POSITION' [YAOI]

ตอนที่ 14 : POSES l 12 (NC)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,875
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    6 ม.ค. 61

T
B

POSES 12

 *ช่วงนี้เป็นช่วงของ ติณภัทร นะค๊าาา 5555
แต่มี ภัทรติณ แน่นอน แต่ต้องลุ้นนะว่าเมื่อไร อิอุ*

 

 

 

[ position : talkvoice ]

 

“เอากูที”

 

คนโดนคร่อมอยู่ใต้ล่างขึ้นกับไปต่อไม่ถูก สมองโล่งคิดศัพท์อะไรออกจากปากไม่ได้เลยสักนิด ติณเลิกคิ้วสูงทำหน้าเหมือนเป็นสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่มันแย่กว่าผีหลายเท่า และเขาก็ทำท่าทีแบบนั้นค้างไว้หลายนาที ไม่ต่างจากคนด้านบนซึ่งค้างอยู่ที่ใบหน้าเรียบนิ่งมองตาติณด้วยแววตาจริงจังแน่วแน่จนทั้งน่ากลัวน่าใจหายเสียเหลือเกิน

 

ก็ผู้ชายตัวเท่าควายที่ไหน

จู่ๆมาพูดให้ผู้ชายตัวเท่าควายพอกันอีกคน 'เอา' ตัวเองล่ะฟร่ะ?!!

 

มันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ

 

“บ้าาาาา มึงพูดเหี้ยไรออกมาไอ้ภัทร รู้ตัวไหม?!!”

 

และกว่าร่างสูงจะหาคำพูดตัวเองเจอก็กินเวลาเกือบสิบนาที ติณตะโกนใส่หน้าภัทรดังลั่นและทำท่าจะแงะข้อมือที่ถูกภัทรจับไว้ออก แต่แรงของคนอยู่ใต้ล่างรึจะสู้แรงของคนด้านบนที่มีแรงโน้มถ่วงโลกช่วยอยู่

 

“รู้”

 

ภัทรยังตีหน้านิ่งที่ติณเห็นแล้วอยากจะกระชากลอกหนังมันออกมาจริงๆ

 

“...”

 

“ถ้าไม่รู้กูจะพูดทำไม ในเมื่อกูหมายความอย่างนั้นจริงๆ”

 

น้ำเสียงจริงจังต่างจากคนเมาเหล้าโดยสิ้นเชิงแทบจะทำให้ติณอยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ไม่รู้จะทำยังไงกับไอ้สถานการณ์บ้าๆที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ ณ ขณะนี้

 

“มึงต้องการอะไรกันแน่”

 

นี่คงจะเป็นคำถามที่ดีที่สุดในตอนนี้ที่ติณจะสรรหาเอามาพูดได้

 

“...”

 

ภัทรเม้มปากหันหน้าไปอีกทางพลางยกมือข้างนึงขึ้นเสยผมอย่างที่ชอบทำเวลาลำบากใจกับอะไรบางอย่าง

 

แต่จังหวะนั่นก็ทำให้ข้อมือของติณหลุดจากการเกาะกุม ตอนแรกเจ้าตัวก็จริงจังจะฟังคำตอบจากปากคนตรงหน้าอยู่หรอกนะ แต่เวลานี้มันก็น่าหลบหนีอยู่ไม่น้อย เมื่อร่างสูงคิดได้ก็หมายจะยกแขนขึ้นผลักภัทรออกไป โชคไม่เข้าข้างเมื่อสายตาคมกริบดันหันมาเห็นซะก่อน

 

พรึบ

 

“มึงจะทำอะไร”

 

ภัทรตีเสียงเข้มจนน่ากลัว นัยน์ตายิ่งดูดุเข้าไปใหญ่ มือที่เสยผมเมื่อกี้กลับมาล็อกข้อมือติณไว้ทันก่อนฝ่ามือหนาจะโดนตัวเขา คราวนี้คนถูกคร่อมก็ได้แต่ยิ้มแห้ง กลืนน้ำลายลงคอยากยิ่งกว่าตอนมีสเลดติดคอซะอีก!

 

            “ปะ เปล๊า” เผลอขึ้นเสียงสูงอีก “กูแค่เมื่อยมือเลยขยับนิดนึงเฉยๆ ฮ่า ฮ่า”

 

แถเข้าไปสิวะ น่าเชื่อตายล่ะ

แถมมีหัวเราะแห้งๆต่อท้ายอีก เนียนซะไม่มี

 

“เชื่อก็ควายแล้วไอ้เหี้ย!”

