Mint Cigarette [BaekDo]

ตอนที่ 8 : - CHAPTER 7 - (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 456
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    19 เม.ย. 60











I'm in love with the shape of you
We push and pull like a magnet do

Although my heart is falling too
I'm in love with your body

 

.

.

.



ว่าไงนะ!!” สีหน้าอิหลักอิเหลื่อของเพื่อนทั้งสามคนทำให้คยองซูไปต่อไม่ถูก มินซอกมองมาที่เขาเหมือนไม่ค่อยอยากจะเชื่อสักเท่าไหร่ ถึงอย่างนั้นตาเรียวของเพื่อนที่มีน้ำมีนวลมากที่สุดในกลุ่มก็แสดงความดีใจออกมาอยู่ดี ในขณะที่เพื่อนอิมพอร์ตจากจีนอย่างอี้ชิงทำหน้าเหมือนกระต่ายตื่นตูมและถามเขาซ้ำๆว่ามันคือเรื่องจริงใช่ไหมไม่หยุด และสุดท้ายจงแดหน้าไดโนเสาร์ที่ทำราวกับว่าช็อคสุดๆ อ้าปากให้แมลงวันเข้าไปวางไข่รึไงกัน เจ้าเพื่อนบ้า!

อืม เก็บอาการตกอกตกใจนิดนึงก็ได้พวกมึงนี่…” คยองซูว่าอย่างอายๆ เขาก็เขินเหมือนกันนะที่เพื่อนในกลุ่มรู้เรื่องที่เขากับเฮียแบคคบกันแล้ว คยองซูไม่ได้อยากบอกเจ้าพวกนี้สักหน่อย อันที่จริงเขาก็จะบอกนั่นแหละ แต่อยากให้ผ่านไปสักสองสามวันก็ยังดี เขายังเขินกับความสัมพันธ์ใหม่อยู่ ถ้าเจ้าพวกนี้รู้ก็ต้องแซวเขากับเฮียทุกโอกาสที่มีแน่ๆ และความจะไม่แตกหรอกถ้าแบคฮยอนไม่มาส่งเขาที่มีเรียนบ่ายพอดี

 

เมื่อคืนเฮียขอค้างด้วย คยองซูซึ่งเป็นคนใจดีและมีน้ำใจตามที่ม๊าสอนทุกอย่างก็ต้องให้แฟนหนุ่มนอนค้างด้วยอยู่แล้ว พอเช้าเฮียบอกว่าไม่ต้องเข้าบริษัทเลยอยู่นอนเล่นดูหนังที่ห้องคยองซูเนี่ยแหละ พอทานมื้อกลางวันฝีมือเฮียแบคเสร็จเรียบร้อย เฮียก็บิดบิ๊กไบค์มาส่งถึงหน้าคณะ และเพราะอย่างนั้นเจ้าพวกหูตาไวอย่างมินซอกและจงแดพ่วงด้วยอี้ชิงที่แวะมาหาถึงเห็นเข้าพอดี เฮียแบคบอกว่าเดี๋ยวตอนเย็นมารับปิดท้ายด้วยการหอมแก้มเขา! ตาเถร คยองซูเป็นคนมีแม่นะเฮีย! แล้วเราได้วางแผนว่าจะทำหม้อไฟกินกันสองคน คยองซูเสนอเฮียว่าน่าจะชวนพวกเพื่อนๆมาด้วย จะได้สนุกแล้วดูเฮียตอบ ชวนมาทำไม เวลานี้มันเวลาของเรา คนจะจู๋จี๋กัน เอาไว้ครั้งหน้าค่อยชวน เฮียแบคเป็นคนผีทะเลที่สุดเลย เขินนะเนี่ย!

 

คยองซู! อย่าเพิ่งคิดถึงผัวสิ มึงอยู่กับเพื่อนนะ!” เสียงแหลมๆแสดงความงอนของจงแดเรียกร้องความสนใจให้คยองซูหลุดจากความคิดของตัวเอง มินซอกที่ปกติจะเข้าข้างเขาเสมอก็ดูเหมือนว่าจะเริ่มแปรพรรคซะแล้ว

แล้วมึงไปได้กับเฮียของมึงตอนไหนอ่ะ เมื่อวานยังเห็นงอนๆกันอยู่เลยนี่มินซอกถามเพื่อนตัวเล็กที่เริ่มทำตาขวางใส่ตน พวกเขากำลังรอเรียนคลาสต่อไปที่ใต้ถุนโต๊ะกลมฝั่งประจำ จงแดกำลังอ่านสรุปของคยองซูอย่างตั้งใจ แต่หูก็ตั้งใจฟังเรื่องของเพื่อนไปด้วย เช่นเดียวกับอี้ชิงที่กำลังเช็คภาพในกล้องเจ้าตัว

ยังไม่ได้กันเว้ย ไอ้บ้า! ใช้คำให้มันดีๆหน่อย กูเสียหายนะคยองซูอมลมจนแก้มป่อง มือเล็กแกะถั่วต้มที่ซื้อมาจากโรงอาหารกินไปด้วย อี้ชิงเหลือบตามามองเพื่อนที่อ้วนขึ้นทุกวันอย่างเอือมๆ

มึงจะมาหวงตัวอะไรตอนนี้ห๊ะ ถ้ากูจำไม่ผิด มึงจีบเขาก่อนไม่ใช่ไง?” คยองซูแก้มแดงขึ้นมาหน่อย มันก็จริงที่เขาเข้าหาเฮียแบคก่อน ไม่งั้นไม่มีวันนี้หรอก! เหอะ

มึงไม่ง่ายไปหรอวะ เอ่อคือกูหมายถึง มึงตกลงคบกับเฮียมึงง่ายไปไหม?” อี้ชิงถาม ก็เข้าใจนะว่ามันรักของมัน แต่ไอ้เฮียแบคอะไรนั่นสิที่เขาไม่วางใจ เพราะผู้ชายคนนั้นเคยทำเพื่อนเขาเสียใจนี่นา อี้ชิงถึงเป็นห่วง

กูไม่รู้หรอก แต่กูแค่ทำตามหัวใจตัวเอง ในเมื่อมันมีความสุข กูก็แค่รักษาปัจจุบันให้ดีต่อไป ของแบบนี้มันต้องค่อยๆเรียนรู้นี่มึงคยองซูตอบ ปากอิ่มวาดยิ้มอย่างมีความสุข ในเมื่อสิ่งที่เขาเลือกไปในตอนนี้ เป็นสิ่งที่ทำรู้สึกว่ามันดีต่อใจ เขาก็จะทำต่อไป อี้ชิง จงแด และมินซอก มองรอยยิ้มแห่งความสุขของเพื่อนรักแล้วจะไปขัดอะไรได้ ในเมื่อเพื่อนเลือกเอง สิ่งที่พวกเขาพอจะทำได้ก็คือการยินดีและอยู่เคียงข้างเพื่อนตัวเล็กเท่านั้นนั่นแหละ

ดีละ กูจะได้สบายใจสักที นึกว่ามึงจะขายไม่ออกซะละจงแดว่าอย่างสบายๆ ตายังคงจดจ้องกับสรุปเรื่องสำคัญ ปากของเขาก็ทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยม

โอ๊ย!” มือของคยองซูก็เช่นกัน

 

 

 

 

มึงนี่น้า ก็รู้อยู่ว่ามือเพื่อนมึงน่ะหนักขนาดไหน ยังจะไปยั่วให้มันโมโหอีกมินซอกว่าอย่างละเหี่ยใจ เขาจะดุเพื่อนก็ไม่รู้จะดุใครดี คนหนึ่งปากไว ส่วนอีกคนมือไว อยู่ด้วยกันแล้วเจ็บตัวตลอด จงแดที่โดนคยองซูฟาดอย่างเต็มแรงก็เอาแต่บ่นว่าปวดหลังบ้างล่ะ เมื่อยบ้างล่ะ จนเขาทั้งสองคนเรียนแทบจะไม่รู้เรื่อง

รำคาญโว้ย!

