Mint Cigarette [BaekDo]

ตอนที่ 2 : - CHAPTER 1 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 574
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    7 ก.พ. 60


I just wanna give you love

C'mon, c'mon, c'mon

Reaching out to you, so take a chance

.

.

.

 

 

                         “เฮ้อ...” เสียงถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายของชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ในมุมประจำของคลับชื่อดังย่าน มหาวิทยาลัยโซล มือเรียวที่ควงแก้วเนื้อดีบรรจุไวน์รสเลิศ ก่อนจะยกดื่มรวดเดียวหมด สร้างความแปลกใจให้กับเพื่อนในกลุ่มอย่าง คิมจงอิน และ หวงจื่อเทา

                         ก็ในเมื่อร้อยวันพันปี คนอย่าง บยอนแบคฮยอน แทบจะไม่แตะต้องเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ แต่มาวันนี้ กลับกระดกไวน์หมดแก้ว ไม่สิ อันที่จริงแบคฮยอนน่ะดื่มไปกว่าสามขวดแล้วล่ะ...

 

                         “เฮ้ยๆ น้อยๆหน่อยแบค มึงเป็นไรวะ แดกเอาๆอย่างนี้ พวกกูขี้เกียจแบกมึงกลับบ้านนะเว้ยจื่อเทาปราม พร้อมกับเนียนถามถึงปัญหาของเพื่อน เมื่อเห็นว่าเพื่อนรักกำลังจะเปิดขวดที่สี่ ก็เข้าใจว่าถึงมันไม่ค่อยแตะต้องของพวกนี้สักเท่าไร แต่แบคฮยอนเป็นคนที่คอทองแดงมากๆ เหตุผลนั้น จื่อเทาเคยลองแย็บๆถามดูถึงรู้ว่าไอ้แบคเคยโดนเพื่อนมอมเหล้า ก็ไม่ได้มอมเพราะพิศวาสมันหรอก แต่ดันอยากได้เงินของมัน แบคมันบอกว่าตอนนั้นก็คราวซวย พกเงินไปเยอะ ผลคือตื่นมาเงินหายเกลี้ยงตูด

                          ตั้งแต่นั้นมันก็ฝึกกินพวกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ จะได้ไม่โดนใครเขามอมอีก ส่วนเพื่อนที่ขโมยเงินมันไป ตอนหลังสืบถึงได้รู้ว่ามันเอาไปรักษาพี่สาวที่เป็นอัมพฤกษ์ แบคมันเลยปล่อยๆไป ถือว่าทำบุญ แต่มันก็เตือน อดีตเพื่อนคนนั้นไปแล้ว ว่าห้ามทำแบบนี้กับใคร ไม่งั้นไอ้เวรนั่นไม่มีที่ยืนในสังคมแน่

 

                         “เออ กูเครียด ขอกูแดกหน่อยเหอะ ไม่เมาหรอกน่าเสียงทุ้มตอบกลับอย่างไม่สนใจว่าเพื่อนจะมองบนแค่ไหน แบคฮยอน ก็แค่หนักใจไปกับทุกเรื่องในชีวิตตอนนี้ อีกไม่กี่เดือนเขาจะเรียนจบแล้วแท้ๆ ดันมีเรื่องวุ่นวาย เข้ามากวนใจไม่หยุดไม่หย่อน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน เรื่องบริษัทที่จะต้องรับช่วงต่อจากพ่อ เรื่องคู่หมั้นที่แม่จะหาให้อีก เขาปวดหัว!

 

                         “มึงมีไรก็บอกพวกกูดิวะ พวกกูไม่ใช่เพื่อนมึงรึไง? ทำหน้าบูดเป็นตูดหมาไปได้ ไม่สบายใจไรก็ว่ามา กู อยากเสือก!” นี่ มันต้องแบบนี้! ต้องถามตรงๆสไตล์คนจริงแบบพี่จงอินคนดีศรีวิศวะนี่!

