Freshy ! คุณกับผม เราเป็นคู่กัด #ก่อสร้างดีที่สุด (B2S)

ตอนที่ 14 : คู่กัดรอบที่สิบสาม : ไว้รอไปดูด้วยกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51,826
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,025 ครั้ง
    30 ม.ค. 62






คู่กัดรอบที่สิบสาม
คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน





ผมกลับจากร้านของพี่แรมมาเมื่อตอนตีสอง ก่อนจะตื่นเช้ามาอีกทีตอนเจ็ดโมงครึ่ง ใช้เวลาในการอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปเรียนคาบเช้าก็ปาไปแปดโมงกว่า พอถึงเวลาที่ต้องไปเรียนผมก็หยิบเอาของที่จำเป็นต้องเอาไปใส่กระเป๋าสะพายข้างของตัวเองแล้วเดินลงบันไดจากชั้นสี่มาเพื่อไปยังลานจอดรถ


“เฮ้”


ผมมองคนตรงหน้าที่กำลังถือหมวกกันน็อกของตัวเองเอาไว้ในมือ มันกำลังอยู่ในชุดช็อปขึ้นคร่อมรถนินจาของตัวเองเอาไว้อย่างกับคนกำลังจะขับรถไปไหนตั้งแต่เช้า แต่มันไม่น่าจะสะกิดใจผมเท่าไหร่ถ้ามันไม่ใช่รอยยิ้มของมันที่ส่งมาให้เมื่อเห็นผม


“อรุณสวัสดิ์”


“...เออ” ผมรับคำก่อนจะเดินลงมาที่รถของตัวเอง หยิบเอาหมวกกันน็อกของตัวเองขึ้นมาบ้าง ผมไม่รู้ว่าเมื่อคืนมันกลับมาก่อนหรือหลังผมกี่โมง เพราะพอถึงห้องผมก็หัวลงหมอนหลับเป็นตาย


“วันนี้มีหนังเข้าใหม่...” มันว่ายิ้ม ๆ เอาแขนวางพาดที่หน้าปัดรถของตัวเอง “...เราไปดูกันไหม”


“ถ้ากูว่างนะ”


“งั้นรอบสองทุ่มนะ”


มันพูดจบก็สวมหมวกกันน็อกทันที ผมเองก็ได้แต่แค่นหัวเราะในลำคอของตัวเองก่อนจะสวมหมวกกันน็อกแล้วสตาร์ทรถขับออกไปเพื่อไปเรียน


...


กว่าจะถึงมหาลัยได้ก็ปาไปเกือบเก้าโมงเพราะหอไกลจากมหาลัย พอถึงก็ต้องรีบวิ่งมานั่งอยู่ด้านหน้าโดยมีไอ้ลมนั่งจองที่ไว้ให้อยู่ก่อนแล้ว แต่พอเรียนไปได้สักพักอาจารย์ก็ปล่อยพักสิบนาที ซึ่งผมก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้วก็ต้องหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมาเล่นเป็นเรื่องปกติไป


ส่วนผู้หญิงที่เจอกันเมื่อคืน เธอแอดเพื่อนผมมาจริง ๆ และอย่างที่ผมคิดเอาไว้นั่นไม่ใช่เพื่อนเธอแต่เป็นตัวเธอเลย เพราะงั้นตอนนี้ก็มีคุยกันบ้าง ถามชื่อคุยเรื่องปกติประจำวันไป จริง ๆ ปกติเวลาคุยกับใครผมไม่ค่อยชอบถามว่าชื่ออะไรอายุเท่าไหร่เรียนที่ไหนหรอก แม่งเหมือนคุยสมัครงานมากกว่าจะคุยจีบอีก


“คราวนี้คุยกับใครอีกล่ะ” ไอ้ลมว่าขึ้นมาในขณะที่มันกำลังชะเง้อชะแง้เข้ามาที่หน้าจอโทรศัพท์ของผม


“คนที่เจอกันร้านเหล้า”


“ยังไม่เข็ดอีกเหรอ” มันว่าอย่างเอือม ๆ


“แล้วมันทำไม”


“ก็กูเป็นห่วงอ่ะ กลัวจะมีเรื่องเหมือนคนที่แล้วอีก”


