Freshy ! คุณกับผม เราเป็นคู่กัด #ก่อสร้างดีที่สุด (B2S)

ตอนที่ 15 : คู่กัดรอบที่สิบสี่ : ไม่ดีต่อใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54,833
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,886 ครั้ง
    4 ก.พ. 62






คู่กัดรอบที่สิบสี่
คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน





อาจเป็นเพราะผมทำงานกลับดึกตื่นเช้ามากเกินไปหรือเปล่า ถึงทำให้ช่วงนี้รู้สึกตาล้าเป็นพิเศษ บางทีก็รู้สึกเหนื่อย ๆ แบบไม่รู้สาเหตุ สงสัยผมคงต้องพักร่างกายตัวเองบ้างแล้วล่ะ


“ดูมึงเมื่อย ๆ นะ เป็นไรป่ะ” ไอ้กานถามขึ้นมาในระหว่างที่ผมกำลังนั่งเคลียร์งานก่อนกลับห้องเพราะต้องนั่งช่วยงานส่วนของไอ้ลมด้วย เลยมีไอ้กานที่มันว่างจากคาบเรียนมานั่งโม้เหม็นอยู่ด้วย


“เปล่า”


“ไม่เปล่า งั้นวันนี้มึงไปเตะบอลกันป่ะ ยืดเส้นยืดสาย” มันว่าอย่างกระตือรือร้น ใช้สายตาระยิบระยับอ้อนขอมาทางผม ก็ดีอยู่เหมือนกัน ไม่ได้ออกกำลังกายมานานแล้ว


“ที่ไหน”


“ที่เดิม หรือจะเล่นบาส กูได้หมด...เจียวันนี้เตะบอลเปล่า” ไอ้กานหันไปร้องถามเจียที่กำลังเดินลงมาจากตึกมนุษย์ ไอ้มนุษย์รูปปั้นพยักหน้ารับเล็กน้อย


“อืม”


“ลม มึงเตะไหม อย่าบอกว่าพี่มังกรไม่ให้เตะอีก”


ผมหันไปมองไอ้ลมที่นั่งหน้าเครียดขีดเขียนงานของตัวเองอยู่ด้วยความขมักขเม้น ก่อนที่มันจะเงยหน้าตอบคำถามก่อนจะก้มหน้าทำงานต่อ


“เตะ ๆ วันนี้พี่มังกรไปทำงาน”


“หึ เตะแล้วไม่ใช่เอาหน้ารับลูกอีกล่ะ ไม่งั้นพี่มึงเดือดกูตาย” ผมพูดออกไป ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยยามที่นึกถึงหน้าไอ้ลมที่โดนลูกบอลอัดเข้าหน้าไปเต็ม ๆ เมื่อตอนปีหนึ่ง พอเป็นแบบนั้นมันก็ไม่ยอมเล่นบอลกับพวกผมอีก สงสัยคงจะเข็ดฝีมือขี้ตีนของไอ้กานเอา


“บ้า พูดไปเรื่อย!” ไอ้ลมบ่นอุบก่อนจะร้องดีใจออกมาเพราะมันทำงานเสร็จแล้ว


“งั้นเดี๋ยวกูกลับไปเปลี่ยนชุดก่อน สักห้าโมงเจอกันที่เดิมนะ”


ไอ้กานลุกขึ้นยืน หยิบเอากระเป๋าสัมภาระของตัวเองแล้วโบกมือลาผม ก่อนจะเดินไปพร้อมกับไอ้เจีย ไอ้ลมเองก็ขอตัวกลับบ้างเพราะต้องรีบไปให้อาหารหมาพี่มังกร เพราะงั้นผมเลยกะว่าจะกลับเข้าหอตัวเองไปเปลี่ยนชุดบ้าง แล้วสักห้าโมงค่อยออกมา


...