เชอะ!” จงแดสะบัดหน้าหนีคยองซูที่หันมาพอดี เขาคงต้องง้อไดโนเสาร์งั้นสิ เอาอะไรให้มันกินดีล่ะ?

นี่…” เสียงอ่อยๆของคยองซูเรียกเพื่อนหน้าเหลี่ยมที่กอดอกฉับ หันไปทางอื่นอย่างเสแสร้ง แสดงเก่งจริงเพื่อนกู

จงแดอาเดี๋ยวพรุ่งนี้เลี้ยงบิงซูอย่างน้อยปฏิกิริยาของจงแดก็ทำให้คยองซูก็สบายใจได้เปราะหนึ่งแล้ว เพราะเพื่อนตัวดีแทบจะเข้ามาอ้อนในทันทีที่ได้ยินคำว่าบิงซู เป็นเพื่อนที่ประเสริฐจริงๆ

คยองซู ผัวมึงมารับแล้วน่ะมินซอกเรียกให้เพื่อนตัวเล็กมองไปตามทางที่ตนพยักเพยิดบอก ถึงเห็นชายหนุ่มรูปร่างโปร่ง แต่ดูแข็งแรงพิงสะโพกกับถังน้ำมันของรถคันโตสีขาวสวย เท่ตายแหละ ไอ้เฮียแบคบ้า ฮึ่ย ยืนอ่อยอยู่นั่นแหละ กูกลับแล้วนะ จงแดมึงอย่าลืมอ่านหนังสือวิชาที่จะสอบย่อยวันอังคารหน้านะเว้ย มึงต้องเป็นคนติวให้พวกกูคยองซูชี้นิ้วคาดโทษเพื่อน จงแดตอบรับอย่างขอไปที แต่เพราะจงแดถนัดวิชานี้มากๆ ขนาดที่ว่าเขาอ่านเพียงนิดเดียวก็กระจ่าง ได้ท็อปอย่างสบายๆ (เฉพาะวิชานี้นะ ฮือออ)

เฮียมึงแม่งอย่างหล่อ สาวๆคณะเรามองตาเป็นมันเลยว่ะ ไม่ได้ละ เดี๋ยวพรุ่งนี้กูต้องเอามอไซค์มาขี่แล้วล่ะจงแดมองแบคฮยอนอย่างชื่นชม ดูดีมีออร่า มิน่าล่ะ เพื่อนเขาถึงอยากได้เป็นผัวนัก

ฟีโน่ของมึงอ่ะหรอ?”

ใช่…”

ถุย! สาวๆคงวิ่งอยู่หรอก

วิ่งเข้าหา?”

วิ่งหนีสิวะ! ใครจะอยากซ้อนฟีโน่ ไอ้บ้า!”

 

คยองซูขำให้กับการต่อปากต่อคำของเพื่อนไซส์มินิทั้งสองคน ก่อนตากลมจะเห็นหญิงสาวในคณะตนเดินไปหาเฮียแบค เฮียมองมาที่เขาแถมส่งยิ้มหล่อมาให้อีก ไม่รู้ว่าจะแอทแทคกันวันละกี่รอบ ตากลมสังเกตการณ์อยู่กับเพื่อนเมื่อเขาเห็นว่าแบคฮยอนส่งสัญญาณให้เขารออยู่ตรงนี้ เขาก็อยากรู้ว่าเฮียจะทำอะไร

เอ่อ พี่ใช่พี่แบคฮยอน วิศวะที่เพิ่งจบไปป่ะคะ เธอหน้าแดง แถมไม่สบตาชายหนุ่ม แบคฮยอนเหลือบตาไปมองกวิ้นของเขาที่กำลังเปล่งรัศมีอะไรสักอย่างที่ทำให้ขนคอเขาลุกชันขึ้นมาได้ อ่า แฟนเขาแอบน่ากลัวแฮะ

ใช่ครับถึงอย่างนั้น ชายหนุ่มก็ยังส่งรอยยิ้มใจดีให้หญิงสาวตรงหน้า เธอหยิบโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าสีหวานขึ้นมา แล้วยื่นมาตรงหน้าเขา แววตาเธอทั้งขอร้องและออดอ้อนเขาอยู่ในที

ฉันคิม แทยอนค่ะ ขอเบอร์พี่ไว้ได้ไหม-”

โทษทีนะ พอดีว่าผมมีเจ้าของแล้วครับแบคฮยอนไม่รอให้เธอพูดจบ เขาบอกความจริงพร้อมกับชี้ไปยังคยองซูที่ยืนตาเขียวปั๊ดอยู่ เพียงเท่านั้นหญิงสาวผู้น่ารักก็ก้มหัวลงน้อยๆ ยิ้มอ่อนบางๆก่อนจะเดินหนีหายไปเลย แบคฮยอนส่งยิ้มให้คยองซูที่โบกมือลาเพื่อนๆ เขามองไปที่มินซอกและจงแด เด็กพวกนั้นก้มหัวให้เขา คนตัวสูงจึงพยักหน้ารับและยิ้มให้ ก่อนคำพูดคยองซูจะทำให้เขาขำหนักกว่าเดิม

 

ยิ้มเก่งจังนะเฮีย ฮึ่ยใช่ว่าไม่รู้เรื่อง ที่เฮียแบคชี้มาที่ตัวเอง แล้วผู้หญิงคนนั้นก็จากไป คยองซูแอบบวกแต้มเป็นต่อให้แบคฮยอนอยู่ในใจนั่นแหละ ทำดีเอาไปสิบแต้มเลยเฮีย ถึงอย่างนั้นแขนป้อมก็วาดกอดอกตนเองอย่างขัดใจเบาๆ เขาหวงยิ้มเฮียแบคอ่ะ! แต่ไม่เป็นไร ถ้าเฮียหน้าบึ้งมันคงจะแย่กว่า

แล้วชอบไหมล่ะแบคฮยอนถาม มือหนาเอื้อมไปหยิบหมวกกันน็อคของคนตัวเล็ก ก่อนจะสวมอย่างแผ่วเบาที่ศีรษะเล็ก กดล็อคให้เสร็จสรรพ ปากมุ่ยๆของเจ้าตัวเล็กทำให้แบคฮยอนต้องยื่นมือไปดึงความนุ่มนิ่มอย่างหมั่นเขี้ยว

ก็ไม่นะคยองซูหันหน้าหนีการกระทำอุกอาจของคนพี่ คนตัวเล็กยักไหล่ตอบ แบคฮยอนเลิกคิ้วเชิงว่าให้พูดใหม่อีกที คยองซูจึงระบายยิ้มกว้าง ก่อนจะแอทแทคเฮียคืนบ้าง

แต่รักเลยอ่ะคิ้วหนาๆของคยองซูยักให้เฮียคนเก่งที่ทำตัวเป็นเด็กหนุ่มหัดมีความรัก หน้าแดงแจ๋เชียวทูนหัวของหนู ไม่รู้ว่าหัวใจเต้นแรงมากไหมนะนั่นน่ะ