“...” ผมเงียบไป มองหน้าไอ้ลมที่ไม่มีแววว่าล้อกันเล่นเลยสักนิด มันคงจะเป็นห่วงผมจริง ๆ


“...มันไม่มีอะไรหรอก คราวนี้เขามาขอไลน์กูเอง”


“แปลว่าเขามาขอจีบมึงเหรอ” ไอ้ลมตาโต ถามออกมาด้วยความสนใจ


“เออ”


“งั้นแปลว่าเขาก็ต้องชอบมึงจริง ๆ น่ะสิ ถึงได้มาขอจีบมึงแบบนี้” มันแย้มยิ้มด้วยความตื่นเต้น “มึงจะลองคบไหม”


ผมไม่ได้ตอบคำถามมันเพราะกำลังนิ่งกับคำพูดของมันอยู่ ไอ้ลมคงไม่รู้ว่ามีคนมาขอไลน์ผมจริง แต่มันก็ความจริงอีกครึ่งหนึ่งส่วนอีกครึ่งก็คงจะเป็นเรื่องที่ผมมีสถานะอีกหนึ่งอย่างที่ผมเพิ่งได้มาก็คือ..สถานะคนฟัง


และผมก็ไม่ได้ตอบรับไปส่ง ๆ เพราะเพื่อตัดความรำคาญ แต่ผมคิดว่าความรู้สึกของผมมันมีอะไรมากกว่านั้นซึ่งตัวผมเองก็รู้ตัวดี


“ดูก่อน” ผมหันกลับมาให้ความสนใจกับโทรศัพท์ของตัวเองต่อ


“เบื่อคนเลือกได้ละเกิน” ไอ้ลมบ่นอุบ ละความสนใจจากผมทันที


พอเห็นแบบนั้นผมเลยได้แต่ส่ายหน้าไปมาเบา ๆ พร้อมกับยิ้มน้อย ๆ แต่พอจะเลื่อนกดดูข้อความเข้า หน้าจอก็เด้งชื่อคนโทรเข้ามาพอดิบพอดี


“ครับพี่แรม” ผมรีบกดรับสายในขณะที่อาจารย์กำลังเดินเข้ามาในห้องเพื่อที่จะสอนต่อ


( เบส ลูกค้าเขารีเควสมาว่าวันนี้อยากให้เบสไปเล่น เบสพอจะมาอีกได้ไหม )


...นั่นไงล่ะ


ผมได้แต่นั่งนิ่ง คิดสะระตะในหัววุ่นวายไปมา หากเป็นแต่ก่อนผมคงตกลงที่จะรับงานง่าย ๆ แต่กลายเป็นว่าพอมันมีใครบางคนเพิ่มเข้ามาในหัว ผมก็ต้องมาเริ่มคิดหนักอีกจนได้


“...”


( ว่าไงเบส )


“...ได้ครับพี่ เวลาเดิมนะครับ” ผมพ่นลมหายใจของตัวเองออกมา


( ขอบใจมากนะ )


พี่แรมวางสายผมไปแล้วพอดีกับที่อาจารย์เริ่มสอน แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ได้มีความคิดจะสนใจความรู้ตรงหน้า พยายามคิดว่าจะบอกไอ้หน้าแป๊ะยิ้มนั่นยังไงดี ไลน์ไม่มี เฟสก็ไม่ได้แอด จะถามชื่อเฟสจากไอ้ลมก็กลัวมันจะสอดรู้มาก และผมก็ไม่ได้มีเวลามานั่งหาจากรายชื่อเพื่อนของไอ้ลมมันนับพันคนหรอกนะ เพราะงั้นผมเลยขยับตัวเข้าหาลมแล้วถามเสียงกระซิบ


“ลม มึงได้ไปร้านพี่มึงบ่อยไหม”


“หืม พี่ไหน พี่เดือนเหรอ” มันเลิกคิ้วถามผม มือของมันกำลังขยับเขียนขึ้นลงตามตัวหนังสือบนกระดาน “ก็ไปบ่อยอยู่นะ พี่มังกรพาไป...ทำไมอ่ะ?