พอถึงเวลาห้าโมงผมก็เปลี่ยนชุดจากนักศึกษาเป็นเสื้อออกกำลังกายสีแดงกับรองเท้าคู่ใจ ผมไม่ได้พกอะไรไปนอกจากขวดน้ำที่มันจำเป็นเวลาเล่นกีฬา ส่วนนอกเหนือจากนั้นถ้ามันจำเป็นค่อยไปซื้อเอาทีหลังหลังเล่นเสร็จก็ได้


แต่พอเดินลงมาจากหอก็เจอเข้ากับไอ้ชนิน ผมเริ่มจะชินแล้วล่ะที่ต้องมาเจอมันอยู่ระหว่างขึ้นลงหอ แต่ที่มันน่าแปลกใจก็คือตอนนี้เพิ่งจะห้าโมง ถ้าจำไม่ผิดไอ้ลมบอกว่ามันทำงานถึงหกโมงไม่ใช่หรือไง


“กลับมาแล้วเหรอ” ในขณะที่มันกำลังเดินเอามือล้วงกระเป๋าระหว่างเข้าหอ พอมันเห็นว่าเป็นผมที่ยืนอยู่ตรงหน้าก็รีบเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มบางให้กับผม


“นี่มึงไม่ได้ทำงานหรือไง” ผมไม่ได้ตอบคำถามมัน เพราะกำลังสงสัยอยู่


“วันนี้พี่เดือนมีธุระเลยปิดร้านเร็ว...จะไปไหนเหรอ”


“เรื่องกู” ผมเฉไฉ รีบก้าวเท้าเดินเบี่ยงมันเพื่อจะไปที่ลานจอดรถ แต่มันก็ดึงไหล่ผมเอาไว้เพื่อหยุดเดิน ก่อนที่มันจะถามขึ้นมาอีกครั้ง แต่น้ำเสียงดูเรียบขึ้น


“ตกลงจะไปไหน”


“...เตะบอล พอใจมึงยัง”


“ไปด้วยคนสิ”


“เรื่อง กูเตะกับเพื่อนกู”


“กานเหรอ”


ผมเงียบ เริ่มไม่ไว้ใจเพราะเห็นมันเอาแต่ยิ้มเหมือนคนกำลังคิดอะไรอยู่ เพราะงั้นผมเลยสะบัดแขนของตัวเองออกจากมือมันก่อนจะรีบเดินไปเอารถเพื่อที่จะไปเตะบอลในมหาลัย หวังว่ามันจะไม่ได้ทำอะไรที่มันเหนือความคาดหมายผมนะ


...


ทีเรื่องอย่างนี้ล่ะชอบทำจริง ๆ


“เบส คือ...” ไอ้กานเรียกชื่อผมเสียงอ่อน สีหน้ารู้สึกผิดจนเห็นได้ชัด เอานิ้วทั้งสองข้างจิ้มกันไปมาให้ดูน่าสงสารมากขึ้น แต่แม่งใช้ไม่ได้กับผมหรอก


“มึงไม่โกรธกูนะ”


ทันทีที่มันพูดจบผมก็มองเลยไปทางด้านหลังของมันที่มีกลุ่มก่อนเด็กเทคโนอุตฯ แสนคุ้นตากำลังยืนคุยกันอยู่ไม่ไกล บางคนเคยเจอกันก่อนหน้านี้แล้ว ส่วนบางคนก็น่าจะเป็นรุ่นน้องเพราะผมไม่เคยเห็นหน้า ส่วนตัวการของเรื่องนี้ที่ผมคิดเอาไว้...มันกำลังยืนยิ้มมองผมอยู่ไม่ไกลในชุดนักกีฬา


“โกรธมึงแล้วกูจะได้อะไร” ผมถามไอ้กานกลับ กำลังใช้สมองคิดอยู่ว่าควรจะโกรธไอ้กานหรือโกรธไอ้เหี้ยนั่นดี


