Freshy ! คุณกับผม เราเป็นคู่กัด #ก่อสร้างดีที่สุด (B2S)

ตอนที่ 20 : คู่กัดรอบที่สิบเก้า : เกือบตกหลุมพราง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57,153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,943 ครั้ง
    23 ก.พ. 62






คู่กัดรอบที่สิบเก้า
คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน




            “เบส ขนาดนี้แล้วมึงพูดเหอะ!


            ผมกลอกตามองบนด้วยความเอือมระอา เมื่อไอ้ลมยังคงไม่ยอมล้มเลิกความคิดที่จะคาดคั้นเอาคำตอบจากผมให้ได้ ตั้งแต่ภาพที่ไอ้หน้าแป๊ะยิ้มตัวดีถ่ายติดหน้าผมที่กำลังอ้าปากแดกแกงกะหรี่อยู่ มันก็กลายเป็นเรื่องที่โดนพูดถึงกันบ่อยมากในหมู่คนที่ติดตามทั้งผมทั้งไอ้ชนิน บางคนอาจไม่คิดอะไรคงคิดว่าเป็นการถ่ายติดมาเฉย ๆ แต่สำหรับพวกไอ้ลมมันไม่ใช่


            ไม่งั้นผมคงไม่โดนมันมากวนใจขนาดนี้หรอก


            “ทีเรื่องตัวเองปากแข็งจังเลยอ่ะ”


            “กูปากแข็งเมื่อไหร่”


            “ก็ทำอยู่ตรงนี้ไง! ยังจะถามอีกเหรอ”


            ผมพ่นลมหายใจพรืด รีบหยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพายแล้วเดินหนีมันอย่างที่เคยทำมาตลอดช่วงนี้ เอาเป็นว่ากูพร้อมเมื่อไหร่เดี๋ยวกูค่อยคุย


            ในความรู้สึกผมมันก็อาจจะรู้สึกแปลก ๆ หน่อย จากการที่คบกับผู้หญิงมาตลอด แต่ดันมารู้สึกดีกับผู้ชายแถมไม่ใช่ใครที่ไหนอีก ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ได้รังเกียจหรืออะไรหรอกนะ น่าจะเรียกว่ายอมรับได้อะไรประมาณนั้น


            แล้วอีกอย่างที่ผมไม่อยากจะพูดถึงในเร็ววันนี้ก็เพราะตัวมันเองนั่นแหละ ออกหน้าออกตาไม่ถามกูสักคำ แถมยังไม่มีท่าทีสะทกสะท้านอะไรเลยนะ ถึงหน้าผมจะหนาแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะชอบให้คนอื่นมาถามเซ้าซี้เรื่องความรักของตัวเองหรอกนะ


            แล้วดู...กลับห้องมายังไม่ทันค่ำ ผมก็ได้ยินเสียงเปิดเพลงมาแต่ไกล


            แม่งมีปาร์ตี้อีกแน่ ๆ


            ผมมองประตูห้องของมันด้วยสายตาเอือม ๆ เปิดประตูห้องของตัวเองเข้าไปวางกระเป๋าลงแล้วเปลี่ยนชุด สงสัยคืนนี้ผมคงได้ไปอยู่ที่อื่น เพราะวันนี้พี่แรมไปต่างจังหวัดไม่ได้เปิดร้าน เลยไม่ได้ทำงาน


            แต่ก่อนที่ผมจะได้ทันคิดหยิบเอาอะไรออกไปข้างนอกบ้าง เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น และผมก็รู้ดีว่าเป็นใคร...


