POSITION' [YAOI]

ตอนที่ 3 : POSES l 01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,082
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    6 ม.ค. 61


T
B


POSES l 01


[ position : talkvoice ]


“เอาๆ เร็วหน่อยพวกเธอ จัดให้หล่อแบบสุดๆเลยนะ เข้าใจไหม เหลือเวลาอีกแค่ครึ่งชั่วโมงงานก็จะเริ่มกันแล้ว ห้ามมีคำว่าผิดพลาดเด็ดขาด ไปๆ ทำงานๆ”


ร่างเพรียงบางในชุดสูทแนบตัวสมัยใหม่ของออร์กาไนเซอร์มือดีสาวสวยวัย 28 ปี ถือสคริปงานพลางตะโกนอยู่กลางห้องแต่งตัวด้านหลังสแตนขึ้นโชว์เพื่อเร่งให้บรรดาสาวประเภทสองทั้งหลายพากันวิ่งวุ่นแต่งองค์ทรงเครื่องและแต่งหน้าแต่งตาให้กับนายแบบทั้ง 24 คู่ หรือก็คือทั้งหมด 48 คน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันวุ่นวายขนาดไหน นายแบบแต่ละคนก็ได้แต่ยืนเป็นหุ่นขี้ผึ้งปล่อยให้ตัวเองถูกลวนลาม... หมายถึงถูกจับแต่งนู่นแต่งนี่โดยพี่ๆกระเทยทั้งหลายอย่างไม่มีทางเลือก


หนึ่งในนั้นคือนายแบบจำเป็นที่ถูกรุมมากกว่าใครในห้องนี้ แน่ละ...


เขาเป็นถึงหนึ่งในสองคนที่ต้องใส่ชุดฟิเนเล่ของงานเชียวนะ


จึงไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมรอบตัวเขาถึงมีคนวนเวียนเต็มไปหมด


“น้องภัทรหลับตาก่อนนะฮ๊า พี่จะทาตาให้เนอะ”


เจ้าของนามหลับตาลงอย่างว่าง่าย แต่ก็ไม่ได้ยิ้มแย้มสดใสเหมือนนายแบบคนอื่นๆ กลับกันใบหน้าเรียวรูปไข่หล่อเหลากลับบึ้งตึ้ง คิ้วเรียวขมวดคิ้วเข้าหากันราวกับรำคาญครีมแต่งหน้าหรืออะไรก็ตามที่ถูกทาลงบนหน้าเขา นัยน์ตาสีเทาคมกริบยิ่งดูดุเมื่อกรีดทับด้วยอายไลเนอร์สีดำ ริมฝีปากบางเม้มแน่นอย่างคนพยายามอดทนกับอะไรบางอย่าง


ผิวขาวออกแทนเล็กน้อยเพราะตากแดดบ่อยเปลื้องท่อนบนเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นไม่ผอมแห้งเหมือนวัยรุ่นสมัยนี้กำลังถูกจับต้องโดยพี่ช่างแต่งตัวถึงสองคน ชุดฟิเนเล่สีขาวคลิบทองราคาเฉียดล้านถูกสวมใส่ลงบนตัวเขาก่อนจัดให้มันเข้าที่เข้าทาง ไม่ใช่เพราะชุดที่ดูดีแต่เพราะมันอยู่บนตัวชายหนุ่มคนนี้ต่างหากจึงทำให้ดูราวกับประติมากรรมชั้นเลิศ ชุดราคาแพงที่ขาดๆเหมือนตาข่ายแขนกุดโชว์กล้ามเป็นหมัดกับแผงอกรำไร


หากคนใส่หุ่นไม่ฟิตพอและขาวกว่านี้ล่ะก็


เชื่อเถอะ ชุดนี้ได้ลงไปอยู่ในถังขยะแน่


“กรี้ดดด หล่อมากเลยฮ๊าน้องภัทร”


“ตายแล้วๆ เจ๊อยากจับน้องมาทำผัว เอ๊ย นั่นแหละถูกแล้ว อ๊ายยย~”