“ก็ไม่...ก็คือกูพยายามปฏิเสธไปแล้วนะ แต่ฝั่งนั้นดึงดันจะขอมาเล่นด้วยให้ได้ แถมยังบอกอีกว่ามึงไม่โกรธหรอก”


“...” ผมเงียบ กอดอกมองไอ้กาน


“...ใช่ไหม”


“...สนามมหาลัยใครมันก็เล่นได้ไหมล่ะ ช่างเถอะ” สุดท้ายผมก็ได้แต่ถอนหายใจ ยังไงไอ้กานมันก็ไม่ใช่คนผิด แต่ถ้าเป็นแต่ก่อนมันได้ผิดเต็ม ๆ แน่ ๆ ไม่งั้นป่านนี้ผมโกรธมันเป็นฟืนเป็นไฟแล้ว


“งั้นจับแบ่งทีมตามเดิมนะ”


ผมพยักหน้ารับ ก่อนที่มันจะตะโกนเรียกคนให้มารวมกันเพื่อทำการแยกทีม ซึ่งโชคดีอยู่ไม่น้อยเพราะผมได้อยู่ฝั่งตรงข้ามกับไอ้ชนิน


“เสียดายไม่ได้อยู่ทีมเดียวกัน” มันเดินมาคุยกับผมในขณะที่เรากำลังเดินมายืนอยู่ในสนาม ซึ่งผมเป็นกองหน้า ตัวมันเองก็ไม่ต่างกัน ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้มายืนคุยกันอยู่แบบนี้


“หึ กูจะเอามึงให้ยับเลย” ผมส่งเสียงขึ้นจมูก มองมันที่กำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่


“รุนแรงจัง อ่อนโยนให้หน่อยสิ”


...กวนตีน


ผมไม่ได้พูดอะไรอีกเพราะทั้งสนามกำลังจะเริ่มเล่นกันแล้ว ฝั่งผมมีไอ้กานกับไอ้ลม ส่วนฝั่งไอ้ชนินก็ได้เจียไป ผมว่าเกมนี้มันยากไปหน่อยแต่ก็น่าสนใจที่จะได้อัดไอ้พวกนักกีฬาให้มันได้ปากแตกคนละแผลสองแผล โดยเฉพาะไอ้หน้าแป๊ะยิ้มที่มันกำลังยิ้มไม่หยุดนั่นน่ะ กูจะล่อให้หัวแตกเลย


ทีมผมคนหนึ่งส่งลูกมาให้ ก่อนที่ผมจะลำเลียงลูกหลบหลีกฝั่งตรงข้าม เตะส่งให้เพื่อนในทีมอีกคน ก่อนที่จะส่งกลับเข้าเท้าผมอีกรอบ แต่ในขณะที่กำลังวิ่งตีขึ้นไปทางโกลฝั่งตรงข้าม กำลังจะยิง ไอ้ชนินโผล่พรวดเข้ามาหาพยายามแย่งลูกออกจากเท้า เรายื้อยุดฉุดกันไปมา ซึ่งผมยอมรับว่ามันเล่นเก่งจริง ๆ แต่ในจังหวะหนึ่งที่ผมคิดว่ามันต้องแย่งได้แน่ ๆ


แต่ไอ้ชนิน...กลับปล่อยลูกให้ผม


พอเห็นเป็นโอกาสดีผมก็เลยวิ่งหลบมันก่อนจะเตะลูกอัดเข้าโกลฝั่งมันไปได้อย่างสวยงาม ผมวิ่งเหยาะกลับมาหาเพื่อนร่วมทีมแล้วแปะมือกัน


“...ชนิน! มึงปล่อยลูกทำไมเนี่ย?!” เสียงจากฝั่งตรงข้ามดังลั่นกลางสนาม โดยตัวการปล่อยลูกออกมาเอาแต่ยิ้มมุมปาก ท่าทีไม่รู้สึกอะไร


“กลัวเจ็บ”


“มึงมากลัวเจ็บอะไรตอนนี้ล่ะ กูยังเคยเห็นมึงเอาหัวไถหญ้าอยู่เลย! อย่ามาอ้าง!