                         “อีดำ มึงนี่ก็เสือกชีวิตเพื่อนจัง ไม่เห็นเหรอว่าไอแบคไม่เล่นด้วย ห่านี่

                         “อีเขียว มึงว่ากูดำแถมยังขี้เสือกใช่มั้ย? เดี๋ยวเจอบวก

                         “มาดิ กูพร้อมไม่พูดเปล่าจื่อเทายังถลกแขนเสื้อขึ้นอย่างพร้อมขึ้นสังเวียน ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นอย่าท้าทาย


                   ในขณะที่เพื่อนเขียวและดำกำลังตีกันอยู่อย่างน่าระอาใจ สายตาเรียวแต่คมกลับสะดุดกับผู้ชายร่างเล็กคนหนึ่ง ตากลมโต และริมฝีปากรูปหัวใจ ดึงดูดสายตาเขาได้ไม่ยาก ร่างโปร่งนึกขำในใจกับการแต่งตัวมาที่สถานที่แบบนี้ของคนตัวเล็ก

                    โดคยองซูที่ใส่เสื้อยืดคอกลมลายการ์ตูนเพนกวินอะไรสักอย่างที่เขาก็ไม่รู้จัก กับกางเกงยีนสีซีดแล้วก็รองเท้าผ้าใบที่ดูเข้ากันอย่างน่าประหลาด แบคฮยอนคิดว่าคยองซูช่างดูน่ารักไร้เดียงสา ถ้าหากเขาไม่ไปบังเอิญ รู้จักเจ้าเด็กนี่ซะก่อน ก็นิสัยของคยองซูมันก็ไม่ได้แซบซู่ซ่าขัดกับหน้าตาเจ้าตัวนักหรอก แต่ไอ้ความคิดที่จะจับเขา...

ทำผัว...

นี่มันเกินไปไหม?

                          

                         ยังไงก็ช่าง ตั้งแต่เกิดมาแบคฮยอนคนนี้ไม่เคยรู้สึกรักหรือชอบพอใครในแบบที่จะมาเป็นคนรักยืนเคียงข้างกัน แม้แต่คนเดียว ความรักแบบนั้น... เขาไม่รู้จักหรอก

                         แต่ถ้าคบกันแบบสนุกๆ ควงกันไปมา วันไนท์แสตนด์ ก็คงต้องบอกว่า เขาโชกโชนเลยล่ะ ว่าแต่คยองซูจะอยากเป็นเมียของเขาจริงๆงั้นเหรอ? มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก (:






                   คยองซูมาที่นี่ทำไม เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ทั้งๆที่ก็เหนื่อยแทบตายกว่าจะทำรายงานแล้วก็อ่านหนังสือในวิชาวรรณกรรมของอาจารย์อี้ฝานสุดโหดเสร็จ เวลาดึกแบบนี้เขาควรนอนสิ ไม่ใช่มายืนล่อเสือ ล่อตะเข้อยู่ในสถานที่อโคจร ถึงอย่างนั้นสมองไม่รักดีกลับสั่งให้สองเท้าก้าวไปหาผู้ชายผมสีน้ำตาลไหม้ อีกทั้งหัวใจที่ไม่เคยเชื่อฟังเจ้าของกลับเต้นแรงขึ้นมาเมื่อได้สบตากับคนๆนั้น

                         คยองซูก้าวมาหยุดยืนอยู่หน้าผู้ชายหน้าหวานคมที่เขามองว่าหล่อเหลาที่สุดตั้งแต่ได้พบมามือขาวอวบยื่นไปข้างหน้า พร้อมกับปล่อยสร้อยที่มีจี้เป็นพยัญชนะภาษาอังกฤษเส้นหนึ่งให้อยู่ในระดับสายตาของคนที่นั่งดื่ม อย่างสบายใจ

                          แค่นี้?” เสียงทุ้มที่ได้ยินกี่ครั้งก็รู้สึกหวั่นไหว เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่แววตาคมกลับเปล่งประกาย ฉายแววเจ้าเล่ห์อย่างปิดไม่มิด

                         “อื้อ แค่นี้แหละ พอดีตอนเย็นหนูแวะเดินเล่นที่ตลาดนัดหลังมอ เห็นสร้อยอันนี้เเล้วนึกถึงเฮีย เลยซื้อมาฝากเสียงหวานตอบ พลางหลบตาที่คล้ายแซวเขาอยู่กลายๆ ขอบคุณแสงไฟในคลับที่ทำให้ไม่เห็นว่าเขาเขินแค่ไหน ไหนจะสายตากรุ้มกริ่มจากพี่ๆที่เป็นเพื่อนสนิทของเฮียแบคอีก คยองอายอะ!

                         “ให้สร้อยตัว K กับกู.. แสดงความเป็นเจ้าของรึไง?” ได้ยินเสียงฮิ้วเบาๆ มาจากพี่จงอินกับ พี่เทา ฮือ คยองจะไม่ไหวแล้วนะ!

