POSITION' [YAOI]

ตอนที่ 15 : POSES l 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,467
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    7 พ.ย. 56

 

POSES 13

 

 

 

[ position : tinn ]

 

ผมพลิกตัวไปมาอยู่หลายทีบนเตียงเพื่อหลบแสงแดดซึ่งแม่งส่องมาจากไหนไม่รู้ทั้งๆที่ยังหลับตา แต่พลิกทีก็ปวดเอวขึ้นมาตะหงิดๆ สงสัยเมื่อคืนจะหนักมากไปแถมยังทำกันบนพื้น สถานที่นุ่มสบายจริงๆบอกเลย

 

ก็นะ ใครใช้ให้ภัทรมันหอมหวานไปทั้งตัวแบบนั้นล่ะ แถมผมจะเอาท่าไหนแม่งได้ทุกท่าตามกันทันแบบไม่ต้องมีสั่งออกเสียงสักนิด กว่าจะได้กลับมานอนกันจริงๆที่เตียงก็ปาไปเกือบเช้า ความจริงผมต้องตื่นเย็นถึงจะถูก

 

แต่นี่อะไรแสงที่มันแยงตาอยู่เนี่ยถึงหลับตาก็ยังรู้ว่ามันจ้ามาก

แดดเที่ยงชัดๆ และเรื่องอะไรจะตื่น ไม่มีทาง

 

กูง่วงโว้ย

 

“ไอ้ติณ ตื่น แดดส่องก้นแล้วมึง”

 

“อืออ”

 

ผมได้ยินเสียงไอ้ภัทรดังขึ้นไม่ไกลไม่ใกล้พร้อมกลิ่นบุหรี่รสมิ้นที่โชยมาแต่ก็ไม่คิดจะลืมตาขึ้นมา พลางส่งเสียงในลำคอประท้วงไปสั้นๆและพลิกตัวหนีหันหลังให้มันและแสงแดด เชื่อดิ จ้างให้ก็ไม่ลุก เหนื่อยนะเมื่อคืน ขอพักหน่อยสิ...

 

แต่จะว่าไป ไอ้ภัทรทำไมมันตื่นเช้าได้วะ

มันควรจะเป็นคนที่เพลียและเจ็บตัวมากกว่าผมอีกนะ

 

เออ ช่างแม่งเถอะ คิดทำไม

ไม่ใช่เรื่องของผมสักหน่อย

 

“มึงจะไม่ตื่นใช่ไหม”

 

“...”

 

“ได้..”

 

“...อะ โอ๊ย! เหี้ย แสบๆ”

 

ผมกำลังกลับเข้าสู่ความมืดและความสงบอีกครั้งแล้วแท้ๆถ้าไม่ใช่เพราะโดนปลายบุหรี่ร้อนๆจี้เข้าตูดซ้ายที่โผล่พ้นผ้าห่มออกมา ทำเอาผมสะดุ้งกระเด้งลุกขึ้นนั่งพลิกหันไปทางไอ้ตัวการทันทีพลางเบ้ปากเอามือลูบตูดเบาๆอย่างแสบๆคันๆ

 

“มึงไม่ตื่นเองนะช่วยไม่ได้”

 

“ไอ้เหี้ยยย”

 

ผมมองภัทรแบบไม่อยากจะเชื่อ มันปฎิเสธหน้าตายแถมยักไหล่ให้ตบท้าย ผมหยิบหมอนรองหัวเมื่อกี้ขึ้นมาทำท่าจะปาใส่มันเต็มแรง แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นคนตรงหน้าทำท่าจะลุกหนีแต่พอจะขยับสะโพกลุกแม่งก็ขดตัวงอล้มหน้าทิ่มลงกับผ้าปูเตียง

 

“อู้ย..ย..”

 

แถมยังส่งเสียงร้องเจ็บปวดเบาๆแบบรอดไรฟัน ผมมองท่าทางของภัทร แวบนึงมันมีความสงสารและเห็นใจ แต่ก็หายวับไปแทนที่ด้วยการคว้าหมอนปาใส่หน้ามันแล้วหัวเราะลั่นแบบโคตรสมน้ำหน้าปนสะใจ

 

“เป็นไงล่ะมึง กรรมตามสนอง ฮ่าๆๆ”

 

ผมขำจนปวดท้องในขณะที่ภัทรเหวี่ยงหมอนทิ้งลงพื้นแบบไม่สมอารมณ์พลางค่อยๆดันตัวเองลุกขึ้นนั่งช้าๆแล้วจับก้นตัวเองไปด้วย

 

...แม่งคงเจ็บน่าดูอ่ะ

 