ผมมองพวกมันคุยกัน ไอ้ชนินเอาแต่ส่ายหัว ยิ้ม ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับมาเริ่มเล่นใหม่ ส่วนเพื่อนมันที่ด่ามันไปก็ตะโกนไล่หลังมาอีกว่าให้เล่นดี ๆ ซึ่งในขณะที่มันกำลังเดินมา เราสบตากัน ก่อนที่มันจะขยิบตาให้แล้วเดินหนีไป


แล้วจากนั้นเกมก็ยังดำเนินต่อไปโดยที่ไอ้ชนินก็ยังทำเหมือนเดิม


...


“...ทำไมเกมนี้กูแพ้ขาดลอยเลยวะ” ไอ้กานบ่นอุบหลังจากที่เดิมมานั่งตรงม้านั่งที่ผมเองก็เดินตามมันมายืนหาน้ำของตัวเอง


ผมได้แต่ส่งเสียงในลำคอเมื่อเงยหน้ามองคะแนนที่ฝั่งผมทำไปห้าแต้มส่วนอีกฝั่งตีไข่ไม่แตก โชคยังดีที่ช่วงหลังฝั่งนั้นแก้เกมเอาไอ้เจียไปอยู่กองหลัง ผมเลยไม่ได้ยิงประตูสักโหล


“น้ำกูอยู่ไหนวะ” ผมว่าออกอย่างหงุดหงิดเมื่อหาขวดน้ำตัวเองไม่เจอ แต่ในจังหวะนั้นก็มีมือยื่นขวดน้ำของผมส่งมาให้ตรงหน้า ผมมองเลยไปเป็นไอ้ชนินที่นั่งลงกำลังยกน้ำตัวเองดื่ม อีกมือยื่นส่งน้ำมาให้


“...ขวดนี้เหรอ”


“เออ” ผมรับมาก่อนจะยกขึ้นดื่มไปเกือบหลายอึก เริ่มรู้สึกเหนียวตัวเพราะเหงื่อที่ไหลอาบร่างกาย สงสัยเย็นนี้คงต้องได้อาบน้ำสระผมไปด้วย


“แปลก”


ผมหันไปมองตามเสียงของไอ้กานที่มันกำลังยืนกอดอก มือข้างหนึ่งลูบคางของตัวเองเหมือนคนใช้ความคิด หน้านิ่วคิ้วขมวดมองมาทางผม


“อะไร”


“กูอาจจะคิดไปเอง แต่บรรยากาศพวกมึงสองคน...” มันมองสลับผมกับไอ้ชนิน “...แปลกไปเปล่าวะ”


“...”


“...กูว่าอาจจะคิดไปเองจริง ๆ นั่นแหละ ขอโทษครับ ไม่กวนแล้ว” ไอ้กานว่าอย่างลน ๆ ก่อนจะวิ่งหนีไปอีกทาง ผมได้แต่มองตามมันไปด้วยความหงุดหงิด ตวัดสายตามาหาตัวการที่นั่งยิ้มไม่รู้สึกรู้สาอะไร


“ยิ้มหาอะไร”


ไอ้ชนินหัวเราะออกมาเบา ๆ หยิบเอาผ้าขนหนูผืนเล็กสีขาวยื่นส่งมาให้ผม “เอาผ้าขนหนูไหม”


“กูไม่เอา” ผมตอบกลับด้วยความรู้สึกที่อยากจะตีปากใครบางคนเอามาก ๆ


“พกมาเผื่อ ใช้ให้หน่อยนะครับ”


...สัด ทำเสียงอ้อนหาพ่อ


“...วางไว้ตรงนั้น จะใช้เดี๋ยวกูหยิบเอง”


