Freshy ! คุณกับผม เราเป็นคู่กัด #ก่อสร้างดีที่สุด (B2S)

ตอนที่ 2 : คู่กัดรอบที่หนึ่ง : กวนตีนเป็นที่หนึ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60,980
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,523 ครั้ง
    3 ม.ค. 62






คู่กัดรอบที่หนึ่ง
คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน





“...ปากก็แตก คิ้วก็แตก ตาก็ช้ำ”


“...”


ผมช้อนสายตามองไอ้กานที่ยืนก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ตรงหน้าผมเพื่อนับรอยบาดเจ็บบนหน้าเมื่อสองวันก่อน ก่อนที่มันจะยืดตัวยืนกอดอกมองผมแล้วขมวดคิ้วถาม


“บอกกับกูทีว่ามึงตีกับคนไม่ได้กัดกับหมามา”


“ตีกับตัวเหี้ย” ผมตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่กระแทกกระทั้นท้ายพยางค์ จนไอ้กานถอนหายใจ


“มึงจะไปว่าชนินมันก็ไม่ถูกนา มึงไปใจร้อนใส่มันยับก่อนนะไอ้เบส แถมไม่ยอมฟังอะไรกูด้วย ถึงได้มาเจ็บตัวฟรีแบบนี้”


ผมนั่งเงียบไม่ตอบกลับอะไร ปล่อยให้ไอ้กานแพล่มอะไรก็ไม่รู้ของมันเรื่อย ๆ


“กูแค่จะบอกว่ามันเคยด่ามึงว่าไอ้ปากปีจอกับเพื่อนกู แล้วมันมาเล่าให้กูฟังเฉย ๆ แค่นั้นเอง นี่ดีแค่ไหนแล้วที่ไม่โดนทัณฑ์บน โชคยังเข้าข้างมึงอยู่มากที่รุ่นพี่ที่รู้จักแถวนั้นมาห้ามไว้น่ะ”


ใช่ อย่างที่มันพูด เมื่อวันนั้นผมกับไอ้เหี้ยชนินตีกันอยู่หน้าตึกครุศาสตร์ ซึ่งผมเป็นคนเริ่มก่อนด้วยการซัดเข้าที่แก้มซ้ายมันจนกระเด็น ก่อนที่มันจะลุกขึ้นมายืนขมวดคิ้วมองผมอย่างไม่สบอารมณ์แล้วซัดเข้าแก้มขวาผม แล้วหลังจากนั้นก็อย่างที่รู้กัน มันกับผมซัดกันนัวเนียท่ามกลางเสียงกรี๊ดของพวกผู้หญิงที่มุงดู รวมไปถึงแฟนผมด้วย


และโชคยังดีหน่อยที่มีรุ่นพี่มาห้ามทัพได้ทันก่อนที่พวกผมจะได้ไส้แตกกันมากกว่านี้ เพราะอย่างนั้นเลยได้แผลมาแค่นี้ แต่ก็ถือว่าหน้าช้ำอยู่เหมือนกัน


“ไม่งั้นนะ นู่นนนนนน เรื่องถึงหูอาจารย์มึงตับแตกแน่นอน” ไอ้กานทำปากจู๋ ลากเสียงยาวเป็นซาวน์ประกอบ


“...แล้วเป็นอะไร ปกติพ่อกูไม่ใช่คนหัวอารมณ์รุนแรงขนาดนี้นะ ทำไมครั้งล่าสุดที่เจอกันที่ร้านคาเฟ่ตอนนั้นมึงถึงเป็นพ่อพระได้ล่ะ”


ผมถลึงตาใส่มันตอบกลับไปแทบจะทันที


“มันมายุ่งกับยิ้มเมียกูถึงตึกครุศาสตร์ กูเห็นเต็มตา แล้วมึงยังจะให้กูกระโดดหัวเราะร่าเป็นนักบัลเล่ต์เหรอ?


เอาจริงผมก็ไม่ได้อยากจะเอาความหัวร้อนมาลงที่ไอ้กานหรอก แต่มันก็มีความผิดส่วนหนึ่งนั่นแหละที่ลีลาจนได้เรื่องแบบนี้ ส่วนผมก็ผิดเหมือนกันที่ใจร้อนไม่ยอมฟังมัน


ส่วนเรื่องที่มันมายุ่งกับแฟนผมทำไมนั่น ยิ้มยอมอธิบายกับผมมาแล้วว่าไอ้เหี้ยชนินมันเป็นแฟนกับเพื่อนของเธอ เพราะงั้นเลยเข้าไปทักทายพอเป็นพิธีก่อนจะไปกินข้าว ส่วนมันก็คงจะมารับแฟนไปกินข้าวด้วยเหมือนกัน...เออ บังเอิญดีจังไอ้สัด


“มึงอาจจะเข้าใจผิดไปเองก็ได้ไงเพื่อน ที่กูถามเพราะกูเป็นห่วงมึงหรอก”


