[GOT7] Maf(ai)l หักธงมาเฟีย : MarkBam

ตอนที่ 23 : ตัวอย่างตอนพิเศษ :: พ่อบ้านใจกล้า(MarkBam)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 827
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    9 ก.ย. 59

O W E N TM.






พ่อบ้านใจกล้า(MarkBam)



“พวกมึงชนแก้วเว้ย!

“เฮ้”

“ไอ้แบม มึงนิ่งทำไมวะ”

แจ็คสันเรียกเพื่อนของตัวเองอีกครั้งเมื่อเห็นว่ามันยังเงียบก่อนตามด้วยเสียงเรียกของยูคยอมที่นั่งขมวดคิ้วมองยังแบมแบมที่ยังนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม

“ไอ้แบม?”

ทั้งที่นัดกันออกมาเที่ยวกลางคืนแท้ๆ แต่

“กูดื่มไม่ได้ว่ะ”

“ห๊ะ ดื่มไม่ได้?” แจ็คสันอุทาน งุนงงว่าอีกฝ่ายหมายความว่ายังไง ตามสมทบด้วยยูคยอมที่สงสัยไม่ต่างกัน

“ถ้าดื่มไม่ได้แล้วมึงจะออกมาผับกับพวกกูทำไมวะ”

“เอินไม่ให้กูดื่ม”

“พรุ่งนี้กูต้องไปรับเอินที่ท่าเรือแต่เช้าด้วย กลับบ้านดึกไม่ได้ว่ะ” ว่าจบก็มุ่ยปาก ไม่เข้าใจนักว่าทำไมเพื่อนของตนถึงได้ทำหน้าตกใจขนาดนั้น ก่อนเป็นยูคยอมที่เบะปากพึมพำแล้วหันหน้ามองทางอื่น

“เชี่.ย ที่แท้ก็กลัวเมีย”

“กูไม่ได้กลัว”

“ไม่ได้กลัวแล้วทำไมมึงต้องหงอขนาดนี้วะ แม่มึงเปลี่ยนชื่อเป็นอี้เอินตั้งแต่เมื่อไหร่”

“ไอ้ยูค!

“เห้ยๆ เอาน่า อย่าทะเลาะกัยเลนพวกมึง” แจ็คสันว่าพร้อมยกมือห้ามทัพเพื่อนของตนที่ยังเอาแต่นั่งขึ้นเสียงใส่กัน

จริงๆ เลยน่า ไอ้สองตัวนี้

“พวกมึงจะทะเลาะกันทำไมวะ ไอ้ยูคมึงเลิกด่าไอ้แบมได้แล้ว ส่วนมึง ไอ้แบม ถ้ากลัวเมียก็กลับบ้านไปก่อน”

“กูบอกแล้วไงว่าไม่ได้กลัว” หันขวับกลับมาตั้งท่าขู่ฟ่อ ก่อนคนที่นั่งรอโอกาสอยู่นานหันกลับมาสวนเสียงดังไม่แพ้กัน

“งั้นพรุ่งนี้มึงก็ออกมาหาพวกกูสิ”

“ห๊ะ”

“ที่เก่า เวลาเดิม ถ้ามึงออกมาหาพวกกูที่ผับได้ กูจะถือว่ามึงไม่กลัวเมีย!

 

“อือ เอินอยู่ไหน พี่รออยู่ที่ท่าเรือแล้วนะ”

“...”

“อ้อ ได้ๆ เดี๋ยวพี่เดินไปหา”

รอกระทั่งปลายสายตัดไป ผมถึงได้เริ่มเดินไปยังที่ที่อี้เอินบอกเมื่อกี้

เอาล่ะ ผมรู้ว่าพวกคุณฉลาดพอที่จะไม่ต้องให้บอกว่าตอนนี้ผมอยู่ที่ไหน ใช่ ท่าเรือ เพราะวันนี้เป็นวันหยุดและก็เหมือนทุกครั้งผมต้องมารับอี้เอินที่ท่าเรือ

ฟังดูน่าเศร้าใช่ไหมล่ะ แต่งงานกันแล้วแท้ๆ แต่กลับไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ก็นั่นแหละอี้เอิน

เดินบ่นกับตัวเองมาได้สักพักก่อนพบกับคนงามที่ยืนรออยู่ทางออกของท่าเรือ แต่พอเดินเท้าเข้าไปใกล้หัวคิ้วถึงได้ขมวดแน่นเพราะไม่คิดว่าไม่เจอกันแค่อาทิตย์เดียวผิวที่เคยงามเปล่งปลั่งของน้องจะมัวหมองลงขนาดนี้

