Mint Cigarette [BaekDo]

ตอนที่ 4 : - CHAPTER 3 - (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 415
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    19 มี.ค. 60












Good morning and good night
I wake up at twilight
It’s gonna be alright
We don’t even have to try
It’s always a good time




.

.

.





          
          การสอบปลายภาคที่เพิ่งผ่านพ้นไปเปรียบเสมือนการสูบวิญญาณเหล่านักศึกษาทุกชั้นปี เมื่อหมดภารกิจอ่านหนังสือ เหล่านักศึกษาต่างก็พากันไปผ่อนคลาย บ้างก็อยู่ตามร้านสังสรรค์ บ้างก็รวมกันไปเที่ยวทริปดีๆ บ้างก็กลับบ้านหาครอบครัวของตน หรือบางคนอาจจะแค่นอนอยู่หอของตน อ่านหนังสือรอเปิดเทอม แต่แบคฮยอนคงไม่ทำอย่างนั้นแน่นอน
          เมื่อคืนม๊าของเขาเพิ่งโทรมาบอกว่าให้กลับบ้านหน่อย ป๊ากับม๊าอยากเจอมีเรื่องจะคุยด้วย จริงๆแล้วคนอย่างแบคฮยอนน่ะ อยากกลับบ้านจะแย่ ถ้าไม่ใช่ว่าม๊าของเขามีอะไรบางอย่างแอบแฝงน่ะนะ



          ม๊าของเขาคิดว่าลูกชายคนนี้ไม่รู้รึไงกันว่าม๊าจะจับคู่เขากับคุณหนูตระกูลคิมอะไรนั่น ให้ตายสิ แบคฮยอนรู้สึกอึกอัดใจชะมัดเลย ร่างสูงไม่อยากทำให้ม๊าของตนเสียใจ ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนที่ยังไม่รู้จักใครบางคน เขาอาจจะลองคบหาดูใจกับคุณหนูคิมก็ได้ แต่เพราะตอนนี้มันไม่เหมือนเดิม ใจของเขา มันไม่เหมือนเดิม
          ใครจะไปคิดกันว่าเจ้ามนุษย์เพนกวิ้นก้อนกลมๆนั่นจะทำให้เขารู้สึกคิดถึงได้ หลังจากเจ้าเด็กตาโตมาหาเขาถึงห้องวันนั้น เราก็ยังไม่ได้เจอกันอีกเลย สงสัยจะอ่านหนังสือหนัก สู้ๆนะ ไอ้กวิ้นของเฮีย




ติ๊ง!

ติ๊ง!



          หืม? ใครส่งอะไรมาล่ะเนี่ย ร่างสูงหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาเช็คข้อความจากไลน์ ตาเรียวคมสำรวจรายชื่อเพื่อนใหม่อย่าง งงๆ



PenGuinD.O เพิ่มคุณจากเบอร์โทรศัพท์ 



          นิ้วเรียวจิ้มที่รูปโปรไฟล์ของเด็กกวิ้น แอบคิดในใจว่าคยองซูช่างเลือกรูปได้เก่งจริงๆ มันน่ารักมากๆ เจ้าตัวยิ้มให้กล้องทั้งปากทั้งตา ที่เขาชอบที่สุดคงจะเป็นรอยยิ้มรูปหัวใจนั่น มันทำให้แบคฮยอนยิ้มตามได้อย่างง่ายดาย 



ติ๊ง!

ติ๊ง!



          เจ้ากวิ้นทักเขามาด้วยแฮะ ร่างสูงกดสวิตซ์เพื่อปิดไฟ ก่อนจะตรงไปที่เตียงนอน พอจัดที่จัดทางเรียบร้อยก็ลงมือตอบข้อความของเพนกวิ้นใจร้อนที่แค่เขาตอบช้าหน่อยก็รัวสติกเกอร์มา เดี๋ยวเถอะอีกวิ้น



PenGuinD.O


เฮียแบค! ดีจ้าาาาา   21.57

เฮียอ่านด้วยอ่ะๆๆ ดีใจจัง ฮี่ๆ ทำไมยังไม่นอน
นอนดึกไม่ดีต่อสุขภาพนะ!   21.59

อ่านไม่ตอบหรอเฮีย!   21.59
                                    21.59


                                     21.59


                                     22.00


ใช่สิเรามันคนไม่สำคัญ ฮึก!   22.01

   
                                            22.01 

                                                                                                                  อ่านแล้ว
                                                                                                                    22.02     โว้ยยยยยย อะไรของมึงเนี่ย อีกวิ้น 
                                                                                             
                                                                                                                                มึงจะส่งสติกเกอร์เยอะแยะทำไม! 
                                                                                                                    อ่านแล้ว
                                                                                                                     22.02    เดี๋ยวเจอteenกุเลย
ก็เฮียตอบช้าอ่ะ!    22.03

อย่าดุเก๊าเลยน้าาาา    22.03


          

                                             22.04

ปัญญาอ่อนเถอะ! มึงเป็นเกาต์เหรอ ห๊ะ!
                                                                                                                                                         อ่านแล้ว
 22.05           ไปนอนไป!

ไม่! หนูจะคุยกับเฮียอ่ะ    22.05

...
หนูปิดเทอมเเล้วน้าา รู้ป่าว   22.06
                                                                                                                                      อ่านแล้ว
 22.06     อยู่ ม. เดียวกัน กูคงไม่รู้มั้ง
เฮียไม่กวนตีนนะจ๊ะ   22.07

                                                                                                                             อ่านแล้ว
 22.07      เดี๋ยวนี้กล้าขึ้นตีนกับกูเเล้วหรอ!?

อุ๊ย! แมวพิมพ์ หนูไม่กล้าหรอกจ้ะ   22.07
                                                                                                                                      อ่านแล้ว
 22.08     เหรอ ใครจะเชื่อมึง อีกวิ้น!

เชอะ! เอ้อ เฮียพรุ่งนี้เฮียว่างไหมอ่ะ?  22.09
                                                                                                                                                                   อ่านแล้ว
 22.09 ทำไม? 
    
                                              22.10
     อะไรของมึงเนี่ย กูไม่ว่าง
                                                                                                                 อ่านแล้ว
 22.11        ม๊ากูเรียกกลับบ้าน คงกลับไปเป็นอาทิตย์

อ้าว จริงหรอเนี่ยยย งั้นไม่เป็นไรๆ    22.11
ฮือออ คยองต้องคิดถึงเฮียมากๆแน่โลยยยยย  22.12


                                                         22.13
                                                                                                                                                         อ่านแล้ว
 22.13    อืม กูหล่อกูรู้
เกี่ยวไรวะ?    22.14
งั้น ถ้าหนูคิดถึงเฮีย หนูไลน์หาเฮียได้ใช่ไหม? 22.14

                                                                                                                                                 อ่านแล้ว
 22.15    ตอบว่าไม่ได้ได้ไหม

ไม่ได้!!!    22.15

                                                  22.16

                                                                                                                                                                       อ่านแล้ว
 22.16     ...

