Fic Harry Potter | Slytherin boy เด็กบ้านงูผู้น่ารัก

ตอนที่ 7 : Chapter 5:Kiss!(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 237
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    9 ก.พ. 63



~3วันต่อมา~
     ข่าวลือเรื่องที่เด็กชายบ้านสลิธีรินอย่างเจอร์ราด คบกับเด็กชายบ้านกริฟฟินดอร์ แพร่กระจายไปทั่วโรงเรียนอย่างรวดเร็ว เสียงพูดคุยทั้งหลายแหล่จึงมักเป็นเรื่องนี้เสมอ แม้แต่กลุ่มแฮร์รี่ยังอดที่จะคุยเรื่องนี้ไม่ได้ "เขาคบกันจริงๆหรอเนี่ย? ชายทั้งคู่เลยน่ะ" เฮอร์ไมโอนี่พึมพำอยู่ข้างๆรอน ที่ซึ่งเอาแต่นั่งกินแซนวิชจากห้องโถงตั้งแต่เมื่อกี้ "ไม่รู้สิ มันเป็นข่าวลือน่ะ อาจจะไม่จริงก็ได้" รอนยักไหล่ไม่สนใจแล้วกินต่อ จู่ๆเจอร์ราดก็ปรากฎตัวอย่างเงียบเชียบตรงทางเดิน โดยมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง เดินตามต้อยๆ ราวกับลูกหมา "ขอร้องล่ะเจอร์ราด! คบกับฉันทีเถอะ!" เสียงหวานของเด็กหญิงร้อง แต่เจอร์ราดก็ยังไม่หยุดเดิน เขาเดินไปเรื่อยๆจนไปถึงโต๊ะกริฟฟินดอร์ ก่อนจะนั่งลงข้างๆแฟรงค์ "มอร์นิ่งคิส จี" แฟรงค์หันไปจับใบหน้าหวานของเจอร์ราดอย่างเบามือ แล้วประกบริมฝีปาก พลางลูบไล้คอขาวซีด จนเจอร์ราดเริ่มครางในลำคอเบาๆ แฟรงค์เหลือบตามองเด็กผู้หญิงข้างหลังเจอร์ราด เขาดึงคอเสื้อเจอร์ราดเผยให้เห็นรอยคิสมาร์คบนคอขาวซีด

"อะ...อื้อ แฟรงค์" เสียงหวานเรียกแฟนชื่อของตน

"อะไร?" แฟรงค์ผละจูบออกพลางถาม

"อายุแค่สิบสอง แต่นายจูบเก่งชะมัด" เจอร์ราดยกมือขาวซีดของตนขึ้น มาจับข้อมือแฟรงค์

     ดวงตาสีเขียวปนน้ำตาลเหลือบมองเด็กหญิงที่ขอคบกับตน ก่อนจะหันไปแลบลิ้นใส่ แล้วหันกลับมาหาแฟรงค์ มือหนาของแฟรงค์หยิบแซนวิชยัดเข้าปากเจอร์ราด "กินเยอะๆน่ะ จะได้โตเร็วๆ" แฟรงค์ยิ้มกว้างให้เขา จนเจอร์ราดอดยิ้มตามไม่ได้ "นายก็เหมือนกันนั่นแหละ จะได้ตัวสูงๆไง" แล้วทั้งสองก็ยิ้มให้กัน ก่อนจะลงมือกินอาหารเช้าของตน

"รู้สึกว่าแถวนี้มดเยอะแปลกๆ" แฮร์รี่พูดพลางทำท่าว่ามีมดเกาะ

"นั่นสิ" เฮอร์ไมโอนี่ทำท่าแบบเดียวกัน

"ไหนมด? ไม่เห็นมี" รอนมองไปรอบๆอย่างประหลาดใจ

     ~คาบปรุงยา~

     เจอร์ราดเข้าไปในห้องเรียนพร้อมกับแฟรงค์ ทั้งสองหาที่นั่งว่างๆ แล้วไปอยู่ด้วยกัน "ฉันชอบหน้ายัยคนเมื่อเช้าตอนที่ฉันจูบนายมากเลย" แฟรงค์พูดพลางโยกหัวไปมา เหมือนกับเด็กๆ เจอร์ราดยิ้มออกมาแล้ววางแขนลงบนโต๊ะ ก่อนจะฟุบหน้าลงไป "ถ้าอาจาร์ย์มาแล้ว ปลุกฉันด้วย" เจอร์ราดพูดเสียงสลึมสลือแล้วหลับสนิททันที จนแฟรงค์ยังตกใจว่า 