“นี่อยู่ช่วงรับน้องนะไอ้เบส มึงช่วยทำใจร่ม ๆ ไว้หน่อยดิ” ไอ้ลมที่ยืนฟังไอ้กานบ่นอยู่ข้าง ๆ ก็พูดเสริมทัพจนผมได้แต่ถอนหายใจหนักส่ายหัว


“เออ” ผมขมวดคิ้วตอบกลับไป


พอเป็นเรื่องไอ้เหี้ยชนินทีไร ผมต้องคุมอารมณ์ไม่อยู่ทุกที ไม่ใช่ว่าผมมีอคติกับมันมากเกินไปหรอกนะ แต่มันทำตัวให้ผมมีอคติเองมากกว่า มีอย่างที่ไหนเจอกันครั้งแรกก็ทำหน้าตากวนส้นตีนใส่แล้ว เหี้ยจริง ๆ


“แล้วมีใครไปทำเรื่องยืมกลองมายัง” ผมพูดตัดบทออกไปเพื่อที่จะไม่ให้พวกมันได้บ่นอะไรผมอีก ใจนึงก็อยากจะรู้เหมือนกันว่ามีคนไปทำเรื่องยืมกลองมาแล้วหรือยัง เพราะต้องเอามาใช้รับน้องเย็นนี้


 “มึงจะไปรับน้องทั้งที่หน้ามึงยับแบบนี้เหรอ” ไอ้ลมขมวดคิ้วเป็นปม พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง


“ตอแหลไปสิว่ารถล้มมา”


“เบ้าตาช้ำขนาดนี้! จะให้กูไปโกหกยังไง ขอถาม?


“ขอบแฮนด์รถกระแทกเบ้าตา” ผมบอกปัดไปที


“ไอ้ฉิบหาย! แบบนั้นก็ตาบอดแล้ว!” ไอ้ลมเผลอพูดเสียงดัง จนผมรู้สึกแสบแก้วหู


“ช่างกูเถอะ ตกลงมีใครไปทำเรื่องยืมกลองมาจากกองพัฒฯ มายัง”


“อ้าว ทำไมไปยืมกลองจากกองพัฒฯ อ่ะ”


ผมหันไปมองไอ้ลมที่จู่ ๆ ก็ลดเสียงลงแล้วถามด้วยความสงสัย รู้สึกว่าก่อนหน้านี้กูบอกมึงไปแล้วไม่ใช่เหรอวะ


“กลองจากสโมมนุษยฯ มีเอกอื่นไปติดต่อขอใช้หมดแล้ว กูเลยไปถามว่าจะยืมจากใครได้อีก เขาก็บอกว่ากองพัฒฯ มีอยู่สองตัว”


“อ่อ ตอนนี้น่าจะยังไม่มีใครไปเอานะ” ไอ้ลมทำหน้านึก...ให้ตายเถอะ อย่าบอกนะว่าพวกมันลืมน่ะ


“แต่กูบอกไว้แล้วไม่ใช่เหรอว่าให้ไปยืมกลองที่กองพัฒฯ ไอ้ลม ไอ้กาน?” ผมเผลอเรียกชื่อมันออกไปด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดพลางมองหน้าพวกมันสองตัวสลับไปมา


จริง ๆ ทั้งเอกพวกผมวางแผนกันไว้แล้วแหละว่าใครดูแลตรงไหน ส่วนไหน เพราะงั้นผมเลยได้หน้าที่รับดูแลฐานหนึ่งกับเรื่องกลองกับพวกไอ้กาน แต่ดูมันทำสิ ทำให้โมโหแบบไม่มีเหตุผลอยู่เรื่อย


“เดี๋ยว อย่านับกู กูไม่ได้อยู่ตอนที่มึงพูดนะ กูไปเยี่ยมแม่พี่มังกรที่โรงบาล”


อืม กูพอเข้าใจ มีแม่ผัวต้องดูแลมันก็ลำบากแบบนี้ แต่...ไอ้เหี้ยนี่


“ไอ้กาน!” ผมเรียกชื่อมันดังลั่นจนมันสะดุ้งสุดตัว


“เอ่อ...ขอโทษ มันจังหวะตรงกับที่กูทะเลาะกับฝ้ายพอดีอ่ะ” ไอ้กานรีบยกมือไหว้ผมสองสามทีพร้อมกับพยายามทำตัวลีบให้ดูน่าสงสาร


ไอ้สัด กูแช่งแม่งให้มันเลิกกับฝ้ายไว ๆ กูจะบาปไหม รำคาญ กระทบกับเรื่องอื่นมันใช่ไหม


ผมไม่รู้จะด่ามันว่าอะไรดี เลยได้แต่ถอนหายใจหนัก ๆ เอามือลูบหน้าตัวเองเบา ๆ ในเมื่อมันลืมไปแล้วก็ช่างมันเถอะ


“...งั้นก็ไปกันสิ พวกมึงรออะไร”


ไอ้ลมกับไอ้กานมองหน้ากันแล้วหันมาสบตากับผม “ครับ ๆ ไปครับ”


ให้มันได้อย่างนี้สิ




...

