云乱 - กลียุคแห่งแคว้นอวิ๋น

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 81,095 Views

  • 654 Comments

  • 2,099 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    290

    Overall
    81,095

ตอนที่ 34 : บทที่ ๑๑ เป็นคนตายกับเป็นตัวซวย ต่อให้ทารกก็รู้ว่าต้องเลือกอันใด (๓)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2999
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 182 ครั้ง
    30 ส.ค. 61

           

          แสงเดือนด้านนอกมิได้สว่างมากนัก ขณะที่แสงโคมภายในแม้จะเพียงพอที่จะสาดส่องทั้งห้อง แต่กลับก่อให้เกิดเงามืดเร้นอยู่ตรงซอกมุมบางส่วนเช่นกัน

 

          เก้าอี้ไท่ซือที่มันนั่งอยู่ คือจุดตัดระหว่างแสงสว่างกับเงามืดพอดี

 

          เนื่องจากเก้าอี้ตัวนั้นตั้งอยู่ตรงข้ามกับเตียงนอน แต่ใกล้กับหน้าต่าง คาดว่าน่าจะเพื่อให้เจ้าของห้องสามารถนั่งพักผ่อนชื่นชมทิวทัศน์ด้านนอกได้ในเวลากลางวัน ขณะที่ในยามกลางคืนเช่นนี้ ด้วยตำแหน่งที่จุดโคมจะทำให้บริเวณนั้นมีเพียงแสงสว่างสลัวเท่านั้น

 

          หากแม้เป็นเพียงแสงสลัว ยามสาดต้องนัยน์ตาอันโดดเด่นที่ดูจะเป็นส่วนเดียวที่ไม่เคยแปรเปลี่ยนไป ไม่ว่าใบหน้านั้นเป็นเช่นไร ก็ยังฉายประกายที่ทำให้คนมองแทบไม่อาจละสายตา ไม่นับที่ว่าในค่ำคืนนี้ บนใบหน้านั้นปราศจากสิ่งบดบังใดๆ ทำให้พอจะมองเห็นเค้ากรอบโครงและเครื่องหน้าที่ได้สัดส่วนราวเทพเซียนปั้นประทานเพื่อมอบความลุ่มหลงให้แก่ใต้หล้า

 

          ใบหน้าที่ไม่มีส่วนไหนไม่คู่ควรกับคำว่าล้ำเลิศและดวงตาคู่นั้นคือเอกลักษณ์อันโดดเด่น ทว่าสิ่งที่อวี๋เฟิงจดจำให้เป็นอัตลักษณ์ของมันกลับเป็นการที่มันสามารถโผล่มาได้ในทุกที่ ไม่ว่าจะเป็นเรือนเล็กหรือห้องรับแขกในจวนเจ้ากรมอาญา....หรือแม้แต่เคหาสน์พักตากอากาศของท่านอ๋องผู้หนึ่ง มันก็ยังปรากฏกายได้

 

          ไม่ทราบว่าเจ้าเสี่ยวซู่จื่อผู้นี้ทำได้อย่างไร !

 

          ราตรีนี้มันมิได้สวมชุดขันทีน้อย และมิใช่ซู่เซียนเซิง มันแต่งกายละม้ายในค่ำคืนก่อนหน้านี้คืออาภรณ์สีม่วงเข้มขลิบดำที่ช่วยเสริมสร้างบรรยากาศอันแปลกประหลาดรอบๆตัวให้เพิ่มทวีคูณ

 

          มันมองมาที่อวี๋เฟิงอย่างนิ่งงันจากที่แห่งนั้น นัยน์ตาที่หรี่ลงเล็กน้อยเปล่งประกายวาวคล้ายสัตว์ร้ายที่กำลังจ้องมองเหยื่อ และเอ่ยปาก

 

          “ดูเหมือนผิงหนานอ๋องจะต้อนรับเจ้าได้ไม่เลวจริงๆ”

 

          อวี๋เฟิงฟังน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แหบพร่าเล็กน้อยนั่น ก่อนหันไปเขม้นตามองไปค่อยเห็นว่าบนโต๊ะเล็กข้างเก้าอี้ถึงกับมีชุดกาน้ำชาและปิ่นโตเถาหนึ่งตั้งอยู่