เฮียแบควาดขาคร่อมรถ ก่อนจะสวมหมวกกันน็อคสุดเท่อย่างรวดเร็ว คยองซูจึงต้องขึ้นไปซ้อนท้ายด้วยก่อนรถบิ๊กไบค์คู่ใจของแบคฮยอนจะออกตัวจากมหาลัยไป

 

 

 

 

พวกเขามาถึงซุปเปอร์ใกล้คอนโดเฮียในเวลาต่อมา เพราะเฮียบอกว่าเฮียเตรียมอุปกรณ์สำหรับหม้อไฟไว้แล้ว แบคฮยอนกับคยองซูช่วยกันเลือกวัตถุดิบอย่างพิถีพิถัน เพราะทำอาหารเป็นกันทั้งคู่ บทสนทนาจึงไม่พ้นเรื่องทิปและเทคนิคต่างๆในการเข้าครัว

เสียงหัวเราะ สลับกับเสียงบอกเล่าเรื่องราวของตนที่ทั้งสองผลัดกันเป็นผู้พูดและผู้ฟังเป็นไปอย่างธรรมชาติ แบคฮยอนเรียนรู้ที่จะเดินเข้าหาคยองซูช้าๆ แต่ทุกก้าวนั้นช่างมั่นคง คยองซูเองก็เรียนรู้ที่จะเข้าใจแบคฮยอน มาตั้งนานแล้วด้วยซ้ำไป

 

เฮียเอาแตงกวาด้วยไหม?” แบคฮยอนส่ายหน้าอย่างไม่ต้องคิด เขาเกลียดเจ้าผักสีเขียวที่ชุ่มชื้นอย่างแตงกวาเป็นที่สุด แค่เดินใกล้ๆก็รู้สึกขนลุกแล้วล่ะอยากให้คยองซูวางอาวุธสุดอันตรายนั่นลงเสียที

เฮียไม่ชอบหรอ อร่อยจะตาย คยองซูว่าอย่างไม่จริงจังสักเท่าไหร่ เขาวางแตงกวาลงที่เดิม ก่อนจะเดินไปดูผักสดที่อื่นต่อ แบคฮยอนถอนหายใจอย่างโล่งอกที่คยองซูไม่เซ้าซี้เพื่อซื้อมัน เขารีบเข็นรถตามคนตัวเล็กที่เดินไปไกลแล้วทั้งๆที่ขาสั้นแท้ๆ

 

ในที่สุดพวกเขาก็หอบเอาวัตถุดิบทั้งหมดเข้าห้องแบคฮยอนมาได้ คนพี่บอกให้น้องไปอาบน้ำล้างตัวก่อน จะได้สดชื่นขึ้นเดี๋ยวเขาจะเตรียมของพลางๆ คยองซูพยักหน้ารับ คนตัวเล็กเดินเข้าห้องน้ำที่เคยมาช่วยเฮียซ่อมเมื่อนานมาแล้ว ตากลมสำรวจของทุกอย่างซึ่งดูปกติดี คนตัวเล็กจึงรีบอาบเพื่อที่จะได้ออกมาช่วยแบคฮยอนเตรียมอาหารเย็น

แบคฮยอนเตรียมของเกือบเสร็จแล้วในตอนที่คยองซูเดินออกมาจากห้องน้ำ คนตัวเล็กบอกให้เขาไปอาบบ้าง ชายหนุ่มจึงเข้าไปชำระร่างกาย กิจกรรมที่เขากับคยองซูทำร่วมกันในวันนี้เหมือนสิ่งที่คู่รักข้าวใหม่ปลามันทำชะมัดเลย คนตัวสูงยกยิ้มให้กับความคิดนี้ แบคฮยอนคิดว่าเราเข้ากันได้ดีอย่างน่าประหลาด และแน่นอนว่าเขาอยากให้มันเป็นแบบนี้ไปตลอด

มือหนาใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมที่เปียกหมาดๆของตนเองระหว่างก้าวไปหาคนตัวเล็กที่นั่งรอเขาอยู่ที่โต๊ะญี่ปุ่น รอบโต๊ะเต็มไปด้วยเนื้อสัตว์ที่หมักไว้แล้ว กับผักสดหลากสีสันที่จัดได้อย่างน่ารับประทาน ส่วนน้ำจิ้มในถ้วยขนาดกลางนั้นคยองซูเป็นคนลงมือทำเอง น้องบอกว่าสูตรนี้ได้มาจากม๊าของน้องเอง

แบคฮยอนวางผ้าขนหนูพาดกับที่ท้าวแขนของโซฟาก่อนจะทิ้งตัวลงบนเบาะรองนั่งผืนนุ่ม มือหนารับตะเกียบที่คนตัวเล็กส่งมาให้ แล้วทั้งสองคนก็เริ่มปาร์ตี้หม้อไฟกัน แบคฮยอนคอยคีบผักและเนื้อสัตว์ปรุงรสแสนอร่อยที่สุกอย่างพอดีให้คยองซู จนมันจะล้นจานทั้งๆที่คนน้องก็กินเก่ง (มากด้วย) อยู่แล้ว เฮียกินเยอะๆหน่อย เดี๋ยวลมพัดมาก็ปลิวหรอก

            แบคฮยอนขำเสียงดัง ให้ตายสิมนุษย์ที่อุดมไปด้วยโปรตีนอย่างเขาน่ะเหรอจะปลิว หนูพูดอะไรเกรงใจซิกแพคเฮียหน่อยก็ดีนะและมันทำให้คยองซูหน้าร้อนได้ไม่ยาก อืมแพคเฮียมันสวยจริงๆนั่นแหละ มันเป็นลอนเลยนะ

            “เก็บอาการหน่อยครับ คุณคยองซู เดี๋ยวกำเดาไหลหรอก เช็ดน้ำลายด้วย แบคฮยอนยังคงไม่หยุดแซวให้คยองซูอายยิ่งกว่าเดิม ที่จริงเขาเองก็เขินนะ ให้ตายสิ ฮื่อออ เฮียพูดมากจริงกินเข้าไปเลยนี่!” มือเล็กรีบคีบเนื้อหมูที่คลายความร้อนพออุ่นๆ จิ้มน้ำจิ้มแล้วป้อนเข้าปากคนพูดมาก พูดให้เขาเขินตัวแตกรึไง คนผีทะเล!

            “อื้อหือ อร่อยจังแบคฮยอนเคี้ยวพลางทำหน้าอร่อยอย่างโอเวอร์ จนคยองซูรู้สึกหมั่นไส้ เฮียของเขานี่ก็ตอแหลไม่เบาเลยนะเนี่ย

            ไม่อร่อยได้ไง หนูทำสุดฝีมือเลยนี่ปากอิ่มว่า หยิบผักลงไปในหม้อ มือเล็กคีบชิ้นแครอทแท่งยาวมาไว้ที่จาน และกำลังจะคีบชิ้นถัดไป แต่เพราะรู้สึกเหมือนกับว่าคนตรงหน้าเอาแต่จ้องตนเองปากอิ่มที่เคี้ยวเนื้อหมูอยู่ถึงได้ถามทูนหัวตนเองอย่างหาเรื่อง

            มองไรเฮีย ไมไม่กินอ่ะแบคฮยอนไม่ได้ว่าอะไรน้องที่พูดทั้งๆที่เคี้ยวอาหารอยู่ เขาดีใจที่คยองซูเป็นตัวเองในเวลาที่อยู่กับเขา เพราะแบคฮยอนก็สบายใจและเป็นตัวเองในทุกครั้งที่อยู่กับคยองซูเช่นกัน

            ที่มันอร่อย เพราะแฟนป้อนต่างหากคยองซูสำลักแครอทชิ้นอวบที่เพิ่งยัดเข้าปาก มือเล็กควานหาทิชชูก่อนจะรับแก้วน้ำที่ยื่นมาจากบุรุษอันตรายตรงหน้า ชอบนักล่ะกับการทำให้เขาเขินเนี่ย!