 

แต่เหมือนช่วงนี้บุญผมน้อย บาปผมเยอะไปหน่อย อะไร ๆ ก็ดูเหมือนจะไม่เป็นใจ


“มีคนมาติดต่อขอยืมไปแล้วค่ะ นักศึกษา” เสียงของอาจารย์ฝ่ายกองพัฒฯ พูดออกมาด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย ในขณะที่ผมได้แต่ยืนเอามือทั้งสองข้างค้ำเข้าที่โต๊ะของอาจารย์ด้วยอารมณ์ที่เริ่มร้อนในอกเข้าไปทุกที


“ได้ยังไงครับ ทั้งสองตัวเลยเหรอ”


“ใช่ค่ะ มาติดต่อไว้ก่อนหน้าที่นักศึกษาจะมาเมื่อสองชั่วโมงที่แล้วเองค่ะ”อาจารย์ว่าแล้วเงยหน้าขึ้นมาส่งรอยยิ้มเสียดายให้กับผม


ผมค่อย ๆ หันหน้าไปมองไอ้ตัวที่มันยืนอยู่ข้างหลังผมอย่างช้า ๆ มึงดูซะ ความฉิบหายของมึงที่ทำให้กูไม่ได้กลองมา!


“ข...ขอโทษกั๊บ” ไอ้กานว่าเสียงเล็ก น่ารักตายล่ะไอ้สัด


“แล้วไม่มีที่อื่นให้ผมไปติดต่อยืมแล้วเหรอครับ”


ผมถอนหายใจหน่าย หันหน้ากลับมาคุยกับอาจารย์ด้วยความหวังสุดท้ายที่คิดว่าอาจารย์อาจจะรู้สักที่ที่ให้ผมไปยืม


“ทางเราก็ไม่ทราบค่ะ”


แม่ง...


ผมส่งยิ้มให้อาจารย์ก่อนจะหันกลับมายืนกอดอกขมวดคิ้วกับพวกไอ้กานที่มีสีหน้าที่เครียดไม่แพ้กัน ก่อนที่ไอ้กานจะพูดขึ้น


“เอาไงวะ”


“กูจะรู้ไหม” ผมเหลือบตามองมัน ไอ้กานยู่หน้าเอามือกอดอกแล้วใช้ความคิด


หรือผมจะใช้อำนาจมืดจากลุงรหัสซื้อกลองมาสักตัวสองตัวดี ไม่รู้จะเรียกว่าดีหรือไม่ดีที่มีพี่รหัสกับลุงรหัสรวยไม่แพ้กัน แต่เวรกรรม ดันหวงเงินฉิบหาย ขอนิดขอหน่อยก็ทำตาแข็งใส่แล้ว กับน้องกับเมียนี่คนละเรื่องเลยสินะ


“แต่ว่า...” เสียงไอ้ลมดังขึ้นทำให้ผมต้องเหลือบตามองมันบ้าง “...เขามายืมก่อนหน้าเราใช่ไหม แค่เอกเดียวเปล่า แต่ยืมไปสองตัว”


“แล้วไง” ผมถามกลับไป


“เราก็ไปขอต่อรองจากเขาก็ได้นะ ว่าขอยืมมาใช้ตัวนึงอ่ะ ไหน ๆ เขาก็มีอีกตัวอยู่แล้วอ่ะ”


อืม ความคิดเข้าท่า


“ลม” ไอ้กานเรียกมันเสียงเข้ม


“ว่า”


“อยู่กับพี่มังกรมานานนี่มึงเริ่มฉลาดแล้วสินะ”


“ไอ้เหี้ยกาน!” ไอ้ลมกระซิบด่าไอ้กานเพราะกำลังอยู่ต่อหน้าอาจารย์เลยไม่กล้าทำอะไรมากไปกว่านี้


แต่ผมเห็นด้วยกับความคิดของไอ้ลม เพราะงั้นเลยหันไปต่อรองกับอาจารย์ฝ่ายกองพัฒฯ ต่อ


“แล้วพอจะช่วยบอกได้ไหมครับว่าใครเป็นคนมายืมกลองไปสองตัว”


“เอ...” อาจารย์ฝ่ายกองพัฒฯ ลากเสียงยาวในขณะที่มือกำลังสาลวนค้นหารายชื่อของคนที่มายืมกลองไปสองตัวเมื่อสองชั่วโมงที่แล้ว ก่อนที่จะเงยหน้าตอบผมเสียงดังฟังชัดพร้อมกับรอยยิ้ม...


“เทคโนโลยีก่อสร้าง คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมค่ะ”


ปึ้ง!