                         “..ก็ มันเหลือแต่แบบนี้นี่! เฮียจะถามไรเยอะแยะคยองจะไม่บอกหรอกว่าจริงๆเเล้วมันมีสร้อยตัว K กับ ตัว B เเละเขาก็เก็บตัว B ไว้แล้วด้วย อิอิ

                         “แล้วต้องรีบเอามาให้กูขนาดนี้เลยรึไง? ให้พรุ่งนี้ก็ได้นี่ กูไม่หนีมึงไปไหนหรอกคนแก่กว่ายังไม่หยุดแซวร่างเล็กๆที่ตอนนี้คงเขินมากๆ อย่าคิดว่าเขาไม่รู้...


                         ก็เพราะคยองคิดถึงเฮียไง ร่างเล็กมองค้อนคนแก่กว่า ทั้งๆที่รู้ๆกันอยู่ว่าเขาชอบแบคฮยอนมากๆ ยังไงก็ตาม หูคยองได้บันทึกแล้วว่าเมื่อกี้นี้  เฮียให้ความหวังคยอง! เฮียบอกว่าจะอยู่กับคยองตลอดไป! (?)

                         “พูดเเล้วไม่คืนคำนะ คยองจะเกาะเฮียเป็นปลิงเลย

                         “อย่างมึง ก็เป็นได้เเค่เพนกวิ้นน่ะแหละ

                         “ชิ!” ท่าสะบัดบ็อบของคนตัวเล็กเรียนสายตาเอ็นดูจากสามหนุ่มวิศวะ แต่เหมือนจะมีอยู่คนหนึ่งที่มองอย่างหมั่นไส้มากกว่า 

แบคฮยอนเองแหละ...

                         “แล้วมึงจะกลับเลยไหม? กูจะได้ไปส่งร่างสูงถามคนตัวเล็ก ยังไงคยองซูก็รุ่นน้องเขา ตอนมาคงจะมาแท็กซี่  อุตส่าห์เอาสร้อยมาให้เเล้ว ถ้าจะไม่ไปส่งก็คงไม่ใช่เฮียแบค

                         “เกรงใจเฮียจัง ป่ะ ไปกันเถอะ!” แหม ปากบอกว่าเกรงใจกู แต่มืออ้วนๆของมึงนี่คว้าแขนกูหมับแถมติดแน่น ยังกับมือจิ้งจก นี่เรียกเกรงใจเหรอ อีอ้วน!

                         “เฮ้อ กัมจงเพื่อนรัก กูควรทำไงดีวะ? กู..กูหนักใจมากๆเลยอยู่ๆ เสียงทุ้มๆของจื่อเทา ก็เรียกร้องความสนใจ ไปจากทุกคน

                         “มึงเป็นอะไรงั้นเหรอ เทาเทาเพื่อนรัก มึงบอกกูได้นะจงอินก็ไม่น้อยหน้าขยับเข้าไปโอบเทาเหมือนเสี่ยที่ปลอบอีหนู

                         “ต่อไปแก็งค์พวกเราคงเหลือแค่สองคน เพราะเชี่ยแบคหนีไปมีเมียแล้ว มึงดูสิ! เมียมันมาตามกลับ มันก็ต้องกลับ

                          เฮ้อ พวกกลัวเมียก็งี้แหละ เนอะ

                          “ใคร? ใครคือเมียกู?” แบคฮยอนถามอย่างสงสัย คือเขาไม่นับคนที่เคยป้าบๆกันว่าเป็นเมียหรอกนะ แบบนั้น ก็แค่การทำกิจกรรมสนองความต้องการเฉยๆ เฮียแบคไม่สนหรอก

                          หนูไงหืม? ใครถามมึง อีกวิ้น แล้วนี่มึงเป็นเมียกูตอนไหน ร่างสูงคิดอย่างสงสัย ราวกับคนตาโตอ่านใจเฮียแบคสุดที่รักได้ ถึงได้กล่าวคำที่ช่างน่าหมั่นไส้ออกมา แถมทำหน้าทำตาได้น่าเอามากด..ให้จมตีนนัก

                         “ก็ตั้งแต่ที่เฮียช่วยหนูที่มุมตึกวันนั้น หนูก็รู้เลยว่าเฮียอะ ผัวหนู

                         “...” เงิบแดกกันทั้งโต๊ะ ตรรกะอะไรของมึงงงงง อีกวิ้น!