 

ภัทรยังคงตะคอกเสียงดังอีกครั้ง ติณก็ได้แต่ส่งสายตาทำนองว่า กูพูดจริ๊งจริง ออกไปเท่านั้น

 

'กูเชื่อล่ะว่ามึงเมาจริงๆไอ้ภัทร กูเชื่อออออ'

 

และนี่คือเสียงคร่ำครวญในใจของคนกำลังจะถูกกด เอ๊ย ให้กด ห๊ะ อะไรนะ ?

 

“มึง...เอางี้ กลับเข้าประเด็นเมื่อกี้” รู้สึกเหมือนติณพึ่งคิดได้ว่าตนเองควรจะจัดการยังไงต่อไปให้รอดจากชะตากรรมอันเลวร้าย “มึงต้องการอะไร เอาแบบจริงจัง”

 

“เฮ้อ..” ภัทรหลับตาถอดหายใจก่อนลืมขึ้นมาใหม่ “มึงจำตอนไปทะเลได้ไหม”

 

“...”

 

ติณพยักหน้ารับเบาๆไม่ได้พูดขัดอะไร

 

“มึงบอกว่ามึงรู้สึกแปลกๆอยากจูบกู แล้วกูกับมึงก็...อืม นั่นแหละ”

 

“...ห๊ะ?”

 

เหมือนสมองติณจะประมวณเรื่องช้าไปหน่อย

 

“แล้วตอนนั้นมันเกี่ยวไรกับตอนนี้อ่ะ”

 

ไอ้ความสงสัยโง่ๆแบบนั้นมันทำให้ภัทรอยากจะบีบคอไอ้คนตรงหน้าเขาเสียเหลือเกิน

 

“มึงโง่หรือมึงโง่ห๊ะ! ก็ถ้าไม่มีเรื่องเรียว กูกับมึงจะเป็นยังไงต่อ!!”

 

มาถึงประโยคนี้ติณก็ถึงบางอ้อ ก็นะ ปกติเขาก็ไม่ใช่คนเข้าใจอะไรช้าขนาดนี้หรอก แค่สถานการณ์ตอนนี้มันชวนมึนเป็นทุนเดิมอยู่แล้วต่างหากมากกว่า

 

“แล้วไง มึงจะบอกว่ามึงก็รู้สึกแบบกูงั้นสิ?”

 

ติณหรี่ตามองภัทรราวกับต้องการรู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรกันแน่ เพราะสำหรับเขาแล้วเขาไม่เชื่อหรอกที่อยู่ๆภัทรจะพ่นคำว่า 'เอากูที' ออกมาง่ายๆแบบนั้น

 

ต้องมีเหตุผลมากกว่านี้

ภัทรกำลังปิดบังอะไรบางอย่างไว้

 

แต่ก็ยังมิดไม่พอในเมื่อติณจับความผิดปกตินี้ได้ ตั้งแต่ที่เมาเละโดนแม็กซ์หิ้วกลับมาแล้ว และแน่นอนถึงติณจะรู้ว่ามีสักอย่างซ่อนอยู่ แต่ถ้าภัทรไปเปิดปาก สุดท้ายเขาก็มืดแปดด้านอยู่ดี

 

“กูไม่รู้” สุดท้ายร่างสูงก็ไม่ให้คำตอบเช่นเคยแถมยังถามย้อนอีก “มึงรู้สึกยังไงกับกูล่ะ”

 

ติณเม้มปากเข้าหากัน คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อยเพื่อคิดทบทวนในใจ ก็ไอ้ที่เขาหายไปตลอดทั้งวันเนี่ยก็เพราะเรื่องนี้ล่ะว่ะ อยากพูดออกไปนะ แต่จะให้เผยไตให้คนปากแข็งกว่าด้านบนรู้ได้ไงล่ะ

 

ไม่มีทางโว้ย!

 

“งั้นกูก็ไม่รู้”

 

...กวนตีนกันชัดๆ

และดูท่าแล้ว คนถูกทับมันไม่มีทางบอกแน่ๆ

 

เอาเถอะ มันมีเหตุผลของมัน

เขาก็มีเหตุผลของเขาที่จะไม่ตอบเหมือนกัน

 

“เออ กูไม่รู้มึงไม่รู้ ไม่ต้องมีใครรู้ทั้งนั้นแหละสัด เรื่องมาก! มึงตอบมาคำเดียวจะเอากูไหม?!”