“สัด กูเจ็บกว่ามึงล้านเท่าได้”

 

“แล้ว...มันเป็นยังไงวะ ความรู้สึกน่ะ”

 

ผมยื่นหน้าออกไปใกล้มันที่กำลังก้มหน้าฝืนความเจ็บปวดทางร่างกายจากเมื่อคืนด้วยความอยากรู้อยากเห็น ภัทรก็ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงขุ่นๆเหมือนบ่นปนหงุดหงิด

 

“กูปวดตึบๆไปถึงไขกระดูก ไอ้เหี้ย ตูดกูเหมือนจะแหก แค่ขยับนิดเดียวคือปวดถึงสมองยันเส้นประสาทชั้นใน”

 

“ขนาดนั้นเลยอ่อวะ”

 

“หรือมึงจะลอง!”

 

ไอ้ภัทรตีเสียงเข้มเงยหน้าขึ้นมาถลึงตาใส่ผมติดจะโมโหอยู่หน่อยๆ และแน่นอนผมก็เป็นพวกชอบแหย่คนอื่นเล่นเป็นชีวิตจิตใจ

 

“สถาพมึงตอนนี้เอากูไม่ได้หร๊อกกก~”

 

พร้อมฉีกยิ้มหวานเห็นฟันครบทุกซี่แบบวอนโดนเท้ามาก ซึ่งมันก็เป็นสิ่งที่ผมโคตรถนัดและไอ้ภัทรก็เอามือมาตบหัวผมดังป๊าปเต็มแรงจนผมต้องเอามือตัวเองขึ้นลูบศีรษะตรวจดูว่ากระโหลกร้าวรึเปล่า

 

เคยบอกไหมว่าไอ้ภัทรมันแรงควาย

ผมว่ากระดูกหัวผมร้าวแน่ๆเลย

 

“ฝากไว้ก่อน อย่าให้ถึงตากูบ้างก็แล้วกัน เหอะ!”

 

คนตรงหน้าผมส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอก่อนจะค่อยๆผยุงตัวเองลุกขึ้นช้าๆ เห็นสีหน้ามันแล้วผมเจ็บแทนเลย มันพยายามอยู่หลายนาทีจนสามารถลุกขึ้นยืนเต็มความสูงได้

 

“ให้ช่วยป่ะ...”

 

ผมเปรยขึ้นด้วยความรู้สึกผิดนิดๆ แต่จะเข้าไปช่วยเหมือนพระเอกในนิยายก็ไม่ใช่เรื่อง เดี๋ยวโดนด่าว่าเสือก ก็แหม นั่นมันไอ้ภัทรนะ ไม่ใช่หนุ่มน้อยหน้าใส เข้าใจที่ต้องการจะสื่อใช่ไหม?

 

“ไม่ต้อง”

 

เห็นม่ะ มันปฎิเสธหน้าตายพลางค่อยๆพาร่างตัวเองเดินตรงเข้าห้องน้ำ แล้วปิดประตูดังปัง ฮึ นั่นสินะ ถึงจะลำบากแค่ไหนมันก็ไม่ขอให้ช่วยง่ายๆหรอก ถ้าจะถามว่าเพราะอะไร คำตอบมันก็ชัดอยู่แล้ว มีอย่างที่ไหนเป็นรุกอยู่ดีๆไม่ชอบ มาโดนเอาตูดเข้า ถึงจะเต็มใจแต่มันก็ให้ความรู้สึกตึงๆอยู่ดี

 

ยิ่งนิสัยอย่างภัทรด้วยแล้ว ถ้าเข้าไปช่วยนู่นช่วยนี่ทำเหมือนมันอ่อนแอ

มีหวัง...โดนต่อยกลับมาไม่เหลือเค้าเดิมชัวร์ กูฟันธงเลยครับ

 

แต่มานั่งคิดๆดูแล้วเนี่ย ทำไมมันถึงนึกอยากให้เราเอาวะ ผมนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงเอามือยันคางนั่งคิดพลางฟังเสียงน้ำไหลในห้องน้ำไปด้วย...