และเขาก็ยังคงถูกรุมเร้า ลวนลาม แทะโลมทางคำพูด โดยเหล่าพี่ๆกระเทยต่อไป แม้เจ้าของเรือนร่างสุดฮอตนั่นจะตีหน้ารำคาญขนาดไหนก็ตาม


“พี่แตมป์คะพี่แตมป์”


และในระหว่างความวุ่นวายก็ยังมีความวุ่นวายแทรกมาอีกทอด ร่างเล็กกระทัดรัดของมด ผู้ช่วยของออร์กาไนเซอร์สาววิ่งกระหืบกระหอบเข้ามาในห้องแต่งตัวอย่างรีบร้อน


“อะไรอีกล่ะยัยมด วิ่งหน้าตั้งมาเชียว”


“ค คือว่า ว่า...”


หญิงสาวร่างเล็กอ้ำอึ้ง สายตาเหลือบมองภัทรที่ยืนอยู่อีกด้านเป็นระยะจนคนตัวสูงกว่าเริ่มจะทนไม่ไหว


“ว่าไง? อ้ำอึ้งอยู่นั่น จะพูดอะไรก็พูดสิ”


“ค คือแม็กซ์เขา เอ่อ...”


“แม็กซ์ทำไม?!”


แตมป์เผลอถลึงตาใส่คนตรงหน้าจนอีกฝ่ายดูตัวหดเล็กลงได้อย่างเหลือเชื่อ แต่คิดเหรอว่าเธอจะสน ถ้ามดยังไม่อ้าปากพูดออกมาอีกล่ะก็มีหวังอีกไม่ถึงนาทีเธอคงได้กลายร่างเป็นนางมารแน่!


“พูด!”


“คือน้องแม็กซ์เขามาไม่ได้แล้วน่ะค่ะ!”


ในที่สุดมดก็ยอมคลายคำพูดออกมาพร้อมหลับตาปี๋ราวกับกลัวภัยร้ายที่กำลังคืบคลานเข้ามาในไม่ช้า


“อะไรนะ?! แม็กซ์มาไม่ได้? แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไงห๊า! แล้วนี่ใครจะเดินแบบชุดฟิเนเล่คู่กับน้องภัทรล่ะทีนี่ ตายโหง!”


ยังไม่ทันที่ออร์กาไนเซอร์สาวสวยจะได้ปล่อยอารมณ์ถึงขีดสุด ร่างสูงเฉียด 187 เซนต์ของภัทรที่ได้ยินบทสนทนาทุกอย่างชัดเจนก็ดังซ้อนขึ้นด้วยความโมโห


“เหี้ย! มึงตายคาตีนกูแน่ไอ้เหี้ยแม็กซ์!”


เส้นความอดทนของนายแบบจำเป็นสุดหล่อลอยทะลุขีดจำกัดจนทุกคนในห้องสะดุ้งกันเป็นแทบๆ พี่กระเทยที่กำลังรุมล้อมชายหนุ่มอยู่กระจายออกห่างทันควันยิ่งกว่าโดนไบกอนฉีด


กิตติมาศักดิ์ความโมโหที่นานๆครั้งจะมีให้เห็น แต่เมื่อมีมันก็รุนแรงจนสะดุ้งกันไปเป็นแถบๆของนายภัทรัฐ ปี 3 คณะสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยรัฐบาลชื่อดัง เป็นที่รู้กันโดยทั่วพอๆกับใบหน้าหล่อคมที่ใครเห็นก็แทบละลายคาอกไม่เว้นแม้ผู้หญิงหรือผู้ชาย


“น-น้องภัทร น้องภัทร ใจเย็นก่อนนะคะ ฟังพี่แตมป์ก่อนนะ”


ร่างบางเห็นท่าไม่ดีจึงรีบสาวเท้าเข้ามาหาร่างสูงทันทีพลางใช้ความกล้าจับไหล่ทั้งสองข้างของอีกฝ่ายไว้กันไม่ให้เดินหนีแล้วลูบเบาๆเผื่อจะทำให้คนโมโหร้ายใจเย็นลงได้บ้างไม่มากก็น้อย


“ปล่อย”

ร่างสูงโปร่งพูดลอดไรฟัน พร้อมตวัดมองคนตัวเตี้ยกว่าด้วยแววตาที่แทบจะฆ่าคนได้ รังสีอาฆาตแผ่กระจายเป็นแทบๆ แตมป์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พยายามสวดภาวนาในใจให้ตัวเองไม่ตายก่อนวัยอันควร เวลานี้เธอจะใจเซาะไม่ได้ ไม่อย่างนั้นงานเธอพังไม่เป็นท่าแน่ๆ เสียชื่อออน์กาไนเซอร์มือหนึ่งแห่งวงการหมด!


