Freshy ! คุณกับผม เราเป็นคู่กัด #ก่อสร้างดีที่สุด (B2S)

ตอนที่ 17 : คู่กัดรอบที่สิบหก : สำคัญกว่าคนอื่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53,847
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,803 ครั้ง
    12 ก.พ. 62






คู่กัดรอบที่สิบหก
คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน





เหมือนผมกำลังเห็นหมาน้อยสองตัวกำลังยืนสั่นอยู่ตรงหน้า อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ไม่กล้าพูดสักที ผมก็เริ่มหงุดหงิดเพราะอยากนอน


“มีอะไร”


“อ เอ่อ เอ้อ คือจะฝากบอกว่าเสร็จแล้วนะ เดี๋ยวจะเอาไปส่งเอง ถ้าไงตื่นแล้วให้ตามไปที่คณะนะ” มันยกซองเอกสารขึ้นเป็นภาพประกอบ ผมเลิกคิ้วมองเอาไหล่พิงกับขอบประตู มือกอดอก


“ส่งกี่โมง”


“เที่ยง” ไอ้คนตอบผมยกเอามือเกาหลังคอของตัวเอง “จะออกไปกินข้าว อาบน้ำก่อน ตอนเที่ยงค่อยปลุกมันก้ได้ มันเพิ่งได้นอน สงสารมัน”


“เออ”


พอผมขานรับอีกฝ่ายก็ตัวเกร็ง สายตาล่อกแล่กใหญ่ คงจะไม่มีอะไรพูดแล้วหรือมีเรื่องอยากจะถามแต่ไม่กล้าเสียมากกว่า ก่อนที่สองคนตรงหน้าจะสบตากันแล้วหันมายิ้มแหยให้ผม


“ข ขอบใจนะ งั้นไปละ”


“อืม”


ทั้งสองคนรีบหันกลับไป จ้ำอ้าวเดินออกไปด้วยกัน ผมมองตามไปเห็นมันสองคนพูดเสียงกระซิบกระซาบกัน แต่ที่เหี้ยคือผมดันได้ยินไงล่ะ


“เชี่ย! เดือนมนุษย์มันมาอยู่ตรงข้ามห้องไอ้ชนินได้ไงวะ?!


“กูจะรู้กับมึงไหม ไอ้ชนินแม่งก็ไม่เคยบอกกู กูว่ามันต้องมีอะไรสักอย่างแล้วล่ะ...”


“หรือว่า...”


คิดปวดหัวไปเถอะ


พอคิดว่าสองคนนั้นเดินลงไปแล้ว ผมก็หันกลับเดินเข้ามาในห้องมองไอ้ชนินที่กำลังทำตัวเป็นปรสิตสิงห้องผมอยู่ไม่ยอมลุกไปไหน แล้วมันไปหาเวลาไหนถอดเสื้อนอนวะไอ้สัด


“ชนิน กลับห้องมึงไปนอน”


“...อืม”


“สัด” ผมสบถออกมา “ชนิน มึงตื่นไปนอนห้องตัวเองได้แล้ว ลุก!


“ไม่เอา...อยากนอนห้องนี้” เสียงแหบแห้งตอบกลับมา แต่หน้ายังซุกหมอนผมอยู่ ซ้ำยังทำท่าจะฝังหน้าไว้ไม่ยอมลุกออกไปไหนอีกด้วย


“ส้นตีน ห้องกู”


“รู้ ถึงได้อยากนอนด้วยไง” พูดจบมันก็เอาหน้าโผล่ออกมาแค่เสี้ยว ฉีกยิ้มให้แพรวพราว “เพราะงั้นขอนอนด้วยนะครับ”


นะครับพ่องสิไอ้สัด!


“เพื่อนมึงออกไปแล้ว บอกให้ตื่นตอนเที่ยงแล้วไปส่งงานด้วยกัน...เพราะงั้นตอนนี้ห้องมึงโล่งแล้ว กลับห้องไป”


“...”


