ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 84,948 Views

  • 121 Comments

  • 632 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    411

    Overall
    84,948

ตอนที่ 57 : 19 เมียจ๋า 35%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2380
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    4 ธ.ค. 61



19 

เมียจ๋า

ฝ่ามือเหี่ยวย่นตามอายุขัยเจ้าของ ทว่าแลดูสุขภาพดีบรรจงก้มลงวางและจรดหน้าผากบนหมอนกราบช้าๆ แบบเบญจางคประดิษฐ์ ใบหน้าหญิงชราระบายรอยยิ้มขณะสายตาภายใต้แว่นหนาทอดมองพระพุทธรูปประจำบ้านปางนาคปรกซึ่งเด่นสง่าบนจุดสูงสุดของโต๊ะหมู่บูชา คุณหรีดแหงนหน้ามองเพดานห้องพระที่สูงโล่งกินพื้นที่บ้านทั้งชั้นหนึ่งเลยไปจนถึงชั้นสองอย่างภาคภูมิใจ บ้านที่มีอายุพอๆ กับคทา บ้านที่เป็นรังรักของท่านกับสามี

กาลเวลาผันผ่านนานนับสิบปี หากแต่กลิ่นอายหอมหวนความรักของคุณหรีดกับสามียังคละคลุ้งเต็มบ้าน หญิงสูงวัยเคลื่อนตัวมาทางฝั่งซ้ายของโต๊ะหมู่บูชา ดอกดาวเรืองซึ่งท่านจัดช่ออย่างเอาใจใส่บนใบเตยหอมที่ปลูกเองถูกวางลงในแจกันแต่ละใบหน้ากรอบไม้บรรจุรูปบุคคลผู้ลาจากภพภูมินี้ไปแล้ว ฝ่ามืออวบอูมสัมผัสแผ่วเบาบนภาพถ่ายคู่ชีวิตที่ไร้เศษฝุ่นเนื่องจากได้รับการดูแลรักษาเป็นอย่างดี หยาดน้ำใสคลอดวงตา ไม่ใช่น้ำแห่งความเศร้าเสียใจ ทว่าเป็นหยาดน้ำแห่งความปลื้มปริ่มยินดี

หรีดมีความสุขที่สุด พี่เองก็มีความสุขเหมือนหรีดใช่ไหมคะใบหน้าสามีในภาพถ่ายดูสดใสคล้ายกำลังส่งยิ้มให้ท่านเช่นกัน...รอยยิ้มที่แสนคุ้นเคย น้ำตาลจะแต่งงานพรุ่งนี้แล้ว เจ้าหญิงของเรากำลังจะเป็นฝั่งเป็นฝาค่ะ พี่เป็นกำลังใจให้หลาน เป็นกำลังใจให้หรีดด้วยนะคะ

ท่านมองรูปนั้นอยู่พักใหญ่ ราวกับเก็บเกี่ยวกำลังใจจากคนไกล หญิงสูงวัยมักใช้เวลาในห้องพระคราวละนานๆ ห้องนี้นอกจากทำให้จิตใจสงบ ยังเป็นเสมือนมุมส่วนตัวที่นำพาให้ได้ใกล้ชิดกับสามีผู้ล่วงลับอีกครั้ง

ส่วนตาเกลือ พี่ก็ไม่ต้องห่วงนะคะ คงแต่งตามๆ ยายน้ำตาลไปนั่นแหละค่ะ รายนั้นยืนยันกับหรีดหนักแน่นว่าคนที่คบอยู่คือแม่ของลูกในอนาคตใบหน้าตามแบบฉบับสาวใต้แท้ๆ อย่างวันเสาร์แล่นเข้ามาในมโนภาพ พาให้รอยยิ้มเอ็นดูฉาบดวงหน้าคุณหรีดไปด้วย หนูนุกที่หรีดเคยเล่าให้พี่ฟังไงคะ