“โอเค โอเค น้องภัทร ฟังพี่ก่อนนะ พี่รู้ว่าเราโกรธ พี่ก็โกรธ”


“...”


เธอพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งจริงจังเพื่อหยุดอารมณ์ร้อนดั่งไฟเผาของฝ่ายตรงข้าม เพราะอย่างน้อยถึงภัทรจะโมโหร้ายแค่ไหนแต่เขาก็เป็นคนมีเหตุผลเพียงพอ ไม่ใช่คุณชายเอาแต่ใจ เจ้าอารมณ์ไปวันๆ


“แต่...น้องภัทรต้องเก็บความโกรธนั้นไว้ก่อนแล้วค่อยไปชำระกับน้องแม็กซ์ให้ตายคาตีน เอ๊ย ให้เรียบร้อยทีหลัง เพราะฉะนั้นตอนนี้ช่วยพี่ก่อนนะ เดี๋ยวพี่จะหาทางแก้ให้เอง น้องภัทรได้เดินแบบคู่แน่นอนจ๊ะ ไม่ต้องเดินเดี่ยวแน่นอน เชื่อพี่นะคะ เชื่อพี่”


ภัทรจ้องลึกลงไปในแววตาของคนพูด ก่อนที่เขาเองจะเป็นฝ่ายหันหน้าหนีพลางลอบถอนหายใจ ก็จริงดังว่า


...แม้เขาจะโมโหร้ายรุนแรงแต่นั่นก็เพราะเพื่อนตัวดีมันไม่มาตามสัญญา ที่เขายอมรับงานนี้เพราะแม็กซ์กราบเท้าขอร้อง แล้วอยู่ๆมันเกิดเบี้ยว? เป็นใคร ใครก็โกรธทั้งนั้น ยิ่งกับเขาด้วยแล้ว ไม่ต้องพูดถึงชะตากรรมคนชื่อแม็กซ์นั่นเลย...


เตรียมลงโรงชัวร์ๆ


“...ก็ได้ครับ”


ความรับผิดชอบกับหน้าที่มันค้ำคอ จะทิ้งไปเลยก็ทุเรศ ถือว่าเห็นใจอีกฝ่ายหน่อยก็แล้วกันครั้งนี้


เขากัดฟันยินยอมในที่สุดพร้อมอารมณ์ที่เข้าสู่ภาวะปกติจนคนอื่นรอบข้างเริ่มหันไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ ไม่เว้นแม้ช่างรอบตัวเขาที่ค่อยๆกลับมายุ่งวุ่นวายกับร่างกายเขาอย่างกล้าๆกลัวๆเล็กน้อย


“ฟู่! ขอบใจมากนะจ๊ะน้องภัทร” แตมป์ฉีกยิ้มกว้าง “พี่จะขึ้นค่าตัวให้น้องภัทรแน่นอนเลย อ่ะ! จริงสิ...”


แตมป์ทำท่าราวกับนึกอะไรออก ก่อนจะลวงมือลงไปหยิบไอโฟนกรอบสวยขึ้นมากดหาใครบางคน


“พี่รู้แล้วละว่าจะให้ใครมาเดินแบบคู่กับเรา”


เธอยิ้มกรุ้มกริ่มจนร่างสูงตรงหน้าเลิกคิ้วแปลกใจ อะไรจะรวดเร็วปานนั้น แต่ก็ดี อย่างน้อยก็มีเพื่อนร่วมเดินด้วย และถึงยังไงกลับไปคราวนี้คงต้องคิดบัญชีกับคนที่มันเบี้ยวงานอย่างทบต้นทบดอกเลยทีเดียว


