Freshy ! คุณกับผม เราเป็นคู่กัด #ก่อสร้างดีที่สุด (B2S)

ตอนที่ 25 : คู่รักรอบที่ยี่สิบสี่ : ดีที่สุด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57,459
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,952 ครั้ง
    8 มี.ค. 62






คู่รักรอบที่ยี่สิบสี่
คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน




สุดท้ายผมก็ต้องบอกไอ้ลมไปจนได้ เพราะยังไงมันก็ต้องรู้เรื่องนี้สักวันอยู่ดี แถมถ้าผมปิดเอาไว้คนที่จะน้อยใจก็มีอยู่แค่คนเดียวนั่นแหละ...ก็ไอ้ชนินนั่นไง


ส่วนไอ้ลมมันก็ทำท่าตกใจไปตามเสต็ปในช่วงที่ผมบอกมัน คงไม่ได้คิดเอาไว้ว่าคนอย่างผมจะไปคบกับไอ้ชนินได้ลงคอล่ะสิ แต่การบอกมันไปก็ดีอยู่อย่าง เพราะหลังจากนั้นมันก็ไม่ได้ถามอะไรอีก ปล่อยให้ผมได้ทำงานส่งอาจารย์ด้วยความสงบสุขอย่างในวันนี้


“เฮ้ย พวกมึง”


ผมเงยหน้าจากการก้มลงเขียนงานของตัวเองเพื่อมองคนที่กำลังเดินมาเยือนอย่างไอ้กานพร้อมกับไอ้เจีย วันนี้ผมกะว่าจะทำงานส่งให้เสร็จที่โต๊ะหินอ่อนก่อนจะกลับเข้าหอ


“ไง กูเกือบจะจำหน้ามึงไม่ได้แล้วนะเจีย” ไอ้เจียวันนี้หน้าตาสดใสขึ้นมาอยู่หน่อยนึง หน้ามันดูดีขึ้นหรือเปล่า หรือผมคิดไปเอง


“ไม่เจอกันนานขนาดนั้นเลยเหรอ”


“ทำนองนั้น”


“วันนี้คิดไงถึงมาหาล่ะ” ผมถามไม่ได้หวังให้เจียเล่าว่าที่ผ่านมามันไปทำอะไร เพราะงั้นไอ้กานเลยเป็นฝ่ายตอบแทน


ไอ้กานเหล่ตามองเพื่อนตัวเองเล็กน้อย “ก็ไม่เชิงว่ามาหาหรอก แต่คืนนี้ที่มหาลัยเรามีจัดงานลอยกระทง มีประกวดนางนพมาศมหาลัยด้วย ฝ้ายลงเป็นตัวแทนคณะ กูเลยชวนมันไปเชียร์”


“ถึงวันลอยกระทงแล้วเหรอ” ผมเลิกคิ้วถามเพราะจำไม่ได้ว่าจะถึงวันลอยกระทงตั้งแต่เมื่อไหร่


“มึงไม่รู้เหรอ”


“ไม่ได้จำ”


“เวรแท้ ๆ” ไอ้กานยกมือขึ้นยีหัวตัวเอง ทำหน้ารู้สึกระอาเล็กน้อย


“ลองไปดูได้นะ ฝ้ายบอกกูว่ามีประกวดขบวนกระทงด้วย ของกินก็เยอะ แต่ติดตรงลอยกระทงกับลอยโคมไม่ได้เฉย ๆ”


“ไปหาแค่ของแดกกินว่างั้นเถอะ”


“ใช่” มันขานรับพร้อมกับนั่งลงตรงหน้าผม ทำหน้ากวนส้นตีนใส่พอ ๆ กับคำพูดของตัวมันเอง


“ชวนแฟนมึงไปก็ได้นะ”


ผมสลับสายตามองไปทางไอ้กานกับพวกที่เหลือที่ต่างทำหน้าทำตาล้อเลียนไม่ต่างกัน เพราะแบบนี้ไงกูถึงไม่อยากบอกพวกมึงน่ะ


“เลิกล้อกูได้ละ เดี๋ยวพวกมึงได้ปากแตกแดกน้ำเกลือต่างข้าวหรอก” ว่าไม่พอผมยังช้อนสายตามองมันเชิงบังคับให้หยุดพูดถึงด้วย


“แหม ทีเรื่องตัวเองที่ปิดซะมิดเลยนะ เรื่องกูนี่แซะเอา ๆ” ไอ้ลมว่าขึ้นมาอย่างลอย ๆ พร้อมกับเบะปาก ผมเลยส่งเสียงในลำคอ


“แฟนกู กูจะเอาใครก็ได้”


“จะบอกว่า เอาคู่กัดตัวเองก็ไม่ผิดช้ะ?