 

เฮ้อ ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว...หรือเรื่องนี้มันจะเกี่ยวกับเรียว

ต้องใช่แน่ๆ เรื่องที่เรียวโดนข่มขืน ไหนจะที่น้องเจ้าปัญหาคนนี้เป็นแฟนเฮีย

 

เฮ้ยย นี่ผมจะมีพี่เขยแทนพี่สะใภ้เหรอวะ?! ไม่เอาา ถึงผมจะไม่ได้รังเกียจเพราะตัวผมเองก็เป็นไบ แต่คือแบบผมโคตรรักพี่ส้ม แฟนเก่าเฮียฝุ่นมาก โคตรอยากได้มาเป็นพี่สะใภ้ แต่ทำไงได้ล่ะตอนนี้ เขาเลิกกันเรียบร้อย เฮ้อ! เอาเถอะ มันไม่ใช่เรื่องของเรา

 

โอยย คิดทำไมเนี่ยไอ้ติณ

 

ผมขยี้หัวตัวเองตีหน้ายุ่ง ทั้งๆที่ปกติผมไม่ใช่คนชอบหาเหาใส่หัวนะ เพราะมันจะทำให้ปวดหัวแบบนี้ไง พูดง่ายๆผมไม่ชอบเสือก ถ้าไม่ใช่เรื่องตัวเอง ถึงจะเป็นเรื่องของเฮีย ผมก็ไม่ยุ่งทั้งนั้น

 

ยิ่งห่างปัญหามากเท่าไร ยิ่งสงบสุขเท่านั้น

นั่นแหละคติผม ถึงจะเห็นแก่ตัว...แล้วไงวะ ผมไม่สน

 

...แล้วทำไม เรื่องภัทรมันเข้าหัวมาอีกล่ะเนี่ย ให้ตาย ผมเป็นอะไร ไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ

อ่ะ เดี๋ยวก่อนสิ... จริงด้วย เมื่อคืนผมหวังให้เรื่องที่เกิดขึ้นมันตอกย้ำความรู้สึกบางอย่าง

 

ความรู้สึกที่มันชัดขึ้นมาแล้ว...

 

ผม...ชอบมัน ใช่ นั่นคือคำตอบในหัวผมตอนนี้

 

จะบอกมันดีป่ะวะ...

 

“ไอ้ติณ!”

 

“!!”

 

ผมสะดุ้งตื่นจากภวังค์ทันทีที่เสียงตะโกนของภัทรดังสวนมา ผมหันขวับไปมองทางประตูห้องน้ำ ร่างสูงที่หายเข้าไปในนั้นแง้มประตูโผล่ครึ่งตัวออกมา

 

“ห ห๊ะ?”

 

“เหม่ออะไรของมึง กูเรียกตั้งนาน” ภัทรขมวดคิ้วหรี่ตามองผมอย่างจับผิดหน่อยๆ เฮ้ยย หรือมันจะรู้ว่าผมชอบมันแล้ววะ บ้าาา เมื่อกี้ผมพึ่งคิด!

 

ผมรีบลากเสียงยาวตอบกลับไปหน้าซื่อๆ “เปล่าาา”

 

“เออๆ” มันโบกมือไปมาทำนองว่าช่างเถอะ “กูแค่จะถามว่ามาอาบด้วยกันไหม เปลื้องน้ำ”

 

สมองผมเหมือนหยุดทำงานไปซะดื้อๆ อึ้งครับอึ้ง!

เมื่อกี้ไอ้ภัทรมันพูดว่าอะไรนะเฮ้ย!

 

“...” ผมกระพริบตาปริบๆ อ้าปากค้างไปเล็กน้อย มันถามว่าอะไรนะ ผมลืมจริงๆ

 

“เร็วดิสัด ถ้าไม่มากูปิด!”

 

“เฮ้ย อาบดิอาบบบ!”

 

จบคำไอ้ภัทรทำท่าจะดันประตูปิดตามไปทันที ทำให้ผมรีบตะโกนไล่หลังเสียงหลงพร้อมลุกลงจากเตียงจนเกือบเรียกว่ากลิ้งตก แล้ววิ่งเอาตัวไปขว้างประตูห้องน้ำไม่ให้ปิดแทบไม่ทัน

 

“ก็แค่นั้น ชักช้านะมึง”

 

ปัง

 

และนั่นก็ถือเป็นการรีบเข้าห้องน้ำที่เร็วที่สุดในชีวิตของผมแล้ว แม้ว่าการอาบน้ำครั้งนี้จะแค่อาบอ่างเดียวกันเฉยๆไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น แต่มันก็ทำให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่าอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

 

ก็แหม ไอ้ภัทรชวนเลยนะครับ

คนอย่างมันชวนผมเข้าห้องน้ำนะ!

 

แค่นี้ผมก็โคตรแฮปปี้ล่ะ มันเป็นความรู้สึกเล็กๆข้างในใจ...พอเถอะ ผมจะอ้วกกับคำพูดตัวเอง รู้สึกเหมือนวันนี้ตัวเองเพ้อเจ้อมากไปหน่อย คงเพราะผมกำลังสับสน สมองเลยร่วน น่าจะเป็นแบบนั้น...