มึงเล่นอย่างนี้ใช่ไหม ได้!


...


ตึง!


“...ย ยอมแล้ว ยอมกลับแล้ว!” เสียงไอ้ชนินร้องลั่นขึ้นมาแทบจะทันหลังจากที่ผมเดินขึ้นเตียงแล้วจับเอาขามันแยกออกกว้าง แล้วทำท่าจะเอาเท้าอัดเป้ามันเพื่อสำเร็จโทษ กูบอกเลยถ้ามึงเคยโดนตอนม.ต้นม.ปลาย มึงต้องจำความรู้สึกตอนที่โดนได้!


“มึงจะลุกดี ๆ ไหม?!


“ลุก ลุกครับ...ปล่อยก่อน ปล่อยก่อนนะ” น้ำเสียงมันอ่อนลง ผมเองก็เลยอ่อนตาม วางขามันลงกับเตียง แต่ในจังหวะที่ผมกำลังจะเดินลงไอ้ชนินก็ลุกขึ้นความเอาตัวผมไว้ทันจนเสียหลักล้มนอนหงายบนเตียง ไอ้ชนินเห็นเป็นจังหวะดีก็ลุกขึ้นมาคร่อมผม...และสบตากัน


“อย่าเล่นแบบนี้สิ สูญพันธุ์เลยนะ”


“ถ้ามึงลุกให้กูตั้งแต่ทีแรก กูก็ไม่คิดจะทำ”


“ก็กำลังจะลุกแล้วนี่ไง...” มันยิ้มน้อยยิ้มอยู่เหนือผม ผมเองจ้องหน้ามันนิ่ง จนมันเอานิ้วจิ้มเข้าที่ระหว่างคิ้วผม “...ขมวดคิ้วแต่เช้าเลย”


“ลุก ก่อนที่กูจะได้ทำจริง ๆ” ผมว่าเสียงเข้ม


“ครับ ๆ” มันรีบลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยความรวดเร็ว ผมเองก็ลุกขึ้นตาม


“เอาเสื้อที่อยู่ตรงนั้นมาให้หน่อย” มันพยักพเยิดหน้าไปทางด้านหลังผม ผมหันไปมองตามเห็นเสื้อมันถอดทิ้งเอาไว้อยู่ตรงปลายเท้า ก่อนที่ผมจะหยิบแล้วขว้างส่งไปให้มัน มันรับไปแล้วทำการสวมใส่ ผมเองก็มองหน้าท้องที่มีกล้ามเป็นมัดของมันที่กำลังขยับไปมาด้วยท่าทางที่กำลังสวมใส่เสื้อก่อนที่ผมจะเห็นเพียงใครใบหน้าของมัน...ที่กำลังยิ้ม


“วันนี้มีเรียนเที่ยงเหรอ”


“...” ผมไม่ได้ตอบมัน ทำแค่จ้องหน้ามันนิ่ง


“ถ้างั้นก่อนเที่ยงเดี๋ยวมาปลุกนะ”


“เพื่อ”


“ก็สัญญากันเอาไว้แล้วว่าจะไปกินเกาเหลา...หรือว่าเป็นคนชอบผิดสัญญา?


“...เออ!” ผมแทบจะตะคอกอัดหน้ามันอยู่แล้ว ใจจริงก็นึกไปว่าเรื่องที่คุยกันเมื่อคืนมันจะลืมแต่เห็นพูดขนาดนี้ก็คงไม่ใช่แล้วล่ะ


“เออนี่รับประโยคแรกหรือประโยคสุดท้าย”


“มึงจะกินเกาเหลาหรือจะกินตีนกูแทน ได้หมดนะ” ผมยิ้มเหี้ยม


“ทำตัวน่ารักอีกแล้ว” มันฉีกยิ้มกว้าง หัวเราะออกมา เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าแล้วยกมือขยี้หัวผมเบา ๆ


