Freshy ! คุณกับผม เราเป็นคู่กัด #ก่อสร้างดีที่สุด (B2S)

ตอนที่ 7 : คู่กัดรอบที่หก : ใครเป็นหมาก่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 47,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,130 ครั้ง
    13 ม.ค. 62






คู่กัดรอบที่หก
คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน





เช้านี้ผมตื่นเร็วกว่าปกติ แต่เอาเข้าจริง ๆ อย่าเรียกว่าตื่นเลยดีกว่า เหมือนแค่คนหลับตาแล้วรอเวลานาฬิกามันปลุกให้ลุกเฉย ๆ


ไอ้เรื่องเมื่อวานที่พี่นายบอกว่าย้ายออกวันนี้แล้วก็เป็นอย่างที่พี่เขาพูดจริง ๆ เพราะเสียงที่เหมือนคนมักจะทำอาหารอยู่ทุกเช้าพร้อมกับกลิ่นไหม้ของอาหารก็หายไปแล้วด้วย ไอ้เรื่องพี่นายย้ายออกไปผมยังไงก็ได้เพราะพี่นายให้ไมโครเวฟมาแล้ว แต่ไอ้การที่มีคนอย่างไอ้หน้าแป๊ะยิ้มมาอยู่ต่อนี่แม่งไม่ใช่เรื่องตลกจริง ๆ


ผมยืนมองประตูห้องฝั่งตรงข้ามที่ปิดสนิทด้วยสายตาเคือง บางครั้งก็นึกสงสัยตัวเองอยู่เหมือนกันว่าช่วงนี้จะอารมณ์เสียบ่อยไปหรือเปล่า แต่กับมันผมไม่เคยมีความอดทนมากพอเลยจริง ๆ


ผมเดินลงมาจากบันไดด้วยความเคยชินเพราะที่หอไม่มีลิฟต์ให้ใช้ ก่อนจะเดินตรงมาทางที่จอดรถของหอที่มีรถจอดทิ้งไว้อยู่ไม่กี่คันเพราะทั้งหอมีคนเช่าอยู่แค่ไม่กี่คนเพื่อที่จะไปเรียนในคาบเช้าของวันนี้


“...” ผมเหลือบสายตามองใครบางคนที่กำลังขนอะไรสักอย่างวางลงบนพื้นตรงพื้นที่ลานจอดรถ ก่อนจะหยิบมันขึ้นมาแนบกับอกของตัวเอง


ชุดช็อปกับรถนินจาสีดำ...


“อรุณสวัสดิ์” มันเงยหน้าขึ้นมามองผมพร้อมกับส่งยิ้มให้


ผมส่งเสียงในลำคออย่างไม่พอใจ ทำไมต้องมาเจอหน้ามันตั้งแต่เช้าด้วยวะ


“ที่หน้ามึงสิ” ผมย้อนกลับไป ก่อนจะเดินอ้อมมาที่รถของตัวเองที่ข้าง ๆ มีมันเสนอหน้ามาจอดอยู่ใกล้ ๆ


“ดุเดือดแต่เช้าเลยนะ” มันว่าติดตลก ที่กูเป็นแบบนี้เพราะมึงคนเดียวนั่นแหละ!


“เสือก” ผมถลึงตาใส่มัน หยิบหมวกกันน็อกมาใส่เพื่อที่จะรีบขับไปเรียนหนีมันให้เร็วที่สุด


            “ปกติคนที่หอนี้เขาทักทายตอนเช้ากันแบบนี้นี่เหรอ”


            “แล้วมันทำไม”


            “เปล่า อารยธรรมดิบเถื่อนดีนะ” มันพูดพลางหัวเราะออกมาด้วย


            “ฟังนะ...” ผมว่าเสียงเข้ม


            “มึงจะย้ายมาอยู่นี่ จะอยู่ยังไงก็เรื่องของมึง แต่กูกับมึงต้องไม่มาเกี่ยวข้องกัน ไม่ยุ่งเรื่องของกันและกัน เริ่มตั้งแต่วันนี้ไป...มึงเข้าใจไหม?