ไอ้ลมยิ้ม ยิ้มแบบกวนส้นตีนเหี้ย ๆ


“ยิ้มทำเหี้ยอะไร งานมึงเสร็จแล้วเหรอ”


“ทำเป็นเขินกลบเกลื่อนนน” มันลากเสียงยาว ทำหน้าทำตาใส่


“เดี๋ยวกูฟ้องพี่มังกรเลยไอ้สัด”


ผมยกมือตบหัวมันเบา ๆ ไปหนึ่งที ก่อนที่มันจะยอมจับปากกาแล้วเขียนงานต่อ ส่วนผมเองก็นั่งทำงานในส่วนของตัวเอง แต่ในหัว...ก็นึกถึงใครบางคนไปด้วย


...


หลังจากที่ส่งงานเสร็จ ผมก็บึ่งรถมาที่คณะเทคโนฯ ซึ่งไม่ใช่อะไร วันนี้ไอ้ชนินขอติดรถผมให้มาส่งมันที่คณะด้วย โดยเหตุผลที่ว่าขี้เกียจขับรถแล้ว อยากเป็นฝ่ายนั่งบ้าง ผมเองก็ด่ามันไปทีหนึ่งแล้วแต่สุดท้ายก็แพ้ลูกอ้อนมันจนต้องมาส่งที่ตึกตอนเช้าแล้วค่อยไปเรียนอีกที


ผมนั่งรออยู่ที่รถของตัวเอง สายตาสอดส่องมองว่าไอ้หน้าแป๊ะยิ้มมันจะลงมาจากตึกเมื่อไหร่ ซึ่งผมไม่ได้บอกมันหรอกว่าจะมารับ ส่วนมันเองก็ยังไม่ได้ส่งข้อความมาว่าให้ผมมารับด้วย


แต่คนมันอยากมารอ แล้วมันจะทำไม


รอเกือบไปสิบกว่านาที มันก็เดินลงมาพร้อมกับฝูงเพื่อนของมัน ผมนั่งมองอยู่ไม่ไกลเพื่อรอว่ามันจะสังเกตเห็นผมไหม...และมันก็ไม่ทำให้ผมผิดหวัง


ไอ้ชนินกำลังยกมือขอตัวจากเพื่อนแล้ววิ่งมาหาผม


“กำลังจะโทรไปบอกเลยว่าไม่ต้องมารับ”


“ทำไม” ผมถามพลางขมวดคิ้วใส่


“พอดีต้องไปช่วยเดินขบวนกระทงของคณะคืนนี้น่ะ”


เรื่องที่มันพูดออกมาทำให้ผมชะงักไปพอสมควร ก็เพราะก่อนหน้านั้นระหว่างทางผมกำลังคิดอยู่ว่าจะชวนมันไปเที่ยวงานคืนนี้ดีไหม แต่สุดท้ายมันก็ดันมีแพลนไปเสียก่อนที่ผมยังไม่ทันจะขึ้นต้นประโยคเลยด้วยซ้ำ


“...จะไปเลย?


“อืม กับพิชิต ทำไมเหรอ?


“เออ”


แล้วกูมาทำห่าอะไรถึงตึกเทคโนฯ วะ เสียดายเวลาจริง ๆ...


“คืนนี้มาไหม” ไอ้ชนินยื้อมาจับที่ข้อมือของผมเอาไว้ ในขณะที่ผมคิดว่าจะสตาร์ทรถเพื่อกลับห้องไปนอนแล้ว


“อะไร”


“งานจัดอยู่หน้าหอประชุมใหญ่ มารอดูขบวนได้นะ หลังเลิกประกวดเดี๋ยวแวะไปหา”


“มันเลิกเร็วขนาดนั้นเลย”


“แป๊บเดียวเอง แค่เดินจากหน้าประตูมหาลัยเข้ามาที่หน้าหอประชุมใหญ่”


ไอ้ชนินบีบข้อมือของผมเบา ๆ ก่อนที่มันจะเอ่ยประโยคถัดมา “มานะ”


“...เออ” ผมยกมือขึ้นเสยผมตัวเองเบา ๆ พร้อมกับหันหน้าไปอีกทาง


“ถ้าเสร็จแล้วเดี๋ยวโทรไปนะ”


ไอ้ชนินพูดไว้แค่นั้นก่อนจะขอตัวไปหาเพื่อนของตัวเอง ส่วนผม...ก็กลับไปนอนเอาแรงหน่อยแล้วกัน


...


พอถึงเกือบหกโมงเย็นผมก็เลือกที่จะมาเที่ยวกับพวกไอ้กานน่าจะดีกว่า อย่างน้อยผมก็มีเพื่อนไป ไม่ใช่ไปเดินเป็นลูกโทนหาใครไม่เจอ รอแต่ไอ้ชนินอย่างเดียว เพราะอย่างนั้นพอมาถึงหน้างาน ผมก็โดนพวกไอ้กานลากไปหาของกินอย่างไว


“ฝ้ายระวังปากเลอะนะคะ” ไม่พูดเปล่าไอ้กานยังยื่นทิชชู่ส่งให้แฟนตัวเองด้วยความเป็นห่วง ตอนนี้ฝ้ายเองก็กำลังอยู่ในชุดนางนพมาศสีฟ้าอ่อนเปิดช่วงไหล่ เผยให้เห็นผิวขาวเนียนน่ามอง ยิ่งพอตกกลางคืนก็ยิ่งสวยจนคนที่อยู่ในงานต่างพากันมองกันยกใหญ่


