云乱 - กลียุคแห่งแคว้นอวิ๋น

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 81,097 Views

  • 654 Comments

  • 2,099 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    292

    Overall
    81,097

ตอนที่ 11 : บทที่ ๔ ใต้บัลลังก์มังกรแห่งนี้ มีผู้ใดบ้างที่ยังสติดี ? (หลัง) (๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5982
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 343 ครั้ง
    3 ส.ค. 61


          บทที่ ๔ ใต้บัลลังก์มังกรแห่งนี้ มีผู้ใดบ้างที่ยังสติดี ? (หลัง)


          หากพริบตาที่ร่ำร้องออกไป อวี๋เฟิงก็พลันทราบแก่ใจ ว่านางทักคนผิดเสียแล้ว !


          พินิจมองดูคิ้วกระบี่บนใบหน้าคมสันที่คล้ายมีวัยมากกว่าที่เคยเห็นเล็กน้อย กับนัยน์ตาคมกริบที่เปล่งประกายเย็นชาแกมระแวดระวัง สิ่งเหล่านี้แม้มีความคล้ายคลึงเมื่อมองในปราดแรก แต่ยามมองให้กระจ่างกลับไม่มีทางเป็นคนที่ตนรู้จักไปได้


          เจ้าเด็กนั่น วันๆในหัวมีอยู่สามเรื่อง คือฝึกยุทธ์  ต่อสู้ และกินข้าว...เว้นสามเรื่องนี้แล้ว หากให้มันคิดเรื่องอื่น เกรงว่าให้ไปผ่าฟืนหาบน้ำขึ้นลงบนเขาโดยไม่หยุดพักสักสามวัน มันยังจะยินดีกว่า


          คนเช่นนั้นไหนเลยจะมีสีหน้าและแววตาแบบที่ปรากฏอยู่ตรงหน้านางได้


          “.....เจ้าเรียกผู้ใดเป็นขนมเยวี่ยปิ่ง”


          น้ำเสียงที่เอ่ยถามเย็นชา ทั้งยังแฝงพลังกดดันบางอย่างที่พาให้ทั้งร่างรู้สึกเย็นยะเยือกแม้จะมีเสื้อคลุมผืนใหญ่กางกั้นขวางไว้ แต่ยามดวงตาคู่นั้นมองมา อวี๋เฟิงคล้ายสัมผัสได้ถึงพลังอันไร้รูปร่างอย่างหนึ่งที่พาให้ผู้คนพรั่นพรึงได้จริงๆ


          อวี๋เฟิงยกยิ้มกว้างอย่างห้ามไม่อยู่


          มารดามันเถอะ ! เห็นอย่างนี้นางค่อยโล่งใจหน่อย...ไม่ถูก นางโล่งใจอย่างยิ่งเลยต่างหากเล่า !


          อารามยินดีทำให้อวี๋เฟิงไม่ทันสนใจคำถามของอีกฝ่าย นางเบิกดวงตาที่ดำขลับและคล้ายจะชุ่มชื้นอย่างยิ่งของหลี่เฟิงเอ๋อร์กวาดมองขึ้นๆลงๆ หมายจะหาสิ่งยืนยันให้แน่ใจอีกสักอย่าง....


          ท่วงท่านั้นทำให้ใบหน้าของผู้ที่เข้ามาในศาลาคล้ายจะกระตุกเล็กน้อย ลมหายใจที่เดิมทีเป็นจังหวะอย่างสม่ำเสมอเยี่ยงผู้เยี่ยมยุทธ์พลันเปลี่ยนเป็นหอบเล็กน้อย ดั่งถูกห้วงอารมณ์บางอย่างจู่โจมอย่างกะทันหัน บนหน้าผากกว้างได้รูปปรากฎเหงื่อเม็ดเล็กๆผุดพราย พร้อมกลิ่นหอมแปลกประหลาดที่ทำให้ผู้คนที่สัมผัสต้องค่อยๆสูดจมูกด้วยความพิศวงแกมพึงใจ


          อวี๋เฟิงแม้จะต้องอาศัยจมูกของหลี่เฟิงเอ๋อร์ ทว่านางก็ยังกระสากลิ่นหอมอ่อนๆนี้ได้อย่างชัดเจน ทำเอานางแทบอยากจะชันเข่าขึ้นมาตบฉาดเสียเดี๋ยวนั้น !