 

เออ จะอะไรก็ช่างแม่งได้ไหมวะ

คิดทำไมเนี่ย พอ! เลิก! หยุด! คิด!

 

โอเค ในขณะที่นั่งสงบสติอารมณ์ของตัวเองอยู่ ผมก็จ้องการ์ตูนเรื่องโปรดที่เอามาฉายซ้ำในทีวีจอยักษ์ที่ตั้งอยู่ในห้องนอนไปด้วย ผมเอนตัวลงนอนแผ่บนฟูกนุ่มด้วยความรู้สึกหลากหลายปนกันมั่ว เนื้อตัวเปียกแฉะเพราะพึ่งอาบน้ำเสร็จ โดนลมแอร์เป่าใส่ ยิ่งนุ่งแค่ผ้าขนหนูคลุมท่อนล่าง ถึงมีอีกผืนไว้เช็ดหัวแต่ก็ไม่ได้ช่วยให้หายหนาวซะนิด และถึงอย่างนั้นผมก็ยังไม่มีกะจิตกะใจจะลุกไปเช็ดตัวให้แห้งหรือทำอะไรมากกว่านี้

 

ให้ตาย ผมไม่เคยเป็นแบบนี้

หงุดหงิดตัวเองว่ะ

 

“ทำไมไม่แต่งตัว” เสียงทุ้มดังเข้าหูเรียกให้ผมเหลือบไปมองแต่ยังไม่ลุกไปไหน ร่างสูงของภัทรตีหน้าดุอย่างที่ชอบทำพลางยืนพิงขอบประตูข้างทีวีในชุดกางเกงสามส่วนกับเสื้อเชิ้ตตัวบางของผม แน่ล่ะ ก็นี่มันห้องผม มันก็ต้องใส่เสื้อผมดิ แขนกอดอกในมือถือไดร์เป่าผมอยู่

 

...เหี้ยเอ้ย ทำไมมันหล่องี้วะ

 

“มึงอยากเป็นปอดบวมตายใช่ไหม”

 

ผมชะงักไปนิดก่อนจะทำท่าไหวไหล่ทั้งที่ยังนอนแผ่อยู่บนเตียง “ก็มึงเป่าผมอยู่อ่ะ กูเลยต้องรอนี่ไง” ว่าแล้วก็อ้างสักหน่อย ถึงแม่งจะไม่ได้สอดคล้องกับประโยคคำถามมันเลยก็เถอะ แต่ผมไม่ได้โกหกนะ เพราะไดร์เป่าผมมันมีอยู่อันเดียว ไอ้ภัทรเอาไปเป่าก่อน ผมเลยต้องรอไง

 

“ไม่เกี่ยวเลยไอ้ห่า” มันส่ายหน้าแล้วเริ่มเดินเข้ามา “ตอนกูเป่า มึงก็แต่งตัวได้”

 

“กูขี้เกียจอ่ะ” ผมตอบหน้าตาย ก็คนมันไม่อยากทำอะไรเลยนี่หว่า

 

“เป็นไรของมึง” ไอ้ภัทรเริ่มทำเสียงขุ่น นั่นสิ เป็นอะไรของกู...

 

“...” ผมเลือกที่จะไม่ตอบแล้วหลับตาลง

 

เวลาผ่านไปโดยไม่มีใครพูดอะไร

ทั้งผมทั้งมันยังอยู่ที่เดิม

 

ผมจมอยู่ในห้วงความคิดตัวเอง

...และผมรู้ มันก็เหมือนกัน

 

“...เอาหัวมา” ห่ะ?...ผมค่อยๆลืมตาขึ้นเมื่อรู้สึกถึงเตียงที่ยวบลง พลางใช้ศอกดันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งเพื่อหันมองหน้าคนที่ขึ้นมานั่งซ้อนหลังผมอยู่บนเตียง

 

“มึงจะทำไรอ่ะ?”

 

มันไม่ตอบ แต่เลือกที่จะดันหัวผมที่หันหลังไปมองมันเมื่อกี้ให้หันกลับมามองจ้องทีวี และก่อนจะได้ถามซ้ำ เสียงไดร์เป่าผมก็ดังขึ้นพร้อมลมร้อนๆพัดลงมาตรงส่วนที่เปียกแฉะบวกกับฝ่ามืออุ่นๆนั่นค่อยๆสางเส้นผมของผมอย่างเบามือ...จนผมไม่กล้าขยับตัวไปไหน กลัวว่าถ้าขยับไปแม้เพียงนิดเดียวคนข้างหลังจะไม่ทำแบบนี้ต่อ

 

...ผมชอบจริงๆ

ผมชอบมันแล้วจริงๆ พับผ่าสิ!