 

            “บ้านมึงสิครับไอ้ภัทร มึงคร่อมกูล่อแหลมแบบนี้ จะให้กูกดมึงหรือมึงกดกูกันแน่ คือเลือกก่อนได้ป่ะ ตั้งสติ มึงเมานะตอนเนี่ยยย”

 

คือคนนึงก็อยากโดนเอาเหลือเกินส่วนอีกคนก็พยายามให้ฝ่ายนู่นคิดแล้วคิดอีกอยู่นั่นแหละ ช่างต่างจากเรื่องอื่นสิ้นดี

 

ปกติเขามีแต่คนหื่นอยากได้จนทำทุกวิถีทาง

กับการขัดขืนไม่ยอมให้ถูกกดง่ายๆ

 

แล้วอิสองตัวนี่มันอะไรกัน แหกกฎทุกข้อเลยให้ตาย!

 

“ทำไมมึงพูดมาก มึงไม่เข้าใจที่กูบอกเหรอวะไอ้ติณ!”

 

ร่างสูงของคนเมา(?)ขมวดคิ้วมุ่ยอย่างเริ่มหงุดหงิดกับไอ้ท่าทางเหมือนคนจะโดนกดซะเองของติณ

 

'กูสิจะเป็นคนโดนกด ไม่ใช่มันซะหน่อย!'

 

แหม แต่ทั้งคำพูดอารมณ์การกระทำที่ผ่านมาเมื่อกี้เนี่ย มันแตกต่างจากความตั้งใจของตัวภัทรเองมากเหลือเกิน แล้วแบบนี้จะไม่ให้ติณไปต่อไม่ถูกอยู่แบบนี้ได้ยังไงล่ะ

 

จริงไหม?

 

“เออดิครับ กูไม่เข้าใจมึง เฮ้อ!” ติณแทบอยากจะร้องไห้ถอดหายใจหนักหน่วงเป็นรอบที่ล้านเมื่อสบกับสายตาคมดุที่จ้องมาแบบใกล้ฆ่าเขาได้ถ้าเขาเกิดพูดอะไรไม่เข้าหูภัทรอีกรอบ

 

'กูตายแน่'

 

“โอเค ก็ได้ ก็ด้ายยย มึงเอาแน่ใช่ไหม มึงเปลี่ยนใจไม่ได้แล้วนะ”

 

ในเมื่อคิดแล้วคิดอีกว่ายิ่งต่อความยาวสาวความยืดเขาคงได้นอนอยู่ท่านี้ไปจนถึงเช้าแน่ๆ ยิ่งเห็นสายตาภัทรซึ่งจริงจังมากผิดปกติ เขาก็ไม่มีทางเลือก และใช่ว่าเขาอยากจะปฎิเสธข้อเสนอที่อีกฝ่ายหยิบยื่นให้ เพียงแต่แค่อยากรู้ว่าคนตรงหน้าเป็นอะไรต้องการอะไรกันแน่ แต่ในเมื่อภัทรไม่ยอมบอก เขาก็หมดทางจริงๆ จะหนีก็หนีไม่รอดว่ะคืนนี้

 

...หวังอย่างเดียว

ขอให้มันไม่ใช่แค่วันเดียวแล้วจบไปก็พอ

 

เขาไม่ได้ต้องการความสัมพันธ์แบบนั้นกับคนตรงหน้า

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรทำให้รู้สึกอย่างนี้ แต่มันก็รู้สึกไปแล้ว

 

และบางทีการกระทำของพวกเขาในครั้งนี้

อาจทำให้อะไรๆมันชัดเจนขึ้นมามากกว่าเดิมก็ได้...

 

“กูรู้”


แทบจะในทันทีที่ภัทรตอบออกไปอย่างมั่นใจไม่ลังเลพลางค่อยๆปลดมือข้างนึงออกจากข้อมืออีกฝ่าย ติณยกแขนที่พึ่งเป็นอิสระรั้งท้ายทอยภัทรลงมาหาตนช้าๆไม่เร่งรีบ ปล่อยให้แรงดึงดูดนำริมฝีปากของคนสองคนให้ใกล้ชิดกันเรื่อยๆจนไร้ช่องว่างคั่นกลาง ความร้อนลากผ่านร่องฟันและกระพุงแก้มด้านในของทั้งคู่อย่างชำนาญ จากตอนแรกสัมผัสค่อยๆเป็นค่อยๆไปเริ่มรุนแรงขึ้นเพราะความร้อนของอุณหภูมิร่างกายพุ่งสูง


“อืออ…”