 

            มื้อเย็นที่เป็นปาร์ตี้หม้อไฟจบลงโดยใช้เวลาราวๆสองชั่วโมง แบคฮยอนช่วยคยองซูเก็บถ้วยจานชามก่อนคนตัวเล็กอาสาล้างเอง แบคฮยอนถึงได้ปลีกตัวไปที่ห้องหนึ่งที่เขาใช้สำหรับการทำงาน

            มือหนาแต่เรียวของแบคฮยอนตรวจงานที่เขาแอบเอามาจากบริษัท คนตัวสูงเพ่งกับเอกสารตรงหน้าจนลืมเวลา เขารู้ตัวอีกทีตอนที่คยองซูเคาะประตูห้องสองสามครั้ง ก่อนจะเปิดเข้ามาคนตัวเล็กโผล่หน้าถึงช่วงคอมา ตากลมๆนั่นเรียกความเอ็นดูจากแบคฮยอนได้เสมอ เฮียกินข้าวแล้วมาแปรงฟันด้วย…”

 

 

 

บางครั้งแบคฮยอนก็สงสัยว่าเขาจะได้เมีย หรือแม่เพิ่มมาอีกคนกันแน่ เพราะพอเขาอิดออดไม่ยอมลุกจากโต๊ะทำงาน ท่าทีน้องก็เปลี่ยนไปในทันทีจากกวิ้นน้อยกลายเป็นพญากวิ้น ส่งสายตาน่ากลัวพร้อมคำขู่ที่ต่อให้เป็นเด็กหกขวบก็คงไม่กลัวหรอก นับประสาอะไรกับผู้ชายที่อายุเกือบครึ่งหนึ่งของวัยกลางคนกัน

เฮียต้องมาแปรงฟันนะ ไม่กลัวฟันผุหรอ

เดี๋ยวคุณนางฟ้าฟันน้ำนมโกรธนะที่เฮียไม่ดูแลฟันดีๆอ่ะ

แบคฮยอนต้องกลัวคำขู่หลอกเด็กพวกนี้รึไง! เขาคือใคร? นี่ขาโหดวิศวะนะเว้ย คยองซูอ่อนจริงๆ

.

.

.

 

มือเล็กบีบยาสีฟันกลิ่นมิ้นท์สีเขียวอ่อนปนขาวหน่อยๆลงบนแปรงขนนุ่มสองอัน อันที่หนึ่งในมือของเขาเอง ส่วนอีกอันก็ของผู้ชายที่ยืนหน้างอ คอหักเป็นปลาทูอยู่ข้างๆเนี่ยแหละ คนอะไรไม่รู้ โตจนเป็นผู้บริหารแล้วต้องให้จ้ำจี้จ้ำไชเรื่องการแปรงฟันก่อนนอน เรียกดีๆก็ไม่มาต้องให้ขู่ ฮึ่ย

 

แบคฮยอนจำใจยัดแปรงฟันที่มียาสีฟันพร้อมเข้าปากก่อนจะออกแรงแปรงฟันของตนอย่างเชื่องช้า ให้ตายสิ สุดท้ายเขาก็ต้องแพ้ให้คนตัวเตี้ยที่ยืนแปรงฟันข้างๆกันจนได้ ที่จริงแล้วน่ะ เขาไม่ได้มายืนขัดฟันตัวเองหน้ากระจกแบบนี้เพราะขำขู่นางฟ้าฟันน้ำนมจะมาเอาฟันเขาไปหรอก แต่เพราะเจ้ากวิ้นกำลังเดินอย่างย่างสามขุมเข้ามาต่างหาก เมียใครวะ ทำตาดุๆพร้อมกับท่าเดินเหมือนจะมาบีบคอเขาแล้วลากไปแปรงฟันอย่างนั้นอ่ะ เฮียไปเองก็ได้หนู เฮียยอมแล้ว ตาเรียวสบตากลมในกระจกก่อนคยองซูจะเป็นฝ่ายหลบตาไปซะก่อน และแบคฮยอนก็คิดอะไรดีๆออกในทันที

คยองซูบ้วนปากเป็นครั้งสุดท้ายคนตัวเล็กซับน้ำที่เลอะด้วยผ้าขนหนู เฮียแบคยื่นหน้าที่เปียกนิดหน่อยมาหาตน เขาจึงซับหน้าให้อีกฝ่ายด้วย แล้วสิ่งที่คนตัวเล็กไม่คาดฝันจึงบังเกิด

มันเกิดขึ้นเร็วมากเมื่อแบคฮยอนยกคยองซูให้นั่งที่ขอบซิงค์แล้วดันตัวเองแทรกกลางหว่างขาของคยองซู คนน้องเบิกตากลมโตของตัวเอง เมื่อไม่ทันเตรียมตัวรับมือกับการจู่โจมอย่างกะทันหันของคนพี่ แบคฮยอนแค่กดยิ้มมุมปากเพิ่มความเจ้าเล่ห์และความแบดให้ดูกร๊าวใจเหลือเกิน แต่เดี๋ยวคยองซูเขาควรห่วงความปลอดภัยของตัวเองไม่ใช่เหรอ

เอาล่ะ เฮียตามใจหนูแล้วนะกวิ้น ทีนี่หนูตามใจเฮียบ้างนะไม่ไหวแล้วคยองซูจะตายไหม หัวใจคนน้องเต้นตึกตักจนเขาอยากจะทุบมันให้เต้นเบาลงหน่อย มันเจ็บไม่ทันคิดอะไรไปได้มากกว่านี้ ริมฝีปากคนพี่ก็ฉกลงมาชิมความหวานของปากคนน้อง ครั้งนี้มันไม่อ่อนโยนเหมือนครั้งที่แล้ว แบคฮยอนจูบอย่างร้อนแรง คุณพระ เฮียของเขาจูบโคตรเก่งเลย! แบคฮยอนสัมผัสได้ว่าคยองซูเรียนรู้ค่อนข้างเร็ว และมีพัฒนาการที่ดีขึ้นในการจูบ ทั้งสองคนแลกเปลี่ยนลมหายใจอย่างไม่มีใครยอมใคร มือหนาของคนพี่ค่อยๆโอบคนตัวเล็กให้ชิดกับอกแกร่งของตนเองมากยิ่งขึ้น ก่อนจะจับแขนคนตัวเล็กคล้องคอเอาไว้เพื่อเป็นที่ยึดเกาะ