 





เกือบทุ่มกว่าพวกผมก็เลิกเตะบอล ก่อนจะแยกย้ายกันกลับหอเพราะเห็นว่ามืดมากแล้วถึงแม้ว่าทางมหาลัยจะเปิดไฟให้แล้วก็ตาม แต่ผมไม่ใช่พวกนิยมเตะบอลตอนกลางคืน เพราะงั้นยิ่งเลิกเร็วยิ่งดี


“งั้นกูกลับก่อนนะ พรุ่งนี้เจอกัน”


“เออ กูไปซื้อรองเท้าละ” ผมโบกมือลาไอ้กานก่อนจะเดินหนีไปอีกทางที่จอดรถทิ้งเอาไว้อยู่หน้าสนามเทนนิส แต่จังหวะที่หันหน้าไปมองทางอื่น ก็เห็นไอ้ชนินวิ่งเหยาะมาหาผมด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม


“รอด้วยสิ”


“นี่มึงจอดรถไว้ที่เดียวกับกู?” ผมเลิกคิ้วถามมัน


“อืม ก็จำได้เลยมาจอดด้วย”


ไอ้ห่า ที่มีเยอะแยะไม่มีให้จอดหรือไงมาทำตัวเป็นปลิงไปได้


“ที่เยอะแยะมีไม่จอด”


“ก็อยากกลับพร้อมกัน”


“ไร้สาระ”


ผมบ่นมันก่อนจะรีบเดินจ้ำอ้าวมาที่รถของตัวเอง ซึ่งรถไอ้ชนินก็จอดอยู่ใกล้ ๆ อย่างที่มันบอกผม มันเดินมาหยิบเอาหมวกกันน็อกก่อนจะถามผมขึ้นมาอีกครั้ง


“ไปซื้อรองเท้าเหรอ”


“ได้ยินพอดี ไม่ได้แอบฟังนะ” มันพูดเสริมขึ้นมาทั้งยังยกมือเหมือนเชิงว่าตัวเองไม่ใช่คนผิด เมื่อผมหันไปมองจ้องหน้ามันนิ่ง ๆ


“กูจะไปซื้อรองเท้าที่ร้านใกล้ ๆ...อย่าบอกว่ามึงอยากจะไปด้วย” ไม่รู้เพราะอะไรผมถึงได้ถามมันแบบนี้ แต่ก็หวังไว้อยู่ว่ามันจะตอบว่าไม่...


“ตามนั้น”


“สัด” ผมกลอกตามองบน ไม่ได้พูดเสียงดังมากนัก ก่อนจะหยิบเอาหมวกกันน็อกของตัวเองขึ้นมาใส่ สตาร์ทรถ ขับออกไปโดยที่มีไอ้ชนินขี่ตามมาจากทางด้านหลัง


ผมขับมาได้สักพักก็จอดเข้าข้างทางใกล้ ๆ ร้านขายพวกอุปกรณ์การเรียน รวมไปถึงเสื้อผ้าและรองเท้านักศึกษาด้วย แต่ในใจตอนนี้ของผมไม่ได้สนใจของพวกนั้นแม้แต่น้อย


พอจอดรถเสร็จผมก็ก้าวขาลงจากรถของตัวเองแล้วเดินเข้าไปในร้านที่มีคนกำลังพลุกพล่านเลือกซื้อของกันอยู่ ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะมีแต่นักศึกษามาซื้อกัน ผมเองก็หนึ่งในนั้น


“รองเท้านักศึกษาเหรอ” ไอ้ชนินถามผมขึ้นมาในระหว่างทาง


“ผ้าใบ” 


“ใส่เบอร์อะไร”


ผมไม่ได้ตอบมันแต่มาหยุดอยู่ที่โซนรองเท้าผ้าใบไซส์ของตัวเอง หยิบมันออกมาลองสวมดู สีไม่สวยเท่าไหร่ ไม่ค่อยถูกใจ