ด้วยความพุ่งพล่านภายใน ภัทรปล่อยมืออีกข้างออกจากแขนติณเปลี่ยนไปขยำไรผมคนด้านล่าง กระตุกอารมณ์ติณให้ยิ่งรุนแรงพอกัน โซฟาตัวยาวที่มองด้วยตาเหมือนจะใหญ่แต่เมื่อมียักษ์สองตัวนอนทับกันบนนั้นมันกลับเล็กลงไปถนัดตา ทั้งสองยังคงจูบแลกลิ้นกันแบบไม่มีใครยอมใครจนร่างสูงขาวสะท้อนแสงเริ่มเป็นฝ่ายขยับตัวพลิกข้างหมายจะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตแขนยาวของภัทรออกแต่กลับทำให้ร่างสูงของภัทรร่วงลงพื้นและกลายเป็นฝ่ายถูกคร่อมแทนซะงั้น


ตุบ


“อ่ะ”


ริมฝีปากบางละออกจากกันชั่ววินาทีเมื่อหลังภัทรกระแทกพื้นห้อง ดีที่เป็นพื้นพรมนุ่ม ไม่งั้นคงได้ปวดหลังก่อนปวดอย่างอื่นเป็นแน่


“แฮ่ก..โทษที”


“เออ…กูถอดเอง มึงช้า…”


เสียงหายใจถี่เล็กน้อยถูกพ่นออกมา ติณฉีกยิ้มทะเล้นตามนิสัยก่อนจะยกตัวขึ้นถอดเสือยืดไร้กระดุมออกทางหัวบวกกับกางเกงโยนไปไกลๆ ให้เหลือเพียงบ็อกเซอร์สั้นสีดำตัวเดียวแล้วดันโต๊ะกระจกอันเล็กออกไปให้พ้นๆพื้นบริเวณนี้


ในขณะที่ภัทรก็รีบแกะกระดุมเสื้อตัวเองให้หลุดแต่ยังไม่ทันถอดออกจากแขนให้พ้นตัวร่างสูงของคนอยู่บนก็ทับลงมาซะก่อนพร้อมประกบปากนุ่มเข้าด้วยกันอีกครั้งเพื่อไม่ให้ขาดห้วง มือหนาของติณไล่ไปตามสีข้างอันเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อจนลงถึงขอบกางเกงที่เริ่มตุงขึ้นไม่แพ้ของเขา เขาปลดมันออกอย่างรวดเร็วโดยมีเจ้าของร่างช่วยถอดมันไปกองที่ข้อเท้าเหลือไว้เพียงบ็อกเซอร์สีเทาตัวเดียวอยู่บนตัวภัทร


“...ซี้ดด”


ภัทรจูบเม้มที่ปากติณรอบสุดท้ายก่อนค่อยๆไล่เม้มไปตามซอกคอของคนด้านบนพร้อมปลายนิ้วเรียวลูบไล้หยอกล้อช่วงล่างให้นูนขึ้นดันบ็อกเซอร์เรียกเสียงครางลอดไรฟันจากติณได้ดีทีเดียว เป็นเวลาเดียวกับติณที่กำลังเอาแก่นกลางตัวชูชันของภัทรออกมาจากบ็อกเซอร์สีทึบ ใช้มือจับเบาๆ ก้มหน้าลงใช้ลิ้นร้อนโลมเลียส่วนปลายพร้อมฟันกัดให้เจ็บนิดๆก่อนรับเอ็นหนายาวเกินมาตรฐานไม่แพ้ของตนเข้าโพรงปากดังซวบด้วยความรวดเร็วแต่ก็เข้าได้เพียงครึ่งเดียวก็ล้นปาก


“อือออ…”


แต่การกระทำแบบนั้นก็เรียกให้ภัทรตัวเกร็งขึ้นครางทุ้มในลำคอทั้งสะดุ้งทั้งพอใจ ร่างสูงหยุดไซร้คอติณเพราะอีกฝ่ายลงไปต่ำเกิน เขาเขยิบตัวพิงมุมหักส่วนล่างของโซฟาสีครีม ร่างสูงของคนก้มหน้าขยับหัวขึ้นลงเป็นจังหวะไม่ช้าไม่เร็วแต่เน้นหนัก ลิ้นร้อนภายในลากเลียอย่างชำนาญพร้อมเขี้ยวฟันกัดสะกิดเพิ่มความรัญจวนจนคนถูกกระทำยกแขนขึ้นจับไหล่ติณไว้แน่นอีกข้างขยำเส้นผมคนตรงหน้าด้วยความเสียวซ่าน


“อะ อ่าา...ซี้ดด”


“อืออ”


ติณรู้สึกถึงแรงดันสวนขึ้นมาจนเขาแทบสำลักแต่ก็ตั้งหลักทันเร่งจังหวะให้เร็วตามที่อีกฝ่ายยกสะโพกเร่งเร้า


“อะ ไอ้เชี่ย อ่า..เร็วอีก..ฮ่ะ อ่าา”