            “เกมเหรอ ก็น่าสนอยู่นะ”


            ผมพยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อที่จะไม่โมโหออกไปที่เป็นผลทำให้การเจรจาครั้งนี้มันไม่สำเร็จผล ถึงแม้ว่าคำพูดของมันจะกวนส้นอยู่ก็ตามที...เกมที่หน้ามึงสิ!


            “ถ้างั้น...พนันกันไหม?


            “พนันอะไร”


            “ถ้าใครมายุ่งเรื่องของคนอื่นก่อน...คนนั้นแพ้”


            “มึงต้องการอย่างนั้น?” ผมเลิกคิ้วมองมัน ก่อนที่มันจะยักคิ้วกลับเป็นการตอบว่าใช่


            “หึ...” ผมแสยะยิ้มออกมาแทบจะทันที ในเมื่อแม่งเป็นเรื่องง่าย ๆ สำหรับผมอยู่ “...ได้ เอาอย่างที่มึงคิดแล้วกัน”


            “ใครแพ้เป็นหมา”


            “ดีล” ผมตอบตกลงแทบจะทันที


            เกมนี้กูชนะใส ๆ ส่วนคนที่จะเป็นหมากับใจหมาน่ะ รู้กันเห็น ๆ


            “ถ้างั้นตั้งใจเรียนนะ” มันว่างั้นก่อนจะก้าวเท้าเดิน


            “เดี๋ยว...” ผมเรียกมันไว้ ก่อนจะเปิดเบาะรถของตัวเองขึ้นแล้วหยิบเอาเสื้อกันฝนของมันออกมา “...เอาของมึงไปด้วย กูไม่ต้องการ”


            มันเลิกคิ้วข้างหนึ่งมองผม ก่อนจะยกยิ้มบาง “เก็บไว้เถอะ เผื่อได้ซ้อนท้ายจะได้มีใช้”


            “มึงนี่มโนแลนด์ยังไม่เลิกอีกนะ” ผมยิ้มเหี้ยม


            “น่า...อาจเผื่อเป็นหมาจะได้มีผ้าคลุมหัวไว้ อายคน” มันว่างั้นพร้อมยิ้มมุมปากจนคิ้วผมกระตุก กัดฟันกรอด


            “มึงน่ะสิไม่ว่า”


            “เหรอ...” ไอ้ชนินครางในลำคอ “...อ้อ”


            “อะไร”


            “แต่ถ้าคืนนี้เหงาอยากมีคนคุยด้วย...เคาะห้องได้นะ อันนี้จะไม่นับให้แล้วกัน”


            ปึ้ด!


            เหมือนผมได้ยินเสียงเส้นความอดทนมันขาดไปเส้นนึง แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ฝืนยิ้มให้มัน ก่อนที่ไอ้ชนินจะขยิบตาข้างหนึ่งแล้วเดินหนีขึ้นบันไดไป

 

            ผมเหลือบสายตาเห็นรถมันที่อยู่ใกล้ ๆ ก่อนจะตั้งใจขว้างเสื้อกันฝนอัดรถมันเต็มแรงด้วยความแค้นเคือง ดี! ลงที่ตัวมันไม่ได้ก็ลงที่รถมันนี่แหละ!


            หึ กูจะรอดูว่าใครหมาไม่หมา ไอ้ชนิน!




 

 

         หลังจากวันที่ผมกับมันแข่งกันว่าใครยุ่งเรื่องของคนอื่นก่อนเป็นหมาก็ผ่านมาเกือบสามวันได้แล้ว ซึ่งผมกับมันแทบจะไม่ได้คุยกันเลยด้วยซ้ำ ถึงแม้ว่าจะเปิดประตูออกมาในตอนเช้าจะต้องเจอมันส่งยิ้มให้ผมอยู่ตลอดสามวันก็ตามที แต่แบบนี้มันก็ดีอยู่เหมือนกันที่เจอรอยยิ้มกวนประสาทแทนคำพูดกวนประสาทของมัน


         เสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้นในจังหวะที่กำลังจะเข้าห้องน้ำเพื่อจะไปอาบน้ำช่วงเย็นหลังจากกลับมาจากเรียนคาบสุดท้ายอยู่พอดิบพอดี โชคดีที่วันนี้ไม่งานเข้าและยิ้มก็ไม่ยอมรับโทรศัพท์ผม เลยได้พักผ่อนอยู่ในห้อง แต่การที่ไอ้ลมโทรมาแบบนี้ก็ทำให้สงสัยอยู่นิดหน่อยเพราะเพิ่งจะแยกกันเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว


         “ว่า”


         ( เบส มึงสอนวิชาอาจารย์นิคให้กูหน่อยดิ กูงงอ่ะ )


         อาจารย์ที่เรียนเมื่อตอนเย็นน่ะนะ ผมขมวดคิ้ววุ่นก่อนจะเดินหมุนตัวกลับไปหยิบเอาหนังสือกับกองชีทขึ้นมาดูว่าวันนี้เรียนอะไรไปบ้าง มันก็ไม่ได้ยากอะไรนี่


         “ตรงไหน”


         ( อ่า มึงคุยในดิส ๆ )


         “แป๊บนึงแล้วกัน กูยังไม่ได้เปิดคอม”


         ( ได้ ๆ )


         ลมวางสายไปแล้ว ผมเลยถือโอกาสเปิดคอมพ์ของตัวเองทิ้งแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป ผมเพิ่งเปลี่ยนจากเล่นโน้ตบุคเป็นคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะไปเมื่อช่วงที่กำลังจะขึ้นปีสองพอดี ไม่ได้ใช้เงินพ่อเงินแม่หรอก ก็เก็บเงินจากการทำงาน เอาแบบถูก ๆ พอทำงานเล่นเกมได้เป็นพอ แต่ช่วงนี้ก็แทบไม่ได้ซื้ออะไรเพราะไม่ค่อยจะมีเงินเก็บเท่าไหร่


         หลังจากที่เข้าห้องน้ำเสร็จ ผมก็เดินออกมานั่งแล้วเปิดโปรแกรมพูดคุยที่ส่วนใหญ่จะเอาไว้ใช้ตอนที่เล่นเกมหรือบางครั้งก็เอามาใช้ร่วมกับสอนไอ้ลมทำการบ้านด้วย


         “พี่มังกรไม่อยู่เหรอวะ” ผมถามออกไปเมื่อเข้าโปรแกรมแชทเชื่อมต่อกับไอ้ลมเรียบร้อยแล้ว


         ( ไม่อ่ะ ไปถ่ายแบบ วันนี้กลับดึก... ) เสียงมันตอบกลับมาหงอย ๆ เหมือนลูกหมาถูกเจ้าของทิ้ง นี่ก็เล่นใหญ่เขาก็แค่ไปทำงานเฉย ๆ


         ( ทำเสร็จเล่นเกมกันนะ ว่างอ่ะ ) จู่ ๆ ไอ้ลมก็ทำเปลี่ยนเรื่องซ้ำยังมีสีหน้าที่ดูดีผิดปกติเหมือนกับกำลังรอเวลานี้มานานแล้ว


         “พี่มังกรให้มึงเล่นหรือไง”


         ( เล่น ๆ แต่เดี๋ยวสี่ทุ่มเลิก พี่มังกรจะโทรมา ) สุดท้ายก็ฟังผัวตัวเองอยู่ดี


         ผมว่าการที่พี่มังกรตาบอดไปชอบไอ้ลมมันก็ดีอยู่อย่างนึงเหมือนกันตรงที่ทำให้มันไม่ต้องติดเกมมากเกินไป ช่วงแรก ๆ ที่รู้จักกันคือมันเล่นเกมหนักมากจนผมไม่โอเค ไม่รู้ว่าแม่มันรู้บ้างหรือเปล่า


         “อวดจังไอ้สัด” เพราะงั้นขออิจฉามึงหน่อยแล้วกัน


         ( อ อะไร ไม่ได้อวดสักหน่อย! ) เสียงของไอ้ลมพูดตะกุกตะกัก


         ( ข ข้อนี้ด้วย ข้อที่... )


         “เปลี่ยนเรื่องทำไม กูยังไม่ได้พูดอะไร”


         ( ไม่ได้เปลี่ยน! จะรีบทำการบ้าน! )


         ร้องเสียงหลงมาขนาดนี้กูไม่รู้เลยมั้งว่ามึงเขินน่ะ ไอ้ลม


         “หึหึ เออ ว่ามา” ผมใจอ่อนยอมไม่แกล้งมันต่อ ก่อนที่จะเข้าเรื่อง


         ( ก็ที่อาจารย์บอกว่า... )


         ...