แต่หน้านี่จัดเต็มอยู่นะ ไม่งั้นไอ้กานคงไม่บอกว่าให้ระวังเลอะหรอก


“ฮื้อออ มึง ปลาหมึกร้านนี้อร่อยว่ะ” ไอ้ลมจิ้มเอาเนื้อปลาหมึกเข้าปากพร้อมกับเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย วันนี้มันโชคดีได้มาคนเดียวเพราะพี่มังกรติดงานไม่ว่างมา ไม่งั้นผมคงไม่เห็นมันอยู่ในกลุ่มนี้หรอก


“เดี๋ยวน้ำจิ้มก็เลอะเสื้อหรอกไอ้สัด ถือดี ๆ”


ผมกระชับถุงให้มันเพราะกลัวมันจิ้มถุงแหกเดี๋ยวน้ำจิ้มได้เลอะแสบกันฉิบหายเอา


“ขอบใจ กินมะ” ไอ้ลมยื่นน้ำใจจิ้มปลาหมึกมาให้หนึ่งคำ


“มึงกินไปเถอะ”


“ฝ้ายจะขึ้นเวทียัง” ไอ้กานว่าพลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู


“ใกล้แล้วล่ะ”


“ถ้างั้นเดี๋ยวกานไปส่ง”


ไอ้กานผงกหัวขอตัวกับพวกผม ก่อนจะรีบประคองฝ้ายไปส่งที่หลังเวทีการประกวดนางนพมาศ ปล่อยให้พวกผมสามคนยืนรออยู่ที่กลางถนน


“สวยนะ นางนพมาศแต่ละคน” ไอ้เจียว่า สายตามองไปทางนางนพมาศที่ทยอยเดินกันไปที่หลังเวที


“คณะเราส่งประกวดไหมวะ”


“ไม่รู้สิ”


ไอ้ลมเดินมาดึงเสื้อผมแล้วกระตุกยิก ๆ “เบส กูอยากเล่นปาโป่งอ่ะ”


ผมหันไปมองตามมือของมันที่ชี้ไป ร้านปาโป่งกำลังมีคนผลัดกันเล่นอยู่เยอะพอสมควร คงเป็นเพราะตุ๊กตาที่ทางนั้นเอามามีแต่ตัวสวย ๆ แต่อย่างลมมันคงไม่ได้อยากได้ตุ๊กตาหรอก มันแค่อยากเล่นเอาสนุกเฉย ๆ


“เล่นดิ แต่กูว่าคงหมดเป็นล้าน”


“ดูถูกกูไปอีก” มันว่า หยิบเอาเงินของตัวเองออกมาแล้วเดินไปที่ร้านปาโป่ง


ไลน์!


ผมชะงักเท้าของตัวเองที่กำลังเดินตามมันไป หยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านข้อความของคนของตัวเองส่งมา...


C H A N I N : เสร็จแล้ว

C H A N I N : อยู่ไหน


ประกวดเสร็จแล้วเหรอ...


ผมพิมพ์ตอบกลับไปอยู่ไม่กี่ประโยคก่อนจะเก็บกลับลงกระเป๋ากางเกงของตัวเองไว้ตามเดิม จากนั้นก็เดินเข้าไปหาเจียเพื่อบอกจุดประสงค์


“เจีย มึงอยู่กับลมก่อนได้ไหม”


“ไปไหน”


“หาชนิน”


ผมกะไว้แล้วไอ้เจียมันต้องทำหน้าแปลก ๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังยอมรับคำ “อืม”


ก่อนที่จะไปผมเหลือบมองไอ้ลมนิดหน่อย เห็นมันยังให้ความสนใจกับการปาโป่งของมันอยู่ ผมก็รีบสาวเท้าเดินไปอีกทาง ผ่านกลุ่มคนที่กำลังทยอยเดินเข้ามาอย่างคับคั่งมาถึงหน้างาน สายตามองหาใครบางคนก่อนที่ผมจะเจอมันมายืนรออยู่ก่อนแล้ว...


“กางเกงมึงนี่สีแดงมาเชียวนะสัด” ผมว่าออกมาในขณะที่เลื่อนผ่านไปมองด้านล่างกางเกงขาก๊วยสีแดงของมันที่เด่นตาทุกครั้งเวลาอยู่ในฝูงคน


“หล่อไหม”


“งั้น ๆ” ผมเลิกคิ้ว คิดได้ยังไงว่าตัวเองใส่อะไรแล้วจะหล่อไปหมด


“กินอะไรยัง”


“ยัง มึงล่ะ”


“ยังเหมือนกัน” ไอ้ชนินส่ายหน้าไปมา ก่อนที่ผมกับมันจะเดินข้างกันเข้าไปในงาน แต่ยังไม่ทันพ้นหน้างานไอ้ชนินก็สะกิดเรียกก่อน “กินข้าวผัดไหม”


“อยากกินก็ไปซื้อ”