ภัทรเกร็งตัว น้ำรักพุ่งปล่อยออกมาล้นโพรงปากติณ ร่างสูงกลืนรสขมเฝื่อนลงคอสองอึกใหญ่อย่างรู้งานก่อนถอดปากออกและใช้ลิ้นเลียคราบสีขุ่นที่ยังเลอะตามขอบปากตัวเองให้สะอาดพลางมองหน้ายักคิ้วกวนปนน่าหมั่นไส้ให้อีกคนที่กำลังหยุดพักหายใจอยู่


“…เหอะ”


“อะไร เป็นไงปากกู ติดใจอ่ะดิ”


ภัทรกลอกตาไปมา อยากถีบคนตรงหน้าใจจะขาด ไม่อยากยอมรับว่ามันก็เก่งอย่างปากว่าจริงๆ ไม่เคยมีใครทำให้เขาพอใจโดยไม่ต้องพูดหรือสั่งอะไรได้มากเท่านี้


คงต้องชมจริงๆว่า แม่งรู้งานว่ะ แต่เรื่องไรจะให้เขาชมมัน เดี๋ยวเหลิงพอดี


“อย่าเวอร์”


“เฮ้ยย กูมั่นใจนะ ถึงกูจะไม่เคยทำให้คนขนาดเท่ามึงมาก่อน แต่มึงก็ตัวเท่ากู น่าจะชอบแบบที่กูชอบอ่ะ ชอบใช่ม๊าา”


คาดคะเนต่างๆนาๆพลางส่งฉีกยิ้มเห็นฟัน ทำเสียงพูดน่าต่อยในความคิดของอีกคน


“มึงอย่ามาแบ็ว มันไม่เหมาะกับหน้ามึงไอ้ติณ พอ”


ภัทรยกมือขึ้นข้างที่ยังจับไหล่ติณอยู่ออก แล้วปัดไปมาเป็นเชิงให้หยุดทำหน้าทำตาแบบนั้น


“พอก็ได้ งั้นตากู มึงไม่เปลี่ยนใจแน่นะ”


ติณมองหน้าภัทรนิ่งพลางจับท่อนขาเรียวของอีกฝ่ายแยกออก


ร่างสูงของคนถูกจับง้างขากระตุกยิ้มมุมปาก “ถ้ากูเปลี่ยนใจจริงๆ มึงจะหยุดเหรอ” คำตอบนั้นเรียกเสียงหัวเราะเบาๆจากติณได้เป็นอย่างดี


“ไม่มีทาง”


ติณเอื้อมมือหนาควานหากระปุกเจลที่ซ่อนไว้ใต้เบาะโซฟาแล้วควักเอาเนื้อเจลออกมาเคลือบนิ้วชี้กับนิ้วกลางของตน ก่อนจะดันขาภัทรให้ตั้งขึ้นและอ้าออกมากกว่าเดิม นิ้วเรียวค่อยๆสอดเข้าไปทางประตูหลังที่ไม่เคยเสียเอกราช แต่เข้าได้เพียงไม่ถึงครึ่งนิ้วชี้นิ้วเดียวก็หยุดชะงัก ร่างภัทรกระตุกเล็กน้อยกัดริมฝีปากล่างด้วยความเจ็บที่ชีวิตนี้ไม่เคยรู้สึกมาก่อน


“อ่ะ...เจ็บเหี้ย..”


“ผ่อนคลายสิวะ”


ติณพยายามพูดเสียงต่ำเพราะก็กำลังสะกดอารมณ์ตัวเองอยู่เหมือนกันให้ภัทรทำใจสบาย นิ้วเรียวเริ่มสอดเข้าไปอีกนิดช้าๆแม้จะถูกตอดรัดแน่นจนแทบขยับไม่ได้เลยก็ตาม แต่ดูเหมือนร่างสูงตรงหน้าจะไม่ยอมคลายง่ายๆ


“อึก..กูพึ่งเข้าใจ...มันคลาย...ไม่ได้ อ่ะ..ซี้ดด เสียวโว้ย..”


ภัทรยกแขนขึ้นกำขอบโซฟาแน่น ตามองติณที่ค่อยๆขยับนิ้วชี้เข้าไปเรื่อยๆตามด้วยนิ้วกลางจนมิด หยุดนิ่งอยู่ชั่วครู่ก่อนเริ่มขยับเข้าออกจากช้าก็เร็วขึ้นเรื่อยๆเจ้าของร่างทั้งเจ็บแปลบและเสียวซ่านแบบที่ไม่เคยได้สัมผัสความรู้สึกแบบนี้


“อือออ ซี้ดด...”