อ่า จะรู้ตัวไหมนะว่าไอ้การทำตัวลำบากของตัวเองมันน่าหดหู่ขนาดไหน

แต่ไม่ว่าจะขัดใจยังไงสุดท้ายก็ยอมเดินเข้าไปหาพร้อมฉีกยิ้มเข้าว่าอย่างออดอ้อน

“เอิน พี่มารับแล้วนะครับ”

“หืม?” แต่เหมือนน้องจะไม่เข้าใจหัวอกของพี่นัก เพราะแทนที่จะโผเข้ากอดอีเอินกลับทำเพียงยืนเลิกคิ้วมองผม

ชิ แต่งงานกับแล้วแท้ๆ แต่กลับไม่รู้จักทำตัวเป็นเมียที่น่ารัก แล้วนี่อะไร หมากับแมวที่เกาะนั่นมันมีอะไรน่ารักกว่าพี่กันต์เหรอ ทำไมต้องไปอยู่กับมันด้วย

ว่าแล้วก็แอบหันหน้าหนีไปมุ่ยปาก แต่บอกไว้ก่อนนะครับ ว่าที่ทำแบบนี้พี่เกรงใจน้องล้วนๆ

“หงุดหงิดอะไร มีปัญหาเรื่องงานเหรอ หืม?”

แต่แทบจะทันทีที่ทำอย่างนั้น อี้เอินก็หันกลับมาถาม น้ำเสียงฟังดูเป็นห่วงนิดๆ

“เปล่า” แน่ล่ะ ก็มันเกี่ยวกับเรื่องงานที่ไหน แต่ถึงจะไม่พอใจยังไงสุดท้ายสุดท้ายก็ได้แต่ฉีกยิ้มเดินเข้าไปช่วยอี้เอินถือกระเป๋าพร้อมคล่องแขนน้องให้เดินไปอีกทาง แต่เดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าวกระเป๋าก็ถูกแย่งไป

“เอิน เอามาพี่จะช่วยถือ”

“ฉันถือเองได้”

“จะบ้าเหรอ มีที่ไหนคนที่ให้เมียถือกระเป๋า”

“...”

“เอิน...”

“ฉันว่าแทนที่จะมาทะเลาะกันเรื่องนี้ เรามาคิดกันดีกว่าว่าไม่ได้เจอกันนานจะให้อะไรเป็นของขวัญต้อนรับกลับดี”

“ห๊ะ” ของขวัญ?

“ของแบบนั้นจะมีไปทำไม เปลืองเงินจะตาย” แค่คนงามยิ้มให้พี่ก็ดีใจสุดๆ แล้ว

แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรไปมากกว่านั้น คนงามที่ว่าก็โน้มตัวลงมาปิดปากพี่ไว้ ก่อนถอนริมฝีปากออกไปพร้อมยังใช้สายตาแปลกๆ จ้องมาที่ผม

“ไง ของขวัญ”

“เอิน?”

“หืม?”

“เอินทำอะไร คนเยอะแยะทำแบบนี้อายเขาไหม” ใช่ๆ ถ้าอยากได้ก็บอกพี่ดีๆ สิ

ว่าจบก็ยกมือทุบอกก่อนก้มหน้ามองปลายเท้าเพราะทำอะไรไม่ถูก เป็นแบบนี้ก็ดีอยู่หรอก แต่มันใช่เรื่องไหม ก็คนที่ควรทำแบบนี้เป็นอี้เอินซะเมื่อไหร่ แน่นอน ต้องเป็นผมสิ มันต้องเป็นพี่กันต์ เข้าใจไหมครับ!

“เฮ้อ” แต่เอาเถอะ ตอนนี้มันใช่เวลามาคิดที่ไหน

“ไปเถอะเอิน กลับบ้านกัน”

ว่าจบก็คว้าแขนอี้เอินไว้ แล้วจัดการลากตัวน้องเดินออกไปอีกรอบ พร้อมซบหน้าลงบนไหล่ลอบยิ้มในใจอย่างมีแผนการไม่คิดสนใจสายตาแฝงแววประหลาดใจของคนรอบข้างเลยสักนิด

“แต่ก่อนจะกลับบ้าน พี่ขอแวะซื้อบางอย่างก่อนนะครับ”

 

“เธอดูนั่นสิ ใช่คุณกันต์พิมุกกับอี้เอินรึเปล่า”

“เอ๋ นั่นเองนะเหรอสองคนที่กำลังเป็นข่างตอนนี้น่ะ”

“ใช่ ก็คนที่ชอบเกาะคนอื่นกินกับคนขี้ขลาดกลัวเมียนั่นแหละ!


“เอิน มานั่งตรงนี้นะ”

“หืม?”

