Freshy ! คุณกับผม เราเป็นคู่กัด #ก่อสร้างดีที่สุด (B2S)

ตอนที่ 5 : คู่กัดรอบที่สี่ : เรื่องบังเอิญที่อีกคนชอบอีกคนเกลียด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46,420
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,721 ครั้ง
    10 ม.ค. 62





คู่กัดรอบที่สี่
คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน





“ไอ้เบส”


“ว่า”


“กูขอถามไรอย่าง”


ไอ้กานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดโชว์รูปเซ็ตเครื่องสำอางอันล่าสุดที่อยู่ในเฟสบุคขึ้นให้ผมดู ซึ่งคนโพสลงก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากแฟนของผมเอง นี่พักช่วงเที่ยงกูต้องมานั่งฟังมึงพูดไร้สาระเหรอ


 “...แฟนมึงถ่ายเซ็ตเครื่องสำอางลงใหม่ ที่แม่งโคตรใหม่กว่าภาพที่ถ่ายลงครั้งที่แล้ว” ผมเหลือบสายตามองก่อนจะไม่สนใจ กดโทรศัพท์ของตัวเองต่อ


“แล้ว”


“มึงเพิ่งซื้อให้ใช่ไหม” มันถามเสียงเข้ม


“อืม เมื่อวันก่อนหลังกินหมูกระทะ...แล้วทำไม”


“ยังจะทำไมอีก!” มันตบโต๊ะเสียงดังลั่นเหมือนคนคับแค้นใจ จำได้ว่ายังไม่ทันทำอะไรให้มันนะ “ฝ้ายมีแฟนมึงเป็นเพื่อนในเฟสบุค พอเห็นรูปนี้แล้วเกิดอะไรขึ้นรู้ไหม?


“เกิดอะไร” ผมเงยหน้าถามอย่างหาเรื่อง


“กิเลสขึ้นไง! งอนกูอยู่เนี่ยเพราะอยากได้”


“ซื้อสิ”


“สิที่หน้าสิ แพงนะไอ้สัดสามสี่พัน...มึงซื้อได้ไงวะไอ้เบส”


“อืม กูก็ว่ามันแพง แต่กูไม่อยากทะเลาะกับยิ้ม” อย่างที่ผมพูดไป เพราะทะเลาะทีเสียงดังไปสามบ้านแปดบ้าน ยิ่งยิ้มไม่ค่อยยอมผมด้วย น่าเบื่อจริง ๆ


“เอางี้เลยเหรอ ทีกับเพื่อนนี่ด่าจัง กับแฟนนี่ตามใจจังเลอ” ไอ้กานใช้สายตาเหน็บผมเต็มที่ เอาที่มึงสบายใจเลย อย่าให้ถึงทีกูแล้วกัน


“เออ”


“งั้นวันนี้ไปซดเหล้ากันมะ” ไอ้กานโน้มหน้าเข้ามาหาผม ผมมองหน้ามันก่อนจะส่งเสียงหึในลำคอ


“กูไม่ว่าง มีนัดกับยิ้ม ดูหนัง”


“กูก็...” ไอ้ลมชี้เข้าที่ตัวเองบ้าง แต่ไอ้กานก็ยกมือห้ามได้ทัน


“ไม่ต้อง กูรู้ว่าพี่มังกรไม่ให้มึงไปหรอก หวงจะตายห่า” พอเห็นไอ้กานพูดแบบนี้ขึ้นมาไอ้ลมถึงกับยู่หน้า จริง ๆ ผมคิดว่าพี่มังกรก็ไม่ได้ห้ามอะไรหรอก ไม่ห้ามแล้วแถมจะตามมาด้วยอีกต่างหาก


“อีกละ! พอกูชวนก็เป็นงี้ตลอด ไปกับไอ้เจียก็ไม่มันส์” มันเหล่ตามองไปทางไอ้เจียที่ยังเหมือนเดิมตั้งแต่ปีหนึ่ง เงียบเหมือนเดิม


“อยากมันส์ก็ไปกับฝูงแร้งทึ้งของมึงสิ”


ฝูงแร้งทึ้งที่ผมว่าก็คือกลุ่มเพื่อนขี้เมาของมันที่มีอยู่ทุกคณะ ไม่รู้ว่ามันเอาเวลาไปผูกมิตรตอนไหน สงสัยคงช่วงดื่มเหล้านั่นแหละ เวลาเมามันไม่รู้หรอกว่าใครเพื่อนมันบ้าง กอดคอเขาไปทั่ว


“ไม่ เดี๋ยวไม่มีใครเก็บศพกูกลับห้อง...ไม่ไปละก็ได้ อะไรวะ เบื่อคนมีแฟน” มันว่าแล้วนั่งลงเบะปาก หน้างอน


ไลน์!