          ทว่าสิ่งที่ร่างกายของหลี่เฟิงเอ๋อร์กระทำได้ กลับเป็นการที่ลำคอพลันบังเกิดรสเปรี้ยวฝากอย่างประหลาดขึ้นมา ตามด้วยลมหอบเล็กๆที่เคยตีปะทะในท้องอย่างแผ่วเบาก่อนหน้านี้ได้กลายเป็นพายุหมุนวน ขับดันทุกสิ่งทุกอย่างให้พุ่งกลับขึ้นมา


          ร่างสูงสง่าสืบเท้าเข้ามาใกล้ ยื่นมือจะจับร่างที่โงนเงนคล้ายจะจากไปกับสายลมหนาว


          อวี๋เฟิงเริ่มสะอึกอย่างไม่อาจควบคุม โก่งคอไปด้านหน้าในจังหวะเดียวกัน


          เสี่ยวซู่จื่อที่เพิ่งวิ่งกลับมาพร้อมปิ่นโตเถาใหญ่พอดีตาค้าง....มองคุณหนูสามแห่งจวนเจ้ากรมอาญาโก่งคออาเจียนใส่โซ่วอ๋องอย่างทำอันใดไม่ถูก

 

 


          “......” เสียงห้าวพึมพำบางอย่างลอดไรฟัน อวี๋เฟิงฟังไม่ถนัด แต่คล้ายๆจะเป็นคำที่นางเคยได้ยินบิดาสบถบ่อยๆในสมัยก่อนว่า ตัวบัดซบ


          เสี่ยวซู่จื่อเองก็ดูท่าจะได้ยินเช่นกัน ขันทีน้อยจึงก้มหน้างุด เช็ดพื้นที่เปรอเปื้อนคราบ....ยังดีอยู่หรอกว่าคุณหนูสามไม่ถึงกับอาเจียนเอาทุกอย่างออกมาหมดไส้หมดพุง เพียงมีอาการคล้ายลมในท้องตีย้อนขึ้นมาเล็กน้อย มิฉะนั้นแล้ว....เสี่ยวซู่จื่อเกรงว่ากระทั่งตนเองก็อาจจะกินซาลาเปาไส้เนื้อที่ได้รับมาไม่ลงเช่นเดียวกัน


          หากแม้ในใจคิดเช่นนี้ เสี่ยวซู่จื่อก็ยังไม่กล้าชำเลืองไปทางโซ่วอ๋องที่ทั้งร่างกายและเสื้อผ้ายังสะอาดเอี่ยม เพราะในชั่วกะพริบตาสุดท้าย ท่านอ๋องพลันสืบเท้าถอยหลังไปได้ทันท่วงที จึงรอดพ้นจากคราบสกปรกที่หลี่เฟิงเอ๋อร์ปล่อยออกมาได้ ทว่าอารมณ์ที่ปรากฏบนใบหน้านั้น........


          “....ยังจะชักช้าอันใดอยู่อีก” สุ้มเสียงของโซ่วอ๋องยังเรียบเรื่อย เหมือนคราวเอ่ยสนทนากับผู้ทรงศักดิ์ด้วยกัน แต่เสี่ยวซู่จื่อที่ถูกน้ำเสียงเช่นนี้เอ่ยด้วย กลับตัวสั่นเทา


          ในยามเดียวกันนี้ อวี๋เฟิงเพิ่งใช้แขนเสื้อที่ตอนนี้ไม่เหลือความขาวซับที่มุมปากเล็กน้อย จากนั้นค่อยนึกได้ว่าตนเองได้รับผ้าเช็ดหน้ามาจากเสี่ยวซู่จื่อที่น่าจะสะอาดกว่า หากนางไม่ทันหยิบใช้ เสียงพูดเรียบๆของโซ่วอ๋องก็ดึงความสนใจไปเสียก่อน