'อะไรจะหลับเร็วขนาดนั้นว่ะเนี่ย'


     มือหนาค่อนๆยื่นไปลูบกลุ่มผมสีดำหนาของคนข้างๆอย่างเบามือ แล้วใช้แขนรองคางของตน นอนบ้าง แต่ดวงตาสีเฮเซลนัทยังคงเปิดอยู่ ภาพของคนข้างๆตอนหลับทำให้เด็กชายยิ้มออกมา เสียงเปิดประตูดังขึ้น แฟรงค์สะดุ้งแล้วหันไปมอง สเนปเดินเข้ามาในห้อง เด็กชายรีบหันไปหวังจะปลุกเจอร์ราด แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะตื่นตอนที่อาจารย์เข้ามาเองเสียแล้ว ดวงตาสีเขียวปนน้ำตาลส่งสายตาที่เหมือนกับลูกแมวอ้อนเจ้าของใส่สเนป


"ผมอยากนอนต่อครับศาสตราจารย์"


     เจอร์ราดพูดเสียงดังให้สเนปได้ยินอย่างไร้ความเกรงกลัว จนสเนปหันมามองด้วยสายตาที่นิ่งจนเด็กๆรู้สึกกลัวได้ ยกเว้นแฟรงค์และเจอร์ราด "เมื่อคืนไม่ได้นอนหรือไง มิสเตอร์เวย์" เสียงเย็นชาของชายวัยกลางคนเอ่ยขึ้น แต่เจอร์ราดกลับตอบหน้าตาเฉย "ครับ เมื่อคืนนี้แฟร--" มือหนาพุ่งไปปิดปากคนข้างตัวแล้วส่งสายตาดุนิดๆไปให้ "เขาจะบอกว่าเมื่อคืนนอนไม่หลับน่ะครับ แฮะๆ" แฟรงค์ขำแห้งพลางเกาคอหลังคอแก้เก้อ เจอร์ราดเลียมือของแฟรงค์ที่ปิดปากตนจนแทบชุ่มน้ำลาย


"จี! นายเลียมือฉันงี้ไม่ได้น่ะ!" แฟรงค์ส่งเสียงกระซิบใส่คนข้างๆ


"ทีแลกลิ้นกับฉันนายยังไม่เห็นเป็นอะไรเลย" เจอร์ราดส่งเสียงกระซิบกลับไป


'โอ้ว ย้อนได้สุดยอดมากจี'


~ช่วงเย็น~

     เสียงคุยเงียบลงไปทันที เมื่อดับเบิลดอร์ก้าวออกมาข้างหน้า "อย่างที่ฉันได้ยินมา มีข่าวลือว่าเด็กบ้านสลิธีรินและเด็กบ้านกริฟฟินดอร์คบกันใช่ไหม?" เสียงคุยกระหึ่มขึ้นมาอีกครั้ง เจอร์ราดพยายามไม่สนแล้วเขียนบางอย่างลงกระดาษต่อไป มัลฟอยแอบเหลือบตามองเขาแล้วมองไปที่กระดาษ


          I see you lying next to me

          With word I tought I'd never speak

            Awake and unafraid

            Asleep or dead.


     แต่ประโยคที่ดับเบิลดอร์พูดต่อก็ทำให้มัลฟอยหันกลับไปอีกครั้ง "ไม่แปลกที่จะมีคู่รักในโรงเรียน แต่ อืม...ได้ยินมาว่าเป็นชายกับชายนี่นา ปีสองซะด้วย" ชายชรายิ้มอย่างมีเลศนัยพลางมองไปทางแฟรงค์ แล้วไล่สายตาไปที่เจอร์ราด เด็กทั้งห้องโถงก็มองตามตั้งแต่แฟรงค์ แล้วไล่ไปมองเจอร์ราดเช่นกัน "มันไม่แปลกที่มีคู่รักในโรงเรียน แต่มันดูแปลกๆน่ะครับ เพราะคู่นี้เป็นชายทั้งคู่ แล้วผมก็เคยเห็นพวกเขา เอ่อ...จูบกันกลางห้องโถง" เสียงเพอร์ซี่พูดขึ้น น้ำในปากแฟรงค์พุ่งเข้าหน้าเชมัสเต็มๆ