ผมที่กำลังมองไอ้กานด้วยสายตาตำหนิก็ต้องเลื่อนกลับมามองโทรศัพท์ของตัวเองที่มีคนรู้จักติดต่อเข้ามา แถมยังสำคัญต่อผมอีกด้วย


RAM : เบส คืนนี้ว่างไหม

IamdaBestz : ทำไมเหรอครับพี่แรม

RAM : พอดีวงที่จะเล่นคืนนี้แคนเซิลไปกะทันหัน พี่เลยอยากให้เบสมาแทน


ผมมีเรื่องที่ไม่เคยบอกพวกไอ้ลมเลยก็คือผมทำงานตอนกลางคืน ออกคล้าย ๆ รับจ๊อบเพราะบางคืนผมก็ไม่ได้ไป ที่ผมทำส่วนใหญ่ก็คือเล่นดนตรี ผมเป็นมือเบสของวงร้านของพี่แรม หรือไม่บางทีก็ถ้าพี่แรมไม่จ้างวงมา ผมก็จะไปดีดกีตาร์ร้องให้ เป็นแบบนี้ประจำ ซึ่งมันได้เงินดีและผมก็ชอบมาก อีกอย่างพี่แรมก็ดูแลผมดีเหมือนพี่ชาย เอาง่าย ๆ คือพี่แรมเลี้ยงข้าวผม แค่นั้นแหละ


RAM : พอจะได้ไหม

RAM : พี่ให้ค่าจ้างสองเท่าเลย


เอาไงดีวะ ผมไม่อยากปฏิเสธพี่แรมเท่าไหร่ เพราะเขาเป็นผู้ใหญ่ที่ผมเคารพแถมผมก็เคยปฏิเสธไปสองรอบแล้วเพราะมีนัดกับยิ้ม แถมวันนี้ก็ยังตรงวันเดียวกันอีก


ผมถอนหายใจเหนื่อย


IamdaBestz : ได้ครับ ไม่มีปัญหา

RAM : ขอบใจมากนะ


คงต้องไปทะเลาะกับยิ้มอีกแล้วใช่ไหม




...


“...ยิ้มอย่าไม่มีเหตุผลแบบนี้สิ เบสบอกไปแล้วนะว่ามันจำเป็นจริง ๆ แล้วเบสก็ปฏิเสธไม่ได้” ผมพยายามอธิบายให้ยิ้มฟังในขณะที่ตัวเองก็เก็บของใส่กระเป๋า รวมไปถึงกีตาร์ของตัวเองไปด้วยเพราะใกล้จะถึงเวลาทำงานแล้ว


( แต่เบสนัดกับยิ้มไว้ก่อนแล้วนะว่าวันนี้จะไปดูหนังกันอ่ะ )


“รู้ แต่ถ้าเบสปฏิเสธพี่แรมไป เบสจะเสียเครดิตนะ แล้วเบสก็จะไม่ได้งานจากพี่แรมอีก”


( ก็แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวอ่ะ มันจะเป็นอะไรไป )


ครั้งนี้ครั้งเดียวเหรอ นี่ยิ้มจำไม่ได้หรือว่าผมเคยโดดงานถึงสองครั้งเพื่อที่จะพาไปเที่ยวน่ะ


“ไม่ใช่แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะยิ้ม ลืมไปแล้วเหรอ? เบสปฏิเสธไปสองรอบแล้วเพื่อที่จะได้พายิ้มไปเที่ยวแทนที่จะไปทำงาน”


( แล้วยิ้มผิดหรือไงที่อยากจะดูหนังกับเบสอ่ะ ) พอได้ยินแบบนี้แล้วผมถึงกับถอนหายใจเหนื่อย


“ไม่ผิด แต่เราค่อยไปดูกันวันอื่นได้ไหม ไม่ต้องเจาะจงไปดูวันที่หนังเข้าโรงวันแรกก็ได้ พรุ่งนี้ก็ได้ เบสว่างแน่นอน”


( ... )