“กินด้วยกันนะ”


ไอ้ชนินว่าแค่นั้นก่อนจะเดินไปหยุดยืนที่หน้าร้านแล้วสั่งเอาข้าวผัดกุ้งมาพร้อมกับช้อนพลาสติกใสอีกสองอันมาถือไว้ในมือ ส่วนผมก็เป็นฝ่ายไปซื้อน้ำเปล่ามาให้ ก่อนจะพากันเดินหาที่นั่งซึ่งไม่มีสักที่ เพราะคนเยอะมาก


“ไม่มีที่ให้นั่งกินเลยว่ะ”


“สงสัยต้องยืนเอา” มันตักเอาข้าวผัดเข้าปาก “ลองไปดูขบวนอื่นกันไหม”


“ยังประกวดกันไม่เสร็จอีกเหรอวะ”


ไหนมันบอกว่าประกวดเสร็จแล้วถึงออกมาได้ อะไรของมัน


“ยังหรอก แต่ของเทคโนฯ จับคิวได้ต้น ๆ น่ะ เลยเสร็จเร็ว” มันพูดไปพลางเดินนำผมเพื่อไปดูที่ลานประกวดขบวนพลาง แต่ตรงนั้นคนมันก็อัดแน่นอยู่พอ ๆ กัน เพราะคนส่วนใหญ่ก็มายืนรอดูขบวนด้วย


“ยืนตรงนี้ก็ได้” มันขยับตัวเดินขึ้นมาหยุดยืนอยู่ใต้ต้นไม้ ไกลหน่อยแต่ก็พอมองเห็น


ปั่ก!


จู่ ๆ ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งสวนมาคั่นกลางระหว่างผมกับไอ้ชนิน ช่วงไหล่ผมถูกชนไม่แรงเท่าไหร่ แต่ของไอ้ชนินนี่โดนอย่างจังจนตัวเซไปอีกทาง...คนก็ยิ่งเยอะอยู่แล้วจะวิ่งหาอะไรวะ


“ขอโทษค่ะ!” เจ้าตัวหันมาก้มหัวขอโทษขอโพยยกใหญ่


“ไม่เป็นไรครับ”


ไอ้ชนินยกมือขึ้นมาส่ายไปมาเพื่อบอกว่าตัวเองไม่เป็นไรพร้อมกับส่งยิ้มแห้ง ส่วนผู้หญิงเองก็ไม่รู้รีบไปไหนเพราะพอขอโทษเสร็จก็รีบวิ่งต่อ ผมมองตามไปเล็กน้อยก่อนจะหันมาสนใจ “เป็นไรไหมล่ะมึง”


“ช้อนหล่น เดี๋ยวไปเอามาใหม่”


มันแบมือให้ผมดูว่าทำช้อนอีกอันล่วงไปแล้ว ก่อนจะวานให้ผมถือจานข้าวผัดแล้วมันจะเดินไปเอาช้อนอีกอันเอง แต่คนเยอะขนาดนี้กว่าจะหากันเจอกูว่าพรุ่งนี้เช้านู่นแหละ


“ไม่ต้องไอ้สัด คนเยอะเดี๋ยวหากันไม่เจอ” ผมพูดรั้งมันไว้ หยิบช้อนของตัวเองขึ้นมาตักข้าวแล้วยกจ่อที่ปากมัน


“เอ้า”


ไอ้ชนินมันมองหน้าผมอย่างอึ้ง ๆ เหมือนผมกำลังทำอะไรแปลกไป...


“อึ้งอะไร มึงจะกินไหม”


พอผมพูดจบ ไอ้ชนินก็อ้าปากงับช้อนเอาข้าวเข้าปากแล้วเคี้ยวด้วยใบหน้าที่ดูแปลก ๆ เพราะมันกำลังกลั้นยิ้มอยู่อย่างสุดความสามารถ


“ทำหน้าอะไรของมึง”


“...แค่ไม่คิดว่าจะป้อน”


ผมกลอกตามองบน เรื่องแค่นี้มึงก็ดีใจเหรอ


แต่ยังไม่ทันพูดอะไร ขบวนของคณะไหนสักที่ก็พากันเดินมา ผมเลยหันไปให้ความสนใจ ก็สวยดี แต่ผมชอบอีกขบวนที่กำลังเดินมาจากทางด้านหลังมากกว่า สีเหลืองสว่างอย่างกับแสงสวรรค์ฉิบหาย...