 

“ดิ้งด่องงง!”

 

และเสียงมารก็มักดังขัดความสุขแสนสั้นเสมอ ผมชักสีหน้าเมื่อเสียงออดดังขึ้นพร้อมๆกับคนข้างหลังที่หยุดการเป่าผมให้ผมทันที

 

ไม่เอาาา เป่าต่อเถอะ กูขอ

 

ผมโอดครวญในใจและหวังจะพูดออกไปให้อีกฝ่ายได้หยุดด้วย ถ้ามันไม่ขัดขึ้นมาก่อน

 

“ไปเปิดประตูดิ ห้องมึง”

 

“เออเค”

 

สั่งเป็นพ่อ โอเคครับ ลูกเชื่อฟังเสมอ ผมพยักหน้าให้มันสองสามทีก่อนอีกฝ่ายจะวางไดร์เป่าผมลงแล้วเดินไปหยิบเสื้อผ้าในตู้ให้ผมแล้วโยนมาให้

 

นั่นไง ไม่ใช่พ่อหรอก กูมีแม่เพิ่ม

 

ผมประชดขำในใจแต่ก็รับเสื้อผ้าพวกนั้นมาสวมอย่างลวกๆเพราะเสียงออดที่ดังอย่างต่อเนื่องจนต้องรีบสาวเท้าออกไปจนถึงหน้าประตู ผมหรี่ตาดูว่าใครมาทางช่องเล็กๆ ก่อนจะเบิกตากว้างอย่างตกใจรีบเปิดประตูให้อีกฝ่ายเข้ามาแทบไม่ทัน

 

แกร็ก

 

“ไอ้เหี้ยไมค์!”

 

ผมฉีกยิ้มกว้างแล้วดึงตัวคนตรงหน้าเข้ามากอดทันทีที่เห็นมันเต็มตา ร่างสูงผมซอยหน้าม้าเฉียงสีดำขลับที่เตี้ยกว่าผมไม่กี่เซ็นต์ ในมือสวมแหวนเหล็กหลายวงอุ้มเจ้าหมาสีขาวขนปุยตัวเล็กแต่ฤทธิ์โคตรน่ากระทืบ ใบหน้าเรียบนิ่งไร้รอยยิ้มใดๆ ไอ้ไมค์ เพื่อนสนิทผมเอง!

 

“โฮ่งๆๆ”

 

ไอ้ไมค์ตบหลังผมเบาๆท่ามกลางเสียงเห่าโคตรน่ารำคาญของหมามัน “อืม กูเอง ปล่อยก่อน หมากูร้องแล้ว”

 

เออ ผมลืมไป มันเห็นหมาสำคัญกว่าเพื่อนตลอด ผมปล่อยร่างมันตามคำขอก่อนตบหัวหมาที่ชื่อเทาแต่เสือกตัวสีขาวจนมันเห่าพยศหมายจะกัดผม จนไอ้ไมค์ต้องลูบหัวเทาเพื่อให้มันสงบลง

 

แม่งเป็นหมาที่ทั้งน่าเตะและน่าหมั่นไส้จริงๆ

 

“มึงมายังไง ไมไม่บอกกูก่อน”

 

ผมเปลี่ยนเรื่องพลางลากมันมานั่งตรงโซฟาในห้อง มันนั่งลงแล้ววางเจ้าเทาซึ่งกำลังเคลิ้มไว้ที่ตัก ก่อนหันมาตอบผม “นั่งเครื่องบินมา กูคงต้องอยู่ที่นี้สักอาทิตย์...”

 

ไอ้ไมค์กล่าวเสียงเรียบเหมือนพูดเรื่องปกติ แต่ผมโคตรประหลาดใจจนเลิกคิ้วขึ้นสูง

 

“อ้าว แล้วน้องตุลเมียมึงล่ะ”

 

“เลิกแล้ว” มันถอดหายใจ “แต่น้องมันตื้อ กูรำคาญ เลยบินมากรุงเทพ นึกได้ว่ามึงอยู่เลยแวะมาหา”

 

“แล้วมึงพักไหน?”