“…ฮัลโหลติณ…ใช่ๆ นี่อยู่ไหนเนี่ย…คอนโดไหน? คอนโดใหม่รึเปล่า…ว๊าย เยี่ยมเลย แล้วตอนนี้ว่างไหม?…งั้นเจ้ขอร้องอะไรเราหน่อยสิ...มาช่วยเป็นนายแบบจำเป็นให้เจ้ที…น่านะ! ไม่งั้นเจ้ต้องโดนไล่ออกแน่ๆ พรีส…โรงแรมแกรนด์มาซูปี้จ้ะ …นั่นแหละๆ ภายในห้านาทีนะ เจ้รักติณที่สุดในโลกกก จุ๊บ!”


“สรุปยังไงครับ?” เสียงทุ้มเปิดประเด็นอีกครั้งเพื่อต้องการคำยืนยัน


“เรียบร้อยจ๊ะ อีกไม่เกินห้านาทีมาถึงแน่นอน น้องชายพี่เองแหละ อิอิ”


“งั้นก็ดีครับ”


ชายหนุ่มผงกหัวเล็กน้อยตามมารยาท ขยับมากไม่ได้เพราะกำลังถูกจับแต่งหน้าฉีดผมอยู่


“มาแล้วฮ๊าา น้องติณมาแล้วฮ๊าาา”


สิ่งมีชีวิตเกือบทุกคนหันไปทางต้นเสียง ช่างแต่งหน้าเพศที่สามเดินเข้ามาพร้อมร่างสูงอีกคนด้านหลัง คนถูกเรียกว่่า 'ติณ' หรือจะพูดให้ชัดคือ นายติณธร ปี3 เดือนคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง ยกมือไหว้พี่ๆด้านในพลางยิ้มมุมปากเล็กน้อยอันเป็นเอกลักษณ์


“สวัสดีครับ”


“อ๊ายยย น้องติณ ยังหล่อเหมือนเดิมเลยนะฮ๊า”


“นั่นสิ~ น่าจับกินจังเลยอ๊าา”


ส่วนสูงเทียบ 187 ซม. กับหุ่นนายแบบหลุดมาจากหนังสือแม็กกาซีนในชุดนักศึกษาถูกรุมล้อมไม่ต่างจากหนุ่มร่างสูงอีกคน ที่ต่างก็คงเป็นสีหน้าติณมันรับแขกมากกว่าภัทรนั่นแหละ


“เอ๊าๆ รุมโทรมน้องฉันจนสึกหรอหมดแล้วย่ะ” ร่างบางของแตมป์ตะโกนขัดขึ้นพลางแทรกตัวเข้าไปหาติณที่ยังยืนยิ้มอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง


“อย่าลืมจัดการเรื่องป๊าให้ผมด้วยล่ะเจ้”


“แหม มาถึงก็ทวงสัญญาก่อนเลยนะ ชิ”


“ไม่ได้หรอก ถ้าเจ้เบี้ยวผมก็ซวยดิ”


คนเป็นน้องพูดทีเล่นทีจริงอย่างที่ชอบทำเป็นประจำ ส่วนคนพี่ก็ทำสีหน้าขัดใจนิดหน่อยก่อนจะปรับเปลี่ยนสีหน้าให้กลับเป็นสาววัยทำงานทันที


“โอ้ย พอๆ เลิกเห่อผู้ชายสักทีนะยะพวกเธอ ไปๆ เอาเจ้าติณไปแปลงกลายได้แล้ว เดี๋ยวไม่ทันงานเริ่มได้ซวยกันพอดี”


“ฮ๊าาาา~”


เรียกเสียงขานรับพร้อมเพรียงจากบรรดาช่างแต่งหน้าแต่งตัวแต่งผมทั้งหลายได้เป็นอย่างดี


“ตายแล้วเธอ ดูน้องภัทรกับน้องติณสิ หล่อกินกันไม่ขาดจริงๆนะฮ๊าเนี่ย เป็นปลื้มจริงๆเลยอ่ะ เห็นแล้วอยากจะเอาอกไปซบ อยากจะแปลงร่างเป็นเสื้อที่น้องเขาใส่ อ๊ายย”


