ตั้งค่าการอ่าน

ค่าเริ่มต้น

  • เลื่อนอัตโนมัติ
    ผู้ชาย กีตาร์ เด็กหญิง กุหลาบสีขาว

    ลำดับตอนที่ #1 : เค้าได้พบเธอ แต่. . . no.1

    • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
    • 11 มี.ค. 47

    ผู้ชาย กีตาร์ เด็กหญิง กุหลาบสีขาว



    เด็กหญิงผมยาว ตากลมโต นั่งอยู่บนรถเบนซ์ที่ติดไฟแดงอยู่เธอนั่งอยู่ด้านหลัง เด็กหญิงมองออกไปที่หน้าต่าง เธอมองไปเห็น ชายคนนึงที่ตัวสูง ผมหยิกยาวเค้าคนนั้นยืนเล่นกีตาร์อยู่ข้างถนน  ชายคนนั้นมองมาทางรถของเธอ เด็กหญิงมองเห็นนัยตาที่เศร้าหมองของชายคนนั้น เหมือนมนต์สะกดให้เด็กหญิงก้าวลงจากรถ ไปโดยที่ไม่ได้มองข้างเลยว่ามีรถมอเตอร์ไซวิ่งมาด้วยความเร็ว ชายหนุ่มมองเห็นมอเตอร์ไซร์จึงรีบวิ่งไปทางเด็กหญิงแล้วจึงพรักตัวเด็กไปชิดกับรถของเธอ ส่วนตัวชายหนุ่มกระเด็นไปกลางถนน เพราะมอเตอร์ไซร์ที่วิ่งมาเบรกไม่ทันจึงชนชายหนุ่มเข้าอย่างจัง  

    “ คุ ณ . . . เ ป็ น ไ ร ไ ห ม “ ชายหนุ่มกล่าวขณะที่เด็กหญิงกำลังพยุงชายหนุ่มขึ้น

    “ นุ่มไม่เป็นไรค่ะ  “ พอเด็กหญิงกล่าวจบ ชายหนุ่มก็สลบไป

    “ คุณลุง รีบพาเค้าส่งโรงพยายามเถอะค่ะ “ เด็กหญิงกล่าวกับคนขับรถ

    ขณะนั้นเองคนขับรถเดินไปหยิบกีตาร์ของชายหนุ่มขึ้นรถมาด้วย โดยที่ไม่มีใครทราบ

    ณ โรงพยาบาล

    ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด เสียงโทรศัพท์ของเด็กหญิงดังขึ้น

    “ นุ่ม อยู่ที่ไหนนะลูก “ คุณแม่

    “ นุ่มอยู่โรงพยาบาล มีอุบัติเหตุนิดหน่อย คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงเดียวนุ่มจะกลับไปเล่าให้ฟัง “ นุ่มกล่าว

    “ แล้วเมื่อไหร จะกลับละ “ คุณแม่กล่าว  

    “ ถ้าลูกแน่ใจว่าเค้าปลอดภัย นุ่มก็จะกลับค่ะ “ นุ่มกล่าว

    “ เค้านะใครลูก “ คุณแม่กล่าวยังไม่ทันจบ เด็กหญิงกดวางสายโทรศัพท์

    คุณหมอกำลังเดินตรงมาทางเด็กหญิง

    “ คุณเป็นญาติกับคนไข้หรือป่าวครับ “ คุณหมอ

    “ ป่าวค่ะ  แต่นุ่มเป็นคนพาเค้ามาที่โรงพยาบาล เค้าเป็นยังไงบ้างค่ะ คุณหมอ “ นุ่มกล่าว

    “ ปลอดภัยแล้วหละ  แต่คงต้องรอดูอาการสัก 2 – 3 วันนะ “ คุณหมอ

    “ แล้วจะเขาไปเยี่ยมไปหรือยังค่ะ “ นุ่มกล่าว

    “ ได้ครับ “ คุณหมอ

    เด็กหญิงเดินเข้าไปในห้อง 202 เธอมองไปที่ชายหนุ่มที่กำลังหลับอยู่บานเตียง ชายหนุ่มมีบาดแผลตามร่างกายเล็กน้อย เธอยืนมองชายหนุ่มอยู่นาน  นานจนไม่ได้ยินเสียงของคนขับรถ

    “ คุณนุ่มครับ คุณนุ่มครับ “ คนขับรถกล่าว

    “ ค่ะ ว่าไงค่ะลุง “ นุ่มกล่าว

    “ ลุงว่าคุณนุ่ม กลับบ้านก่อนดีกว่าครับ เพราะเค้าคงยังไม่ตื่นมาตอนนี้หรอกครับ อีกอย่างเดียวคุณแม่จะเป็นห่วงนะครับ “ คนขับรถกล่าว