ผมชั่งใจอยู่เล็กน้อย ก่อนจะถามออกไป “...ไอ้ชนินมันยังทำงานอยู่นั่นไหม”


“ก็ทำอยู่ ช่วงนี้เข้ากะบ่ายสองถึงหกโมงทุกวัน มึงถามทำไม...”


“นักศึกษาที่นั่งอยู่ด้านหน้านั่นน่ะ ตกลงพวกเธอยังจะเรียนอยู่อีกไหม ถ้าไม่ก็ไปคุยกันข้างนอกได้นะ”


เสียงของอาจารย์ดังขึ้นเหมือนช่วยผมเอาไว้จากคำถามของไอ้ลม เพราะงั้นผมเลยทำท่าเหมือนคนตั้งใจเรียน ส่วนตัวมันก็รีบขอโทษอาจารย์ก่อนจะเริ่มเรียนกันต่อ


....


และทั้งวิชาคาบเช้ากับคาบเที่ยงผมก็พยายามหลีกเลี่ยงคำถามของไอ้ลมมาตลอดจนถึงช่วงเวลาหลังเลือกเรียนวิชาสุดท้ายตอนบ่ายสาม พออาจารย์ปล่อยได้ไม่ถึงห้านาทีผมก็รีบโกยเอาของตัวเองลงใส่กระเป๋าแล้วรีบเดินจ้ำอ้าวออกมาอย่างรวดเร็วโดยมีไอ้ลมเดินตามมาข้างหลัง


“เบส พี่มังกรชวนมึงไปกินสุกี้ที่ห้องอ่ะ ไปเปล่า”


“ไม่ว่าง โทษที” ผมพูดขึ้นมาในขณะที่ก้าวเท้าเดินมายังลานจอดรถหน้าตึกมนุษยฯ


“อ้าวเหรอ ไม่เป็นไร...แล้วตกลงมึงถามเรื่องชนินทำไมอ่ะ”


“...” ผมถอนหายใจหนัก หยุดเท้าของตัวเองก่อนจะทำในสิ่งที่คิดว่ามันโง่ที่สุดในชีวิต


“ลม ผัวมึงมา!


“ฮะ?!


ผมชี้ไปทางด้านหลัง แน่นอนว่าไอ้ลมมันดันหลงกลหันไปมองแทบจะคอหัก ก่อนที่ผมจะรีบวิ่งมาที่รถของตัวเองแล้วสตาร์ทรถบึ่งออกไป


“มึงต้มกูทำไมอ่ะ?! อ อ้าว ไอ้เบส!!!


...


พอหลุดมาจากไอ้ลมได้ผมก็ขับมาจอดอยู่หน้าร้านคาเฟ่แมวที่สักชาติหนึ่งจะเข้ามาถ้ามีผู้หญิงที่ผมคุยด้วยเขานึกคลึ้มอยากจะชวนมา ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในร้านที่มีคนนั่งอยู่เยอะอยู่พอสมควร เลยทำให้มองลำบากเพราะตอนนี้ไม่รู้ว่าไอ้ชนินมันอยู่ตรงไหนของมัน เสื้อนักศึกษากับเสื้อช็อปปนกันไปหมด


แต่เพราะยืนนิ่งอยู่หน้าร้านนานไปเลยทำให้พี่เดือนของไอ้ลมเห็นผมก่อนจะเดินเข้ามาทักทายด้วยสีหน้าที่ตกใจเล็กน้อย


“อ้าว น้องเบส...!” แต่พอนึกชื่อผมได้ก็แทบจะตกใจเรียกได้ว่าตาค้าง


“...ห้ามตีกันในร้านพี่นะ!


พูดเสียงเข้มไม่พอยังยกเอามือทั้งสองข้างมาไขว้กันเป็นเชิงรูปกากบาทจนผมถึงกับขมวดคิ้วให้กับคำพูดแปลก ๆ ของพี่เดือน


“ผมไม่ใช่นักเลงนะพี่เดือน ไม่ได้จะมาตีใคร” ผมถอนหายใจออกมาอย่างหน่าย ๆ


“ผมแค่จะมาหา...” แต่ในจังหวะที่จะพูดบอก สายตาผมก็เหลือบไปเห็นไอ้ชนินกำลังเดินเสิร์ฟน้ำให้ลูกค้าอยู่พอดี “...พี่เรียกชนินให้ผมหน่อย”


แต่ปรากฏว่าพี่เดือนแทบจะตาเหลือกกว่าเดิม มองผมทีมองไอ้ชนินทีแล้วส่ายหน้ารัว ๆ...นี่พี่กลัวผมกับมันจะต่อยกันขนาดนั้นเลยเหรอวะ เริ่มพาลให้อารมณ์เสียแล้ว


เพราะงั้นผมตวัดสายตาไปมองไอ้ชนินก่อนจะตะโกนเสียงดังลั่นร้าน “ชนิน!