            “มีอะไรจะสารภาพกับกูไหม” ผมเลิกคิ้วถามคนตรงหน้า เอามือกอดอกมองใบหน้าของมันที่มันกำลังยืนส่งยิ้มหวานให้อย่างที่เคยทำ


"เพื่อนมากินเลี้ยงวันเกิด จะรบกวนไหม"


"จะเหลืออะไรล่ะ"


"ขอโทษ" มันทำน้ำเสียงออดอ้อน สีหน้ารู้สึกผิด ผมเลยพ่นลมหายใจออกมาอย่างแรง


"...วันเกิดใคร"


"พิชิต เพื่อนในกลุ่ม"


ผมเลิกคิ้ว พิชิตนี่ถ้าผมจำไม่ผิด ใช่คนเดียวกับที่มันเคยโทรหาเมื่อครั้งก่อนตอนที่ผมไปส่งมันที่ตึกคณะเทคโนสินะ


"แล้วแต่มึง กูจะออกไปเที่ยวข้างนอก"


"กินด้วยกันไหม"


"กู?" แปลก ไม่คิดว่ามันจะชวนผม


"จะได้ไม่เสียงดังรบกวนไง"


"เพราะให้กูร่วมวงด้วยสินะ แผนสูงนะมึง" ผมแสยะยิ้ม กูว่าแล้วเชียวว่าทำไมถึงอยากให้ไปกิน หัวหมอจริง ๆ


"ก็ว่างไม่ใช่เหรอ"


“ว่าง แล้วมันเกี่ยวอะไรกับที่กูต้องไปกินด้วย”


“ก็อยากให้ไป...ได้ไหม?


“...”


เริ่มเกลียดตัวเองแล้วว่ะ ที่เริ่มทนลูกอ้อนมันไม่ไหวเข้าไปทุกที


“ตกลงว่า...”


"เออ"


...


ผมบอกไอ้ชนินว่าจะไปอาบน้ำก่อนแล้วเดี๋ยวสองทุ่มจะเข้าไป ซึ่งตอนแรกมันก็อิดออด แต่พอเห็นผมทำหน้าดุใส่ก็ยอมแต่โดยดีแล้วเดินกลับเข้าไปในห้อง บอกให้เวลาถึงแค่สองทุ่ม แล้วพอผมใช้เวลาเลยมาห้านาทีแม่งก็โทรจี้ยิ่งกว่าทวงค่าแทงบอล


“มึงจะโทรจี้กูทำส้นตีนอะไรเยอะแยะวะ ชนิน” ผมว่าอย่างหงุดหงิดในขณะที่เดินออกมาจากห้องโดยที่มันมายืนรอรับอยู่ด้านหน้า


“เดี๋ยวจะกลายเป็นพวกไก่อ่อนเอาแต่ขี้โม้ไม่ยอมมาจริง ๆ ไง”


“อยากปากแตกเหรอ”


“แถวนี้มีกล้องวงจรปิดนะ”


ผมทำหน้าเอือมกลับ ก้าวเท้าเดินตามมันไป ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ามากินกับไอ้ชนินก็หมายความว่าต้องเจอเพื่อนมันด้วย...


“เดี๋ยว ชนินมึง-


“ชนิน! มึงลุกไปไหนเยอะแยะวะ!


เสียงห้าวตะโกนออกมาเสียงดังจากห้องในจังหวะที่ผมก้าวเท้าเข้าไป เพื่อนมันเกือบสิบกว่าคนที่กำลังหัวเราะและยกแก้วขึ้นดื่มต่างหันมามองผมเป็นตาเดียว โดยเฉพาะไอ้สองคนที่เคยเดินมาเคาะห้องประตูผมแทบจะเรียกว่าตาค้าง


“นั่งลงสิ” ไอ้ชนินนั่งลงบนพื้นที่ว่างในห้อง ก่อนจะตบเข้าพื้นข้าง ๆ ตัวมันเพื่อเรียกให้ผมนั่ง


ผมลอบมองเพื่อนมันก่อนจะยอมนั่งลงโดยที่ไม่ได้พูดอะไร ซึ่งบรรยากาศมันแม่งดูไม่น่าเรียกว่างานเลี้ยงกินเหล้าได้แล้ว ถ้าจะจ้องผมเขม็งขนาดนั้น


“กูกินด้วยได้ใช่ไหม” ผมถามออกไป


“ด ได้ดิ ใครห้ามล่ะ เนอะ” เพื่อนของไอ้ชนินคนหนึ่งพูดด้วยความกระอักกระอ่วน หันไปมองหน้าเพื่อนของตัวเองเพื่อขอความเห็น ซึ่งก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่


