Freshy ! คุณกับผม เราเป็นคู่กัด #ก่อสร้างดีที่สุด (B2S)

ตอนที่ 26 : คู่รักรอบที่สุดท้าย : คู่กัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,340
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,892 ครั้ง
    10 มี.ค. 62






คู่รักรอบที่สุดท้าย
คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน




วันปิดเทอมหลังจากสอบไฟนอลเสร็จวนกลับมาถึงแล้ว และการเที่ยวหลังจากปิดเทอมผมเองก็วางแผนเอาไว้เรียบร้อยแล้วเช่นกัน ก็อย่างที่ไอ้ชนินมันเคยชวนไปนั่นแหละ ทะเลไง หลังจากพูดกันวันนั้นมันก็แทบไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้อีก จนผมต้องเป็นฝ่ายถามมันย้ำ ๆ ว่ามันจะไปอยู่ไหม แต่ปรากฎว่าแม่งจองโรงแรมเอาไว้เรียบร้อยแล้วโดยที่ไม่บอกผมสักแอะ


เพราะงั้นวันนี้ผมก็ต้องเดินทางแล้วยังไงล่ะ


“...เดี๋ยวกลับจากทะเลผมค่อยกลับบ้านนะแม่” ผมหนีบเอาโทรศัพท์ไว้ข้างหูในขณะที่พูดกับแม่ตัวเองไปด้วยเก็บของใส่กระเป๋าไปด้วย


“ไปไม่กี่วัน น่าจะสองสามวัน...อืม เดี๋ยวผมกลับแล้วจะโทรหานะ”


ผมรีบวางสายแล้วหยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพายบ่า เดินไปปิดไฟ ดูอะไรในห้องให้เรียบร้อยก่อนจะเปิดประตูออกมาแล้วเดินตรงเข้าไปในห้องของไอ้ชนินที่มันเองก็ง่วนอยู่กับการเก็บของอยู่


“เก็บของใกล้เสร็จยังสัด”


“เสร็จแล้ว” มันพูดโพล่งขึ้นมา พร้อมกับวางกระเป๋าลงบนพื้น จากนั้นก็เดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตา แต่งแต้มอะไรของมันอีกเป็นพรืด จนผมอดไม่ได้ที่จะบ่น


“อีกหนึ่งชั่วโมงรถออก มึงยังชิวอยู่ได้”


“ก็ปกติ แต่ถ้านั่งเครื่องบินน่าจะสบายกว่าไม่ใช่เหรอ” มันเดินออกมาหยิบกระเป๋าของตัวเองขึ้นมาสะพายบ้าง


“กูไม่สะดวกทางการเงิน เก็บไว้ซื้ออย่างอื่นไหมล่ะ”


ไอ้เรื่องการจองรถไปทะเล ผมเป็นคนจองเอง โดยกะเอาไว้คือขึ้นรถช่วงเย็น พอไปถึงที่นู่นก็จะเช้าพอดี จะได้เดินทางมีรถอะไรสะดวกแถมยังประหยัดเงินด้วย แต่ไอ้ชนินก็ร้องจะเอาเครื่องบินอยู่ดีข้ออ้างก็คืออยากให้ผมนั่งสบาย ตีนสิ ช่วงไฮท์ซีซั่นค่าตั๋วเครื่องบินแถวนี้เป็นหมื่น ถูกสุดก็สามพัน


“บอกแล้วว่าเดี๋ยวจ่ายเอง”


“ไม่ต้องเลย กูให้มึงจ่ายมีหวังเสียเป็นหมื่น”


“เพื่อความสะดวก อะไรก็ได้ทั้งนั้น”


“ปากมาก ตกลงมึงจะไปไหม”


ผมพูดเสียงเข้ม มันเบะปากเล็กน้อยก่อนจะเดินนำผมลงไปจากหอ แต่ยังมิวายบ่นเสียงอ่อยมาแต่ไกลไม่เบาและดังพอที่จะให้ผมได้ยิน


“ไม่อ่อนโยนเลย”


กูเคยอ่อนโยนกับมึงหรือไงล่ะ ทำมาเป็นบ่น


...


ใช้เวลาเกือบสามสิบนาทีก็ขับมาถึงสถานีขนส่งในตัวเมือง วันนี้เราขับรถของใครของมันมาเพราะว่าติดกระเป๋าของตัวเอง และผมก็วางแผนเอาไว้แล้วว่าหลังจากที่กลับมาจากทะเลก็กะว่าจะขับกลับบ้านเลย ไอ้ชนินก็ไม่ได้คัดค้านเท่าไหร่ แต่ก็บ่นอิดออดอยู่เล็กน้อยว่าทำไมถึงรีบกลับบ้าน น่าจะอยู่ด้วยกันอีกหน่อย


“เอาของมาครบนะ” ไอ้ชนินหันมาถามผมในขณะที่กำลังเดินเข้าไปในสถานี


“กูว่ากูลืม” ผมยกกระเป๋าขึ้นมาควานหาของบางอย่าง และคาดว่าน่าจะลืมไว้ที่ห้องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


“ลืม?