“ยิ้ม?” ผมหยิบกระเป๋ากีตาร์ขึ้นสะพาย ในขณะที่เรียกชื่อยิ้มเพราะเห็นว่าเงียบไป


( ...งานร้องเพลงที่ร้านเหล้ามันดีตรงไหนอ่ะเบส นอกจากไปร้องให้ขี้เหล้าฟัง กับทำหน้าทำตาอ่อยคนอื่นไปทั่วอ่ะ )


“ยิ้ม!” ผมเผลอตะคอกยิ้มดังลั่นเมื่ออีกฝ่ายพูดไม่เข้าหูจริง ๆ


( ... )


ผมและยิ้มต่างเงียบกันไป ซึ่งที่ผมเงียบก็เพราะพยายามสงบสติอารมณ์ตัวเองเอาไว้ให้ไม่เผลอพูดทำร้ายจิตใจไป


“ระวังคำพูดหน่อย ยิ้มกำลังดูถูกเบสอยู่นะ”


( ...ถ้าอยากจะไปมากนักก็ไปเลย! ไม่ดงไม่ดูมันแล้ว แค่นี้แหละ! )


ยิ้มตัดสายผมไปแล้ว ผมได้แต่มองหน้าจอโทรศัพท์ที่ขึ้นชื่อของยิ้มอยู่ มันคงไม่ใช่เวลาที่ผมต้องโทรกลับไปอีกเพราะสุดท้ายยังไงก็ต้องตัดสายผมทิ้งไปอยู่ดี


ช่างเถอะ ไปทำงานก่อน


...


ผมกลับเข้ามาที่ห้องก็เกือบประมาณตีสอง เพราะปกติเวลาที่ผมไปเล่นที่ร้านพี่แรมถ้าเลิกเร็วสุดก็เที่ยงคืน ช้าสุดก็ตีสอง และถ้าพี่แรมงานไม่ยุ่งเขาก็จะเลี้ยงข้าวผม แต่วันนี้ไม่ได้โชคดีขนาดนั้นเลยต้องกลับมากินข้าวที่ห้องของตัวเอง


ผมวางกระเป๋ากีตาร์พิงเข้ากับผนังกำแพงที่ติดกับเตียงของตัวเอง ก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็นหาของกิน ส่วนยิ้มผมไม่ได้คิดจะโทรไปอยู่แล้ว เพราะตอนนี้มันก็ดึก นอกจากจะทำให้เรื่องแย่กว่าเดิมแล้วยังไม่ใช่เวลาที่ควรด้วย


เดี๋ยวค่อยไปหาวิธี้ง้อเอาละกัน


แต่ดูเหมือนว่าข้าวที่จะกินได้ตอนนี้ก็มีแต่ข้าวเซเว่นที่เคยซื้อมาแช่เอาไว้ กินอันนี้ก็ได้วะ


ผมหยิบมันออกมาจากตู้เย็น ก่อนจะเดินไปเปิดประตูห้องของตัวเองเพื่อเดินไปหยุดยืนอยู่ห้องตรงข้าม แล้วยกมือเคาะประตูห้อง


“พี่นาย ตื่นอยู่ไหม” ผมยืนนิ่ง ไม่รู้ว่าไอ้คนบ้าบอลอย่างพี่นายตอนนี้จะนอนดูบอลอยู่หรือเปล่า อันนี้ก็ต้องเสียงดวงเอา


แต่อย่างน้อยโชคก็ยังเข้าข้างผม เพราะผมได้ยินเสียงเหมือนคนกำลังลุกขึ้นมาเปิดประตู และก็ใช่ พี่นายเปิดประตูออกมาเผยสภาพคนใส่แต่เสื้อกล้ามสีขาวกับกางเกงบ็อกเซอร์สีเทา


“มีไรวะ” พี่นายถามหน้ายุ่ง ก่อนจะมองเลยลงมากล่องข้าวเซเว่นของผม


“ผมว่าจะมายืมไมโครเวฟพี่หน่อย”


“...นี่มึงจะกินข้าวตอนตีสองเหรอ ปกติไม่เห็นจะกินนี่” พี่นายเลิกคิ้วถามด้วยความแปลกใจ


“ผมหิว” ปกติกินที่ร้านพี่แรมมาก่อน แต่วันนี้ไม่ได้กิน ก็เลยหิวนิดหน่อย


“เออ ๆ เข้ามา”