“ขอแก้วหน่อย” ไอ้ชนินยื่นมือไปขอแก้วมาให้ผมใบหนึ่ง ส่วนเพื่อนมันบางคนก็กระซิบกระซาบกันโดยที่ผมได้ยินมาบางประโยคแนว ๆ ว่า ตัวผมมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง ไม่ก็ ผมกับไอ้ชนินไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่


“แหม ชนิน มึงก็ไม่ใช่ย่อยเลยนะ”


ผมหันไปมองใครคนหนึ่งที่เป็นหนึ่งในที่มาเคาะห้องผมวันนั้น มันกำลังยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ยออกแนวแซวเพื่อนตัวเองด้วยท่าทีกวนตีนเล็กน้อย “ไงอ่ะ อันนี้คือเอามาประกาศตัวว่างั้นเถอะ”


แต่ไอ้ชนินกลับไม่ตอบกลับอะไร...นอกจากยิ้มให้เท่านั้น


“เอาเรื่องว่ะ” แต่เหมือนเพื่อนมันเองก็เข้าใจ ไม่ต่างอะไรจากผมที่พลาดท่าแผนสูงให้มันขนาดนี้ ต้องด่าตัวเองที่ลืมคิดข้อนี้ไป


“อะไรวะ พวกมึงพูดเรื่องอะไรกัน”


...เออ ยังดีที่ไอ้ชนินยังมีเพื่อนไม่ทันเรื่องชาวบ้านเขาอยู่ตั้งหลายคน


“ไม่มีอะไร...กินต่อเถอะ”


ไอ้ชนินแอบวางฝ่ามือลงบนมือของผมที่ยันตัวเองไว้บนพื้นโดยที่ไม่ให้ใครสังเกตเห็นก่อนที่มันจะผละออกไปเพื่อกลับไปรินเหล้าเบียร์ใส่แก้วตัวเองต่อ ผมเองพอเห็นแบบนั้นก็เลือกที่จะนั่งเงียบไม่ยอมพูดอะไรอีก


...


ในวงเหล้ามันมีเรื่องที่น่าแปลกใจอยู่อย่างหนึ่งก็คือ ต่อให้พวกคุณจะโกรธหรือเกลียดกันมาขนาดไหน หรือไม่เคยแม้แต่จะรู้จักชื่อกัน แต่ถ้าเหล้าได้เข้าปากคนไหน คนข้าง ๆ จะกลายเป็นคนที่รู้จักกันมาชาติปางก่อนแทบจะทันที...และดูเหมือนว่าเพื่อนไอ้ชนินกำลังจะเป็นอยู่ตอนนี้ด้วย


“เดือนมนุษย์ ตกลงตอนนั้นมึงกับไอ้ชนินนี่ต่อยกันทำไมวะ”


ผมปรายตามองไอ้ชนินที่นั่งทำหน้ากรึ่ม ๆ อย่างคนเมาได้ที่อยู่ มันเองก็หันมามองผมด้วยความสนใจเหมือนกัน ก่อนที่ผมจะพ่นลมหายใจออกมายกดื่มแบบรวดเดียวก่อนจะตอบ


“หน้ามันเกี่ยวตีนกู กูเลยเดี่ยวกลับ”


“เช็ดเข้ ใจมันได้ว่ะ ชนินมึงยอมเหรอ”


“ไม่รู้สิ” ไอ้ชนินส่ายหน้าไปมาเบา ๆ


“โห่ ไรว้า บอกพวกกูหน่อยก็ไม่ได้...” เพื่อนมันที่เมาอย่างกับเมาเริ่มออกอาการความคิดพิสดารเมื่อหันไปเห็นขวดเปล่า “เฮ้ย กูว่ากูคิดอะไรดี ๆ ออกแล้วว่ะ”


“อะไร”


“เราเหลือเบียร์กี่ขวดวะ”


“เยอะอยู่ ไอ้พิชิตขนมาจากบ้านเป็นลัง”