         ( เสร็จเฉย! )


         ไอ้ลมร้องตะโกนออกมาอย่างสุขใจเมื่อการบ้านเกือบครึ่งผมได้สอนมันเสร็จเรียบร้อยดีแล้ว ส่วนอีกครึ่งมันเป็นคนทำเองอย่างน่ามหัศจรรย์ใจ เอาจริง ๆ ไอ้ลมมันไม่ได้โง่ ขอแค่สอนให้ตรงประเด็นที่เหลือเดี๋ยวมันก็ไปต่อยอดเอาเอง


         อยากให้คุณมอง มองตรงนี้ คนแอบรักคุณอยู่ตอนนี้ แอบส่งยิ้มเสมอ แต่คุณคงไม่สนจายยยยยย~

        สัด เสียงอย่างเพี้ยน ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!!~


         “สัด!” ผมเผลอสบถออกมาอย่างนึกรำคาญใจที่จู่ ๆ เสียงเหมือนคนกำลังหอนดังลั่นออกมาจากตรงข้ามห้อง และคาดว่าน่าจะมีคนประมาณเกือบสิบคนกำลังจัดปาร์ตี้ฉลองอะไรสักอย่างอยู่ถึงได้เสียงดังเข้ามาถึงห้องผมขนาดนี้


         ไอ้เหี้ย มึงเริ่มแล้วสินะ


         จริง ๆ นอกจากรอยยิ้มที่ส่งมาในทุก ๆ เช้าของมันแล้วก็มีอยู่อีกเรื่องหนึ่งที่มันทำอยู่ตลอดสามวันก็คือการทำเสียงดังตลอดช่วงกลางคืน ซึ่งผมพอทนได้ แต่วันนี้แม่งล่อเอาเพื่อนมาด้วย!


         ( อ้าว มึงด่ากูทำไมอ่ะ! )


         “เปล่า ไม่มีอะไร หมามันหอน” ผมว่าอย่างหัวเสีย


         ผมต้องไม่ไปสนใจมัน ท่องไว้ ต้องไม่สนใจ


         ( เค )


         ( ครั้งแรกเลยที่กูทำเสร็จเร็วขนาดนี้ ปกติคิดหัวแทบแตก ได้นอนก็เที่ยงคืนนู่นอ่ะ )


         “ไม่เสร็จก็แปลก จากบางข้อเสือกสอนทุกหน้า ตกลงมึงไปเรียนกับกูไหม” ผมว่าอย่างติดตลกไม่ได้จริงจังอะไร เพราะยังไงช่วงเวลาเรียนคนที่ตั้งใจเรียนที่สุดก็เป็นไอ้ลมนี่แหละ ส่วนผมก็นั่งหลับบ้างนั่งฟังบ้างแล้วแต่อารมณ์


         ( ไม่ได้ทุกหน้าสักหน่อย แล้วในห้องกูก็เรียนด้วย เข้าใจไหมว่าบางข้อกูก็เข้าใจแต่ก็อยากให้มันแจ่มแจ้งไง )


         “อืม”


         ( ป่ะ เล่นเกมกัน )


         “เกมไร เลือกมา”


         ( อยากโดดร่มว่ะ )


         ผมไม่ได้ตอบกลับแต่ก็เลือกที่จะกดคลิกเข้าเล่นเกมก่อนที่จะรอชวนไอ้ลมให้เข้ามาเล่นด้วย


         ...