“เดี๋ยวมาปลุก เจอกัน”


มันว่าก่อนจะละมือออก หมุนตัวเดินกลับไปที่หน้าประตู หันหน้ากลับมาส่งยิ้มให้ผมเล็กน้อยแล้วถึงเปิดประตูเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง


ผมนั่งนิ่งอยู่สักพักก่อนจะล้มตัวลงนอนต่อ โดยที่ข้าง ๆ เองก็ยังมีสัมผัสอุ่นของมันทิ้งเอาไว้อยู่


...


ไอ้ชนินมาปลุกผมตามที่มันบอกเอาไว้จริง ๆ ซึ่งผมเองก็ตื่นขึ้นมาเตรียมตัวอาบน้ำแต่งตัวอะไรเสร็จหมดแล้วถึงได้เปิดประตูมาเจอหน้าไอ้ชนินในเสื้อสีเลือดหมู ก่อนที่ผมกับมันจะขับไปกินเกาเหลาด้วยกันแล้วแยกย้ายไปเรียน


และผมก็กำลังคิดว่าวันนี้ไม่มาเรียนน่าจะดีกว่า เพราะอาจารย์ดันให้พวกผมออกมาเรียนที่สวนในมหาลัยเพื่อทำการประกอบฉาก เพราะมันเป็นวิชาการแสดง ไม่รู้เอามาให้เรียนทำไม แต่เรียน ๆ ไปก็ดีเพราะได้คะแนนง่าย แค่ต้องออกแรงทำทุนประกอบฉากการแสดงเอง


“เดี๋ยวกูออกไปขนไม้แป๊บนะ” ไอ้ลมที่หอบเอาข้าวเอาของมาวางทิ้งไว้ตรงหน้าพูดขึ้นมาอย่างรีบร้อนก่อนจะวิ่งไปอีกทางหนึ่ง ซึ่งผมที่กำลังตอกตะปูเอาไม้อัดประกอบเข้าด้วยกัน เริ่มมีเหงื่อออกอาบทั่วใบหน้าเพราะมันทั้งร้อนแล้วยังต้องใช้แรงอีก ซึ่งประเด็นคือกูใส่ชุดนักศึกษามาแต่มาทำงานประกอบไม้ มันเข้ากันที่ไหนวะ


สนุกจริง ๆ เลยวิชานี้


แต่ในระหว่างที่ผมกำลังใช้สมาธิไปกับการประกอบฉากไม้อยู่...ผมก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยเรียกผมไม่ไกล และเป็นไอ้คนที่เมื่อเช้าเพื่อนมันมาเคาะประตูห้องด้วย


“เฮ้”


ผมรีบเงยหน้ามองมันด้วยความอึ้ง ที่อึ้งคือมันรู้ว่าผมเรียนอยู่ตรงนี้ได้ยังไง ใครบอกมัน


“มึงรู้ได้ไงว่ากูอยู่นี่”


“มีคนรู้จักในเฟสโพสต์รูปแล้วมีติดอยู่ในนั้นพอดี”


“สัด” เรื่องอย่างนี้ล่ะขยันทำกันนัก


“ไหนมึงบอกจะไปส่งงาน”


“ส่งเสร็จแล้ว เลยแวะมาหา” มันยิ้มมุมปาก เอามือล้วงกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้างยืนอยู่ตรงหน้าผม


“มาทำไม”


“รสโคล่า” มันไม่ตอบคำถามผม แต่กลับยกถุงเซเว่นแล้วยื่นมาให้ ผมจ้องมองดี ๆ แล้วเห็นเหมือนเป็นไอศกรีมหนึ่งแท่งอยู่ในนั้น...