          ท่านแม่ทัพมองดูเงาร่างสูงใหญ่ของโซ่วอ๋องและขันทีน้อย...ทั้งที่ความจริงแล้วเสี่ยวซู่จื่อก็มิได้ตัวเล็กถึงเพียงนั้น หากยามอยู่ต่อหน้าผู้มีบรรดาศักดิ์เป็นอ๋อง เป็นเชื้อพระวงศ์ของแคว้น ต่อให้มันตัวใหญ่กว่านี้อีกสักสิบเท่า ก็เกรงว่ามันคงจะยังหมอบต่ำให้ตัวเล็กกว่านี้อยู่ดี


          อวี๋เฟิงมิได้รู้สึกปวดใจที่ต้องมองภาพนี้ ยิ่งมิได้รู้สึกคุณธรรมในร่างลุกโชนจนส่งเสียงตวาดเจื้อยแจ้ว

          

          ท่านแม่ทัพเพียงแต่นึกขึ้นได้


          “เสี่ยวซู่จื่อ” เสียงเรียกของนางแหบพร่าเล็กน้อย “ขอน้ำชาให้ข้าสักถ้วยเถอะ”


          โก่งคออาเจียนออกไปเพียงนั้น ลำคอย่อมต้องแห้งผากเป็นเรื่องธรรมดา....ยังดีว่าเจ้าเสี่ยวซู่จื่อฉลาดพอที่นอกจากปิ่นโตแล้วยังถือกาน้ำชาที่ยังมีควันฉุยติดมือมาให้นางด้วย !


          “.....” เสี่ยวซู่จื่อมองปลายเท้าของโซ่วอ๋องที่ยังมิมีทีท่าใดก่อนเล็กน้อย ค่อยรับคำเสียงเบา แล้วคลานไปรินน้ำชาประคองส่งให้คุณหนูสามด้วยความซาบซึ้งอย่างถึงที่สุด ที่ช่วยพาเขาออกจากเบื้องหน้าท่านอ๋อง


          ปลายนิ้วเรียวที่สั่นเล็กน้อยของหลี่เฟิงเอ๋อร์เอื้อมประคองถ้วยน้ำชาขึ้น อวี๋เฟิงต้องเตือนตัวเองกว่าสิบรอบมิให้เทน้ำชาพรวดลงลำคอในคำเดียว หากค่อยๆจิบละเลียดให้ลำคอชุ่มชื้นทีละน้อย


          การตัดสินใจหนนี้กลับเป็นเรื่องถูกต้องอย่างยากจะหาได้ ไม่ทราบว่าเสี่ยวซู่จื่อไปหาน้ำชามาจากที่ใด แต่เพียงคำแรกที่จิบเข้าไป กลิ่นหอมอ่อนๆของใบชาก็ค่อยๆลบเลือนความคลื่นเหียนกับกลิ่นอันน่าพิศวงที่เดิมทีคล้ายจะยังติดอยู่ปลายจมูกไปจนหมดสิ้น ตามด้วยจิบที่สองที่ปล่อยให้ความชุ่มชื้นไปลูบประคองปลอบประโลมลำคอของนาง


          อวี๋เฟิงชำเลืองมองขันทีน้อยที่กลับไปก้มหน้างุดหนึ่งที แล้วเลื่อนสายตาขึ้น สบกับดวงตาเย็นชาที่มองมาก่อนของโซ่วอ๋อง


          อีกฝ่ายมองมา นางมองไป ชาหมดถ้วย อวี๋เฟิงตัดสินใจยื่นถ้วยเปล่าส่งให้เสี่ยวซู่จื่อ


          “อีกถ้วย”


          ขันทีน้อยช้อนตาขึ้นมาแวบหนึ่ง อวี๋เฟิงไม่ได้เหลือบมองไป ทันเห็นแค่ศีรษะของมันที่คล้ายยกขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น ก่อนที่ถ้วยชาที่ว่างเปล่าในมือจะถูกเติมเต็มอีกครั้ง ให้นางยกขึ้นจิบ


          คราวนี้โซ่วอ๋องไม่เงียบแล้ว


          “ดูเหมือนเจ้าจะมีอารมณ์สุนทรีย์ขึ้นไม่น้อย” เขาว่า สองมือยกขึ้นไพล่หลัง หากตายังมองตรงมาที่นาง


          .....อวี๋เฟิงดื่มชาต่อไปราวไม่สะทกสะท้าน นี่ย่อมไม่เกี่ยวกับว่าอารมณ์สุนทรีย์หรือไม่ ยายเจ้าเถอะ ! นางเพียงแต่คอแห้งเท่านั้น  !