“มันก็เกินไป”


“ดวลเปล่า กูอยากเห็นคนหัวทิ่มพื้นแล้วว่ะ” ไอ้คนเสนอว่าแล้วเอาลิ้นเลียปากอย่างกระหาย


“เวร เพิ่งจะห้าทุ่ม มึงก็เร็วไป...กูเอาด้วย”


“กูขอบาย พรุ่งนี้มีเรียนเช้า ไม่อยากน็อก” ผมยกมือบาย ไม่ค่อยชอบการแดกอะไรแบบนั้นยัดเข้าหัวในวันที่พรุ่งนี้ยังมีเรียนเช้าอยู่


“ได้ กูให้ผ่าน...ไอ้ชนินมึงลดมือมึงลงไปเลย พรุ่งนี้เราไม่มีเรียน”


ผมหันไปมองไอ้ชนินที่ยักคิ้วยักไหล่แบบเอางั้นก็ได้ ก่อนที่พวกนั้นจะเริ่มตั้งกติกากัน โดยที่จับแข่งเป็นคู่ว่าถ้าหากใครที่กินหมดก่อนจะสามารถสั่งคนที่แพ้ให้ทำอะไรก็ได้หนึ่งอย่าง ก่อนที่จะเริ่มที่คู่ของใครสักคนที่ผมจำชื่อไม่ได้


แต่ในระหว่างที่ผมกำลังนั่งกินและดูพวกนั้นไปด้วย ไอ้ชนิน...ก็ขยับเข้ามาใกล้ผม โน้มหน้าเข้ามากระซิบข้างหู กลิ่นเหล้าและกลิ่นน้ำหอมจากตัวมันโชยออกมาจนตัวผมที่กำลังมึน ๆ อยู่ก็เริ่มรู้สึกหลงใหลไปกับมัน...


"วันนี้ไม่ตั้งดวลเหมือนปีที่แล้วเหรอ"


ผมลอบมองเพื่อนของมันที่ไม่มีใครมาสนใจพวกผม ก่อนที่ผมจะถามกลับด้วยน้ำเสียงกระซิบ


"ดวลอะไร"


“ปีก่อน”


ผมขมวดคิ้ว ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าครั้งล่าสุดที่กินเหล้ากับมันก็ตอนงานวันเกิดพี่เพลง โดยที่ครั้งนั้นผมเป็นคนขอดวลกับพวกรุ่นพี่เองโดยกติกาผมตั้งเอาไว้ว่าใครชนะได้ผมไปเลย แต่ผมไม่ได้จะทำจริง ๆ แค่แกล้งเล่นเฉย ๆ


"ไร้สาระ กูแค่แกล้งเล่น"


"เหรอ แล้วถ้าอยากทำจริงล่ะ"


"หมายความว่าไง"


"ถึงปีที่แล้วจะยอมแพ้ แต่ปีนี้ไม่ยอมนะ" มันผ่อนลมหายใจใกล้หูผม น้ำเสียงนุ่มทุ้มน่าฟัง และแน่นอน...ว่าสายตาของมันก็ดูจะเอาจริงเสียด้วย "ถ้าชนะแล้ว...ไม่คิดจะยอมยกให้ใครง่าย ๆ ด้วย"


ผมสบสายตาคู่นั้น ร่างกายรู้สึกร้อนแปลก ๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็เลี่ยงที่จะไม่พูดอะไรมากเพราะเพื่อนมันเองก็อยู่เยอะ


"ขี้เหล้าไอ้สัด"


“...”


“ชนิน ตามึงแล้ว!


“เบียร์ขวดนั้น...” ไอ้ชนินปรายตาไปทางขวดเบียร์ขวดใหม่สองขวดที่กำลังหยิบขึ้นมาวางตั้งข้างกัน ก่อนจะหันกลับมาสบตากับผม “...ถือว่าเป็นขวดเมื่อปีที่แล้วแล้วกัน”


“...” ผมเงียบมองไอ้ชนินขยับตัวไปหยิบเอาขวดเบียร์มาเปิด รอเพื่อนของตัวเองนับเวลาเตรียมความพร้อม ก่อนที่มันกับเพื่อนมันอีกคนจะพร้อมใจกันยกขึ้นดื่มรวดเดียวท่ามกลางเสียงเชียร์ของคนรอบข้าง...