 

          “นั่นเป็นของข้าใช่หรือไม่ ?” นางถามทันที

 

          หากให้กล่าวตอบอย่างตรงไปตรงมา ผิงหนานอ๋องมิเพียงต้อนรับอวี๋เฟิงและหลี่หลันอวี่ได้ไม่เลว แต่เป็นดีอย่างยิ่งต่างหาก เพราะแม้แต่บะหมี่ที่ยกมาให้ยังปรุงให้มีรสชาติค่อนข้างอ่อน น่าจะพอเหมาะกับผู้ที่ร่างกายไม่แข็งแรงและได้รับความตื่นตระหนกมาอย่างพวกนาง

 

          ยามไม่มีย่อมไม่เรื่องมาก แต่ยามนี้มีปิ่นโตเถาหนึ่งมาวางให้ตั้งความหวังได้ อวี๋เฟิงจึงอดคิดถึงซาลาเปาแคว้นฉางหมิงกับน้ำแกงไก่รสกลมกล่อมที่อีกฝ่ายเคยบรรจุใส่ปิ่นโตเช่นนี้มาก่อนไม่ได้

 

          บุรุษที่นั่งอยู่ขยับเล็กน้อย ชักขาข้างหนึ่งขึ้นมาพาดไว้บนเข่าตนเองส่งให้ร่างของมันเอนลงไปทางโต๊ะ ใช้ปลายศอกหยัดยันไว้กับพนักเก้าอื้ ทำเหมือนจะซ่อนปิ่นโตเถานั้นจากสายตาของอวี๋เฟิง พลางถามเสียงเย็นกว่าเดิม

 

          “เจ้าไม่ได้ฟังที่ข้าถามกระมัง ?”

 

          อวี๋เฟิงถอนหายใจ อยากกลอกตามองไปทางอื่น แต่สุดท้ายก็เลือกจะหันมาเผชิญนัยน์ตาคมกริบวาววับคู่นั้นตรงๆ

 

          “เจ้าคิดว่าถ้าข้ากินจนพอใจแล้ว จะยังต้องการปิ่นโตของเจ้าอีกหรือ” คำพูดของท่านแม่ทัพก็ไม่มีความอ้อมค้อมเช่นกัน “ที่สำคัญ เจ้ามาได้จังหวะดีมาก ข้ามีเรื่องอยากพูดกับเจ้าพอดี”

 

          ได้ยินดังนั้น ผู้ที่นั่งเอนกายอยู่ขยับรอยยิ้มนิดๆ ก่อนยกมืออีกข้างขึ้น อวี๋เฟิงถึงเพิ่งเห็นว่าในมือข้างนั้นของมันคือกระปุกสุราเล็กๆที่เปิดออกแล้ว

 

          “วันนี้ข้าไปเจอเรื่องไม่สบอารมณ์มาอยู่บ้าง ไม่มีอารมณ์จะสนทนา” มันกล่าว แกว่งกระปุกสุราและยกจึ้นจิบเล็กน้อยก่อนพูดต่อ “ทั้งคงไม่อาจปฎิบัติกับเจ้าอย่างอ่อนโยนได้ ต้องขออภัยไว้ล่วงหน้าจริงๆ”

 

          ว่ากันว่าคนเมาสุราที่รู้ตัวว่าตัวเองอาจจะเมามายเป็นพวกที่ไม่สมควรหาเรื่องยิ่งกว่าพวกที่ไม่ยอมรับว่าตนเองเมา ข้อนี้อวี๋เฟิงยิ่งกว่าเห็นด้วย เพราะยามปกตินางกับเจ้ารองแม่ทัพจะหาเรื่องใครอย่างซึ่งๆหน้า บ่อยครั้งก็มักจะใช้ข้ออ้างว่าเมาสุราจากนั้นจึงกระทืบคนเช่นกัน

 