ร่างสูงเอามือข้างนึงมาจับข้อแขนติณไว้จนอีกฝ่ายหยุดชะงักในจังหวะที่กำลังได้อารมณ์สุดๆ ติณเงยหน้าขึ้นขมวดคิ้วเป็นคำถาม


“เอาของมึง ฮ่ะ...เข้ามา”


“...มึงรีบ...ว่ะ”


ติณยิ้มทะเล้นพลางทักเสียงพร่าเมื่อเห็นสีหน้าภัทรจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว ใบหน้าหล่อแหงนขึ้นสูงปลดปล่อยอารมณ์ที่ร้อนฉ่า แต่ตัวเขาเองก็ไม่ต่างกันนักหรอก ร่างสูงของคนผิวขาวกว่าค้างสองนิ้วไว้ข้างในตัวภัทร ใช้มืออีกข้างถอดบ็อกเซอร์ตัวเองลง แท่งเอ็นร้อนโด่งผุดแข็งขึ้นทันตา ความจริงต้องพูดว่ามันแข็งดันบ็อกเซอร์แทบขาดมาสักพักแล้วมากกว่า


“อื้ออออ”


ติณค่อยๆ ขยับนิ้วออกมาในขณะที่ภัทรก็ขนลุกตามไปด้วยเพราะความเสียวซี้ด ก่อนที่ติณจะใช้มือข้างเดิมทาเจลลงบนเอ็นร้อนแล้วจับของตัวเองให้จ่อวนรอบๆ อยู่ทางเข้าช่องคับแน่นอย่างอ้อยอิ่งไม่สอดเข้าไปสักทีราวกับจะแกล้งคนตรงหน้า และก็ได้ผลมากซะด้วยเมื่อภัทรที่แหงนหน้าพิงโซฟาอยู่หันหน้าไปด้านข้างแนบแก้มลงบนผืนหนังสีครีมกดเสียงครางกระะเส่าของตัวเองไว้อย่างทรมาณ


“หึๆ”


เสียงติณยิ้มหื่นพลางแลบลิ้นเลียปากอย่างน่าถีบแต่ก็แกล้งได้ไม่นานเมื่อภัทรเริ่มทนไม่ไหวขึ้นมาจริงๆจนยกมือข้างนึงขึ้นดันหัวอีกฝ่ายเข้ามาแรงๆ


“อย่า..อ่าา...เล่น ไอ้เหี้ย...ติณ..อื้ออ..เร็ว!”


ไม่ต้องให้สั่งย้ำสองติณก็ค่อยๆ ดันเอ็นยาวของตัวเองเข้าไปด้านใน ด้านล่างภัทรตอดรัดสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาแน่นจนผ่านไปได้แค่ส่วนหัวก็ต้องหยุดเคลื่อนไหวเพราะติณก็เจ็บไม่แพ้กัน


“ซี้ดด แน่นเหี้ย...”


ติณครางเสียงพร่าพลางพยายามเสียบเข้าไปอีกแต่ก็ยังไม่ถึงครึ่งอาจเพราะอาการเกร็งของภัทรด้วยก็เป็นได้


“กูหยุด ซี้ดด เกร็งไม่ได้...อื้ออ...มึงดันมา...อ่ะ ทีเดียวเลย..จะได้ ซี้ดด เจ็บทีเดียว...”


เมื่อเจ้าของทางช่องแคบพูดแบบนั้นติณก็ไม่ขัดใจ ร่างสูงขยับตัวอีกนิดให้ถนัดยกสองแขนขึ้นยันขอบโซฟาเหนือหัวภัทร ภัทรเอาตัวแนบโซฟาจนชิดหายใจเข้าลึกเพื่อเตรียมรับความเจ็บ ก่อนที่ติณจะเริ่มออกแรงดันเข้าไปไม่มีหยุดแม้จะเจ็บตึบๆ เพราะถูกตอดรัดแน่นเหลือเกินถึงจะเคลือบเจลแล้วแต่ก็แทบไม่ช่วยอะไร ไม่ต่างกับภัทรที่เจ็บจนร่างแทบฉีก ร่างสูงทั้งสองกลั้นเสียงตัวเองไว้ไม่ให้เล็ดรอดแสดงความเจ็บปวดออกไป


สวบบ


“เฮือก”