แบคฮยอนผละจากปากอิ่มรูปหัวใจที่เริ่มเจ่อจากรสจูบ เขาเปลี่ยนเป้าหมายไปที่คอขาวๆของคยองซูแทน จมูกโด่งไล้จากซอคอต่ำลงมาเรื่อยๆ ใช้ครีมอาบน้ำด้วยกันแต่เขากลับรู้สึกชอบกลิ่นของมันเมื่ออยู่บนตัวคยองซูมากกว่า มันหอมจนแบคฮยอนต้องไล้จมูกวนไปมาอย่างหลงใหล ตากลมที่ฉ่ำน้ำช้อนมองคนพี่อย่างไม่รู้ตัว แบคฮยอนจึงก้มลงไปจูบปากอิ่มอีกครั้ง มือหนาผลุบเข้าไปในเสื้อนอนสีน้ำเงินของตัวเองที่อยู่บนตัวคยองซู ลากไล้มือเล่นกับความเนียนลื่น คยองซูรู้สึกได้ถึงความร้อนจากมือของคนเป็นพี่ในทุกๆตารางนิ้วที่แบคฮยอนสัมผัสเขา แต่คยองซูชอบ ชอบสัมผัสจากเฮียแบค แบคฮยอนค่อยๆผละตัวเองออกจากน้องเมื่อรู้สึกว่าเขาอาจจะทำอะไรเกินเลยมากไปกว่านี้ มันยังไม่ถึงเวลาของเขาสองคน และแบคฮยอนต้องอดทน ตาคมมองเข้าไปในตากลม ก่อนทั้งคู่จะหัวเราะให้กับการจูบที่ร้อนแรงของเขาทั้งสองคน

แบคฮยอนจูงมือคยองซูไปที่เตียงนอน ดับโคมไฟที่หัวเตียง วาดแขนแกร่งไปโอบคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมกอด ก่อนจะจุมพิตที่หน้าผากเนียน คยองซูมองความอ่อนโยนที่คนพี่ทำให้ตนเองในความมืดก่อนทั้งสองจะบอกราตรีสวัสดิ์และเข้าสู่นิทรา

 

 

 

 

เช้าวันต่อมาหลังจากที่แบคฮยอนมาส่งคยองซูที่มหาวิทยาลัยเรียบร้อยแล้ว คนตัวเล็กเดินเข้าคณะของตนเองอย่างเอื่อยๆ คยองซูเห็นจงแดกับมินซอกที่น่าจะกำลังคุยกันเรื่องงานอะไรสักอย่างอยู่ที่โต๊ะประจำ สีหน้าดูจริงจัง ขาสั้นจึงรีบก้าวไปหาเพื่อนรัก เผื่อมีอะไรที่เขาพอจะช่วยได้บ้าง

มินซอกและจงแดกำลังคุยกันถึงเรื่องงานใหม่ล่าสุดที่อาจารย์อีทึกสั่งเมื่อวาน มันเป็นงานกลุ่มของพวกเขาทั้งสามคน ระหว่างรอคยองซูมามหาลัยสองเกลอเลยวางแผนงานคร่าวๆไปก่อน ตาเรียวของมินซอกเห็นเพื่อนหน้าเพนกวิ้นก้าวฉับๆมาทางโต๊ะพวกเขา ก่อนคนตัวเล็กที่สุดในกลุ่มจะทิ้งตัวลงข้างๆ

ไงพวกมึง คุยไรกันอยู่

ก็งานใหม่อาจารย์อีทึกไง ที่แกเพิ่งสั่งเมื่อวานอ่ะจงแดตอบ มือข้างหนึ่งเอื้อมไปหยิบบิสกิตรสนมเข้าปาก มินซอกและคยองซูเลยกินบ้าง ของๆเพื่อนก็เหมือนของๆเรานั่นแหละ ใช้ได้ทุกเรื่องยกเว้นเรื่องสามี

คยองซูพยักหน้าเข้าใจ ก่อนมินซอกจะหันมาอธิบายความคิดของพวกเขาต่องานให้เพื่อนฟังเออเนี่ย พวกกูเลยวางแผนคร่าวๆไว้ คืองานนี้เราต้องลงสถานที่จริงใช่ป่ะ และทำยังไงก็ได้ที่จะนำเสนอที่ที่เราไปให้น่าสนใจ ยิ่งเป็นที่ที่คนรู้จักไม่เยอะแล้วพรีเซนต์ออกมาดี กระชับ แกจะให้คะแนนเยอะ…” คยองซูพยักหน้าตามที่เพื่อนสนิทพูด นี่พวกเขาเรียนอักษรหรือการท่องเที่ยว งง แต่อาจารย์คงพยายามเชื่อมโยงกับภาษานั่นแหละ พวกกูเลยช่วยกันลิสต์ที่ดีๆที่พวกกูรู้จักแต่ไม่ค่อยดังอ่ะ มึงมาพอดีไหนมึงรู้จักที่ไหนบ้าง เอาไม่ไกลมากนะเว้ย กูขี้เกียจมินซอกอธิบายยาวเหยียด พวกเขาควรเริ่มตกลงประชุมหารือแล้วก็วางแผนงานนี้เร็วๆ เพราะมันเป็นงานที่ค่อนข้างใหญ่ และแน่นอนว่าน้ำหนักคะแนนค่อนข้างมาก ต้องทำออกมาให้ดี พ่อแม่จะได้ภูมิใจ ไม่เสียแรงที่ส่งลูกน้อยให้มาเล่าเรียน

ทั้งสามคุยงานต่อได้สักพักก็ถึงเวลาคลาสแรก เพราะลงวิชาเรียนเหมือนกันเปี๊ยบ จุดประสงค์ก็เพื่อช่วยกันเรียนนี่แหละ จึงรีบเข้าคลาสเรียนเพื่อรักษาคะแนนของตนอย่างเต็มที่

 

 

ที่โรงอาหารยังคงคึกคักไปด้วยนักศึกษาเฉกเช่นทุกวัน ครั้งนี้มินซอกอาสาเฝ้าโต๊ะ รอจงแดกับคยองซูที่ไปช่วยกันซื้อน้ำซื้ออาหาร คนแก้มกลมนั่งเล่นเกมที่มีตัวละครน่ารักวิ่งเก็บเหรียญอย่างเมามัน ก่อนจะรู้สึกได้ถึงการเบียดจากคนด้านข้าง ตาเรียวตวัดมองแขกที่ไม่ได้รับเชิญอย่างหงุดหงิด เขาเก็บใจไม่ได้ก็เพราะหมอนี่นี่แหละ เสียมารยาทจริง!

หืมคุกกี้รัน?” ชายหนุ่มที่นั่งเบียดเขาถามด้วยน้ำเสียงนิ่งๆที่แฝงความกวนตีนอย่างเต็มแม็กซ์มันคือการถามจากคนที่ไม่รู้จักกันอย่างนั้นเหรอ?

“…” มินซอกไม่ตอบอะไร มือเรียวยัดโทรศัพท์ลงกระเป๋าเสื้อของตน ก่อนจะใช้สายตาจิกคนข้างๆให้รู้ตัวว่าเบียดเขามากเกินไป แต่ชายหนุ่มก็ยังไม่ขยับเขยื้อน และเขาก็หมดความอดทนลงจนได้ นี่คุณครับ ที่นั่งก็ออกจะกว้าง มานั่งเบียดคนอื่นแบบนี้มันน่าเกลียด ไม่รู้รึไง?” มินซอกจงใจย้ำคำ ตาเรียวมองคนตรงหน้าที่ใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มของตนเองเพิ่มเลเวลความกวนคูณร้อยเข้าไปได้ "ฉันจะนั่ง-ตรง-นี้" และก่อนที่เขาจะพ่นคำด่าใส่คนที่ไม่รู้จัก เสียงเพื่อนรักที่ถือข้าวถือน้ำมาวางลงที่โต๊ะก็ดังขัดซะก่อน

อ้าว พี่ลู่!” ลู่หานมองคยองซูที่ทิ้งตัวนั่งตรงข้ามเพื่อนเจ้าตัวที่เพิ่งต่อปากต่อคำกับเขาสดๆร้อนๆ แววตาอ่อนโยนที่คนแปลกหน้ามองเพื่อนตัวเองอยู่ในสายตามินซอก เขาพอจะเดาอะไรออกแล้วล่ะ

อ่า มินซอก จงแด นี่พี่ลู่หาน รุ่นพี่ของกู // พี่ลู่ฮะ ที่นั่งข้างๆพี่นั่นมินซอก ส่วนที่กินมูมมามข้างผม ชื่อจงแดฮะจงแดสำลักข้าวที่กำลังเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย หนอย เจ้าเพื่อนตัวดี เคยแนะนำเขาแบบดีๆให้คนอื่นรู้จักบ้างไหม ลู่หานขำเบาๆ คยองซูไม่ได้สนใจสายตาอาฆาตจากเพื่อนรักสักนิด

ว่าแต่ พี่ลู่มากินข้าวที่โรงอาหารคณะผมบ่อยๆเหรอฮะ?”