และมันก็เป็นคนแรกที่ดื่มจนหมดขวด


“เช็ดดดดด ประธานกูเอาเรื่องว่ะ!!!


เสียงหัวเราะและเสียงปรบมือดังเกรียวกราว ไอ้ชนินทำเพียงวางขวด ยกมือเช็ดเข้าที่มุมปากของตัวเองโดยที่สายตาร้อนแรง...มองมาทางผม


โดยที่ผมเข้าใจความหมายที่มันกำลังจะสื่อว่ามันเป็นผู้ชนะ...และอะไรที่ผมเคยพูดไว้เมื่อปีที่แล้วก็ควรเป็นของมัน


 

 

เวลาล่วงเข้าสู่ตีสองจะตีสาม พวกที่เคยเฮ้ว ๆ กันอยู่ก็ทยอยยอมแพ้และล้มนอนน็อคไปกับพื้นกันทีละคนสองคน จากนั้นไม่นานพวกที่ยังมีสติอยู่ก็ขอกลับก่อน ส่วนพวกที่ไม่ไหวก็ขอนอนด้วยที่ห้องอยู่สองสามคน ก่อนจะเหลือทิ้งไว้แต่ขวดเบียร์ที่มีเจ้าของห้องต้องตามเก็บทั้งขยะและศพเพื่อนให้นอนเรียงกัน ซึ่งไม่มีผมนอนกองอยู่ในนั้นแน่นอน


"...เพื่อนมึงนี่เรื้อนใช้ได้เลยนะ" ผมว่าเสียงหอบในขณะที่ช่วยหอบเพื่อนของมันขยับให้นอนในท่าที่สะดวกบนพื้น ส่วนบนเตียงก็เหลือพื้นที่ให้ไอ้ชนินนอน


"ปกติ...” ไอ้ชนินว่าปรายตาไปทางเตียงของตัวเอง “...นอนนี่ก็ได้นะ"


"ห้องตัวเองก็มี กูจะนอนทำไม"


"ดึกแล้ว"


"พูดเหมือนอยู่ไกลกันฉิบหาย แค่ตรงข้าม" ผมเท้าสะเอวสายตาทอดมองเพื่อนของมันก่อนจะเลยมาสบตากับชนิน


"ให้เพื่อนมึงนอนเถอะ กูไม่อยากรบกวน"


"กวนเถอะ"


"มึงเมาแล้วใช่ไหม ชนิน"


"แค่กรึ่ม ๆ"


"กรึ่ม ๆ ที่หน้าสิ แดงฉิบหาย" ผมส่ายหน้าไปมาอย่างระอา หยิบเอาถุงขยะขึ้นมาเก็บขวดเบียร์ใส่ ซึ่งเหลือไม่กี่ขวด ในขณะที่ไอ้ชนินเองก็ช่วยผมและชวนผมคุยไปด้วย


"คอแข็งเหรอ"


"เปล่า แต่กูไม่ได้ยกแดกเหมือนมึง"


ผมลุกขึ้นเต็มความสูงทั้งถุงดำ มองไอ้คนที่กำลังหลอกตัวเองว่าไม่เมาแต่น่าจะใกล้เดี้ยงเต็มที "ถ้าเมาก็นอนไป เก็บนี่เสร็จกูก็กลับห้องแล้ว"


"เดี๋ยวช่วย" มันเดินมาดึงเอาถุงดำจากมือผมไป


แต่ไม่รู้ว่ามันเดินท่าไหนของมันถึงได้เดินสะดุดเซชนผมเข้าอย่างจัง ปลายจมูกของไอ้ชนินชนเข้ากับหัวของผม ก่อนที่มันจะค้างเอาไว้อยู่อย่างนั้นจนผมหันไปมอง...สบตาเข้ากับสายตาปรือหวานเยิ้ม รอยยิ้มที่หากเป็นเวลาปกติผมคงจะคิดว่ามันน่ารำคาญ แต่ในเวลาที่ผมดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปแล้วมัน...