“แปรงสีฟัน”


“เดี๋ยวซื้อที่นู่นก็ได้...ไม่งั้นก็ใช้ด้วยกัน โรแมนติกดี” ไอ้ชนินยิ้มหวาน ความคิดแต่ละอย่างของมันที่จัญไรจริง ๆ


“พ่อสิ”


ผมด่ามันเข้าให้ รีบสาวเท้าเดินนำไปนั่งรออยู่ด้านหน้ารถเพื่อรอขึ้น ไอ้ชนินเองก็เดินตามมาติด ๆ พร้อมกับนั่งลงอยู่ข้าง ๆ มันหันมองไปเรื่อยเหมือนคนไม่เคยมา


“นี่กูลืมหูฟังด้วยเหรอเนี่ย...” ผมบ่นออกมาเพราะเมื่อกี้เปิดกระเป๋าแล้วไม่เห็นหูฟังตัวโปรดของตัวเองที่ผมชอบเอาออกมาใช้เวลาเดินทางไปไหนไกล ๆ


“แฟน กินอะไรไหม”


ไอ้ชนินสะกิดเข้าที่ช่วงไหล่ผม มันพยักพเยิดหน้าไปทางร้านค้าที่เปิดอยู่ไม่ไกล ผมเหลือบตามองมันเล็กน้อย ช่วงนี้พออยู่ด้วยกันนาน ๆ บางทีมันก็จะเรียกแบบนี้แทนชื่อผม หรือบางทีก็สะกิดเอา ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกันว่ามันถึงไม่ยอมเรียกชื่อผมตรง ๆ สักที


“ของเบา ๆ พอ น้ำไม่ต้อง มีแจกบนรถ”


“...” ไอ้ชนินยิ้มจากนั้นมันก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงไปที่ร้าน ผมเองก็ไม่ได้สนใจอะไรนักถึงได้หันมานั่งมองที่รถเพื่อรอดูเขาประกาศว่าจะให้ขึ้นไปนั่งได้เมื่อไหร่


นั่งไปได้สักพักไอ้ชนินก็เดินกลับมานั่งลงอยู่ที่เก้าอี้ ผมเหลือบสายตามองมือของมันที่เหมือนจะไม่ได้ซื้ออะไรออกมาจากร้านค้าเลย


“มึงซื้ออะไรมา” ผมขมวดคิ้ว มึงกินอากาศต่างขนมหรือไง


“หูฟัง...ทนใช้ไปก่อนนะ” มันยัดหูฟังที่เพิ่งซื้อมาใส่กระเป๋าเสื้อให้


“อันนี้เรียกว่าของกินมึงเหรอ”


“เรียกว่าของเบส ซื้อให้เบสใช้”


ทีเรื่องที่ไม่ได้ขอนี่ชอบทำจังเลยไอ้สัด


“เขาเรียกขึ้นรถแล้ว”


ผมไม่ได้อยากบ่นอะไรมันมากนักเพราะมันพอดีกับที่ทางรถเรียกให้ขึ้นไปนั่ง เลยต้องยกกระเป๋าไปยื่นให้กับเจ้าหน้าที่เพื่อฝากเอาไว้ ก่อนจะเดินขึ้นไปบนรถ หาที่นั่งของตัวเองแล้วนั่งลง ไอ้ชนินเป็นฝ่ายนั่งติดกับกระจกรถ ส่วนผมกลัวว่าจะได้ลุกขึ้นไปฉี่บ่อย ๆ เลยขอเป็นคนนั่งอยู่ด้านนอกเอง


แล้วยิ่งแอร์ที่ทางรถเปิดมาขนาดนี้ผมคงได้น้ำหมดตัว ฉิบหาย กูนึกว่าอยู่ขั้วโลกเหนือ


“แอร์หนาวสัด กูไม่ชักตายบนรถเหรอ” ถึงขนาดที่ว่าห่มผ้าที่เขาแจกให้บนรถมาคลุมทั้งตัวแล้วแต่ก็ยังหนาวอยู่


“เอาเพิ่มไหม”


“มึงไม่ห่มหรือไง”


“ก็เย็นสบายดี” ไอ้ชนินดึงผ้าห่มของตัวเองขึ้นคลุมตัวผมอีกชั้นหนึ่ง มันยิ้มให้ผมเหมือนกำลังบอกว่าตัวเองไม่เป็นอะไร


“เอาเสื้อกันหนาวด้วยไหม”


“เสื้อกูอยู่ในกระเป๋า”


“ถ้ากอดได้ก็คงกอดไปแล้ว”


“ตีนสิ”


ผมกลอกตามองบนอย่างระอา พอยอมให้นิด ๆ หน่อย ๆ ไอ้ชนินเป็นต้องทำอย่างกับตัวเองได้ใจตลอดจนผมหมั่นไส้ โดยเฉพาะหาเรื่องกอดเรื่องจับมือนี่ชำนาญนัก


“ยุกยิกอะไรของมึง” แต่พอนั่งไปได้สักพัก ผมที่กำลังเคลิ้มหลับเป็นต้องลืมตาขึ้นถามคนข้าง ๆ ที่ยุกยิกอยู่ใต้ผ้าห่มผม


“ขอจับมือหน่อย คิดถึง” ไอ้ชนินกระซิบถามเพราะช่วงกลางคืนนี้คนบนรถส่วนใหญ่ก็พากันนอนเกือบหมดแล้ว ทางรถเองก็เหลือแสงไว้สลัว ๆ ให้ได้นอนกันสบาย ๆ ไปแล้วด้วย


“คิดถึงเหี้ยอะไร นั่งอยู่ด้วยกัน”


“น่า” มันเอามือยุกยิกเข้ามาในใต้ผ้าห่มอีกรอบ


ผมถอนหายใจออกมาเสียงหนัก ขยับมือตัวเองไปกอบกุมมือของมันเอาไว้ในใต้ผ้าห่ม ก่อนจะเอนตัวนอนหลับเหมือนเดิม


“พอใจมึงแล้วนะ ทีนี้ก็นอนได้แล้ว”


“ครับ” ไอ้ชนินส่งเสียงหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะเอนตัวนอนลงบ้างแล้วหลับไปทั้งที่มือของมันก็จับมือของผมเอาไว้อยู่อย่างนั้น


...