“ขอบใจพี่” ผมพูดขอบใจพี่นาย ก่อนจะก้าวเท้าเดินเข้ามาในห้องแล้วเดินตรงดิ่งไปทางไมโครเวฟที่ตั้งอยู่ด้วยความคุ้นเคย เพราะมาใช้บริการบ่อย


“เออ ไอ้เบส มึงรู้ยัง” พี่นายเดินตามมายืนพิงผนังเพื่อคุยกับผม


“ยังพี่”

 

“ถามกูก่อนสิว่าเรื่องอะไร ไอ้นี่” ผมเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจมองพี่นายพลางใช้มือฉีกแกะกล่องข้าวแล้วเอาเข้าตู้ไมโครเวฟ


“กูจะย้ายออกละนะ”


“อ้าวเหรอ ไปไหนล่ะ”


“กลับบ้านว่ะ เดี๋ยวกูก็จบออกไปฝึกงานละไง เลยว่าจะไปอยู่บ้านเลย”


“เสียใจแย่”


“เพราะกูจะย้ายออก?


“อืม ถ้าพี่ย้ายออกแล้วผมจะขอยืมไมโครเวฟใครใช้ตอนตีสอง”


“ไอ้สัด ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมามึงเห็นกูสำคัญอยู่แค่นี้เหรอ”  พี่นายว่าอย่างหัวเสียแถมปลง ๆ คงจะเคยชินไปแล้วเหมือนกัน


             “...แต่สัญญายังไม่หมดไม่ใช่เหรอ” ผมถามขึ้นมา ก่อนที่สายตาจะเห็นกาน้ำร้อนที่กำลังต้มเอาไว้อยู่ และร้อนได้ที่...อืม ขอกินกาแฟสักแก้วด้วยละกัน


“กูให้หลานรหัสกูมาต่อ เห็นมันเลิกกับแฟนนานละ แต่ไม่มีห้องอยู่ ต้องไปอยู่หอเพื่อน”


“เหรอ เสียใจด้วยนะพี่” ผมหยิบแก้วขึ้นมาพร้อมกับซองกาแฟฉีกใส่แก้วแล้วกดน้ำร้อน


“มันเลิกกับแฟน มันไม่ได้ตาย ไอ้ห่า”


“ถ้ามันมา กูก็ฝากดูมันด้วยละกันนะ”


“ผมไม่ได้มีเวลาขนาดนั้น” ผมค่อย ๆ คนให้กาแฟละลายไปกับน้ำร้อน ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับพี่นาย


“แต่ถ้าเลี้ยงข้าวผม อาจจะคิดอีกทีก็ได้”


“ไอ้สัด กลับห้องไปเลย” พี่นายพูดขึ้นมาตรงกับจังหวะที่เสียงของไมโครเวฟดังขึ้น พี่นายเปิดไมโครเวฟแล้วส่งข้าวกล่องยัดใส่มือผมเป็นเชิงไล่


“แล้วดูมัน ยังมีหน้ามาตลกแดกกาแฟกูอีก ขอให้มึงตาค้างถึงเช้า!


“กาแฟอร่อยมากพี่” ผมว่าในขณะที่เดินออกมาจากห้องพี่นาย


“กินแล้วล้างมาคืนกูด้วยล่ะ!


แต่เดี๋ยวนะ หลานรหัส...


“พี่นาย แล้วหลานรหัสพี่นี่...” ผมหันหน้ากลับไป


ปัง!


“...เป็นใคร”


ผมคนกาแฟเล่นมองประตูห้องตรงข้ามห้องตัวเองที่ปิดลงอย่างไม่ไยดี...อืม เดี๋ยวค่อยถามก็ได้ว่าใคร




...

 

“...อา ปวดหัวจังเลย” ไอ้กานครางขึ้นมาในขณะที่กำลังเลื้อยลงโต๊ะ


“ตกลงคือเมื่อวานมึงก็ยังไปกินอยู่ดี?” ผมถามกลับไป มันเงยหน้าขึ้นมามองผมด้วยใบหน้าโทรม ๆ ก่อนจะพยายามฝืนลุกขึ้นมา ตอนนี้เป็นเวลาช่วงเกือบเวลาบ่ายสาม ไม่มีรับน้องแต่พวกผมก็ยังนัดกันมากินน้ำแข็งไสเพราะไม่มีอะไรทำ แต่มาแค่กับไอ้กานไอ้เจียเท่านั้น