“แบบนี้โอไหม” ไอ้ชนินยื่นเอารองเท้าผ้าใบคู่หนึ่งมาให้ผมดู...ถ้าคิดแง่ร้ายหน่อยคือมันกำลังกวนส้นตีน


“ไม่โอ หน้ากูเหมือนคนชอบใส่สีเหลืองเหรอไอ้สัด”


“สีแดงนี่ต่างกันตรงไหน” มันเลื่อนสายตาลงมามองเท้าของผมที่กำลังสวมใส่รองเท้าผ้าใบสีแดงแจ๊ด ถึงสีมันจะแสบตาแต่ของแท้กูก็ยอมใส่


“ไปเลือกมาใหม่” ผมว่าก่อนจะหันกลับมาให้ความสนใจรองเท้าตรงหน้าของตัวเองต่อ


จากนั้นไม่นานมันก็เดินกลับมาอีกครั้งพร้อมกับรองเท้าผ้าใบสีขาวสลับลวดลายสีดำ แล้ววางลงบนพื้นเพื่อให้ผมลองใส่


“สีนี้สวยนะ”


ผมหยิบขึ้นมาสวม มันพอดีกับเท้าผมพอดี พื้นนุ่มแล้วก็สีใช้ได้ ผมว่าอันนี้ก็น่าสนใจดี


“เออ สวยดี”


“ใส่ได้ไหม”


“พอดี”


ผมยืนขึ้น ส่องกระจกดูรองเท้าเล็กน้อย ก่อนจะถอดออกแล้วสวมรองเท้าผ้าสีแดงของตัวเอง จากนั้นก็ถือมันมาด้วยเพื่อเอาไปจ่ายที่เคาน์เตอร์ 


“เลือกแล้วเหรอ” ไอ้ชนินถาม แววตาดูมีเลศนัยเล็กน้อยพร้อมกับรอยยิ้มของมัน


“ทำไม”


“เปล่า จ่ายตังค์สิ” มันพยักพเยิดหน้าไปทางเคาน์เตอร์เมื่อถึงคิวที่ผมต้องจ่ายเงินพอดี ผมเลยได้แต่หรี่ตามองมันเล็กน้อยก่อนจะยื่นรองเท้าให้พนักงาน


“ทั้งหมดสี่ร้อยเก้าสิบบาทค่ะ”


เมื่อจ่ายเงินเสร็จแล้วผมก็เดินออกมาจากร้าน ไอ้ชนินเดินนำหน้าผมไป แต่แล้วจังหวะหนึ่งแขนของผมก็ถูกดึงรั้งเอาไว้จากคนด้านหลัง


“เบส?


“ครับ...”


ผมหันไปขานรับด้วยความแปลกใจ เมื่อผู้หญิงที่เคยวิ่งเข้ามาขอไลน์ผมในที่ทำงานวันนั้นมายืนอยู่ข้างหลังแบบนี้ แล้วอีกอย่าง...ผมดันจำชื่อเธอไม่ได้ ทั้งที่เราคุยกัน


“ไม่คิดว่าจะมาเจอกันที่นี่...มาซื้ออะไรเหรอ เสื้อ?” เธอชะโงกหน้าเข้ามาดูในถุง


“เปล่า รองเท้า”


“จะกลับแล้วเหรอ”


“เดี๋ยวก็กลับแล้ว” ผมเหลือบสายตามองไปทางไอ้ชนินที่ยืนนิ่งอยู่ไม่ไกล มันคงจะยืนรอผมอยู่


“วันนี้เบสไปทำงานไหม”


“วันนี้ไม่ได้ไป”


“เหรอ...” เธอครางรับในลำคอ สายตาเลื่อนด้านบนเหมือนคนกำลังคิดอะไรอยู่ จากนั้นก็ยิ้มกว้างแล้วถามผมด้วยน้ำเสียงที่กระตือรือร้น


