พี่ชายจะรอนะ(ต่อ) - พี่ชายจะรอนะ(ต่อ) นิยาย พี่ชายจะรอนะ(ต่อ) : Dek-D.com - Writer

    พี่ชายจะรอนะ(ต่อ)

    หลังจากที่พี่บอกว่าจะไปเรียนต่อ ฉันก็เอาแต่ซึมเศร้าจนกระทั่ง.......

    ผู้เข้าชมรวม

    203

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    2

    ผู้เข้าชมรวม


    203

    ความคิดเห็น


    4

    คนติดตาม


    0
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  11 ก.ค. 48 / 16:08 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ
      หลังจากที่พี่ชายบอกว่าจะไป  ฉันก็คิดอะไรไม่ออกแล้วล่ะเค้าก็ไม่รู้ว่าควรทำไงดี  ถ้าฉันทำได้ตอนนี้ฉันจะไปหาพี่ชายที่คลอง  6
      \"กลับมาได้มั้ย  ฉันขอแค่สักนาทีกลับมาตรงนนี้  แค่ขอให้เธอได้ฟัง  1  คำที่ฉันมี  1คำที่ใจของฉัน ให้ฉันได้พูดมันไป  แค่เพียงสักครั้งให้ฉันได้บอกว่ารักเธอ\"   หลังจากที่รู้ว่าพี่ชายกลับมา   ฉันคิดอยู่นานว่าจะขอโทษดีมั้ย   และฉันก็ตัดสินใจว่าถ้าฉันยังทำแบบนี้ต่อไปสิ่งที่ได้กลับมาคือความว่างเปล่า   ฉันโทรไปขอโทษพี่ชายและสิ่งที่ฉันได้มาคือการให้อภัย  คนอย่างฉันน่าอภัยด้วยหรือ    ถ้าหากการจากไปของ   ใครคนหนึ่งทำให้เราเศร้าได้ขนาดนี้  แล้วเราจะปล่อยให้เค้าจากไปเช่นนี้หรือ  ...นั่นยิ่งเป็นอะไรที่เศร้ามาก   ที่ฉันรู้ตอนนี้คือต้องทำอะไรสัก อย่าง  แล้วฉันก็คิดว่าถ้าพี่ชายจะต้องจากไปจริงๆก็ขอให้ฉันได้ทำอะไรเพื่อพี่ชายบ้าง  ด้วยตัวเองสักครั้งแค่นั้น....และฉันจะไม่ขออะไรทั้งนั้น...    วันต่อมาฉันได้ออกไปหางานทำและนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันต้องทำงานเพื่อพี่ชาย   ฉันไม่ต้องการให้พี่ชายได้รู้ฉันจึงเก็บไว้    วันแรกของการทำงานที่ห้างสรรพสินค้าฉันเหนื่อยมาก  ท้อแท้ที่สุดไม่มีใครรู้และสิ่งแรกที่ฉันทำหลังงานเลิกคือการโทรหาพี่ชาย   ฉันมีความสุขทุกทีที่ได้คุยกับคนคนนี้   คำพูดทุกคำที่ทำให้ฉันรู้สึกดีๆ  แต่พี่ชายกลับไม่รู้...  แล้ววันหนึ่งฉันก็สามารถเก็บเงินของตัวเองได้   ได้มากพอที่จะใช้ไปได้ตลอดเดือนเลยแหละ   แต่สิ่งที่ฉันคิดเป็นสิ่งแรกคือการชวนพี่ชายมาเที่ยว   ฉันรีบโทรไปหาพี่ชายแล้วหัวใจฉันก็เต้นเร็วผิดปกติ   เพียงแค่ได้ยินสัญญาณโทรศัพท์เท่านั้นเอง    
      \"พี่ชาย..พรุ่งนี้ว่ามั้ย  มาดูหนังกันนะ\"
      \"อือ...ก็ได้\"
      \"ตกลงไปนะ\"
      \"อือ\"
      \"แล้วเจอกัน\"
      ฉันดีใจจนพูดไม่ถูก  นี่เป็นการมาดูหนังในรอบ  1 เดือนที่จะไม่ได้เจอพี่ชายแล้วพรุ่งนี้ฉันก็จะได้เจอเค้า    หลังจากที่ฉันถึงบ้านฉันก็นอนคิดทั้งคืนเลยว่าจะบอกพี่ชายดีมั้ย  ถ้าบอกไปแล้วพี่ชายจะเหมือนเดิมมั้ย  ถ้าไม่เหมือนเดิมถ้ามันเปลี่ยนไปฉันก็คงไม่กล้าที่พูดคำนั้นออกไป