ทั้งใบหน้าและรูปร่างณกรณ์ถอดแบบมาจากคนเป็นปู่แทบทุกตารางนิ้ว หากแต่สิ่งที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงชนิดไม่เห็นฝุ่นคือนิสัยใจคอ ความเจ้าชู้ ความเจ้าเล่ห์ ลูกล่อลูกชนที่มีมากมายเป็นพะเรอเกวียน สิ่งเหล่านี้ได้มาจากใครคุณหรีดก็สุดคาดเดา และด้วยหน้าตาที่เป็นแม่เหล็กดึงดูดสาวๆ เข้ามาหานี่แหละที่ทำให้ท่านหนักใจซ้ำยังปวดเศียรเวียนเกล้าไม่เว้นวัน

หนูนุกไม่เหมือนคนอื่นๆ ค่ะพี่ เด็กคนนี้น่ารักอย่างที่หลานชายเราบอกไว้ ดูแล้วไม่ได้มีพิษมีภัยอะไร แถมหนูคนนี้ยังคอยเป็นห่วงเป็นใยพวกเราทั้งบ้าน อาทิตย์ก่อนบ้านเรามีเรื่องค่ะ หรีดรู้สึกผิดมากจนไม่กล้าเล่าให้พี่ฟัง ตาเกลือสารภาพแล้วว่าพาหนูนุกชิงสุกก่อนห่าม ดีไม่ดีในท้องหนูนุกตอนนี้อาจจะมีเหลนของเราวิ่งเล่นอยู่แล้วก็ได้นะคะพี่

กลีบดาวเรืองกลีบหนึ่งหล่นร่วงจากช่อดอกทันทีที่คุณหรีดเอ่ยประโยคจบ ความเคลื่อนไหวรวดเร็วปานจรวดและกลีบดอกสีเหลืองส้มตัดกับชั้นวางรูปถ่ายซึ่งทำจากไม้เบญจพรรณสีเข้มเนื้อดีดึงดูดสายตาหญิงชราให้หลุบต่ำลงมองจุดเกิดเหตุ

พี่กำลังบอกอะไรหรีดหรือเปล่าคะดวงตาหญิงชราเปล่งประกายทอแสงแห่งความหวัง หรือพี่จะมาเกิดในท้องหนูนุก ใช่ ต้องใช่แน่ๆ

นิ้วสั่นๆ เอื้อมหยิบกลีบดอกดาวเรืองขึ้นมาพินิจพิจารณา ดอกไม้ที่เป็นดอกไม้แสนโปรดของทุกคนในบ้านแวววิริยา เป็นดอกไม้ชนิดแรกและชนิดเดียวที่สามีมอบให้ท่านตั้งแต่วันแรกที่เริ่มคบกัน จนกระทั่งอีกฝ่ายลาโลกไปก่อนด้วยโรคหัวใจวายเฉียบพลัน

พี่ไม่ต้องห่วงนะคะ หรีดยังอยู่ หรีดจะดูแลทุกอย่างของครอบครัวเราให้ดีที่สุดค่ะ น้ำตาลหลานสาวเราจะเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในวันพรุ่งนี้ ต้นกล้าเป็นคนดีค่ะ หรีดแน่ใจว่าเขาจะดูแลหลานเราได้ดีเท่าๆ กับที่เราดูแลน้ำตาลมาตลอด ส่วนตาเกลือ เห็นทีหรีดต้องจับมือยายลำดวนของหนูนุกไปหาฤกษ์แต่งงานให้เสียแล้วค่ะ

 


ห้องนั่งเล่นบ้านแวววิริยาได้รับการตกแต่งใหม่เพื่องานมงคลสมรสระหว่างนางสาวณัฐกานต์ แวววิริยา และร้อยตำรวจเอกเนติพัฒน์ สุวรรณเมฆ เก้าอี้หวายประจำบ้านรวมทั้งเครื่องใช้เครื่องอำนวยความสะดวกต่างๆ ก็ถูกยกออกไปเป็นการชั่วคราว ขณะนี้เหลือเพียงห้องสี่เหลี่ยมสีขาวโล่งอันมีต้นไม้ดอกไม้ประดับไว้พองามเหมาะแก่การทำพิธีมงคล ประตูกระจกบานเฟี้ยมทั้งสองฝั่งเปิดออกให้ลมเย็นๆ จากธรรมชาติเข้ามาด้านใน ชิดผนังแข็งแรงเจ้าภาพใช้เป็นที่ตั้งโต๊ะหมู่บูชาและเป็นที่นั่งของพระภิกษุสงฆ์ทั้งสิบรูป