“ก็...เพื่อนชวน”


“แต่มีไอ้เจียไปด้วยนะ อย่าเพิ่งด่า” ไอ้กานดักทางผมไว้ก่อน เพราะผมกำลังจะอ้าปากด่ามันอยู่พอดี


“แล้วเมื่อวานมึงไม่ได้ไปดูหนังกับเมียมึงเหรอวะ”


“มึงรู้ได้ไง” ผมถามกลับไป


“ก็เมียมึงเพ้อในเฟสอ่ะ ไม่รู้ลบไปแล้วยัง”


“...” ผมไม่ได้ตอบอะไร ปกติของผู้หญิงนั่นแหละ ผมไม่ว่าอะไรหรอก


“เอาจริงนะไอ้เบส” ไอ้กานว่าอย่างเปื่อย ๆ ไม่ไหวแล้วมึงจะฝืนพูดทำเหี้ยอะไร


“อะไร”


“เมียมึงนี่ยังไง ๆ อยู่นะ”


“หมายความว่าไง”


“ถึงกูจะไม่ได้เจ้าชู้ปลาไหลเรียกพ่ออย่างมึง...แต่กูก็ดูออกว่ะ ว่าเขาคิดยังไงกับมึง”


“แล้ว”


“...แล้ว?” ไอ้กานทำหน้างง ผมเลยเลิกคิ้วมองมัน เพื่อรอว่ามันจะตอบว่าอะไร


“คือมึงก็รู้แล้ว แต่ก็ยังคบเนี่ยนะ?


“ก็กูชอบ ไม่ชอบกูคงไม่คบ”


“เวร...ไอ้เบส กูไม่ได้ดูถูกนะ แต่มึงมีตัวเลือกที่ดีกว่านี้”


“พูดจบแล้วใช่ไหม กูจะได้กลับห้องไปพัก” ผมว่าแล้วลุกขึ้นยืน เพราะวันนี้ก็เหนื่อย ๆ อยู่ เลิกงานมาตีสองกว่าจะหลับก็ตีสามตีสี่เพราะต้องมาเคลียร์งานที่ค้างไว้


“เอ๊า...”


ผมไม่ได้รอให้ไอ้กานพูดอะไรอีก ก่อนจะขับรถหนีมันออกมา แต่ระหว่างทางก็นึกอยากจะซื้อข้าวเข้าไปเผื่อได้อุ่นกินที่ห้องพี่นายบ้าง เลยตัดสินใจจอดที่ร้านข้าวใกล้ ๆ หอ


ไอ้คนที่เดินอยู่อีกฝั่งถนนนั่นมันใครวะ


ผมหรี่ตามองผู้ชายใส่ชุดช็อปสีเลือดหมูที่กำลังเดินคุยกันอยู่ ซึ่งมันก็ไกลอยู่พอสมควร แต่ก็พอมองออกว่าอีกคนเป็นพี่นาย ส่วนอีกคน...แม่งมีป้ายเหี้ยอะไรก็ไม่รู้บัง


สงสัยคงเป็นหลานรหัสพี่นายที่จะย้ายมาอยู่


ผมนั่งมองอยู่นานว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่สุดท้ายก็เพิ่งคิดได้ว่ามันไม่ใช่เรื่องของตัวเอง เพราะยังไงเดี๋ยวก็ต้องเจอกันตอนย้ายเข้ามาอยู่ดี สนใจตอนนี้ทำไม


...


“ตัวน่ารักที่สุดเลย~” เสียงใสของยิ้มพูดขึ้นพลางกอดเข้าที่ช่วงเอวผมแล้วหน้าซุก


ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมจู่ ๆ อารมณ์วันนี้กับเมื่อวานถึงแตกต่างกันราวกับฟ้ากับเหว ไม่ใช่ว่าผมเป็นฝ่ายง้อ เพราะผมไม่คิดจะง้อแน่ ๆ แต่เป็นยิ้มเองต่างหากที่มาง้อผม เอาคำพูดสารพัดมาพูดจนผมใจอ่อนยอมลงให้ ก่อนจะพามากินเลี้ยงที่เซนทรัลตบท้ายด้วยมาดูหนังรอบดึกแทน


