Fic Harry Potter | Slytherin boy เด็กบ้านงูผู้น่ารัก

ตอนที่ 3 : Chapter 3:New friend,Frank Iero.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    31 ม.ค. 63



     หลังจากเล่นกันอย่างหนุกหนาน ทั้งสามก็บอกลากันแล้วแยกย้ายกันกลับบ้านของตน เจอร์ราดเดินลากกระเป๋าไปตามพื้น(หน่องจีเขาเตี้ย)พลางมองหาคุณแม่สุดที่รัก(?) แล้วเสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นมา "พี่จี! ทางนี้!" ไมเคิล เวย์หรือไมค์กี้ น้องชายวัยแปดขวบของเขาตะโกนเรียก พร้อมกับโบกมืออย่างร่าเริงอยู่กับ...พ่อ "ไมค์กี้...แล้วแม่ล่ะ?" เจอร์ราดเดินเข้าไปหาไมค์กี้ แล้วเงยหน้ามองพ่อของตน ซึ่งเป็นแวมไพร์เช่นเดียวกัน สาเหตุที่เขาเป็นแวมไพร์เต็มตัว ก็เพราะชายคนนี้ 


'เจอร์ราด พ่อบอกให้ฝึกใช้พลังไง!'


'ผมทำไม่ได้!'


'มานี่!'

ตุ้บ! สิ้นเสียงร่างเล็กของเด็กชายวัยเจ็ดขวบ ก็ล้มลงไปนอนกับพื้น โดยมีแผลฉกรรจ์อยู่บนศีรษะ พ่อของเด็กชายค่อยๆกรีดแขนของตน แล้วปล่อยให้เลือดสีแดงสด ไหลลงไปบนแผลของลูกชาย แผลเริ่มสมานเอง และเด็กชายก็ลืมตาขึ้น ดวงตาสีเขียวปนน้ำตาลกลายเป็นสีเลือด ผิวสีซีดลง ความกระหายเลือดเข้าครอบงำ แล้วรสชาติของเลือดแสนหอมหวานก็เข้าสู่โพรงปาก 'กินเข้าไปซะ แล้วฝึกใช้พลัง'...


     "พี่จี" เสียงเรียกของไมค์กี้ทำให้เจอร์ราดตื่นจากภวังค์ มือสีซีดของเด็กชายมีรอยเลือดเปรอะเปื้อนอยู่ เล็บที่จิกลงบนมือค่อยๆคลายออก "อะ--อื้ม กลับบ้านเถอะ..." ดวงตาสีเขียวปนน้ำตาลเหลือบมองไปทางพ่อของตน ไรอัน เวย์มองกลับมาหาเจอร์ราด มุมปากสีซีดยกยิ้มอย่างมีเลศนัย เจอร์ราดเผลอกัดริมฝีปากล่างสีซีดของตนจนเลือดซิบ ก่อนจะตีหน้าซื่อใส่ไรอันแล้วเดินไปกับไมค์กี้


     เวลาผ่านไปนาน จดหมายจากฮอกวอตส์มาถึงมือของเจอร์ราดในเช้าวันที่ 24 ก.ค. เด็กชายเดินไปเปิดหน้าต่างให้นกฮูกของโรงเรียนเข้ามาในห้องนอน "อืม...ขอบใจสำหรับจดหมาย เอ้านี่" มือสีขาวซีดหยิบถั่วสี่ห้าเม็ดในกระปุก ยื่นให้นกฮูกพลางแกะจดหมายออกจากขาของมัน "คลิฟฟอร์ด อยู่เงียบๆบนนี้น่ะ เดี๋ยวฉันมา อ้อ แล้วก็ ถ้าไมค์กี้ตื่นแล้วมาบอกฉันด้วย" เจอร์ราดหันไปพูดกับนกแร้งของตนราวกับคุยกันรู้เรื่อง ก่อนจะหันไปมองน้องชายของตน แล้วยิ้มอยู่ในความมืด เขาเดินออกจากห้องนอนไปหาปากกาขนนกกับกระดาษ แล้วเริ่มเขียนจดหมายส่งไปถึงโรงเรียน 