“เย็นนี้ไปไหนอีกไหมอ่ะ”


“ไม่รู้สิ คงไม่ได้ไปไหน” ถ้าไม่มีไอ้เหี้ยบางตัวมาคะยั้นคะยอให้ผมไปด้วยน่ะนะ


“ถ้างั้นไปกินข้าวด้วยกันไหม มีร้านที่รู้จักอยู่ร้านนึง อร่อยมากเลยน้า” เธอลากเสียงยาว กะพริบตาปริบ ๆ เพื่ออ้อนผม ซ้ำยังถามอีก “ไปด้วยกันไหม”


ถ้าหากเป็นแต่ก่อนผมคงจะตอบตกลงแบบง่าย ๆ แต่วันนี้ผมไม่มีอารมณ์อยากจะไปไหนกลับใคร ยิ่งมีไอ้ชนินอยู่ด้วยแบบนี้ผมยิ่งไม่อยากตอบตกลง เพราะงั้น...


“เรา...”


หมับ


“ถ้าตอนเย็นหลังจากนี้เราไม่ว่างกันครับ พอดีติดธุระสำคัญ”


ผมชะงักคำพูดของตัวเองหันไปมองใบหน้าด้านข้างของไอ้ชนินที่กำลังฉีกยิ้มให้ผู้หญิงตรงหน้า ซึ่งท่าทางของมันตอนนี้ยิ่งแล้วใหญ่ เพราะมันเดินมาเอาแขนคว้ากอดคอผมทำราวกับเราสนิทสนมกัน ล็อกคอผมเอาไว้ซ้ำยังดึงตัวผมให้ออกห่าง ทำเป็นเจ้าเข้าเจ้าของตัวผมเต็มที่...


“อ๋อ แล้ว...” เธอมีสีหน้าลำบากใจเล็กน้อยยามที่มองหน้าผมสลับหน้าไอ้ชนิน


“เอาไว้คราวหน้านะครับ” ไอ้ชนินเป็นคนพูดปฏิเสธขึ้นมาแทนผมก่อนจะปล่อยคอให้ผมเป็นอิสระ ผมได้แต่หันไปมองไอ้ชนินที่มันเดินไปที่รถของตัวเอง


“...ถ้างั้น ถ้าเบสว่ายังไงก็ไลน์มานะ”


“บาย” ผมโบกมือลาเธอก่อนจะรีบเดินตามไอ้ชนิน


“ทำอะไรของมึง” พอถึงตัวมันได้ผมก็คว้าเข้าที่แขนของมันแล้วพูดกันตรง ๆ ไอ้ชนินเลิกคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างแรง


“หวง”


...!


“แต่ลืมว่า ยัง ไม่มีสิทธิ์” มันยักไหล่ทำหน้าเหมือนเสียดาย ก้าวเท้าขึ้นคร่อมของตัวเองก่อนจะสตาร์ทรถ...


“ถ้ามีสิทธิ์เมื่อไหร่ บอกด้วยนะ”


จากนั้นมันก็ขับรถหนีผมไป ซึ่งระหว่างนั้นผมก็สังเกตเห็นว่ารองเท้าของมันเป็นรุ่นเดียวกับผมแต่เปลี่ยนแค่ของมันเป็นสีดำสลับลายขาวเท่านั้นเอง


ผมหยุดยืนคิดสักพัก พ่นลมหายใจออกมาทีหนึ่งก่อนจะขับรถกลับห้องตัวเอง...