"แฟรงค์! เต็มหน้าฉันเลย!" เขมัสร้องออกมา


"โทษที..." แฟรงค์เอ่ยพลางเช็ดปาก


     "ไม่แปลกหรอก ฉันก็เคยคบกับผู้ชาย" เด็กทั้งห้องโถงดูจะตกใจหนักกว่าเก่า ดับเบิลดอร์เป็นคนพูดเองเลยว่าตนเคยคบกับผู้ชาย แฟรงค์น้ำพุ่งใส่หน้าเชมัสอีกครั้ง "มันไม่แปลก เพราะงั้นก็คงไม่จำเป็นว่าเราจะต้องมองว่าพวกเขาเป็นเกย์น่ะทุกคน เขาอาจคบกันเพราะรักกันจริงๆก็ได้" ดับเบิลดอร์พูดจบ เขาก็เดินกลับเข้าที่นั่งแล้วปรบมือสองที แล้วอาหารก็ปรากฎ


~ก่อนช่วงเคอร์ฟิว~

     แฟรงค์เดินอยู่ข้างเจอร์ราด เขามักเดินไปส่งเจอร์ราดที่หอพักเสมอ ตั้งแต่คบกันมา เจอร์ราดก็ไม่ได้บ่นอะไรมากนัก จนกระทั่งถึงหอ "เมื่อคาบปรุงยานายเกือบบอกอาจารย์ว่าพวกเราแอยไปป่าต้องห้ามแล้วน่ะ" แฟรงค์ใช้แขนยันกำแพงไว้ ไม่ให้เจอร์ราดหนี ทั้งที่ตนเตี้ยกว่าเจอร์ราด "โทษที..." นิ้วเรียวแตะปากซีดไว้ พลางส่ายหน้า "ไม่ต้องขอโทษหรอก" แฟรงค์พูดเสียงอ่อนโยน แล้วกระแทกริมฝีปากจูบอย่างเร่าร้อน เขาใช้จูบเพื่อบอกกับเจอร์ราดว่าเขาหึงที่เด็กผู้หญิงมาขอเจอร์ราดเป็นแฟน เขาค่อยๆสอดลิ้นอุ่นเข้าไป เสียงครางดังออกมาจากลำคอของเจอร์ราด มือหนาเลื่อนไปจับจุดอ่อนไหวของคนที่สูงกว่า "อื้อ...แฟรงค์ ยะ--อย่า" เจอร์ราดพยายามดันอกแฟรงค์ออก แต่เรี่ยวแรงกลับหายไปเสียดื้อๆ จนเกือบล้ม แต่แฟรงค์ประคองเขาไว้ก่อน มือหนาล้วงเข้าใต้กางเกงเจอร์ราด แต่ก็ต้องหยุดเมื่อเขี้ยวคมๆฝังลงบนคอเขา "จี นายจะกินเลือดฉันหรอ" เขาถาม แต่ไม่มีเสียงตอบกลับมา ความรู้สึกเจ็บจากการถูกกินเลือดเมื่อกี้ยังอยู่ 

"ก็น่ะ ฉันห้ามนายแล้วนายไม่ฟังเองนี่"

+++++++++++++++++++++++++++

Dek.D ปัญหาเยอะ หึๆกดเว้นบรรทัดแล้วไม่ชิดขอบ หึๆ ----- อายุแค่สิบสองก็เกือบได้กันแล้ว แฟรงค์นักรุก

แปะภาพสักนิด ชีวิตแจ่มใส

เมื่อคุณเรียนคณิต 

คุณ:







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น

  1. #2 Slipknot_joey (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:35

    แฟรงค์นายทำดีมากจูบจีเยอะๆเลยนะรีดช๊อบชอบอิอิ
    #2
    0