                                                                                                                                 อ่านแล้ว
                                                                                                                                   22.16 

                                                                                                                                                                อ่านแล้ว
 22.17     กวนตีน

อิอิ 
คยองไม่กวนละ   22.18
ฝันดีผีรอบเตียงนะเฮีย 22.19

     
                                                       22.19


                                                       22.19

                                                                                                                                                 อ่านแล้ว
 22.20     อืม มึงก็เหมือนกัน
                                                                                                                                                                    อ่านแล้ว
 22.20     ฝันดี



   
          ให้ตายสิแบคฮยอนรู้สึกเมื่อยแก้มชะมัดเลย เผลอยิ้มตอนแชทกับเจ้าเด็กตาโตไปได้ยังไงกันเนี่ย หยุดยิ้มได้เเล้วน่า
พยอน แบคฮยอน!




..





          มือหนาปิดประตูรถยนต์คันเก่ง ล็อครถให้เรียบร้อย แล้วเดินเข้าตัวบ้านสไตล์โมเดิร์นสองชั้น บ้านของแบคฮยอนไม่ได้
เลิศหรูอลังการอะไร เป็นเพียงบ้านที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย เต็มไปด้วยต้นไม้ ดอกไม้ และไม้ประดับ ก็ป๊าเขาชอบเรื่องแบบนี้นี่นา ทั้งๆที่วิศะวกรมากฝีมือแถมเก่งบริหารอย่างป๊าเขาไม่น่าจะถูกอกถูกใจอะไรกับเจ้าต้นไม้แท้ๆ พอใกล้จะได้วางมือจากบริษัทที่สร้างเองมากับมือเเล้ว ท่านคงจะมีเวลาอีกมากในการดูแลสิ่งที่ท่านรักล่ะนะ 



          ส่วนหน้าที่ในการรับช่วงต่อบริษัทจากคุณป๊าคนเก่งคงเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากลูกชายคนโต คนเดียวคนนี้ อย่างพยอนแบคฮยอน ซึ่งบอกตามตรงว่าเต็มใจปฏิบัติ และจะทำงานทุกอย่างเต็มความสามารถอย่างแน่นอน อันที่จริง ร่างสูงน่ะเรียนรู้งานต่างๆกับป๊า ควบคู่กับการเรียนที่มหาลัยไปด้วย เพื่อที่ว่าตอนจบออกมาจะได้พร้อมสำหรับการทำงานที่สุด 
          การลงสนามจริงมันไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยากเกินความพยายามหรอก



          "ดูซิ ใครมา" เสียงหญิงวัยกลางคนที่แสนคุ้นเคยสำหรับร่างโปร่ง เอ่ยทักทายลูกชายคนเดียวที่นานๆทีจะกลับมาหาครอบครัว
          "เป็นไงบ้าง คนเก่งของม๊า เหนื่อยไหมลูก?" 
          "ไม่เลยครับ ผมเรียนจบเเล้วนะม๊า จะได้ดูแลครอบครัวเราแล้วนะ"


          ชายหนุ่มตอบรับอ้อมกอดแสนอบอุ่นด้วยการกอดตอบแน่นๆ คิดถึงสัมผัสที่ได้รับจากผู้บังเกิดเกล้าสุดหัวใจ ราวกับได้รับหยาดน้ำทิพย์เย็นชื่นใจที่แฝงความอบอุ่นไว้ ความเหนื่อยสะสมจากการเล่าเรียน หรือเรื่องไม่สบายใจที่เคยได้เจอเหมือนถูกปัดเป่าให้มลายหายไปจนหมดสิ้น คุณนายพยอนหอมแก้มลูกชายที่เธอเลี้ยงดูฟูมฟักมาตั้งแต่เกิด ตาเรียวสวยที่ถอดแบบมาจากเธอ แต่แฝงความแข็งแกร่งที่ได้มาจากคุณพยอน ตอนนี้ร่างสูงตรงหน้าเติบโตเป็นชายหนุ่มที่เธอกล้าพูดได้เต็มปากว่าหล่อเหลาเหลือเกิน


          "เจ้าลูกหมาของม๊า ทำไมถึงโตเป็นหนุ่มหล่อขนาดนี้ลูก ม๊าภูมิใจในตัวแบคมากๆรู้ไหม ป๊าเขาก็ด้วย เนี่ย วันก่อนได้เจอกันกับคุณคิม ฝั่งนั้นก็อยากจะทำความรู้จักกับลูกใหญ่เลย โดยเฉพาะหนูมุนอา หนูจำน้องได้ไหมลูก?" ร่างสูงชะงักไป ไม่คิดว่าแม่ของตนจะพูดถึงเรื่องทำนองนี้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน ให้ตายสิ ถึงฝั่งนั้นจะอยากพบอยากเจอเขา แต่เขาไม่ได้อยากเจอด้วยหรอกนะ
          "คือม๊า คือแบบว่า... แบคหิวข้าว! ขับรถมาเหนื่อยมากเลย เราไปกินข้าวกันดีกว่า ป๊าอยู่ไหนเนี่ย คิดถึงป๊าอ่ะ ป๊า!" ในเมื่อไม่รู้จะทำยังไง ก็เลี่ยงไปเรื่องอื่นเลยแล้วกัน เขาไม่อยากทำให้ม๊าไม่สบายใจ เฮ้อ!


          "ป๊า!" พอเดินเข้ามาในตัวบ้าน ก็เห็นคุณพยอนนั่งอยู่ที่โซฟากลางห้องรับแขก ร่างโปร่งเดินเข้าไปหาผู้เป็นต้นแบบของตน ก่อนจะกอดคุณพยอนด้วยความรัก
          "ไง ไอ้ลูกหมา เรียนจบแล้วสบายเลยสิ" คุณพยอนทอดแววตาอ่อนโยนมองลูกชายคนเดียวที่ไม่เคยทำให้ผิดหวัง ถึงแบคฮยอนจะกินเที่ยว แต่ก็ไม่เคยปล่อยให้เรื่องไร้สาระมีผลกระทบกับหน้าที่ของตน ซึ่งคุณสมบัติข้อนี้สำคัญมากในการเป็นประธานพยอนกรุ๊ป 
          "พร้อมรับช่วงต่อจากป๊าเเล้วใช่ไหม?" เสียงทุ้มอบอุ่นถามย้ำกับลูกชายคนเดียวของตน
          "ยิ่งกว่าพร้อมเลยล่ะป๊า" มากกว่าน้ำเสียงที่แสดงถึงความหนักแน่น และมั่นใจ คุณพยอนก็ชอบแววตาที่ทอประกายความมุ่งมั่น ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆจากเจ้าลูกชาย

เหมือนเราตอนหนุ่มๆ ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ



..