...ไอ้เหี้ยนี่เริ่มไม่ดีต่อใจขึ้นทุกวัน



TBC
#ก่อสร้างดีที่สุด


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.886K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,480 ความคิดเห็น

  1. #10453 B3erry (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 17:04
    ก็แพ้ลูกอ้อนเค้าอะเน้ออ
    #10,453
    0
  2. #10438 Adrenaleenz (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 20:02
    เป็นเราหน่อยก็ไม่ได้ กระซิกๆ 😢 อยากได้นะคะคนชื่อชนินอะค่ะ
    #10,438
    0
  3. #10389 Noon_13 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 22:13
    ก็หวงของเรามั้ยล่ะ
    #10,389
    0
  4. #10388 Noon_13 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 22:13
    ก็หวงของเรามั้ยล่ะ
    #10,388
    0
  5. #10376 nok0711 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 10:33

    หวง คำเดียวสั้นๆได้ใจไปเลย

    #10,376
    0
  6. #10358 Harmonica Laurence (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 20:07

    ว๊ายมีใจให้เขาแล้วลูก
    #10,358
    0
  7. #10352 Wiwha (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 10:09

    ตามนั้นเนอะ หวงก็บอกว่าหวง
    #10,352
    0
  8. #10312 bow26042002 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 20:14
    เรียก-เ-้ย แต่บอกว่าเขาไม่ดีต่อใจ อะไรของพ่อ ย้อนแย้งนะ5555555
    #10,312
    0
  9. #10292 ALiasShin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 16:56
    ได้ยินม็ายยยว่าหวงง กรี๊ดๆๆๆ
    #10,292
    0
  10. #10266 despasito (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 20:16
    รุกแบบตีมึน555
    #10,266
    0
  11. #10247 NACHI1743 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 14:03
    เร่งทำคะแนนนนนนนน
    #10,247
    0
  12. #10221 Jkangaboo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 17:11
    ทำให้อยากรู้เลยว่าถ้าทั้งชนินกับเบสเอาจริงใครเตะบอลเก่งกว่า
    #10,221
    0
  13. #10192 225329aa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 11:52
    ชนินรุกหนักๆๆ
    #10,192
    0
  14. #10179 Earn0624 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 00:12
    ชนินน่ารักจนคนทางนี้จะเป็นบ้า ไม่ใช่น่ารักตัวเร้กอะไรแบบนั้นอะ แต่นิสัยเขาเป็นคนน่ารัก เอ็นดู
    #10,179
    0
  15. #10148 filmnaruepron (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 12:40
    เอาวะ มาวะ รุกให้สุดนะพ่อ ตีกำแพงเมือง!!!!!
    #10,148
    0
  16. #10106 Xakas (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:52
    โง้ยยยยย
    #10,106
    0
  17. #10092 kajoong (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 20:24
    ความรองเท้าคู่ก็มาเว๊ยแก
    #10,092
    0
  18. #10071 Saengnin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 12:19
    ของคู่ ค่ะคนเค้าดูออก
    #10,071
    0
  19. #10047 Biekps99 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 02:37
    ตายแล้ว
    #10,047
    0
  20. #10024 Palmy_17 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 11:13
    โอ้โห้ววววววว รองเท้าคู่ป่ะเเกร
    #10,024
    0
  21. #10012 Feum23 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 22:05
    ชนินแบบเป็นคนพูดตรงๆชัดเจนมากอะฮือ ชอบก็บอกว่าชอบ หวงก็บอกว่าหวง ซึ่งมันดีมากเลยเบสจะไม่ได้ต้องคิดเองให้วุ่นวายกับการกระทำงี้ ไม่รู้พิมพ์ไปกี่ครั้งแล้ว แต่ว่าอีกครั้งนะคะ ชอบชนินมาก TT
    #10,012
    0
  22. #9997 แอบอ่านเงียบๆ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 14:54

    แหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

    #9,997
    0
  23. #9987 moonlighting5329 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 08:23

    ฮรือใจกู
    #9,987
    0
  24. #9977 Micky Petch (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 20:39
    มีความหวง แหมม
    #9,977
    0
  25. #9907 Spices_smile (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 08:46
    เเง่วววว น่ารักไๆๆ
    #9,907
    0