云乱 - กลียุคแห่งแคว้นอวิ๋น

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 81,047 Views

  • 654 Comments

  • 2,100 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    242

    Overall
    81,047

ตอนที่ 2 : บทที่ ๑ สวรรค์ไม่กลั่นแกล้งคนดี นรกก็ไม่ละเว้นคนชั่ว (๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9117
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 513 ครั้ง
    20 ก.ค. 61

บทที่ ๑ สวรรค์ไม่กลั่นแกล้งคนดี นรกก็ไม่ละเว้นคนชั่ว

(๑)


          ความจริงแล้ว จะเรื่องเล่าของชาวบ้านก็ดี บันทึกประวัติศาสตร์ของซือเต๋อซุ่นก็ดี ล้วนเป็นเรื่องหลอกลวงทั้งสิ้น

          ควรกล่าวให้ชัดเจนก็คือ ผลงานแห่งเกียรติศักดิ์ความเลื่องชื่อของท่านแม่ทัพอวี๋เฟิงนั้นเป็นเรื่องจริงอย่างไร้ข้อสงสัย แต่ประวัติของท่านแม่ทัพจะฉบับบันทึกประวัติศาสตร์ หรือฉบับเรื่องเล่าของชาวบ้าน ล้วนห่างไกลจากความเป็นจริงอย่างสิ้นเชิง

          ดังเช่นประการแรก และเป็นประการสำคัญที่สุดคือ อวี๋เฟิงเป็นสตรี....

          ประการถัดมา นางเป็นบุตรีแท้ๆของผู้ตรวจการอวี๋และภรรยาหลวง และย่อมเป็นพี่สาวแท้ๆของบุตรชายคนรองที่น่าสงสารของตระกูลอวี๋ ผู้เป็นดั่งตัวประกอบในเรื่องเล่า

          เมื่อรำลึกถึงความเป็นจริงเหล่านี้ ซึ่งได้ล้มหายตายไปจากหน้าประวัติศาสตร์พร้อมผู้คนที่คงไม่รั้งอยู่แล้ว อวี๋เฟิงที่อยู่ในร่างของหลี่เฟิงเอ๋อร์ก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างหดหู่

          ก่อนจะเข้านอน นางยังดื่มสุราล้ำค่าของแคว้นฉางหมิงที่จักรพรรดิประทานให้เป็นบำเหน็จกับพี่น้อง ทั้งยังกระเซ้าเจ้ารองแม่ทัพที่คิดจะแต่งภรรยา ว่าสุรางานวิวาห์ของมันต้องล้ำเลิศกว่านี้

          จำได้ว่ารองแม่ทัพที่ถูกพี่น้องทั้งหลายรังแกแล้วรังแกอีกไม่อาจกล้ำกลืนฝืนทน กล่าววาจาถามไถ่ทวงหาเหล้ามงคลของนางบ้าง ยังผลให้อวี๋เฟิงทอดถอนใจว่านางเองใช่จะไม่อยากสร้างครอบครัว แต่ไหนเลยสวรรค์จะปรานีตนเองถึงเพียงนั้น

          นางเพียงแต่บ่นอย่างไม่คิดอะไรแล้วก็เข้านอน....ไฉนพอตื่นขึ้นมาเวลาก็ไหลผ่านไปถึง 60 ปี แถมตนเองยังอยู่ในร่างของสาวน้อยที่เรี่ยวแรงจะกระโดดลงจากเตียงยังไม่มีเช่นนี้อีก

          อวี๋เฟิงถอนหายใจจนแทบจะไม่มีลมหายใจให้ถอน ถอนหายใจเสียจนสาวใช้แน่งน้อยสองนางที่คอยดูแลต่างทำสีหน้าหวาดหวั่นซุบซิบแก่กัน สุดท้ายหนึ่งในนั้นตัดสินใจวิ่งจนกระโปรงสีกลีบบัวปลิวไปรายงานนายท่าน

