POSITION' [YAOI]

ตอนที่ 5 : POSES l 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,496
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    6 ม.ค. 61

 

POSES l 03


[ position : pat ]


ก๊อกๆๆ


ผมยืนมองนาฬิกาตัวเองสลับกับเคาะประตูห้องตรงข้ามตัวเองไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัวเล็กน้อย


จะไม่ให้ขุ่นได้ไง


ผมมีเรียนเก้าโมง เจ็ดโมงแล้วมันยังไม่โผล่หัวออกมาเลย


คนอาจมองว่าผมรีบเกินไปรึเปล่า… ผมกลัวไม่มีที่จอด แค่นั้นแหละ


“มาแล้ว”


แก๊ก


เสียงคนข้างในโพล่งออกมาพร้อมประตูที่เปิดกว้าง ตาคมระดับเดียวกับผมสะลึมสะลือเหมือนคนพึ่งตื่น พอไล่สายตาตั้งแต่หัวจรดเท้า


ผมยุ่งยังไม่หวี  สร้อยคอหนังสีดำ เสื้อยืดแขนกุดสีดำ บ็อกเซอร์สีดำ


ก็อยากจะพูดว่ามันพึ่งลุกจากเตียงจริงๆแน่นอน แต่ที่สงสัยกว่านั่นคือ...


“มึงจะขาวเปร่งแสงแข่งกับดวงอาทิตย์เหรอวะ”


เพราะผิวคนตรงหน้าผมมันขาวมาก ยิ่งใส่ชุดดำทั้งตัวมันยิ่งดูเด่นอย่างกับออร่าเดินได้ ผมไม่ใช่คนผิวดำ ก็ขาวพอได้แต่ไม่เท่ามัน แพ้ราบคาบ


มันหาวใส่หน้าผมพร้อมตอบกลับด้วยถ้อยคำน่าต่อยปาก


“กูทาครีมรักษาผิวให้เปล่งปลั่งอยู่เสมอ แล้วมึงมาทำอะไรหน้าห้องกูแต่เช้าเนี่ย”


บอกก่อนว่าถึงจะพึ่งรู้จักมันเมื่อคืน แต่พูดเหมือนสนิทกันมาสิบปี ก็งี้แหละ ผู้ชาย จะให้มานั่งสงบเสงียบ ดูท่าทีกันไปแบบผู้หญิงก็คงไม่ใช่


“มึงบอกจะไปส่งกู” มันยืนจับสันประตู ส่วนผมยืนกอดอกพิงขอบกำแพงจ้องหน้ามันที่เลิกคิ้วขึ้นสูงก่อนถือวิสาสะยกแขนผมขึ้นมาดูเวลา


“เจ็ดโมง พ่อมึงสิครับคุณชายภัทร มึงมีเรียนเก้าโมง ออกรถตอนนี้จะไปกวาดมหา’ลัยเหรอว่ะ”


กวนตีนกูไปอีก แล้วนี่จะไม่ให้กูเข้าห้อง


โอเค มันไม่เชิญ เข้าเองก็ได้


“กูรีบ จะไปช่วยภารโรง”


ผมตอกกลับส่งๆ ก่อนชักมือตัวเองกลับแล้วเดินชนไหล่แม่งเข้ามาในห้องแบบไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องออกปากเอง


“โหย บ้าบอ แต่แม่ง…เออ ก็ได้ๆ กูบอกจะไปส่งมึงเองนี่นะ คิดผิดสัดๆ…” มันพึมพำแต่ผมเสือกได้ยินจนต้องลอบอมยิ้มขันนิดๆ “เดี๋ยวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน”


“เออ”


ผมมองไปรอบห้อง ในขณะที่มันเดินแยกไปห้องนอน ห้องติณก็คล้ายๆห้องผมแค่ดูใหม่กว่า โล่งกว่าเพราะยังไม่ค่อยมีของอะไรมากเท่าไร ที่สำคัญโทนสีสว่างต่างจากห้องผมที่ทาสีมืด นอกนั้นก็เหมือนกันหมด เดินเข้ามาก็เจอห้องรับแขก ทีวีจอแบนตั้งลอย ทางซ้ายเป็นห้องนอนสองห้อง ทางขวาก็ห้องเก็บของ ข้างๆก็ครัวที่ไม่มีประตูทำนองว่ารวมอยู่กับห้องรับแขก