          เดิมทีอวี๋เฟิงเห็นมันถือกระปุกสุรา ทั้งสุ้มเสียงแววตาไม่ค่อยปกตินัก ยังคิดว่าจะปีนขึ้นไปนอนห่อตัวอยู่บนเตียงพักผ่อน แล้วปล่อยให้มันพล่ามวาจาระคายหูไป หากพอได้ยินคำกล่าวเช่นนี้ของมัน ท่านแม่ทัพก็เปลี่ยนใจทันที

 

          ที่จริงเรื่องนี้ออกจะสุ่มเสี่ยงไปอยู่บ้าง แต่อวี๋เฟิงไม่ได้ง่วงนอนจริงๆตั้งแต่แรก เพียงไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับมันให้ปวดหัวเปล่าๆ หากผู้ใดใช้ให้มันเอ่ยวาจาเหมือนมันเป็นฝ่ายปล่อยนางไปเสียเองเล่า สันดานเดิมของเด็กเมื่อวานซืนที่เคยปีนกำแพงบ้านตัวเองยั่วโทสะบิดาที่ไม่ปรากฎมาหลายปีจึงถูกกระตุ้นขึ้นมาในที่สุด

 

          อวี๋เฟิงก้าวเท้าที่หนักอึ้งอย่างเชื่องช้าเล็กน้อย  แต่ในที่สุดก็สามารถคืบคลานมานั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่อีกฟากข้างของมันได้ ค่อยกล่าว

 

          “อย่างนั้นเรามาสนทนากันเถอะ” ว่าแล้วนางก็ไม่รอคำอนุญาต พลิกถ้วยชาอีกใบ รินให้ตนเองอย่างหน้าตาเฉย

 

          อวี๋เฟิงพอจะจำได้ว่าชาที่มันเคยเอามาให้คราวอยู่ในศาลานอกจากจะมีกลิ่นหอมที่ดียังช่วยให้หายคลื่นเหียนได้ ชาที่มันเคยเอามาให้นางดื่มเมื่อมาปรากฏหายในห้องนอนนางคืนนั้นก็ยังไม่เลว  ดังนั้น ความคาดหวังของท่านแม่ทัพต่อชาถ้วยนี้ย่อมไม่ต่ำ

 

          แต่ยามถ้วยชาที่มีไอควันเล็กน้อยมาจรดจ่ออยู่ที่ริมฝีปาก กลิ่นหอมอ่อนๆที่แตกต่างไปจากที่เคยลิ้มรส ทว่ากลับคล้ายเคยได้กลิ่นจากที่อื่นเมื่อนานมาแล้วทำให้อวี๋เฟิงพลันชะงักงัน

 

          ท่านแม่ทัพวางถ้วยชาลงช้าๆ

 

          ผู้ใดจะรู้ว่านางยังวางถ้วยไม่ทันเรียบร้อยดี มือของเจ้าคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามจะคว้าหมับแย่งถ้วยชาไปเสียนี่ และไม่ทราบเพราะเหตุใด ปลายนิ้วของมันจึงเย็นเฉียบราวก้อนน้ำแข็งด้านนอก

 

          อารามตกใจทำให้อวี๋เฟิงแหงนหน้าขึ้นมองมัน ทันเห็นมันกรอกน้ำชาถ้วยนั้นเข้าปากตนเองก่อนตวัดมือมาทางนางวูบ

 

          สัญชาตญาณของอดีตแม่ทัพใหญ่ย่อมสั่งให้อวี๋เฟิงพลิกกายหลบ แต่ร่างกายที่ไม่ได้เป็นของนางย่อมไม่อาจเคลื่อนไหวได้ทัน อวี๋เฟิงไม่ทันแม้แต่จะกระดิกตัวสักนิด อุ้งมือแกร่งของอีกฝ่ายก็กอบกุมเรือนผมดำขลับของนางพร้อมกระตุกน้อยๆให้อวี๋เฟิงเงยหน้าขึ้นอีก

 

          เพื่อรองรับริมฝีปากร้อนรุ่มของมันที่ประกบลงมาอย่างรวดเร็ว

 