“...วางไว้แถวนั้นแหละ” ผมตอบกลับแล้วก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเองต่อ พอมันเห็นว่าผมไม่ได้ว่าอะไรถึงได้เดินมานั่งอยู่ข้าง ๆ พร้อมกับวางถุงไอศกรีมทิ้งเอาไว้ด้วย


“ทำอะไรอยู่”


“ประกอบฉาก”


“เอกนี้ดูเรียนสนุกดีนะ มีอะไรให้ทำเยอะแยะ” มันว่าพร้อมกับยิ้มให้ผม ก่อนจะหาวออกมาเบา ๆ


“ง่วงก็ไปนอนสัด มานั่งหาวอยู่ทำไม”


“มีงานตอนบ่ายสาม” มันหาวออกมาอีกรอบ ผมเลยเหลือบสายตามองเวลาที่นาฬิกาข้อมือของตัวเอง ตอนนี้ก็จะเข้าบ่ายสองแล้ว เหลืออีกแค่ชั่วโมงกว่าที่มันจะได้นอน


“หึ หลับในแน่มึง” ผมส่งเสียงในลำคอออกมา มือยกตอกตะปูด้วยความเคยชิน


“ขอพักสายตาหน่อย”


“ก็นอนสิวะ”


พอผมพูดจบ ไอ้ชนินมันก็นอนจริง ๆ แต่...นอนเอาหัวหนุนตักผมแล้วนอนระนาบไปกับพื้น


“ทำอะไรของมึง”


“นอน” มันหลับตาพริ้มเอามือทั้งสองข้างวางประสานกันอยู่บนช่วงเข็มขัด


“กูหมายถึงให้มึงกลับไปนอนหรือไม่ก็นอนบนพื้น มานอนตักกูหาอะไร”


“เดี๋ยวเสื้อเปื้อน”


“มึงนอนแบบนี้มันไม่เปื้อนหรือไงวะ” ผมขมวดคิ้วว่า นอนแบบนี้แม่งไม่ต่างอะไรกับนอนบนพื้นล่ะวะ


“งั้นนอนแบบนี้...” ฉับพลันมันก็ดีดตัวลุกขึ้น ขยับมานั่งแอบอิงแล้วเอาหัวพาดเข้ากับไหล่ผม “...ได้ไหม”


“...” ผมเงียบ เบิกตากว้างเล็กน้อย


“แป๊บเดียวน่า”


“สามสิบนาที...นะครับ” มันว่าเสียงทุ้ม หลับตาแต่มุมปากของมันก็ยังยิ้มอยู่


“...”


ผมว่าไอ้เหี้ยนี่มันจับจุดอ่อนผมได้แล้วล่ะ เพราะไม่งั้นมันคงไม่ใช้บ่อยขนาดนี้ ซึ่งตัวผมเองก็รู้ดี แต่จะทำอะไรได้ นอกจาก...


“...เรื่องของมึงเลยไอ้ฉิบหาย”


ไอ้ชนินเองพอได้ยินก็ขยับตัวยุกยิกเล็กน้อยก่อนนอนนิ่งเอาหัวพาดไหล่ผมอยู่อย่างนั้น ผมเอี้ยวหน้าหันไปมองกลุ่มไรผมที่มีบ้างที่มาโดนช่วงคอจนรู้สึกคัน เสียงลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอออกมาจากตัวไอ้ชนิน บ่งบอกว่ามันเป็นคนหลับง่ายและตอนนี้มันก็กำลังหลับอยู่


เพราะงั้นผมเลยหันมาให้ความสนใจกับงานของตัวเองต่อ...


“เบส! กูเอามาแล้ว...!


“เสียงดังหาพ่อ เดี๋ยวมันตื่น” ผมตวัดสายตาไปจ้องไอ้ลมที่วิ่งเข้ามาพร้อมกับกองไม้อัด และเพื่อนในเซคอีกสามสี่คน แต่เป็นอันต้องชะงักกันทุกรายเมื่อกำลังมองผม


“ข ข ขอโทษ”


“มีงานก็ไปทำ”


ไอ้ลมทำสายตาล่อกแล่ก อ้าปากเหมือนจะถามดีไม่ถามดี แต่สุดท้ายมันก็วิ่งไปช่วยคนอื่นอีกทาง...