                         “มันเป็นพรหมลิขิตไง ไม่เข้าใจ๊?”

                         “...” พรหมลิขิตเหี้ยไร! ถ้ากูไม่บังเอิญปวดฉี่จนทนไม่ไหว กูไม่ไปตึกแถวนั้น เด็ด! ขาด!

                         “ยังอีก ยังงงอีก แค่นี้ ไม่เข้าใจ๊?”

                   “...”

                   ในเมื่อเฮียเป็นผัวหนู หนูก็เป็นเมียเฮียไง ไม่เข้าใจ๊?” เออ กูไม่เข้าใจ๊!





                         อากาศกำลังเย็นสบาย เวลาที่เพิ่งเข้าวันใหม่ทำให้จำนวนผู้คนริมแม่น้ำฮันเบาบางมาก แทบจะมีแค่คยองซูกับแบคฮยอนด้วยซ้ำ แต่ก็ยังพอเห็นคู่รักวัยรุ่นกับคนทำงานกลางคืนที่คงมาซึมซับบรรยากาศดีๆ

                         หลังออกมาจากคลับ แบคฮยอนก็พาเขาขึ้นรถจะพาไปส่งที่คอนโด จริงๆแล้วเราอยู่คอนโดข้างกัน คยองซูบอกแล้ว ว่ามันคือพรหมลิขิต ถึงคนข้างๆจะบอกว่าไม่ใช่ก็เถอะ แต่ก่อนถึงคอนโดอยู่ๆเขาเกิดไม่อยากกลับซะงั้น เลยขอให้คนแก่กว่าพาไปเดินเล่นแถวริมแม่น้ำฮัน ซึ่งร่างสูงก็ดันตามใจ ผลคือ เราสองคนจึงมาเดินตากน้ำค้างด้วยกันแบบนี้


                          คนตัวเล็กเหลือบมองหนุ่มวิศวะที่มือหนึ่งคีบบุหรี่ก่อนริมฝีปากบางหยักได้รูปที่มีสีคล้ำนิดๆจะอัดสารนิโคตินเข้าเต็มปอด แล้วปล่อยควันหม่นสีเทาออกมา คยองซูไม่รังเกียจคนที่สูบบุหรี่ เเละไม่ได้ไม่ชอบกลิ่นหรือควันของมัน  เขาค่อนข้างเฉยๆกับของแบบนี้ แต่กลิ่นมินท์ที่กำลังลอยอบอวลรอบตัวเขากับคนข้างกายกลับทำให้เขารู้สึกดี  คยองซูน่ะ ชอบกลิ่นมินท์มากๆเลย

                         แต่เพราะเจ้าบุหรี่นี่ก็ไม่ได้ให้ประโยชน์อะไรกับร่างกายมนุษย์นักหรอก ถึงใครหลายคนจะบอกว่าสูบเพื่อคลายเครียด พอสูบไปสูบมาดันติดซะงั้น แถมให้โรคนู่นนี่นั่นมาฟรีอีกเพียบ คนตัวเล็กมองว่ามีหลายวิธีที่จะทำให้ตนเองรู้สึกสบายใจขึ้น โดยไม่ต้องพึ่งเจ้ามวนสารนิโคตินั่น


                        มีเรื่องไม่สบายใจหรอเฮีย? สูบมวนที่สองเเล้วนี่ด้วยเห็นว่าเงียบจนเกินไป คนตัวเล็กจึงชวนคุย คยองซูไม่กังวลว่าจะเสียมารยาทมั้ย ถ้าเขาจะถามเรื่องส่วนตัวของรุ่นพี่หน้าหล่อ ถ้าเฮียแบคอยากเล่าให้เขาฟัง เขาก็จะฟัง แต่ถ้าไม่อยากเล่าก็ไม่เป็นไร เผื่อเขาจะช่วยแบ่งเบาความไม่สบายใจของคนตัวสูงได้บ้าง

                         “เปล่า

                         “เอ้า หนูนึกว่าเฮียเครียดซะอีก แล้วเฮียสูบไมอ่ะ ติดหรอ?”

                         “เสือก

                   ...” คยองซูมองค้อนคนแก่กว่าที่หัวเราะอย่างชอบใจ คนอุตส่าห์เป็นห่วง! นิสัยไม่ดีจริงๆเลย ไอ้เฮียบ้า!