“พี่บอกให้มานั่งตรงนี้ไง” ไม่ว่าเปล่าผมรีบเดินไปลากตัวอี้เอินที่ยืนนิ่งอิงกรอบประตูห้องทานข้าวให้มานั่งประจำโต๊ะทานข้าวก่อนที่ตัวเองจะรีบเดินไปนั่งยังฝั่งตรงข้ามพร้อมส่งยิ้มหวานๆ ไปให้น้องที่ยังนั่งทำหน้าอึน

“วันนี้พี่ลงทุนทำอาหารเองเลยนะ เอินดูสิ น่ากินทั้งนั้นเลย”

“หืม? ทำเองหมดเลยเหรอ”

“อืม” ผมว่าทั้งพยักหน้าหงึกๆ แต่ดูอีกคนเหมือนจะไม่เชื่อนัก อี้เอินยังนั่งเท้าคางมองผม สายตาดูไม่ได้คาดคั้นเท่าไหร่ แต่เชื่อเถอะว่าแค่นั้นมันก็มากพอที่จะทำให้อาการคันยุบยิบที่ปลายนิ้วกำเริบ

“แน่ใจเหรอ”

“ก็...มีแม่บ้านมาช่วยบ้าง”

“...”

“ก็ได้ ไม่ได้ทำเอง แม่บ้านทำทั้งหมด พอใจรึยัง” ว่าทั้งนิ่วหน้าก่อนรีบปรับสภาพเข้าสู่โหมดอารมณ์ดีอีกรอบ ไม่ได้ครับ เวลานี้พี่ทำหน้าไม่พอใจใส่ไม่ได้หรอก ว่าแล้วก็ฉีกยิ้มส่งไปให้อีกครั้ง

“แต่เอิน พี่ว่าอย่าไปสนใจเรื่องพวกนี้เลย ตอนนี้พวกเรายังมีเรื่องที่ต้องให้ความสนใจมากกว่านะ”

ว่าแล้วก็หยิบขวดไวน์ที่ซื้อเมื่อตอนเย็นขึ้นมา ด้วยใบหน้าที่ยังยิ้มไม่หุบ

“ไม่ได้เจอกันตั้งนาน พี่ซื้อมาให้เอินเลยนะ”

“ซื้อให้ฉัน?”

“ใช่” ถ้าไม่ติดว่าเงินกว่าครึ่งถูกอี้เอินยึดไปพี่คงเหมายกโหลมาแล้วครับ แต่ไม่เป็นไรเพราะไวน์แค่ขวดเดียวก็มาเกินพอแล้ว แน่ล่ะ ใครๆ ก็รู้นี่ว่าอี้เอินน่ะคออ่อนจะตาย ไม่อย่างนั้นน้องจะได้มานั่งเป็นคุณนายบ้านนี้เหรอ

“ดื่มนะเอิน” ผมว่าพร้อมเปิดไวน์รินใส่แก้วให้อี้เอิน

“ดื่มสิเอิน”

“ดื่มทั้งที่ยังท้องว่างเนี่ยนะ”

“...”

“ทำแบบนี้ฉันจะไม่แย่เหรอ”

“...”

“ว่าไง” แต่อยู่ๆ เสียงของอี้เอินก็เงียบไป ทำให้ผมที่ยังนั่งใจเต้นไม่เป็นสำเหลือบตาขึ้นมองช้าๆ แล้วพบกับนวลน้องที่กำลังนั่งขมวดคิ้วมองแก้วไวน์ในมือ

ชิบหาย!

“เอิน?”

ได้โปรดบอกพี่ว่าน้องยังใสซื่อไม่คิดเอะใจอะไร และยังไม่ทันได้เอ่ยปากออกไปอี้เอินก็เงยหน้าขึ้นพูดกับผม

“ตอนที่ฉันไม่อยู่นายคงไม่ได้แอบดื่มเหล้าใช่ไหม”

“ห๊ะ”

“หรือแอบดื่มไวน์”

“บ้า” ใช่ มันบ้าชัดๆ

“ไม่ใช่นะเอิน พี่ไม่ได้แอบดื่มซะหน่อย”

เชื่อเถอะ คุณต้องเชื่อผมสิ ด้วยความสัตย์จริง พี่กันต์เป็นผู้ชายแมนๆ รักษาสัญญาครับ น้องบอกไม่ให้ดื่มพี่ก็ไม่ได้ดื่ม ฉะนั้นขอให้น้องมั่นใจว่าพี่ไม่มีทางผิดคำพูดเด็ดขาด

“เอินทำหน้าแบบนั้นไม่เชื่อใจพี่เหรอ” ผมย่นคิ้วถาม เพราะดูจากสายตาอี้เอินคงไม่ไว้ใจผมแน่ๆ อ่า ทำไมชีวิตพี่มันอาภัพแบบนี้นะ มีเมียกับเขาทั้งทีก็ขี้ระแวงซะงั้น

“นี่เอิน...”