“...จะถึงแล้ว”


ผมสะดุ้งลืมตาขึ้นมาในขณะที่ไอ้ชนินโยกตัวผมเพื่อปลุกเบา ๆ พอลืมตามาได้ผมก็กวาดตามองภายในรถบัสที่คนนั่งอยู่น้อยลงไปทุกที นี่ผมหลับยาวไปกี่ชั่วโมงวะ อย่าบอกว่าเช้าแล้ว


“ขออนุญาตเก็บผ้าห่มนะคะ” เสียงของพนักงานบนรถเอ่ยขึ้นมา ทำให้ผมขยับตัวขึ้นนั่งปกติแล้วดึงผ้าห่มไปให้ ก่อนจะยกมือขึ้นปิดปากหาว ไอ้ชนินเองก็ยื่นมือไปเลื่อนผ้าม่านออก แสงจากดวงอาทิตย์สว่างจ้าจนผมแสบตาเล็กน้อย


“ผ้าเย็น”


“ขอบใจ” ผมรับมาจากมือไอ้ชนินแล้วเช็ดหน้าของตัวเองเบา ๆ


จากนั้นรถก็ขับมาจอดเทียบท่าสถานีที่เป็นจุดหมายปลายทางของผม ผมเดินลงมาจากรถแล้วเดินไปเอากระเป๋าของตัวเองออกมายืนรอไอ้ชนินที่ลงมาจากรถแบบรั้งท้าย


“เราต้องนั่งไปไหนต่อ” ไอ้ชนินถามขึ้นมาหลังจากที่เดินมาหาผมเรียบร้อยแล้ว


“แล้วมึงจองโรงแรมไว้ที่ไหน”


“ใกล้ ๆ ทะเล”


“...” ผมหยิบเอาโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมากดดูว่าไอ้ชนินจองโรงแรมไว้ตรงไหน ดูเหมือนว่าไม่ได้ไกลไปจากสถานีเท่าไหร่ แถมยังใกล้ทะเลด้วย เลือกได้ดีนี่หว่า


“นั่งแท็กซี่ไปแล้วกัน แต่ก่อนหน้านั้นกูขอแวะซื้อแปรงสีฟันก่อนแล้วกัน”


ผมหยิบกระเป๋าของตัวเองขึ้นมาสะพายแล้วเดินนำมันไป ไอ้ชนินเองก็เดินตามผมมาติด ๆ “รู้ทางแบบนี้แปลว่าเคยมา”


“กูไม่ได้มากับผู้หญิงก็แล้วกัน”


“ยังไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย ร้อนตัวจัง”


สัด กูแค่บอกเพราะไม่อยากให้มึงคิดไปไกลไหมล่ะไอ้ฉิบหาย


ผมไม่ได้พูดประโยคในใจออกไป นอกจากรีบก้าวเท้าเดินเร็ว ๆ แล้วให้มันวิ่งตามก็แค่นั้น


หลังจากที่ขึ้นรถแท็กซี่เพื่อต่อมาที่โรงแรมแล้ว พวกผมก็รีบเข้าไปเช็คอินที่โรงแรม ส่วนค่าจ่ายแท็กซี่ก็ไม่ได้แพงมากเท่าไหร่ อย่างน้อยก็ยังกดมิเตอร์ ถ้าไม่กดแล้วมาโกงล่ะก็ ผมบอกเลยว่าผมได้ออกข่าวหน้าหนึ่งแน่ ๆ


“เลือกห้องได้ดี” ผมพูดขึ้นมาในขณะที่เดินมาวางกระเป๋าลงบนเตียง ก่อนจะหันหน้าไปมองหน้าต่างที่พอมองลงไปแล้วจะเห็นทะเลพร้อมกับหาดทรายพอดี ราคาห้องประมาณนี้น่าจะแพงอยู่แต่ก่อนหน้าผมเองก็ขอดูค่าห้องแล้วก็แค่พันกว่าเอง แต่ก็ติดอยู่อย่างที่มันเป็นห้องเตียงเดี่ยวนอนด้วยกันนี่แหละ


“ได้มาตอนราคาอยู่ในช่วงโปรโมชั่นพอดี”


ไอ้ชนินล้มตัวลงนอนบนเตียง ผมไม่รู้ว่าเมื่อคืนมันได้นอนหรือเปล่า เพราะหน้าตามันก็หน้าแป๊ะยิ้มเหมือนเดิมไม่ได้อิดโรยอะไร


“อืม”


“จะนอนก่อนไหม หรือจะไปหาไรกินก่อน”


“มึงหิวไหมล่ะ” ผมเท้าสะเอวข้างหนึ่งยืนถามมันอยู่ตรงหน้า ไอ้ชนินเท้าหน้ามาคุยกับผม


“หิว”


“ก็ไปหาของกิน”


“แต่ได้ยินมาแว่ว ๆ จากคนที่เดินผ่านเมื่อกี้ว่าวันนี้มีถนนคนเดินนะ”


“มึงจะไปเหรอ”


“ไปไหมล่ะ”


“กูยังไงก็ได้”


“งั้นไป”


“งั้นกูนอน” ผมพูดเสร็จก็ล้มตัวลงนอนบนเตียง ดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มตัวเองเสร็จสรรพ เพราะยังไงวันนี้ก็คงไม่ได้ออกไปเพราะเพิ่งจะลงจากรถ ถึงจะนอนไปแล้ว แต่การที่เอาแต่อยู่บนรถเกือบสิบสองชั่วโมงมันก็มีเมื่อยกันบ้าง


“ตั้งนาฬิกาปลุกไว้นะ”


เสียงของไอ้ชนินดังอยู่ทางข้างหลัง เสียงเหมือนคนวางโทรศัพท์ไว้ข้างเตียงเองก็ดังขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่แขนของมันจะรวบเข้าที่ช่วงเอวของผม...