ในที่สุดติณก็ดันแก่นกลางตัวไปจนสุดมิดด้ามและมันก็ทำเอาภัทรแทบจุกโก่งตัวขึ้นเกาะไหล่อีกฝ่ายไว้อย่างลืมตัว ต่างฝ่ายต่างหอบหายใจนิ่งชั่วครู่เพื่อให้ร่างกายปรับสภาพเล็กน้อยก่อนที่ติณจะเป็นฝ่ายเริ่มขยับสะโพกช้าๆ ไม่เร่งรีบแต่เน้นหนักและค่อยๆ รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ตามความต้องการที่พุ่งสูงอย่างรวดเร็วตามประสาผู้ชาย


“อ่ะอ่าา...อ่าา...ซี้ดด”


“อืมม...ซี้ดด อ๊าาา”


ภัทรก็ไม่น้อยหน้าเมื่อความต้องการบวกความเสียวสะท้านนำหน้าความเจ็บแปลบ อัดสะโพกขึ้นกระแทกใส่เข้าหากันถี่เร็วแบบไม่มีใครยอมใครจนโซฟาที่ใช้พิงกายตอนแรกเริ่มเลื่อนห่างออกไปเพราะสู้แรงร่างยักษ์ร้อนแรงสองคนไม่ได้ ภัทรรั้งคอติณเข้ามาจูบเน้นสอดลิ้นเรียกอารมณ์ให้พุ่งพล่านจนใกล้สุดยิ่งขึ้น


“อืมม กู..ไม่ไหว...อ่ะ ฮื้มม”


“...กูก็...ซี้ดด เหมือน...อ่ะ อ๊า”


ติณเร่งจังหวะถี่ยิบใกล้ถึงปลายทาง ภัทรผละจากริมฝีปากร่างตรงข้ามส่งเสียงครางรอดไรฟันแข่งกับคนตรงหน้าดังระงมทั่วห้องก่อนที่ภัทรจะปล่อยน้ำรักสีขุ่นออกมารดช่วงท้องของตนกับของติณก่อน ไล่ตามมาด้วยน้ำเหนียวลื่นอุ่นวาบเข้ากายภัทรจนรู้สึกวูบเข้าไปถึงเนื้อชั้นใน


ร่างสูงของภัทรยังคงกอดร่างติณไว้อยู่เช่นเดียวกับท่อนล่างที่ยังไม่หลุดออกจากกัน ทุกสองหยุดนิ่งหายใจหอบถี่พ่นลมหายใจร้อนๆใส่กันในระยะประชิด ก่อนที่ติณจะเป็นฝ่ายเริ่มพูดพลางจูบเม้มตามซอกคอภัทร


“ขออีก...นะ...”


“...อืม”


แม้จะเป็นคำตอบในลำคอแต่ก็เพียงพอที่จะทำให้บทเซ็กซ์ร้อนแรงเริ่มขึ้นอีกยกแบบไม่ต้องพักนานและยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆจนกว่าจะมีใครสักคนหมดแรงไปก่อน


แน่นอน...ถ้าฝ่ายใดฝ่ายนึงตัวเล็ก ก็คงไม่นาน

แต่ในเมื่อมันไม่มีฝ่ายไหนเล็กเลย...ก็คงอีก...ยาวววว

 



 

 


[ ที่เกิดเหตุ อิอิ ]





 



L E T ' S    T A L K    A F T E R    P O S E S l 12
[TUEMAY16 : 212121 : 200%]
กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!
ขอเสียงกรี้ดของคนไปฟินแลนด์หน่อยจิ 555555
เฮ้ยยย นี่ครั้งแรกที่แต่งนะ เขินอ่ะ จินเขิน อายแปปนึงๆ
ฮือออ เป็นยังไงกันบ้างอ่ะค่าา หนุกไหมอ่ะ
ชอบกันไหมคะ มันโอเคไหมอ่า กังวลนะเนี่ย เพราะไม่เคยแต่ง ._.;
ปกติอ่านของคนอื่นอย่างเดียวเลย ก๊ากกก ครั้งนี้ครั้งแรกจริงๆนะ โฮกก
แต่งไปเขินไปอ่ะ แง่ววว .////////. อายมากมายย กรี้ดกร้าดด 555