          เช้าวันใหม่เริ่มต้นได้ดี แบคฮยอนนั่งอยู่ในห้องครัวที่มีกลิ่นหอมกรุ่นของแพนเค้กอบ กับกาแฟต้นตระกูลของเขาเอง จริงๆแล้วคุณยายของเขา ท่านมีไร่เมล็ดกาแฟอยู่ที่บ้านเกิดของพวกเราที่จังหวัดบูชอน เป็นไร่เล็กๆที่อยู่นอกเมือง แบคฮยอนไม่ได้ไปเที่ยวเล่นที่นั่นบ่อยนัก แต่ทุกครั้งที่ไปเขามีความสุขเสมอ คุณยายของเขาน่ะใจดี แล้วก็ทำกาแฟอร่อยที่สุดเลยล่ะ ตอนนี้ท่านก็อายุมากเเล้ว แต่ก็มีลูกๆหลานๆคอยดูเเลไม่ให้ท่านเหงาอยู่ จะว่าไปก็อยากไปเยี่ยมคุณยายเหมือนกัน


          ม๊ากำลังเสิร์ฟกาแฟให้ป๊าที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่หัวโต๊ะ ร่างสูงชอบบรรยากาศแบบนี้ มันเรียบง่าย แต่อบอุ่น คุณนายพยอนสังเกตลูกชายคนเดียวไปด้วยในระหว่างที่เจ้าตัวกำลังทานอาหารเช้าของโปรด แบคฮยอนดูโตขึ้นมาก อีกไม่นานก็จะกลายเป็นคุณแบคฮยอน ท่านประธานพยอนกรุ๊ปแล้ว แต่ในสายตาของเธอ ร่างสูงตรงหน้าเหมือนเด็กน้อยเสมอ แบคฮยอนตอนเด็กๆน่ะ น่ารักน้อยซะเมื่อไหร่


          "แบค... ม๊ามีเรื่องที่อยากจะคุยกับลูก" คุณนายพยอนออกปากเอ่ยเรื่องสำคัญ เมื่อเห็นว่าร่างสูงทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว มือหนาที่กำลังยกแก้วเครื่องดื่มของโปรดชะงัก แววตาคมสบกับแววตาอบอุ่นจากแม่ของตน
          "ครับม๊า"
          "แบครู้ใช่ไหมว่าเรากำลังจะมีคู่หมั้น ไม่สิ แบคน่ะมีคู่หมั้นอยู่เเล้ว แค่ลูกกับน้องยังไม่ได้หมั้นอย่างเป็นทางการ"
          "แบคเข้าใจฮะ..."
          "วันนี้เราจะไปหาบ้านนู้นกัน ไปคุยกันให้เรื่องทุกอย่างมันชั-"
          "แต่ว่าม๊า.. แบค ไม่อยากหมั้นกับน้อง"
          เสียงทุ้มจากลูกชายคนเดียวที่เอ่ยขัดทำให้คุณนายพยอนหันไปสบตาก็บคุณพยอนในทันที แบคฮยอนไม่เคยขัดใจพ่อแม่ 


          "แบคขอโทษ แต่เรื่องนี้แบคไม่อยากทำจริงๆ แบค..."
          "ม๊ารู้ๆ ม๊าเข้าใจ ม๊าไม่อยากบังคับแบคเลยนะลูก งั้นถ้าให้เรากับน้องคบหาดูใจศึกษากันไปก่อนดีไหม ตอนนี้แบคก็ยังไม่มีใคร เรียนรู้กันไป เดี๋ยวก็รักกันแล้ว น้องน่ะน่ารักมากเลยนะ" คุณนายพยอนเอ่ยอย่างใจเย็น เธอถูกใจว่าที่ลูกสะใภ้คนนี้จริงๆ เเละมั่นใจว่าตัวเองดูคนไม่ผิด แบคฮยอนจะต้องไปได้ดีกับมุนอา ทั้งสองคนดูเหมาะสมกันจริงๆ
          "..."
          "คุณ.. อย่าไปเร่งรัดลูกสิ เจ้าแบคไม่สนใจก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร ลูกเรายังหนุ่มยังแน่น มีโอกาสเจอคนดีๆอีกตั้งแยะ ไม่ต้องรีบหรอกน่า" คุณพยอนเอ่ยอย่างเข้าใจหัวอกลูกชาย เเบคฮยอนคงยังไม่เจอใครที่ใช่จริงๆ เเละใช่ว่าลูกชายเขาจะรักใครง่ายๆ นิสัยเจ้าชู้แบบนี้น่ะ ต้องรอคนจริงมาปราบเท่านั้นนั่นแหละ ถ้าไม่ใช่คนที่แบคฮยอนเข้าหาก่อน ก็คงเป็นคนที่เข้าหาแบคฮยอนและทำลายกำแพงที่สูงชันของเจ้าตัวได้นั่นแหละ
          ถามว่ารู้ได้ยังไง? ลูกชายเขาทั้งคน ถ้าไม่นิสัยเหมือนพ่อมัน เเล้วจะไปเหมือนใครล่ะ?


          "อะไรกันคะคุณ เราก็ตกลงปลงใจกับฝั่งนู้นมาตั้งกี่ปีกันแล้ว อยู่ดีๆจะให้ไปเคาะประตูบ้านเขา เเล้วบอกว่า 'ไม่ต้องหมั้นกันเเล้วค่ะ ลูกชายฉันไม่พร้อม' อย่างนั้นเหรอคะ? ฉันไม่เอาด้วยหรอก!" 
          "ถึงยังไง เรื่องแบบนี้ก็เป็นหน้าที่ของพวกเด็กๆน่า ให้เจ้าแบคจัดการเองเถอะ"
          "..." แบคฮยอนได้แต่ทำหน้ากลืนไม่เข้า คายไม่ออก ไม่คิดว่าม๊าของตนเองจะจริงจังกับไอ้เรื่องงานหมั้นอะไรนี่ถึงเพียงนี้
ร่างสูงใช่ว่าจะไม่รู้จัก คิมมุนอา เธอสวยและน่ารัก แต่เขาไม่ได้ชอบเธอ ทั้งๆที่ปกติแบคฮยอนก็ไม่ได้มีสเปคอะไรมากมาย แค่น่ารัก
ทั้งหน้าตาและนิสัย ทำให้เขายิ้มได้แล้วก็เข้าใจเขาเเค่นั้นเอง ไม่รู้ทำไมคิดถึงคยองซูขึ้นมาเลยแฮะ 


          "พอๆ ป๊าไม่คุยเรื่องนี้ด้วยแล้ว แบคไปช่วยป๊าซื้อของเข้าบ้านดีกว่า" คุณพยอนลุกขึ้นยืนโบกไม้โบกมือแบบไม่เอาเเล้ว ก่อนจะคว้ากุญแจรถยนต์คันหรู แล้วโยนให้ลูกชายที่รับได้อย่างทันท่วงที
          "วันนี้ไปช็อปกันตามประสาพ่อลูกดีกว่า ไอ้ลูกชาย"
          "ฮะ ป๊า"


..