ผมเดินไปนั่งเหยียดกายอยู่บนโซฟาอย่างชำนาญ หยิบรีโมตมาเปิดดูการ์ตูนตอนเช้าเรื่องโปรด…โปเกมอน


“มึงดูจบเปลี่ยนเป็นช่องยี่สิบนะ กูจะดูโคนัน มันมาเจ็ดโมงครึ่ง”


เสียงไอ้ติณตะโกนออกมาเมื่อได้ยินผมเปิดโปเกมอนดังลั่นห้อง


“มึงจัดการตัวเองให้เสร็จก่อนเถอะ”


จากนั้นผมก็ได้ยินเสียงน้ำไหล คิดว่ามันคงกำลังอาบน้ำอยู่ ส่วนผมก็หันมาสนใจโปเกมอนเพราะมันกำลังถึงจุดไคลแม็กซ์ แก็งร็อกเก็ตออกมาพอดี ถึงมันจะแพ้ตลอดกาลก็เถอะ


“เสร็จแล้ว เปิดดิโคนันมาล่ะ”


มันรีบวิ่งออกมาจากห้องในชุดนักศึกษาทันทีที่เข็มยาวชี้เลขหก เข็มขัดยังใส่ไม่เรียบร้อยเลยด้วยซ้ำ ยังมาเร่งให้ผมเปลี่ยนช่องอีก เห็นแล้วฮาฉิบหาย แต่เรื่องอะไรผมต้องหัวเราะ ผมเบี่ยงหน้าหนีแล้วกลั้นยิ้มแทน ก่อนตัดสินใจเปลี่ยนช่องให้มันเพราะโปเกมอนจบพอดี


“ทีแบบนี้อ่ะรีบเชียวนะมึง”


“ก็การ์ตูนเรื่องโปรดกูทั้งที”


ไอ้ติณเถียงหน้าตาย พลางเดินมาเขี่ยเท้าผมออกเพื่อจะนั่งลงดีๆ ผมมองมันที่จับตาดูโคนันกำลังไขคดีฆาตกรรมในจอทีวีอย่างตั้งอกตั้งใจเกินเหตุ


เออ ก็ไม่ต่างจากตอนผมดูโปเกมอน


แต่เดี๋ยว… “ไม่ต้องดูแล้วไอ้ห่า ไป ขับรถไปส่งกูเลย” เกือบลืมจุดประสงค์แรกไปแล้วไหมล่ะ



“มึงส่งกูหน้าตึกส้ม คณะสถาปัตย์นั่นน่ะ”


“ตึกนั่นใช่ไหม”


“เออ”


ผมชี้ทางให้สารถีจำเป็นเลี้ยวเข้าไปในมหา'ลัยภินยูด้วยรถเมอร์ซิเดสเบ็นซ์สปอร์ตรุ่นเดียวกับผมแต่เป็นสีดำมุก


มันต่างกับผมตรงที่มันชอบสีดำ ผมชอบสีขาว


มันชอบห้องโทนสว่าง เพราะเข้ากับผิวมัน...ส้นตีนจริง

ผมชอบห้องโทนมืด เพราะไม่แสบตาดี


สลับกันหมดทุกอย่างแต่ก็เข้ากันได้ เออ เจริญ


ผมหยิบเป้ขึ้นมาสะพานกำลังจะเปิดประตูรถลงแต่ถูกมันจับไหล่ไว้ก่อน “อะไร?”


“ตอนเย็นมึงกลับไง”


ผมนั่งคิดก่อนตอบ “เดี๋ยวกูกลับเอง จะแวะไปหาเพื่อนก่อนด้วย”


“โอเค งั้นไว้เจอกันที่คอนโด” ติณพยักหน้ารับรู้บวกยิ้มนิดๆที่มุมปากตามสไตล์มัน พร้อมปล่อยมือแกร่งจากไหล่ผม


“อือ ไปล่ะ”


