ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 84,970 Views

  • 121 Comments

  • 632 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    433

    Overall
    84,970

ตอนที่ 36 : 12 ภารกิจพิชิตรัก 35%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 135 ครั้ง
    19 ต.ค. 61




12 

ภารกิจพิชิตรัก


“สวัสดีค่ะอานุก”

วันเสาร์เงยหน้าขึ้นจากหม้อไข่หวานทันทีหลังได้ยินเสียงเล็กๆ เรียกชื่อตัวเอง และก็ได้เห็นเด็กผู้หญิงหน้าตาจิ้มลิ้มในชุดนักเรียนอนุบาลชื่อดังของจังหวัดยืนถอนสายบัวอยู่ข้างเคาน์เตอร์ภายในตัวร้าน พอทักทายเสร็จเรียบร้อยลูกค้าตัวจิ๋วก็ยิ้มให้จนเห็นฟันขาวเกือบครบทุกซี่

“สวัสดีค่ะ” หญิงสาวรับไหว้แล้วยิ้มกลับโดยอัตโนมัติ ลูกสาวใครหนอ...น่าฟัดน่ากอดเสียจริง แถมยังรู้จักชื่อเธออีกด้วย

“น้องมากินบัวลอยอร๊อยอร่อยค่ะอานุก”

“หนูชื่ออะไรคะ”

“น้องชื่อน้องต้นข้าวค่ะ ชื่อจริงเด็กหญิงกณิศา สุวรรณเมฆ อยู่อนุบาลสองทับสอง ห้องผีเสื้อ โรงเรียน...ค่ะ” เด็กหญิงแนะนำตัวชุดใหญ่ บอกเสร็จสรรพแม้กระทั่งห้องเรียน

“ค่ะคนเก่ง” คนฟังยิ้มเอ็นดู ดูตรงเอี๊ยมผ้ากันเปื้อนสีแดงสกรีนลายก็เห็นว่าเป็นรูปผีเสื้อสองตัวตามที่เจ้าตัวบอกว่าอยู่ห้องนี้ แต่เอ๊ะ ! ‘น้องต้นข้าวทำไมถึงคุ้นชื่อนี้นักนะ

วันเสาร์ละมือจากจวักตักไข่นกกระทาในหม้อน้ำเดือด แล้วจูงมือหนูน้อยไว้ซึ่งเจ้าของมือก็ดูจะเต็มอกเต็มใจ

“มาค่ะ น้องต้นข้าวมานั่งที่เก้าอี้ตรงนี้ก่อนนะคะ แล้วน้องมากับใครเอ่ยไหนบอกอานุกซิ” แม่ค้าขนมหวานคนสวยตั้งคำถามเพราะจากที่เห็นคนซึ่งเรียกแทนตัวเองว่า น้องมาร้านเธอเพียงลำพัง หันมองด้านหลังก็ไม่เห็นว่าจะมีผู้ปกครองของหนูน้อยตามมา ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้และหันไปสั่งลูกจ้างสาวที่กำลังเช็ดโต๊ะตัวที่ลูกค้าเพิ่งออกจากร้านไปได้สักพัก “ลีจ๊ะ ไปดูหม้อไข่หวานแทนพี่ที เบาไฟอ่อนๆ ไว้ก่อนก็ได้ เดี๋ยวพี่กลับไปทำต่อเองจ้ะ”

“ได้ค่ะพี่นุก”

ลีรับคำสั่ง จากนั้นจึงถือถ้วยที่ใช้แล้วเดินผ่านมู่ลี่ประตูเข้าไปเก็บในโซนที่มีไว้สำหรับทำความสะอาด แล้วกลับออกมาประจำหน้าเคาน์เตอร์แทนเจ้านายสาวที่กำลังเปลี่ยนความสนใจจากงานมาเป็นเด็กน้อย

“น้องมากับแม่จ๋า เดี๋ยวแม่จ๋าตามมาค่ะ” เจ้าของร่างตุ้ยนุ้ยที่นั่งแกว่งเท้าไปมาบนเก้าอี้ไม้ตอบคำถามเจื้อยแจ้ว

“ค่ะ งั้นน้องต้นข้าวกินบัวลอยไข่หวานรอแม่จ๋าดีไหมคะ” พอรู้ว่าเด็กหญิงมากับแม่เธอก็อุ่นใจขึ้นมาเปลาะหนึ่ง จากที่ก่อนหน้านี้แอบคิดในใจว่าจะประกาศตามหาพ่อแม่เด็กอย่างไรดี