      ฉันยอมเก็บไว้แบบนี้ดีกว่า   แล้งก็ถึงวันที่ฉันรอคอย   วันนั้นฉันรอพี่ชายตั้งนานพี่รู้มั้ยแต่ว่าพี่ก็ไม่มา...  เค้านั่งรอพี่ที่น่าโรงหนังไม่กล้าไปไหนกลัวว่า...ถ้าพี่มาแล้วจะไม่เจอเค้า  แล้วพี่ก็จะไป...  เค้ายินดีนั่งรอตรงนั้น   เค้าซื้อตั๋วหนังรอบสุดท้าย 2 ใบ เวลาที่เดินไปเค้าทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากนั่งรอ   แล้วก็โทรศัพท์หาพี่  แล้วก็ภาวนาว่าเมื่อไหร่พี่จะมา   ตั้งแต่ 4 โมงเช้า จนถึง 2ทุ่มไม่นานเลย  เค้ารอได้
      เค้าเข้าไปดูหนังคนเดียวพร้อมกับตั๋วหนัง 2 ใบ และนั่นจะเป็นการดูหนังครั้งสุดท้ายของฉัน   ฉันจดจำภาพทุกภาพของพี่ชายที่ตรงนี้   ครั้งแรกที่ได้มาด้วยกันและครั้งสุดท้าย  ฉันไม่คิดว่านี่จะเป็นการจากกันเพราะฉันไม่ได้ร้องไห้แม้แต่น้อย   คืนนั้นทั้งคืนฉันไม่อยากคิดอะไร
      พี่ชายคงไม่อยากเจอฉัน...   เช้าวันรุ่งขึ้นฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปทำงาน  วันนี้ทำไมแปลกจัง  แล้วก็เหมือนปาฎิหารย์พี่ชายยืนอยู่ตรงนี้แค่นี้เอง  แต่ฉันกลับทำต้องข้ามกับหัวใจของตัวเอง  ทั้งทีอยากจะเข้าไปทักแต่ฉันกลับเดินหนี  อยากหนีไปให้ไกล  แต่พี่ชายก็มาอยู่ตรงหน้าฉัน   คำแรกที่ฉันพูด
      \"มาทำไม\"
      \"มาธุระ\"  คำตอบของพี่ชาย  ขอบคุณจริงๆ
      \"ต้องไปทำงานแล้ว\"
      \"นี่..เรายังไม่ออกอีกเหรอ\"
      \"ก็จะออกทำไมล่ะ  เจอคนที่ถูกใจแล้วก็ต้องทำต่อไป\"   นี่...คือการประชดแต่มันกลับทำลายฉันเอง  ตอนนี้น้ำตาของฉันกำลังจะไหลลงมาท่วมตาอยู่แล้ว   ก่อนที่ฉันจะวิ่งออกไปจากที่นี่  ฉันก็ได้ยินคำพูดหนึ่ง
      \"พี่จะไปเรียนต่อที่วลัยลักษณ์\"
      \"ที่ไหน\"
      \"นครศรีธรรมราช\"  อะไรนะนครศรีธรรมราช  ใต้  แค่คำนี้ฉันแทบจะล้มลงกับพื้นฉันน้ำตาไหลทันทีที่รู้ว่าพี่ต้องไป  เค้าเคยบอกพี่แล้วใช่มั้ยว่าถ้าจะไปก็ไม่ต้องบอกเค้ว   แล้วฉันก็รีบเดินออกไป  ไม่ทันแล้วแหละน้ำตาของฉันมันไหลออกมาซะแล้ว   ถ้าพี่ชายจะไม่ไปจะได้มั้ย...  ถ้าเค้าจะขอได้มั้ย   ขอแค่ไม่ให้พี่ไปให้พี่อยู่ตรงนี้กับเค้าให้พี่อยู่เป็นเพื่อนเค้า  วันนั้นทั้งวันฉันไม่เป็นอันทำงาน  ฉันร้องไห้   เวลาที่ได้เห็นหน้าพี่เค้าพยายามที่จะไม่มองพี่เพราะพี่กำลังจะจากไปและเพราะเค้าลืมพี่ไม่ได้...  เค้าควรทำไงดี    เค้ายังไม่เคยบอกพี่ใช่มั้ย\"ถ้าหากทุกอย่างเป็นเพียงความฝัน  นั่นคงเป็นความฝันที่ยาวนานและเค้าคงจะมีความสุขที่สุดเพราะในความฝันนั้นมีพี่อยู่  แต่ถ้าเป็นความจริงคนที่เศร้าที่สุดคือใครคนหนึ่งใช่มั้ย...