ปัง


ทันทีที่ผมปิดประตู มันก็ขับออกไปอย่างรวดเร็ว แม่งขับรถเร็วพอๆกับผม ถือว่าเป็นเรื่องดี ผมคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยพลางเดินทอดหน่องเข้าไปใต้ตึกด้วยสีหน้านิ่งๆไม่รับแขกอย่างเคย เพราะถ้ายิ้มมีหวังถูกรุมทึ้งตายห่า สายตาหลายคู่จับจ้องมาที่ผมเหมือนเจอดารา จากความรำคาญมันเปลี่ยนเป็นความเคยชินตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้


อยากจะตะโกนบอกไปว่า


กูไม่ใช่ซุปเปอร์สตาร์ มองทำเหี้ยไรนักหนา ไม่มีไรทำรึไง อะไรทำนองนี้หลายครั้ง


แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะหนึ่งในนั้นมีอาจารย์ผมหลายวิชารวมอยู่ด้วย


ถ้าพูดไปแล้วได้เอฟมา แม่งไม่คุ้มแน่ๆครับ


ผมหันกลับมาสนใจนาฬิกาข้อมือตัวเองอีกครั้งที่บอกเวลาแปดโมงครึ่ง เหลืออีกครึ่งชั่วโมงเข้าเรียน ผมเดินขึ้นบันไดเข้าไปในห้องเรียนซึ่งเต็มไปด้วยโต๊ะเลกเชอร์เรียงสูงขึ้นไปเป็นอัฒจรรย์แล้วเลือกโต๊ะที่อยู่สูงสุด พอมองซ้ายขวาก็เห็นคนเรียนรวมมากันบ้างแล้วแต่ไม่เยอะมาก ปกติเพื่อนที่เรียนรวมกับผมมันชอบมาสายเป็นประจำ ผมมาเช้าเพื่อจะมาจองที่นั่งหลังห้องไว้ให้พวกแม่งนั่นแหละ


ผมเป็นพวกตรงต่อเวลา อาจารย์รักใคร่ฉิบหาย ไม่เคยโดนดุแม้สักครั้ง เพราะกลัว…


กลัวเผลอต่อยหน้าอาจารย์แหก อย่างที่เห็นผมอารมณ์ร้อน อะไรผิดที่ผิดทางหรือดูไม่ดีมันพาลให้หงุดหงิดไปหมด


พอมานั่งคิดอีกที...เรื่องหงุดหงิด...ไอ้เชี่ยแม็กซ์!


ผมใช้เวลาว่างอีกครึ่งชั่วโมงหยิบไอโฟนสีขาวไร้กรอบของตัวเองขึ้นมากดโทรออกหาไอ้คนที่ทำผมอารมณ์ขึ้นตั้งแต่เมื่อคืน


ตู๊ดๆ


[ไงวะไอ้ภัทร]


มันยังมีหน้ามาพูดเสียงระรื่น “ไอ้แม็กซ์ เมื่อคืนมึงทำอะไรไว้ มึงน่าจะรู้ดี!”


[เฮ้ยยย ใจเย็นดิวะมึง กูมีงานด่วนจริงๆนะเว้ย]


“งานเหี้ยไรสัด!”


[กูเป็นนายแบบระดับประเทศนะครับเพื่อน ก็ต้องมีเรื่องวุ่นไรงี้บ้างดิว๊าา มึงก็ผ่านมาได้ไม่ใช่ไงเมื่อวาน พี่แตมป์บอกกูเรื่องน้องพี่เขาไรนั่นน่ะ]


ผมนั่งหายใจเข้าออกลึกๆ ข่มจิตไม่ให้ถีบโต๊ะด้านหน้าตัวเองเพื่อระบายอารมณ์ที่ใกล้ระเบิดของตัวเอง เสียงบ่นของคนปลายสายดังต่อเนื่องไม่มีทีท่าจะหยุด


พูดมากฉิบหาย!


“หยุด!” มันเงียบทันที แน่ล่ะ ถ้ามันไม่เงียบมันเจอดีกว่านี้แน่ “เย็นนี้มึงไปฟอร์จูนไหม”


ฟอร์จูนหรือผับที่ทั้งใหญ่ทั้งดังที่สุดในย่านนี้ ผมกับไอ้แม็กซ์ชอบไปสิงที่นั้นบ่อยๆในโซนวีไอพี เพราะญาติมันเป็นเจ้าของ


[ไปดิ กูนัดหนุ่มไว้] มันเว้นไปครู่นึงก่อนโพล่งขึ้นมาเสียงดัง


“...”