          อวี๋เฟิงขี้เกียจจะห้าม และรู้ดีว่าห้ามไปก็เปล่าประโยชน์ นางฟื้นขึ้นมาในร่างนี้ได้เจ็ดวัน สามวันแรกนั้นหมดไปกับความมึนงงทั้งกับสภาพแวดล้อมและสภาพร่างกายของตนเอง ได้แต่เบิ่งตาที่หนักอึ้งแทบลืมไม่ขึ้น กับเงี่ยหูที่อ่อนด้อยอย่างเหลือเกินนี้ฟังและมองรอบข้าง ถึงค่อยแน่ใจได้ว่ายามนี้นางมิใช่อวี๋เฟิงแล้วจริงๆ

          หลังจากนั้นอีกสามวัน อวี๋เฟิงค่อยเรียนรู้เรื่องของหลี่เฟิงเอ๋อร์เพิ่มขึ้นทีละเล็กน้อย ทราบว่าบิดาของนางที่ไม่เช้าก็เย็นจะต้องมาเยี่ยมเยือน หรือไม่หากติดงานการก็ต้องส่งคนสนิทมาคอยไถ่ถามนั้นเป็นถึงเจ้ากรมอาญาในรัชสมัยเสวียนฉีที่ ๒ ซึ่งจักรพรรดิเสวียนฉีนั้นเป็นหลานชายของจักรพรรดิเฉิงเต๋อนั่นเอง

          รายละเอียดของแผ่นดินภายนอก อวี๋เฟิงย่อมอยากรู้ใจแทบขาดว่าเป็นเช่นไร แต่จนใจที่สิ่งที่ได้รับรู้ต่อมากลับเป็นสถานะและสภาพของหลี่เฟิงเอ๋อร์ บุตรีที่เกิดจากภรรยาเอกคนก่อนของเจ้ากรมอาญาผู้นี้ร่างกายอ่อนแอ ป่วยกระเสาะกระแสะมาตั้งแต่เด็ก ผลัดเปลี่ยนฤดูคราวใดหากไม่ทันระวัง หลี่เฟิงเอ๋อร์ต้องนอนอยู่กับเตียงสามวันเจ็ดวันจึงค่อยลุกขึ้นเดินเป็นเป็ดไก่ไม่มีแรงเตาะแตะอยู่แต่ในห้องของตัวเองเป็นส่วนมาก

          แต่ถึงแม้ภรรยาเอกคนปัจจุบันของเจ้ากรมอาญาไม่ใช่มารดาบังเกิดเกล้าของหลี่เฟิงเอ๋อร์ หากนางก็ไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำ นับแต่อวี๋เฟิงฟื้นขึ้นมา ท่านแม่ผู้นี้ทุกสายจะต้องมาเยี่ยมเยือนหลี่เฟิงเอ๋อร์ หากนางลุกไม่ไหวลืมตาไม่ขึ้น อีกฝ่ายก็ไม่กล้าส่งเสียงดัง ได้แต่ถามไถ่อาการด้วยสุ้มเสียงแผ่วเบา กำชับกำชาสาวใช้ให้ดูแลให้ดี ตามท่านหมอมาตรวจให้ละเอียด และขาดเหลือสิ่งใดต้องแจ้งแก่นางทันที

          ฟังดูเป็นเรื่องราวที่น่าชื่นชม แต่อวี๋เฟิงที่พยายามรวบรวมเรี่ยวแรงจากร่างกายที่อ่อนแอกว่าไก่หน้าหนาวร่างนี้กลับรู้สึกไม่มีกะจิตกะใจชื่นชมสักนิด ยิ่งหนำซ้ำเมื่อนางร้องขอเนื้อมาเพิ่มในมื้ออาหารเพื่อบำรุงร่างกาย สาวใช้ทั้งสองกลับทำหน้าราวกับถูกผีหลอก พึมพำแก่กันว่าก่อนนี้หลี่เฟิงเอ๋อร์ไม่เคยมากเรื่องกับข้าวกับปลา ต้มผักมาให้สามก้านก็กินสามก้านไม่ร้องหาก้านที่สี่ เพราะทราบดีว่าร่างกายตนเองไม่แข็งแรง หากรับประทานอาหารผิดพลาดเพียงนิดอาจกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้

