[GOT7] Maf(ai)l หักธงมาเฟีย : MarkBam

ตอนที่ 25 : ตัวอย่างตอนพิเศษ :: พ่อบ้านที่ดีใช่ว่าจะมีความอดทนเสมอไป(MarkBam)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 620
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    12 ก.ย. 59

O W E N TM.






พ่อบ้านที่ดีใช่ว่าจะมีความอดทนเสมอไป(MarkBam)



“นั่นไง ต้วนอี้เอินที่เขาบอกว่าแต่งงานเข้าบ้านภูวกุลเพราะร้อนเงิน”

“อ้อ เอาตัวเข้าแลกสินะ ไม่มีศักดิ์ศรีเอาซะเลย”

“นั่นน่ะสิ เห็นว่าคุณกันต์พิมุกรักมากด้วยนะ ตามใจตลอด ไม่สิ ต้องเรียกว่ากลัวเมียมากกว่า”

“จริงเหรอเธอ”

“จริงสิ ฮ่าๆๆ”

“ฮ่าๆๆๆ”

และเสียงหัวเราะผสมโรงก็ยังดังอยู่อย่างนั้นทำให้เด็กหนุ่มที่ยืนแอบฟังอยู่อีกทางชักสีหน้าไม่พอใจกับคำพูดนั้น

เกาะผู้ชายกินเหรอ?

เป็นไปไม่ได้หรอก!

 

“แล้วที่โรงงานล่ะ อะไรนะ มีคนไปกว่านซื้อปลา”

“อ่า งั้นเหรอ”

“ไม่ต้องทำอะไรหรอก”

“ฉันพอรู้แล้วล่ะ ว่าใครเป็นคนทำ”

ชายหนุ่มพูดกับคนในสายอีกสองสามประโยคก่อนวางสายไป

ทั้งที่บอกเอาไว้แล้วแท้ๆ

เฮ้อ

ถอนหายใจเสร็จก็ผละตัวเดินออกไปอีกทางโดยไม่คิดหันกลับไปให้ความสนใจกับหนังสือพิมพ์ที่วางอยู่บนโต๊ะเลยสักนิด แม้ว่าข่าวหน้าหนึ่งจะเอ่ยถึงชื่อตนก็ตาม

ต้วนอี้เอิน ชายไร้ศักดิ์ศรีที่ยอมแต่งงานเข้าบ้านภูวกุล

 

Mark’s Part :

“แบม”

ก๊อก ก๊อก

“แบมแบม”

“...”

“แบมแบม เปิดประตู”

“...”

หัวคิ้วขมวดแน่นเมื่อไม่ได้รับการตอบรับจากคนข้างใน จนผมที่ยื่นข่มใจอยู่หน้าห้องต้องยกมือขึ้นเคาะประตูอีกครั้ง

“แบมแบม เปิดประตู ฉันรู้ว่านายอยู่ข้างใน”

“...”

“อย่าให้ฉันต้องย้ำอีกรอบ...”

“เอินอะ เอะอะอะไรพี่กำลังนอนอยู่นะ”

แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรคนด้านในก็เปิดประตูพร้อมเดินออกมาด้วยท่าทางงัวเงีย เหมือนเพิ่งตื่นนอนอย่างที่เจ้าตัวว่าจริงๆ

แต่คิดว่ามันจะตบตาผมได้รึไง

ผมคว้าแขนพาแบมแบมเดินเข้ามาในห้องทันทีไม่คิดสนใจท่าทีอ้อยอิ่งนั้นเลยสักนิด ก่อนหันหลังกลับไปพูดกับแบมแบมอีกครั้งด้วยท่าทีจริงจังเหมือนก่อนหน้านี้

“เรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นฝีมือนายใช่ไหม”

“เอ๋ เรื่องอะไรเหรอเอิน”

แบมแบมเอียงหน้าถาม ทำอย่างกับไม่รู้เรื่องอะไร และก่อนที่ผมจะได้พูดอะไรต่อแบมแบมก็เดินเข้ามาคว้าเอวผมไปกอดไว้

“เอินเครียดอะไร บอกพี่ได้นะ”

“...”

“นี่ ว่าไง เอินมีเรื่องอะไรเหรอ” ว่าจบเจ้าตัวก็สบหน้าลงมาด้วยท่าทางออดอ้อน

ก็ชอบทำแบบนี้เวลาทำอะไรผิดไม่ใช่รึไง

ผมขมวดคิ้วแน่นทันทีที่เห็นอย่างนั้น ไม่ได้โกรธแบมแบมที่เอาแต่ตีมึนทำเหมือนไม่รู้เรื่องอะไรเพราะสิ่งที่น่าโมโหกว่าคือผมไม่กล้าผลักอีกฝ่ายออกต่างหาก

“เฮ้อ”

“เอิน อย่าถอนหายใจสิ” แบมแบมเงยหน้าว่าพร้อมย่นคิ้วลงมาเหมือนห่วงผมนักหนา ความจริงผมสามารถหลอกตัวเองให้เชื่ออย่างนั้นก็ได้ ถ้าไม่รู้สึกตงิดใจกับรอยยิ้มมุมปากนั่นซะก่อน และแทบจะทันทีที่เห็นอย่างนั้นผมก็รีบยกมือคว้าแขนแบมแบมไว้เพราะยังไม่ลืมว่าตัวเองมาที่นี่เพื่ออะไร

“นายเป็นคนสั่งให้คนพวกนั้นไปกว่านซื้อของบนเกาะใช่ไหม”

“...”

“เอิน...”