     เมื่อเขียนจดหมายเสร็จ เจอร์ราดก็เดินกลับขึ้นไปหานกฮูกประจำบ้าน ซึ่งเป็นนกฮูกสีขาวนวล ดวงตาสีอำพัน มันหันมาหาเจอร์ราด แล้วคลอเคลียเขาอย่างรักใคร่ เด็กชายยิ้มอย่างอ่อนโยนให้นกฮูกแล้วเริ่มผูกจดหมายไว้ที่เท้าของมัน "ไปส่งที่ฮอกวอตส์น่ะ ซิกนัส" เขาลูบหัวมันแล้วปล่อยให้มันบินขึ้นไปบนท้องฟ้าสีคราม เจอร์ราดค่อยๆนั่งลง ตรงหน้าต่าง แล้วเอาแขนรองคางไว้ 'นานเท่าไหร่แล้วน่ะ ที่เราไม่ได้ออกไปเล่นข้างนอกกับคนอื่นๆ..." เขาคิดพลางถอนหายใจยาว พร้อมกับค่อยๆหลับตาลง แต่เสียงฝีเท้ากระทบพื้นไม้ก็ทำให้เขารีบเด้งตัวขึ้น ก่อนจะเดินออกไปจากห้องของนกฮูก


     วันที่ 1 ก.ย. มาถึง เจอร์ราดเดินลากกระเป๋าไปตามพื้นอีกเช่นเคย ช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา ส่วนสูงของเขาไม่ค่อยเพิ่มขึ้นมากนัก เด็กชายแอบเรียกรถเมล์อัศวินราตรีออกมาที่สถานีคิงครอสแต่เช้า เพื่อหลีกเลี่ยงการพบหน้าพ่อของเขา เจอร์ราดเดินเข้าชานชาลาที่เก้าเศษสามส่วนสี่อย่างเงียบเชียบ รถไฟไปสู่ฮอกวอตส์ปรากฎให้เห็นตรงหน้า รอยยิ้มจางๆปรากฎบนใบหน้าของเด็กชาย เขารีบวิ่งขึ้นรถไฟเพื่อหาตู้ แล้วเข้าไปนอนต่อในนั้น


     "ฉันนั่งด้วยได้ไหม?" เสียงหนึ่งดังขึ้น ทำให้เด็กชายบ้านงูในตู้ลืมตาตื่น เด็กชายบ้านสิงห์ร่างเล็ก ยืนอยู๋หน้าประตูตู้ เจอร์ราดพยักหน้าให้เด็กชายคนนั้น "ฉันชื่อแฟรงค์ ไอเอโร่ อยู่ปีสอง" แฟรงค์ยื่นมือออกมาข้างหน้า เจอร์ราดจับมือกับแฟรงค์พลางเขย่าเบาๆ "เจอร์ราด เวย์ ปีสองเช่นกัน" เขายิ้มบางให้กับเพื่อนใหม่ ทำเอาเด็กชายบ้านสิงห์ถึงกับไปไม่เป็น และใบหน้าก็เริ่มมีสีแดงระเรื่อ ใช่ แฟรงค์พ่ายแพ้ให้กับความน่ารักของเจอร์ราดตั้งแต่แรกเจอ แล้วเขาก็หลุดพูดคำในใจออกไปซะด้วย 


"มือนายอุ่นจัง แล้วก็...นิ่มด้วย"


     สิ้นประโยค เจอร์ราดถึงกับสำลักน้ำลายจนหน้าแดง แต่ที่หน้าแดงส่วนหนึ่งก็ มาจากคำพูดของแฟรงค์ เขาถลึงตาใส่เด็กชายบ้านสิงห์ "เอาจริงดิ..." เขอร์ราดหยิบน้ำขวดออกมาดื่ม ก่อนจะหันกลับมาถลึงตาใส่แฟรงค์ต่อ "ใช่ อีกอย่าง..."


            "นายน่ารักกว่าเด็กผู้หญิงทั้งหมดที่ฉันเคยเจอ"





++++++++++++++++++++

Yaoiแน่ๆเลย~~~~ ใครเชียร์คู่Frerardบ้าง~~คอมเม้นม์ได้เลยน้า~~~


แปะภาพสักนิด ชีวิตแจ่มใส

เย้






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น