          เห็นได้ชัดว่าท่าทางเช่นนั้นของหลี่เฟิงเอ๋อร์คลับคล้ายไปกระตุ้นสิ่งใดในตัวโซ่วอ๋องขึ้นมาอีก บนวงหน้าจึงค่อยปรากฏรอยยิ้มที่ไร้แววขบขันเฉกเช่นในแววตาขึ้น และเพียงชั่วกะพริบตาเดียวร่างสูงแฝงเค้าไอแห่งอำนาจอันเยือกเย็นก็มาปรากฎเบื้องหน้าหลี่เฟิงเอ๋อร์ แทบเอื้อมมือมาสัมผัสนางได้ !


          พลังยุทธ์อันประเสริฐ ! อวี๋เฟิงอุทานในใจหนึ่งคำ ก่อนเบิกตากว้างเมื่อพบว่าอยู่ๆอีกฝ่ายกลับก้มหน้ามาใกล้นาง


          “ที่แท้เจ้าอยากเรียกร้องความสนใจจากข้าถึงเพียงนี้ ดูทีแล้วเมื่อคราวก่อนใจจริงของเจ้าคงพึงใจไม่น้อยกระ -----“


          อวี๋เฟิงสำลักน้ำชาอีกพรวด ไม่ทันฟังเสียงห้าวที่หนนี้เจือความแหบพร่าอันสมควรชวนเคลิบเคลิ้มของอีกฝ่ายจบประโยคดี ขนทั้งร่างของหลี่เฟิงเอ๋อร์ในที่สุดก็คล้ายจะลุกชันตามความรู้สึกของนางในที่สุด ตามด้วยอาการคลื่นเหียนที่วิ่งกลับมาอีกรอบเร็วเสียยิ่งกว่าเสี่ยวซู่จื่อที่ไปเอาอาหารมาให้นาง


          เสี่ยวซู่จื่อที่อยู่ระยะใกล้ตั้งแต่ต้นจนจบพูดไม่ออก เผลอเงยหน้าขึ้นมามองโซ่วอ๋องผู้ยิ่งใหญ่ด้วยแววตาสงสารเป็นครั้งแรกในชีวิต

 


(โปรดติดตามต่อตอนถัดไป)

 

          สารภาพค่ะ ตอนเขียนฉากนี้ไม่ได้ตั้งใจให้ตลกแบบนี้ (ไม่แน่ใจว่าทุกท่านตลกหรือเปล่าคะ พอดีผู้เขียนเส้นตื้นเลยขำง่ายมากค่ะ....)

 

          ที่จริงนี่ควรเป็นฉากที่หนักหน่วง(?)อีกฉาก เผชิญหน้ากับโซ่วอ๋องผู้คล้ายจะมีความลับบางอย่างและไม่มีความปรารถนาดีกับหลี่เฟิงเอ๋อร์เลยสักนิด การเผชิญหน้านี้เกี่ยวพันถึงอนาคตของพวกเขาหลังจากนี้ ไม่มีไม่ได้ ไม่กล่าวถึงไม่ได้

 

          แต่สำหรับท่านแม่ทัพแล้ว โปรดนึกถึงใจของท่านแม่ทัพที่ต้องมองใบหน้าที่เหมือนกับคนที่ตัวเองเผลอก็ถีบตกเขา ว่างก็ให้ไปผ่าฟืนแทน จากนั้นโยนขนมให้กินแทน มาทำสีหน้าเยือกเย็น แววตาเปี่ยมแผนการ จากนั้นค่อยๆกระซิบกับนางด้วยน้ำเสียงอันเปี่ยมด้วยอารมณ์บางอย่าง......