ดี รู้แม่งให้ทั่วมหาลัยไปเลยไป ขอแค่ตอนนี้อย่าให้มันตื่นมากวนผมตอนทำงานก็พอ




  


            เพราะที่บ่าผมมีหัวไอ้ชนินพาดอยู่ การประกอบฉากที่ต้องใช้แรงเยอะมันเลยลำบากจนผมต้องขอแลกงานกับเพื่อนคนอื่น เอากระดาษมานั่งตัดท่ามกลางสายตาคนอื่นที่คอยมองมาอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะไอ้ลมที่ทำท่าอยากจะถามเต็มแก่แล้ว แต่ผมไม่มีทางเปิดทางให้มันได้ถามหรอก


            ผมนั่งตัดกระดาษไปสักพักก็ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู...บ่ายสองโมงครึ่งจะเข้าสี่สิบแล้ว


            “ชนิน”


            ผมขยับไหล่ของตัวเองเบา ๆ เป็นการปลุกมัน


“จะตื่นได้ยัง”


“...”


“ไอ้ชนิน บ่ายสองโมงครึ่งแล้ว”


“อืม...” มันครางในลำคอ ยกหัวขึ้น กะพริบตาปริบ ๆ อย่างที่ผมคิดเอาไว้...มันเป็นคนตื่นง่ายจริง ๆ ด้วย


“งั้นไปทำงานละ”


“ไหวเหรอ ลางานไหมล่ะ” ผมพูดออกมาในขณะที่มองหน้ามันแล้วทำท่าเหมือนคนจะเป็นลมให้ได้ กลัวใจมันจะไปล้มกลางร้านจริง ๆ


“ไหว...เป็นห่วงเหรอ”


“หึ แค่สงสารเจ้าของร้านต้องเก็บซากมึงไง”


“เหรอ” มันเลิกคิ้วมองผม ถือวิสาสะหยิบเอาขวดน้ำของผมที่ตั้งทิ้งไว้ใกล้ ๆ ขึ้นมาดื่ม ล้างหน้าล้างตาตัวเองแล้วลุกขึ้นยืน “งั้นไปแล้วนะ”


มันหมุนตัวเดินเอามือล้วงกระเป๋าไปไม่เท่าไหร่ ผมก็รีบเรียกเอาไว้


“เห้ย”


ไอ้ชนินหันมามองตามเสียงเรียกด้วยความสงสัย ผมส่งเสียงในลำคออย่างขัดใจเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมา


“...ไม่ไหวก็โทรมาแล้วกัน เดี๋ยวไปรับ”


มันยกนิ้วโป้งให้ผมก่อนจะเดินออกไป ผมมองตามมันไปสักพักก่อนจะหันกลับมาตัดกระดาษต่อ แต่ยังไม่ทันจะหยิบเอากรรไกรขึ้นมาไอ้ลมก็วิ่งมาจากทางไหนไม่รู้ถึงได้มาคว้าเอากรรไกรผมไป


“ทำอะไรของมึง”


“เบส มึงตอบกูมาตรง ๆ นะ เรื่องนี้มันทำให้กูช็อคมาก ช็อคแบบ สัด กูต้องตาค้างแข็งตายอยู่ตรงนี้แล้ว”


“ตรง ๆ”


“สัด!” ไอ้ลมร้องดังลั่น “มันหมายความว่าไงอ่ะ กูอยากรู้”


“เรื่องอะไร”


“ก็เรื่อง...!” ไอ้ลมทำหน้าเขินขึ้นมา ยกนิ้วขึ้นมาชี้ขึ้นขี้ฟ้าวนรอบหัวผมแล้วก็กรีดนิ้วไปทางที่ไอ้ชนินเดินออกไป “นี้ไง?!