\"  ความรัก  คือการที่ได้รอใครหนึ่งให้กลับมา  แม้ว่าจะเป็นการรอที่แสนยาวนานที่สุดก็ตาม   ช่วงที่เค้าไม่ได้เจอพี่หลังจากที่พี่บอกเค้าว่าจะไป  เค้าพยายามบอกกับตัวเองว่า\"ต่อไปนี้ไม่มีพี่แล้ว  เค้าก็จะต้องไม่ร้องไห้  รอให้พี่กลับมา  แล้วเค้าก็จะบอกพี่\"   หลังจากที่เค้าเปิดเรียนไม่กี่วันเค้าก็ได้รู้ว่าอีกไม่กี่วันพี่ก็จะไป   เค้าคงทำอะไรไม่ได้มากนอกจากจะเป็นกำลังใจ   เค้ามีสมุดบันทึกเล่มหนึ่งที่เค้าให้ก่อนที่พี่จะไปวันหนึ่ง  ในนั้นเขียนทุกอย่างไว้   ไม่รู้ว่าพี่จะได้อ่านมันรึเปล่า   แล้วพี่ก็จากไป  เค้าไม่ร้องไห้แต่ทำไมเค้าเศร้าล่ะ   พอถึงวันเสาร์หลังจากที่พี่ไปแล้ง 1 วันเค้าโทรไปที่บ้านพี่   มีคนบอกว่าพี่ไปแล้วไปนครศรีธรรมราช  เค้ารู้สึกแย่มากตอนนั้นแล้วน้ำตาของเค้าก็ไหลออกมา  มันไหลออกมามากเกินไป   ถึงแม้เค้าจะอยู่บนรถไฟแต่น้ำตาของเค้าก็ยังคงไหลออกมาไม่หยุด...  เค้าอยากหยุดอยู่แค่นั้นไม่อยากทำอะไร...  แต่ก็มีใครคนหนึ่งถามเค้าว่า
      \"ทำไมเธอต้องร้องไห้มากขนาดนี้ด้วยกับแค่คนคนหนึ่งเท่านั้นเอง\"  
      \"ก็ใครคนนั้นเค้าไปแล้ว\"  เค้าตอบทั้งน้ำตาที่กำลังไหลและไม่รู้ว่าจะหยุดเมื่อไหร่
      \"แล้วเค้าชอบบเธอรึไง  ยัยโง่ทำไมเธอถึงไม่รักคนที่เค้ารักเธอบ้างล่ะ   รู้มัยว่าเธอทำให้ฉันปวดหัวได้ทุกทีเลย  พูดอะไรออกมาบ้างสิ  ก็แค่พูดออกมา\"  
      \"ฉันรักพี่ชาย\"  ฉันพูดได้แค่นี้จริงๆ
      \"ถ้าเธอรักเค้าก็ไปอยู่กับเค้าสิ   ฉันรำคาญเธอจะแย่แล้ว\"   ใช่...แล้วเค้าก็คิดได้ว่าเค้าจะต้องไปหาพี่ให้ได้  แต่เค้ากลัวว่าพี่ไม่อยากให้เค้าไป   เค้าโทรไปหาพี่ครั้งแรก  แค่ได้ยินสัญญาณโทรศัพทํเค้าก็ดีใจมากแล้ว   แค่ได้ยินคำว่าสวัสดีก็มากพอแล้ว   ความจริงแล้วเค้าอยากบอกพี่ว่าเค้าคิดถึงพี่ทุกวันเลย  ถึงเค้าจะโกรธพี่เค้าก็ยังคิดถึงอยู่   ตอนนี้เค้าก็ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยเพื่ออะไร...เพื่อเก็บเงินไปหาพี่ไง  ก็เค้าคิดว่าถ้าเค้าจะไปหาคนที่เค้ารัก  เค้าจะต้องไปด้วยตัวเค้าเองไม่ใช้เงินพ่อกับแม่   แล้วเค้าจะดีใจมากเลยถ้าทำได้...  
                 แต่ตอนนี้เค้ากำลังคิดว่า  ทุกอย่างคงเป็นแค่ความฝัน  ความฝันที่ทำให้เค้ารู้สึกได้ถึงเพียงนี้   เค้ากำลังหมดแรงที่จะต้องสู้ต่อ  ตอนนี้เค้ารู้สึกว่าเค้าเจ็บปวดเหลือเกิน   ทุกวันเค้าได้แต่โทรไปหาพี่แล้วเค้าคิดว่าเค้าเหมือนเป็นตัวถ่วงของพี่   เค้ารบกวนพี่ทุกอย่าง....กับแค่คำๆเดียวที่เค้าพูดออกไปไม่ได้  \"เจ็บปวดอะไรอย่างนี้  ทำไมไม่พูดมันไป  1 คำที่ทิ้งไว้ให้สาย  วันนี้ต้องเสียเธอไปก็ไม่มีเธออีกแล้ว   คำๆเดียวกัน  คำว่ารักคำเดียวกัน แค่คนเดียวเท่านั้นจะพูดกับเธอได้คำๆเดียวกันของฉันคงหมดความหมายวันนี้คงทำไม่ได้บอกรักกับเธอไม่ได้อีกแล้ว\"

      ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      ความคิดเห็น

      ×