         “สี่ทุ่มแล้วนะลม” ผมหาวออกมาพลางเหลือบมองนาฬิกาตั้งโต๊ะที่บ่งบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาใกล้จะสี่ทุ่มครึ่งแล้ว นอนดึกบ่อย ๆ แล้วร่างกายมันเพลียฉิบหายเลย


         ( อ้าวเหรอ...แต่พี่มังกรยังไม่โทรมาเลยอ่ะ สงสัยยังไม่เลิกงานแน่เลย ) ไอ้ลมพูดออกมาน้ำเสียงเป็นห่วงเจือปน


         “มึงลองโทรแล้วหรือยัง”


         ( ยังอ่ะ เดี๋ยวจบตานี้จะลองโทรดู )


         “อืม...”


         ( เออ...แล้วมึงไม่โทรหาแฟนเหรอ ) ไอ้ลมถามออกมาทำให้อารมณ์ของผมที่กำลังใกล้จะหลับเข้าไปเต็มทีแล้วถึงกับชะงัก


         “...กูโทรไปแล้วไม่รับ” ผมพูดด้วยน้ำเสียงเนือย ๆ ไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรกับการที่ยิ้มไม่รับโทรศัพท์ของผมเลยสักนิด


         ( มึงโอเคเปล่า เบส )


         โอเคไหมเหรอ...มันบอกไม่ได้ว่าผมรู้สึกยังไง เรียกว่าไม่รู้สึกอะไรเลยน่าใช่กว่า


         “...” ผมเหม่อมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ของตัวเอง


         เชี่ยยยยยยย ไอ้ชนินโดนแล้วว่ะ!!!


         ผมสะดุ้งตกใจเมื่อจู่ ๆ เสียงของห้องตรงข้ามก็ดังขึ้นมาอีกรอบจนเผลอปล่อยเมาส์


         ( เสียงอะไรอ่ะไอ้เบส )


         ...


         “ไอ้ลม เดี๋ยวกูมา ถ้ามึงจะออกก็ออกไปเลยไม่ต้องรอกู”


         ผมพูดแค่นั้นก่อนจะลุกขึ้นยืนเดินไปเปิดประตูห้องตัวเองแล้วเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องตรงข้าม ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะประตูรัว ๆ กอดจะยกขึ้นมากอดอกตัวเองแล้วกระดิกเท้าตัวเองระบายความร้อนในหัว


         กูสุดจะทนแล้ว


         “ครับ?” มันเปิดประตูออกมาทำหน้าตาใสซื่อใส่


         “รู้จักไหมมารยาท เสียงมันดังรบกวนคนอื่นเขา” ผมเค้นเสียงออกมา


         “คนอื่นนี่ใคร...อ๋อ”


         มันครางในลำคอก่อนจะสอดส่ายสายตาสำรวจตัวผมตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะเลื่อนมาสบตากัน “ต้องนับว่าเป็นเพื่อนบ้านด้วยเหรอ”


         “ชั้นนี้ไม่ได้มีแค่มึงคนเดียว” ผมตาลุกวาวไปกับคำพูดของมัน


         “มีใครบ้าง”


         “มี?


         ผมยกมือข้างหนึ่งขึ้นมากางให้มันดูก่อนจะเริ่มนับ “กู กู กู กู และกู...”


         “...กูรำคาญ มึงเข้าใจไหม”


         “แล้วทำอะไรอยู่” มันไม่ตอบคำถามผมแต่กลับถามกลับมาเหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไร จนผมแทบจะใกล้เดือดเต็มที


         “กูจะทำอะไรอยู่มันก็เรื่องของกู แต่ตอนนี้คือกูต้องการให้มึงลดเสียงลง มึงเข้าใจกูไหม!” ผมพูดเสียงดังตอบกลับจนมันเลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้น


         “เสียงอย่างกับหมาหอน คนชั้นอื่นเขาไม่แจ้งเทศบาลมาจับมึงก็ดีแค่ไหนแล้ว”


         “ไม่แจ้งน่ะดีแล้ว เดี๋ยวก็โดนจับไปด้วยหรอก”


         “กู?


         “ก็...ปากปีจอไม่ใช่เหรอ” มันยักไหล่ด้วยท่าทางที่กวนส้นตีนสุดขีด!