          กว่าจะกลับมาถึงบ้าน ก็เย็นมากๆเเล้ว ม๊าคนสวยก็ยังคงต้อนรับสองพ่อลูกพยอนด้วยรอยยิ้มอบอุ่นเช่นเดิม เพิ่มเติมคือมีข้าวเย็นแสนอร่อย แถมเป็นของโปรดของลูกชายคนเดียวทั้งสิ้น แบคฮยอนจึงจัดการอาหารโปรดอย่างเอร็ดอร่อยพอทานอาหารเสร็จก็มาช่วยคุณนายพยอนล้างจานให้เรียบร้อย ได้ออกมาดูโทรทัศน์กันที่ห้องนั่งเล่นเหมือนสมัยประถม แบคฮยอนขอบคุณครอบครัวของเขาที่ใส่ใจและดูแลเขาอย่างดีมาโดยตลอด ตาเรียวคมถอดแบบมาจากชายและหญิงวัยกลางคนที่กำลังมองรายการโทรทัศน์อย่างสนใจ เต็มไปด้วยความรัก ความเคารพ ยามมองบุพการีทั้งสองท่าน



          "ป๊าม๊า... แบครักป๊ากับม๊ามากๆนะ" คุณและคุณนายพยอนมองหน้ากันด้วยรอยยิ้มก่อนจะมองลูกชายคนเดียวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเอ็นดู
          "ป๊ากับม๊าก็รักแบคนะลูก"


          ชีวิตคนเรามีเรื่องมากมายให้ต้องเจอแต่ที่พักพิงใจที่ดีที่สุดคงไม่ใช่ที่ไกลที่ไหน เป็นที่เล็กๆที่อยู่ในใจของทุกคน ที่ๆมีแต่ความอบอุ่น ครอบครัว



          แบคฮยอนเข้ามาในห้องนอนของตน ม๊าคงทำความสะอาดอย่างดี ทุกอย่างจึงดูไม่เปลี่ยนไปเลย ร่างหนาล้มตัวลงบนเตียงนุ่ม เปลือกตาหนากำลังจะปิดเข้าสู่นิทรา แต่เสียงไลน์ก็ทำให้แบคฮยอนที่กำลังเคลิ้มหลับลืมตาขึ้นซะก่อน แอบขำชื่อของคนที่ทักมาในเวลานี้ เขาเป็นคนเปลี่ยนเองกับมือเลยล่ะ




 เหลือกคยอง >> เพนกวิ้นตัวร้าย


เฮียแบคคคคคคคค   20.00

คิดถึงจัง!   20.01


                                             20.01


อ่านไม่ตอบอีกแล้ว น้อยใจจัง    20.01



          มือหนาถือโทรศัพท์ตั้งท่าจะพิมพ์ตอบ แต่คิดดูอีกทีร่างสูงก็รู้สึกง่วงมาก ขี้เกียจพิมพ์ ถ้าโทรไปเพนกวิ้นจะตกใจไหมน้า
ไวกว่าความคิด นิ้วของเฮียขาโหดก็กดปุ่มโทรออกของไลน์ไปแล้ว รอแปปเดียวสายก็รับ พร้อมกับเสียงสั่นๆที่ฟังแล้วตลกของเพน
กวิ้นขี้ตกใจ


          "ฮะ ฮะโหล ฮัลโหล เฮียโทรมาหรอ?" คยองซูบ๊องไปแล้วแน่ๆ ที่คุยอยู่เนี่ยถ้าไม่ได้เรียกว่าการโทรจะเรียกว่าอะไรล่ะ?

          "ไม่ใช่มั้ง"

          "ไม่กวนตีนดิเฮีย"

          "สองรอบแล้วนะอีกวิ้น เดี๋ยวกูกลับไปคิดบัญชี"

          "ว้ายๆ หนูกลัวจังเลย อย่าทำอะไรหนูเลยน้า"

          "แรดจริงๆมึงเนี่ย"

          "เฮียว่าหนูไมอ่ะ หนูก็แรดกับเฮียคนเดียวนี่แหละ"

          "..."

          "แล้วเมื่อไหร่เฮียจะกลับมา คิดถึง.." 

          คยองซูเป็นคนนิสัยไม่ดี

          "กูไม่กลับไปหรอก"

          "อ้าว! นี่มันฟันแล้วทิ้งนี่หว่า"

          "อีกวิ้นประสาทกลับ กูยังไม่ได้เอามึงเลย" ร่างสูงขำเบาๆกับการมโนขั้นปรมาจารย์ของคนตัวเล็ก

          "พูดงี้สวยเลยๆ เเล้วลูกของเราล่ะ ฮึก.."

          "กูไม่สวยกูหล่อ แล้วมึงท้องได้เหรอ ท้องไขมันรึไง?"

          "เฮียอ่ะ!" คุยกันทางโทรศัพท์แท้ๆ แต่เขากลับนึกหน้าของคยองซูออกว่าต้องกำลังทำปากยื่นอยู่แน่ๆ
          
          "..."
          
          "ว่าหนูอ้วนหรอ!" 

          "เปล๊า! มึงพูดเองนะเนี่ย"

          "เสียงสู๊งงง เกินไปแล้ว!" แบคฮยอนหุบยิ้มไม่ได้เลยเวลาที่เข้าใกล้กวิ้นตัวนี้ คยองซูน่ะ ตัวอันตรายชัดๆ

          แล้วคืนนั้นกว่าจะได้นอนก็ประมาณเกือบๆสองชั่วโมงต่อจากนั้น เราคุยกันนานมาก แบคฮยอนเคยคิดว่าไอ้พวกที่คุยโทรศัพท์กันนานๆน่ะ ไร้สาระที่สุด ไม่เคยคิดเลยว่าวันนึงตัวเองจะทำแบบนี้เหมือนกัน ถ้าจะโทษใครสักคน คนตัวสูงอยากจะโทษเจ้าคนที่มาหลับใส่เขาซะได้ คุยกับเขามันน่าเบื่อมากรึไงกัน ถึงจะคิดอย่างนั้นแต่มุมปากบางกลับยกยิ้มโดยที่ไม่รู้ตัว คยองซูหลับไปทั้งๆที่ขอให้เขาเล่าเรื่องที่ไปแข่งฮับกิโดชนะตอน ม.ปลาย กว่าจะรู้ตัวว่าคุยอยู่คนเดียวก็ตอนที่ได้ยินเสียงกรนหน่อยๆ แบคฮยอนเหมือนคนบ้าชะมัดเลย


          "กวิ้น..กวิ้น.."

          "..."

          "ปล่อยกูพูดคนเดียวตั้งนาน... กูกลับไปนี่มีคิดบัญชียาวแน่นอน ยังไงก็..."