“งั้นก็ดื่มสิ”

“หืม?” มาไม้ไหนอีกล่ะ

“ไหนๆ ก็เป็นเด็กดีไม่ดื่มไวน์มาเป็นอาทิตย์ ฉันจะให้รางวัลสักแก้วเป็นไง”

“...”

“ว่าไง ไม่อยากได้เหรอ”

“ก ก็ได้” ความจริงก็อยากเล่นตัวอยู่หรอก แต่เมียอุตส่าห์ชวนทั้งทีพี่ก็ทำเป็นใจไม้ไส้ระกำไม่ไหว อีกอย่างนะ แค่แก้วเดียวไม่เป็นไรหรอก ผมน่ะคอแข็ค ส่วนอี้เอินน่ะคออ่อน หรือถ้าไม่ไหวจริงๆ ผมก็มีแผนสำรองไว้แล้ว

ฮึ พี่กันต์ไม่ประมาทครับ อดีตมันสอนให้พี่รอบคอบ เจ็บมาเยอะ บอกเลยงานนี้พี่จะวิน พี่จะเอาคืนคำดูถูกไอ้ยูคให้ได้!

ว่าแล้วก็คว้าแก้วไวน์ของอี้เอินมาถือไว้ ก่อนกระดกลงคออย่างไวด้วยความหึกเหิม

“อึกๆ”

ก็อย่างที่บอก คำไหนคำนั้นครับ น้องชวนพี่ก็จัดให้ จะได้รีบดอดออกไปหาไอ้ยูคกับไอ้หวังที่ผับรีบลบคำสบประมาทแล้วกลับมาหาน้องนางที่นอนรออยู่ที่บ้าน

“อึกๆ”

“นี่ ค่อยๆ ดื่มก็ได้

“อึกๆ”

“ไม่ต้องรีบขนาดนั้นหรอก เพราะยังไงคืนนี้นายก็หนีไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว”

พรวดด



(ติดตามต่อในเล่ม)

 

 




..........................
โถะ ชีวิตพี่กันต์ แต่งงานทั้งทีเมียก็ดันอุทิศชีวิตให้หมูกับหมาบนเกาะ
อนาถกว่านั้นคือน้องเอินสั่งห้ามกินห้ามเที่ยว ฮ่าๆๆๆๆ
แต่ตอนพิเศษพอมียูคยอมโผล่ออกมา มีใครแอบสงสัยไหมว่า เรื่องนี้นางจะโสดเป็นเพื่อนเจ๊มินจริงๆเหรอ//หลบเกิบ
สุดท้ายนี้ก็ขอบคุณทุกคนที่กดเข้ามาอ่านตอนนี้กันด้วยนะคะ
ถึงจะเป็นแค่ตัวอย่างแต่ก็ขอบคุณมากค่ะ
ส่วนตอนต่อไป เจอกันวันเสาร์เด้อ :3

ติดแท็ก #ฟิคหักธง 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

959 ความคิดเห็น

  1. #912 Charlottelowell (@Charlottelowell) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:46
    ใครผัวใครเมีย อ่านไปอ่านม่ก็คิดว่าพี่กันต์เป็นผัวเอินเป็นเมีย เเลพี่กันต์กลัวเมียเกิ๊นนน
    #912
    0
  2. #903 Chubbykime (@Chubbykime) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 17:10
    วงวารพี่กันต์นะคะ ยังคิดว่าตัวเองเป็นผัวทั้งๆที่...... 5555
    #903
    0
  3. #886 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 21:04
    พี่กันต์น้องเอินรู้ทันนะจ้ะ
    #886
    0
  4. #810 praneekukku (@praneekukku) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 11:56
    อ่านตอนปกตินี้คิดว่า bammark แต่ nc มาปุ๊บ นี้มัน markbam ชัดๆ นายเหนือก็คิดว่าตัวเองเป็นผัวอยู่นั่นแหละ 555 กูยอม
    #810
    0
  5. #801 kungking (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 14:12
    นี่นายเหนือยังคิดว่าได้เป็นผัวอยู่อีกเหรอ555
    #801
    0
  6. #799 Moko87 (@mokomoko87) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 01:39
    ชีวิตพี่กันต์ดูรันทดนะ 555
    #799
    0
  7. #798 Javis (@evefiww) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 23:23
    สงสารพี่กันต์จริง 5555555
    #798
    0
  8. #797 Aujacharee (@Aujacharee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 21:50
    สงสารพี่กันต์จัง555
    #797
    0
  9. #796 Butt3R (@butter-noey) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 20:39
    สงสารรร ยังคิดว่าตัวเองเป็นสามีเค้าอยู่อีกหรอคะ555555
    #796
    0