คนซวย2017 mpreg

ตอนที่ 2 : ซวยที่หนึ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 มิ.ย. 60

ซวยที่หนึ่ง

“ทั้งหมดสามรายการนะครับ 218.75บาทครับ รับเงินมา500บาทถ้วนนะครับ” ชายหนุ่มในชุดพนักงานร้านสะดวกซื้อหมายเลขหกบวกหนึ่งลบสามบวกสี่รับแบงค์สีม่วงๆจากลูกค้าแล้วจึงยื่นเงินทอนคืนไป

“ขอบคุณที่ใช้บริการครับ” เขากล่าวตบท้ายพร้อมไหว้ตามธรรมเนียม แน่นอนว่าลูกค้าท่านนี้ก็เป็นเหมือนกับทุกๆคนที่ผ่านมา นั่นคือ ไม่อือไม่หือ เดินหน้าตั้งออกจากร้านไปเลย เขามองลูกค้าเพียงคนเดียวในร้านสะดวกซื้อเดินจากไปแล้วจึงถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้า

เหนื่อยสัสรัสเซีย

สกายคิดพลางเอาสะโพกของเขาพิงเคาท์เตอร์ด้านหลัง หลังจากที่ยืนทำหน้าที่แคชเชียร์มานานกว่าสามชั่วโมง แน่นอนว่ากระเพาะปัสสาวะของเขามันเริ่มส่งสัญญาณประท้วงให้ไปเคลียร์ของเสียในร่างกายออก แต่คนซวยอย่างเขาก็ยังคงเป็นคนซวยอยู่วันยังค่ำ นั่นคือ

กะดึกของเขาในวันนี้มีแค่เขาคนเดียวประจำร้าน

จริงๆ ก็ไม่ได้มีแค่เขาหรอก มีเจ๊วอก เอ้ย พี่ตาล ด้วยอีกคน แต่เวรกรรม แม่เจ้าประคุณท่านดันออกไปตามคุณสามีซะนี่ เลยทิ้งเขาไว้ที่สาขาคนเดียว ก่อนจากไปมีหน้ามาทารองพื้นที่เจ๊แกเลือกมาผิดเบอร์มาทาหน้าขาวๆที่อีกนิดก็จะเป็นเฉดสีเดียวกับถ่าน ที่หน้าร้านอีก เฮ้อ ก็ไม่แปลกใจที่คุณสามีของเจ๊แกจะแอบหนีไปเรื่อยๆ สีหน้ากับคอต่างกันขนาดนั้น ใครเห็นก็หดหมดอ่ะครับไม่ตั้งหรอก อ๊ะๆ คิดไรน่ะ

 

ตื้อดึ้งง

“อ๊ะ ยินดีต้อนรับครับ” เมื่อได้ยินเสียงออดหน้าร้านดัง ทำให้สกายหลุดจากการมโนไปล้านแปดของเขา กลับมาโฟกัสที่หน้าที่ของเขาต่อ

ติ๋ง ติ๋ง ติ๋ง

เสียงไรวะ สกายหันไปหาที่มาขอเสียง เมื่อหันไปก็พบว่าเสียงนั้นมาจากของเหลวสีแดงข้นที่มาพร้อมกลิ่นคล้ายๆสนิมเหล็ก กำลังไหลอาบจากที่หัวของคุณลูกค้าที่เคยเป็นสีทอง แต่ตอนนี้ข้างหนึ่งอาบไปด้วยสีแดงของเลือดที่กำลังไหลออกเรื่อยๆราวกับก๊อกน้ำที่เปิดไว้ไม่สุด

“เฮ้ยยยยยยย ค...คุณ...คุณลูกค้าครับ ล..เลือดครับบบบบ!!!!