          น้ำชาที่กรุ่นกลิ่นของสุราหอมหวานชวนให้มึนเมาไหลเทเข้าสู่ปากของอวี๋เฟิงและร่วงหล่นไปในลำคออย่างรวดเร็วไม่แพ้กัน ร่างกายของหลี่เฟิงเอ๋อร์ไม่อาจควบคุมลมหายใจได้ หากไม่ต้องการสำลัก อวี๋เฟิงก็มีแต่ต้องกลืนน้ำชาเหล่านั้นลงคอไป

 

          ทว่ามารดามันเถอะ ! น้ำชาก็กลืนแล้ว ใครจะรู้ว่าปลายลิ้นที่ร้อนผ่าวได้ยิ่งกว่าริมฝีปากจะรุกรานตามมา ไล้เลียลงบนฟันหน้าและเขี้ยวเล็กๆของหลี่เฟิงเอ๋อร์ ก่อนที่มันจะกัดย้ำลงบนริมฝีปากนางเบาๆ พาให้ริมฝีปากของนางร้อนฉ่าตามมันไปด้วย

 

          ความร้อนที่เหมือนจะเคลื่อนที่ได้ไหลจากริมฝีปากฉีดขึ้นสู่ผิวแก้ม  แต่นั่นยังไม่เท่ากับร่างกายที่คล้ายถูกความร้อนพวกนี้ชักนำ ความปั่นป่วนในร่างกายที่ก่อนหน้านี้คลายลงคล้ายจะพุ่งขึ้นมาอีกครั้ง ทำให้มือของนางที่กำแน่นยกขึ้นผลักมันออกไปทันที

 

          แต่มือของนางไม่ทันสัมผัสแม้แต่ชายเสื้อมัน เสี่ยวซู่จื่อพลันถอนริมฝีปากออก แทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่อวี๋เฟิงไม่อาจทานทนได้อีก กระอักเอาโลหิตออกมาหนึ่งคำเล็กๆ !

 

          โลหิตที่ออกจากปากอวี๋เฟิงมิได้เป็นสีแดงสดเช่นเลือดจากบาดแผลอย่างหลี่ทิงเสวี่ย แต่กลับมีสีค่อนข้างคล้ำที่ชวนให้ตื่นตะลึงและเหนียวหนืดอยู่บ้าง เพราะนี่ย่อมมิใช่โลหิตธรรมดา แต่เป็นโลหิตที่กำลังผนึกกำลังยุทธ์ในร่างกายของนางและหากคิดตามหลักการของหลี่หลันอวี่ โลหิตเหล่านี้จะกลายเป็นอาหารให้จิตมารเติบใหญ่ต่อไป !

 

          “เจ้า....” อวี๋เฟิงยกมือขึ้นกุมหน้าอก หอบหายใจจนตัวโยน ความเจ็บปวดและหนักอึ้งก่อนหน้านี้ของร่างกายไม่มีอีกต่อไป แต่ความร้อนวูบวาบสลับกับเย็นเยือกที่ปรวนแปรไม่หยุดนิ่งทั่วร่างกลับกำลังกลืนกินเรี่ยวแรงของนางไปมากกว่าเดิม

 

          ท่านแม่ทัพถลึงตามองมันอย่างดุร้าย ที่สุดยังอดไม่ได้ ต้องเค้นแรงร้องด่าไปหนึ่งคำว่า บัดซบ

 

          ทว่าเสี่ยวซู่จื่อคล้ายมิได้นำพาต่อสิ่งเหล่านั้น ตรงกันข้าม มันคล้ายดูอารมณ์ดีขึ้นอย่างยิ่ง ในดวงตาสีราตรีสะท้อนภาพของหญิงสาวที่สองแก้มแดงเรื่อเชิญชวนให้คิดฝังจมูกลงไปสัมผัสสักครา

 

          แต่มันมิได้กระทำ เพียงเอ่ยวาจาเสียงเรื่อยเฉื่อยราวพูดเรื่องดินฟ้าอากาศว่า

 

          “ที่แท้เจ้าก็ดื่มโลหิตเพื่อจัดการกับพลังยุทธ์ในร่างของตนเองไปแล้วจริงๆ.....”