“แบมแบม”

แบมแบมนิ่งไปทันทีที่ผมเรียกชื่อออกมา แน่นอนว่าใบหน้านั้นดูเจือนลงไปนิดๆ และแม้รู้สึกผิดอยู่บ้างที่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกอย่างนั้นแต่การทำแบบนี้มันไม่ออกจะเกินไปหน่อยเหรอ

หลังกลับมาจากเกาะ หมายถึงหลังจากที่พวกเราไปฮันนีมูนที่เกาะและจับลูกหมูกลับมา ผมก็ถูกแบมแบมรั้งตัวไว้ด้วยเหตุผลที่ว่าอีกฝ่ายยังเลี้ยงหมูมากมายคนเดียวไม่ไหว และเมื่อรู้ตัวอีกทีก็สายไปซะแล้ว

ใช่ หมอนี่น่ะมันร้าย ความจริงเป็นความผิดผมเองแหละที่ประมาทเกินไปเพราะไม่คิดว่าอยู่ๆ อีกฝ่ายจะทำอะไรแบบนี้จริงๆ

“ทำไมนายต้องทำแบบนี้ด้วย”

“เอิน?”

“ฉันถามก็ตอบ”

จนเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเอาแต่บ่ายเบี่ยงความหงุดหงิดที่พยายามข่มไว้ถึงได้พุ่งสูง หัวคิ้วที่เดิมขมวดแน่นอยู่แล้วยิ่งขมวดแน่นขึ้นอีกเมื่อได้เห็นใบหน้าที่ทำเป็นไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับสิ่งที่ทำลงไป แน่นอนว่าผมกำลังโกรธ เพราะไม่อย่างนั้นคงไม่รับกลับไปสะสางงานที่เกาะแล้วรีบกลับมาชำระความกับแบมแบมแบบนี้

“อะ เอินปล่อย พี่เจ็บ”

“...”

“เอิน!

ผมผงะไปทันทีที่ได้ยินเสียงเรียกก่อนรีบปล่อยมือคนตรงหน้าออกและเมื่อก้มหน้าลงมองอีกครั้งถึงได้พบกับสายตารั้นๆ ของอีกฝ่าย

นี่สิ แบมแบมที่ผมรู้จัก

รอยยิ้มปรากฏขึ้นเมื่อได้เห็นอย่างนั้น แม้แอบเห็นว่าหางตาเริ่มเรื่อน้ำก็ตามแต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องถามออกไปเพราะเรื่องที่อีกฝ่ายก่อขึ้นมันเป็นเรื่องเล็กน้อยที่ไหน ถ้าไม่สั่งสอนอะไรเลยคงได้ย่ามใจทำอีกแน่ๆ

“นายเป็นคนสั่งให้คนพวกนั้นทำจริงๆ สินะ”

“ใช่ พี่เป็นคนทำเอง”

“ฉันขอ?”

“ถึงเอินไม่ขอพี่ก็จะทำ” แบมแบมว่าทั้งสะบัดหน้าหันกลับมามองเหมือนมั่นใจนักหนาว่าสิ่งที่ทำอยู่ถูกต้อง ทั้งที่ความจริงแล้วมันไม่ใช่!

“ที่พี่ทำไปก็เพื่ออยากให้คนอื่นรู้นะว่าเอินไม่ได้แต่งงานกับพี่เพราะเงิน เอินเองก็มีบ้าน มีงานทำ เอินเป็นเจ้าของเกาะเลี้ยงคนตั้งมากมาย เอินทำหลายอย่างที่คนพวกนั้นไม่รู้ พี่ไม่อยากให้พวกเขาพูดถึงเอินในทางไม่ดีอีก”

“แล้วนายคิดว่าฉันสนคำพูดพวกนั้นรึไง”

“เอินไม่สนแต่พี่สน!” แบมแบมหันหน้าหนีไปอีกทางทั้งมุ่ยปากทำเป็นไม่พอใจ แน่นอนว่าต้องกำลังด่าผมในใจแน่ๆ แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่ผมต้องให้ความสนใจสักหน่อย

“ต่อให้ทำแบบนั้นมันก็ไม่ช่วยอะไรอยู่ดี คนจะพูดมันก็พูดอยู่ดี”

“แต่พี่อยู่เฉยๆ ไม่ได้นี่”

“แบมแบม!

“ต้วนอี้เอิน!

ผมนิ่งไปชั่วขณะ เพราะรู้ว่ายิ่งพูดมันยิ่งแย่ และครั้งนี้แบมแบมก็ไม่ยอมแน่นอน แต่จะให้ผมเป็นฝ่ายยอมเหรอ

ไม่ได้หรอก!

“ฉันขอพูดเป็นครั้งสุดท้าย อย่าทำอะไรโง่ๆ แบบนี้อีก”



(ติดตามต่อในเล่ม)

 

 



..........................
ตัวอย่างตอนพิเศษตอนสุดท้ายมาแล้ว
ดราม่าวนไปค่ะ
แต่เดี๋ยวก่อน ตอนนี้มันจะดราม่าจริงเหรอ ฮ่าๆๆๆ
แล้วเด็กผู้ชายที่แอบฟังผู้หญิงสองคนนั้นคุยกันคือใคร จะใช่แบมแบมรึเปล่าหรือว่าใคร -..-
ส่วนเรื่องจองฟิค จองได้ถึงวันพฤหัสนี้นะคะ(อีก4วัน)
สุดท้ายนี้ก็ขอขอบคุณทุกคนมากนะคะ
ไม่ว่าจะหลงหรือจะอะไรก็ช่าง
ขอบตุณมากนะคะ

ติดแท็ก #ฟิคหักธง 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

959 ความคิดเห็น

  1. #815 Moko87 (@mokomoko87) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 01:50
    นานๆทีได้อ่านความคิดมาร์คบ้าง ดีใจๆ อยากรู้ว่ามาร์คคิดอะไรอยู่^^
    #815
    0