ก็บ่อยอยู่นะ

อ่า เราไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะครับ

นั่นน่ะ-”

ก็คงไม่ได้เจอกันหรอก ดวงไม่สมพงศ์ล่ะมั้งมินซอกที่มองการพูดคุยของเพื่อนรักกับไอ้หน้าม่อแถมเหี่ยวอีกต่างหากมาสักพักอย่างหมั่นไส้ คยองซูเพื่อนเขาก็วางตัวดีอยู่หรอก แต่ไอ้พี่ลู่หานเนี่ยสิ มองเพื่อนเขาซะหยาดเยิ้มเชียว เก็บอาการหน่อยเถอะ เขาได้แต่ค่อนขอดคนที่นั่งข้างๆอยู่ในใจ

คยองซูมองเพื่อนตัวเองอย่างดุๆที่มินซอกเสียมารยาทใส่รุ่นพี่ แต่มินซอกก็ไม่ได้สนใจ เขาลงมือกินข้าวจานโปรดอย่างไม่แคร์ ลู่หานมองคนแก้มกลมที่กินข้าวเอาๆอย่างเคืองนิดหน่อยที่มาขัดบทสนทนาของเขากับคนที่ชอบ

            แล้วพี่ลู่ไม่สั่งข้าวเหรอครับ?” คยองซูถามพร้อมยิ้มแหยๆให้รุ่นพี่ที่เพื่อนตัวเองทำตัวไม่น่ารักใส่

            “พี่เรียบร้อยแล้วล่ะคยองซูเลิกคิ้วนิดหน่อย กินข้าวแล้วจะมาโรงอาหารอีกทำไมกัน แต่ดูเหมือนเพื่อนรักจะถามคลายสงสัยแทนเขาไปซะแล้ว ท้องน่ะคงอิ่มแล้วล่ะ แต่ใจยังไม่อิ่มมั้งถึงต้องมาหาเมียชาวบ้านน่ะ

            “มินซอก!” ทั้งคยองซูและจงแดต่างเรียกเพื่อนเสียงดัง นี่เพื่อนเขาเอาใหญ่แล้วนะเนี่ย พูดแบบนี้มันแซะพี่ลู่หานชัดๆ คยองซูก้มหัวให้รุ่นพี่เป็นการขอโทษ ลู่หานส่ายหน้าอย่างไม่ถือสา ก่อนคำพูดของชายหนุ่มจะทำให้มินซอกโมโหกว่าเดิม แถมยังเพิ่มความลำบากใจของคยองซูเข้าไปด้วย

            ก็คงจริงน่ะแหละ ใครจะอยากปล่อยสิ่งที่ทำให้เราอิ่มใจหลุดมือล่ะ จริงไหม?”

 

 

 

 

            ตกเย็นที่คยองซูนั่งรอให้แบคฮยอนมารับ เพื่อนทั้งสองเพิ่งกลับไปเมื่อกี้นี้พร้อมสถานที่ที่พวกเขาตกลงกันได้ว่าจะเริ่มทำงานกันในวันเสาร์แต่ออกเดินทางกันตั้งแต่เย็นวันศุกร์ คนตัวเล็กนั่งบันทึกสิ่งที่เขาต้องกลับไปศึกษาข้อมูลของที่ที่จะไป และหัวข้อที่อาจารย์อีทึกเน้นย้ำว่าจะให้คะแนนเป็นพิเศษถ้าพรีเซนต์ออกมาได้ดี เสียงรถมอไซค์ที่คุ้นเคยเรียกให้หน้าเล็กๆเงยจากสมุดบันทึก แบคฮยอนมารับเขาแล้ว

           

            คยองซูออกมาจากห้องน้ำหลังอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย คนตัวเล็กเดินยีผมตัวเองก่อนจะทิ้งตัวลงโซฟาสีตุ่นที่ประจำ แบคฮยอนที่เนียนมาค้างที่ห้องเขาอีกครั้งน่าจะกำลังทำอะไรสักอย่างอยู่ในครัว คนตัวเล็กเปิดจอโน้ตบุ๊กสีขาวที่เขาเก็บเงินซื้อเองตอนอยู่มัธยมปลาย ก่อนจะเข้าเว็บของอากู๋เพื่อหาข้อมูล ทะเลชองชู ของเมืองกิมโปเพื่อสนองความต้องการของมินซอกที่ไม่อยากไปไกลมากนัก และแน่นอนว่าเพราะพวกเขาต้องพยายามเลือกที่ที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก เมื่อหาในข้อมูลในอินเทอร์เน็ต คนตัวเล็กจึงได้มาเพียงนิดเดียว

            คยองซูถอนหายใจอย่างเซ็งๆ คงต้องไปเก็บข้อมูลที่ภาคสนามแล้วล่ะ เขาพับโน้ตบุ๊กก่อนจะเอนหลังพิงพนักโซฟา แบคฮยอนที่ทำอาหารเสร็จจึงเรียกคยองซูให้มากินด้วยกัน เมื่อจัดการมื้อเย็นเรียบร้อย คนตัวเล็กที่ล้างจานเสร็จแล้วก็มานั่งร่างเค้าโครงการเก็บข้อมูล แบคฮยอนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จนั่งข้างๆคนตัวเล็ก เขาใช้คางวางเกยที่ไหล่แคบของคยองซูก่อนจะชะโงกหน้ามาดูว่าคยองซูกำลังทำอะไรอยู่

 

            ทะเลชองชู? รู้จักด้วยเหรอ?” แบคฮยอนถามคยองซูที่เขียนยุกยิกบนหน้ากระดาษ น้องพยักหน้าทั้งที่ยังไม่ละความสนใจจากกระดาษเจ้าตัว ก็ไม่เชิงหรอก จงแดมันพอรู้จักน่ะ เห็นว่าเคยไปเที่ยวกับญาติมั้ง แบคฮยอนครางอือในลำคอ ก่อนจะทิ้งตัวลงตักนิ่มของแฟนเด็ก หน้าที่หล่อซุกเข้ากับพุงของคยองซูจนรู้สึกจั๊กจี้

            หยุดนะเฮีย! อย่ากวนดิ หนูกำลังใช้ความคิดแบคฮยอนที่นอกจากจะทำหูทวนลมแล้วยังกัดพุงนิ่มผ่านเนื้อผ้าจนคยองซูร้องโอ๊ย แบคฮยอนหัวเราะชอบใจ การแกล้งให้กวิ้นอารมณ์เสียกำลังเป็นงานอดิเรกใหม่ของเขาไปซะแล้วสิ เพราะเวลาที่คยองซูแว้ดใส่ตอนแบคฮยอนที่ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจล่ะก็