[เฮ้ย! มึงอย่าบอกว่ามึงจะมาอัดกูนะเว้ย หน้ากูใช้ทำมาหากิน]


กูพึ่งรู้ว่ามึงฉลาดก็วันนี้แหละครับเหี้ยแม็กซ์ “กูไม่เอามึงถึงตายหรอก”


[เชี่ยยย ไม่เอา มึงอย่าดิวะไอ้ภัทร กูเบี้ยวมึงครั้งเดียวเองนะเว้ย มึงอย่าทำแบ...!]


ติ๊ด


ผมกดตัดสายทิ้งทันทีที่มันเริ่มสาธยายสิ่งที่ผมไม่ควรทำกับมัน มึงอยากทำกูอารมณ์เสียเองนะแม็กซ์...ช่วยไม่ได้!



“เฮ้ย พวกกูกลับก่อนนะเว้ยไอ้ภัทร”


“มึงจะไม่ไปเล่นเกมส์กับพวกกูแน่นะเว้ย”


“เออ พวกมึงไปเหอะ กูมีนัดเคลียร์กับใครนิดหน่อย”


“เคๆตามใจ ไปล่ะ เจอกันพรุ่งนี้ บาย”


“อือ บาย”


พอถึงเวลาเลิกเรียนของวันนี้ สามทุ่มครึ่งพอดี ผมโบกมือลาเพื่อนกลุ่มที่เรียนคณะเดียวกัน ก่อนแยกเดินมาอีกทางเพื่อหาแท็กซี่ไปลงหน้าผับฟอร์จูน ที่เลิกช้ากว่าชาวบ้านเขาเพราะผมเรียนสถาปัตย์ต้องนั่งสเก็ตซ์ภาพโรงแรมห้าสิบชั้นในฝัน แถมยังเป็นงานกลุ่ม เถียงกันกว่าจะได้เรื่อง กว่าจะออกมาเป็นรูปเป็นร่างเหนื่อยแทบตาย


แต่ตอนนี้อะไรก็ไม่ทำให้เหนื่อยได้หากความมุ่งมั่นของผมคือต้องต่อยหน้าไอ้เชี่ยแม็กซ์ให้ได้ ถึงมันจะเป็นเพื่อนสนิทผมแต่ทำตัวแบบนี้ผมก็ไม่ไว้หน้าหรอกนะไอ้สัด!


“ขอบคุณครับลุง”


ผมยื่นตังค์ค่าแท็กซี่ให้ลุงคนขับก่อนเดินเข้าไปในผับ ยามหน้าเข้มใส่ชุดเหมือนเรื่อง MIB เชิญให้ผมเข้าไปข้างในอย่างรู้หน้าที่


แน่ล่ะ ใครว่าผมเป็นลูกค้าธรรมดา? อยากที่บอกญาติไอ้แม็กซ์มันเป็นเจ้าของที่นี้ ผมซึ่งเป็นเพื่อนสนิทมันก็ต้องได้รับการดูแลเป็นพิเศษอยู่แล้ว


หึ นี่แหละ โลกมนุษย์


“ไอ้แม็กซ์มารึยัง”


ผมก้มถามเด็กเสิร์ฟตรงส่วนวีไอพีด้านบน เพราะเสียงเพลงที่เปิดดังสนั่นหนวกหูทำให้เวลาพูดอะไรกับใครต้องเข้าไปใกล้กว่าปกติ


“อยู่ตรงนู่นฮะคุณภัทร”


“อือ ขอบใจ”


ร่างเล็กของคนตรงหน้าชี้ไปที่โต๊ะด้านใน ผมพยักหน้ารับแล้วควักแบงค์เทาใส่มืออีกฝ่ายก่อนเดินเข้าไปหาเป้าหมายอย่างไม่รีบร้อนนัก


“ว่าไงเพื่อน”


ผมฉีกยิ้มเย็นทันทีที่เดินมาถึงโต๊ะครึ่งวงกลมด้านในที่ทั้งลึกและมืด ทำไมต้องมืดงั้นเหรอ? ก็เพื่อทำเรื่องอย่างว่าโดยที่คนอื่นไม่เห็นไงล่ะ ไอ้เหี้ยแม็กซ์กำลังนัวเนียอยู่กับผู้ชายหน้าตาแบ็วใสนบตักคนนึงอย่างเมามันส์ พอได้ยินเสียงผมเท่านั้นแหละ มันหยุดการกระทำทุกอย่างแล้วหันขวับกลับมาทันที


“อ-ไอ้ภัทร!”