ทั้งห้องกองพัฒฯ เงียบกริบแทบจะทันทีเมื่อฝ่ามือทั้งสองข้างของผมตบเข้าที่โต๊ะของอาจารย์ตรงหน้าเสียงดังลั่น ก่อนที่สายตาของคนที่นั่งอยู่แถวนั้นหันมามองผมเป็นตาเดียว


“อ ไอ้เบส มึงใจเย็น ๆ ก่อนนะ” ไอ้กานพยายามเอามือของมันลูบเข้าที่แขนผมเพื่อปลอบอารมณ์


แต่กูบอกเลย แม่งไม่ได้ช่วยเหี้ยอะไรทั้งนั้น


ผมพยายามสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ แล้วพยายามเค้นเสียงถามอาจารย์ที่สะดุ้งตกใจไม่แพ้กัน


“ขอชื่อคนที่มายืมหน่อยครับ”


“อ เอ่อ...” อาจารย์กองพัฒฯ ขยับนั่งตัวตรงดิ่ง ใช้สายตาเหลือบมองรายชื่อของคนยืมให้ผม


“ค คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม ลงชื่อคนยืม ชนิน ปีสอง สาขาเทคโนโลยีก่อสร้าง...ค่ะ”


กู ว่า แล้ว


“...”


ผมตวัดสายตาคบกริบหันไปมองคนข้างหลัง


“พวกมึงสองตัว ไปกับกู”


ผมหยุดยืนแหงนหน้ามองตึกคณะเทคโนอุตฯ ตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย หนึ่งในความรู้สึกนั้นคือไม่อยากจะก้าวเท้าเข้าไปเหยียบให้ไปเจอหน้าตัวเหี้ยที่ผมไม่อยากจะเจอ


"กูจะกลับ"


ผมว่าแค่นั้นก่อนจะหมุนตัวเดินกลับ แต่ทว่าไอ้กานกลับรีบคว้าเข้าที่คอผมเพื่อรั้งเอาไว้


"เดี๋ยว! เดี๋ยวซี่ อุตส่าห์มาถึงที่แล้วนะ" ไอ้กานว่าเสียงลนก่อนจะหมุนตัวผมให้หันกลับมาตามเดิม


"ให้กูยืมจากมันเหรอ สู้ให้กูไปขอพี่มังกรซื้อให้น่าจะดีซะกว่า"


"ไม่ดี!" เสียงไอ้ลมร้องดังขึ้นจนผมหันไปมอง


 "น่านะ ถือซะว่ามึงยืมจากพวกเทคโนอุตฯ ไม่ใช่แค่ชนินคนเดียว"


"..."


ผมยกมือขึ้นมากอดอกแล้วมองไอ้กาน นอกจากการใช้สายตาจิกกัดมันแล้วผมก็ไม่ได้พูดอะไร


"ต้องมีเหตุผล โอเค๊?" ไอ้กานยกมือขึ้นมาทำท่าโอเคใส่ผมพร้อมทั้งกะพริบตาขอความเห็นใจ ผมขมวดคิ้วมองมันเล็กน้อยก่อนจะถอนหายใจ


"ว่ามา"


"โอเค มึงฟังแผนกูนะพ่อ"


"..." ผมเลิกคิ้วมองมันไป


"เดี๋ยวกูกับลมจะเป็นคนเข้าไปยืมกลองเองเพราะติดต่อกับเพื่อนกูไว้แล้ว...นะ" มันเน้นเสียงที่คำสุดท้ายแล้วมองหน้าผมเล็กน้อย


"ส่วนมึง..." จากนั้นมันก็ยกมือขึ้นจิ้มเข้าที่อกผมไปตามจังหวะที่มันพูด "...ยืนอยู่ตรงนี้ กินลมชมวิวเอาให้ชุ่มปอดไปเลย แล้วดูกูก็พอ โอเค๊?"


ผมกลอกสายตา...เอาที่มึงสบายใจเลยสัด


"...จะทำอะไรก็ทำเถอะไอ้สัด" ผมพูดแค่นั้นก่อนมันจะยิ้มกว้างชอบใจ


"เชื่อมือกูได้เลย" ผมยืนกอดอกมองมันสองคนที่เดินกอดคอกันเข้าไปหาฝูงคนใส่เสื้อช็อปสีเลือดหมูที่ยืนกันเป็นกลุ่มอยู่หน้าลานตึกของตัวเอง คาดว่าคงลงมาซ้อมอะไรกันสักอย่าง แต่มาซ้อมกันตรงหน้าตึกขนาดนี้น้องมันจะไม่เห็นกันหรือไงวะ


แต่มันใช่เรื่องที่ผมต้องแคร์ไหม...ก็ไม่


'ไงไอ้กาน เอกมึงไม่มีกลองใช้เหรอ'


ผมได้ยินเสียงเพื่อนไอ้กานแว่ว ๆ มาแต่ไกล ท่าทางจะรู้จักกันอยู่พอสมควร ก็พวกขี้เหล้ากันทั้งนั้นแหละผมว่า


'ใช่ เลยมาขอยืมมึงตัวนึงไง'

'เออ พวกกูแค่ยืมมาเผื่อวันนี้มีรับน้องรวมทุกเอกเฉย ๆ'

'อ่อ งี้นี่เอง ตกลงให้ยืมมะ'

'เออ ได้ ๆ แต่เดี๋ยวรอประธานเอกกูมาก่อนละกัน เดี๋ยวกูคุยให้'