“เสือก”


ไอ้ลมทำหน้าอึ้ง “มึง มึงอย่าบอกนะว่า...ก็ไหนมึงเกลียดนักเกลียดหนา...เดี๋ยวนะ กูพลาดเรื่องนี้ได้ยังไง ไอ้เบสเมื่อไหร่! บอกกูมาาาา มึงจะมุบมิบกรุบกริบอยู่คนเดียวไม่ได้นะ!


ไอ้ลมทิ้งกรรไกรลงแล้วจับไหล่ทั้งสองข้างผมเขย่าจนตัวสั่น แต่ผมทำแค่ยกมือดันหน้ามันให้ออกห่างแล้วลุกขึ้นยืน “เรื่องกู”


“ทีเรื่องกู กูยังบอกเลยอ่ะ!


“ใครบอกให้มึงเล่าล่ะ กูไม่ได้ข่มคอมึงนี่...ไม่มีงานอะไรแล้วใช่ไหม กูจะได้กลับ ฝากเช็คชื่อด้วย”


ผมก้าวเท้าเดินโบกมือลาให้ไอ้ลมมัน รีบจ้ำอ้าวออกไปเพื่อที่จะไม่ให้ใครถามผมเรื่องไอ้ชนินอีก


...


“ถ้าไงเดี๋ยวผมส่งข้อมูลเพลงให้นะครับพี่แรม...ครับ ฝากบอกพี่ฟลุคด้วย...ทางไลน์นะครับ...ครับ” ผมรอให้พี่แรมวางสาย ก่อนจะเลื่อนหาเพลงเพื่อที่จะเอาไปเล่นในร้านให้พี่แรม


ซึ่งก่อนหน้านั้นผมไปหาข้าวกินก่อนเข้าหอมาแล้ว เพราะบังเอิญเจอพี่มีนมากับแฟนพอดีเลยขอให้เลี้ยงข้าวหน่อย พี่แกก็โวยอยู่แต่ก็ยอมควักเงินตัวเองจ่ายให้ผม เอาจริง ๆ ผมไม่ได้อดอยากอะไรขนาดนั้นแต่ผมแค่อยากแกล้งพี่รหัสตัวเองเฉย ๆ เห็นชอบบ่นแต่สุดท้ายก็เลี้ยงข้าวอยู่ดี ไม่รู้เหมือนใคร แล้วหลังจากที่กินข้าวกับพวกพี่มีนเสร็จผมก็กลับเข้าหอมาตอนทุ่มกว่า ประจวบกับที่พี่แรมโทรมาถามเรื่องงานพอดี


ผมเดินขึ้นบันไดในขณะที่กำลังกดโทรศัพท์ระหว่างคุยงานกับพี่แรม แต่พอเงยหน้าขึ้นมา...


“ขอบใจนะ”


เสียงของผู้หญิงดังขึ้นในขณะที่ผู้ชายตรงหน้ากำลังยื่นเอาหัวออกมาคุยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พยักหน้ารับเหมือนมันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ก่อนที่ผู้หญิงหน้าตาสวยใช่ย่อยขอตัวกลับแล้วเดินผ่านผมลงไปบันได ไอ้ชนินหันมามองตามก่อนจะชะงักเมื่อมันสบตากับผม


ไอ้ชนินอยู่กับผู้หญิง...