"หอม...ใช้แชมพูอะไร" เสียงทุ้มเอ่ยกระซิบข้างริมหู จนผมขนลุกซู่


"ชนิน...มึง" ผมกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อใบหน้าของไอ้ชนินขยับเข้ามาใกล้จนผมเห็นช่วงแพขนตาทั้งสองข้างของมันได้อย่างชัดเจน


และเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้ผมขยับเข้าไปใกล้มันมากขึ้น แรงกระตุ้นจากแอลกอฮอล์ทำให้ผมพูดบางอย่างออกไปโดยที่ตัวผมเองก็รู้ตัว แต่มัน...หยุดไม่อยู่แล้ว


“มึงอ่อยกู”


สิ้นเสียงผม ปากของผมกับมันก็สัมผัสกัน สิ่งแรกที่ผมได้รับรู้จากตัวมันคือกลิ่นแอลกอฮอล์ที่แรงจนต่อให้อาบน้ำก็คงไม่หาย ก่อนที่ริมฝีปากของเราจะบดเบียดกันอยู่อย่างนั้น ไม่รู้เพราะว่าเมาด้วยหรือเปล่าทำให้บรรยากาศมันเริ่มรุนแรงเข้าไปทุกที ก่อนที่ผมกับมัน...จะสอดลิ้นประสานกันและกันในปาก ต่างรุกไล่กันอย่างไม่มีใครยอมใคร เกี่ยวตวัดเหมือนคนหื่นกระหาย


ผมเอื้อมมือไปทางด้านหลังสอดเข้าไปใต้เสื้อของมัน ลูบไล้ไปมาบนแผ่นหลังร้อน ไม่ต่างกับมันที่ไม่รู้หาโอกาสไหนถึงได้กำลังลูบวนเข้ากับแผงอกผมอยู่ ส่วนมืออีกข้างของมันก็กดเข้าที่ศีรษะของผมเพื่อไม่ให้ผมได้ผละร่างกายออกไป


แต่เวลานี้ผมคงคิดไม่ได้แล้วล่ะ


แล้วดูเหมือนมันเองก็ไม่ต่างจากผมเท่าไหร่ เพราะมันเหมือนกำลังเล่นกับผมในปากจนไม่รู้ว่าน้ำลายใสมันเป็นของใคร แต่ที่แน่ ๆ ตอนนี้ตัวของไอ้ชนินนอนลงไปบนเตียงแล้วโดยมีผมที่กำลังขึ้นคร่อมตักของมันอยู่ โดยที่ริมฝีปากของเรายังไม่ยอมผละออกจากกัน


“มึง...” ตัวผมสะดุ้งเล็กน้อยยามที่มันจับเข้าที่ตรงเป้ากางเกงของผมที่มันพองนูนขึ้นมา ผมเลื่อนสายตามองต่ำลองมองของมันเองที่ไม่ต่างจากผม


“สนใจไหม” ไอ้ชนินถามผมด้วยน้ำเสียงแหบพร่า แววตาร้อนแรงไปด้วยแรงอารมณ์


ผมรู้ว่ามันเป็นคำพูดเชิญชวนให้ผมตกหลุมไป แต่ถึงอย่างนั้น...ผมก็ยอมกระโดดลงไปต่อให้ขาหักก็ไม่คิดจะปีนขึ้นมา


“รออะไรล่ะ”


ไอ้ชนินยกยิ้มมุมปาก ก่อนที่เราจะเริ่มจูบกันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้นุ่มนวลกว่าครั้งแรกโดยที่เราค่อย ๆ สัมผัสกันอย่างช้า ๆ ซึ่งผมก็ไม่ได้ปฏิเสธและไปตามเกมของมัน เสียงจากการจูบกันดังออกมาให้ได้ยิน เราผลัดกันรุกกันรับ โดยที่ฝ่ามือของเราต่างลูบไล้สัมผัสความร้อนจากร่างกายไม่ยอมหยุดในขณะที่มืออีกข้างของผมก็ทำหน้าที่ได้ดีด้วยการที่กำลังจะถอดเสื้อของมัน ส่วนมันเองก็กำลังถอดกางเกงของผม...