ผมยืนกอดอกมองพวกนั้นที่ยืนคุยกันอย่างถูกปากถูกคอ ไม่รู้ต้องรอนานอีกเท่าไหร่ พวกมันถึงจะถือกลองออกมาสักที แต่ให้ตายเถอะ ถึงผมจะไม่อยากยอมรับ แต่ตอนนี้สายตาผมกลับกำลังกวาดตามองหาไอ้ตัวเหี้ยตัวนั้นอยู่ซะได้


 ...แต่ ไม่มีว่ะ สงสัยตายห่าไปแล้ว เออ ก็ดีไป


"ยังไม่ซ้อมบูมกันอีกเหรอ"


เสียงหนึ่งดังขึ้นอยู่ข้าง ๆ คล้าย ๆ คนกำลังพึมพำกับตัวเอง ทำให้ผมต้องหันไปมองด้วยความสงสัย


...ผมเบิกตากว้างเล็กน้อยพอ ๆ กับมันที่เบิกตามองผมไม่แพ้กันเพราะตกใจ


กูก็ว่าอยู่ทำไมถึงไม่เห็น!


ผมกับมันต่างพากันนิ่งและจ้องตากันอย่างไม่วางตา ไอ้เหี้ยชนินที่อยู่ในสภาพชุดเสื้อดำคลุมด้วยชุดช็อปสีเลือดหมูตามปกติ มีเพียงแค่ใบหน้าของมันที่ผิดปกติเพราะช้ำอยู่หลายที่จนเห็นได้ชัดว่าไปมีเรื่องมา
ก่อนที่มันจะค่อย ๆ ฉีกยิ้มมุมปากอย่างเคยชินพร้อมกับทักทายผม


 "...ไง เจอกันอีกแล้วนะ"
  

  "ไงที่หน้าสิไอ้สัด"
   

"ฉิบหายละ...พ่อ พ่อ!"
   

เสียงไอ้กานลอยดังแว่วมาแต่ไกล ก่อนที่มันจะรีบวิ่งมาหาผมแล้วคว้าเข้าที่แขนในขณะผมกำลังกำหมัดแน่นเตรียมปล่อย
   

"อ้าว ชนิน มึงมาแล้วเหรอ หน้าเป็นไงบ้าง" เสียงของเพื่อนมันดังลอยมาเช่นเดียวกันพร้อมกับการเดินเข้ามาถามไถ่อาการมันด้วยความเป็นห่วง แต่มันก็ส่ายหน้าให้พร้อมกับส่งรอยยิ้มพิมพ์ใจตอบกลับ
   

 "ไม่เป็นไร"
   

รอยยิ้มตอแหลจังไอ้สัด ทำเป็นอยู่แค่นี้เหรอ
   

"เออ ไอ้กานบอกจะมาขอยืมกลองอีกตัวว่ะ มึงให้ยืมมะ"
   

"เหรอ..." มันเลื่อนสายตามามองผม "...เอาไปสิ"
   

"กูไม่เอา" ผมตอบกลับไปไม่ถึงเสี้ยววิจนไอ้กานกับไอ้ลมรีบรั้งผมเอาไว้
   

"ไม่ได้ถาม" มันฉีกยิ้มพราวทั้งตอบกลับด้วยคำส้นตีน
   

...วอนโดนอีกรอบแล้วไอ้สัด
  

"สวัสดีครับ ลม" 
 

"ดีชนิน" ไอ้ลมหัวเราะแห้งออกมา มีสีหน้ากระอักกระอ่วนอย่างเห็นได้ชัด แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังฝืนจะคุยกับไอ้ชนิน ผมคาดว่ามันพยายามทำบรรยากาศตรงนี้ให้มันดีขึ้น
   

หึ ไม่มีทาง 
   

"หน้า...แหกไม่ต่างกันเลยเนอะ" ไอ้ลมว่าทั้งยังตบเข้าที่บ่าไอ้ชนินไปที
   

"พอดีหมากัดมาน่ะ..." ไอ้ชนินหันมาสบตากับผม "...แต่ก็ไม่เจ็บเท่าไหร่ ไม่รู้ตกลงว่าหมาหรือมดกันแน่"
สัด
   

ผมกะจะอ้าปากด่ามันอีกรอบ แต่ไอ้ลมก็ทำเป็นไม้กันหมาอย่างดีด้วยการตบปากผมไปหนึ่งทีจนผมถึงกับหันไปขมวดคิ้วมองมันแทน แต่มันกลับขยิบตาให้ผมเป็นเชิงว่าเดี๋ยวมันจัดการเอง
   

"เราขอยืมกลองอีกตัวไปใช้รับน้องหน่อยนะ"
   

"อื้ม ตามสบายเลย" 
   

"ขอบใจนะ" 
   