    “ ค่ะ คุณลุงออกไปรอที่รถก่อนนะ เดียวนุ่มตามไปค่ะ “ นุ่มกล่าว

    หลังจากที่คนขับรถเดินออกจากห้องไป เธอก็เดินไปข้างชายหนุ่ม เธอเอามือแตะที่ใบหน้าของชายหนุ่มเบา  ๆ

    เธอรู้สึกถึงอะไรบ้างอย่างในตัวของชายหนุ่ม…





    นางพยาบาลเดินเข้ามาในห้อง

    “ คุณพยาบาลค่ะ ฝากดูแลเค้าเป็นพิเศษด้วยนะค่ะ แล้วถ้าเค้าตื่นมากรุณาบอกเค้าว่า เดียวนุ่มจะมาเยี่ยมเค้าแต่เช้า “ นุ่มกล่าว

    “ ไม่ต้องห่วงค่ะ เดียวดิฉันจะบอกเค้าให้ “ พยาบาลกล่าว

    เด็กหญิงเดินไปที่ข้าง ๆ ชายหนุ่มอีกครั้ง เธอมองชายหนุ่มแล้วก็เดินออกจากห้องไป

    คืนนั้น ณ บ้านหลังใหญ่ของเด็กหญิง

    หลังจากที่เด็กหญิงนั่งตอบคำถามต่าง ๆ นาๆ ของแม่ เธอก็เดินเข้าห้องห้องของเธอเป็นห้องสีน้ำตาล มีเตียงนอน โต๊ะหนังสือ ตู้เสือผ้าของใช้ของเธอส่วนใหญ่จะเป็นสีขาว เธอเดินออกไปที่ระเบียง ตรงระเบียงมีเก้าอี้ที่คล้ายกับแปร และต้นกุหลาบสีขาวปลูกอยู่ข้าง ๆ เด็กหญิงเดินไปนั่งที่แปร เธอมองขึ้นไปบนฟ้า ดวงดาวระยิบระยับเต็มท้องฟ้า เด็กหญิงนั่งเหม่อรอยเธอนึกถึงชายหนุ่ม  เธอคิดว่าเค้าเป็นใคร  ชื่ออะไร แล้วเค้าเป็นคนยังไง

    เด็กหญิงนึกถึงดวงตาคู่นั่นของชายหนุ่ม ดวงตาที่เศร้าของชายหนุ่ม ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเศร้า ความทุกข์

    และอะไรบ้างอย่างที่เธอไม่อาจเข้าใจได้ในตอนนี้ . . .

    เสียงเคาะประตูดังขึ้น ก๊อก ก๊อก ก๊อก . . .

    “ มีไรค่ะป้า “ ป้าแม่บ้านกล่าว  

    หญิงแก่ท่าทางใจดี เธอเป็นแม่บ้านของบ้านเด็กหญิง

    “ ลุงฝากกีตาร์มาให้ค่ะ ไม่รู้ของใครลุงไม่ได้บอกป้าไว้ค่ะ “ ป้าแม่บ้าน

    เด็กหญิงรับมาทันที เธอจำได้ว่าเป็นของใคร

    “ ขอบคุณค่ะ ป้า “ นุ่มกล่าว

    เด็กหญิงนึกถึงตอนที่เห็นชายหนุ่มเล่นกีตาร์ และแววตาที่เศร้าหมองของชายหนุ่ม

    “ ดวงตาคู่นั้น ทำไมถึงเศร้าจัง . . ? “ เด็กหญิงกล่าวกับตัวเอง . . .

    ขณะนั้น ณ โรงพยาบาล ห้อง 202

    ชายหนุ่มลืมตาขึ้น  

    “ นุ่ม นุ่ม “ ชายหนุ่มกล่าว

    “ คุณค่ะ เป็นไงบ้างค่ะ “ พยาบาล

    “ นุ่ม เออ ! เด็กผู้หญิงคนนั้นที่มากับผม เธอเป็นอะไรไหมครับ “ ชายหนุ่มกล่าว

    “ อ๋อ คุณนุ่มหรอค่ะ เธอไม่เป็นไรหรอก เธอฝากดิฉันให้บอกคุณว่าพรุ่งนี้ตอนเช้า เธอจะมาเยี่ยมคุณที่โรงพยาบาลค่ะ “ พยาบาลกล่าว

    ชายหนุ่มพยักหน้า แล้วก็หันไปทางหน้าต่าง เค้ากำลังคิดอะไรบ้างอย่าง . . . .

                                                      

                                                                                                                                   9 มีนาคม 47 / / 21 . 21

                                                                                                                                   ผักบุ้ง * - * ยอดอ่อน

    ติดตามนิยาย
    เก็บเข้าคอลเล็กชัน

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    ความคิดเห็น

    ×