          ยายมันเถอะ ! ตอนนางรบทัพอยู่ทะเลทรายเคยพลัดกับทัพเสบียงจนขาดแคลนอาหาร ตอนนั้นยังฉีกเนื้อแมงป่องกินได้ ไฉนเมืองหลวงในอีกหลายสิบปีให้หลังจวนเจ้ากรมอาญากลับมีผักให้กินได้แค่สามก้าน แคว้นอวิ๋นของนางกลายเป็นอะไรไปแล้ว !

          ลงท้ายเพียงน่องไก่ชิ้นเดียวที่ขอไปตั้งแต่เมื่อวานยังไม่ตกถึงท้องอวี๋เฟิง มาตอนสายของวันที่เจ็ดพอดิบพอดี ไก่ไม่มา ที่มากลับเป็นคนแทนเสียนี่

          อวี๋เฟิงนอนกะพริบตาปริบๆ มองดูร่างแน่งน้อยอ่อนหวานของสตรีที่ดูน่าทะนุถนอมสมศักดิ์ภรรยาเอกเจ้ากรมอาญา นางให้สาวใช้ประคองมือมานั่งข้างเตียงหลี่เฟิงเอ๋อร์ ไม่ออกปากเว้นมารยาท แต่บนใบหน้าที่งามล้ำนั้นกลับเต็มไปด้วยความกังวลใจเมื่อไถ่ถาม

          เฟิงเอ๋อร์....เจ้าใช่ยังคิดมากเรื่องที่ท่านอ๋องว่ากล่าวเจ้าอยู่อีกหรือ ?”

          ถ้าให้ถามได้....อวี๋เฟิงบ่อมอยากร้องถามแม่เลี้ยงของหลี่เฟิงเอ๋อร์ว่าอ๋องไหน....และเหตุใดเรื่องน่องไก่ถึงกลายเป็นเรื่องอ๋องไปได้ ?

          แต่ในเมื่อนางไม่อาจถาม...เพราะนางมิใช่หลี่เฟิงเอ๋อร์นั้นหนึ่ง แต่อีกประการคือคอของหลี่เฟิงเอ๋อร์นั้นสากระคายไร้เสียงเป็นอย่างยิ่ง ร้องขอน้ำชาไปคำ สาวใช้ก็ว่าต้องให้นางดื่มเป็นเวลาสลับกับยาต้ม ฟังคำพวกนี้ซ้ำซากไปมา อวี๋เฟิงก็เริ่มมองเห็นห้องน้อยแห่งนี้ใกล้เคียงทะเลทรายตะวันตกไปทุกทีๆ..

          อย่างไรก็ตาม ตอนนี้อวี๋เฟิงในตัวหลี่เฟิงเอ๋อร์ย่อมทำได้เพียงกะพริบตาปริบๆ ฟังแม่เลี้ยงที่อ่อนหวานทั้งใบหน้าทั้งน้ำเสียงเอ่ยคำต่อว่า

          เฟิงเอ๋อร์ ท่านอ๋องเพียงแต่เย้าแหย่เจ้าเล่นเท่านั้น ทั้งราชโองการ ทั้งกำหนดงานวิวาห์ล้วนประกาศออกมาแล้ว เจ้าเป็นว่าที่พระชายาของท่านอ๋อง ไยต้องคิดมากด้วยเล่า ?”

          เมื่อได้ยินประโยคนั้น ท่านแม่ทัพในร่างของบุตรีเจ้ากรมอาญาพลันอึ้งไปอึดใจ ไม่เพียงจากความตระหนกที่ตระหนักได้ว่าก่อนนอนนางเป็นท่านแม่ทัพอยู่ดีๆ ไฉนตื่นมาจึงกลายเป็นว่าที่พระชายาได้เท่านั้น

          แต่ยังนึกถึงคำกล่าวถามไถ่สวรรค์เรื่องคู่ครองของตนเองที่รำพันไปก่อนนอน....

