Fic Harry Potter | Slytherin boy เด็กบ้านงูผู้น่ารัก

ตอนที่ 10 : Chapter 8:My little vampires

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 102
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    7 มี.ค. 63



     เด็กหนุ่มวัยสิบสามทั้งสองคนเดินดูสินค้าในร้านต่างๆอย่างเพลิดเพลิน ประจวบเหมาะกับที่คุณหนูตระกูลมัลฟอยเดินผ่านมาพอดี มัลฟอยเดินเข้าไปหาทั้งสองด้วยอย่างนึกสนุก "หวัดดี เวย์ ไอเอโร่ พวกนายมาเดทกันงั้นหรอ?" เจอร์ราดหันไปยิ้มบางด้วยความเป็นมิตร พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงที่แสนจะสดใส

"อย่าสอดน่า มัลฟอย!"

     แฟรงค์เบือนหน้าหนีทั้งสอง คนตัวเล็กร่างสั่นจากการกลั้นขำอย่างแรง เจอร์ราดยิ้มชอบใจแล้วจูงมือแฟรงค์เดินไปทางอื่น มัลฟอยมองตามพลางคิด

'สอดแปลว่าเสือก มันด่ากูว่าเสือก โอเค'


     มือบางซีดเคลื่อนไปคว้ามือหนามาจับ เจอร์ราดหันไปยิ้มสดใสให้แฟรงค์ ก่อนจะกระซิบที่ข้างหู "ไปกินไอติมกัน!" เขาเดินกึ่งลากกึ่งจูงแฟนหนุ่มไปที่ร้านไอศกรีมของฟลอเรียน ฟอเตสคิว ซึ่งทำให้ทั้งสองเจอกับแฮร์รี่ พอตเตอร์ เจ้าของรอยแผลเป็นรูปสายฟ้าบนหน้าผาก "ไง แฮร์รี่! แล้งรอนกับเฮอร์ไมโอนี่เพื่อนนายล่ะ?" แฟรงค์เอ่ยทัก พร้อมถามถึงเพื่อนสนิทของเด็กหนุ่ม "พวกเขายังไม่มานะ เห็นว่าจะมาประมาณพรุ่งนี้" แฮร์รี่พูดพลางยักไหล่ "ถ้างั้นฉันนั่งด้วยนะ" แฟรงค์พูดเสียงสดใส แล้วนั่งลงตรงข้ามกับแฮร์รี่ ส่วนเจอร์ราด ก็นั่งลงข้างๆแฟรงค์ ทั้งสามสั่งไอศกรีมมานั่งกินด้วยกันอย่างสนุกสนาน


     "ฮ้าว~" เจอร์ราดอ้าปากออกกว้างเพื่อหาว แล้วทิ้งตัวลงบนเตียง เขาหันไปมองแฟรงค์ที่กำลังง่วนอยู่กับการหาชุดนอน "แฟรงค์กี้~" แฟรงค์หันไปตามเสียง แล้วร่างสูงของเจอร์ราดก็ทิ้งน้ำหนักลงบนร่างเขาเต็มๆ "โอ๊ย หนัก! มีอะไรจี?" เจอร์ราดหัวเราะคิก แล้วประกบริมฝีปากจูบแฟรงค์ "อาบน้ำด้วยกันน้า~" พูดจบก็คลอเคลียอยู่ตรงอกแฟรงค์คล้ายแมว จนคนโดนคลอเคลียอดไม่ได้ที่แกล้งงับใบหูขาวซีดเบาๆ "อื้ม รู้แล้วๆ" แฟรงค์พูดพลางยิ้ม


     มือหนาถูแผ่นหลังขาวเนียนอย่างแผ่วเบา จนเจ้าตัวเผลอส่งเสียงครางออกมา เจอร์ราดค่อยๆทิ้งตัวลงพิงอกคนข้างหลัง แล้วหลับตาลง "สบายจัง พรุ่งนี้เช้าอาบน้ำด้วยกันแบบนี้อีกนะ" เขางึมงำแล้วยืนนิ่งปล่อยให้แฟรงค์ถูหลังต่อไป "ได้" แฟรงค์ตอบสั้นๆ ตอนนี้เจอร์ราดเหมือนลูกแมวที่ใกล้จะหลับ เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างเอ็นดู "น่ารักชะมัด"


     หลังจากทั้งสองอาบน้ำเสร็จ พอใส่ชุดนอนกันเรียบร้อยแล้ว เจอร์ราดก็ลากแฟรงค์ไปนอนที่เตียง แล้วนอนกอดแฟรงค์ไว้แน่น "งือ~" เจอร์ราดครางออกมาเบาๆเมื่อแฟรงค์ลูบหัว เขาลูบผมสีดำสนิทของเจอร์ราด แล้วยิ้มอีกครั้ง 'ผมนุ่มเหมือนขนหมาเลย' เขาค่อยๆกดจมูกลงไปสูดกลิ่นแชมพูบนหัวเจอร์ราด แล้วค่อยๆเลื่อนใบหน้าลง "จี..." ไร้เสียงตอบกลับ เจอร์ราดหลับไปแล้ว แฟรงค์จูบแก้มเจอร์ราดเบาๆพลางกระซิบที่ข้างหู 


              "ฝันดีนะ แวมไพร์น้อยของฉัน"



++++++++++++++++++++++++++++++

ตอนนี้มาแบบนิ่มๆ แหะๆ ขอโทษนะฮับที่สั้นไป พอดีไม่ค่อยมีเวลา 


แปะภาพไว้แทนคำขอโทษ

หน้าแต่ละคน ทุเรศสุดก็หน้าแฟรงค์นี่ละ ภาพมีมmcrเรายังมีอีกเยอะ หึๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น