                         “กูล้อเล่น หยุดทำหน้าเหมือนจะฆ่ากูได้แล้ว...” คยองซูอย่าไปทำหน้าแบบนี้ที่ไหนเชียว... น่ากลัวชิบหาย

                         “...คงงั้นมั้ง ปกติก็สูบวันละซอง..”

                         “ห๊ะ! เฮียโคตรติดเลยเหอะ นี่เฮียเครียดอะไรกับชีวิตเนี่ย?” คยองซูคิดไม่ถึงเลยว่า แบคฮยอนจะเผาปอดตัว เองอย่างไม่ปรานีขนาดนี้

                         “ก็ไม่ได้ติดซักหน่อย กูชอบกลิ่นมินท์นี่...” คำแก้ตัวกลายๆที่ฟังไม่ค่อยขึ้น ทำให้ร่างบางมองคนแก่กว่าอย่าง หน่ายๆ ว่าแต่เฮียแบคชอบกลิ่นมินท์? แค่ชอบเหมือนกันเองน่า ให้ตายสิ เขาพูดแค่นี้ก็ใจเต้นเเล้ว คยองซูคนใจง่าย!

                          อยากให้กลิ่นมินท์มันติดตัวตลอดเวลาอ่ะ เลยสูบเจ้าของเสียงทุ้มที่วันนี้ดูเหมือนจะพูดกับเขามากกว่าปกติ ยังคงอธิบายเหตุผลอยู่เรื่อยๆ

                         “...” 

                         “จริงๆกูก็มีเรื่องไม่สบายใจนะ ก็กูใกล้เรียนจบเเล้วมันเลยวุ่นๆ เฟรชชี่อย่างมึงไม่เข้าใจหรอก

                         “อะไรกัน งานของหนูก็เยอะเหมือนกันนะ!” คนตัวเล็กบึนปากอย่างไม่พอใจ ชิ ถึงเขาจะอยู่ปี 1 แต่ก็เรียนหนักนะ!         

                         เฮ้อ เฮียเลิกไม่ได้รึไงไอ้บุหรี่นี่อ่ะแบคฮยอนมองคนตัวเล็กกว่าที่ทำหน้าทำตาไม่พอใจ เขารู้สึกตลกคยองซูชะมัด ไม่เคยมีใครบอกเจ้าตัวรึไง ว่าเวลาโกรธเหมือนกับเพนกวิ้นที่ตีปีกไปมาสุดๆ

                   “...”

                         “แหน่ะๆ มองหนูแล้วยิ้มแบบนี้ คิดอะไรกับหนูแล้วล่ะสิ” ยิ้มล้อเลียนจากคนตัวเล็ก ทำให้แบคฮยอนรู้สึกตาพร่า ต้องเป็นเพราะฤทธิ์ไวน์กับบุหรี่แน่ๆ ที่ทำให้เขารู้สึกว่า

คยองซูยิ้มน่ารัก...

น่ารักมากๆ


                          แบคฮยอนกระพริบตาปริบๆ ก่อนสะบัดหัวไล่ความคิดแปลกๆแบบนั้นออกไป  “คงยากหน่อยนะนังหนู คนอย่างเฮียไม่หลงแล้วก็ไม่รักใครง่ายๆหรอก

                    ความเงียบเกิดขึ้นฉับพลันที่คำพูดนั้นของคนตัวสูงจบลง เเบคฮยอนไม่ทันคิดว่าเขาจะพูดคำที่ทำร้ายจิตใจคนตัวเล็กกว่าไหม ที่เขาพูดมันเป็นแบบนั้นจริงๆ เขาไม่เคยรักใครไม่ใช่เพราะปิดใจ แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกพิเศษกับใครสักคน แม้สักครั้ง ก็ไม่เคย ถึงอย่างนั้น บางทีคยองซูอาจจะเสียใจก็ได้ ร่างสูงกำลังจะขอโทษคนตัวเล็กที่พูดอะไรแย่ๆออกไป ถ้าคยองซูไม่สวนขึ้นมาซะก่อน


                         “ก็ไม่แน่สักหน่อย...” แววตากลมโตช้อนมองคนที่สูงกว่าตน ฉายแววจริงจังและจริงใจให้คนเป็นรุ่นพี่รับรู้

                    “...”