“มา ลุกมา” ผมก้มไปกระชากคอเสื้อมันขึ้นมาอย่างแรงจนร่างเล็กที่ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกกระเด็นร่วงไปนอนเล่นอยู่บนพื้น คิดว่าผมจะสนเหรอ ไม่เว้ย!


“มาเคลียร์ของเราให้มันจบๆไปดีกว่านะครับ…ไอ้เพื่อนเชี่ย!”


ผมไม่รอให้มันอ้าปากพูดอะไรแม้แต่คำเดียว ผมง้างหมัดขึ้นสูงแล้วชก หน้ามันเต็มแรงแค้นแบบที่มันไม่มีโอกาสได้ป้องกันตัวเองและล้มลงไปร้องโอดครวญกุมหน้าตัวเอง


“โอยยยไอ้สัด! เลือดกำเดากูไหลเลยเหี้ยภัทร! อะ โอยๆ ปากกูๆ”


ขนาดปากมันแตกแม่งยังพูดไม่เลิก แบบนี้มันน่าเอาไปกินอีกหมัด!


“เฮ้ยๆ พอเลยๆ” มันรีบเอาแขนมาบังไว้ทันทีเมื่อเห็นผมเตรียมง้างหมัดรอพุ่งเข้าใส่มันที่ยังไม่ลุกขึ้นจากพื้น ไม่มีพนักงานเสิร์ฟคนไหนกล้าเข้ามายุ่งกับเรื่องของเจ้านาย


“ก็เห็นปากยังใช้การได้อยู่เลยคิดว่าอยากได้อีกสักทีสองที”


“หน้ากูเขียวชัวร์เลยห่า โอยๆ”


“สม!”


ผมยิ้มอย่างสะใจปนหมั่นไส้ ก่อนจะลดหมัดลงแล้วหันสายตาไปมองอีกร่างที่ยังนั่งอยู่บนพื้น พอร่างเล็กเห็นว่าผมมองอยู่ก็หน้าแดงเป็นมะเขือเทศรีบก้มหน้าหนีทันที


เออ น่ารักดี


ผมข้ามตัวไอ้แม็กซ์ที่พยายามยันตัวเองลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปนั่งยองๆตรงหน้าเด็กของมัน


“ชื่อไรล่ะเรา”


อีกฝ่ายเบิกตากว้าง ใบหน้าขาวใสแดงอย่างเห็นได้ชัดแม้จะอยู่ในความมืด พออีกฝ่ายเอาแต่หลบหน้า ผมจึงต้องใช้มือจัดคางเขาบังคับให้หันมามองตาผมตรงๆ


“ว่าไง”


“ผ-ผม ผมชื่อ…”


“มันชื่อ สตางค์” ผมหันขวับกลับไปหาไอ้แม็กซ์ที่ยืนขึ้นมาได้แล้ว ปากยังมีคาบเลือดที่ผมฝากไว้อยู่นิดหน่อย แต่นั้นไม่ใช่สิ่งที่ผมสนใจอีกต่อไป


ที่ผมสนใจคือมันจะมาเสือกทำไม ผมถามมันตอนไหน


เสียอารมย์หมด ควาย


“กูถามมึงเหรอ”


ผมทำเสียงเข้มใช้หางตามองมันทั้งที่มือยังจับคางร่างเล็กตรงหน้าอยู่


“โธ่ มึงต่อยกูแล้วมึงก็หายโกรธกูได้ล่ะ เนี่ยกูต้องโดนเจ้ส้มด่าเช็ดแหงๆที่ทำหน้าพัง ชิ”


ผมยักไหล่ “ด่ามึงไม่ได้ด่ากูนี่ อยากทำกูของขึ้นเองช่่วยไม่ได้”


“เออๆกูผิดก็ได้วะ แล้วมึงก็ปล่อยน้องสตางค์เขาได้ล่ะ ดูหน้ามันดิ ทำตัวไม่ถูกแล้วไอ้สัด”


ผมหันกลับมาสนใจน้องสตางค์ที่ไอ้แม็กซ์บอกอีกครั้ง แล้วถามหน้าตาย


“กลัวฉันเหรอ?”