          ......นี่คือสวรรค์มอบโอกาสให้นาง หรือการลงทัณฑ์ของสวรรค์ต่อบาปเวรที่ผ่านมาของนางกัน ?????

 

          หลังจากนั้น เมื่ออวี๋เฟิงได้สติจากอาการหน้ามืดของร่างกายที่อ่อนแออย่างบัดซบของหลี่เฟิงเอ๋อร์ อดีตแม่ทัพขั้นสองแห่งรัชสมัยเฉิงเต๋อก็ตัดสินใจก่นด่าสวรรค์แทนหลี่เฟิงเอ๋อร์ตัวจริงที่นางก่นด่ามาก่อนหน้านี้หลายวัน พร้อมสาบานในใจ

          ยายมันเถอะ ! ไม่ว่าเป็นภูตมารปีศาจ หรือต่อให้เป็นเทพเซียนจากที่ใด หากนางรู้ว่าใครเป็นต้นเหตุของเรื่องนี้ นางจะอัดมันจนร้องหาบิดา มารดาจำหน้าไม่ได้เลยทีเดียว !

          ทว่ายามนี้ไม่ต้องพูดถึงลุกไปอัดคนหรือเทพเซียน เพราะหลังจากลืมตาตื่นมา เพียงหมายใจอยากจะยันกายขึ้นมาดื่มชา อวี๋เฟิงที่อยู่ในร่างสาวน้อยปวกเปียกยังไม่อาจทำได้ แม้แต่แรงจะตะโกนเรียกสาวใช้ยังร่อยหรอ หลงเหลือเพียงเสียงครางระโหยราวปลาขาดน้ำกำลังจะขาดใจอย่างไรอย่างนั้น

          นางคิดจะรวบรวมแรงปัดป่ายส่งเสียง ทว่าจากที่ไกลๆกลับมีอีกเสียงแว่วมาเสียก่อน

          ไม่น่าเลย เวรกรรมแท้ๆ….” เสียงนั้นแผ่วเบา คล้ายกระท่อนกระแท่นอยู่บ้างในทีแรกก่อนจะชัดเจนขึ้น และอวี๋เฟิงจำได้ว่านั่นเป็นเสียงของแม่เลี้ยงหลี่เฟิงเอ๋อร์

          …..จะร้องไห้ดั่งส่งศพไปทำไม นางยังไม่ตายเสียหน่อย !

          หากมีเรี่ยวแรง อวี๋เฟิงต้องลุกขึ้นมาตะเบ็งเสียงหยุดคำครวญแล้วแน่ แต่เนื่องจากไม่มี นางจึงได้แต่กัดฟันฟังต่อ

          ท่านแม่เอง...หักใจไว้บ้างน้ำเสียงอ่อนหวานใกล้เคียงกับเสียงแม่เลี้ยงหลี่เฟิงเอ๋อร์ดังขึ้น พร้อมการทอดถอนอีกเฮือกใหญ่ที่ค่อยๆชัดเจนขึ้นเรื่องของพี่สามนั้นท่านพ่อกลัดกลุ้มมาตั้งแต่ได้รับราชโองการ แต่จะว่าอย่างไรได้เล่า ใครใช้คราวนั้นท่านพ่อทูลทัดทานเรื่องขององค์ชายสี่….”

          พูดถึงตรงนี้ สตรีผู้นั้นก็ลดเสียงลง แต่อวี๋เฟิงยังพอได้ยิน เช่นเดียวกับปลายนิ้วที่กระดิกได้ในที่สุด

          “....องค์ชายสี่กับท่านอ๋องขัดแย้งกันมานานปี ข่าวลือเรื่องท่านอ๋อง.........วิปริต......กว่าครึ่งมิใช่มาจากทางองค์ชายสี่หรอกหรือ…”

          “....หาได้เป็นเพียงข่าวลือมารดาเลี้ยงของหลี่เฟิงเอ๋อร์กระซิบตอบ ในเสียงยังเจือแววสะอื้นท่านอ๋องนั้น…...วิปริตไม่ผิดหรอก บิดาเจ้าสืบแล้ว เรื่องสตรีที่ถูกหามออกทางประตูหลังของจวนอ๋องเหล่านั้นล้วน….”