            มันโคตรน่ารักเลย โอเค มันช่างเป็นการกระทำที่โรคจิตซะเหลือเกิน

            เฮีย ลุกออกไปเลย มันอึดอัดคยองซูตีแขนแกร่งที่เกาะรอบเอวเขาหนึบอย่างกับตุ๊กแก

            ไม่!” แบคฮยอนซุกหน้ามากกว่าเดิม คยองซูหลุดหัวเราะด้วยเขาค่อนข้างบ้าจี้ที่เอว

            เดี๋ยวพาไปก็ได้…” เพราะเงียบอยู่นาน คยองซูจึงคิดว่าแบคฮยอนหลับไปแล้ว คนตัวเล็กเอื้อมมือมาเล่นจี้ตัวเคจากสร้อยที่ครั้งหนึ่งเขาให้แบคฮยอนไป คนตัวสูงผละออกมาจากพุงของน้องนิดนึง ก่อนจะพูดต่อให้จบ

            ทะเลนั่นน่ะ เฮียรู้จัก เดี๋ยวพาไป

            “เฮียว่างหรอ?” คยองซูถามด้วยเป็นห่วงว่าแบคฮยอนอาจจะไม่สะดวกเพราะงานของคนพี่ใช่ว่าจะน้อย

            เฮียจัดการได้ ถ้าจะชวนพวกจงอินกับเทาไปด้วยได้รึเปล่า?” แบคฮยอนชอบจังเวลาที่คยองซูสางผมเขาแบบนี้ มันฟินดี

            “คงไม่มีปัญหาหรอก เพื่อนหนูที่จะไปก็คงเป็นจงแด มินซอก แล้วก็อี้ชิง คนที่ตัวขาวๆมาจากจีนน่ะ ว่าจะให้เขาช่วยเป็นตากล้องให้

            แบคฮยอนพยักหน้าเข้าใจก่อนคยองซูจะบอกรายละเอียดเรื่องการเดินทางแล้วแชทไปบอกจงแดกับมินซอกที่ว่าพวกเขาจะเดินทางไปกับพวกเฮียแบค แล้วก็ชวนอี้ชิงที่ว่างในวันหยุดสุดสัปดาห์พอดี คยองซูหาวหวอดๆอย่างง่วงนอน แบคฮยอนถึงจูงเพนกวิ้นของเขาไปพักผ่อนบนเตียงนุ่มที่มีกลิ่นเจ้าของห้องประดับก่อนทั้งสองจะหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน

 

 

 

 

 

            เย็นวันศุกร์ที่ทุกคนเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทาง โดยรถตู้ของจงอิน กลุ่มแบคฮยอนน่าจะมีแต่คนรวยนะเนี่ย ตลอดการเดินทางช่วงแรกรถยังเงียบๆอยู่ จงอิน เทา และแบคฮยอนคอยสลับกันขับรถ และในที่สุดเช้าตรู่ของวันเสาร์ชายหนุ่มทั้งหลายก็มาถึงกิมโพ พวกเขามีที่พักโดยที่ไม่ต้องจองโรงแรมหรือรีสอร์ทใดๆทั้งสิ้น นั่นก็คือบ้านพักตากอากาศของจงอินนั่นเอง (รวยเกินไปแล้วคิมจงอิน) หลังจากแบ่งห้องนอนเรียบร้อยคือ จงอินนอนกับเทา แบคฮยอนนอนกับคยองซู และมินซอก จงแด อี้ชิงนอนด้วยกัน ทุกคนก็พากันแยกย้ายไปเก็บข้าวเก็บของ

            อ้อ คยองซูสงสัยมากว่าพี่จื่อเทากับอี้ชิงไปรู้จักกันตอนไหน ทั้งคู่เอาแต่ทะเลาะแล้วก็เถียงกันมาตลอดการเดินทาง ทั้งเฮียแบค พี่จงอินพยายามห้ามพี่จื่อเทาแล้ว แต่เหมือนจะไม่ได้ผล พวกคยองซูก็พยายามปรามเพื่อนตัวขาวก็ไม่ได้ช่วยอะไร สุดท้ายทุกคนจึงปล่อยเลยตามเลยและอดทนกับการทำตัวเป็นลิ้นกับฟันของชาวจีนทั้งสองคน

            ในช่วงเช้านั้นกลุ่มของคยองซูรวมถึงอี้ชิงก็ออกไปจัดการเกี่ยวกับรายงาน การทำงานผ่านไปอย่างราบรื่นและเป็นที่น่าพอใจของสมาชิกทุกคนในกลุ่ม เพราะผู้ให้สัมภาษณ์ที่ให้ข้อมูลอย่างเต็มใจและครบถ้วนทำให้พวกเขาวางใจและอดดี๊ด๊าที่จะได้ใช้ช่วงเวลาที่เหลือไปกับการพักผ่อนกับบรรยากาศทะเล

            เพื่อนรักสี่คนตกลงมาทานอาหารเที่ยงที่ร้านอาหารตกแต่งอย่างสบายๆแต่ดูน่าเข้าไปใช้ ร้านโทนสีขาวฟ้าที่นำเอาพวกเปลือกปู หอย มาตกแต่งร้านได้อย่างเข้ากับกลิ่นอายทะเล คยองซูแยกกับพวกเฮียแบคตั้งแต่เช้าเห็นว่าพวกเฮียๆจะไปดูอะไรสักอย่างที่ฝั่งตะวันออกของเมือง พวกเขาจึงแยกตัวออกมาทำงาน

            รสชาติอาหารที่กลมกล่อมทำให้ทั้งสี่ทานกันอย่างไม่อั้น มาทะเลทั้งทีต้องกินให้คุ้มหน่อย โดยเฉพาะคยองซูและมินซอกที่กินไม่หยุดจนจงแดเป็นห่วงว่าเพื่อนตนจะท้องแตกเอาได้ถ้ายังอัดอาหารเข้าไปแบบนี้อีก

            คล้อยบ่ายแก่ๆที่แสงแดดทอสีเหลืองส้ม แบคฮยอนและเพื่อนๆที่ไปเหมากุ้ง หอย ปู ปลาสำหรับมื้อเย็นที่พวกเขาจะจัดเป็นบาร์บีคิวสนุกๆ สำหรับพวกน้องๆที่น่าจะเหนื่อยจากการทำงานเก็บข้อมูล พวกคยองซูก็เข้ามาในบ้านพักก่อนจะบอกว่าอยากไปเล่นน้ำ ทุกคนถึงได้เปลี่ยนชุดก่อนจะไปสนุกกันที่ชายหาด

            พวกเขาเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน แต่แบคฮยอนกับคยองซูยังไม่ได้ลงไปเล่นกับเพื่อนๆ พวกเขาเดินเลียบชายหาดมองดูจื่อเทาตีน้ำใส่พวกอี้ชิง กับจงแดที่ไม่รู้ไปหาลูกบอลมาจากไหน ทุกคนในน้ำจึงล้อมวงกันก่อนจะโอ-นอย-ออก แล้วการเล่นที่คยองซูมองไกลๆแล้วคาดว่าน่าจะเป็นลิงชิงบอลก็เริ่มขึ้น โดยที่พี่จงอินเป็นลิง