         “ไอ้เหี้ย นี่มึงจะแถไปไหนไอ้สัด!


         “ชู่...” มันยกนิ้วชี้ขึ้นมาแตะเข้าที่ริมฝีปากของตัวเอง “...อย่าเสียงดัง”


         ผมพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์เมื่อนึกขึ้นได้ว่ากำลังอยู่ในหอพักและเสียงน่าจะดังเกินจนลงไปชั้นล่างแน่ ๆ ก่อนที่ไอ้ชนินจะยกยิ้มมุมปากพอใจกับการกระทำของผม


         “แต่...ถ้าไม่อยากให้เสียงดัง” มันเอามือล้วงกระเป๋าพูดด้วยท่าทีสบาย ๆ


         “อะไร”


         “เข้ามากินด้วยกันสิ” มันพยักเพยิดหน้าเข้าไปในห้องของมันที่ผมเพิ่งจะแอบสำรวจไปว่ายังมีเพื่อนของมันนั่งอยู่กันเต็ม แถมยังไม่มีใครสงสัยด้วยว่าไอ้ชนินคุยกับใครเพราะน่าจะเมากันได้ที่แล้ว


         “...นี่มึงกวนตีนกูอยู่ใช่ไหม” ผมเชิดหน้าขึ้นพร้อมหาเรื่อง


         “งั้นก็ใส่หูฟังสิ”


         “กูใส่แล้วไหมถึงได้เดินออกมาด่ามึงเพราะมันดังกว่าไง!


         “หมวกกันน็อก?


         “หมวกกันน็อกพ่อมึงสิกั้นเสียงได้”


         “ถ้าใจบอกว่ากั้นได้ มันก็ต้องได้นั่นแหละ”


         “มึงจะเอายังไงไอ้ชนิน?” ผมคว้าเข้าที่คอเสื้อของมันแทบจะทันที


         “อืม...”


         มันครางในลำคอ สอดส่ายสายตาไปมาเหมือนคนกำลังคิด ก่อนจะแย้มยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างกับคนเพิ่งนึกอะไรออก


         “เรื่องเสียงคงลดให้ไม่ได้ แต่...” มันจับมือของผมแล้วบิดออกเบา ๆ เพื่อให้ผมปล่อยคอเสื้อมันเป็นอิสระ


         “มีออฟชั่นให้นะ”


         “เหี้ยไร”


         ผมขมวดคิ้ว ใจเริ่มมีไฟประทุจนร่างกายอยากประทะเต็มแก่อยู่แล้ว แต่มันก็ยังยกนิ้วชี้ขึ้นมาโชว์ตรงหน้าผมเป็นเชิงว่าให้รออยู่ตรงนี้ ก่อนที่มันจะปิดประตูห้องกลับไป ผมเลยได้แต่ยืนกลอกตามองบน เท้าสะเอวเดินไปเดินมา อึดอัดจะตายห่า ความอยากต่อยคนนี่ผมสามารถไปลงกับใครได้บ้างวะ!


         แต่รอไม่นานมันก็เปิดประตูออกมา แต่จังหวะที่ผมกำลังจะหันไปมองมันก็ยัดอะไรสักอย่างแน่น ๆ ลงเข้าที่หัวผม อีหูปิดทั้งสองข้างที่กำลังแนบกับหูของผมก็นุ่มนิ่มแปลก ๆ...เหี้ยไรเนี่ย?!


         “...เหมาะดี” มันว่าแล้วแย้มยิ้มออกมา


         “แต่เสียดายมีแต่หูกระต่าย ไม่มีหูหมา”


         “...”


         “เลยอดเป็นหมาเต็มตัวเลย”


         ผมยกมือขึ้นคว้าออกมาดู เป็นที่ปิดหูกันหนาวสีชมพูขนนุ่ม มีหูกระต่ายอยู่ตรงด้านบนทำให้เพิ่มความน่ารักเข้าไปอีก!


         “ราตรีสวัสดิ์ หมาขี้แพ้ ไม่ใช่สิ...” มันว่าออกมาในขณะที่กำลังเอื้อมมือปิดประตูของตัวเองทั้งรอยยิ้ม


        “...ราตรีสวัสดิ์ กระต่ายขี้แพ้”


        ปัง!