          คล้ายการกล่าวถึงชะตาของสตรีเหล่านั้นเป็นเรื่องอันรันทดเกินไป ภรรยาเจ้ากรมอาญาจึงสะอื้นฮึกขึ้นมาอีกครั้ง ให้บุตรีของนางต้องปลอบโยนอีกสองสามครั้ง ก่อนพากันออกไปรับของว่างในยามบ่ายกัน

          ทิ้งอวี๋เฟิงไว้กับความฉงน…..ทั้งเรื่องของอ๋องวิปริตที่เกี่ยวพันกับหลี่เฟิงเอ๋อร์

          และ…….

          ยายมันเถอะ ! สุดท้ายนางก็ยังไม่ได้จิบชาแม้แต่ครึ่งคำ !!!

(โปรดติดตามอ่านต่อตอนถัดไป)


ขออนุญาตแบ่งส่วนมาลงนะคะ เนื่องจากพรุ่งนี้เรามีสอบค่ะ ปั่นไม่ทันแต่ก็อยากลง (ที่จริงกว่านั้นคือต้องอ่านหนังสือสอบ แต่ก็ขอเขียนสักนิด ฮือ) เพราะงั้นขอลงแบบเป็นเสี้ยวไว้ก่อนนะคะ

ภาวนาให้การสอบพรุ่งนี้ผ่านไปได้ด้วยดีด้วยเถอะค่ะ TvT


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 513 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #593 Petch_pt (@Petch_pt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 22:11
    ใครก็ได้เอาชาในแม่นางเอกดื่มทีเถอะ โอ้ยเพลียแทน55555
    #593
    1
    • #593-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 2)
      5 ธันวาคม 2561 / 18:07
      ความลำบากใน(การหาชาดื่มใน)วันนี้ จะเป็นบทเรียนและเพิ่มความหิวในวันหน้าค่ะ ฮา
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
      #593-1
  2. #569 b10_wnw (@b10_wnw) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 01:23
    ท่านอ๋องช่างแข็ง....แรงมาก
    #569
    0
  3. #556 MonMoonlover (@MonMoonlover) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 16:57
    มันต้องมีเงื่อนงำ
    #556
    0
  4. #549 Parkjimin19 (@panjawanbunkam71) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 12:13
    สงสารน้องง ดูอ่อนแอมากเลยแต่ขำทั้งเรื่องน่องไก่ทั้งเรื่องชา5555555555
    #549
    0
  5. #326 Tim2 (@Tim2) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 15:29
    นางพวกนี้น่าตะดีแตก
    #326
    1
    • #326-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 2)
      13 กันยายน 2561 / 02:14
      ตอนนี้ (เสี้ยวตอนที่ 43 หรือบทที่ 14) เริ่มมีเฉลยแบ็กอัพบางคนแล้วค่ะ ! สามารถติดตามต่อได้นะคะ ><
      ขอบคุณที่แวะเวียนมานะคะ
      #326-1
  6. #296 ญานภา (@wakanit) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 00:29

    ขำตรง อ่านมาตั้งนาน ยังไม่ได้ดื่มชาเลย ไม่แปลกใจที่ร่างกายอ่อนแอ

    #296
    1
    • #296-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 2)
      9 กันยายน 2561 / 02:29
      ถึงขนาดเจ้าตัวเอาไปเปรียบเทียบกับสมัยอยู่ทะเลทรายกันเลยทีเดียวค่ะ ;w;
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ><
      #296-1
  7. #273 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 01:08