 

“ห้องล่างมึง” มันตอบพลางจิ้มนิ้วลงพื้น

 

“ชั้นล่างอ่ะนะ” อีกฝ่ายพยักหน้าผมเลยไม่ถามต่อ แต่ก็นึกขึ้นได้ “เออลืม เดี๋ยวไปเอาน้ำมาให้ กินน้ำส้มนะ มีแค่นี้” นอกนั้นมีแต่ไวน์ เบียร์ และเหล้า ผมต่อในใจ

 

“ตามใจ”

 

พอมันขานตอบผมก็รีบลุกขึ้นหันหลังหมายจะเดินไปที่เคาน์เตอร์ แต่ก็ต้องชะงักค้างกับประโยคต่อมาของเพื่อนตัวเอง

 

“มึงจะถามกูแค่นี้เหรอไอ้ติณ” น้ำเสียงทุ้มเรียบนิ่งราวกับคลื่นใต้น้ำ ผมเลือกที่จะเงียบ ยืนหยุดอยู่ที่เดิมไม่หันกลับไปมองหน้ามัน

 

“...”

 

“ไม่ถามถึงลิมิต...หน่อยเหรอวะ”

 

ผมเม้มปากเข้าหากันแน่น รู้สึกลังเลที่จะพูดออกไป...รู้สึกผิด... “คือก..”

 

“โฮ่งๆๆ”

 

“เอ่อคือ ผมเข้ามาผิดจังหวะอะไรรึเปล่า”

 

ผมหันขวับไปมองทางต้นเสียงทันที ไอ้ภัทรที่พึ่งเดินเข้ามาเงียบๆทำหน้าไม่แน่ใจพลางขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเจ้าเทามันยังคงเห่าออกมาไม่เลิก

 

โอเค กูรักหมาตัวนี้มากเลยนาทีนี้

ช่วยชีวิตกูชัดๆ

 

ผมลอบถอดหายใจออกมาอย่างโล่งอกนิดๆ ก่อนฉีกยิ้มขี้เล่นอีกครั้ง ไอ้ไมค์ยืนขึ้นลูบหมาตัวเองให้เงียบพลางเหลือบมองผมนิ่งๆซึ่งผมก็รู้ว่ามันเป็นเพราะอะไร แต่ก็เลือกที่จะเมินใส่ แล้วเริ่มพูดเปลี่ยนบรรยากาศหม่นๆเมื่อกี้

 

“เปล่า ไม่มีไรหรอก ช่างมันเถอะ” ผมโบกมือไปมาก่อนผายมือไปที่ไอ้ไมค์ “นี่ไอ้ไมค์ เพื่อนกู”

 

ภัทรกับไมค์มองหน้ากันพลางพยักหน้าแล้วส่งยิ้มนิดๆตามมารยาท ผมเริ่มแนะนำภัทรให้ไมค์รู้จักต่อ “ส่วนไอ้ไมค์ นี่ไอ้ภัทร เป็น...”

 

ผมนิ่งไปนิดเพราะดันนึกถึงเรื่องเมื่อคืนขึ้นมา และเหมือนไอ้ภัทรจะรู้มันจึงแทรกขึ้นมาทันที

 

“...เพื่อนเหมือนกันครับ อยู่ห้องตรงข้าม”

 

คนอุ้มหมาพยักหน้าอีกครั้ง “เราน่าจะอายุเท่ากัน ไม่ต้องสุภาพหรอก กูมึงก็ได้”

 

ภัทรผงกหัว “เอางั้นก็ได้”

 

เมื่อเห็นว่าบรรยากาศเริ่มเงียบไปอีกครั้ง ผมจึงต้องพูดเสริมต่อ ลืมได้ไงวะว่าไอ้สองตัวนี้มันคล้ายกัน พวกไม่ค่อยพาปากมาด้วย แต่ก่อนจะได้พูด ไอ้ภัทรก็พูดขัดขึ้นก่อนพร้อมพาร่างของตัวเองเดินไปที่หน้าประตู

 

“ไอ้ติณ กูไปก่อนนะ จะไปเยี่ยมเรียว” มันหันมาบอกผมก่อนหันไปบอกไมค์ “ไว้เจอกันใหม่ไมค์”

 

ไอ้ไมค์พยักหน้ารับ ส่วนผมก็ได้แต่ตอบรับคำพูดมันเท่านั้น “เออๆ ระวังน้องมันจับปล้ำล่ะ”

 

แต่ก็นะ ขอกวนตีนสักหน่อยเถอะ และแน่นอนก่อนมันปิดประตูออกไปผมก็ได้คำด่ามาเต็มๆ

 

“พ่องมึง” แต่นั่นก็เรียกรอยยิ้มบนหน้าผมได้อยู่ดี สงสัยผมจะบ้าว่ะ

 

ปัง

 