ไอ้ลมส่งรอยยิ้มกว้างให้มันก่อนที่จะเดินไปหากลองที่ตั้งทิ้งไว้
   

"ขอบใจมาก พวกมึง...ป่ะ ๆ ไอ้เบส" ไอ้กานแสยะยิ้มให้เพื่อนมัน ทั้งยังพยายามดันตัวผมให้เดินหนีออกไปจากตรงนี้โดยเร็วที่สุด
   

ก็ดี กูอยากอยู่มากมั้ง
   

"...คนอื่นเขาก็ขอบคุณกันหมด แต่ดูท่าจะมีคนปากแข็งอยู่คนนึงนะ"
   

เท้าผมหยุดชะงักแทบจะทันทีก่อนจะรีบหันไปมองมัน สายตาของเพื่อนมันรวมไปถึงพวกไอ้กานพาลมองพวกผมด้วยความสงสัย
   

ไม่ต้องมาสงสัยอะไรทั้งนั้น ในเมื่อเพื่อนมึงกวนตีนอยากจะกินตีนกูอีกสักรอบ
   

"ไม่รู้เป็นที่นิสัยหรือว่าที่ปาก น่าจะแก้ยาก" ไอ้เหี้ยชนินยกยิ้มหวาน เอามือล้วงเข้ากระเป๋ากางเกงทั้งสองข้างด้วยท่าทีสบาย
   

"มึงหมายถึงใคร" ผมถามเสียงเข้ม เดินย่างสามขุมเข้าไปประชิดหน้ามัน
   

"อ ไอ้เบส"
   

ไอ้ลมรีบเดินกลับมารั้งแขนผมเอาไว้ด้วยสาย
   

"ไม่ได้หมายถึงใคร ใครจะรับก็รับ แต่ถ้าไปกระทบใจตัวเองก็...คนนั้นแหละ"
   

ผมใช้มือคว้าเข้าที่คอเสื้อไอ้ชนินทันควัน ๆ พอ ๆ กับมันที่เชิดหน้าแต่รอยยิ้มยังไม่หายไป แต่ถึงอย่างนั้นเพราะการกระทำของผมทำให้คนรอบข้างตกใจอยู่ไม่น้อยเลย
   

"ไอ้เบส!" ไอ้ลมจับเข้าที่มือผม พยายามแกะออก
   

"อย่างมึงไม่สมควรได้คำขอบคุณหรอก" ผมเค้นเสียงพูดออกมา พยายามไม่วู่วามเท่าที่จะทำได้ เพราะแค่นี้ก็เกินงามแล้ว
   

"แต่เหมาะที่จะได้คำขอโทษใช่ไหมล่ะ"
   

ขอโทษเหรอ หึ!
   

"กูจะขอโทษมึงให้เป็นขี้ปากกูทำไม"
   

"ทำอะไรไว้ก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจนะ" มันทำหน้ายียวนใส่
   

"หึ น่าไม่อาย" ผมบิดคอเสื้อมันแน่น
   

"ใครกันแน่ที่น่าไม่อาย"
   

"พอ! ไอ้เบส ชนิน"
   

ไอ้กานเป็นคนดึงผมกับมันออกจากกัน ก่อนที่ผมจะผละออกมาขยับเสื้อให้เข้าที่เข้าทาง จ้องหน้ามันอย่างแค้นเคือง หวังจะด่ามันอีกรอบแต่ไอ้ลมดันดึงตัวผมให้เข้าไปฟังมันพูดเสียงกระซิบซะก่อน
   

"เบส...มึงจะไม่ขอโทษชนินก็ได้แต่ขอบคุณชนินหน่อย เดี๋ยวไม่ได้กลองนะ"
   

"ช่างหัวแม่งสิ!" ผมกระแทกเสียง บดฟันตัวเองจนสันกรามขึ้น
   

"ช่างไม่ได้ เรายืมมาแล้วนะ ต้องขอบคุณเขาดี ๆ สิ"
   

ผมเหลือบตามองไอ้เตี้ยที่ยกมือขึ้นตบบ่าผม
   

"อย่ามีเรื่อง...อยู่ในช่วงรับน้อง"
   

...แม่ง กูเห็นแก่หน้าเอกกูแล้วกัน 
   

ผมยืดตัวขึ้นมองไอ้เหี้ยชนินที่ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้า หน้าแม่งกวนส้นตีนจนผมส่งเสียงในลำคออย่างไม่พอใจ ถอนหายใจอย่างแรงพร้อมทั้งเสมองไปทางอื่นเพื่อพยายามเค้นเสียงพูดคำสองพยางค์ที่แม่งแทบเสนียดปากตัวเองเต็มที
   

"...ขอบใจ"
   

"อะไรนะ ไม่เห็นได้ยินเลย" ไอ้ชนินเลิกคิ้วมองผมทำราวกับตัวเองเป็นคนถือไพ่เหนือกว่า
   

...ผมสูดลมหายใจเข้าปอดจนลึก กำหมัดตัวเองแน่นแล้วเชิดหน้าขึ้น ถลึงตาใส่มัน
   

"ขอบใจไอ้สัด!"
   