“ของมึงสวยไหม” ผมหันไปพูดกับชนิน


“ก็สวยนะ เดี๋ยวเปิดให้ดู” ไอ้ชนินหยิบเอาโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมากดรหัสเข้าเครื่องก่อนจะเปิดรูปที่มันถ่ายเอาไว้ให้ผมดู


“คอนเซ็ปสีแดงทั้งก๊กเลยสัด”


“สวยดีออก” มันยิ้มเล็กน้อย ทำท่าจะเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าแต่ก็มีคนโทรเข้ามาพอดี


ชนินมองหน้าผมก่อนจะเลือกรับสายอย่างช่วยไม่ได้


“ฮัลโหล...เก็บของเหรอ”


“อืม เดี๋ยวไป...อยู่กับเบส...ไม่เป็นไร ไปได้...เจอกัน”


“อะไร” ผมถามมันหลังจากที่เห็นว่ามันวางสายไปแล้ว ไอ้ชนินทำหน้าเสียใจอยู่เล็กน้อยแต่มันก็ยังตอบผม


“ไปเก็บของที่ขบวนก่อนนะ”


“เออ” ผมตักข้าวผัดเข้าปาก ไม่ได้โมโหอะไรมัน เพราะยังไงเดี๋ยวก็ได้เจอมันอยู่ที่หออีกทีอยู่ดี แต่ไอ้ชนินกลับโน้มหน้าเข้ามาหามาพร้อมกับยื่นปาก


“ขออีกคำ”


“ตักเองไม่เป็นเหรอสัด แค่ทำช้อนล่วงแค่นี้” ผมบ่นออกมา แต่ก็ยังตักข้าวผัดขึ้นมาแล้วป้อนใส่ปากมันอีกรอบ ไอ้ชนินเคี้ยวแก้มตุ่ย รับน้ำไปดื่มแล้วรีบวิ่งไปอีกทาง


ผมเองก็มองตามมันไปก่อนจะรีบกินข้าวผัดให้หมดแล้วกลับไปหาเจียที่ผมทิ้งให้มันอยู่กับไอ้ลมสองคน


...


ผมเดินกลับมาหาเจียก็ตอนที่ไอ้ลมเล่นปาโป่งเสร็จพอดี แถมมันยังได้ตุ๊กตามาสองตัวใหญ่ สงสัยคงให้ไอ้เจียเล่นให้แน่ อย่างมันแค่ตีเส้นบรรทัดยังตาเขเลย นับประสาอะไรกับปาโป่งให้แตก


“ไปไหนมาอ่ะ”


“...แถว ๆ นี้” ผมตอบไปส่ง ๆ เอามือล้วงกระเป๋าทำเหมือนไม่ได้ไปที่ไหนสำคัญมา


“ตอนมึงไม่อยู่ พี่มังกรโทรมาบอกว่าจะกินเลี้ยงกันที่ร้านหมูกระทะอ่ะ กินไหม”


“เลี้ยงอะไร”


“เห็นบอกว่าอยากกิน”


...บางทีผมควรชินได้แล้วว่าสายรหัสตัวเองมันมีแต่คนมึน ๆ ร้าย ๆ ว่ะ โดยเฉพาะเวลาสองคนนั้นมันรวมหัวกันแกล้งผมน่ะ


“อันนี้คือชวนกูไปด้วย?


“ช่าย ไปด้วยกันสิ”


“...เออ งั้นตามนั้น” ไหน ๆ ก็ของฟรีอยู่แล้ว ผมจะปฏิเสธไปเพื่ออะไร


“งั้นกูโทรบอกพี่มังกรนะ”


“เออ”


ไอ้ลมจัดการโทรหาพี่มังกรอยู่สักพัก จากนั้นก็พูดกันว่าจะชวนไอ้กานไปไหม แต่มันคงไม่ไปหรอกเพราะต้องอยู่รอฝ้าย เพราะงั้นตอนนี้ก็น่าจะมีผมกับไอ้เจียร่วมชะตากรรมด้วย


และพอขับรถมาถึงร้าน พี่มีนก็ปากกรรไกรใส่ผมแทบจะทันที


“กูนึกว่ามึงจะไม่มา”


“ลุงรหัสผมชวนทั้งที ผมจะไม่มาได้ไง” ผมว่าพร้อมกับนั่งลงอยู่ข้างพี่มีน เจ้าตัวเองก็ขยับที่ให้นั่งแต่ก็ปากยังจิกกัดผมอยู่ไม่เลิก พี่รหัสคนนี้นี่น่ารักจริง ๆ


“มาแดกฟรีนะสิ”


“พี่มีนอย่าทำตัวเหมือนรู้ทันผมสิพี่ ผมเขินนะ”


“ตีนเถอะเบส”


ผมหัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนที่พี่คนอื่นจะยื่นเอาจานพร้อมกับตะเกียบช้อนส่งมาให้ ผมถึงได้เริ่มคีบเนื้อเข้าปากบ้าง ตอนแรกผมก็นึกสงสัยอยู่หรอกว่าที่มาเลี้ยงกันที่ร้านนี้นี่มีอะไรแอบแฝงอยู่หรือเปล่า แต่ปรากฏว่าดันอยากจะมากินกันแค่นั้นจริง ๆ อะไรของพวกพี่เขาวะ


ครืดดด


โทรศัพท์ของผมที่ตั้งปิดเสียงไว้ก่อนหน้าเกิดสั่นขึ้นมาในขณะที่กำลังนั่งฟังพวกพี่เขาเล่าเรื่องอยู่ พอเห็นว่าไม่มีใครสนใจผมเลยหยิบมันขึ้นมาเปิดอ่านข้อความของไอ้ชนินที่เป็นคนส่งมา...