“มึงเอาอีกแล้วเหรอ” ผมยกคอเอี้ยวหน้าหันไปถามมัน


“กอดกันอุ่นจะตาย”


ไอ้ชนินซบหน้าเข้าที่ช่วงหลังของผม ผมเพิ่งจับสังเกตได้อีกอย่างว่าเวลาที่มันมานอนกับผม มันชอบกอดแล้วชอบเอาหน้าซบเข้าที่หลังผมประจำเหมือนคนเวลากอดหมอนข้างนอนอะไรแบบนั้น


“แล้วมึงจะหัวเราะทำเหี้ยอะไรข้างหูกู” มันคันนะไอ้สัด


“คนมีความสุขต้องให้ร้องไห้เหรอ”


“ปากดี”


“นอนสิ ถ้าไม่นอนจะทำอย่างอื่นนะ”


“กลัวตายล่ะสัด เดี๋ยวได้มีคนร้องไห้แทนกูน่ะสิไม่ว่า”


ไอ้ชนินหัวเราะติดตลกจนผมเผลอหัวเราะตาม ก่อนที่ผมจะเป็นฝ่ายหลับไปก่อนโดยที่ไม่รู้ว่าไอ้ชนินมันจะหลับไปตอนไหน


...


ผมงัวเงียลืมตาขึ้นมาภายในห้องของโรงแรมที่มีแสงไฟส่องสว่างออกมาจากทางหน้าต่างโดยมีผ้าม่านกั้นไว้เพราะก่อนหน้านั้นผมเป็นคนดึงผ้าม่านลงเลยทำให้แสงจากข้างนอกไม่ได้เข้ามาเท่าไหร่


“กี่โมงแล้ว...” ผมพูดกับตัวเองเบา ๆ ลุกขึ้นนั่งก่อนจะหันหน้าไปมองไอ้ชนินที่นอนหันไปอีกทาง มันยังไม่ตื่น เพราะงั้นผมเลยลุกเดินมาดูเวลาในโทรศัพท์ที่ตอนนี้เกือบจะห้าโมงแล้ว หลับเป็นตายฉิบหาย


ไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยมาปลุกไอ้ชนินน่าจะดีที่สุด


พอคิดได้แบบนั้นผมก็เดินไปหยิบผ้าขนหนูก่อนจะเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ ทำตัวเองให้สะอาดที่สุดก่อนจะเดินออกมา


“ชนิน ตื่นได้แล้ว” ผมพูดเสียงดังในขณะที่ใส่เสื้ออยู่


ผมยืนดูมันอยู่สักพักว่ามันจะตื่นขึ้นมาไหม จากที่มันนอนนิ่ง ๆ อยู่ มือข้างหนึ่งของมันก็ควานหาคว้าเอาโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมากดดูเวลาจากหัวเตียง


“อืม...ห้าโมงแล้วเหรอ” เสียงไอ้ชนินเปล่งออกมาด้วยความแหบแห้ง โชคยังดีที่มันเป็นคนตื่นง่าย ผมเลยไม่ต้องเสียเวลาปลุกหลายรอบ นอกจากซะว่ามันจะกวนตีนผมหลังจากตื่นนอนแล้วนะ อันนั้นจะยันไข่ให้


“เออ ลุกไปอาบน้ำได้แล้ว”


“ครับท่านประธาน...” เสียงไอ้ชนินขาดห้วงไปเหมือนคนหลับต่อ


ไอ้นี่...


“นี่มึงหลับต่อเหรอ ชนิน...”


“...”


“ถ้าไม่ลุกกูจะถีบมึงแล้วนะ” ผมเดินอ้อมไปยืนอยู่ข้างเตียง กะว่าถ้ารออีกห้านาทีแล้วมันไม่ลุกผมจะเป็นคนถีบมันตกเตียงเอง


จุ๊บ!


แต่ไอ้ชนินก็ลุกพรวดขึ้นมาดึงตัวผมไปจูบเข้าที่ปากแรง ๆ หนึ่งทีแล้วลุกเดินไปหยิบเอาผ้าขนหนูเดินเข้าไปในห้องน้ำหน้าตาเฉย ไอ้สัด หลอกจูบกูอีกแล้ว


“ชนิน ตลาดที่มึงว่ามันตั้งอยู่ไหน”


หลังจากที่มันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ผมก็เอ่ยถามมัน ไอ้ชนินหยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดดูอะไรสักอย่างถึงได้ค่อยตอบกลับมา


“เดี๋ยวนะ...มันตั้งอยู่ใกล้ ๆ โรงแรม”


“อืม งั้นก็เดินไป”