 

(โปรดติดตามต่อตอนถัดไป)

 

          ขออภัยด้วยนะคะที่เสี้ยวบทนี้จะสั้นๆหน่อย OTL

          ไม่ได้มีเจตนาจะตัดให้ค้างคาถึงเพียงนี้แต่อย่างใดค่ะ เพียงแต่ตาคนเขียนจะปิดและเริ่มเบลอๆแล้วเลยขอตัดไว้เท่านี้ก่อนนะคะ

 

          แต่ถึงอย่างนั้นก็อดเม้าท์ไม่ได้...ก่อนอื่นเลยไม่ได้ทำเชิงอรรถไว้ เผื่อมีท่านไหนสงสัย เก้าอี้ไท่ซือ คือเก้าอี้แบบมีพนักและเท้าแขนค่ะ หากท่านไหนนึกภาพไม่ออก ลองถาม google ด้วยคำว่า Taishi chair ดูได้นะคะ !

 

          และสำหรับตอนนี้ ผู้เขียนนึกถึงเมื่อสักพักก่อนหน้านี้ที่ผู้เขียนคุยกับเพื่อนแล้วเพื่อนถามว่าตกลงกลียุคแห่งแคว้นอวิ๋นเป็นเรื่องแนวไหน

 

          ผู้เขียนตอบว่าอย่างน้อยก็มีความรักในเรื่องน่า ! แต่เพื่อนทำหน้าไม่เชื่อเอาเสียเลย

 

          เอาฉากนี้ไปอวดเพื่อนได้แล้วค่ะ !

 

          ...ว่าไปแล้วเหมือนผู้เขียนจะเพี้ยนๆพูดจาอะไรแปร่งๆอยู่บ้างจริงๆ ขออำลาไปพักผ่อนคืนนี้ก่อนนะคะ จะได้ลุกมาเขียนฉากต่อจากนี้ไปที่ยังมีเรื่องมีราวอีกมากมาย ---- ที่มันอาจจะไม่มีความหวานสักนิดก็ได้ (นี่ก็ใช่ว่าจะมี เขาแค่บังคับป้อนเหล้ากัน......)

 

          ขอบคุณทุกท่านที่คอมเม้นต์ ให้กำลังใจ และติดตามอยู่เสมอด้วยนะค้า ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 182 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #522 LR041 (@saiopza) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 22:16
    เลือกลงเรือไม่ถูกกันเลยทีเดียว><
    #522
    1
    • #522-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 34)
      13 ตุลาคม 2561 / 14:43
      ไม่ต้องรีบไม่ต้องร้อนค่ะ ท่าเรากว้างขวางรับเรือได้หลายลำค่ะ !
      #522-1
  2. #419 K_sushi_P (@K_sushi_P) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 15:44
    ทำไมชั้นชอบท่านอ๋องมากกว่าาาา
    #419
    0
  3. #403 ฟู่เอ๋อร์ (@maymal) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 22:29

    เราชอบคนนี้จริงๆๆๆ ลงเรือเลยได้มั้ย โอ๊ยยย

    #403
    0
  4. #306 _jh408 (@ppciiz) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 12:03
    กรี้ดดดดดทำดีมากเสี่ยวซู่จื่อ!! นายทำดีมากเรือเราไม่เป็นเรือผีแล้ว
    #306
    1
    • #306-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 34)
      11 กันยายน 2561 / 01:20
      อดรนทนไม่ได้ ขอตอบคอมเม้นต์นี้แยกเลยค่ะ ฮา
      ตอนนี้ใจความสำคัญที่ท่านแม่ทัพอยากให้เสี่ยวซู่จื่อเป็นผีแทนก็เป็นได้ค่ะ....
      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ><
      #306-1
  5. #240 nikkhgv23 (@nikkhgv23) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 06:42
    ว้าววววเค้าจูบกันค่ะ
    #240
    1
    • #240-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 34)
      1 กันยายน 2561 / 01:32
      หลายเสียงยืนยันว่าแค่ป้อนชาค่ะ ไม่นับ !
      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #240-1
  6. #237 g7ags (@g7ags) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 20:46
    ว้ายยย เขินๆๆๆ รอตอนต่อไปน้าา
    #237
    1
    • #237-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 34)
      31 สิงหาคม 2561 / 01:59
      ใจเย็นๆค่า ทางนี้แอบเขินทางท่านแม่ทัพกำลังเกรี้ยวกราดค่ะ ฮา
      ขอบคุณที่ติดตามมากๆนะคะ
      #237-1
  7. #235 AutjimaMitsiri (@AutjimaMitsiri) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 10:09