เสียงชื่นชมจากพี่ๆในห้องแต่งตัวดังขึ้นมาอีกครั้งหลังจากแปลงโฉมนายแบบชุดฟิเนเล่ทั้งสองให้กลายเป็นเจ้าชายรูปงามได้ทันเวลาพอดี เพราะฟังจากเสียงปรบมือเปิดงานพร้อมดนตรีบรรเลงทางด้านนอกทำให้รู้ว่าเขาเริ่มขึ้นโชว์ชุดกันแล้ว


“ในที่สุดก็ทันเวลาสินะ เอาล่ะทั้งสองคน ยืนขึ้นได้แล้วจ๊ะ”


ออร์กาไนเซอร์สาวหรืออีกนัยนึงคือพี่สาวของติณเดินมาหยุดอยู่ตรงกลางห้องพลางยกมือขึ้นแตะอกเบาๆอย่างโล่งใจไม่ต่างจากพี่ๆที่เหลือ ก่อนจะเรียกคู่ปิดท้ายของงานซึ่งนั่งหันหลังอยู่คนละฝั่งลุกขึ้นมามองหน้ากันเป็นครั้งแรก


ร่างสูงของติณลุกขึ้นยืนก่อน ชุดลักษณะเดียวกับภัทรปรากฎแก่สายตาต่างกันเพียงสีชุดที่เป็นสีดำคริบเงินขับให้ผิวขาวซีดของเจ้าตัวเด่นขึ้นไปอีก กล้ามเนื้อแน่นเผยความเป็นชายชัดเจนเมื่อเป็นชุดแขนกุด นัยน์ตาคมเฉี่ยวสีน้ำตาลเกือบดำสนิทเปิดขึ้นช้าๆเพราะพึ่งแต่งหน้าเสร็จ ผมรากไทรถูกจัดทรงให้เรียบแบบเปิดหน้าผากเสริมให้หน้าที่เรียวอยู่แล้วเรียวมากขึ้นอีก แต่ก็ดูเท่ไปอีกแบบต่างจากทรงปิดหน้าตามปกติ


ร่างสูงของอีกคนทางฝั่งตรงข้ามลุกขึ้นทีหลัง ผมที่สั้นกว่าอีกฝ่ายถูกทำให้เรียบแล้วปัดขึ้นคล้ายๆกัน ทั้งสองยืนสำรวจชุดตัวเองเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้น สายตาคมสองคู่สมกันโดยบังเอิญก่อนจะเดินเข้ามายืนประจันหน้ากัน ระดับสายตาที่อยู่ในระนาบเดียวกันทำให้รู้ทันทีว่าความสูงพวกเขาเท่ากัน รูปร่างที่ไม่ได้ผอมแห้งแต่เต็มไปด้วยผลลัพธ์จากการออกกำลังกายก็แทบไม่ต่างกัน เรียกได้ว่าหากพวกเขาปิดส่วนหัวไว้คงยิ่งกว่าฝาแฝดติดตรงที่ว่าสีผิวของภัทรจะเข้มกว่าของติณเล็กน้อยเท่านั้น


“ไง”


ติณเป็นฝ่ายเปิดปากคุยกับอีกฝ่ายก่อน เพราะดูเหมือนหากยังยืนจ้องกันไปมาแบบนี้คนอื่นเขาคงหาว่าจะวางมวยกันแน่ๆ


…มันคิดเป็นอื่นไม่ได้หรอก -__-


“ไง”


แต่ภัทรก็ตอบกลับได้เพียงแค่นั้นเพราะแตมป์กับทีมงานที่เข้ามาช่วยอีกสองสามคนเริ่มดันตัวนายแบบรายอื่นๆออกไปข้างนอกกันแล้วไม่เว้นแม้พวกเขาจะได้เดินเป็นคู่สุดท้ายก็ตามเถอะ จนสุดท้ายพอวุ่นวายมากๆเข้าพวกเขาก็แทบจะไม่ได้เปิดปากคุยกันอีกเลยตลอดทั้งงาน แล้วกว่างานจะเลิกก็ปาไปเกือบตีสอง แต่ละคนราวกับโดนสูบพลังงานชีวิตออกจากร่างกันเลยทีเดียว