"พูดเป็นกับเขาด้วยเหรอ"
   

หมับ
   

"ขอโทษที พอดีประจำเดือนมันมาน่ะ" ไอ้กานรั้งตัวผมไว้ได้ทันไม่ให้พุ่งเข้าหาไอ้เหี้ยชนินที่ยืนยิ้มกวนส้นตีนอยู่!
   

รั้งกูไว้หาพ่อ! กูจะซัดหน้ามัน!
   

"ตัวนี้ใช่ไหม งั้นกูเอาไปละนะ ขอบใจมาก ๆ"
   

ไอ้กานทั้งกึ่งลากกึ่งดึงผมและกลองไปกับมัน ก่อนจะโบกมือลาเพื่อนตัวเองแล้วดึงผมกลับไปตามทางที่มาด้วยกัน
   

"ไปก่อนนะ...เจอกันนะชนิน!" ไอ้ลมพูดลวก ๆ แล้วรีบเดินตามพวกผมมา
   

หึ อย่าให้ได้เจอไอ้สัด หน้ามึงได้ยับกว่าเดิมแน่!




...


   

โชคดีที่การรับน้องวันนี้ผ่านไปได้ด้วยดี อย่างน้อย ๆ ก็ไม่มีใครมาซักไซ้ถามผมว่าผมได้แผลมาจากไหน ถึงจะมีคนลือว่าผมใช่คนที่ไปต่อยกันกับเด็กเทคโนอุตฯ ใช่ไหม แต่ใครมันจะไปบอกว่าเป็นตัวเองให้เสียชื่อล่ะ โง่หรือเปล่า
   

หลังจากที่รับน้องเสร็จ ผมก็กลับมาที่หอพักที่ไกลจากมหาลัยอยู่พอสมควร แต่เพราะมันราคาถูก แถมเน็ตแรง ผมเลยยอมอยู่ต่อ
   

แกร๊ก!
   

"อ้าว ไอ้เบส มึงกลับมาแล้วเหรอ" เสียงของผู้ชายดังมาจากข้างหลังในขณะที่ผมกำลังไขกุญแจห้องของตัวเองอยู่ ทำให้ต้องหันไปมองคนหน้าคุ้นเคยที่รู้จักกัน
   

"ว่าไงพี่นาย"
   

ผมถามกลับไป พี่นายเป็นพี่ปีสี่คณะเทคโนอุตฯ ที่อยู่หอเดียวกับผม และอยู่ชั้นสี่เหมือนกัน แถมห้องอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วย และเหตุผลที่สนิทกันได้ก็เพราะชั้นสี่มันมีคนอยู่แค่สองห้องนั่นก็คือผมกับพี่นาย ก็เลยทำให้รู้จักกันได้และสนิทกันเร็วขึ้น จนบางครั้งผมเดินไปขอใช้ห้องน้ำเวลาก๊อกแตกยังมีเลย
   

"กูว่าจะขอยืมน้ำมันพืชมาทอดไข่หน่อย แม่งหมดพอดี" พี่นายว่าพลางยกตะหลิวและกระทะให้ผมดู
   

"ไม่ออกไปซื้อล่ะพี่"
    "

ขี้เกียจ ใจกูถือตะหลิวกับกระทะละ" พี่นายยักไหล่
   

"ได้พี่"
   

ผมตอบกลับไป ก่อนจะไขประตูห้องเข้าไปแล้วเดินไปหยิบน้ำมันพืชที่วางตั้งอยู่ในห้อง แล้วเดินกลับมายืนให้พี่แก
   

"ขอบใจว่ะ"
   

พี่นายยื่นมือมารับก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าห้องไป แต่ก็หยุดชะงักแล้วหันมามองหน้าผมด้วยความสงสัย
   

"เออ หน้ามึงไปโดนไรมาวะ ยับฉิบหาย"
   

...สัด นึกถึงทีไรหัวกูลุกเป็นไฟทุกที
   

"กัดกับตัวเหี้ยมา"
   

พี่นายทำหน้าแหยง ๆ เหมือนจะเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งว่าผมกัดกับตัวเหี้ยมาจริง ๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังบอกให้ผมไปล้างแผลด้วยความหวังดีถึงหน้าพี่แกจะยี้ไปไกลแล้วก็ตามที
   

"เหรอ อย่าลืมล้างแผลให้ดี ๆ ล่ะ เดี๋ยวติดเชื้อ กูไปละ"
   

เออ เชื่อคนง่ายดี กูชอบ
   

"ขอบใจพี่"
   

ผมหมุนตัวเดินกลับเข้าห้องมาพร้อมกับปิดประตู
   

หึ เหี้ยเหรอ มันไม่สมควรเป็นตัวเหี้ย ด่าว่าเหี้ยยังสงสารเหี้ยเลย! 
   

แม่ง ฝากไว้ก่อนเถอะมึง!