สตางค์ส่ายหน้า “ป-เปล่าฮะ…คือพี่ภัทรเป็นรุ่นพี่ของพี่เรียวและ แล้ว…แล้ว...!!”


ผมขมวดคิ้วทันทีที่เด็กคนนี้รู้จักชื่อผม โอเคนั่นอาจเพราะกิตติมาศักดิ์ผมดังพอสมควร แต่ไอ้คำว่า 'เรียว' ที่ร่างเล็กพูดออกมาทำให้ผมชะงัก


เกี่ยวอะไรกับเรียว


เกี่ยวอะไรกับน้องรหัสผมงั้นเหรอ


แต่ยังไม่ทันได้หายข้อสงสัย ยังไม่ทันที่สตางค์จะพูดจบประโยคมือเรียวบางของใครบางคนก็เข้ามาฉุดแขนผมให้ลุกขึ้นแล้วเกาะไว้แน่น ตอนแรกผมจะสะบัดออกแต่พอเห็นหน้ามนสวยราวกับผู้หญิงของอีกฝ่ายก็ทำให้ผมเลิกคิ้วขึ้นสูงด้วยความแปลกใจแทน


“เรียว?”



 

 

 



น่าร๊าก ปลาบปลื้ม ในที่สุดก็มีปู้จายน่ารักในเรื่องแล้ว
โฮกกกก ตอนแรกมีแต่แมนๆทั้งน๊านนนนน 55555




 




L E T ' S    T A L K    A F T E R    P O S E S l 03
[TUEOCT24 : 195540]
เรื่องนี้อัพเร็วอ่ะ (ปกติชอบดอง เอ๊ย) 55555555' ตายล่ะทำไมรู้สันดานจินแบบนี้ (จิ้มพื้น)
ตอนนี้กำลังมีอารมณ์แต่งค่ะ พล็อตเต็มหัวเลย (เรทเต็ม) ไม่ช๊ายยยย =.,=
ตอนแรกบอกจะให้เห็นภัทรเคะ ทำไมมันไม่เคะล่ะ (ร้องไห้) แบบนี้ติณเสียเปรียบนะเฮ้ย!
ไม่ได้ ยอมไม่ได้ค่ะ คอนเซ็ปเรื่องนี้ต้องสลับกันแมนสลับกันน่ารักโว้ย!
ไม่เป็นไรอย่าพึ่งน้อยใจน้าาสาวกเฮียติณทั้งหลาย ตอนหน้ารับรองจัดติณรุกหนักๆ
รีบเอามาทำแต้มเพราะดูเหมือนภัทรจะแซงไปหน่อยล่ะ ไม่ได้ๆ ไม่เท่าเทียม 555555
อุ๊ย มีหนุ่มสวยที่ไหนโผล่มาเนี่ยยย (ดูได้ที่หน้าคาแรคเตอร์นะคะ) เป็นอะไรกับภัทรห๊าา
ยังฟินได้ไม่เท่าไรมีตัวมารเพิ่มรึเปล่า เอ๊ะ อันนี้ไม่รู้ ฮ่าๆ แม็กซ์น่าสงสารอ่ะ เสียใจ
แม็กซ์ลูกดูบอบบางมากเลยจ๊ะ ขัดกับอิมเมจรูปมาก ปกติต้องแนวหล่อเลวมิใช่?
เตือนแล้วว่าเรื่องนี้พลิกได้ทุกบทบาทนะฮ๊าา ทำใจก่อนอ่าน ลุ้นๆค้างๆกันไป ฮุๆ
ภัทรแม๊นแมน ตอนหน้าติณก็จะแมนตามมาเก็บแต้มบ้างล่ะ! เรายอมไม่ได้หรอก ชิๆ
พล่ามยาวเกิน สุดท้ายนี้ รักนะคะ จ๊วบบบบบ <3 !