บทสวดเจริญพระพุทธมนต์สิ้นสุดลงแล้ว คู่บ่าวสาวและแขกเหรื่อก้มลงกราบพระคุณเจ้าเพื่อรับศีลรับพร ห้องทั้งห้องถูกโอบล้อมด้วยความอิ่มอกอิ่มใจ รอยยิ้มทุกคนในงานยืนยันมวลความสุขเหล่านี้ได้เป็นอย่างดี ณัฐกานต์อยู่ในชุดไทยบรมพิมาน ผ้าไหมสีแดงเลือดนกยกทองทั้งผืนอันเป็นของสะสมของย่าถูกนำออกจากตู้ไม้สลักลงรักปิดทองมาใช้เพื่อการนี้ เสื้อพิธีเช้าเป็นเสื้อแขนยาวทรงกระบอกสีงาช้างตัดกันกับผ้าสีเข้มท่อนล่าง และยังมีเข็มขัดทองคาดทับผ้านุ่งเอาไว้เสริมให้ผู้สวมใส่ดูสวยสง่าราวหลุดออกมาจากภาพถ่ายควรค่าแก่การเก็บสะสม

บ่าวสาวรับน้ำมนต์ คนอื่นๆ ก็ขยับเข้ามาใกล้ๆ หลวงพ่อนะ

พระภิกษุสงฆ์รูปหนึ่งเอ่ยขึ้นขณะเตรียมพรมน้ำพระพุทธมนต์จากบาตรใบโตที่ลูกศิษย์ยื่นมาให้ ทุกคนในห้องพิธีต่างขยับเข้ามาใกล้เพื่อรอรับความมงคล คู่บ่าวสาวหันมายิ้มให้กันแวบหนึ่ง ก่อนคลานเข้าไปใกล้แล้วกระพุ่มมือ

ชีวิตราบรื่น ร่มเย็นเป็นสุขเหมือนน้ำนะโยมนะ

สาธุ

เสียงรับพรของสองครอบครัวและแขกเหรื่อที่มาร่วมในพิธีเช้าดังขึ้นประสานกัน พระสงฆ์ทยอยออกจากห้องหลังพิธีทุกอย่างเสร็จสิ้นโดยมีณกรณ์กับกลุ่มเพื่อนสนิทคอยอำนวยความสะดวก โบราณบอกว่าพี่แต่งก่อน น้องแต่งทีหลัง แต่สำหรับคุณหรีดแล้ว ใครแต่งก่อนก็ได้ ขอเพียงแค่ให้หลานมีความสุขเป็นพอ และเชื่อว่าณกรณ์ก็อยากส่งมือน้องสาวให้กับผู้ชายที่ไว้ใจได้เสียก่อน ตัวเองจึงจะขอสละโสดตาม หลานชายท่านรักน้องยิ่งกว่าอะไร

น้ำตาลสวยมากลูก ย่าดีใจที่วันนี้หลานสาวย่าเป็นฝั่งเป็นฝาคุณหรีดลูบศีรษะหลานกับหลานเขย เบาใจที่คนดูแลณัฐกานต์ต่อคือเนติพัฒน์ ชายหนุ่มที่เปรียบเสมือนหลานรักอีกคน ต้นกล้าก็ภูมิฐานมากลูก ใส่ชุดนี้แล้วดูเข้ากันดีกับชุดน้ำตาล

ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะครับย่าวันนี้ชายหนุ่มอยู่ในชุดข้าราชการขาว ประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ครบดูสง่า

ขอบคงขอบคุณอะไรกัน มันเป็นความสุขของย่าเหมือนกันลูก ย่าสิต้องขอบใจพวกเจ้าที่มีวันนี้ให้ย่าเห็น หลานมีความสุข ย่ามีความสุขมากกว่าหลายเท่าเชียวลูก