ซึ่งผมก็รู้อยู่แล้วแหละว่าจุดประสงค์ของยิ้มที่ยอมลงให้ก่อนก็เพราะเจ้าตัวอยากมาดูหนังต่างหาก แต่ผมก็ไม่ได้พูดอะไร ก็แค่เล่นตามนั้น


“จะดูอะไรไปซื้อตั๋วครับ” ผมว่าอย่างนั้นก่อนจะหยิบเงินในกระเป๋าของตัวเองแล้วส่งไปให้


“รับทราบ”


“อ้อ ตัว เค้าอยากกินป๊อบคอร์นอ่ะ” แต่ระหว่างที่กำลังวิ่งไป ยิ้มก็วิ่งกลับมาหาผม กินอีกแล้ว นี่ยัดแล้วเอาไปไว้ไหนวะ หลุมดำเหรอ


“เมื่อกี้เพิ่งกินไอศกรีมมา ยังจะกินอีกเหรอ” ผมว่าอย่างหน่าย ๆ


“น้า”


ผมถอนหายใจออกมารอบนึง ก่อนที่ยิ้มจะเริ่มทำหน้าบูดไม่พอใจที่ผมออกอาการแบบนี้มา ก่อนที่เธอจะเริ่มพูดเสียงดังขึ้น


“ถอนหายใจทำไมอ่ะ แค่อยากกินป๊อบคอร์นถึงกับถอนหายใจเลยเหรอ”


“เดี๋ยวไปซื้อให้” ผมพูดตัดบทก่อนจะเดินมาที่เคาน์เตอร์ที่ขายพวกป๊อบคอร์นกับเครื่องดื่ม เงยหน้ามองดูรายการสักพัก ก่อนที่จะมีพนักงานเข้ามาต้อนรับที่หน้าเคาน์เตอร์


“ป๊อบคอร์นรสเค็มกับเป๊บซี่หนึ่งแก้วครับ” ผมก้มหน้าหาเงินในกระเป๋าของตัวเอง


“น้ำเปล่าขวดนึงครับ”


เสียงทุ้มเอ่ยดังขึ้นมาข้าง ๆ ผม คงจะเป็นคนที่มาดูหนังรอบดึกด้วย แต่ผมก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนักเพราะเอาแต่นับเงินตัวเอง


“...มาดูหนังคนเดียวเหรอ” ผมหยุดชะงักมือของตัวเองเมื่อเสียงทุ้มที่ยืนอยู่ข้างกันพูดขึ้นมา ถ้าไม่ได้คิดไปเองบวกกับตรงหน้าเคาน์เตอร์มีแค่ผม ก็หมายความว่าอีกฝ่ายกำลังถามผมอยู่...


เดี๋ยวนะ เสียงคุ้นฉิบหาย...


“...นี่มึงตามกูมาใช่ไหม” ผมเผลอครางออกมาด้วยความอึ้ง


ไอ้เหี้ยเอ๊ย มึงเป็นเจ้ากรรมนายเวรกูเหรอ ไอ้ชนิน!


“ทำไมต้องตาม มันก็แค่...เรื่องบังเอิญ” มันเลิกคิ้วมองผม หน้าตายียวนได้ที่


“เรื่องบังเอิญเหี้ยอะไร กูไม่ชอบ”


“ไม่เชื่อก็ตามใจ” ไอ้ชนินยักไหล่ ก่อนจะยื่นมือไปรับเอาขวดน้ำพร้อมกับจ่ายเงิน เปิดฝาขวดออกแล้วยกขึ้นดื่มหนึ่งอึก


“...แต่ก็ดีนะ บังเอิญเจอกันบ่อยแบบนี้”


“อะไร” ผมขมวดคิ้วสบตากับมัน ส่วนมันกลับยกยิ้มบางทำสายตาซุกซน


“ก็...กำลังคิดถึงอยู่พอดีเลย


ผมแค่นหัวเราะใส่มัน คิดถึงกูหาอะไรล่ะสัด เสียเวลา “เอาเวลาคิดถึงกูไปคิดถึงเมียมึงเถอะ”


“ก็กำลังคิดถึงอยู่” มันมองหน้าผมตาแพรวพราย


“มึงนี่มันน่ารำคาญจริง ๆ”


มันเงียบไปแต่ก็ยังยิ้มอยู่ ผมได้ถอนหายใจแรงแล้วหันกลับไปรอป๊อบคอร์นต่อ


“...ตกลงมาดูหนังคนเดียวเหรอ”


“ยุ่งไร”