“อืม...ว่าจะถามพอดี มีชุดทำแผลขายมั้ย” ชายหนุ่มร่างสูงผมบลอนด์หันมาถามด้วยภาษาไทยสำเนียงแปร่งๆราวกับว่าเลือดที่ไหลอาบหัวเขานั้นเป็นเพียงแค่น้ำหกใส่หัวเท่านั้น

“ม..มีครับ แต่ไม่ต้องซื้อครับ นั่งรอผมตรงนี้นะครับ ผมจะไปเอาชุมปฐมพยาบาลมาเคลียร์แผลคุณก่อน นั่งก่อนครับ” ไม่รอช้าสกายรีบลากเก้าอี้สแตนเลสที่อยู่ในบริเวณเคาท์เตอร์ออกมาให้คุณลูกค้านั่งแล้วรีบวิ่งเข้าไปเอาของที่ว่าในห้องพนักงาน

ดีนะ ที่เป็นตอนตีสามกว่าๆ ลูกค้าเลยไม่ค่อยมี ไม่งั้นเละเทะแน่ๆ

สกายคิดพลางเริ่มซับเลือดของคนตรงหน้าที่แม้จะนั่งบนเก้าอี้แล้ว แต่ก็ยังสูงกว่าเขาที่ยืนทำแผลให้ซะอีก แหม่ เกิดมาซวยไม่พอ ยังอุตส่าห์ลืมส่วนสูงไว้ในท้องแม่อีก

“เบาๆหน่อย มันเจ็บ” เสียงร้องจากผู้เคราะห์ร้ายท้วงขึ้นมา หลังจากโดนผู้หวังดีที่คิดว่าตนเองมือเบาใช้สำลีกดซับเลือดตรงแผลอย่างรุนแรง

“ข....ขอโทษครับ” ตอบกลับไปด้วยเสียงสั่นๆ เนื่องมาจากตาสีฟ้าจากพ่อคนเคราะห์ร้ายตรงหน้า จ้องราวกับจะจับเขากินหัว เขาจึงผ่อนแรงลงจนแทบจะทำให้สำลีในมือจะปลิว

“นั่นก็เบาไป มันจะเสร็จมั้ย หรือจะรอให้เลือดฉันไหลจนหมดตัวก่อน” เสียงทุ้มเย็นวาบเสียวสันหลังที่เอ่ยออกมาทำให้คราวนี้สกายเริ่มตัวสั่นพลางคิดว่า เชี่ยเอ้ยยยยยยยย คนซวยกว่ากูมีอีกมั้ยวะ ทำแรงไปก็จะแดกหัว เบาไปก็เริ่มหัวร้อน โอ้ยยยยยยยยย ไปรพ เองเลยมั้ย

แต่จนแล้วจนรอด การปฐมพยาบาลเบื้องต้นก็ผ่านไปได้ด้วยดี พร้อมกับความล่วงใจของนายสกายที่ใจแกว่งไปมาเหมือนเดินอยู่บนเส้นลวดบางๆข้ามปล่องภูเขาไฟ

“ขอบใจมาก แกชื่ออะไร” ชายร่างสูงที่สกายคากว่าน่าจะเกินสองเมตรเอ่ยขึ้นพลางค่อยๆลุกขึ้น

“ส...สกายครับ” สกายตัวสั่นพลางตอบคำถาม คนบ้าอะไรวะ น่ากลัวชะมัด หล่อน่ะหล่อ แต่แม่งเอ้ยยยย น่ากลัวสัสๆ

“อืม...เอานี่ไป อยากได้เท่าไหร่ก็เติมลงไป ถือว่าเป็นค่าตอบแทน” พี่ท่านยื่นเช็คเปล่าพร้อมลายเซ็นมาพร้อมด้วย

อุ้ยตายยยยยย!!!! ลาภ นี่มันลาภภภภภ!!!! ให้ตายเถอะ แต้มบุญถึงใช่มั้ยเนี่ยยยย

แต่สกายก็ได้แค่คิด เพราะความเป็นพลเมืองดีและความมีมนุษยธรรม ทำให้เขาปฏิเสธด้วยการส่ายหัวอย่างรุนแรงจนเจ้าของเช็คแอบกลัวว่าคอจะหักมั้ย

“แล้วจะเอายังไง ถ้าไม่เอา”

“ถือว่าคุณบังเอิญมีแต้มบุญเยอะ เรื่องนั้นช่างมันเถอะ คิดไรมาก”

“.....”

