 / 03:01
      ผู้เขียนขออภัยสำหรับความงงด้วยนะคะ OTL
      ส่วนเรื่องสรุป รอผู้เขียนดีขึ้นอีกนิดจะพยายามมาเติมมาเล่าให้นะคะ
      ขอบคุณที่อุตส่าหฺ์อ่านด้วยค่า ><
      #539-1
  9. #538 Ammyuhi (@Ammyuhi) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 07:32
    อ็อกกกกที่แท้ไรท์ป่วยนี้เองบอกแล้วว่าอย่าอัพดึกปกติแล้วเราตื่นเช้ามาต้องเช็กนิยายไรท์ก่อนทุกทีเห็นไม่อัพตี1หรือไม่ก็ตี2....ยังไงก็หายป่วยเร็วๆน้าาาา-~-++
    #538
    1
    • #538-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 54)
      15 ตุลาคม 2561 / 03:01
      คืนนี้ก็เผลอดึกค่ะ ฮือ ดึกๆสมองจะแล่น(?)ค่ะ
      ขอบคุณสำหรับความห่วงใยและการติดตามเสมอจริงๆค่า
      #538-1
  10. วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 07:18
    อยากให้เฟิงเห็นขลุ่ย
    #537
    1
    • #537-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 54)
      15 ตุลาคม 2561 / 03:00
      อยากให้ได้เห็นเลยเหมือนกันค่ะ ! แต่เหมือนต้องรอจังหวะอีกหน่อย TvT
      ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ ><
      #537-1
  11. #536 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 07:13
    ขอให้หายไวๆนะคะ
    #536
    1
    • #536-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 54)
      15 ตุลาคม 2561 / 03:00
      ผู้เขียนจะพยายามให้กลับมาฟิตให้ได้ค่ะ
      ขอบคุณมากนะคะ !
      #536-1
  12. #535 LittlePJKLm (@LittlePJKLm) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 07:07
    อ่านทุกตอน งงทุกตอน 5555 ถังซู่ ถังสือ อิหยังอ่ะ 5555
    #535
    1
    • #535-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 54)
      15 ตุลาคม 2561 / 02:59
      ผู้เขียนจะพยายามหาความกระจ่างจากถังๆทั้งหลายมาเสนอผู้อ่านให้ได้นะคะ TvT
      ขอบคุณที่ติดตามกันค่า ><
      #535-1
  13. #534 STI .45 (@gval) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 05:59
    รอน้าาาา หายไวๆนะคะ
    #534
    1
    • #534-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 54)
      15 ตุลาคม 2561 / 02:59
      หายยากหน่อยค่ะ งานนี้ที่จริงต้องค่อยๆพัก แต่พอพักแล้วมันก็ฝืดเกินไปอีกค่ะ TvT
      ขอบคุณที่ยังติดตามกันะคะ ><
      #534-1
  14. #533 tanyaluck2552 (@tanyaluck1976) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 04:25

    จะมีบทหวานๆไหมหนอ

    #533
    1
    • #533-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 54)
      15 ตุลาคม 2561 / 02:58
      เขาว่ากันว่าหวานเป็นลมขมเป็นยา ดังนั้นหวานๆอาจจะหาได้น้อยหน่อยเพื่อสุขภาพนะคะ
      แต่จริงๆผู้เขียนก็อยากได้หวานๆค่ะ เพราะงั้นจะพยายามนะคะ
      ขอบพระคุณที่ติดตามด้วยค่า
      #533-1
  15. #532 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 04:17
    งงต่อไป
    #532
    1
    • #532-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 54)
      15 ตุลาคม 2561 / 02:58
      ขออภัยที่ทำให้งงนะคะ ส่วนนี้อีกไม่กี่เสี้ยวก็น่าจะมีอธิบายเพิ่มแล้วค่ะ !
      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #532-1