          "..."

          "ฝันดี..ฝันถึงเฮียนะ"

          ก็ไม่มีไรหรอก แบคฮยอนก็บอกฝันดีตามมารยาทเท่านั้นแหละ ไม่มีอะไรจริงจริ๊ง อ้อ ที่บอกว่าคยองซูนิสัยไม่ดีแล้วก็เป็นตัว    อันตรายน่ะ (ต่อใจบางๆของเฮียเอง) ก็เพราะว่าแบคฮยอนมีความสุขทุกครั้งที่อยู่ใกล้กวิ้นตัวเล็กคนนี้  เรื่องจริงนะทุกคน เพราะฉะนั้น ทุกคนอย่าไปเข้าใกล้เขานะครับ 

          ให้เขาอยู่ใกล้ๆ พยอน แบคฮยอนคนนี้คนเดียว ก็พอแล้ว (:










(50%)
.
.
.

          วันนี้เป็นวันที่บ้านของแบคฮยอนนัดกับบ้านคิมเรื่องการพบปะกัน ซึ่งเรื่องสำคัญที่ผู้ใหญ่ทั้งสองบ้านต้องพูดถึงคงไม่พ้นเรื่องการหมั้นแน่นอน แบคฮยอนเตรียมตัวเตรียมใจมาอย่างดี เพื่อที่ว่าเขาจะได้ไม่แสดงสีหน้าอึดอัดตอนคุยกันให้เสียมารยาท
ทันทีที่เขาเข้าไปในบ้านตระกูลคิม คุณและคุณนายคิมก็ต้อนรับอย่างอบอุ่น พวกท่านดูใจดี และดูชอบเขาเหมือนที่ม๊าเขาบอกจริงๆ



          "มุนอา ยกเครื่องดื่มให้คุณอากับคุณน้าบยอนหน่อยสิลูก" คุณนายคิมเอ่ยกับลูกสาวคนเดียว ร่างบางของหญิงสาวหายไปทางครัวก่อนจะยกถาดที่พร้อมด้วยน้ำหวานเย็นๆ มือเรียวค่อยๆวางเครื่องดื่มต่อหน้าคุณและคุณนายบยอน ก่อนจะวางให้แบคฮยอนเป็นคนสุดท้าย ได้รับคำขอบคุณเบาๆ แบคฮยอนสังเกตว่าแม่ของตนดูชอบอกชอบใจหญิงสาวมากๆ คุณนายบยอนเอ่ยชมคิม มุนอา จนแก้มของเธอเริ่มแดง คงจะเขินคำชมจากครอบครัวของเขา หลังจากนั้น แบคฮยอนจึงได้ทำความรู้จักกับมุนอา หญิงสาวเป็นคนฉลาดและมีไหวพริบ เขายังอดรู้สึกชื่นชมเธอไม่ได้



          "หนูมุนอาเนี่ย น่ารักจริงๆเลยนะคะ" เสียงพูดคุย เสียงหัวเราะจากสองครอบครัวยังคงดำเนินไปพร้อมๆกับบทสนทนาสัพเพเหระทั่วไป จนจากหัวข้อลม ฟ้า อากาศค่อยๆเปลี่ยนไปเป็นหัวข้อการหมั้น ทุกคนคุยกันอย่างเป็นธรรมชาติ คงจะมีเพียงคนเดียวที่ซ่อนความอึดอัดใจภายใต้รอยยิ้มสบายๆ จะเป็นใครไปได้ถ้าไม่ใช่แบคฮยอน



          เขาอยากกลับบ้านจะตายอยู่เเล้ว


          คิม มุนอา ไล่ดวงตากลมโต มองผู้ชายที่เป็นคู่หมั้นของตน บยอน แบคฮยอน เขาดูเป็นคนที่สมบูรณ์แบบไปซะทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็น รูปร่างหน้าตา การวางตัว การเรียน การทำงาน แต่แววตาของผู้ชายคนนี้กลับเรียบ มันนิ่งสนิท แบคฮยอนดูไม่ยินดีหรือยินร้ายในการหมั้นกับเธอ อันที่จริง เขาดูไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ ทั้งๆที่เธอก็ค่อนข้างมั่นใจว่าตนเองก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไร แต่การไม่ได้รับความสนใจจากคนที่เป็นถึงว่าที่คู่หมั้นก็ทำให้เธอเสียความมั่นใจเหมือนกัน


          ถึงอย่างนั้น หญิงสาวก็ไม่ใช่พวกชอบเอาชนะที่ถ้าแค่เขาไม่สนใจ แล้วต้องพยายามเรียกร้องความสนใจให้เขามาเป็นของเราให้ได้ คนไม่ได้รักไม่ได้ชอบกัน พยายามให้ตายยังไง เขาก็ไม่สนเราหรอก เธอก็เป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่อยากมีคนรักที่ดีสักคน สร้างครอบครัวที่อบอุ่นกัน เเละเธอคิดว่าคงเป็นไปได้ยากทีเธอจะสร้างเหตุการณ์แบบนี้กับผู้ชายตรงหน้า หญิงสาวรู้สึกได้ แบคฮยอนไม่ใช่ของเธอ


          แบคฮยอนรู้ว่าหญิงสาวรุ่นน้องตรงหน้ากำลังประเมินตัวเขาอยู่ หญิงสาวที่หน้าตาน่ารัก ในแววตาของเธอกำลังครุ่นคิดเรื่องอะไรสักอย่าง ดูเหมือนเธอจะรู้ตัวว่าเขาก็มองเธออยู่ มุนอาจึงหลบสายตาและส่งยิ้มให้เขาแทน แบคฮยอนยิ้มตอบ มุนอาเป็นผู้หญิงที่มีความเป็นธรรมชาติ เธอดูสดใส และคงเหมาะกับใครสักคนแต่คงไม่ใช่เขา


          "แบคว่ายังไง ถ้าตอนแบคกลับไปมหาลัย พาน้องไปดูเรื่องหอพักด้วยดีไหม?"
          "แบคว่าคงไม่สะดวกหรอกม๊า น้องก็ต้องไปอยู่หอหญิง ถ้าให้ช่วยทำเรื่องอาจจะพอไหว"
          "ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณน้า เดี๋ยวมุนอาติดต่อเรื่องหอพักแถวๆมหาลัยเองค่ะ พอดีมีพี่ที่รู้จักแนะนำมาค่ะ ว่าหอนี้ค่อนข้างโอเค"
          "ยังไงแบคก็พาน้องไปดูมหาลัยหน่อยสิ เราน่ะอยู่มาตั้งสี่ปี รู้จักมหาลัยดีอยู่เเล้ว ก็พาน้องไปดูนั่นนี่ เวลาน้องไปอยู่จริงๆจะได้สบายไง" แบคฮยอนมองม๊าตัวเองที่พยายามยัดเยียดการดูแลคิม มุนอา ให้เขาแล้วก็ได้แต่ปลงตกในใจ ดูหน้าของหญิงสาวแล้วเธอเองก็คงลำบากใจ ยังไงซะเเค่การพาไปเดินดูนู่นดูนี่ในมหาลัยคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง 
          "ครับ" ก็ได้แต่รับปากไป มุนอาไม่ได้เลวร้ายสักหน่อย แบคฮยอนคงเหมือนได้น้องสาวเพิ่มมาหนึ่งคนนั่นแหละ


...