ทั้งลูกค้าทั้งพนักงานในร้านต่างหันมามองผมเป็นตาเดียว แต่ที่พอพี่เดือนเห็นแบบนั้นยิ่งอ้าปากค้าง สะบัดมือบอกไอ้ชนินพัลวันว่าอย่าเดินเข้ามาหาผม แต่ถึงอย่างนั้นไอ้ชนินก็วางถาดลง...แล้วเดินมาหาผม


“มีอะไรเหรอ” มันถามพลางมองพี่เดือนด้วยความสงสัยเพราะสีหน้าของอีกฝ่ายดูซีดไปแล้ว


“ออกมาคุยกับกูข้างนอก”


ผมเดินนำมันออกมานอกร้าน เพราะไม่อยากอารมณ์เสียใส่ใครปล่อยให้มันคุยกับพี่เดือนไปก่อน จากนั้นไม่นานเกินรอมันก็เดินออกมา


“ทำไม?” มันเปิดประเด็นขึ้นมาเอง


ผมเหลือบสายตาไปมองข้างในร้านที่มีคนให้ความสนใจผมกับมันเป็นพิเศษก่อนจะละสายตากลับมาสบตากับมัน “เรื่องหนัง”


“อืม แล้ว?


“...กูติดงาน คงไปดูไม่ได้”


“พี่แรม?” มันเลิกคิ้วถามผม


“เออ”


มันครางรับในลำคอ พยักหน้ารับเบา ๆ ผมเองก็ไม่ได้พูดอะไรต่อนอกจากมองดูปฏิกิริยาของมันว่ามันจะทำอะไรต่อ แต่หลังจากนั้น...


“เรื่องแค่นี้โทรมาบอกก็ได้ ไม่ก็แชทมา”


“กูมีไหมล่ะ”


“ขอโทรศัพท์หน่อย” มันแบมือมาตรงหน้าผม ผมเหลือบมองก่อนจะกลอกสายตาไปมา ดึงโทรศัพท์ของตัวเองวางลงฝ่ามือของมัน


มันรับไปกดอะไรอยู่สักพักก่อนจะส่งคืน ผมรับมาดูเห็นว่ามันบันทึกเบอร์ของตัวเองไว้ให้พร้อมทั้งไลน์แล้วก็เฟสบุค นี่มันกะเอาทุกช่องทางเลยใช่ไหม


“ให้ไปเป็นกำลังใจไหม”


“ตลก” ผมว่าก่อนจะเก็บโทรศัพท์ใส่เข้ากระเป๋ากางเกงของตัวเอง


“สู้ ๆ นะ” มันส่งรอยยิ้มบางมาให้ผม


ผมนิ่งไปสักพักก่อนจะถามขึ้น “...มึงไม่โกรธหรือไง”


“หนังไม่ได้ฉายแค่วันนี้วันเดียวนี่” มันยักไหล่จนน่าหมั่นไส้ ผมเลยเผลอส่งเสียงหึในลำคอให้มันไปหนึ่งที่ แต่มันก็พูดขึ้นมาอีก


“จริง ๆ หนังมันไม่ได้สำคัญหรอก ที่สำคัญมันอยู่ที่คนไปดูด้วยมากกว่า”


มันยกมือจับเข้าที่บ่าข้างหนึ่งของผมแล้วบีบเบา ๆ...


“...ไว้รอดูด้วยกันนะ”


มันส่งรอยยิ้มบางให้ผมเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเดินกลับเข้าไปในร้านเพื่อทำงานของตัวเองต่อ พอเห็นแบบนั้นผมเลยได้แต่เสยผมตัวเองลวก ๆ ก่อนจะรีบสตาร์ทรถแล้วขับออกไป

 


...