         “ไอ้ชนิน! มึงเปิดประตูออกมา ไอ้สัด!

         

TBC

#ก่อสร้างดีที่สุด

ไม่มีใครเป็นหมาจริงจริ๊งงงง



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.13K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,481 ความคิดเห็น

  1. #10475 nnongpla (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 13:18
    เบสไฟลุกหัวทุกวันเลยอะ555555
    #10,475
    0
  2. #10347 Wiwha (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 20:41
    นี่ก็ชอบยั่วโมโหเค้าจังงง ฮ่าๆๆ
    #10,347
    0
  3. #10326 Kimmiec (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 22:43
    เอาจิงงง เริ่มม่แน่ใจ ใครนายเอกพระเอก
    #10,326
    0
  4. #10306 bow26042002 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 15:45
    โถพ่อฉัน หมดลุคคุณพ่อเลย เดือดทุกวัน5555555
    #10,306
    0
  5. #10239 NACHI1743 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 10:48
    ร้ายยยยยยยยยยยยยยย
    #10,239
    0
  6. #10171 Earn0624 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 21:53
    รักว่ะ ชนินเก่งจัด
    #10,171
    0
  7. #10127 Harry6112 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:15
    ถถถถถถถ ลูกเบส555
    #10,127
    0
  8. #10100 Xakas (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:10
    โธ่เบส5555555
    #10,100
    0
  9. #10088 JKCGV (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 09:49

    อ่านวน 3 4 รอบ ดิฉันก็ยังอยู่เรือ #ชนินเบส มันบั่บบบอ๋อยยย

    #10,088
    0
  10. #10067 Saengnin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 23:00
    เบสจะทันทุกเล่ห์พี่มังกรแต่ไม่ทันเล่ห์ของชนินไม่ด้ายยยยยย
    #10,067
    0
  11. #10039 Biekps99 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 21:51
    55555 เริ่มสงสารเบสละ
    #10,039
    0
  12. #10017 packky005300 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 15:52
    แสบบบบ5555ขนาดเบสยังพ่าย!!
    #10,017
    0
  13. #9888 Spices_smile (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 23:59
    ทำไมเบสดูนุ่มนิ่มขึ้นทุกตอนเลยวะทั่น5555555
    #9,888
    0
  14. #9764 MarkBam1n1a (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 16:21
    โว้ยยยยยยย น่ารักอะ 5555555555555
    #9,764
    0
  15. #9726 MayYL (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 23:33
    น่ารักกกกกกกก
    #9,726
    0
  16. #9680 jjtk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 15:48
    น่ารักแงงงง
    #9,680
    0
  17. #9650 reluz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 23:44
    ชนินกับหูกระต่ายเหรอ... ชนิน! ไปเอามาจากไหน!! 55555555555
    #9,650
    0
  18. #9642 CR33 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 21:41
    เอนดู555555555
    #9,642
    0
  19. #9629 SUNelf213 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 13:26
    เรื่องเสียงดังนี่น่าโมโหจริงๆนะ เป็นนี่ก็เคือง แต่.. ไปเอาหูกระต่ายมาจากไหน! ชนิ๊น!!
    #9,629
    0
  20. #9606 Diamondgirl (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 18:56
    55555555555
    #9,606
    0
  21. #9570 Jibangrin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 21:47
    น่ารัก55555555555555555555555
    #9,570
    0
  22. #9477 Sunflower.W (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 08:08
    ทำไมชนินถึงมีของออฟชั่นๆคิ้วท์ๆแบบนี้ อธิบายก่อนนน
    #9,477
    0
  23. #9412 ขนมเค้กแสนหวาน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 10:39
    5555555555555
    #9,412
    0
  24. #9303 fern101fern (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 10:17
    กระต่ายขี้โวยวายแล้วแหละชนิน
    #9,303
    0
  25. #9121 maybee23 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 04:38
    ชนินชอบกวนเบสก่อน ส่วนเบสก็หัวร้อนง่าย5555555
    #9,121
    0