          หลังกลับมาจากบ้านคิม แบคฮยอนก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่มๆอย่างหมดแรง ไม่น่าเชื่อ ไปตั้งแต่เช้ากลับมาอีกทีตอนหัวค่ำ
บางครั้งเขาก็งงว่าผู้ใหญ่จากสองบ้านไปหาหัวข้อสนทนาตั้งมากมายมาจากไหน 

          ร่างโปร่งลุกจากเตียงก่อนจะเดินไปเปิดประตูที่ติดระเบียงเพื่อรับลม นิ้วเรียวคีบบุหรี่ไว้ก่อนจะจุดไฟจากไฟแช็คอันคู่ใจ แบคฮยอนสูดควันจนเต็มปอดก่อนจะพ่นควันสีขาวออกมา เวลาที่ได้สูบบุหรี่และมีกลิ่นมินท์มันทำให้เขาผ่อนคลาย แบคฮยอนไม่ได้มีเรื่องให้เครียด ถึงจะมีให้คิดบ้าง เรื่องการหมั้นแต่คิดว่าถ้าเขาคุยกับม๊าจริงๆ ท่านก็น่าจะโอเค อยู่ๆเสียงของคนตัวเล็กบางคนก็ดังในความคิด ร่างสูงแอบยิ้มขำกับประโยคแสดงความมั่นใจของคยองซู

          'ถ้าหลงเสน่ห์หนูขึ้นมา หนูจะเอาไฟแช็คเฮียนั่นแหละ เผาบุหรี่ของเฮียเอง'

          ไม่รู้ตอนนี้เจ้าก้อนจะทำอะไรอยู่ แต่อีกไม่กี่อาทิตย์เขาก็จะกลับไปมหาลัย เพื่อไปแนะนำแนวทางให้กับพวกรุ่นน้อง จะได้แอบไปหาเจ้าเพนกวิ้นที่แชทกันอยู่ทุกวันด้วย อยากเจอคยองซูแล้วสิ
          ปากหยักได้รูปปล่อยควันขาวให้เจือไปกับอากาศ ปล่อยความคิดให้ตกตะกอนตั้งแต่เรื่องงานไปจนถึงเรื่องส่วนตัว รวมถึงเรื่องของใครบางคนที่คุยไลน์กันอยู่ทุกวันด้วย ก่อนจะขยี้ดับไฟมวนบุหรี่ แล้วเข้าไปพักผ่อนในห้องตน



...



          แบคฮยอนมาถึงมหาลัยในช่วงสายๆ ร่างสูงก้าวเข้าคอนโดของตนเอง ก่อนจะขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นที่ตัวเองพัก จริงๆแบคฮยอนแค่กลับมาเช็คความเรียบร้อยของห้องตนเองเฉยๆ วันนี้เขามีนัดกับพวกจงอินแล้วก็เทาเรื่องชี้แนะแนวทางให้พวกรุ่นน้องวิศวะ ร่างสูงกะว่าจะงีบหลับสักพัก แล้วตอนบ่ายค่อยออกไปหาสองแสบที่มหาลัย พอเสร็จจากเรื่องนี้ เขาก็ต้องพามุนอาทัวร์มหาลัยอีกทีนึง ลำดับความคิดในหัวเสร็จสรรพ หนุ่มวิศวะก็ค่อยๆเข้าสู่นิทราด้วยเพลียจากการขับรถ



          คยองซูกำลังเซ็ง คนตัวเล็กติดต่อเฮียแบคไม่ได้ตั้งแต่เมื่อวาน ไลน์ไปก็ไม่ตอบ โทรหาก็ไม่ติด ให้ตายสิ เฮียทำอะไรอยู่เนี่ย       คยองจะหงุดหงิดจริงๆด้วย แต่พอคิดได้ว่าเฮียอาจจะติดธุระ คนตัวเล็กก็ไม่กล้าโวยวาย ถ้าเล่นใหญ่มากไปผู้ชายจะรำคาญเอาได้ (ม๊าสอนคยองมา) เมื่อวานซืนที่คุยกันเหมือนเฮียแบคบอกว่าจะมามหาลัยอยู่นี่นา ซึ่งก็คือวันนี้ที่เฮียอาจจะมามอ. แล้วตกลงเฮียมาจริงไหมเนี่ย ทำไมไม่รับโทรศัพท์!
          อันที่จริงคยองซูแค่อยากจะชวนเฮียไปเดินตลาดนัดหลังมอนี่แหละ แบบว่าสอบเสร็จปิดเทอม เราก็น่าจะได้ไปเติมความหวานให้ชีวิตคู่(?)บ้างอะไรบ้าง พอชวนเฮียทางไลน์ เฮียก็ต้องกลับไปหาครอบครัว คยองเลยกะว่าถ้าเฮียมาเมื่อไหร่จะได้จัดหนักจัดเต็ม


          แต่ตอนนี้คยองรู้สึกอืดมากๆเลย อากาศก็สุดแสนจะอบอ้าว ครั้นจะเปิดแอร์ก็ไม่อยากเปิด (งกค่าไฟ) ร้อนๆแบบนี้ไปหาไรเย็นๆดื่มให้ชื่นใจดีกว่า คิดเรื่องเสียตังค์เพื่อของกินได้ ร่างกลมๆก็ดุ๊กดิ๊กลงจากเตียงนุ่ม คว้ากระเป๋าสตางค์กับโทรศัพท์ออกจากห้องไป
          คยองซูก้าวออกจากลิฟต์ นิ้วเรียวเขี่ยสร้อยที่มีจี้รูปตัว B เล่นอย่างเพลิดเพลิน ก่อนจะเลี้ยวเดินไปทางล็อบบี้ แต่ด้วยความไม่ระวังทำให้คนตัวเล็กชนเข้าผู้ชายร่างบางคนหนึ่งเข้า คยองซูกุลีกุจอช่วยพยุงคนตัวบางให้ลุกขึ้นทันที

          "ขอโทษนะครับ คุณเป็นอะไรเปล่า เจ็บตรงไหนไหม?" ร่างเล็กหน้าเสีย สงสัยต้องลดน้ำหนักจริงจังแล้วแฮะ เดินชนกันไม่ได้แรงเท่าไหร่ แต่คนตรงหน้าถึงกับเสียหลักก้นจ้ำเบ้า แบบนี้คยองซูไม่โอเคอ่ะ ฮือออ