                         “เฮียอาจจะหลงแล้วก็รักหนูเป็นคนแรกก็ได้

 คนตัวสูงแค่นยิ้ม เด็กคนนี้ดื้อจริงๆ แต่มันก็น่าท้าทายดี

                          ถ้าจะเอาความรักจากกู มึงคงต้องทำให้กูเลิกบุหรี่ให้ได้แล้วล่ะคนแก่กว่าก้มหน้าลงมาจนลมหายใจที่ มีกลิ่นมินท์เจืออยู่รินรดบนจมูกคนตัวเล็ก

                         “ทำได้ไหมล่ะ? โดคยองซูคยองซูรู้สึกเหมือนลมหายใจติดขัด หน้าร้อนขึ้นมากะทันหัน ก่อนคนตัวสูงจะผละออกไป ร่างบางเผลอถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ก็ไม่ลืมตอบคำถามคนที่ตัวเองชอบ

                          เดี๋ยวก็รู้ ถ้าหลงเสน่ห์หนูขึ้นมา หนูจะเอาไฟแช็คเฮียนั่นแหละ มาเผาบุหรี่ของเฮียเอง!” แบคฮยอนที่ฟังจบ ถึงกับหัวเราะให้กับคำพูดที่แสนจะมั่นใจของคนตัวเล็ก

                         “ทำให้ได้ก็แล้วกันมันก็ไม่แน่หรอก บางทีเนื้อคู่เขาอาจจะอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจริงๆ

          

      -To be continued-

.

.

.

Writer's Talk:

          พี่แบคหาวิธีอื่นไม่ได้เหรอ ทำไมต้องสูบบุหรี่??5555555 

ฝากติดตามการเต๊าะพี่แบคของน้องคยองด้วยนะคะ 

อย่าลืมเม้นติชมให้ไรต์ด้วยน้า อิอิ

เจอกันตอนต่อไปนะคะ รักทั้งคนอื่านและเม้นเลยยย

ปล. มีคนเฟบด้วยอ่ะ
ปล.2 มีคนเม้นด้วยยยยย

 ขอบคุณมากๆนะคะ TT


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

115 ความคิดเห็น

  1. #112 Fa-eal (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 18:25
    น่ารักไปหมดดด
    #112
    0
  2. #96 ศรีโด้คนงาม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 15:29
    โหว๋ๆๆๆๆๆๆๆๆ มั่นมากกกก
    #96
    0
  3. #59 Allkyungsoo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 19:46
    คยองทำให้เฮียเลิกให้ได้น้าาาาา~
    #59
    0
  4. #17 Kanoon Noina (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:57
    รอตอนต่อไปไม่ไหวล้าววว ;-;
    #17
    0
  5. #16 HUNHAN ONLY!!! (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:02
    คยองดูมุ่งมั่นอ่ะ ยัยกวิ้นสู้ๆๆๆ ✌️✌️
    #16
    0
  6. #15 LinlyBoossakorn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:19
    มีการเกรงใจด้วยหรอน้องกวิ้นของเรา555
    #15
    0
  7. #13 buttercupp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:33
    เฮียจริงๆแล้วก็ชอบหนูอยู่ใช่ไหมล่าาา
    ไม่งั้นก็ไม่เห็นต้องใจดีกับน้องเลยหนิ
    รอออออออออ รอตอนต่อไปป
    #13
    0
  8. #12 HUNHAN ONLY!!!! (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:59
    คยองดูมุ่งมั่นมากเลย สู้ๆนะยัยกวิ้นน
    #12
    0
  9. #11 ยุนโฮเป็นปั๋วชางมิน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:45
    ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก

    ยัยกวิ้นสู้ๆ
    #11
    0
  10. #10 BDC_J (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:13
    โอ้ยยยย เรื่องงานดี
    #10
    0
  11. #9 ameiw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:16
    ชอบบบบบบบบบบอะ
    #9
    0
  12. #8 baekmai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:14
    รีบมาต่อน้าาา
    #8
    0
  13. #7 CYS_SW (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:51
    ชอบที่คยองแทนตัวเองว่าหนู มันน่ารักอ่ะ > <"
    #7
    0
  14. #6 sn.choi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:45
    เพนกวิ้นคยองซูน่ารักจังเลย เมื่อไหร่เฮียจะใจอ่อนซักทีนะ หนูคยองสู้ๆนะทำให้เฮียเลิกบุหรี่ให้ได้
    #6
    0
  15. #5 Jaedoonly (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:27
    ทำไมหนูคยองน่ารักจังค่ะ เต๊าะให้ได้นะคะ
    #5
    0