ครับ วันนี้เป็นวันแห่งความสุข

นั่นปะไร เผลอๆ ย่าลืมตัวแล้วอวยพรพวกเจ้าเสียตั้งแต่ตอนนี้ ไปๆ เตรียมตัวกันได้แล้วลูก ย่าจะรวบยอดอวยพรตอนรดน้ำสังข์ทีเดียวเลย แท่นรดน้ำสังข์ทางโน้นคงพร้อมแล้วคุณหรีดลุกขึ้นยืนโดยมีหลานเขยคอยประคอง

ย่าขา เจิมหน้าผากให้น้ำตาลกับพี่ต้นนะคะการเจิมมงคลควรเป็นหน้าที่ของญาติผู้ใหญ่ที่คู่บ่าวสาวเคารพนับถือ และเธอก็อยากให้ย่าหรีดเจิมมงคลให้ ท่านเป็นคนที่เธอรักมาก ซ้ำยังเป็นแม่สื่อแม่ชักคนสำคัญ หากไม่มีท่าน เธอกับพี่ต้นจะมีวันนี้หรือเปล่าก็สุดรู้

ทำไมจะไม่ได้ล่ะลูก

ไม่ทันที่กองทัพงานแต่งจะเคลื่อนจากห้องพิธีพระพุทธมนต์ไปยังลานรดน้ำสังข์ เสียงเจื้อยแจ้วก็ดังขึ้นมาเสียก่อน

แม่จ๋าสวยจังเลย พ่อจ๋าก็หล่อ

หนูน้อยผู้เป็นดังลมหายใจของเนติพัฒน์วิ่งต๊อกแต๊กเข้ามากอดพ่อจ๋ากับแม่จ๋าแนบแน่น แถมหอมห้าจุดซ้ำไปอีกหลายๆ ครั้ง ณัฐกานต์หันซ้ายหันขวาให้ลูกสาวสุดที่รักหอมอย่างไม่ห่วงว่าเครื่องสำอางซึ่งถูกบรรจงแต่งแต้มมาอย่างประณีตจะเลอะเปลอะใบหน้า

วันมงคลวันนี้กณิศาน่ารักไม่แพ้เจ้าสาว หนูน้อยตื่นนอนแต่เช้าเพราะตื่นเต้นกับงานแต่งงาน ร่างตุ้ยนุ้ยอยู่ในชุดไทยสมัยรัชกาลที่ห้าแบบแขนสั้นซึ่งมารดาเลี้ยงเป็นคนเลือกให้ ไม่รู้ว่าความเป็นกุลสตรีของชุดหรือเปล่าที่ทำให้เด็กหญิงเรียบร้อยผิดแปลกจากทุกวัน กณิศาชอบเสื้อลูกไม้สีเหลืองอ่อนกับผ้านุ่งสีแดงเลือดนกเช่นเดียวกับแม่จ๋า ผมยาวนุ่มสลวยถูกวันเสาร์จับถักเปียเกล้าเก็บวนรอบศีรษะคาดทับไว้ด้วยที่คาดผมมุก แก้มสีชมพูเปล่งปลั่งตามธรรมชาติกับท่าทางดีใจและดวงตาแป๋วแหววนั่นเรียกรอยยิ้มจากแขกเหรื่อให้เอ็นดูเจ้าของร่างกลมป้อมกันเป็นทิวแถว

คุยกับน้องต้นข้าวไปก่อนนะลูก คงคิดถึงแม่จ๋าพ่อจ๋า ไม่ได้เจอกันตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ย่าขอไปดูทางโน้นก่อน

ค่ะย่า เดี๋ยวพวกเราตามไปค่ะ

เดี๋ยวย่าให้หนูนุกมาเรียกนะคุณหรีดพูดจบก็เดินจากไป ปกติแล้วยามก้าวเดิน มาดนางพญาจะเปล่งประกายออกจากตัวหญิงชราอยู่เนืองนิตย์ แต่วันนี้ประกายนั้นดูเด่นชัดเจิดจรัสยิ่งกว่าทุกวัน