“ถ้าเหงา ไปดูด้วยกันได้นะ ว่างพอดี”


“ขอบใจ แต่กูไม่ว่าง ถ้าว่างนักก็ไปหาเวลาอย่างอื่นทำเถอะไอ้สัด” ผมว่าเสียงแข็งในขณะที่ยื่นมือไปจ่ายเงินค่าป๊อบคอร์นกับค่าเป๊บซี่ ก่อนจะหยิบของตัวเองแล้วเดินออกมาไม่สนใจมันอีก


ผมก้าวเท้าเดินมาหายิ้มที่กำลังยืนรอผมอยู่ คาดว่าคงซื้อตั๋วเสร็จเรียบร้อยดีแล้ว ก่อนที่ผมจะยื่นถังป๊อบคอร์นให้เธอ


“ตัวซื้อรสไรมาอ่ะ” ยิ้มว่าพลางหยิบเข้าปากกิน


“เค็ม”


“ทำไมตัวไม่ซื้อรสหวานมาอ่ะ เค้าชอบกินรสหวาน” ยิ้มว่าอย่างบูด ๆ


“รสไหนมันก็เหมือนกันนั่นแหละ” ผมตอบกลับอย่างอารมณ์เสีย ช่วงเวลานี้แม่งไม่ใช่เวลาต้องตามใจใครจริง ๆ


“อ้าว นั่นมันแฟนเนยนี่นา” แต่ยิ้มก็หันไปให้ความสนใจอีกทางหนึ่ง ที่อยู่ทางด้านหลังผม จนผมต้องหันไปมองบ้าง


ผมมองไอ้ชนินที่อยู่ไม่ไกล มันกำลังเดินไปนั่งอยู่แถวโซฟาเพื่อรอเข้าโรงหนัง แฟนผมนี่ก็จะตาดีไปไหน


“คนที่ตัวไปต่อยอยู่หน้าตึกครุศาสตร์เพราะคิดว่ามาจีบเค้าไง” ยิ้มพูดขึ้นมา คงไม่รู้ว่าผมกับมันรู้จักกันมาก่อนแล้วเลยอธิบายให้ฟัง


“อืม” ผมครางรับ สายตาทอดมองไอ้ชนิน


“แต่เห็นเลิกกับเนยไปแล้วนะ ไม่รู้ว่าเลิกนานแล้วหรือยัง”


เลิกกับเนย? ก็คือไอ้ชนินโสด? เป็นไปได้ว่ะ แต่เนยนี่ผู้หญิงเหรอวะ ไม่ใช่ว่ามันเคยมายุ่งกับไอ้ลมเหรอ


“ทำไม”


“ก็ตอนที่เค้าเข้าไปคุยด้วยตอนอยู่หน้าตึกอ่ะ พอถามว่ามารับเนยเหรอ ก็บอกว่าเปล่าอ่ะ เลิกกันแล้ว แค่มาหาเพื่อนเฉย ๆ”


“เหรอ” ผมครางตอบในลำคอ


“เค้าเข้าไปคุยด้วยแป๊บนึงนะ” ยิ้มว่าพลางเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มให้ผม


“ไม่ต้องหรอก” จะไปคุยกับมันให้ได้อะไรวะ


“แป๊บเดียว เค้าอยากคุย”


ยิ้มไม่ฟังผม ก่อนจะวิ่งไปหาไอ้ชนินที่นั่งอยู่ จนผมกลอกสายตาไปมาอย่างเซ็ง ๆ ยืนมองสองคนนั้นคุยเหมือนถูกคอกัน แต่ในจังหวะหนึ่งยิ้มก็ชี้มาทางผมที่กำลังยืนอยู่ทำให้ไอ้ชนินมองเลยตามมาจนเห็นผม...


สวย


ไอ้ชนินยืนยิ้มมุมปากมองผม ไม่ได้สนใจยิ้มที่กำลังพูดด้วยอยู่ข้าง ๆ


หึ เลิกกับแฟนมาเหรอ ได้


ผมยกมือข้างหนึ่งขึ้นมา ใช้นิ้วชี้ชี้เข้าที่ปากตัวเองเป็นเชิงบอกมันให้อ่านปากผมอย่างที่มันเคยทำบ้าง มันก็เลิกคิ้วมอง ก่อนที่ผม...


