เธอคนนี้ที่ไม่เคยทิ้งผมไปไหน - เธอคนนี้ที่ไม่เคยทิ้งผมไปไหน นิยาย เธอคนนี้ที่ไม่เคยทิ้งผมไปไหน : Dek-D.com - Writer

    เธอคนนี้ที่ไม่เคยทิ้งผมไปไหน

    โดย โซเซ

    มันเป็นภาพที่หายไปหลายปีมาแล้วกลับมาอีกครั้ง. จนผมเกือบลืมคนสำคัญไปได้ไง..มันคลายๆจิ๊กซอในใจผม.. ที่ผมอยากรู้ว่าทำไม.เธอยังอยู่ในใจผมมาตลอด..

    ผู้เข้าชมรวม

    250

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    1

    ผู้เข้าชมรวม


    250

    ความคิดเห็น


    2

    คนติดตาม


    0
    หมวด :  รักดราม่า
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  14 ก.ค. 48 / 16:05 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ
      มันก็รู้สึกแปลกเหมือนกันที่ผมได้มาเดินอยู่ที่ตรงนี้…กับสิ่งรอบตัวที่คุ้นตา
      เป็นถนนสายนึง…ที่ผมเคยเดินอยู่กับใคร..น่ะ  
      เหมือนกับว่าใจผมมันสั่งให้มาถึงที่ตรงนี้…..ที่นี้ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย…
      ที่เปลี่ยนก็คงเป็นผมที่อยู่คนเดียว…..ใจมันเหงาแต่ก็คงชินไปแล้ว
      ผมได้ปล่อยตัวเองไปกับเวลาที่ผ่านไปในทุกๆวัน….
      ผมเดินมาเรื่อย..ทำให้ผมรู้สึกว่าที่นี้มันมีกลิ่นไอเก่าๆๆที่อบอุ่น
      ในหัวผมตอนนั้น…มีภาพลางๆแวบเข้าเป็นผู้หญิงที่น่ารักคนนึง….
      ที่มาเดินกับผม….แล้วเค้าก็พูดกับผม…..”…พล..เป็นไงบ้างที่นี้สวยไหม..” เธอเรียกชื่อผม
      “..พล เป็นคนเดียวเลยนะที่ได้มา..”…แล้วเธอก็ดึงมือผมไป…ตอนนั้นทำให้ใจผมหวิวไปหมดเลย
      เธอพาผมไปนั่งริมน้ำ….ผมเห็นเธอนั่งเงียบมาก….
      ผมถามเธอว่า..”คิดอะไรอยู่หรอ…”  เธอก็หันตอบว่า….”..
        “น้องหลบหน่อยได้ไหม    อยากตายหรอมึง”  เสียงใครด่าผมเนี้ย…
      อ้าว…ภาพในหัวผมหายไปเลย…”โถ่..เลยไม่รู้ว่าเค้าตอบอะไรเลย….คงจะสำคัญมากเลย”
      มันเป็นภาพที่หายไปหลายปีมาแล้วกลับมาอีกครั้ง….
      จนผมเกือบลืมคนสำคัญไปได้ไง…..มันคลายๆจิ๊กซอในใจผม..
      ที่ผมอยากรู้ว่าทำไม….เธอยังอยู่ในใจผมมาตลอด…..
      ผมเลยเดินมานั่งที่ริมแม่น้ำ…..ตอนที่เธอพาผมมานั่งมาดูเงียบกว่านั้น..
      ตอนนี้ของขายเยอะมาก..เลยดูวุ่นวาย…
      ผมนั่งมองเรือและแสงไฟตอนกลางคืน…ดาวมีน้อยมากที่จะมองเห็นมัน
      ผมว่านั่งคิดอะไรต่ออะไรในเวลานี้ก็ดีเหมือนกัน…..ผมพยายามนึกถึงผู้หญิงที่ผมผูกพัน
      และคงเป็นคนเดียวที่ผมอยากเห็นเธอตอนนี้……