ผมพยักหน้ารับ เดินออกมาข้างนอกห้องปล่อยให้ไอ้ชนินมันเป็นคนปิดห้องแทนเพราะมันออกมาเป็นคนสุดท้าย จากนั้นเราถึงออกมาจากตัวโรงแรม เดินไปตามทางถนนที่มีคนกำลังเดินไปมาพลุกพล่าน ยิ่งใกล้ถนนคนเดินมากเท่าไหร่คนก็ยิ่งเยอะ


“บรรยากาศดีนะ คิดว่างั้นไหม” ไอ้ชนินเอ่ยถามขึ้นมาในขณะที่เราสองคนกำลังเดินอยู่ในถนนคนเดิน


“เออ ลมเย็นดี”


เป็นอย่างที่ไอ้ชนินว่าเพราะถนนคนเดินมันใกล้กับทะเล เลยมีลมเย็น ๆ จากฝั่งทะเลลอยมาพอให้บรรยากาศมันน่าเดินสักหน่อย ยิ่งคนเยอะ ๆ แบบนี้มันก็ยิ่งช่วยอยู่พอสมควร


ถนนคนเดินที่นี่ก็ไม่ได้ต่างอะไรกับแถวมหาลัยกับแถวบ้านผมหรอก แค่มันต่างจังหวัดเฉย ๆ แต่ก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่ากูมาเที่ยวอะไรไกลตัวบ้านตัวเองขนาดนี้


“กินน้ำไหม น่าอร่อย”


ผมหันไปมองหน้าไอ้ชนินที่มันยืนยิ้มอยู่หน้าร้านน้ำ ความอยากกินอยากลองของมันแสดงออกมาให้เห็นอยู่พอสมควร แต่มันเป็นคนที่ชอบถามความเห็นผมก่อนที่จะซื้ออยู่เสมอ ให้อารมณ์ประมาณว่าผมต้องได้กินด้วย ไม่งั้นมันไม่กิน


“ซื้อสิ”


“ไม่กินเหรอ”


“กินกับมึงนั่นแหละ”


ไอ้ชนินยิ้มน้อย ก่อนจะหันกลับไปซื้อน้ำมาแก้วหนึ่ง มันยื่นมาให้ผมดูดเป็นคนแรก เลยดูดให้มันไปอึกหนึ่ง รสชาติปะแล่มใช้ได้แต่ไอ้ชนินมันคงชอบของมันแบบนี้นั่นแหละ ผมไม่ว่าหรอก


“ดูอะไร” แต่พอเดินไปได้สักพักไอ้ชนินก็หยุดอยู่กับที่อีก ผมเลยต้องหันไปถามมันอีกรอบ แต่คราวนี้ตาแม่งเป็นประกายหนักกว่าเก่าอีก เพราะตรงหน้าของมันเป็นต่างหูสีเงินสไตล์ของผู้ชายที่ผมเองก็ชอบซื้อ


“ต่างหู”


“จะซื้ออีกเหรอ...เออ กูจะถามอยู่เหมือนกันว่าทำไมมึงใส่แค่ข้างเดียววะ จิวหูมึงเนี่ย” ผมว่าพลางมองไปทางต่างหูรูปกางเขนสีดำอันเล็ก ๆ ของมันที่มันชอบใส่อยู่เป็นประจำ แล้วแค่ข้างเดียวด้วย ไม่รู้แม่งเท่ตรงไหน


“อีกข้างมันตันไปนานแล้ว...”


“กูก็นึกว่าเป็นเทรนด์ ไม่ไปเจาะซ้ำล่ะ”


“ตันเหมือนเดิม...เท่ไหม” มันหยิบเอาจิวหูรูปแม่กุญแจเล็ก ๆ ขึ้นโชว์ผม ไอ้ห่ารสนิยมแต่ละอย่าง


“ไม่ อันนี้ดีกว่า”


ผมหยิบเอาจิวหูแบบห่วงสีดำขึ้นมาให้มันดู มันรับไปแล้วยื่นให้เจ้าของร้านทันทีพร้อมกับควักเงินออกมาแบบไม่รีรออะไรทั้งนั้น


“เอาอันนี้ครับ”


หลังจากจ่ายเงินเสร็จมันก็ถอดไอ้ที่มันใส่เอาไว้อยู่ออกมาแล้วเอาอันที่เพิ่งซื้อมาใส่เข้าไปแทน แต่ก็ใส่ได้แค่ข้างเดียวเพราะอีกข้างมันตันอย่างที่มันพูด


“แล้วมึงก็ใส่แค่ข้างเดียวอะนะ”


“อืม ส่วนอีกข้างก็...” ไอ้ชนินยื่นมือมาจับเข้าที่หูผมข้างหนึ่งจนผมสะดุ้งเอียงหัวหนีมัน แล้วจับมือมันเอาไว้


“ทำอะไร”


“ถอดออกหน่อย”


ถอด?


“มึงจะให้กูใส่...ลงทุนนะ” ผมหัวเราะออกมาเบา ๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยอมถอดต่างหูของตัวเองออกมาข้างหนึ่งแล้วหยิบอีกข้างของมันมาเปลี่ยนใส่ ขัด ๆ หน่อยเพราะมันเพิ่งซื้อมา


“เหมาะเลย”


“เขาจะหาว่ากูบ้าน่ะสิ ใส่ต่างหูคนละอย่าง”


“ไม่บ้าหรอก”


ไอ้ชนินยิ้มรับ ยกมือขึ้นคลึงหูของผมเบา ๆ จากนั้นมันก็เอ่ยเสียงกระซิบ สบตากับผมด้วยแววตาที่อ่อนโยน “อย่างน้อยก็คู่กัน”


“เออ”


พอเห็นมันยิ้มแบบนั้นแล้ว...เอาเหอะ ให้มันสักวันแล้วกัน


...


