กว่าจะรู้ว่ารักเธอ - กว่าจะรู้ว่ารักเธอ นิยาย กว่าจะรู้ว่ารักเธอ : Dek-D.com - Writer

    กว่าจะรู้ว่ารักเธอ

    โดย mimu_mimu

    คนที่ผิดหวังกับความรักอย่างฉัน ชีวิตนี้ฉันคงไม่คิดจะรักใครอีกแล้วแหละ เธอคิดแต่มีคนๆหนึ่งทำให้ความคิดของเธอเปลี่ยนไป และเธอก็ว้าวุ่นใจมากๆเอาซะด้วย

    ผู้เข้าชมรวม

    598

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    5

    ผู้เข้าชมรวม


    598

    ความคิดเห็น


    0

    คนติดตาม


    0
    หมวด :  ซึ้งกินใจ
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  13 ต.ค. 46 / 17:22 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ
      วันนี้ก็เหงาอีกแล้วนะแตนคิดไปพร้อมกับเขียนลงไปในไดอารี่เล่มโปรดของเธอ เธอมีเจ้านี่เป็นเพื่อนมา2ปีเต็มแล้วแหละตอนนี้เธอก็อยู่ชั้นม.5แล้วตั้งแต่วันนั้นวันที่เธอได้รับไดอารี่เล่มนี้มาจากคนที่เธอเคยรักมาที่สุด วันนั้นเป็นวันที่ฝนตก เขาเดิมมาพร้อมเจ้าไดอารี่เล่มนี้และเขาก็มอบให้เธอเป็นของขวัญวันเกิดครั้งสุดท้ายที่เขาจะให้เธอเพราะเขาได้บอกกับเธอว่า \"แตนเราเลิกกันเถอะ\"
              เขาชื่อ พรต เป็นเพื่อนและพี่ชายเธอมาตั้งแต่เด็กๆและได้สัญญากับเธอว่า\"โตขึ้นเราแต่งงานกันนะ\" แม้เป็นเพียงสัญญาตอนเด็กๆแต่เธอก็จำมันได้เป็นอย่างดี พอเธอขึ้นม.2 พี่พรตก็มาขอแตนเป็นแฟนและทั้ง2ก็มีความสุขกันมาก แต่พอขึ้นม.3 พี่พรตขึ้นม.4 พี่เขาก็ย้ายรร.ไปเรียนม.ปลายอีกที่หนึ่ง และทั้ง2ก็ไม่ค่อยได้เจอกันที่รร.จนกลายเป็นความห่างไกล แต่แตนก็เชื่อเสมอว่าเธอกับพี่พรตจะ ผ่านเวลาแบบนี้ไปได้  แต่มันไม่ใช่เมื่อถึงวันเกิดของเธอ เขาได้มา บอกกับเธอว่าเขามีคนที่เขารักใหม่แล้ว และขอเลิกกับเธอพร้อมมอบไดอารี่เล่มนี้เป็นของขวัญให้กับเธอ แล้วเดินจากไปหาแฟนใหม่ของเขา
          \"พี่พรตนี่ดีจริงๆนะขนาดบอกเลิกเรายังเอาของขวัญวันเกิดมาให้เราอีก แถมยังถูกใจเราอีก\"แตนพูดออกมาทั้งน้ำตา
      แต่ในใจเธอมีเสียงตะโกนก้องว่า\"ใจร้ายๆๆๆๆๆ\"ดังเต็มไปหมดทั้งสมองตอนนี้แตนไม่อยากคิดอะไรแล้ว เธอยืนปล่อยให้ฝนชะล้างความเสียใจไปให้หมด แล้วซักพักก็มีผู้ชายคนหนึ่งส่งร่มมาให้เธอและเดินไปเลย แต่เธอก็ไม่ได้สนใจคนๆนั้นซักนิด คนที่เธอสนใจได้ไปจากเธอแล้วนี่
          จากวันนั้นมาก็ 2ปีแล้วสินะ และจากวันนั้นเธอสัญญากับตัวเองว่าจะไม่มีความรักอีกแล้ว  และเธอก็เข้านอนอย่างเร็วเพราะพรุ่งนี้เธอต้องไป ร.ร.
      พอแตนไปถึงร.ร.แตนก็ไปทักเพื่อนๆกลุ่มเธอกลุ่มของเธอกลุ่มผู้หญิงมี 4คน ประกอบด้วย แตน  ติส  รัน รุย  ทั้ง4 คบกันมาตั้งแต่ม.ต้นและรู้เรื่องเธอกับพี่พรตดี รวมทั้งที่แตนจะไม่มีความรักอีกด้วย ทั้ง4คนเป็นเพื่อนที่รู้ใจมาก และเพื่อนๆก็กังวลเรื่องที่แตนไม่มีคนรักจึงพยายามหาหนุ่มๆ มาแนะนำให้แตนรู้จักแต่แตนไม่เคยสนในเลย จนเพื่อนๆเหนื่อยใจ