ผมเก็บโทรศัพท์เดินขึ้นมาแล้วหยุดยืนอยู่ตรงหน้าห้องของตัวเองเพื่อไขประตู แต่เสียงของไอ้ชนินก็พูดขึ้น ผมจับความรู้สึกได้ว่า...มันกำลังเหมือนรู้สึกผิดอยู่


“เมื่อกี้แฟนเก่า นัดกันเอาไว้เลิกงานเพราะยังไม่ได้คืนของ...มันไม่มีอะไร”


ผมนิ่งมองหน้าประตูของตัวเอง ก่อนจะหมุนลูกบิดเพื่อเปิดเข้าไป แต่เสียงประตูจากฝั่งตรงข้ามดังลั่นเมื่อยามกระทบกับผนัง ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่พรวดพราดก้าวออกมาพร้อมกับแรงจับเข้าที่ข้อมือของผม


“จับทำห่า?


ไอ้ชนินจ้องหน้าผมนิ่ง...ดวงตามันวูบไหวเล็กน้อยเหมือนคนกำลังต้องการอะไรสักอย่าง


“ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ”


...ให้รู้สึกอะไร


“ทำไมกูต้องรู้สึก”


คำตอบของผมทำให้ไอ้ชนินค้างไปในท่านั้น หน้ามันมองหลง เสตามองไปทางอื่นก่อนจะครางในลำคอ “...อืม”


มันปล่อยข้อมือผมอย่างช้า ๆ ก่อนจะยิ้มให้ผมที่ดูแปลกไปไม่เหมือนเดิมก่อนจะหมุนตัวเดินกลับห้อง แต่ผม...ก็เปิดปากพูดอีกครั้ง


“...มึงบอกว่ามันไม่มีอะไรแล้ว ยังต้องให้กูรู้สึกอะไรอีกล่ะ”


“...”


“อีกอย่าง...” ผมเชิดหน้าขึ้น หันไปสบตากับมันตรง ๆ พร้อมกับเอามือล้วงกระเป๋าทั้งสองข้างของตัวเอง “มึงบอกว่าจะเป็นคนฟังให้กู”


“...”


“แปลว่าตอนนี้กูสำคัญกว่าคนอื่นใช่ไหม”


ไอ้ชนินหันกลับมา มันอมยิ้มอยู่ตรงหน้าผม ท่าทางได้ใจพอสมควร แต่มันก็ยังดีกว่า...หน้าหมาหงอยที่มันทำใส่ผมล่ะนะ


“ตามนั้น”


“หึ”


“วันนี้ไปนอนด้วยอีกได้ไหม สมมุติว่าที่ห้องไม่มีเตียงให้นอนแล้ว”


“ตีนกูสิ!


ผมโชว์นิ้วกลางให้มันดูก่อนจะปิดประตูเสียงดัง



TBC
#ก่อสร้างดีที่สุด
ทวงสถานะกันหน่อย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.803K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,478 ความคิดเห็น

  1. #10465 jiramuenppj (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2563 / 18:57
    กี่ตอนๆก็ขำลมอะนางน่สเอ็นดูวววววว
    #10,465
    0
  2. #10457 amana (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 08:18
    ดีที่ง้อทัน
    #10,457
    0
  3. #10440 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 12:07