ปั่ก!


ฉับพลันเหมือนตื่นจากภวังค์ เมื่อฝ่าเท้าของหนึ่งในเพื่อนของไอ้ชนินที่ผมจำได้ว่าชื่อมันชื่อพิชิต ฟาดเข้าที่ช่วงแขนของไอ้ชนิน


"..."


"...”


ผมเงียบ ไอ้ชนินเองก็เงียบ ก่อนจะพร้อมใจก้มลงมองสภาพของตัวเอง


ก่อนที่ผมตัดสินใจลุกขึ้นยืนมาจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย แล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สายตามองไปทางเพื่อนของไอ้ชนินที่คาดว่าน่าจะนอนละเมอ ไม่ก็นอนดิ้น แต่ผมก็นึกขอบใจมันอยู่ในใจที่ทำให้ผมได้สติ และไม่ทำอะไรเกินเลยไปกว่านี้ในขณะที่อยู่ในห้องของไอ้ชนินพร้อมกับเพื่อนของมันที่ผมลืมไปเสียสนิท


“ไอ้ชนิน...”


แต่กลายเป็นว่าผมดันทำตัวไม่ถูก และสิ่งที่ผมหยุดมันไม่ได้คืออาการหัวใจเต้นแรงจนขนลุกไปหมด

 

“...”


ไอ้ชนินไม่ได้พูดอะไร แต่มันกลับก้มลงมองเป้าของตัวเองที่เหมือนต้องการจะปลดปล่อย ก่อนที่มันจะเงยหน้าขึ้นทำสายตาแปลก ๆ


“จะกลับเลยไหม”


“ทำไม”


"จะไป..." มันเอียงคอไปทางหนึ่ง “...ห้องน้ำ”


ผมร้องครางในลำคอแล้วพยักหน้ารับอย่างกระอักกระอ่วน ยกมือขึ้นเกาท้ายทอยของตัวเอง "งั้น...กูกลับห้องนะ"


“เดี๋ยวไปส่ง” ไอ้ชนินทำท่าจะลุกขึ้น


“ช่างกูเถอะ”


ผมรีบพูดขัดแล้วรีบเดินมาเปิดประตูห้องของมันก่อนจะหยุดชะงัก หันหน้ากลับไปมองไอ้ชนินที่ลุกขึ้นยืนแล้ว ผมกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะบอกมัน “ฝันดี”


"ฝันดี"


"...อืม"


จากนั้นผมก็รีบปิดประตูห้องมันแล้วรีบเดินไปเปิดประตูของตัวเองเข้าไป ก่อนจะยืนพิงประตูนิ่ง ภาพเหตุการณ์ก่อนหน้าที่เกิดไม่ถึงสิบนาทีกำลังไหลย้อนเข้ามาในหัว ก่อนจะก้มลงมองบางอย่างที่กำลังค้างเติ่ง...ให้ตายเถอะ ผมก็ไม่ต่างอะไรกับมันเลย


สุดท้ายผมก็ต้องเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่ออาบน้ำร้อนดับอารมณ์ของตัวเอง



TBC
#ก่อสร้างดีที่สุด


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.943K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,478 ความคิดเห็น

  1. #10442 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 14:01
    เมะชนเมะที่แท้ แต่ทัายที่สุดเบสท์คงรับให้ชนินแหละ สรุปโพ : ชนินเบสท์
    #10,442
    0
  2. #10441 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 13:59