          “หวัดดีจ้าเพื่อนๆ”แตนเดินเข้าไปทักเพื่อนของเธอ
          “หวัดดีจ้า”
          “เป็นไงบ้างจ๊ะเมื่อวานไปเที่ยวกับแฟนเธอน่ะ ยัยติส”แตนถาม
          “เลิกกันแล้วล่ะ” เป็นไปตามความคาดหมายของเพื่อนๆเพราะติสนั้นคบใครไม่ได้นาน เพราะเป็นคนขี้รำคาญ แต่เธอก็ป๊อปมากเลย (กลุ่มของแตนเป็นกลุ่มที่ป๊อปมากๆในรร.)
          “นึกแล้ว”
          “ไม่ต้องมาสนใจเรื่องชั้นหรอก มาสนใจเรื่องตัวเองเหอะเมื่อไรจะมีแฟนซักทีน่ะ แกควรจะเลิกสนใจเรื่องพี่พรตได้แล้วเค้า ก็มีคนใหม่ไปแล้ว และแกก็ควรหาคนใหม่ได้แล้ว”
          “ชั้นก็ไม่ได้สนใจเค้าแล้วซักหน่อย ยัยติสไม่ต้องทำเป็นรู้ดีน่า”
          “ไม่ใช่แค่ติสคิดน่ะพวกเราก็คิดกันทุกคน”
          “แกก็เป็นไปด้วยหรอยัยรัน”
          “พวกเราเป็นห่วงแกนะ”รุยพูดมั่ง
          “จ้าชั้นรู้น่าว่าพวกแกเป็นห่วง”
          “เพราะฉะนั้นวันนี้มันวาเลนไทน์พวกชั้นจะแนะนำให้แกรู้จักคนๆหนึ่ง โอเค” ติสพูดเองเออเอง
          กริ๊งๆๆๆๆ (เสียงกริ่งดังพร้อมกับอ.ประจำชั้นเดินเข้ามาโฮมรูม) แตนเลยไม่ได้ปฏิเสธ เพราะเธอยังฟังไม่รู้เรื่องเลย แต่พวกนั้นก็เออออกันไปแล้ว
          กริ๊งๆๆๆๆ เสียงกริ่งเลิกเรียน ทำให้แตนคิดว่า “ซวยแล้วกู” ขณะที่แตนหำลังจะหนี พวกเพื่อนเธอก็มาจับตัวเธอไว้
          “จะหนีไปไหนฮะยัยแตน”รุยพูด แตนเลยได้แต่ทำหน้าแหยๆ
          ‘ช่างมันไว้ค่อยไปปฏิเสธทีหลังก็ได้’ แตนคิดในใจ
                     \"เออๆ ไปก็ได้\"แล้วพวกเธอก็เดินไปที่สวนสนุกที่นัดหมาย
                     \"แล้วแกไม่ต้องคิดปฏิเสธเค้าเลยนะ พวกชั้นจะอยู่กับแกจนกลับบ้านเลย\"รันพูดดักคอ
                     \"ไม่หรอกน่าแล้วพวกแกไม่ไปไหนวันวาเลนไทน์หรอ\"
                     \"พวกชั้นก็ไปกับเพื่อนๆของ ไกท์ ก็ได้\"
                     \"ไกท์ไหนของพวกแกวะ\"
                     \"ก็คนที่พวกชั้นแนะนำให้แกรู้จักน่ะสิ\"
                     \"อ้อหรอ แล้วไหนอ่ะชั้นว่าพวกนั้นไม่มาแล้วกลับเหอะ\"
                     \"ใครว่าไม่มา\"เสียงหนึ่งดังมาพร้อมกับเพื่อนของเขาอีก3คน
                     \"อ้าว ไกด์มาแล้วหรอ\"ติสทัก
                     \"อืม ติส นี่ แต๊งค์ เฟียซ แล้วก็ มีน\"ไกท์แนะนำ
                     \"แล้วนี่ รัน รุย แล้วก้อ... แตน\"แตนเห็นติสแอบขยิบตาให้นายไกท์ตอนพูดชื่อเธอ
                     \"งั้นเราแยกย้ายกันเหอะ\"
                     \"อ้าวเราไม่ได้ไปด้วยกันหรอ\"แตนโวย
                     \"ป่าว ก็แยกย้ายกันไปแล้วทุ่มนึงเจอกันที่ชิงช้าสวรรค์\" รุยบอกแล้วก็เดินไปกับมีนแล้วทุกคนก้ไปเหลือเพียงไกท์กับแตน