      ……ภาพและเสียงที่คล้ายในตอนนั้น….กลับมาแล้วผมตั้งใจฟังมากทีเดียว
      เธอกำลังตอบผม…” พล คิดอะไรกับทรายบ้าง มั๊ย ”
      ผมอยากตอบสิ่งที่อยู่ในใจผม…แต่ทำไมทำไม่ได้…..
      “……………………………...”  
      “แล้วทำไมต้องน่าแดงด้วยหล่ะ พล “
      “เปล่านะ….เอ่อ…ทรายหิวไหม”……..ผมเริ่มร่วนแล้วครับ…
      วันนี้ทรายมาแปลกคงเป็นเพราะเราเองไม่เหมาะกับเธอเลย…..
      คนที่ดีมาจีบเธอตั้งหลายคน  เพราะทรายน่ารัก  คุยเก่ง…..
      แต่ผมอยู่กับเธอทีไร….ต้องกวนตีนทรายตลอด….แต่ทำไมผมวันนี้สงบเจียมตัวจริงๆ
      ทรายคงไม่ได้คำตอบจากผมตามเคย……”ดึกแล้ว..ทรายกลับบ้านกัน เดียวพลไปส่ง ”
      ตอนเดินกลับนั้นผมไม่กล้ามองน่าทรายเลย
      …………เช้าวันนี้แปลกจัง เป็นสอบมิดเทอมของผม จะปิดเทอมแล้ว
             ผมไปโรงเรียนเหมือนลืมอะไรซักอย่างนะ….รีบไปเจอน่าทรายดีกว่า
      …ผมกับทรายอยู่คนละโรงเรียน….ตอนนั้นผมอยู่ ม. ปลาย   แล้ว ทรายเค้าอยู่พาณิชย์
      รุ่นเดียวกับผมแต่บ้านทรายเค้าอยู่ใกล้โรงเรียนผม…จึงเจอกันทุกเช้า-เย็น
      ผมเจอทราย…เธอมาด้วยรอยยิ้มที่น่ารักกว่าเดิม…..เหมือนเธอรออะไรจากใครนะ
      ผมก็แปลกใจกับตัวเอง….” ทรายวันนี้น่ารักนะ  พลเข้าโรงเรียนก่อนนะเย็นค่อยเจอกัน….”
      ทรายทำน่างอนไปเลย……ทำให้ผมยิ่งแปลกใจมากจนผมมานั่งคิดเป็นเพราะอะไรนะ…..
      จนมีเพื่อมาสะกิด…” วันนี้วันเกิดทราย…..ซื้ออะไรให้เค้ารึยัง”
      จริงดิลืมสนิทเลย..ถึงว่าทรายทำน่างอนแต่เช้า……
      ผมโทรไปหาทราย….” ทรายเย็นนี้ เจอกันนะที่เดิม….ที่ทรายพาพลไป เดียวพลมีอะไรจะบอก”
      ผมเล่นบอลกับเพื่อนจนเย็นมาก…..ผมกับเพื่อนกำลังเดินออกจากโรงเรียน.
      ผมเดินบอกกับเพื่อนว่า  “กูจะบอกรักทรายคืนนี้”  
      ทันใดนั้นพวกเราเจออริเก่าดักตี ที่มันเตรียม ทั้งมีด ไม้ อาวุธเพียบ
      เล่นเอาพวกเราสะบักสะบอม…จนมีคนเรียกตำรวจ..จึงแยกย้ายกันไป…..ตัวผมเลือดโชกเลย..
      หัวผมแตก..ไอ้หมาตัวไหนมันตีผม….ผมต้องรีบไปหาทรายผมนัดเค้าไว้….แทบไม่มีแรงวิ่ง
      ผมจะเอาของขวัญที่สำคัญที่สุด    ทรายต้องดีใจมาก…..ของขวัญของผมที่เก็บมานานเกือบ4 ปี ที่ผมอยากให้เธอได้รู้
      นี่เป็นปีสุดท้ายที่เราต้องเจอกัน เพราะจะต้องเข้ามหาลัย……ก่อนที่เราไม่ได้กัน “ให้พลบอกว่ารักทรายก่อนได้มั๊ย”
      กว่าผมจะถึง ก็ปาไปแล้ว 3 ทุ่มกว่าๆๆ มาช้ามากเลย  ผมพยายามไม่ให้เธอเห็นสภาพของผม
      ผมเอาผ้าเช็ดหน้า เช็ดเลือดที่ไหลให้หมด……ผมมาถึงเห็นทรายยืนอยู่คนเดียว……