 



อาเจ้คนสวยของติณจ้าาา สวยเริ่ดเชิด สไตล์สาวมั่น









L E T ' S    T A L K    A F T E R    P O S E S l 01
[SATOCT20 : 235850]
สวัสดีอย่างเป็นทางการอีกครั้งนะค่าสาววายทุกคนนนน 55555
อันว่าด้วยตัวจินนั่นพึ่งจะเคยแต่งแนวนี้เป็นครั้งแรกหลังจากเสพโดยการอ่าน
จากของคนอื่นเอาอย่างเดียวมานาน ฟินมาก็หลายรอบ (ฮา)
พอเริ่มเก็บสะสมประสบการณ์(?)มากขึ้นจึงได้ว่าคงถึงเวลาที่จะเดินหน้า
เต็มตัว!(ห๊ะ?)เข้าสู่วงการนี้ซะที แปะแปะๆ (ปรบมือให้ตัวเอง)
ประเดิมตอนแรกลงสู่สนาม 555555 แลดูว่ามันจะแข่งกันเมะกันเกินไปแล้ววว
นี่ขนาดตอนแรก หุ่นขนาดนี้ ใครจะยอมใครล่ะค๊าาา ไม่มีท๊างงงง

เปิดตัวเป็นนายแบบจำเป็นกันทุกคู่เลยทีเดียว ความจริงมันไม่ได้เกี่ยวหรอกค่ะ
ไอ้พวกวงการดาราเนี่ย แค่ยกมาเป็นแบ๊กกราวตอนเปิดเรื่องเฉยๆ =__=;
เพื่อความแตกต่าง จะได้ไม่ซ้ำกับเรื่องอื่นเนอะ เดี๋ยวต่อๆไปมันก็ปกติ(?) 5555
ชอบติณกับภัทรอ่ะ ชอบมาก นิสัยมันน่ารักนะ น่ารักจริงๆ ไม่เชื่อเรอะ
โอเค เดี๋ยวตอนหน้าต้องเชื่อจินน่ะ เพราะจะให้ภัทรเป็นคนมาบรรยายแทนล่ะ
คือ
เรื่องนี้จะสลับกันบรรยายตามความเหมาะสมนะคะ ทำนองว่า
ตอนแรกนี้บุรุษที่สามบรรยาย ตอนหน้าติณบรรยาย ตอนต่อไปเป็นภัทรบรรยาย
อะไรแบบนี้ล่ะเน้อออ จินจะกำกับไว้ข้างบนนะค่าา เข้าใจกันตามนี้น้าาา จ๊วบบ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,307 ความคิดเห็น