          "ไม่เป็นไรฮะๆ ผมโอเค..อ๊ะ!" ทันทีที่ร่างบางเงยหน้ามาสบตากับคยองซูชัดๆ ทั้งสองคนมองหน้ากันพักนึงก่อนจะชี้นิ้วเข้าหากันอย่างตื่นตะลึง

          "ชิงหรอ?" คยองซูเอ่ยถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ
          "คยองจิงดิ?" จาง อี้ชิง ก็อึ้งไม่แพ้คนตัวเล็ก เพื่อนที่ไม่ได้เจอกันตั้งแต่เรียนจบชั้นมัธยมต้น 

          ก่อนทั้งสองคนจะโผเข้ากอดกันอย่างคิดถึง อี้ชิงเป็นเพื่อนจากจีนที่คยองซูสนิทมากที่สุดเลยก็ว่าได้ คนตัวขาวที่มีลักยิ้มบุ๋มเป็นเอกลักษณ์ข้างแก้มขวา นิสัยน่ารัก แถมยังเก่งมากๆด้วย

          "ชิงกลับมาจากจีนหรอ? คยองไม่รู้เรื่องเลยอ่ะ" คนตัวเล็กถามอย่างสงสัย แต่แววตายังทอแสดงความดีใจที่ได้เจอเพื่อนสนิทอีกครั้ง
          "ใช่ ชิงแลกเปลี่ยนจากจีนไง แต่ก็แลกเปลี่ยนกลางคันอยู่นะเนี่ย ฮ่าๆ เพิ่งมาถึงเมื่อวานเอง" อี้ชิงตอบกลับด้วยรอยยิ้ม เขาเองก็มีความสุขมากๆ ที่ได้เจอคยองซู อี้ชิงคงไม่เหงาแล้วล่ะ
          "แล้วชิงพักที่นี่หรอ? ให้ตายสิ เราไม่เจอกันได้ยังไงนะ" คยองซูทำหน้าเหลือเชื่อ เมื่ออี้ชิงพยักหน้าขึ้นลง ก่อนปากรูปหัวใจจะยู่ลงตามนิสัยเจ้าตัวเมื่อพบอะไรที่ไม่ถูกใจ เรียกความเอ็นดูจากเพื่อนชาวจีนได้ง่ายๆ


          สองเพื่อนซี้ชวนกันมาเมาท์มอยต่อที่คาเฟ่น่ารักใกล้ๆมอ อี้ชิงเล่าเรื่องราวในจีนที่ผ่านมาให้คยองซูฟัง ทั้งสองแชร์สิ่งที่ตนเองได้พบเจอมาให้อีกคนฟัง เสียงพูดคุยเสียงหัวเราะและรอยยิ้มจากทั้งสองเรียกสายตาจากคนในร้านให้มองอย่างสนใจได้ แก้วเครื่องดื่มที่หมดไปแก้วเเล้วแก้วเล่ายังคงถูกสั่งใหม่ เมื่อทั้งคยองซูและอี้ชิงยังสนุกและมีความสุขที่ได้เจอกัน


...


          "เสร็จนี่แล้วพวกมึงไปไหนต่อรึเปล่า?" เทาถามเพื่อนสนิทเมื่อพวกเขาทั้งสามคนแนะแนวพวกรุ่นน้องวิศวะเสร็จเรียบร้อย 
          "กูไม่มีเเพลนครับเพื่อน" จงอินตอบก่อนเสียงโทรศัพท์ของเขาจะดังขึ้น ถึงอย่างนั้น หนุ่มผิวเข้มกลับไม่มีทีท่าว่าจะรับมันสักที จนแบคฮยอนรู้สึกรำคาญ
          "เมียโทรตามแล้วบอกไม่มีแพลน เหอะ"
          "จงอิน มึงก็รับโทรศัพท์ดิวะ เขามีธุระด่วนรึเปล่า?" จงอินจิ๊ปากอย่างขัดใจ ธุระด่วนงั้นเหรอ เหอะ เรื่องไร้สาระล่ะสิไม่ว่า
นิ้วเรียวกดรับอย่างขอไปที เมื่อได้รับสายตากดดันจากเพื่อนทั้งสอง


          'ฮัลโหล วันนี้จะกลับห้องไหม?' เสียงแหบที่ส่งมาตามสาย ไม่ได้ทำให้จงอินรู้สึกหงุดหงิดน้อยลง โอ เซฮุนเป็นคนที่ไม่ได้เรื่อง คิดว่าทำตัวเองน่าสงสารเเล้วเขาจะเห็นใจรึไง
          "ทำไม สนใจกูด้วยรึไง กูจะกลับหรือไม่กลับแล้วเกี่ยวไรกับมึง?" เทากับแบคฮยอนมองหน้ากันอย่างเหนื่อยใจ เพื่อนของพวกเขาเหมือนหมีโง่งี่เง่าเอาแต่ใจ ถ้าพวกเขาเป็นเซฮุนเเล้วมีแฟนอย่างจงอินคงจะหนักใจน่าดู
          'แล้วทำไมจะไม่เกี่ยว?'
          "ก็เราไม่ได้เป็นไรกันไง จบนะ แค่นี้แหละ" จงอินเบื่อกับการอยู่แบบไม่มีสถานะ เขาไม่ชอบอะไรที่มันไม่ชัดเจนแบบนี้ ถ้าถามว่ารักคนตัวขาวไหม เขาก็ตอบได้เต็มปากว่ารัก แต่เราก็ยังไม่ได้ทำอะไรให้ชัดเจนสักที จงอินถอนหายใจอย่างคิดไม่ตก มือของเทาและแบคฮยอนที่บีบเบาๆบนไหล่ของเขาคนละข้างทำให้รู้สึกว่าอย่างน้อยในตอนนี้ เขายังมีเพื่อนรัก มุมปากยกขึ้นตอบรับยิ้มที่ส่งกำลังใจจากเพื่อนอีกสองคน