ผมกับไอ้ชนินกลับมาจากถนนคนเดินเกือบสี่ทุ่มกว่า เรานั่งกินคุยกันอยู่ภายในห้องสักพักก็พากันเข้านอนเพราะไม่ได้คิดจะออกไปเที่ยวกลางคืนที่ไหนอีก มันเป็นที่ต่างถิ่นแล้วเรากันแค่สองคนผมเลยไม่อยากเสี่ยงเท่าไหร่ และพอตื่นเช้าขึ้นมาเกือบหกโมงหลังจากที่ลงมากินข้าวที่โรงแรมแล้ว...


“เราไปทะเลกันเลยไหม”


ผมเงยหน้าจากถ้วยข้าวต้มของตัวเองเพื่อมองไอ้ชนินที่มันกำลังทำตายิ้มแพรวพราวในเวลาเจ็ดโมงเช้า


“เล่นน้ำเวลานี้เนี่ยนะ?” ผมถามออกไป ถ้ามันคิดจะไปเล่นจริง ๆ ก็ปล่อยให้มันไปเถอะ


“ไปเดินเล่นกันเฉย ๆ”


“อะไรเข้าสิงมึงอีกล่ะ”


“ตกลงไปไหม”


“ลุกสิ”


พอผมพูดจบ ไอ้ชนินก็ลุกพรวดเดินออกไปจากโรงแรม ผมเลยลุกตามมันไป ไอ้ชนินเดินเลี้ยวไปทางหนึ่งที่ทางโรงแรมทำทางเอาไว้เพื่อสามารถลงไปเล่นน้ำทะเลได้ง่าย


“ระวังเดินเหยียบเปลือกหอย”


ไอ้ชนินหันมาบอกผมในขณะที่ผมกำลังเดินลงบันไดเหยียบเข้าพื้นทราย ผมก้มลงไปหยิบเปลือกหอยขึ้นมาที่มันแหลมโผล่น่ากลัว ถ้าเมื่อกี้ไอ้ชนินไม่เตือนผมว่าแทนที่จะได้เดินเล่นเดี๋ยวได้ไปนอนโรงพยาบาลแทน


“แหลมใช้ได้ อาวุธอย่างดีเลยสัด”


“ถึงได้บอกว่าให้ระวัง”


มันหัวเราะ ขยับตัวเดินไปเรื่อย ๆ สายตามองไปยังฝั่งทะเล สายลมจากทะเลปะทะเข้าที่ตัวผมจนต้องยกมือขึ้นเสยผมที่ปรกหน้าตัวเองไว้ตลอด ผมหยุดยืนมองภาพทะเลตรงหน้าที่นาน ๆ ทีจะเห็นถ้าไม่ได้วางแผนจะมาเที่ยวแบบนี้


“หยิบไม้ให้หน่อย” เสียงของไอ้ชนินดังอยู่ใกล้ ๆ ผมเลยหันไปมองเห็นมันกำลังนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้นทราย เหมือนรอไม้จากผม


“เอาไปทำอะไร”


“น่า”


ไม่รู้ว่ามันเป็นอะไรของมัน แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ก้มตัวลงหยิบไม้แท่งยาวส่งไปให้มัน มันรับไปขีดเขียนอะไรอยู่บนพื้นทรายสักอย่าง รออยู่สักพักมันก็ลุกขึ้นยืนมองดูผลงานของตัวเอง...ชื่อเฟสบุคของตัวเองเนี่ยนะ


“อย่างกับเด็ก”


“เปลี่ยนปกหน้าโปรไฟล์” ไอ้ชนินหยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายรูปไปสามครั้งเพื่อกันภาพเสีย ก่อนจะเปิดดู


“มึงคิดอะไรแบบนี้ได้ด้วยเหรอ”


“ไม่เคยทำเหรอ”


“เออ กูเคยทำ”


ไอ้ชนินหัวเราะทันทีที่ผมยอมรับสารภาพว่าสมัยก่อนผมเองก็เคยทำ จากนั้นมันก็หันไปถ่ายรูปของตัวเองโดยที่พื้นหลังเป็นภาพทะเล ผมยืนมือล้วงกระเป๋ากางเกงของตัวเองทั้งสองข้างมองภาพตรงหน้าที่มีผู้ชายคนหนึ่งรูปร่างเท่า ๆ กับผม แต่นิสัยต่างกันราวกับฟ้ากับเหว มันที่แต่ก่อนผมทั้งเกลียดขี้หน้าทั้งไม่อยากเสวนาด้วย ซ้ำยังเคยต่อยมันหน้าแหกไปครั้งหนึ่ง แต่มาถึงวันนี้ ทุกอย่างที่ผมคิดเอาไว้กลับตาลปัตรไปหมด


ไม่เคยคิดจะถามว่ามันรักผมเพราะอะไร ไม่เคยถามถึงเหตุผลของตัวเองว่ารักมันเพราะอะไรด้วย เพราะการมีอยู่ของมันตอนนี้...มันก็ไม่เลวเลย


ไม่ได้หวังว่ามันจะอยู่กับผมตลอดไป แต่ถ้าให้อยู่แบบนี้ไปกับมัน...