  1. #2225 mangpor43 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 21:22
    ดีย์ ชอบแบบนี้อ่ะ กรี้ดดดดดดดด
    #2,225
    0
  2. #2206 มนุษย์สาววาย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 10:29
    คือดีทุกอย่าง วี๊ดดดดด ><
    #2,206
    0
  3. #2196 Engly Frequencyy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 02:06
    เราเคยอ่านไปแล้วรอบนึงแล้วไรต์ก็หายไป5555555 อยากจะบอกชอบมากกกกตั้งแต่อ่านครั้งแรกเลย ดีใจที่ไรต์กลับมาแต่งน้า
    #2,196
    0
  4. #2062 LAZY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กันยายน 2557 / 23:21
    ใครบนใครล่างน้า..หุๆ(?)
    #2,062
    0
  5. #2040 falamafair (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 07:25
    อุ้ดต้ะ เมะ-เมะใช่มั้ยค้าาาา หาอ่านเยี่ยงนี้มากตั้งนานละ น่าอ่านมากคะ
    แมกซ์น่า...เนาะ^^
    #2,040
    0
  6. #2022 สวัสดี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 22:19
    กรี๊ดดดดด น่าสนุกค่าาา เป็นกำลังใจให้น้าาา เราชอบเมะ-เมะ อ่ะ ฮรือออ หาอ่านไม่ค่อยได้555555 ติดตามๆๆๆ
    #2,022
    0
  7. #2019 TanukiZblabla (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 12:45
    เเหมมมม เมะกับเมะ-.,-
    ชอบเเนวนี้จังงงงง
    #2,019
    0
  8. #1930 A.Iliad (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 06:25
    แข่งกันเมะแล้วมันจะเป็นยังไงต่อไป
    #1,930
    0
  9. #1922 CV002 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 23:49
    fonnoycz@gmail.com
    #1,922
    0
  10. #1901 ★Light B. Parker☀ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 17:18
    ผมหนุ่มวายครับ ไม่ใช่สาว -*-
    #1,901
    0
  11. #1697 rcc/9 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 01:00
    ก็รู้สึกได้เลยถ้าอยู่ที่อื่นแล้วไม่ต้องเดินแบบ อาจจะมวยกัน แต่จะมวยไรคฝต้องไปอ่านต่่ะคร่า
    #1,697
    0
  12. #1627 CinSora (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 16:12
    สนุกค่ะ ><
    สลับกันเลยๆ 555
    #1,627
    0
  13. #1599 `M~|Mokuki|~Y (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 01:21
    ฮั่นแหน่ มีรับขึ้นรถด้วยภัทร 555555555
    #1,599
    0
  14. #1588 FRoze (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 20:23
    ชอบค่ะ เป็นเรื่องที่ถูกใจมากเลยทีเดียว ^^
    #1,588
    0
  15. #1207 Kray_MC (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2556 / 01:54
    ความต่างที่มีก็เพียงสีผิว พลัดกันเมะนะ แต่รู้สึกว่าติณจะมีเปอร์เซ็นต์เมะสูงน้าาา
    #1,207
    0
  16. #1201 longly (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 22:58
    พรมหลิขิต0.0
    #1,201
    0
  17. #1145 The White Rose of Death (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2556 / 14:48
    เมะเมะเหรอเนี่ย?
    #1,145
    0
  18. #1128 aj68 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 13:45
    เริ่มคิดหนักใครพระเอกใครนายเอก 555555. บอกไม่ถูกจริง ๆ 
    #1,128
    0
  19. #1071 NatchyBoice (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2556 / 05:54
    ติณสะท้าน มาทีสะเทือน กรี๊สสสส เท่อ่ะ โพสิชั่นเดียวกัน คึคึคึ ลุ้นๆตื่นเต้นจุงเบย
    #1,071
    0
  20. #1048 『hanhyuk』③⑧ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2556 / 16:22
    โคตรจะพรหมลิขิตเลย น่าร๊ากกกกกกก >//////<
    #1,048
    0
  21. #1047 『hanhyuk』③⑧ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2556 / 16:13
    อยากอ่านเมะเมะมานานแล้วค่าา ดีใจอ่ะ ^^
    #1,047
    0
  22. #1039 khattiiez (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2556 / 11:14
    กินกันไม่ลงจริงๆๆๆๆๆ
    #1,039
    0
  23. #1020 ChIn JuNg SuDSa~$_* (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 21:40
    อย่าว่าแต่คนเขียนเพิ่งเคยแต่งแบบนี้เลยค่ะ คนอ่านเคยเพิ่งเคยจะเจอเรื่องที่
    พระเอกสุสีคู่คี่กันขนาดนี้ >22222< เพื่อนแนะนำให้มาลองอ่านอ่ะ อิอิ
    ตอนแรกก็ฟินละ ผุ้ชายหน้าตาดี 2 คนมายืนข้างๆกันเนี่ย หุหุหุ
    #1,020
    0
  24. #887 Fanning Fight (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 09:36
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด ><
    ในที่สุดก้หานิยายวายในฝันเจอแล้ว ไรท์เชื่อป่ะ เรานั่งหานิยายอ่านตั้งนาน กว่าจะเจอ
    อร๊ายยยยยยยยยยย!!!! มันเปนไรที่แบบว่าพรหมลิขิตอ่ะ จะติดตามนะค่ะ ^^
    #887
    0
  25. #878 tudtu8 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 05:07
    จะมาคู่กันได้ยังไงนะ
    #878
    0