TBC
#ก่อสร้างดีที่สุด
ความซวยไม่เข้าใครออกใคร โรงพยาบาลก็เช่นกัน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.523K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,478 ความคิดเห็น

  1. #10449 B3erry (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 10:28
    เบสคือทั้งเลือดร้อนทั้งหัวร้อนเลย 555
    #10,449
    0
  2. #10432 pjmnarmy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 22:19
    หงุดหงิดตั้งแต่ตอนแรกแต่ก็พยายามปล่อยวางมาถึงตอนที่สองแต่ก็ยิ่งหงุดหงิดกว่าเดิม อ่านต่อไม่ไหวจริงๆ
    #10,432
    1
  3. #10394 lovehyper17 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 16:48
    ตะหงิดๆ ว่าชนินน่าจะขอบเบสแล้วน่ะ
    #10,394
    0
  4. #10354 rttr (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 17:57
    สนุกค่าาาาา ไรท์เขียนดีแล้วๆ
    #10,354
    0
  5. #10342 Wiwha (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 20:13
    โหยยเธอออ อะไรจะเกลียดเค้าเข้ากระดูกดำขนาดนั้น
    #10,342
    0
  6. #10303 Pin_Kawinthida (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 11:11
    จะรักกันได้จริงๆหรอ😅
    #10,303
    0
  7. #10299 BlazE_W (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 23:40
    เพื่อนเ-้ย!!
    #10,299
    0
  8. #10282 kumacotton (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 12:14
    เอะอะจะไปต่อยลูกด้วย เก่งจังพ่อ
    #10,282
    0
  9. #10232 preamy2500 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 17:20
    ใครรำคาญเพื่อนเบสมาอ่าน คือถ้าไม่มีเพื่อนๆของเบส=เนื้อเรื่องไม่ดำเนิน ยืมของเขามาก็ต้องขอบคุณปะ อย่าโชว์โง่ใช้อารมณ์สัส รึอยากเป็นแบบเอาของเขามาไม่ขอบคุณ โถ่ รำคาญแบบโง่ๆอ่ะนะ
    #10,232
    0
  10. #10166 Earn0624 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 16:57
    นายเบสนักเลงมาก แต่ก็รักนายเบสอยู่ดี เริ้บยูเบสเบส
    #10,166
    0
  11. #10165 momomay79 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 16:47
    เพื่อน ?
    #10,165
    0
  12. #10158 .✟Yaoiจัง✟. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 19:59
    ....ทำไมงงวะ????
    #10,158
    0
  13. #10034 Biekps99 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 18:23
    งงในงง
    #10,034
    0
  14. #10032 chain28 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 17:21
    อ่า แน่ใจว่านั้นเพื่อน
    #10,032
    0
  15. #10022 priyatida_tt (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 14:30
    เค้าจะรักกันยังไงคะ?55555555
    #10,022
    0
  16. #10005 PRF. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 12:16
    จะเลิกอ่านก็เพราะแก๊งเพื่อนนี่แหละ หงุดหงิดแทน55555
    #10,005
    0
  17. #9948 Haskye (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 15:09
    เป็นเพื่อนที่ไม่น่าคบมาก :(
    #9,948
    0
  18. #9883 Spices_smile (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 23:15
    ขำ555555555
    #9,883
    0
  19. #9876 kaotrn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 14:18
    พี่เขาห้าวดีชอบ555
    #9,876
    0
  20. #9868 21pcr (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 06:34
    ใจร้อนจริงเลยเบสท์
    #9,868
    0
  21. #9838 Porfai6290 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 19:57

    โอ้ยย ชั้นอ่านไปขำไป 55555

    #9,838
    0
  22. #9718 sararee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 11:03

    ชอบอ่ะเรื่องแบบนี้ มันส์ดี เด็กปัจจุบันก้หัวร้อนง่ายแบบนี้ละ

    #9,718
    0
  23. #9715 fanclub-tk (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 22:59
    เพื่อนแต่ละคน เป็นเราไม่คบอ่ะ ไร้ความรบผิดชอบ ต้นเหตุก็ตนเองป่ะ เป็นที่แย่มากทั้งที่ก็รู้ว่าเพื่อนไม่ชอบก็ยังจะทำแบบนี้อีก เหอะ เพื่อนห่วยแตก
    #9,715
    4
    • #9715-3 preamy2500(จากตอนที่ 2)
      16 ธันวาคม 2562 / 17:38
      เอ่า ก็ยืมเขามานิ แต่ถ้าไม่มีเพื่อนพวกนี้เนื้อเรื่องดำเนินไหม ? ให้ไปแบบ โอ้วว รักแรกพบ หรอ
      #9715-3
    • #9715-4 NACHI1743(จากตอนที่ 2)
      22 เมษายน 2563 / 09:08
      เพื่อนไม่มีความรับผิดชอบก็จริงค่ะ
      แต่การยืมของก็ต้องขอบคุณมันเป็นมารยาทพื้นฐานที่ทุกคนควรจะมีอยู่แล้ว
      #9715-4
  24. #9637 CR33 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 19:48
    กัดกันเก่ง555
    #9,637
    0
  25. #9634 reluz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 14:31
    ชอบอะ ดูปิ๊งกันยาก
    #9,634
    0