      ผมจะเดินเข้าไปหาเธอ…….วันที่ผมรอมาถึงแล้วหรอนี่………
      ผมต้องหยุดเดินทันที……เมื่อโทรศัพท์เธอดังขึ้น…..แล้วมีผู้ชายคนนึงเดินเข้ามา
      เหมือนเธอคุ้นเคยกับเข้ามาก…..เธอเดินเข้าไปกอดแล้วร้องไห้กับเค้า
      ทำให้ผมทั้งงง  และเสียใจ…….ทรายเลือกเขา
      นั้นมันเพื่อนผม……ทรายร้องไห้ไม่หยุดเลย…..ผมก็เดินจากเธอไป
      คงเป็นเพราะเราไปช้าเกินไป….ผมได้ช้าไปทั้งชีวิต…ผมได้จากเธอไปตั้งแต่นั้น
      เธอคงไม่มีคนๆนี้คอยดูแลอีกแล้ว……
      ผมได้รู้ว่าตอนที่ทรายรับโทรศัพท์นั้น…..เพื่อนผมคนนั้นได้โทรมาบอก….ว่าตัวผมได้เสียชีวิตแล้ว
      ตอนที่ตีกัน….เธอถึงร้องไห้ขนาดนั้น……ทรายได้รู้ว่าคืนนั้นผมจะบอกรักเค้า……
      ผมก็ซึ้งใจกับเพื่อนคนนี้…..ที่หักหลังผมได้…….
      ผมต้องย้ายบ้านไปเพื่อเรียนที่เหนือเพราะผมสอบติดมหาลัยชื่อดังที่นั้น
      ส่วนทรายนั้นผมไม่รู้ข่าวเธอเลย…….แต่ผมยังมีเธอในใจมาตลอด
      “ดึกมาแล้วนะ”….เสียงนี้คุ้นมากทำให้ผมต้องเหลียวมองผู้หญิงคนนี้
      เธอพูดกับผม….เธอคุ้นมาก……..เธอถามผมว่า  ”ชอบมานั่งที่นี่เหมือนกันหรอ”
      ผมตอบเธอไป “ ชอบเหมือนกัน…แต่ไม่ได้มาบ่อยหรอกนานมากแล้วที่ได้มาที่นี่”
      ผมนึกออกแล้วเธอเหมือนใคร….ทรายนั้นเอง….แต่เธอจำผมไม่ได้หรอกผมเปลี่ยนไปมาก
      ทรายยังน่ารักเหมือนเดิมเป็นผู้หญิงที่ผมอยู่ด้วยแล้วมีความสุขตลอด…..จนกระทั่งวันนี้เธอไม่เคยเปลี่ยน
      ประโยคที่ผมต้องตกใจ…เมื่อออกจากปากเธอ……..
      “ เรามาที่นี่เพื่อนึกถึงคนๆนึงที่เขาจากไปแล้ว…เฝ้ามองเค้าที่ดาวดวงใดดวงนึงของท้องฟ้านี้…..คนที่เรารักมาก
      ไม่เคยลืมเขาเลย….และเค้าเองคงมองมาที่เราเหมือนกัน เพราะเค้าคอยดูแลเรามาตลอด…..”
      ผมดีใจมากที่เธอไม่เคยลืมผมเลย….ผมคอยห่วงเธอมาตลอด……หลังจากวันนั้น
      “คราวหน้าเราคงเจอกันอีกนะคุณ…….คุณชื่ออะไร”
      ผมอยากบอกทรายเหลือเกินว่าผมคือ “พล”
      “ผม…..ผม…ชื่อ ไม้เสียบลูกชิ้นครับ……เฮ้ยเรียกว่า “ไม้”ดีกว่า”  เหลือบมองไปเห็นไม้เสียบลูกชิ้นพอดีเลย
      “อะไร..นะชื่อตลกจัง….เราชื่อ ทราย ไว้เจอกัน”
      ผมจะดีใจที่เจอเธอดีไหม…..หรือว่าผมใจร้ายที่ให้เธอต้องเป็นแบบนี้…..
      เธอทำให้ผมรู้ว่ามีคนที่นึกถึงผมมาตลอด……ไม่ได้ทิ้งผม……ไม่เหมือนที่ผมทิ้งเธอ
      เธอคงจะมีใครไปแล้วมั้งคนที่น่ารักอย่างเธอมีคนต้องมากมาย
      ทรายเป็นคนสำคัญของผมเสมอ….แม้ว่าทรายจะไม่เห็นผมอีกแล้ว