          "เอ้อ แบคแล้วมึงอ่ะ ไปไหนต่อไหม? หรือคืนนี้จะไปกับพวกกู?" เทาถามเพื่อนเตี้ย(ที่สุดในกลุ่ม) เผื่อคืนนี้พวกเขาจะได้แฮงเอาท์กันแบบครบทีม
          "โทษทีว่ะ กูมีนัด" แบคฮยอนปฏิเสธเพื่อนอย่างเสียดาย เขาก็อยากจะไปสนุกกับเพื่อนรักเหมือนกันแต่คงต้องรับผิดชอบหน้าที่ตัวเองก่อน
          "แหม เอาใหญ่เลยนะเพื่อน กับน้องคยองอ่ะดิ" จงอินเอ่ยแซวอย่างรู้ทัน ก่อนจะแท็กมือกับเทาที่ส่งสายตาแซวเพื่อนอย่างไม่ปิดบัง
          "ไม่ใช่เว้ย" แบคฮยอนตอบปัดอย่างหงุดหงิด ชักรำคาญสายตาจากเพื่อนตัวดำทั้งสอง
          "อ้าว ไอ้นี่ นี่ผ่านไปไม่ถึงเดือนมึงเปลี่ยนใจแล้วเหรอวะ กูนึกว่าน้องคยองจะหยุดมึงได้ซะอีก ไม่เป็นไรเดี๋ยวกูไปปลอบใจน้องเอง" เทาถามอย่างตกใจ เขานึกว่าเพื่อนที่ทำตัวลื่นเป็นปลาไหลไม่หยุดอยู่กับใครง่ายๆอย่างแบคฮยอนจะหยุดตรงนี้ที่เธอ ไม่ไปไกลแล้วใจ จะหยุดทั้งใจไว้ที่เธอ กับน้องคยองคนน่ารักแห่งอักษรซะอีก
          "มึงไม่ต้องหวังดีเลยเทา กูเเค่พาคู่หมั้นเดินดูมหาลัยเฉยๆ ไม่มีอะไร" แบคฮยอนตอบกลับอย่างสบายๆ หน้าตาไม่สะทกสะท้าน
          "ไอ้เหี้ย นี่มึงมีคู่หมั้นด้วยหรอ เชี่ยแบคงานเข้ามึงแน่" จงอินอุทานอย่างหนักใจ 

          นี่เพื่อนกูมีคู่หมั้นอยู่แล้ว ยังปล่อยตัวปล่อยใจไปกับคยองซูอีกหรอเนี่ย ไอ้เพื่อนเลว!

          "นี่มึงจะหลอกคยองซูหรอ กูผิดหวังที่มีมึงเป็นเพื่อนจริงๆ ไม่น่าเลยแบค" เทาเอ่ยตัดพ้ออย่างเสียใจ แบคฮยอนมองบนอย่างเบื่อหน่าย การที่เพื่อนเล่นใหญ่รัชดาลัยอย่างนี้ทำให้เขาชินชาจนไม่รู้สึกอะไรซะเเล้ว
          "เรื่องของพวกมึง กูไปแล้วนะ อยากรู้อะไรเดี๋ยวเล่าวันหลัง" แบคฮยอนมองเวลาที่นาฬิกาข้อมือ ก่อนจะตัดบทลาเพื่อน พอบอกคล้ายอนุญาตกลายๆเรื่องการเสือกชีวิตเขา เพื่อนเกลอทั้งสองก็หูตั้ง หางกระดิก แววตาสดใสทันที พวกมึงเป็นเพื่อนที่ประเสริฐจริงๆ
          "จ้า!" ขานรับพร้อมกันอีก!


 








          



TALK I :
    วรั้ยยย เบื่อคนปากแข็ง ชอบเสียงสู๊งงง ไหมคะ ไรต์เบื่อเฮียมาก 555555
มา 50 เปอร์ก่อน เพราะ ครึ่งหลัง หนูมุนอาคนน่าฮักจะมาละจ้า 
**ใครพบเจอคำผิด บอกไรต์ได้เลยนะ

ปล. รีดเดอร์อย่าลืมเตรียม ขวดน้ำ รองเท้า เปลือกทุเรียนไว้นะจ๊ะ อาจจะได้ใช้ 55555555555 

- ขอบคุณทุกๆเม้นเช่นเดิมค่ะ (คนที่เฟบด้วยยยย)
พอมีรีดเม้นเเล้ว ไรท์มีกำลังใจค่ะ หัวสมองจะเเล่นเหมือนเรือสำเภาจีนเลยค่ะ เพราะฉะนั้น เม้นค่ะ อิอิ <3 -



TALK II :
     มุนอามานิดเดียวเอง ตอนหน้าละกันมาเยอะแน่ๆ อย่าเพิ่งเก็บอาวุธนะคะ ตอนหน้าได้ใช้แน่นอนนนน
ปล.ขอโทษที่ให้รอค่า






              

          




          

     
     


          

 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

115 ความคิดเห็น

  1. #98 ศรีโด้คนงาม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 15:58
    โอ้ยยยยยยตะยองจะเข้าใจผิดมั้ยเนี่ยยน
    #98
    0
  2. #47 j-jamie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 10:20
    โง้ยยยย ถ้าคยองมาเห็นแล้วเข้าใจผิดน้าาา จะฝากน้องไว้กับพี่เทา555555
    #47
    0
  3. #46 Mini_Kyungsoo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 00:43
    ทำไมพี่แบคไม่บอกกับม๊าล่ะว่ามีแฟนแล้ววววว มันต้องมีเรื่องเข้าใจผิดกันแน่ๆ
    #46
    0
  4. #45 baekmai (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 23:18
    รีบมาต่อน้าา
    #45
    0
  5. #44 Kaitui (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 23:10
    เฮียอ่ะ พูดดีๆกับน้องบ้างสิ
    #44
    0
  6. #43 Vanilla612 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 22:54
    รอเห็นพี่เดินกับคู่หมั้นน้องต้องเข้าใจผิดแน่ๆ
    #43
    0
  7. #42 paepimPLOY (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 22:27
    รอต่อไป...ฟินมากอะ อร้ายยย
    #42
    0
  8. #41 Vanilla612 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 01:06
    เกลียดค่ะ เขินไม่ไหววว
    #41
    0
  9. #40 akzth (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 16:59
    ลำเเบคอะไม่พูดไปเลยอะเฮ้ออออ...........
    #40
    0
  10. #39 V_ravi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 15:06
    ง่ะ เค้าเขิลอ่ะ ไม่คิดว่าเเบคจะหล่อแมนแฮนซั่มได้ขนาดนี้ แงรักเฮียเลยอ่ะ//โดนคยองโบก
    #39
    0
  11. #38 Phearw_pp324 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 14:25
    น่ารักพีเเบคบอกม๊าไปเลยว่ะไม่เเต่งเพราะมีเมียเเล้ว ><
    #38
    0
  12. #37 loveyoukris00 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 08:23
    งืออออ ตั้ลล้ากกกกก
    #37
    0
  13. #36 Nootan21138744 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 06:35
    โห้...น่ารักอ่ะชอบคยองซูมีความน่ารักทะเล้นดี
    #36
    0
  14. #35 Kanoon Noina (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 01:11
    โหงยยยยย น่ารักมากมาย ฮื่อ ดีกับจายย ?
    #35
    0
  15. #34 MMinnimous (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 00:53
    พี่แบคน่ารักอ่าาาา เผลอๆพี่แบคอาจจะหลงคยองมากกว่าที่คยองหลงพี่แบคก็ได้น๊าาาาาาา
    #34
    0
  16. #33 BDC_J (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 23:28
    งืมมม พี่แบคชอบคยองก็บอกคยองไปเส่
    #33
    0