“ผมว่าคุณไปรพ ไปจัดการเรื่องแผลคุณดีๆเหอะ ป่ะ หมดกะผมแล้ว ไปรพกัน” หลังจากที่สกายหันไปมองนาฬิกาแล้วพบว่าตอนนี้ตีสี่แล้ว และ พี่ๆกะต่อไปก็เดินมารอเปลี่ยนกะแล้ว

หลังจากนั้นสกายกับคุณลูกค้าผู้โชคร้ายก็ไปรพ เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย เลขาและบอดี้การ์ดของคุณลูกค้าก็มารับช่วงต่อ สกายจึงได้ฤกษ์กลับห้องมานอนสักงีบก่อนที่จะต้องไปสัมภาษณ์งานตอนเก้าโมงเช้า

 

ทุกอย่างดูเกือบจะเข้าที่เข้าทาง แม้จะโดนขอร้องแกมบังคับจากเลขาของคุณลูกค้าผู้เคราะห์ร้าย แต่ด้วยความเป็นคนดีศรีสยาม เขาก็ยังปฏิเสธไป แม้จะโดนขู่มาอีกว่าถ้าไม่รับจะไม่สวยแน่ๆ แต่บังเอิญเป็นผู้ชายไง จะสวยไปอีกทำไม แค่นี้ก็โดนเข้าใจผิดว่าเป็นผู้หญิงบ่อยละ ยังไงชาตินี้ก็คงไม่เจอกันอีก เลยวิ่งหนีออกมาจากรพ แล้วโบกพี่วินกลับห้องรูหนูของผม

แหม่ คนดีกว่านี้ไม่มีอีกละ

เอาจริงๆมะ กลัวอ่ะ ไม่อยากเกี่ยวข้องกับพี่หัวทองตาฟ้าตัวสูงอย่างกับเสาไฟฟ้านั่นอีกแล้ว บรื๋อออออออออออ สัญญาณเตือนภัยในตัวมันบอกว่าพี่ท่านไม่ธรรมดา มีเบื้องหลังแน่ๆ ไม่งั้นจะมีรถสถานทูตมาจอดที่หน้ารพ ทำไมหลายคัน ไปดีกว่า ชาตินี้อย่าเจอกันอีกเลยนะครับคุณณณ

.

.

.

.

.

แต่เหมือนว่าแต้มบุญจะไม่พอ

นั่นแหละครับผู้อ่านที่เคารพรักทุกท่าน สกายมันก็เป็นคนซวย2017

ไม่อยากเกี่ยวก็ต้องเกี่ยว

 

Good morning Mr.Nopadol. Let’s start interview.

 

 

โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ใครพอมีวัดดีๆแนะนำบ้างมั้ยครับ ว่าจะไปทำบุญสักหน่อย แต้มบุญน้อยอีกแล้ว

ปล. ด....ได้งานด้วย ตำแหน่งผู้ช่วยของพี่แก แต่เดี๋ยวววววววว มาสมัครเป็น IT นะ

 

 

 

 

 

               

 

 

 

 

 

 

 -------------------------

ครบแล้วๆ 1219 คนกากคนนี้มีปัญญาเข็นออกมาแค่นี้แหละ 5555

 ติชมได้ตามสบายเลยจ้า เราไม่มายด์ ยินดีมากด้วยถ้าทุกคนช่วยบอกจุดบกพร่องให้เราเน้ออออ ขอบคุณมากๆแจ้



สาธุบุญ ขอให้ทุกคนที่มาอ่านไม่ซวย รวย รวย รวย แต้มบุญกันนะจ้ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น

  1. #5 เรนนี่ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 17:31
    ฮา

    รอตอนต่อไปค่ะ
    #5
    0
  2. #2 Manzanas (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 23:17
    รอออออออออออออ
    #2
    0