สุดท้ายผมก็ไม่ได้ไปดูหนังกับไอ้ชนินมาเกือบจะอาทิตย์นึงได้แล้ว ส่วนสาเหตุก็เป็นเพราะผมรับงานพี่แรมมาสามสี่งาน เวลาพักก็แค่วันสองวัน ล่าสุดวันนี้ผมก็รับมาอีกเพราะเห็นว่าพี่แรมบอกจะมีคนดังมาที่ร้านเลยอยากให้มาเล่นให้ฟัง ผมก็รับปากเออออไป จนตอนนี้ผมก็ไม่รู้แล้วว่าจะได้ไปดูจริง ๆ หรือเปล่า


“ขอบใจมาก” พี่แรมพูดพร้อมกับยื่นซองค่าจ้างมาให้ ปกติพี่แรมจะโอนมาทางบัญชีแต่วันนี้มีเงินสดเลยจ่ายให้ทันที


“ครับ”


“วันนี้เล่นดีกว่าทุกวันนะ” พี่แรมพูดขึ้นมาอีกในขณะที่ผมกำลังเก็บเงินใส่กระเป๋า


“ผมว่าก็ปกตินะ”


“สงสัยพี่อาจจะคิดไปเอง”


“คงงั้นล่ะครับ...งั้นผมกลับก่อนนะ” ผมอ้าปากหาวออกมาทันที วันนี้รู้สึกเพลียฉิบหาย ถ้าจำไม่ผิดก่อนลงมาจากเวทีเห็นแวบ ๆ ว่าตอนนี้น่าจะตีสอง


“น่าจะพักกินข้าวก่อน...แต่ยังไงก็กลับดี ๆ ล่ะ”


“ครับ”


ผมโบกมือลาพี่แรมก่อนจะหยิบเอากระเป๋าและหมวกกันน็อกรถของตัวเองออกมาจากในร้าน ที่ต้องพกมันมาด้วยเพราะมันชอบมีมือบอนมาขโมยหมวกกันน็อกประจำจนผมต้องซื้อใหม่หลายใบแล้ว


เดินออกมาได้สักพักก็เจอพี่ฟลุคกำลังยืนสูบบุรี่กับพี่นัทอยู่


“จะกลับแล้วเหรอ” พี่ฟลุคทักผมพลางพ่นควันออกมาเป็นการระบายอารมณ์


“ครับพี่”


“ช่วงนี้รับงานบ่อยนะ...เลิกกับแฟนมาเหรอวะ”


ผมยืนนิ่งไปพักนิ่งก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเบะปากเล็กน้อย “ก็ทำนองนั้น”


“ถึงว่า ช่วงก่อนหน้านี่สีหน้าย่ำแย่มาทำงานทุกที บางวันก็ไม่ยอมรับงาน...แต่คนหล่อนี่เขาอกหักกันเป็นด้วยเหรอ” พี่นัทว่าแล้วหัวเราะออกมาจนผมหัวเราะตาม


“ถึงจะหล่อแต่ผมก็คนนะพี่”


“มึงจะไม่แก้ต่างเรื่องตัวเองหล่อหน่อยเหรอ”


“ก็มันเป็นเรื่องจริง”


“กูล่ะอย่างชอบมึงเลย”


ผมหัวเราะออกมาเบา ๆ ในขณะที่พวกรุ่นพี่ส่ายหัวระอาผม แต่ในจังหวะที่จะขอตัวลากลับ แรงสะกิดจากทางด้านหลังก็ทำให้ผมต้องหันกลับไปมองด้วยความสงสัยพอ ๆ กับพวกพี่ฟลุคที่ต่างมองมา


แต่ปรากฏว่าคนที่รั้งผมเอาไว้กลับเป็นฝน เพื่อนผู้หญิงในเอกที่อยู่ในชุดเที่ยวกำลังยืนฉีกยิ้มให้กับผมอยู่


“เบสทำงานที่ร้านนี้ด้วยเหรอ” นี่ฝนก็มาเที่ยวร้านนี้ด้วยเหรอ ปกติเด็กมหาลัยผมไม่ค่อยมากันเท่าไหร่เพราะค่าเข้ากับค่าเหล้ามันแพง ให้ตายเถอะ ดันเจอคนรู้จักจนได้