 

          นั่นแหละค่ะผู้เขียนอยากให้ฉากหนักหน่วง แต่ในมุมมองท่านแม่ทัพทำอย่างไรก็ไม่หนักออกมาแต่อาการแบบนี้.....หวังว่าคงไม่ทำให้ท่านผู้อ่านเสียอรรถรสเกินไปนะคะ

 

          ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นต์ ทุกกำลังใจ และทุกการติดตามมากจริงๆค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 343 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #516 LR041 (@saiopza) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 13:42
    ตลกกกก 555555
    #516
    1
  2. #282 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 01:51

    ยกตำแหน่งพระเอกกันไปให้ขันทีน้อยกันเถอะนะ

    5555555555555555555


    เปรอะเปื้อน ค่าาา

    #282
    0
  3. #146 Kadkhong23 (@Kadkhong23) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 08:45
    ขำหนักมาก เจอหน้า เข้าใกล้ที อ้วกแตก อ้วกแต๋น 5555
    #146
    1
    • #146-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 11)
      19 สิงหาคม 2561 / 19:37
      ท่านแม่ทัพบอกว่าไม่ได้อ้วกแตกขนาดนั้นนะคะ.... แค่น้ำย่อยนิดเดียวเอง (จริงๆนะ)

      ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนนะคะ
      #146-1
  4. #62 sutto_disuke (@minnygym) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 23:09
    55555 นี่คือความรูสึกแรกหลังอ่านจบเลย เราก็ขำนะไรท์ แต่พออ่านทอล์คของไรท์ คิดตามยิ่งน่าสนุก คนที่เราเคยถีบตกเขา อยู่ดีมาทำหน้าเคร่งขรึม เจ้าเล่ห์ ในชวนกวนโอ๊ยจริงๆ
    #62
    2
    • #62-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 11)
      4 สิงหาคม 2561 / 00:37
      ยินดีต้อนรับการกลับมา และขอบคุณที่ยังติดตามกันมากค่า !

      เรื่องผังตัวละครอย่างไรถ้าจบบทนี้ที่อะไรเข้่าที่จะเร่งทำมาให้นะคะ ขอบคุณสำหรับข้อเสนอแนะด้วยค่ะ ! ส่วนชีวิตท่านแม่ทัพ...พอออกมานอกเรือนก็เจออะไรให้ลุ้นแบบนี้ล่ะค่ะ อยู่ในเรือนดีๆไม่ชอบ (แน่ล่ะ ไม่มีเนื้อกิน ฮา) มีหลายๆอย่างที่บางทีไม่ได้เป็นอย่างที่ใครคิดด้วย ท่านแม่ทัพก็ต้องแก้ปัญหาไปค่ะ

      แต่ตอนนี้เกรงว่าท่านแม่ทัพแกจะจับบทด่าอย่างเดียวค่ะ ทำอะไรคนอื่นไม่ได้ ฮา

      ขอบคุณมากนะคะ ยินดีมากจริงๆค่ะที่กลับมา ><
      #62-1
  5. #58 pop3y3 (@lovetvxqsj) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 22:39
    ตลก555555
    #58
    1
  6. #55 พอยธนา (@pramotdplo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 02:09
    จะต้องเป็นภรรเมียให้กับศิษย์น้องรึ
    #55
    1
    • #55-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 11)
      4 สิงหาคม 2561 / 00:34
      แค่มีความคิดนี้ ท่านแม่ทัพก็ขนลุกขนพองเครียดจนร่างกายแย่แล้วค่ะ ฮา
      ขอบพระคุณที่ติดตามนะคะ
      #55-1
  7. #54 Ammyuhi (@Ammyuhi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 01:47
    ก็ตลกดีน่ะคริๆ
    #54
    1
    • #54-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 11)
      4 สิงหาคม 2561 / 00:34
      ขอบคุณมากค่า ผู้เขียนกำลังไม่มั่นใจพอดีค่ะ แฮะๆ
      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #54-1
  8. #53 _jh408 (@ppciiz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 01:14
    นี่พระเอกเหรออออช่วยเอ็นดูท่านแม่ทัพเราหน่อยสิคะ5555 จะใช่มั้ยหนอไม่อยากลงเรือผิดลำ
    #53
    1
    • #53-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 11)
      4 สิงหาคม 2561 / 00:31
      ขออนุญาตตอบคอมเม้นต์รวบตรงนี้นะคะ ><

      ก่อนอื่นเลยขอบพระคุณมากค่ะที่อุตส่าห์แวะเวียนเข้ามาและติดตามเรื่องนี้ ดีใจที่มีผู้อ่านที่น่ารักเพิ่มขึ้นอีกท่านค่ะ !