      -------------------------------------------------------------------

                        ฉันมีค่าแค่ไหน
      เป็นคนที่ยืนอยู่ข้างเธอคอยดูแล อยู่เมื่อเธอเหงาใจ
      เป็นเพียงคนหนึ่งที่เธอเห็นแล้วผ่านไป เธอจะรู้หรือเปล่า

      ในใจมีเธอทำเพื่อเธอเพียงคนเดียว แต่ก็เท่านั้นเอง
      เป็นลมเบาๆที่เธอนั้นไม่เคยเห็น เธอไม่เคยมองดูที่ฉัน

      ไม่ได้ขอให้เธอมารัก ไม่เคยขอให้เธอห่วงใย
      แค่อยากรู้เรื่องที่ค้างในใจ อยากๆจะถามเธอ

      ถ้าคนอย่างฉันตายจากไป เธอเศร้าใจหรือเปล่า
      หนึ่งคนที่ข้างเธอยามเหงา มันมีค่าสักแค่ไหน (สำหรับเธอ)

      เดินเพียงลำพังเพราะฉันมันตัวคนเดียว เธอไม่เคยสนใจ
      ยังมีเพียงเธอและจะรักตลอดไป ต่อให้ใจเธอไม่มีฉัน

      ไม่ได้ขอให้เธอมารัก ไม่เคยขอให้เธอห่วงใย
      แค่อยากรู้เรื่องที่ค้างในใจ อยากๆจะถามเธอ

      ถ้าคนอย่างฉันตายจากไป เธอเศร้าใจหรือเปล่า
      หนึ่งคนที่ข้างเธอยามเหงา มันมีค่าสักแค่ไหน (สำหรับเธอ)

      โปรดเถอะตอบคำถาม ช่วยยืนยันให้ฉันฟังก่อน
      อยากจะรู้ กับเธอแล้ว ความรักนี้ของฉัน มีค่าแค่ไหน

      ถ้าคนอย่างฉันตายจากไป เธอเศร้าใจหรือเปล่า
      หนึ่งคนที่ข้างเธอยามเหงา มันมีค่าสักแค่ไหน (สำหรับเธอ)

      ถ้าคนอย่างฉันตายจากไป เธอเศร้าใจหรือเปล่า
      หนึ่งคนที่ข้างเธอยามเหงา มันมีค่าสักแค่ไหน (สำหรับเธอ)

      ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      คำนิยม Top

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      คำนิยมล่าสุด

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      ความคิดเห็น

      ×