“ก็แล้วแต่วันจะรับงานน่ะ”


“เหรอ งั้นวันนี้เราก็โชคดีน่ะสิมาเจอเบสเล่นพอดี” ฝนฉีกยิ้มดีใจให้ผม ผมเลยได้แต่ส่งยิ้มบางไปให้


“คงงั้น”


“แล้วฝนมากับใคร”


“กับเพื่อนอีกคณะน่ะ...กับแฟนด้วย” ฝนพยักพเยิดหน้าไปอีกทาง ผมมองตามไปเห็นกลุ่มผู้หญิงกลุ่มหนึ่งกำลังยืนคุยกันอยู่หน้าร้านพี่แรม


“กำลังจะกลับ?


“ใช่ แต่เห็นเบสก่อนเลยเข้ามาทัก...จะกลับแล้วเหรอ”


“อืม”


“งั้น...ขอถามอะไรหน่อยสิ”


“...ว่า” ผมเงียบไปพักหนึ่งเมื่อมองปฏิกิริยาของฝนที่มีท่าทีแปลกไปเล็กน้อยเหมือนคนที่อยากจะถามแต่ก็ไม่อยากถามในเวลาเดียวกัน ซึ่งผมก็คิดเอาไว้แล้วล่ะว่าฝนจะถามอะไร ถ้ามันไม่ใช่เรื่องที่ไกลเกินตัวผมไปน่ะนะ


“เรื่องที่ยิ้มครุศาสตร์โพสต์ลงเฟสบุคก่อนหน้าน่ะ...ใช่เรื่องจริงหรือเปล่า”


มันจะมีเรื่องไหนที่คนอื่นเขาจะถามกันได้ล่ะ


“...แล้วฝนคิดว่าไง”


ฝนนิ่งเมื่อเจอคำถามผมไป เราจ้องตากัน เอาจริงผมกับฝนเราไม่ได้สนิทกันมากนอกจากเมื่อตอนปีหนึ่งเคยไปกินเหล้าด้วยกัน แต่เราไปเป็นกลุ่มใหญ่ ซึ่งช่วงนั้นก็มีบ้างที่ผมกับฝนเราได้คุยกันแล้วก็เกินเลยแต่ไม่ได้ถึงขั้นขึ้นเตียง ผมเองเวลานั้นก็ดูแลฝน ให้เกียรติฝน แต่ก็ไม่ได้ไปต่อเพราะฝนเองก็ไม่ได้คิดอะไรกับผมไปมากกว่าเพื่อนร่วมเอกก่อนที่เธอจะไปมีแฟนใหม่ ซึ่งตัวเองผมก็เข้าใจและไม่ได้ติดใจอะไรจนเป็นเพื่อนกันได้


“นี่เบสกำลังทดสอบกันอยู่เหรอ?


สุดท้ายฝนก็ระบายยิ้มบางออกมา ผมเลิกคิ้วมองด้วยความสงสัย


“เราไม่เชื่อหรอก จริง ๆ เราก็ไปโพสต์แก้ต่างให้ด้วยเลยล่ะ แต่ตอนนี้เห็นว่าเจ้าตัวลบโพสต์ไปแล้วนะเพราะโดนแหกยับเรื่องเงินที่ติดคนอื่นน่ะ”


“เหรอ”


“อืม แต่ก่อนจะลบเห็นพวกเทคโนฯ ไปแฉอยู่เหมือนกัน เห็นว่าแฟนเก่านางที่เรียนเทคโนฯ เยอะ มีประเด็นเยอะ”


“หล่อ ๆ อย่างเดือนมนุษย์เดี๋ยวก็หาใหม่ได้เนอะ” ฝนว่าไม่พอยังยกมือขึ้นตบบ่าผมเหมือนเป็นการให้กำลังใจเบา ๆ


“คงอย่างนั้น”


“แต่ถ้าถึงเวลาที่เจอคนดี ๆ ก็รีบคว้าเอาไว้นะ เดี๋ยวจะเสียดายเอาทีหลัง”