C H A N I N : หายไปไหน หาไม่เจอ

IamdaBestz : กูมากินหมูกระทะกับพวกรุ่นพี่แล้ว

C H A N I N : เหรอ

C H A N I N : *สติ๊กเกอร์ร้องไห้

IamdaBestz : อย่างอแง


อะไรของมัน ทำอย่างกับขาดกูไม่ได้ขนาดนั้นเลย


“ชวนแฟนมึงมาสิ จะยากอะไร”


ผมหันไปมองหน้าพี่มีนที่พูดโพล่งขึ้นเหมือนคนรู้ว่าผมคุยกับใคร เรื่องอะไรอยู่...ไอ้สัด นั่งถ่างตาดูเลยนี่หว่า


“...พี่มีน”


“มึงแอบดูไลน์กู”


“มึงเปิดให้กูเห็นทำไมล่ะ...ชวนมาสิ”


“ไม่” เอามาทำห่าอะไรล่ะ


“เขาก็รู้กันหมดแล้วว่าแฟนมึงเป็นใคร ชวนมาสิ ชวนมาเล้ย พวกกูไม่ทำอะไรสักหน่อย เห็นไปหามันที่ร้านเดือนตั้งสองรอบไม่ใช่เหรอ เดือนบอกมา” น้ำเสียงของพี่มีนฟังอย่างกับกำลังท้าทายผมอยู่


หึ คิดว่ากูไม่กล้าเรียกล่ะสิ


...


“สวัสดีครับ”


“นั่งเลย...ข้าง ๆ เบสนั่นแหละ” ไอ้ชนินนั่งลงข้าง ๆ ผมเพราะพี่มีนเป็นคนจัดที่ให้เป็นอย่างดี


“มึงควรปฏิเสธ” ผมหันไปกระซิบพูดกับมันเสียงเข้ม


“ก็ตัวเองบอกให้มา”


“ชนินเอาน้ำอะไร” พี่เดือนยิ้มกว้างถือเอาขวดเป๊บซี่กับขวดน้ำขึ้นโชว์


“น้ำเปล่าก็พอครับ”


มันรับแก้วของตัวเองมาถือไว้ในมือ สายตาสบเข้ากับคนนับสิ่บที่จ้องหน้ากันไม่ยอมละ มันทำหน้างงใส่ไม่พอยังกระซิบถามผมอีก


“เขา...จ้องกันทำไมเหรอ” มันป้องปากเอาไว้เพื่อกันคนอื่นได้ยิน


“ไม่ต้องถาม” มันคงจะอึดอัดของมันนั่นแหละ เพราะผมเองก็ไม่ต่างกับมัน


“เบสมันใช้เงินมึงเก่งไหม ชนิน”


“ก็ไม่นะครับ ปกติก็ออกใครออกมัน”


ผมหยิบจานมาวางไว้ตรงหน้าให้ในขณะที่มันกำลังนั่งตอบคำถามเหมือนสอบสัมภาษณ์งาน ไอ้ชนินมันก็หน้าซื่อตอบเอา ๆ


“เบสมันไม่ได้ขอเงินมึงใช้เหรอ” พี่มีนยังคงถามอยู่ที่หัวข้อเดิม เหมือนพี่แกจะเป็นเอามากกับเรื่องที่ผมขอให้เลี้ยงอยู่บ่อย ๆ ใช่ไหมเนี่ย


“ไม่ครับ...แต่ถ้าให้เลี้ยง ยังไงก็เลี้ยงไหวครับ”


“ระวังล้มละลายบ้างก็ดีนะชนิน” พี่มีนทำหน้าเอือมใส่ ก่อนจะหันกลับมาคีบหมูเข้าปากต่อ พอพี่วี่เห็นแบบนั้นเลยเป็นฝ่ายขอถามบ้าง


“แล้วชนินนี่...ชื่อเล่นเหรอ”


“ชื่อจริงครับ”


หืม?


ทั้งโต๊ะต่างแปลกใจเพราะไม่มีใครคิดว่าชื่อชนินเป็นแค่ชื่อจริง ขนาดผมเองก็คาดไม่ถึงเหมือนกัน

นี่ที่ผ่านมาผมเรียกแค่ชื่อจริงมันเหรอ


“เห็นคนเรียกมานานนึกว่าชื่อเล่น...แล้วชื่อเล่นจริง ๆ ชื่ออะไร”


พี่วี่ถามด้วยความตื่นเต้น ทุกคนเองก็ตื่นเต้น ส่วนผมก็ไม่ได้ออกอาการอะไรขนาดนั้นแต่ก็รอฟังอยู่ ไอ้ชนินเองก็หันซ้ายทีหันขวาที ก่อนจะยกยิ้มกว้างแล้วบอกชื่อตัวเอง


“ไนซ์ครับ”


“หา? กลางคืนเหรอ”


“ไนซ์ที่แปลว่าดี”