    อิพิชิต แกอยากตายใช่มั้ยยยย~ แต่ก็นะ

    ถ้าไปห้องของเบสท์ก็หมดเรื่องหมดราวไปแล้ว เฮ้อออออ~ เสียดายจัง เอาวะ! อย่างน้อยก็ได้จูบนัวลิ้นกันแล้ว
    #10,441
    0
  3. #10425 Katcher (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 17:53
    โอ้ยยยย พิชิตละเมอผิดเวลาาาาาา~~~~~~~ ชนินเบส ป่ะเพราะตอนที่แล้วชนินบอกพร้อมดูเเลงั้นนายเป็นเมะใช่ป่ะ ส่วนเบสเคะ
    #10,425
    0
  4. #10413 sillnapp (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 16:16
    พิชิ๊ตโว่ยยยยยย5555555
    #10,413
    0
  5. #10408 muk_2546 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 06:37

    อืมมมมม555555
    #10,408
    0
  6. #10384 zkdlinx (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 16:50
    แหม่ ทำไมไม่ไปนอนที่ห้องเบสแต่แรกจะได้สะดวก เอ้ยๆๆๆ แต่คือสับสนโพ 555555555555
    #10,384
    0
  7. #10319 bow26042002 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 23:55
    เชี่ยม!!! ยังสับสนโพอยู่เบยแอแง
    #10,319
    0
  8. #10297 ไม่ลืมเทอร์ คนนี้ที่ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 10:55
    ชอบผู้ชายแบบเบสว่ะ ถึงจะเคยไม่ชอบหน่ากันมาก่อนแต่ก็รู้ตัวหมดทุกอย่าง แถมไม่ปิดกั้น พร้อมเปิดรับความรู้สึกของตัวเองและคนอื่น
    #10,297
    1
  9. #10283 kumacotton (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 21:14
    อ๊ายยยยยยเกือบไปแล้วๆๆๆๆ กรี๊ดๆๆไ
    #10,283
    0
  10. #10270 despasito (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 10:52
    ร้อนแรงไม่หยุด
    #10,270
    0
  11. #10252 NACHI1743 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 15:58
    สุดยอดดดดดดดดดดดดดดด
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดด
    แต่ประเด็น ใครโพไหนกันแน่!!!
    ชนินต้องผัวนะคะแงงง
    #10,252
    0
  12. #10224 LuckyBamBam1a (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 04:33
    วูบวาบไม่ไหวว ฮืออออ
    #10,224
    0
  13. #10196 ploy0878997547 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 00:40
    แม่หนูยังไงโพม่ายยยผัวชนินของหนู😐
    #10,196
    0
  14. #10184 Earn0624 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 01:27
    มันฮอตมาก ทำไมฮอตขนาดนี้! ลุ้นมาก
    #10,184
    0
  15. #10151 filmnaruepron (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 19:30
    ไว้อาลัยพิชิต
    #10,151
    0
  16. #10113 pp173 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:44
    -ชิต!!!! อ้ากกกกกกกกกกก ขัดใจมาก!!!!! โคโรสึ!!!!
    #10,113
    0
  17. #10109 Xakas (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:37
    ฉันว่า พิชิตตายคามือชนินแน่เลย55555
    #10,109
    0
  18. #10060 TreeratSuklim (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 12:14
    -พิชิตกูจาฆ่าเมิงงงงง
    #10,060
    0
  19. #10052 Biekps99 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 16:38
    กูจะข้ามืง-พิชิต
    #10,052
    0
  20. #10031 teeranur (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 18:29
    พิชิตโว้ยยยยยยยยยยย
    #10,031
    0
  21. #9979 Micky Petch (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 23:42
    แค่นี้ก็แซ่บแล้ววว
    #9,979
    0
  22. #9944 TONKAOW_TK (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 21:33
    เกือบแล้ววววว
    #9,944
    0
  23. #9940 nuscracker (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 18:33
    พิชิตตตตตตตตตต
    #9,940
    0
  24. #9912 Spices_smile (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 09:39
    เเงงงงงง55555 จะตีๆๆๆๆๆๆ
    #9,912
    0
  25. #9906 kaotrn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 06:21
    มันจื้ดๆที่หัวใครเป็นใครหนูงงโพแม่555
    #9,906
    0