 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,307 ความคิดเห็น

  1. #2294 Soul1900 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 13:50
    ภัดต้องรุกสิ😢😢
    #2,294
    0
  2. #2289 frrnkkw (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 23:38
    อยากได้มั้งง่ะะ frnkkw@outlook.com
    #2,289
    0
  3. #2236 mangpor43 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 23:04
    อยากอ่านนนนนนนนนน -.,-
    #2,236
    0
  4. #2220 nainoiwonderful (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 08:00
    ไรท์จ๋าาาาาา อยากอ่านอ่าาาาาาาา ขอหน่อยได้มั้ยคะ nainoiwonderful@gmail.com
    #2,220
    0
  5. #2163 ^0^MuSHJy^0^ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 07:21
    ขออออออ
    ทำตาวิ้งๆใส่คนเขียน
    Cc-kun@hotmail.com
    #2,163
    0
  6. #2162 Rolipop (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2558 / 19:39
    ขอด้วยน้าา nattamon01910@gmail.com
    #2,162
    0
  7. #2161 daetlez (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 16:05
    มาอ่านใหม่อีกรอบ ทิ้งเมลไว้นานแล้วแต่ยังไม่ได้เล้ยยย T___T zochiz@hotmail.com รอไรท์มาอัพต่อนะฮับบ
    #2,161
    0
  8. #2158 DarkSkull (RST.) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 19:02
    โอ้ยย คำพูดภัทรทำอึ้ง + เขิน ภัทรเคะก่อนสินะ ขอNCหน่อยน้า reemaun1234@gmail.com ขอบคุณครัช
    #2,158
    0
  9. #2157 Queen in the darkworld (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 15:53
    lusianar555@gmail.com ส่งให้หน่อยนะคะ
    #2,157
    0
  10. #2154 K-A-L (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 21:36
    ภัทรใจเย็นนะ 55555555555
    machamon_9842@hotmail.com
    ส่งให้หน่อยนะค่ะ ♥♥
    #2,154
    0
  11. #2153 memo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 11:36
    ยังทันอยู่รึเปล่ายังไงก็รบกวนขอด้วยคนนะค้า
    exofr_12@hotmail.com
    คือแบบว่า สนุกอ่ะ ชอบมาก พึ่งมาอ่านเจอ เป็นอะไรที่ตามหามานาน
    #2,153
    0
  12. #2151 Jamily (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 22:30
    toozaajam@hotmail.com
    ขอด้วยคนจ้าไรท์
    #2,151
    0
  13. #2150 saiaino (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 12:44
    ขอNCด้วยคนจ้าา yr.kant@hotmail.com
    #2,150
    0
  14. #2148 far (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:11
    Farlove27@gmail.com

    รบกวนส่งให้หน่อยนะคะ ขอบคุณมากคร้า
    #2,148
    0
  15. #2145 นิรนามฟาดเรียบทุกนิยาย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:07
    puyfait@gmail.com ส่ง​ให้​ด้วยน้าาาา~
    #2,145
    0
  16. #2143 chompoo17 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 / 02:53
    Nokyoo_51@hotmail.co.th ส่งให้ด้วยนะ
    #2,143
    0
  17. #2142 P_BK (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:12
    ขอ NC ด้วยคน
    poommy_bk@outlook.com
    ขอบคุณค่ะ

    #2,142
    0
  18. #2141 storyfly (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:45
    แฮะๆ ส่งหน้าผิดนิดนุง ขอ nc ตอนนี้น่ะค่ะไรท์ ratsawan.rk@hotmail.com ขอบคุณค่าา ><
    #2,141
    0
  19. #2140 storyfly (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:39
    ขอ  nc ด้วยค่ะ ratsawan.rk@hotmail.com
    #2,140
    0
  20. #2139 Rayhyong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 13:49
    ขอ nc หน่อยไรต์ จะทันมั้ยอ่า ponponpon1153@gmail.com
    #2,139
    0
  21. #2138 Rayhyong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 13:47
    ขอ nc หน่อยไรต์อ๊ากกก จะทันมั้ยเนี่ยยยย ponponpon1153@gmail.com
    #2,138
    0
  22. #2136 !!ZeNiX!! (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 02:13
    ขอฉากที่ตัดไปด้วยคนค่าา เรื่องนี้หายไปนานมากก แต่อยากบอกไรเตอร์ว่าอย่าเพิ่งท้อน้าาา เป็นเรื่องนึงที่เราว่าสนุกมากเลย เรื่องราวมันน่าติดตามและก็ไม่อยากให้หายไป ดีใจที่มันกลับมา จะรอตอนต่อไปนะคะ ^^ Zenixwings@gmail.com
    #2,136
    0
  23. #2134 mona_mz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 18:05
    ขอเอ็นซีหน่อยค่ะไรท์ ขอบคุณค่ะ  momojang@gmail.com 


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 มกราคม 2558 / 20:06
    #2,134
    0
  24. #2133 tak (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 04:43
    ขอด้วยยยย เพิ่งเห็นค่ะ นึกว่าไม่มี ><

    id_22613@hotmail.com
    #2,133
    0
  25. #2132 Kyuzizi-Kim (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 08:28
    ขอเอ็นซีด้วยครับบ~ขอบคุณครับผม ^^

    zzedepo.anylove@gmail.com
    #2,132
    0