ผมไม่ได้ตอบฝนกลับนอกจากระบายรอยยิ้มบาง ก่อนที่เสียงเรียกชื่อฝนจะดังอยู่ไม่ไกล คงจะเป็นแฟนเจ้าตัวที่เรียกกลับ ฝนเลยต้องขอตัวกลับก่อน ผมมองตามหลังไปก่อนจะหมุนตัวเดินต่อ


“เบส”


พี่ฟลุคเรียกผมในขณะที่กำลังสวมหมวกกันน็อกนั่งคร่อมรถของตัวเองอยู่ไม่ไกล นี่เขาเพิ่งจะสูบบุหรี่กันเสร็จใช่ไหม


“ว่าไงพี่”


“กูกับพี่นัทว่าจะไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านใกล้ ๆ กัน มึงไปไหม”


“พี่จะเลี้ยงผมเหรอ”


“เออ”


ไลน์!


เสียงไลน์ของผมดังขึ้นตรงกับจังหวะของพี่ฟลุคพอดี ทำให้ต้องหยิบขึ้นมาเปิดโทรศัพท์เพื่อดูว่าใครไลน์เข้ามาตอนตีสอง แต่พออ่านชื่อคนส่งมาก็ทำให้ผมรู้สึกแปลกใจอยู่เล็กน้อย...


C H A N I N : เลิกงานยัง


นี่มันยังไม่นอนอยู่อีกหรือไง แถมยังรู้เวลาผมเลิกงานด้วย


แต่ผมก็แค่กดเข้าไปอ่านเฉย ๆ ไม่ได้ตอบมันกลับ ก่อนที่มันจะส่งข้อความมาอีกสองข้อความ


C H A N I N : นอนก่อนนะ


ข้อความแรกผมไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่ เพราะมันจะนอนกี่โมงหรือไม่นอนก็เรื่องของมัน แต่ไอ้ข้อความที่สองที่มันส่งมา...


“...ไม่ล่ะพี่ ผมง่วงละ เดี๋ยวผมกลับไปนอนดีกว่า” ผมตอบพี่ฟลุคก่อนจะยัดโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกงตามเดิม


“เหรอ เออ งั้นกลับดี ๆ เว้ย” พี่ฟลุคพยักหน้ารับ สตาร์ทรถแล้วขับออกไป


ผมเดินมาที่รถของตัวเองบ้าง สวมหมวกกันน็อก ขึ้นคร่อมนั่งแล้วสตาร์ทรถก่อนจะบึ่งขับมาตามถนนสายหลักในเวลาค่ำคืนอย่างที่ทำเป็นประจำ ก่อนจะมาถึงหอของตัวเอง จอดรถเอาไว้ที่ลานจอดรถ เดินถือสัมภาระขึ้นมาบนหอพักเรื่อย ๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องของตัวเอง


ผมก้มลงมองลูกบิดที่ตอนนี้มีสิ่งแปลกปลอมแขวนเอาอยู่


ไม่รอช้าผมดึงมันขึ้นมาดู เป็นกล่องข้าวหนึ่งกล่องกับน้ำเปล่าหนึ่งขวดที่หายเย็นไปบ้างแล้ว กล่องข้าวเองก็หายร้อนเหมือนกัน ซึ่งผมคาดเดาเวลาเอาไว้ว่ามันเพิ่งจะมาแขวนได้ไม่นานมานี้ น่าจะราว ๆ หนึ่งหรือไม่ก็สองชั่วโมงที่แล้ว


ผมถือถุงข้าวเอาไว้ในมือ ก่อนจะหันไปมองอีกฝั่ง นึกไปถึงใจความของข้อความที่สองที่ส่งมาเป็นข้อความสุดท้าย...


C H A N I N : แต่ซื้อข้าวแขวนไว้แล้วที่หน้าห้อง ถ้าหิวก็เอาไปอุ่นได้นะ


ผมหยิบเอาโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาก่อนจะพิมพ์ข้อความบางอย่างลงไป จากนั้นก็เก็บใส่กระเป๋ากางเกง ไขประตูห้องแล้วเปิดประตูเข้าไป


...