    รออยู่นะคะ สนุกมากค่ะ
    #235
    1
    • #235-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 34)
      31 สิงหาคม 2561 / 01:58
      ขอบคุณที่ติดตามค่า มาอัพตอนใหม่แล้วแต่สั้นๆหน่อย ขออภัยด้วยนะคะ OTL
      #235-1
  8. #234 Around_Me (@Around_Me) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 09:48

    ทำไมฟินนนน อร๊ายยย #ลงเรือนี้แหละค่ะ

    #234
    1
    • #234-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 34)
      31 สิงหาคม 2561 / 01:57
      ยะ...ยินดีต้อนรับขึนเรือนะคะ แต่ใจเย็นๆรับชูชีพรับอะไรด้วยไหมคะ(?)
      ขอบคุณที่ติดตามค่า
      #234-1
  9. #233 mee_pa (@mee_pa) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 07:49
    ว้าว ท่านแม่ทัพก็มีฉากแบบนี้กับเค้าเหมือนกัน
    #233
    1
    • #233-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 34)
      31 สิงหาคม 2561 / 01:57
      ท่านแม่ทัพมีฉากกระอักเลือดกับเขาจนได้ค่ะ หลังจากเป็นลมและอาเจียนมานาน ฮา
      ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ ><
      #233-1
  10. #232 Maliboo22 (@Maliboo22) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 07:32
    คืออาร้ายยย
    #232
    1
    • #232-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 34)
      31 สิงหาคม 2561 / 01:56
      ป้อนน้ำชากันเฉยๆค่ะ ไม่มีอันใด 'v'
      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #232-1
  11. #231 STI .45 (@gval) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 06:52

    รอน้า สนุกมากค่ะ
    #231
    1
    • #231-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 34)
      31 สิงหาคม 2561 / 01:56
      ขอบคุณสำหรับการติดตามอยู่เสมอเช่นกันนะคะ นำส่งตอนใหม่โดยพลันแล้วค่า ><
      #231-1
  12. #230 โซน (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 03:12

    เเชียรโซวอ๋องแต่ซ่งจือก้อยากได้ฮาเรมค่ะท่านแม่ทัพ

    #230
    1
    • #230-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 34)
      31 สิงหาคม 2561 / 01:55
      นาทีนี้ท่านแม่ทัพบอกไม่เอาสักคนค่ะ ฮา
      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #230-1
  13. #229 meduzabencz (@meduzabencz) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 01:44
    ที่ไม่ซบอารมณ์ เพราะท่านแม่ทัพไปแอบชิมเลือดสาวมาหยอออ รู้สึกฟินแบบแปลกๆ
    #229
    1
    • #229-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 34)
      30 สิงหาคม 2561 / 02:10
      ขออนุญาตมาตอบรวบตรงนี้นะคะ ><

      อบากบอกว่าผู้เขียนก็ชอบที่ได้เขียนหลันอวี่ค่ะ ทีแรกยังไม่ได้ชอบขนาดนี้แต่บางจังหวะก็เห็นด้วยว่านางน่าเอ็นดูค่ะ สังเกตท่านแม่ทัพจะชอบเรียกหลันอวี่ว่านางหนู ขณะที่เสี่ยวซู่จื่อจากขันทีน้อยเป็นคำด่าไปตลอดแล้วค่ะ ฮา

      ดีใจที่สนุกกับตอนนี้นะค้า...เดี๋ยวตอนหย้าอาจจะมียิ่งกว่า....ในทางไหนสักทางก็ได้ต่ะ แฮะๆ

      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #229-1