ผมก็ยินดี


“...เห็นแก่ตัวจังสัด” ผมว่ามันออกมาเสียงราบเรียบ ไอ้ชนินหันมามองผมด้วยความสงสัย


“หมายถึงอะไร”


“ไหนบอกว่าภาพที่ดีต้องมีดีที่สุดไม่ใช่หรือไง”


“...”


มันเอียงคอสงสัยในคำพูดของผมอย่างกับคนติดสตั๊น จากนั้นผ่านไปถึงนาทีมันก็เพิ่งนึกออกก่อนจะยิ้มกว้างออกมาแล้วขยับตัวเข้ามาชิดผม


“นั่นสิ”


“นอกจากมีดีที่สุดแล้วก็ต้องมีก่อสร้างด้วย”


โทรศัพท์ของไอ้ชนินถูกยกขึ้นสูงตรงหน้าผม ตัวหน้าจอปรากฏใบหน้าของผมและใบหน้าของมันที่อยู่ใกล้กันและในเฟรมเดียวกัน จากนั้นมันก็บอกให้ผมยิ้มและกดชัตเตอร์ไปหนึ่งครั้ง มันเปิดรูปที่ถ่ายไปเมื่อครู่ดูแล้วถึงทำอะไรสักอย่างกับมันในช่วงเวลาไม่กี่นาที ผมชะโงกหน้าไปดูว่ามันทำอะไรอยู่ก็ถึงกับบางอ้อ


“...กูว่าภาพนี้เมสเซนเจอร์มึงค้างแน่นอน” ผมเอ็ดมัน


“ก็แค่ไม่อ่านก็พอ”


“ให้มันจริงเถอะ”


ไอ้ชนินหัวเราะ เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า จากนั้นก็ยกมือคว้าคอของผมไปกอดแล้วพาผมเดินต่อไปตามทางที่มีผืนทรายและผืนทะเลที่กำลังซัดสาดขึ้นมาเป็นภาพประกอบ


“ตอนเที่ยงลงมาเล่นกันไหม”


“มึงเล่นแล้วกูจะนั่งรออยู่แถวนี้”


“แผนสูง จะแอบมองสาวล่ะสิ”


“ตากู กูจะมองใครก็ได้”


“โหดจังครับ...”


และในระหว่างที่เดินผมกับมันเองก็พูดกันไปเรื่อยเปื่อย มีเสียงหัวเราะปะปนอยู่ในบทสนทนานั้นที่ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องไร้สาระอยู่ก็ตาม แต่อย่างน้อยในความสุขเล็ก ๆ นั้นก็ทำให้เผลออมยิ้มออกมาในตอนที่นึกถึงประโยคหนึ่งที่ไอ้ชนินโพสต์ไปพร้อมกับรูปภาพที่เราถ่ายเอาไว้ล่าสุดที่เข้ากับพวกผมในตอนนี้มากที่สุด...


คู่กัด คู่รัก คู่กัน



END
#ก่อสร้างดีที่สุด

จบแล้วค่ะ //ร้องไห้
NOTE : มีเรื่องที่อยากบอกนิดหน่อยค่ะ

1. สำหรับใครที่สงสัยว่าใครรุกใครรับมานาน เรื่องนี้นักเขียนอยากให้ความรักของสองคนนี้เป็นไปในแบบฉบับของพวกเขาสองคนดีกว่าค่ะ เบสที่เป็นแบบนั้น ชนินที่เป็นแบบนี้ดีที่สุดแล้วค่ะ ดังนั้นนักเขียนขอไม่เอ่ยถึงตรงนี้นะคะ หากทำให้ใครผิดหวังในข้อนี้ก็ต้องขอโทษด้วยค่ะ
2. ส่วนเนื้อหานิยายจำกัดอายุ นักเขียนเขียนให้แยกออกจากเนื้อเรื่องหลักค่ะ เพราะถ้าตัดส่วนเนื้อหานั้นออกไป นักเขียนเองก็สามารถลงนิยายได้เต็มตอนรวมไปถึงยังเหมาะสมกับนักอ่านทุกเพศทุกวัยด้วยค่ะ ดังนั้นเนื้อหาอย่างว่าสามารถติดตามได้จากตอนพิเศษในเล่มหนังสือนะคะ

***เรื่องต่อไปเป็นอีก Set นึงนะคะ โดยแยกออกมาทั้งหมดสามเรื่องด้วยกัน แต่แน่นอนว่าตัวละครเองก็เกี่ยวข้องกับ Set นี่ไม่มากก็น้อยค่ะ
สุดท้ายนี้ก็ขอขอบคุณที่ติดตามมาตลอดจนจบ Freshy Set นะคะ
ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะ <3 WRA*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.892K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,481 ความคิดเห็น

  1. #10463 MmintTk09161 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 04:01
    อ่านกี่รอบก็ยังให้ความรู้สึกที่ดีและสนุกทุกรอบจริงๆ
    #10,463
    0
  2. #10460 amana (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 12:57
    ดีมากกเลยคะ คืออ่านมาจนถึงตอนจบแล้วสตั้นสามวิ คือจบเเล้วหรอ อ่านเพลิน
    #10,460
    0
  3. #10454 NutchaNimnuan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 12:45