      เรื่องพระเอกตอนนี้ขออนุญาตอุบไว้เล็กน้อยเพื่อเป็นความสุขเล็กๆของผู้เขียนนะคะ แต่เรื่องนี้ไม่ได้เป็นแนวรักปวดใจขนาดนั้น (เว้นความปวดใจที่ท่านแม่ทัพมีต่อน่องไก่ไว้อย่าง) ดังนั้นไม่ต้องกลัวจะผิดลำค่า

      ขอบคุณที่ติดตามและขอบคุณที่ยื่นกระบี่ให้ท่านแม่ทัพนะคะ แต่ตอนนี้ท่านแม่ทัพยังไม่มีแรงพอเลยค่ะ ฮา
      #53-1
  9. #51 แฟนเฉินเฉิน (@chenchen07mink) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 00:50
    โซ่วอ๋องที่น่าสงสาร(?) เจอกันครั้งแรกก็ได้รับอ้วกเป็นของขวัญ(?) 55555 แต่นางเอกนี่เมื่อไรจะแข็งแรงคะ อยากให้นางปราบท่านอ๋องผู้นี้จัง มีความเก๊กเกินนนนนน เสี่ยวจื่อก็น่าสงสารแต่ก็น่าเอ็นดู 55555 เป็นขันทีน้อยที่เราอยากหยิกแก้ม(?)จังเลยยยย
    #51
    1
    • #51-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 11)
      4 สิงหาคม 2561 / 00:33
      นอกจากอ้วกแล้ว ตอนนี้โซ่วอ๋องยังได้รับความเสียหายทางจิตใจอยู่ร่ำไปค่ะ TvT

      ส่วนเมื่อไรท่านแม่ทัพจะแข็งแรง โปรดอดใจรอสักนิดนะคะ นี่เพิ่งมาอยู่ได้เดือนเดียวเนื้อยังไม่ได้กินให้เต็มอิ่มเลยค่ะ....แต่เห็นว่าไม่ต้องแข็งแรงก็ทำให้ท่านอ๋องเสียเซลฟ์ได้เรื่อยๆนะคะ ฮา

      ยินดีที่มีคนชอบเสี่ยวซู่จื่อค่ะ ส่งแก้มนุ่มนิ่ม(?)นั่นให้เลยค่ะ !
      #51-1
  10. #46 prapijit (@prapijit) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 00:30

    อยากให้นางเอกกลับมาแข็งแรงเร็วๆรอค่ะ

    #46
    1
    • #46-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 11)
      4 สิงหาคม 2561 / 00:29
      ท่านแม่ทัพก็อยากแข็งแรงเร็วๆจะแย่แล้วค่ะ มีเรื่องที่อยากทำและอยากยันคนตกเข่าเหลือเกิน...
      ขอบคุณมากนะคะที่ติดตาม
      #46-1
  11. #45 eatamare (@eatamare) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 00:01
    แม่ทัพเจอกันครั้งแรกก็อ้วกใส่เขาสะแล้ว
    #45
    1
    • #45-1 มัจฉาน้อยฯ(小鱼) (@xiaoyu-linghua) (จากตอนที่ 11)
      4 สิงหาคม 2561 / 00:29
      ท่านแม่ทัพไม่ได้อ้วก....เอ่อ ไม่ได้อ้วกหมดไส้หมดพุงนะคะ ไม่งั้นเสี่ยวซู่จื่อเห็นจะกินข้าวเย็นไม่ลงค่ะ ฮา

      ขอบพระคุณที่ติดตามด้วยนะคะ
      #45-1