สุดท้ายตอนนี้ผมก็อยู่กับไอ้ไมค์สองคน ไม่สิ สองคนกับอีกหนึ่งตัวต่างหาก ผมพาตัวเองไปหยิบน้ำส้มออกมาจากตู้เย็น ก่อนเดินกลับมานั่งโซฟาตัวเดิมพร้อมน้ำส้มสองแก้ว ไอ้ไมค์หย่อนตัวลงแล้วหันหน้ามามองผมด้วยแววตาจริงจังอีกครั้ง

 

ได้...ผมคงหนีไม่พ้นจริงๆ

และได้...ผมจะถาม ด้วยน้ำเสียงที่ไม่เล่นอีกแล้ว

 

“ลิมิตเป็นยังไงบ้าง”

 



 

 

 
ไมค์น่ารัก เอ๊ย หล่อไหมมม ไมค์กับเจ้าเทาค่า >///<
มาลุ้นกันว่าไมค์จะรุกหรือรับนะ 5555 5

 

 

 




L E T ' S    T A L K    A F T E R    P O S E S l 13
[TUEOCT22 : 215634 : 150%]
กรี้ดดดดด จินมาอัพแล้วววววว โฮกกก หลังจากหายไปนาน หลังจากโดนแบน TTOTT
โดนแบบไม่รู้ตัวด้วย ฮือออ ต้องขอโทษทุกคนด้วยนะค่าที่ให้รอนานมาก
คือแบบเรียนหนัก แง คือแบบเที่ยวเยอะ (เอ๊ะ ยังไง) 5555
งอแงๆ แต่เค้าก็กลับมาอัพให้แล้วน้าาา มาทิ้งระเบิด ตู้ม! ตัวละครใหม่โผล่อีกล่ะอ่ะ
The J ของเรานั่นเอง อ๊ายย หล่อเนอะๆๆ แต่เรื่องนี้จะหล่อหรือน่ารักก็นะ..
ลุ้นกันไป ฮุๆ มาพร้อมน้องหมาน้อยและพกความดราม่ามาเต็มสตรีมม!
ใครคือลิมิต?! อะไรอีกเนี่ยยย ฮ่าๆ ความวุ่นวายยังไม่ทันหาย ความหายนะก็เข้าแทรก
อ๊ายยยย อย่างงี้แหละ ต้องมีดริฟกันหน่อย หวานแทรกขมน้าา 555
อุบ๊ะ เอาล่ะ บอกล่ะ เวิ่นเยอะ อิอิ เจอกันตอนหน้านะคร้าบบ จุ๊บๆ
เม้นๆๆนะค่าา เม้นเยอะมาเร็วนะ (รึเปล่า?) อิอิ ลองดูสิ , เยิฟรีดเดอร์ทุกคนนะค่าา <3!


 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,307 ความคิดเห็น

  1. #2237 mangpor43 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 23:20
    หมาน่ารักว่ะ
    #2,237
    0
  2. #2074 LAZY (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 กันยายน 2557 / 00:32
    ลิมิต..//ใครอีกเนี่ย
    #2,074
    0
  3. #2029 สวัสดี (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 19:59
    มารผจญเยอะจริงๆ ไหนจะเรียว ริว แล้วนี่ลิมิตอีก อ้ากกก อยากเห็ยติณภัทร หวานกันมากกว่านี้
    #2,029
    0
  4. #1946 A.Iliad (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 12:03
    ลิมิตคือใครแฟนเก่าพี่ติณเหรอ
    #1,946
    0
  5. #1914 ★Light B. Parker☀ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 20:18
    ไมค์เเกชอบติณใช่ไหม!!(โดนหมาไล่กัด) ล้อเล่นๆ
    #1,914
    0
  6. #1858 rcc/9 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 13:01
    กลับมาเม้นย้อนความฟิน....

    เร้าร้อนมากกกกกกก แอบสงสารภัทรนิดนึง นิดเดียวจริงๆ 

    เนื่องจากติณมันก็ตัวซะ กว่าจะได้นอนเกือบเช้า *0*

    หักโหมดีแท้!!!!! เลือดพุ่งหมดตัวก้งานนี้แหละท่าน!!!!