            “ไม่เล่นกับเพื่อนล่ะ?” แบคฮยอนถามคนที่อยู่ข้างกาย คยองซูมองเพื่อนๆเล่นกันตาละห้อย พอเขาชวนลงน้ำเจ้าตัวก็บอกว่าอยากเดินเล่นก่อน เขาเลยมาเดินเป็นเพื่อนนี่แหละ

เดี๋ยวค่อยเล่นน่ะ- ไอ้เฮียแบค!” เดี๋ยวนี้กวิ้นไม่ค่อยจะกลัวเขาแล้วล่ะ แต่เป็นแบคฮยอนเองที่กลัวคนตัวเล็กๆตรงหน้าเขาแทน คยองซูร้องโวยวายเสียงดัง แบคฮยอนชอบอุ้มเขาแบบไม่บอกให้ตั้งตัวได้ทัน เขาตกใจจนไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว

ไปเล่นน้ำกับเฮียดีกว่าพอคนพี่พูดจบ แบคฮยอนก้าวลงน้ำเร็วๆ (แทบวิ่งเลยดีกว่า) คยองซูโอบรอบคอคนพี่แน่น ขึ้นน้ำเมื่อไหร่ เฮียเจ็บตัวแน่!

ปล่อยหนูลงเดี๋ยวนี้นะ!” แบคฮยอนทำทีไม่ฟังเสียงร้องของคยองซู แขนแกร่งปล่อยเพนกวิ้นสู่ธรรมชาติตามคำขอทันที

ตู้ม!

เสียงน้ำเรียกให้กลุ่มเพื่อนที่เล่นอยู่ไม่ไกลหันมามองด้วยความสนใจ ก่อนเสียงตะโกนอย่างกวนตีนของจงอินจะเรียกนิ้วกลางของแบคฮยอน ใจเย็นเฮ้ยยย น้ำแตกแล้วหรอ!!’ แก็งค์ลิงชิงบอล(ในน้ำ) หัวเราะขำกันใหญ่

สัมผัสแน่นที่ช่วงคอรัดจนแบคฮยอนตกใจ ก่อนขาสั้นๆของเพนกวิ้นที่เขาเพิ่งปล่อยคืนสู่ธรรมชาติจะตวัดรอบเอวสอบ แบคฮยอนหัวเราะ คยองซูกำลังจะเอาคืนเขา แต่เขาไม่ยอมหรอก

แบคฮยอนใช้แขนแกร่งของตัวเองที่ยังเป็นอิสระสอดที่ขาคนตัวเล็กเพื่อพยุงกันคยองซูตก เขากลัวเพนกวิ้นสำลักน้ำ จากนั้นจึงใช้มือหนาจี้ที่เอวบาง คยองซูดิ้นเพราะทนความจั๊กจี้ไม่ไหว คนตัวเล็กยอมแพ้อย่างจำนนเมื่อรู้สึกว่ากำลังจะขาดอากาศหายใจจากการหัวเราะไม่หยุด แบคฮยอนค่อยๆปล่อยคนตัวเล็กลง เขาหันกลับมาเผชิญกับคยองซู น้องที่หัวเราะจนทั้งใบหน้าแดงก่ำ ค่อยๆสบตาผู้ชายที่แกล้งเขาเมื่อกี้ คลื่นทะเลที่ซัดมาไม่แรงจนเกินไปคล้ายซัดความสั่นไหวใส่ใจของทั้งสองคน หวั่นไหวในทุกครั้งที่ได้ใกล้กัน

แบคฮยอนลูบแก้มนิ่มของคยองซู ตอนที่คยองซูเปียกมันไม่ได้เซ็กซี่อะไรแบบนั้นเลย สำหรับเขา มันน่ารักมากกว่า น่ารักที่สุดเลย มือสากไล้ตามโครงหน้าคนตัวเล็ก ไปที่หน้าผากเนียนลงมาตามสันจมูกก่อนวนเบาๆที่ปากอิ่ม เขาจะจูบดีไหมนะ

แต่เพราะเป็นที่สาธารณะ และตอนนี้ไม่ได้มีแค่พวกเขาสองคน ยังมีตัวป่วนที่เป็นลิงสนุกสนานอยู่ใกล้ๆนี่ด้วยคยองซูอาจจะอายก็ได้ แบคฮยอนถึงต้องอดทน ความคิดทุกอย่างต้องหยุดลงเมื่อคยองซูทำให้เขาต้องเบิกตาตี่ๆของตัวเอง คนตัวเล็กโน้มใบหน้าของเขาลงมาก่อนจะเป็นฝ่ายจูบแบคฮยอนก่อน ให้ตายสิ เขาคงไม่ต้องอดทนแล้วล่ะ

แบคฮยอนตอบรับสัมผัสจากน้องก่อนทั้งสองจะผละจากกัน คนพี่พิงหน้าผากของตนกับน้อง ทั้งสองยิ้มเขินให้กับคำแซวของเพื่อนในกลุ่มพวกเขานั่นแหละ

โว้ยยยยยย กูอิจฉาชิบหาย! พวกมีคู่!!” >> จื่อเทา

อย่าให้ถึงทีกูมั่ง กูจะสวีทกับเมียตลอดเวลา ทั้งวันทั้งคืนเลยคอยดู” >> จงอิน

โอ้ยเพื่อนกู กูว่าอีกไม่นานมันคงได้เป็นเมียของเฮียแบคจริงๆแน่เลยว่ะ” >> จงแด

กูก็ว่างั้นแหละ” >> มินซอกและอี้ชิง


.

.

.

TBC

.

.

.





TALK:

     ทะเลชองชูนี่ไม่มีจริงนะคะ ไรท์มโน ฮ่าๆ ทำไมคู่แบคโด้ดูไม่มีอุปสรรคเลยไม่รู้ น่าจะจัดอะไรให้สักนิดสักหน่อยนะคะ อิอิ ขอบคุณที่เม้นเป็นกำลังใจให้นะคะ อยู่กับเค้าไปนานๆนะคนที่อ่านเรื่องนี้ ไม่ว่าจะเม้นหรือไม่ก็ตาม ขอบคุณค่ะ รักนะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

115 ความคิดเห็น

  1. #113 เราคือมนุษย์ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 07:30
    โห..หวานกันสุดอิจพวกมีคู่
    #113
    0
  2. #109 Pin_Dyo1012 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 13:37
    ง่าาาารอนะคะ
    #109
    0
  3. #108 แฝงปีศาจ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 12:03
    รอตอนเฮียอดใจไม่ไหว อยากเห็นน้องโดนเฮียกด 555555
    #108
    0
  4. #102 ศรีโด้คนงาม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 23:47
    ชอบบบบบบ ละมุนปนอิจฉา
    #102
    0
  5. #92 Narigibim (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 04:49
    รอนะคะ????
    #92
    0
  6. #90 NKS. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 19:03
    ชอบฉากคยองกับเฮียแบคที่ทะเล555รอน้าาา~
    #90
    0
  7. #89 pangBD612 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 18:13
    ขอเม้นรวดเดียวเลยล่ะกันนะคะ ฮิฮิ^^ ชอบจังเฮียแบคกับหนูคยองซูเนี่ย พอคบกันแล้วหวานกันเลยเกินไม่เกรงใจเพื่อนเลยนะคะ5555 น่ารักมากก รอค่าา ^^
    #89
    0
  8. #88 j-jamie (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 06:04
    ตั้งแต่คบกันนี่จูบเอาๆ หวานไม่เกรงใจคนอ่าน ไม่เกรงใจเพื่อนเลยนะคะ ><
    #88
    0