“นี่มึงดีแล้วเหรอ” ผมสวนกลับไป เชิดหน้ายิ้มเยาะ


“ไม่ดีแล้วจะคบเหรอ” ไอ้สัดชนินพูดออกมาน้ำเสียงเนิบนาบ ซ้ำยังเลิกคิ้วให้กับผมจนคนอื่นแซวกันยกใหญ่ มั่นหน้ากว่ากูไปอีก


“แล้วทำไมส่วนใหญ่คนอื่นถึงเรียกแต่ชนินล่ะ”


พี่วี่พูดขัด มันเองก็ยิ้มหน้าระรื่นพร้อมกับตอบคำถามที่ทำเอาคนทั้งโต๊ะถึงกับไปไม่เป็นเพราะไม่กล้าเถียงอะไรออกมา


“ชื่อมันดูหล่อเข้ากับหน้าผมดี เขาเลยเรียกกันครับ”


...


เกือบห้าทุ่มพวกผมก็ขอตัวกลับเพราะกินไปก็เริ่มอิ่มกันแล้ว พวกที่อยู่กินต่อก็เป็นพวกขี้เมาทั้งนั้น แต่ผมขับรถมาเองเลยไม่ได้อยากจะเสพเอาความเมาเข้าตัวเยอะ เดี๋ยวจะกลับไปไม่ถึงห้องเอาเปล่า ๆ ไอ้ชนินเองพอเห็นผมลุกมันก็ขอตัวกลับบ้าง เลยกลายเป็นว่าผมกับมันเดินออกจากร้านมาพร้อมกัน


“อิ่ม คิดว่างั้นไหม”


“เดี๋ยวตอนดึก ๆ มึงก็หิวอยู่ดี” ผมว่าในขณะที่หยิบเอากุญแจรถออกมา ส่วนไอ้ชนินก็ยืนรอผม...


“มึงมาที่ร้านยังไง” เป็นคำถามที่ควรถามตั้งนานแล้วแต่ผมดันลืม


“พิชิต”


“มึงมีเพื่อนคนเดียวเหรอ เห็นพูดแต่ชื่อนี้...มึงจะขับหรือจะให้กูขับ”


“ขอนั่งดีกว่า” มันไม่พูดเปล่าแต่ขยับตัวขึ้นไปนั่งรอผมบนเบาะแบบหน้าด้าน ๆ นี่มึงออกอาการขี้เกียจขี่รถอะไรขนาดนั้นล่ะ


“ขายทิ้งเลยไหมรถมึงน่ะ” ผมว่าแต่ก็ยังขยับตัวขึ้นไปนั่งเป็นคนขับโดยมีมันนั่งกอดเอวผม


จากนั้นผมก็สตาร์ทรถขับออกไปบนถนนที่แทบจะไม่มีรถอยู่เลยเพราะมันเป็นช่วงห้าทุ่มและอยู่ในเขตมหาลัย ส่วนใหญ่ร้านข้าวก็ปิดหมดแล้ว นักศึกษาเองก็พากันกลับเข้าหอ จะมีเหลือก็แต่พวกตะลอนเที่ยวราตรีอย่างพวกผม


เสียงของไอ้ชนินดังที่ข้างหูในขณะที่ผมกำลังขับรถต้านลม และมันทำให้ไม่ได้ยินเลยต้องชะลอรถแล้วขอให้มันพูดอีกรอบ


“หลังปิดเทอม...เราไปเที่ยวกันไหม”


“ที่ไหน” ผมถามมันกลับ นึกยังไงอยากไปเที่ยววะ


“ทะเล อยากไปเที่ยวทะเล” มันกระชับอ้อมแขนของตัวเองแน่น และผมยังสัมผัสได้ว่ามันเอาหน้าซุกเข้าที่แผ่นหลังผม “ไปด้วยกันนะ”


“...ถ้าไม่ติดงาน ค่อยไป แต่ถ้ากูไม่ว่าง มึงอย่ามาว่ากูแล้วกัน”


“ไม่หรอก...ไม่ไปก็ได้ ได้ไปก็ดี แต่ถ้าได้ไปกับคนนี้...” เสียงของมันอู้อี้แข่งกับเสียงลม แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังได้ยินมันอย่างชัดเจน ทั้งน้ำเสียงและความรู้สึก “...ก็ดีที่สุด”


ผมดันเผลอยิ้มออกมาจนได้


“เล่นคำเก่งนะไอ้สัด”


มันหัวเราะในลำคอออกมาเบา ๆ “เรื่องจริงทั้งนั้น”


มันพูดทิ้งไว้แค่นั้น ซึ่งผมก็ไม่ได้ตอบกลับอะไร นอกจากปล่อยให้สายลมเข้าปะทะหน้าเบา ๆ อากาศเย็น ๆ ของมันทำให้วันนี้เหมาะแก่การขับรถเล่นมากกว่าจะกลับเข้าห้องใครห้องมัน และพูดคุยกันแบบนี้ไปเรื่อย ๆ จนสุดปลายทาง 



TBC
#ก่อสร้างดีที่สุด
อือฮื้ออออออออออ~

NOTE : ตอนหน้าเป็นตอนสุดท้ายแล้วนะคะ *กระซิก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.952K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,481 ความคิดเห็น