    ขอบคุณนะคะ🤩
    #10,454
    0
  4. #10431 KatCher (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 21:09
    แบบมันดีมากน้ำตาจะไหล! เขียนไม่ออกเลย แบบมันผูกพันกับตัวละครอ่ะ ใครรุกรับคือไม่มีปัญหาเลย ตอนอ่านก็พยายามหาว่าใครรุกหรือรับ แต่เรื่องบางเรื่องเราไม่จำเป็นต้องหาหรอกแบบนี้ดีแล้ว เรารักชนินเบสมากเลย ฮืออออ! มันดีอ่ะ ยกขึ้นหิ้งอีกเรื่อง จะร้องแล้วนะ!!!!!!!! ต่อไปอ่านของพี่มังกรน้องลมก่อน
    #10,431
    0
  5. #10406 64545 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 06:40

    ชอบมากมาอ่านหลายรอบเลย..เบสชนินน่ารัก
    #10,406
    0
  6. #10391 Noon_13 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 20:52
    อยากไห้มีss2อะชอบมากค่ะ
    #10,391
    0
  7. #10366 โีรซี่ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 12:08

    สลับกันรุกและรับแน่นอน อิอิ

    #10,366
    0
  8. #10353 Wiwha (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 16:08

    เรื่องนี้น่ารักมากค่ะ ชอบความสัมพันธ์ติดลบที่ดีขึ้นเรื่อยๆจนกลายมาเป็นคู่กัน ชอบความเป็นเบสที่ฉลาดและเปิดใจ ไม่กั๊กความรู้สึกตัวเอง ส่วนชนินนี่ก็ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก 😉
    #10,353
    0
  9. #10331 FeMeelz (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 21:10
    อ่านจนจบเเต่ใครรุกรับคะ? โห55555 ถึงเราจะชอบฟีลที่ไม่กำหนดว่าใครรุกหรือรับ เเต่ค้างมากที่สุดเลยค่ะไรท์ ใจร้ายมากจริงๆ
    #10,331
    0
  10. #10258 NACHI1743 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 17:11
    แง้ ถึงจะขัดใจแต่ก็ยอมรับได้ค่ะ
    เป็นอีกเรื่องที่ดีเลย เดาโพไม่ได้ตั้งแต่รูป
    เนื้อเรื่อง จนถึงจบ มีอะไรให้ลุ้นดีค่ะ55555
    #10,258
    2
    • #10258-1 KritsadaPhoma(จากตอนที่ 26)
      24 เมษายน 2563 / 16:58
      อ่านจบยังค่ะ มีฉากNCไหม
      #10258-1
  11. #10219 Jkangaboo (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 03:33
    มาอ่านอีกรอบระหว่างเก็บเงิน ชอบจริงๆค่ะ ชอบที่ไม่กำหนดโพ มันดีมาก ฉาก nc มันไม่จำเป็นจริงๆ ถึงไม่มีในตอนพิเศษก็ซื้อค่ะ <3
    #10,219
    0
  12. #10197 ploy0878997547 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 01:44

    ดีมากกกถึงจะค้างว่าใครผัวใครเมีย555+
    #10,197
    0
  13. #10190 Earn0624 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 09:06
    ก่อสร้างดีที่สุด ❤
    #10,190
    0
  14. #10162 .✟Yaoiจัง✟. (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 13:19

    ถึงว่า ทำไมไม่มีNC อยู่ในเล่มนี่เอง...//อยากได้เล่มจัง
    #10,162
    0
  15. #10133 Harry6112 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:39
    ขอบคุณนะคะ น่ารักกมาก
    #10,133
    0
  16. #10122 Nyoong (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:33
    กรี๊ดๆๆๆ เขียนได้น่ารักมากกกกก
    #10,122
    0
  17. #10058 Biekps99 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 22:37
    น่ารักมาก ชอบไรท์มาก ขอบคุณนะครับ
    #10,058
    0
  18. #10026 กาญจนาฯ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 19:34

    ง่า~ ชอบนิยายเรื่องนี้มาก ขอบคุณไรท์ที่เเต่งนิยายดีๆเเบบนี้มาให้อ่านนะคะ เเละจะติดตามผลงานของไรท์ไปตลอดหวังว่าไรท์จะเเต่งเรื่องดีๆเเบบนี้ให้อ่านอีกนะค้าาาา // คริ คริ ??????’?????????????

    #10,026
    0
  19. #10020 packky005300 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 09:59
    ชอบม๊ากกกกกค่ะ..ไม่อยากให้จบเลยอ่ะค่ะ
    #10,020
    0
  20. #9986 cupcake_love (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 21:49
    น่ารัก จบดี ตอนแรกจะไม่ค่อยเข้าใจตัวเบสเท่าไหร่ก็เถอะ แบบจะเกรี้ยวกราดอะไรเบอร์นั้น อ่านไปอ่านมามันก็ชินซะงั้น เป็นคนแบบปากร้ายใจดีอ่ะ ตามใจชนินแทบทุกเรื่อง ตัวชนินก็ดีมีอะไรก็บอกก็เคลียร์กันตรงๆ
    #9,986
    0
  21. #9983 Micky Petch (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 01:25
    ชอบมากๆเลยค่ะ น่ารักมากๆ
    #9,983
    0
  22. #9960 Twin (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 08:49

    อยากให้มี.เบส.ชนิน ภาค2

    รักตัวละครคุ่นี้มากมาย????????????

    #9,960
    0
  23. #9950 loveseriesY (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 20:37
    ขอบคุณค่าาา หลงรักทั้งคู่เลยยย
    #9,950
    0
  24. #9947 TONKAOW_TK (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 22:40
    โอ้ย ไม่อยากให้จบ
    #9,947
    0
  25. #9924 kaotrn (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 22:24
    แงงน่ารักก
    #9,924
    0