    #1,858
    0
  7. #1852 ชานัวร์ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 17:25
    ตินเหมือนลูกหมาเลยอ้าน่ารักก >< ลิมิตคือใครร
    #1,852
    0
  8. #1765 chalala (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 06:32
    มาอัพบ่อยๆนะคะไรท์เตอร์ ชอบเรื่องนี้มากติดตามมมมๆๆๆ สนุกมากค่ะ
    #1,765
    0
  9. #1738 Kriszingme (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มีนาคม 2557 / 01:33
    ลิมิตนี่ใครอีกอ่าาา? ทั้งติณทั้งภัทรนี่มีภูมิหลังกันเยอะจัง เเต่ก็หนุกอ่าา
    #1,738
    0
  10. #1709 rcc/9 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 08:59
    ลิมิตคือใคร เกี่ยวไรกะติณ มีอะไรลึกซึ้ง อ๊ากกกก อยากจะให้ภัทรหึงแต่ภัทรมันก็ถึกอ่ะ
    #1,709
    0
  11. #1687 `M~|Mokuki|~Y (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 17:22
    ยังอ่านอยู่จย้าาา /),.( เขาชอบเรื่องนี้มากๆเลย โดนใจจ 555555
    #1,687
    0
  12. #1686 `M~|Mokuki|~Y (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 17:20
    ลิมิตไหนนน แฟนเก่าหรอ ;_____;
    #1,686
    0
  13. #1641 CinSora (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 17:53
    ไมค์คู่กับเทาเหรอ.... //โดนโบก
    ไมค์คู่ใครอ่าา
    ลิมิตคือใครกัน
    #1,641
    0
  14. #1595 kwan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 01:13
    นี้ก็มีปมอีกคนลิมิตนี้ใครอีกอ่ะ
    #1,595
    0
  15. #1563 คิดถึงเว้ย (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 21:23
    ใครอีกอะ ม้ายน้าาาา จะมาขัดขวางความสุขของเราไม่ได้

    #1,563
    0
  16. #1481 dudeⒶ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มกราคม 2557 / 10:22
    ลิมิตคือใครรรร เป็นอะไรกับติณคะเนี่ย-3- ภัทรติณกำลังซี๊ดซ๊าด(?)เลยย ใครจะโผล่มาอีกกก
      ส่วนไมค์นี่จะมีบทบาทยังไงในเรื่องอีกอ่ะ
    #1,481
    0
  17. #1464 sindi (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2556 / 21:53
    ไม่ได้เข้ามาอ่านตั้งแต่โดนแบน มาอ่านที
    อ๊ากกกกกกกกกกกก เรื่องมันเป็นไงมาไงคะเนี่ยยยย รีบมาอัพเร็วๆนะคะ*-*
    #1,464
    0
  18. #1456 ProDoujin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2556 / 00:31
    รอเธออัพพพพพพพพพพพพพ
    ลิมิตคือใคร -.-
    #1,456
    0
  19. #1450 Yogurth (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2556 / 04:06
    รออยู่นะคะ ไม่ไหวแล้วว รักทั้งคู่เลยทั้งติณทั้งภัทร >
    #1,450
    0
  20. #1438 #'pm (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2556 / 22:05
    โอ้ยยยยยย ขอเม้นท์รวบยอดตอนนี้เลยนะคะะ
    แงง เราชอบเรื่องนี้มากเลย ทั้งคาแร็คเตอร์แล้วก็การเดินเรื่อง
    ปกติไม่ใช่คนที่ชอบแถวสลับกันรุก และตอนนี้ก็ไม่ชอบอยู่ดี (อ่า...)
    แต่เรานิยมเมะๆค่ะ และเรื่องนี้ตอบโจทย์ได้ดีมากกก
    ดูเป็นนิยายวายโคตรๆ /เขร้ม(?)
    อีกหน่อยติณคงโดนกดใช่ไหมคะ.... มันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างลำบากใจกับคนที่ไม่ถนัดสายนี้แบบเรา
    แต่ก็จะติดตามต่อไปค่ะะ ไรท์เตอร์มาอัพนะะ xD
    รักก <3
    #1,438
    0
  21. #1434 มิ้งกิจัง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2556 / 15:16
    คู้ติณกับภัทรน่ารัก
    แล้วลิมิตนี่ใครอะติณ
    #1,434
    0
  22. #1413 Fanning Fight (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 09:56
    อัพๆๆ เค้าจะรอนะไรท์><
    #1,413
    0
  23. #1370 P.PRAE (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 13:19
    อร้ายย  ชอบ น่ารักอ่ะ ><
    #1,370
    0
  24. #1369 Redberrylips (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 01:00
    อ่ะ มาใหม่อีกละ ไมค์กะลิมิต ไมค์นี่เพื่อน ลิมิตนี่เมีย(?) รึเปล่า
    #1,369
    0
  25. #1338 shisana (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2556 / 16:38
    ติณณณณ ใครคือลิมิตตต แฟนเก่าหรอ~ มาอัพเร็วๆเน้อไรต์ รักรักรัก โคตรชอบเรื่องนี้เลย
    #1,338
    0