IamdaBestz : ขอบใจ


TBC
#ก่อสร้างดีที่สุด
ขอรอดูด้วย แฮ่ก ๆ

Note : พ่อของเราเริ่มพัฒนาแล้วน้า อิ๊อิ๊ 
ป.ล. จะมีใครสังเกตไหมนะว่าชนินแทบไม่เรียกชื่อเบสเลย ส่วนเบสก็แทบไม่เรียกชื่อเล่นชนินเหมือนกัน เอ้า! ทำไมอ่ะ? ก็ชนินเป็นชื่อจริงไม่ใช่ชื่อเล่นนี่?!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.025K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,481 ความคิดเห็น

  1. #10436 Nobody_Perfect (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 19:13
    อาการคนจะมีใจแหละ
    #10,436
    0
  2. #10421 Katcher (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 15:53
    การที่มีคนใส่ใจเราแบบนี้ ไม่หวั่นไหวให้มันรู้ไป!!!!!!
    #10,421
    0
  3. #10375 nok0711 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 10:21

    ชนิน😍 รอหน่อยนะลูก

    #10,375
    0
  4. #10357 Harmonica Laurence (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 19:34
    ชอบเขาแล้วอะดิ
    #10,357
    0
  5. #10356 Harmonica Laurence (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 19:34
    ชอบเขาแล้วอะดิ
    #10,356
    0
  6. #10325 MmMeMm (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 10:21
    เป็นคู่ที่น่ารักกันมากกๆๆๆ
    #10,325
    1
  7. #10311 bow26042002 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 19:36
    ความเป็นห่วงกันและกันของเบสและลมนี้ น่ารักโว้ย // เบสก็คือรู้ตัวเองทุกอย่างเลย ฉลาดไปป่ะพ่อ
    #10,311
    0
  8. #10279 morirun_conan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 11:47
    ชนินเป็นผู้ชายที่ดูแลเก่งมากๆ
    #10,279
    0
  9. #10265 despasito (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 18:07
    เขาแบบจีบกันโต้งๆแบบนี้ใจบางงงงง
    #10,265
    0
  10. #10246 NACHI1743 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 13:42
    กนี้ดดดดดดด;-;
    #10,246
    0
  11. #10229 lluv KAITO vull (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 11:51
    ชนินชื่อเล่นด้วย????
    #10,229
    1
  12. #10226 eveissyah (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 11:05
    ชนินนี่มันน่ารักจริงๆ
    #10,226
    0
  13. #10195 ploy0878997547 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 23:43
    ฉันกำลังงงว่าใครรุกใครรับ?เอ่อสุดท้ายเค้าก็รักกันพอเนอะ😅
    #10,195
    0
  14. #10178 Earn0624 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 23:57
    ชนินน่ารักจะบ้าตาย
    นี่ว่าเบสเป็นคนเท่ๆมาก โคตรสมาท เรียนเก่ง ทำงานเก่ง ขยัน ฮือออ รัก
    #10,178
    0
  15. #10147 filmnaruepron (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 12:31
    ทำไมละมุนเบอร์นี้เนี้ยชนิน~~~
    #10,147
    0
  16. #10046 Biekps99 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 02:21
    มีความห่วงใย
    #10,046
    0
  17. #9974 Micky Petch (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 12:34
    จีบหนักๆๆๆ
    #9,974
    0
  18. #9902 kaotrn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 02:07
    มอเตอร์เต็มกำลัง
    #9,902
    0
  19. #9897 Spices_smile (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 01:02
    เเหมมมม ละมุนจังเลยค่ะ
    #9,897
    0
  20. #9818 San2442 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 09:10
    ทำไมชนินน่ารักได้ขนาดนี้ พี่ชนินนนนน
    #9,818
    0
  21. #9733 MayYL (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 14:15
    ชนินนายแม่งโคตรใส่ใจเลยอะ
    #9,733
    0
  22. #9668 CR33 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 17:34
    แพ้คนใส่ใจแหละเนาะเราอะเบส
    #9,668
    0
  23. #9622 moonui-ii (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 23:44
    ชนินมีชื่อเล่นด้วย....แต่ก็จริงที่ไม่เคยได้ยินชนินเรียกชื่อเบส..
    #9,622
    0
  24. #9577 Jibangrin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 00:23

    พ่ออออออออ แงๆๆๆ เขิง
    #9,577
    0
  25. #9309 fern101fern (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 13:02
    ใส่ใจกว่านี้ก็ไข่เจียวพิเศษใส่ไข่แล้ว ._.
    #9,309
    0