                     \"เราก็ไปกันบ้างดิ\"
                     \"เออ..\"ยังไม่ทันที่แตนจะพูดไกท์ก็ลากแตนไปซะแล้ว
                     \"ไม่ต้องคิดมากน่าแค่สนุกก็พอเราเล่นไรก่อนดีอ่ะ นี่ละกันไปเหอะ\"แล้วไกท์ก็ลากแตนไปที่นู่นที่นี่ แตนรู้สึกสนุกสนานมาก และก็รู้ว่าไกท์เป็นคนดีเมื่อแตนเดินสะดุดในบ้านผีสิงขาแพลงเขาก็ช่วยอุ้มแตนออกมาแถมยังเดินไปซื้อน้ำมาให้อีก แล้วพอถึงเวลาที่นัดเจอกันทุ่มนึงฝนก็เทลงมาอย่างหนัก พอแตนหันมาก็หาไกท์ไม่เจอ
                     \"เขาหายไปไหนนะทิ้งกันได้ไงเนี่ย นึกว่าจะเป็นคนดีที่แท้ก็นะ\"ทำให้แตนนึกถึงตอนที่เลิกกับพี่พรต
      \'แล้วทำไมเราต้องเสียใจด้วยนะเราไม่ได้ชอบไกท์ซะหน่อย\'แตนคิด
                     \'อ้าวทำไมไม่เปียกแล้วอ่ะเหมือนตอนนั้นเลย\' แตนคิด
                     \"ใครว่าทิ้งก็ไปซื้อร่มมาให้เนี่ย\"
                     \"อ้าวโทดที\" แตนหันไปยิ้มแหยๆ
                     \"เราไปนั่งชิงช้าสวรรค์หลบฝนกันเถอะ\"
                     \"แล้วคนอื่นๆเอาไงอ่ะ\"
                     \"เดี๋ยวค่อยโทรหาตอนฝนหยุดก็ได้\"
                     \"เอางั้นก็ได้ ในไปกันเถอะ\"
                     พอขึ้นมาบนชิงช้าสวรรค์ทั้ง2 คนก็เงียบไม่ยอมพูดอะไรกันจนแตมรู้สึกอึดอัด เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อกี๊นี้จึงถามไกท์ว่า
                     \"เอ่อ ไกท์ เราเคยเจอกันที่ไหนป่าวอ่ะ\"
                     \"เธอนึกออกแล้วหรอ\"ไกท์ถาม  \"เธอเป็นคนให้ร่มฉันในวันฝนตกช่ายป่ะ\"
                     \"อืมช่าย และชั้นก็ชอบเธอมาตลอดเลยนะ เธอคงไม่รู้หรอกเรามองเธอมาตั้งแต่ม.ต้นเราอยู่คนละห้องกับแตนน่ะ แล้วแต่เธอก็มีแฟนแล้วแต่วันนั้นที่เธอเลิกกับเขาน่ะ เราบังเอิญเห็นเลยเอาร่มไปให้เธอและเรารู้จักติสเพราะว่าติสเพิ่งเป็นแฟนเพื่อนเราแตงค์น่ะ เราเลยถือโอกาสให้ติสพาเธอมาวันนี้น่ะ\"
                     \"แผนสูงเชียวนะ นายเนี่ย\" แตนพูดอายๆ แหมก็เขาเพิ่งบอกชอบเธอนี่
                     \"แตนเป็นแฟนเราได้ป่ะ\"
                     \"อืมคือตอนนี้เรายังไม่อยากคยกับใครนะ\" พอได้ยินแตนพูดงี้นายไกท์เลยจ๋อยไปเลยแตนจึงรีบบอกว่า
                     \"แต่เราลองคบกันเป็นเพื่อนไปก่อนละกันถ้าชั้นพร้อมเมื่อไหร่จะบอกนายนะ แต่ว่านายรอได้รึป่าวล่ะ\"
                     \"เรารอมาตั้ง5ปีแล้วจะรออีกซักหน่อยจะเปนไรไปล่ะ\"
             แล้วทั้ง2ก็ยิ้มให้กัน แตนเชื่อว่าความรักครั้งนี้จะต้องไปได้ดีแน่ๆและเธอก็เชื่อว่าเธอกับไกท์จะทำได้ดีทีเดียวล่ะ

      ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      ความคิดเห็น

      ×