คนโดนทิ้ง

สมน้ำหน้าว่ะ


            สะใจจริง ๆ




TBC
#ก่อสร้างดีที่สุด
ยัง ยังไม่รู้ตัวอีก



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.721K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,478 ความคิดเห็น

  1. #10470 PPPPPPONDDDDD (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2563 / 01:05
    กูพร้อมบวกอีชะนีมาด
    #10,470
    0
  2. #10446 NY_pskpc (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2563 / 15:05
    อ่านถึงตรงนี้อยากรู้จังใครเมะใครเคะ มันมโนอิมเมจไม่ถูกอ่ะ

    ใครก็ด้ายยยตอบเราที~
    #10,446
    1
  3. #10434 yok__kk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 19:49
    เกิดมาไม่เคยอยากฟาดปากชะนีขนาดนี้มาก่อนเลยแม่
    #10,434
    0
  4. #10433 0943863121k (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 13:16
    เอาอีชะนีออกจากเบสที รำคาญ
    #10,433
    0
  5. #10417 Katcher (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 11:57
    ยัยยิ้มอยู่เพื่อเงินของน้องเบสเรอะ น้องเบสก็รู้แต่คบเพราะชอบบบบ เฮอะะะะ
    #10,417
    0
  6. #10398 lovehyper17 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 18:33
    หลานรหัสเป็นชนินแน่เลย
    #10,398
    0
  7. #10397 lovehyper17 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 18:22
    เบสชนิน
    #10,397
    0
  8. #10261 despasito (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 00:37
    ชนินต้องรุกหนักๆแล้วไม่งั้นโพสลับ
    #10,261
    0
  9. #10237 NACHI1743 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 10:07
    ร้ายยยยยยยยยยยยยยยยย
    #10,237
    0
  10. #10169 Earn0624 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 17:52
    เบสเบส ผญคนนี้งี่เง่าอะ เธอเหมาะสมกับคนที่ดีกว่านี้ คนๆนั้นก็คือ เราเอง
    #10,169
    0
  11. #10139 filmnaruepron (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 10:53
    ชนินต้องรุกนะลูก อย่าเปลี่ยนโพนัก แม่เหนื่อย~
    #10,139
    1
    • #10139-1 ploy0878997547(จากตอนที่ 5)
      30 มีนาคม 2563 / 15:51
      ตอนนี้หนูงงมากแม่ตอนแรกๆเบสคือผัวมาหลังเอาไงกลายเป็นหนูเบส🤷
      #10139-1
  12. #10079 psunrise (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 19:13
    กัปตันเริ่มเดินเรือแล้วค่ะ! ลูกเรือพร้อมพายเต็มกำลังมากตอนนี้
    #10,079
    0
  13. #10065 Saengnin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 22:45
    #ชนินเบส ลงเรือนี้ //กำไม้พาย
    #10,065
    0
  14. #10037 Biekps99 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 20:25
    ยิ้มจร้าไปยิ้มไกลๆได้ป่ะ
    #10,037
    0
  15. #10023 priyatida_tt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 15:21
    รำคานยิ้มโว้ยยยยยย
    #10,023
    0
  16. #10016 packky005300 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 15:21
    ชนินนี่ชักยังไงๆเนาะ555
    #10,016
    0
  17. #9928 wyfgalaxy90 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 13:43
    รำคาญยิ้ม
    #9,928
    0
  18. #9891 kaotrn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 00:17
    -แสบ
    #9,891
    0
  19. #9886 Spices_smile (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 23:44
    รำคาญยิ้ม กุจะโบก
    #9,886
    0
  20. #9874 Toy777 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 13:47
    แสบเนาะน้องเบส55555
    #9,874
    0
  21. #9854 not5247 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 21:23
    เอายิ้มไปเก็บทีขอร้อง
    #9,854
    0
  22. #9805 wannisapanta111 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 11:54
    พี่เบสฉานจะไปเปนเมียเค้าแร้วนึกถึงตอนเจ้นอุตตร้าแมน
    #9,805
    0
  23. #9648 reluz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 23:26
    ชนินนนน อิคนแผนสูงงงงงงงง
    #9,648
    0
  24. #9640 CR33 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 20:19
    ซักนิดอะไรแบบนี้ก็ขอให้ได้สวนเค้า55555

    เธอตั้งใจแล้วแหละชนินน
    #9,640
    0
  25. #9568 Jibangrin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 00:22
    ขำได้ปะ555555555
    #9,568
    0