 

 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,307 ความคิดเห็น

  1. #2227 mangpor43 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 21:43
    เรียว? ทำไมรู้สึกแปลกๆกะชื่อนี้ คือใครรรรรรร
    #2,227
    0
  2. #2064 LAZY (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2557 / 23:44
    เข้ากันได้สิ เนื้อคู่กัน~ หิหิ(?)
    #2,064
    0
  3. #1932 A.Iliad (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 06:25
    เรียวเป็นอะไรกับภัทร
    #1,932
    0
  4. #1903 ★Light B. Parker☀ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 17:42
    ยะ อย่าบอกนะว่า จะเล่น ยูริ!!!!!! *-*
    #1,903
    0
  5. #1729 Kriszingme (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2557 / 00:07
    เรียวคือใครหรอออ??
    #1,729
    0
  6. #1699 rcc/9 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 01:17
    เพื่อนกันรักกันแรงมากค่ะ -*-
    #1,699
    0
  7. #1630 CinSora (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 16:34
    สนุกดีค่ะ แล้วแม็กซ์คู่ใครนี่
    #1,630
    0
  8. #1359 Redberrylips (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 00:18
    ใครคือเรียว นี่ตัวละครเยอะยิ่งน่าติดตามนะ ซักพักจะเจอเราคอมเม้นมั่วละ จำชืิ่อไม่หมด - -*
    #1,359
    0
  9. #1358 Redberrylips (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 00:18
    ใครคือเรียว นี่ตัวละครเยอะยิ่งน่าติดตามนะ ซักพักจะเจอเราคอมเม้นมั่วละ จำชืิ่อไม่หมด - -*
    #1,358
    0
  10. #1214 Kray_MC (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2556 / 15:42
    อารมณ์ขึ้นง่ายไปป่ะภัทร สงสารแม็ค
    #1,214
    0
  11. #1213 Kray_MC (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2556 / 15:42
    อารมณ์ขึ้นง่ายไปป่ะภัทร สงสารแม็ค
    #1,213
    0
  12. #1203 longly (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 23:13
    ฟินแบบเบาๆ ><
    #1,203
    0
  13. #1147 The White Rose of Death (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2556 / 14:49
    ....ไม่ชอบชื่อเรียวยังไงไม่รู้อ่ะ! ==
    #1,147
    0
  14. #1130 aj68 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 14:00
    เฮ้ย ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ มันชัดจะยังไง ๆ แล้วนะน้องรหัสเนี่ย !
    #1,130
    0
  15. #1111 Pearendless (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2556 / 20:25
    หวานไป >"<
    #1,111
    0
  16. #1067 kiwi_moo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 20:11
    ภัทรแมนไปแล้วว 545555
    #1,067
    0
  17. #1032 smilethien (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2556 / 23:07
    สตางค์งับบบ น่ารักจุงเรยยย
    #1,032
    0
  18. #1029 BMD (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2556 / 20:59
    รอฉากสลับกันรุกรับอยู่ค่ะ 55555
    #1,029
    0
  19. #856 kwan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 23:35
    เรียวเป็นไรกับภัทรอ่า
    #856
    0
  20. #839 mummy_yaoi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 16:14
    ตินภัทรรรรรรรรร
    #839
    0
  21. #813 hayvril (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 07:04
    ติณภัทร แฮ่กๆๆ
    #813
    0
  22. #807 I'm girl.™ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 01:25
    ชื่ออะไรนะเรา กรี้ดดด ภัทรน่ารัก / ผิด
    #807
    0
  23. #772 VaCaBi_LoveLy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 16:32
    เห็นขนาดนี้ ยังไม่รู้ หรือว่าโง่กันแน่น้องเรียว(แรด) คนเค้ากำลังจู๊จี๊กัยอยู่ อิอิ ยักอารมณ์จริงๆ !!!!
    #772
    0
  24. #746 Black Hell (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 11:50
    สตางค์น่ารักดี 
    เรีวคือใคร???
    #746
    0
  25. #721  NR : Just brothers..? >< (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 10:16
    คือ มันต้องเมะชนเมะนะไม่งั้นไม่ยอมมม
    55555555555
    #721
    0