    ขายออกคนใช้ไปได้ไหมเนี่ยย

    ขัดใจแทนนางงงง


    แล้ว คุณแม่เลี้ยงดีจริงหรือดีหลอกนะ


    สอบผ่านไปนานแล้วแน่เลย ทำได้นะคะ

    #273
    0
  8. #264 Diznie (@Diznie) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 08:04
    ยัยแม่เลี้ยงนีไม่ได้ดีตามที่เห็นใช่ไหมเนี่ย ปากก็ห่วงใยแต่การกระทำคนละเรื่อง
    #264
    1
    • #264-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 2)
      5 กันยายน 2561 / 02:28
      ราวๆบทถัดจากบทล่าสุด (บทที่ ๑๒ (๓) ) ก็ใกล้เฉลยปมนี้แล้วค่ะ ><
      ขอบคุณมากนะคะที่ติดตาม
      #264-1
  9. #242 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 07:58
    พลอคน่าสนใจมาก
    #242
    1
    • #242-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 2)
      1 กันยายน 2561 / 01:31
      ขออนุญาตตอบรวมตรงนี้นะคะ ว่ายินดีอย่างยิ่งที่เข้ามาอ่านค่า ><
      #242-1
  10. #223 Loading... (@mono-spoon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 15:58
    เราว่าสรรพนามบุรุษที่ 3 ใช้คำว่ามันแล้วดูแปลกๆง่ะ ดูห้วนๆไม่เหมาะกับยศตำแหน่งของตัวละครเท่าไหร่อ่ะค่ะ แต่โดยรวมพลอตดูน่าสนใจน่าติดตาม เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #223
    1
    • #223-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 2)
      29 สิงหาคม 2561 / 01:51
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจด้วยนะคะ เดี๋ยวผู้เขียนจะพยายามปรับปรุงค่า ><
      #223-1
  11. #73 baikhau (@baikhau) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 12:37
    สงสารนางจะได้ดื่มไหมล่ะน้ำนะ
    เหมือนแม่เลี้ยงจะใจดีแบบแปลกๆ
    เหมือนอยากให้นางตายเองเพราะอดอยาก ขาดสารอาหาร 555
    #73
    1
    • #73-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 2)
      6 สิงหาคม 2561 / 00:55
      ขออนุญาตตอบรวบนะคะ และขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์มากค่ะ
      ตอนนี้ท่านแม่เลี้ยงก็ปรากฎกายอีกแล้วค่ะ ลองจับพิรุธ(?)ปริศนาแม่เลี้ยงได้ค่ะ !
      #73-1
  12. #72 baikhau (@baikhau) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 12:29
    ชอบค่ะไรท์บรรยายได้น่าอ่านมาก
    #72
    0
  13. #49 _jh408 (@ppciiz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 00:41
    อยากจะยื่นกระบี่ให้ท่านแม่ทัพจริงๆยายมันเถิด!!
    #49
    0
  14. #6 คาริชม่า (@13045choo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 13:21
    อย่าให้ท่านแท่ทัพผู้นี้มีแรงน่ะ จะอัดให้นวบ
    #6
    1
    • #6-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 2)
      22 กรกฎาคม 2561 / 13:49
      ตอนนี้อย่าว่าแต่แรงอัดเลยค่ะ แรงเดินท่านแม่ทัพยังมีไม่พอ ได้แต่น่วมเองค่ะ TvT
      #6-1
  15. #4 sutto_disuke (@minnygym) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 17:44
    รอติดตามนะคะ ขอให้การสอบผ่านไปด้วยดี สู้ๆจ้า
    #4
    1
    • #4-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 2)
      22 กรกฎาคม 2561 / 13:47
      ขอบคุณสำหรับคำอวยพรมากๆนะคะ ขอบคุณที่ติดตามเสมอด้วยค่า ><
      #4-1
  16. #3 mee_pa (@mee_pa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 10:21
    ช่วยลุ้นให้นางเอกได้กินไก่ซะที
    #3
    1
    • #3-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 2)
      22 กรกฎาคม 2561 / 13:46
      ตอนนี้ท่านแม่ทัพอัพเกรดความอยากจากน่องไก่มาเป็นไก่เต็มๆตัวแล้วค่ะ แต่คนเขียนก็ไม่รู้เหมือนกันว่านางจะได้กินเมื่อไร TvT
      #3-1