ลูกสาวแม่จ๋าก็สวยค่ะ ไหนหมุนให้แม่จ๋าดูหน่อยสิคะณัฐกานต์พูดหลังหยิกแก้มยุ้ยอย่างมันเขี้ยว แล้วหอมสลับซ้ายขวาไปหลายฟอด เพิ่งเห็นหนูน้อยชัดๆ ก็ตอนนี้ ตั้งแต่เช้าเธอวุ่นอยู่กับการแต่งชุดไทยจนต้องฝากกณิศาให้วันเสาร์ดูแลแบบเฉพาะกิจ

นิ้วชี้กับนิ้วโป้งทั้งสองข้างของหนูน้อยจีบหยิบผ้านุ่งทรงตรงแม้จะหยิบขึ้นมาได้ไม่มาก หากก็ยังพยายามจับให้พองออกเหมือนกับที่แม่จ๋าจับกระโปรงชุดเจ้าสาวให้บานพลิ้วแล้วหมุนรอบตัวคราวไปลองชุดแต่งงานครั้งสุดท้ายแล้วเธอติดสอยห้อยตามไปด้วย

กระโปรงน้องไม่บานค่ะแม่จ๋า

คุณแม่กำมะลอผู้ควบตำแหน่งผู้หญิงคนสำคัญที่สุดของงานวันนี้ยิ้มยิงฟันให้ลูกสาวคนสวยด้วยความเอ็นดู ใบหน้าสงสัยและปากจู๋นั่นเล่นเอาเธอต้องลอบหัวเราะ

วันนี้ไม่ทำปากจู๋หนึ่งวันค่ะ แม่จ๋าอยากเห็นน้องต้นข้าวยิ้มกว้างๆ ให้แม่จ๋าจังเลยค่ะณัฐกานต์หอมหน้าผากเล็กไปอีกฟอดเมื่อได้รับรอยยิ้มยิงฟันกลับมา กระโปรงน้องต้นข้าวไม่บานไงคะก็เลยดึงขึ้นมาไม่ได้ แต่น้องต้นข้าวแค่หมุนตัวให้แม่จ๋าดูเฉยๆ ก็พอแล้วค่ะ

สาวน้อยไม่เข้าใจเท่าไรนัก แต่สุดท้ายก็คลี่ยิ้มแล้วหมุนตัวช้าๆ ให้คนตรงหน้าดู

น่ารักมากเลยค่ะ ถามพ่อจ๋าดูสิคะว่าน่ารักไหม

น้องน่ารักไหมคะพ่อจ๋ากณิศาทำตามที่แม่บอกทันที ได้รับคำชมจากณัฐกานต์หนูน้อยมั่นใจมากขึ้น ถึงแม้ว่าผ้านุ่งจะคลี่ให้บานออกไม่ได้อย่างที่ต้องการก็ตาม

น่ารักที่สุดเลยค่ะเนติพัฒน์ย่อตัวลงให้เสมอลูก มือแกร่งวางลงบนเส้นผมนุ่มที่ตอนนี้ถูกเกล้าเปียเก็บไว้ดูเรียบร้อย วันนี้ใครแต่งตัวให้น้องต้นข้าวน้า

อานุกค่าหนูน้อยยิ้มอย่างภาคภูมิ แต่พอนึกอะไรขึ้นได้ รอยยิ้มในดวงหน้าจิ้มลิ้มก็แผ่วลงอีกครั้ง แต่กระโปรงน้องไม่บานค่ะ

ณัฐกานต์ย่อตัวนั่งลงเคียงข้างเนติพัฒน์แล้วจับมือเล็กของกณิศาขึ้นมาข้างหนึ่ง

ตอนเช้าเราใส่กระโปรงที่ไม่บานก่อนไงคะ ดูสิคะ กระโปรงแม่จ๋าก็ไม่บานเหมือนกันหญิงสาวเห็นสายตาสนใจคู่นั้นก้มลงมองผ้านุ่งเธอแล้วคลายหน้าปูเลี่ยนก็เริ่มเบาใจ ช่วงเวลาแห่งการหลอกล่อจึงกลับมาอีกครั้ง เธอควรยกเรื่องชุดเย็นมาพูด ไม่อย่างนั้นกณิศาคงได้หน้ามู่ไปทั้งวัน ช่วงเย็นไงคะ น้องต้นข้าวมีอีกชุด