    มันก็จะเป็นเขินหน่อยๆนะคะ
    #10,440
    0
  4. #10422 Katcher (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 17:04
    เกือบม่าแล้วไหมละ เฮ้อโล่กกกกก
    #10,422
    0
  5. #10383 zkdlinx (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 13:55
    เกลียดความขอมานอนกับเขาที่ห้อง 5555555555555555555
    #10,383
    0
  6. #10359 Harmonica Laurence (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 09:34
    เบสแพ้คนอ้อน พูดเพราะ แล้วก็เป็นคนที่แคร์ความรู้สึกคนเก่ง แอบเป็นคนที่จับความรู้สึกคนเก่งด้วย
    #10,359
    0
  7. #10322 -PeMiGa- (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 16:53
    น่ารักมากกกกกกกกก น่ารักจนอยากจะร้องไห้;-;(เอาตรงคือน้ำตาไหลไปแล้ว) พ่อแพ้คนขี้อ้อนอะ เอาตรงป่ะ เริ่มสับสนโพแล้วจ้าาาาาา55555 แต่ใดๆคือฟินเด้อ น่ารักมาก! ชอบที่ชัดเจนกันสองคนอะ คนอื่นชั่งแม่ง รู้กันแค่สองคนก็พองี้ น่ารัก;-;
    #10,322
    0
  8. #10315 bow26042002 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 21:02
    ชัดเลย พ่อแพ้คนขี้อ้อน55555555
    #10,315
    0
  9. #10294 ALiasShin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 22:13
    แม่เขานอนซบไหล่กันเขาฟกิดิ่กหนกวกไงไมหก่่กรี๋ดดดด จะน่ารักไปไหนคะฮือออๆๆ เอาล่ะเลือกโพไม่ถูกแลิว!!
    #10,294
    0
  10. #10267 despasito (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 00:20
    คนแมนๆจีบกันด้วยวิถีลูกผู้ชาย555
    #10,267
    0
  11. #10249 NACHI1743 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 14:22
    เกือบจะร้อง ต่อมาก็เกือบจะเขิน
    สุดท้ายทั้งหมดก็แค่เกือบ....
    #10,249
    0
  12. #10222 0804211939 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 20:55
    กลัวเขาตื่นมากวน หรือกลัวเขานอนไม่พอกันแน่เบส
    #10,222
    0
  13. #10209 ZicoXo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 03:21
    คนแมนเค้าจีบกัน
    #10,209
    0
  14. #10199 น้ำแข็ง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 11:16

    ชนินว่าน่ารักแล้ว เบสน่ารักกว่ามากกก เป็นคนไม่งี่เง่าอ่ะ ไม่คิดเล็กน้อย รักเบสสสสสส


    #ชนินเบสสสสสสส

    #10,199
    1
    • #10199-1 chonzsy2(จากตอนที่ 17)
      11 เมษายน 2563 / 09:19
      #เบสชนิน ได้ไหมมมมม→_→
      #10199-1
  15. #10181 Earn0624 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 00:48
    เบส แกให้เขานอนซบต่อหน้าสาธารณชน ไม่เขินอาย กลัวแต่ว่าเขาจะตื่น เบส เบส!!
    #10,181
    0
  16. #10149 filmnaruepron (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 13:54
    เปิดโอกาสขนาดนี้ต้องรีบทำคะแนน
    #10,149
    0
  17. #10125 ดอกไม้และสายรุ้ง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:49
    ชนินน่ารักเอาะะ
    #10,125
    1
    • #10125-1 225329aa(จากตอนที่ 17)
      29 มีนาคม 2563 / 13:53
      ยิัมจนเมื่อยแก้มหมดแบ้วๆๆ
      #10125-1
  18. #10107 Xakas (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:09
    หื้อออออออ เขิน
    #10,107
    0
  19. #10096 roooose (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 23:40

    อรุ่มมมม
    #10,096
    0
  20. #10074 Saengnin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 12:34

    ตายสงบแล้ว
    #10,074
    0
  21. #10073 Saengnin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 12:33
    เบสเทอมันร้ายยย
    #10,073
    0
  22. #10049 Biekps99 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 15:25
    ชอบมาก
    #10,049
    0
  23. #10030 teeranur (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 17:24
    ไม่ไหวกับชนินเบส
    #10,030
    0
  24. #10025 priyatida_tt (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 13:26

    อร๊ายยยนนนนยยยยยยยยนนนนน
    #10,025
    0
  25. #10018 Feum23 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 21:06
    ชนินน่ารักมาก เชื่องมาก ชอบแต่เบสค้าบ แงๆๆๆๆ ยิ่งอ่านยิ่งชอบทำไงดี เบสก็คือเป็นผู้ชายแมนๆที่น่ารักแบบซึนๆอะ ก็ห่วงก็หวงนะ แต่ไ่ม่ยากพูด น่ารักกกกกก ฝากชนินบีบแก้มที
    #10,018
    0