  1. #10459 amana (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 11:56
    ยิ้ม ตามใจเพราะรำคาญ
    ไนซ์ ตามใจเพราะเบสแพ้ทางอ้ะแงงง
    #10,459
    0
  2. #10444 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2563 / 08:29

    ไนซ์ = ดี

    แต่

    เบสท์ = ดีที่สุด

    ไนซ์เบสท์
    #10,444
    0
  3. #10430 KatCher (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 20:23
    มันดีอ่ะ น้ำตาจะไหล ฮืออออ!!!! ชื่อไนซ์ OMG แต่ชื่อชนินก็หล่อเหมือนชนินพูดแหละ นวยยยยยย
    #10,430
    0
  4. #10363 Harmonica Laurence (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 13:57
    เจียดูดีขึ้น??? คนมีความรักมักจะดูเด็กลงไปนิดนึงป่าว เดือนบริหารป่าว???
    #10,363
    0
  5. #10301 laddayaempanwasa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 15:17
    ชื่อไม่เข้ากันไม่เป็นไรแต่ทำให้เราเขิลจนหมอนแตก
    #10,301
    0
  6. #10275 despasito (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 13:31
    ชื่อไม่คล้องกันเลยน้าา nice best ไม่บุพเพเล๊ยยย555
    #10,275
    0
  7. #10257 NACHI1743 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 16:56
    อยากรู้โพมากเลย เราเป็นคนที่ไม่รู้โพไม่ได้อะ
    เพราะไม่รู้ไปฝังใจจดจำอะไรมา
    ว่าถ้าตกลงโพไม่ได้สุดท้ายก็ต้องเลิกกัน
    เพราะเรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งของแฟนกันอะ
    #10,257
    1
  8. #10233 lluv KAITO vull (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 18:42

    ไนซ์ - เบสท์ // มาวิน - ชนิน ชื่อไม่ค่อยเข้ากันเลยนะ แหมมมมมมมมมม
    #10,233
    1
  9. #10210 lady w (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 16:09
    nice กับ best เข้ากันดีนะ
    #10,210
    0
  10. #10189 Earn0624 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 02:29
    มันน่ารักที่สุดในโลกเลยอะ การอ่านแบบไม่มีโพก็ดีไปอีกแบบนะ คือดูไม่ตัดสินดีอะ แต่ละคนจะเป็นแบบไหนก็ได้โดยไม่เจาะจงว่าลักษณะแบบนี้ต้องเมะ แบบนี้ต้องเคะ ชนินอ้อนมาก ชื่อเบสกับไนซ์เข้ากันดีที่สุดเลย
    #10,189
    0
  11. #10155 filmnaruepron (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 23:10
    ใจกูบางแบบไม่ไหวแล้ว
    #10,155
    0
  12. #10132 Harry6112 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:12
    โคตรดีที่สุดด55
    #10,132
    0
  13. #10114 Xakas (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:31
    น่ารัก
    #10,114
    0
  14. #10091 JKCGV (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 08:23

    เนี่ยยยยย ชนินอบอุ่นมาก ชนินเบสจะดีที่สุด555555555555

    #10,091
    0
  15. #10057 Biekps99 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 21:56
    มันอินมากเลยอะ
    #10,057
    0
  16. #9982 Micky Petch (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 01:02
    น่ารักมากเลย
    #9,982
    0
  17. #9958 sehun_huny (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 07:47
    สรุปยังไม่รู้เลยว่าใครเป็นฝ่ายไหน 555
    #9,958
    0
  18. #9946 TONKAOW_TK (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 22:26
    ละมุนไม่ไหวแล้ง
    #9,946
    0
  19. #9923 kaotrn (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 22:11
    ตอนหน้าจบโพยังไม่กระจ่างเลยหัวฉัน
    #9,923
    0
  20. #9917 Spices_smile (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 10:15
    ดูมีความสุขมากๆ
    #9,917
    0
  21. #9750 wisky_555 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 01:52
    เริ่มคิดแล้วว่าไนซ์จะเป็นเมีย (ใจบาปอีกแล้วเรา)
    #9,750
    0
  22. #9590 Jibangrin (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 19:38
    แงงงง น่ารัก
    #9,590
    0
  23. #9318 fern101fern (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 20:19
    ชนินนี่ถ้าเป็นหนังก็คงจัดเป็นแนวรอมคอมแน่ๆ ในความโรแมนติคยังมีความกวน
    #9,318
    0
  24. #9140 MilkungZeiei (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 08:18
    55555 เมื่อกุเลยครับบบ มีแต่คนเรียกกุว่า มาส พวกมันเลยนึกว่ามาสคือชื่อเล่น แต่ที่ไหนได้ ชื่อตัวสุดท้ายของชื่อจิง-,,-
    #9,140
    0
  25. #9138 maybee23 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 12:51
    อ้าวไนซ์สวัดดีนะ แหมมมมจะจบแล้วพึ่งรู้ชื่อเล่น5555555
    #9,138
    0