ชุดสีเดียวกันหรือคะ

ค่ะ ชุดน้องต้นข้าวที่เราไปเลือกด้วยกัน ตัวที่มีกระโปรงบานๆ ค่ะ

ใส่คะ น้องชอบชุดนั้นค่ะ

ความสดใสซึ่งหนีไปเที่ยวเสียไกลอยู่พักหนึ่ง คืนสู่เด็กหญิงตัวเล็ก ร่างกลมป้อมหมุนรอบตัวเองอีกระลอกอย่างดีใจ ทุกคนที่ยังอยู่ในห้องพิธีระบายยิ้มเย็น ภาพพ่อแม่ลูกเบื้องหน้าดูอบอุ่นในสายตาคนมอง เจ้าสาวในชุดไทยไม่ใช่แม่แท้ๆ ของหนูน้อย ทว่าสิ่งที่แสดงออกมาหากใครไม่รู้ภูมิหลังมาก่อน ไม่มีทางรู้เลยว่าทั้งหมดคือความรักนอกสายเลือดอันปราศจากเงื่อนไขใดๆ

ขอโทษนะคะเจ้าของใบหน้าหวานคมปรากฏตัวขึ้นพร้อมรอยยิ้มหวานไม่แพ้ดวงหน้า เรียนเชิญทุกคนไปที่ลานรดน้ำสังข์ค่ะ เชิญค่ะ ทางโน้นเรียบร้อยแล้ว บ่าวสาวด้วยนะคะ

ขอบคุณมากค่ะพี่นุกเจ้าสาวคนสวยยิ้มให้ว่าที่พี่สะใภ้ แล้วลุกขึ้นด้วยการช่วยเหลือจากเจ้าบ่าว การนุ่งผ้าผืนแคบนั่งเป็นเวลานานก็ทำให้ขาชาไม่น้อย ณัฐกานต์มองหน้าชายหนุ่มที่กำลังจะใช้ชีวิตร่วมกันก็อดแหย่ไม่ได้ ไปกันเถอะค่ะ น้ำตาลอยากถูกรดน้ำสังข์จะแย่แล้ว”

งั้นหรือ น้ำตาลอยากเข้าหอไวๆเนติพัฒน์ยิ้มอย่างเป็นต่อ ชอบทุกครั้งที่สามารถทำให้หญิงสาวอายม้วนได้

อีบุ๊กสามารถโหลดได้ที่ MEB ค่ะ ฝากด้วยน้า
ส่วนหนังสือสั่งได้ทางแฟนเพจหรืออีเมล worasith.dew@gmail.com ค่ะ


ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก
วรศิษฏ์
www.mebmarket.com
“หนาวหรือเปล่า พี่เบาแอร์ให้ไหม” ชายหนุ่มบอกด้วยความหวังดีเนื่องจากเห็นเพียงใบหน้าสวยเฉี่ยวเท่านั้นที่โผล่พ้นผ้านวมขึ้นมา“ไม่หนาวค่ะ กำลังดี พี่ต้นนอนเถอะ เดี๋ยวน้ำตาลคงง่วงแล้วหลับไปเองนั่นแหละค่ะ”ฟังคำบอกอ้อมแอ้มไม่เต็มเสียง เนติพัฒน์ก็รู้ได้ทันทีว่าเหตุผลคงเป็นเพราะกลัวเขาทำมิดีมิร้าย ริมฝีปากหนายกยิ้มกระหยิ่มใจ ก่อนเอ่ยสิ่งที่ทำให้ขนทุกเส้นบนร่างกายคนฟังพร้อมใจกันยืนตรง“งั้น...พี่เกาหลังให้ไหม”“ห้ะ ! อะไรนะคะ” กะ...เกาหลังอย่างนั้นหรือ เกาหลังแล้วยังไงต่อล่ะคะพี่ต้นกล้า !


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #69 punnada400 (@punnada400) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 21:53

    แต่งแล้วๆ

    #69
    0