“กินค่ะ บัวลอยอร๊อยอร่อย”

วันเสาร์หยิกแก้มนุ่มของหนูน้อยเบาๆ อย่างหลงรัก แล้วเดินกลับมาตักขนมหวานใส่ถ้วยให้ลูกค้ากิตติมศักดิ์ได้ลิ้มรส

ไม่นานสาวสวยราวนางแบบที่หลุดมาจากนิตยสารก็ก้าวเข้ามาในร้าน ท่อนขาเรียวกลมกลึงอยู่บนรองเท้าส้นสูงสีขาว มือข้างหนึ่งมีกระเป๋าหนังสีเดียวกันคล้องไว้ ร่างงดงามอยู่ในชุดเดรสเปิดไหล่รัดรูปสีชมพูกลีบบัวยาวเสมอเข่า ท่อนบนเป็นผ้าลูกไม้พลิ้วไหวเล่นระดับกันสองชั้นเพิ่มดีเทลให้ตัวชุดทันสมัยมากขึ้น ไหนจะผมหยักศกสีน้ำตาลเข้มคลอเคลียไหล่นวลเนียนดูน่าค้นหา ส่งให้หญิงสาวดูหวานแต่ซ่อนความเซ็กซี่น่ามองไว้ได้อย่างลงตัว

“พี่นุก สวัสดีค่ะ” ณัฐกานต์ทักทายคนที่พี่ชายพร่ำเพ้อถึงแถมยังก้อร่อก้อติกอยู่ทุกวี่ทุกวันอย่างเป็นกันเอง

“สวัสดีค่ะคุณน้ำตาล” พักนี้หญิงสาวมักมาที่ร้านพร้อมณกรณ์หลายต่อหลายครั้ง เจ้าของร้านจึงจำได้ดีว่าลูกค้ารายใหม่คนนี้คือคนรักของเขา เห็นแล้วก็อดชื่นชมในความตาถึงของชายหนุ่มไม่ได้

“ยายตัวเล็กกวนอะไรพี่นุกหรือเปล่าคะ” ผู้มาใหม่ยังยืนที่เดิมแต่พยักพเยิดไปทางคนตัวเล็กซึ่งเธอส่งมาเป็นทัพหน้า

...เก่งจริงๆ ลูกสาวแม่จ๋า

“ยายตัวเล็ก ?” วันเสาร์หันมองตาม เห็นเพียงหนูน้อยเอี๊ยมแดงเท่านั้นที่พอจะเข้าข่ายสรรพนาม ยายตัวเล็ก

“ค่ะ น้องต้นข้าวน่ะค่ะ คนนั้น” ณัฐกานต์ยืนยันโดยยกมือเรียวที่เล็บสวยเคลือบสีชมพูแต้มจุดขาวไว้อย่างไม่เป็นระเบียบแต่ดูมีสไตล์ชี้ไปยังโต๊ะซึ่งมีกณิศานั่งอยู่ “ลูกสาวน้ำตาลเองค่ะ เมื่อกี้น้ำตาลแวะสั่งผัดไทยร้านข้างๆ เลยให้น้องต้นข้าวเข้ามารอในร้านพี่นุกก่อน แต่เย็นๆ แบบนี้คนเยอะ และก็สั่งหลายห่อด้วยเลยรอนานไปนิดค่ะ”

“อ๋อค่ะ นุกก็นึกว่าเด็กที่ไหนเสียอีก” ถึงว่าตอนหนูน้อยแนะนำตัวเธอถึงได้คุ้นชื่อนัก น่ารักน่าชังสมกับที่พี่เกลือโฆษณาไว้ไม่มีผิด แต่หน้าตาไม่เหมือนคุณน้ำตาลเลยสักนิด สงสัยน้องต้นข้าวจะเหมือนพ่อ...อดีตสามีของสาวสวย “เข้ามาในร้านก่อนดีกว่าค่ะ นุกแย่จัง ปล่อยให้คุณน้ำตาลยืนอยู่ตั้งนาน”

เจ้าของร้านสาวเดินนำลูกค้ามาที่โต๊ะด้านใน ก่อนผายมือไปตรงเก้าอี้ไม้หัวโล้นสีเข้ม

“แม่จ๋ามาแล้ว” กณิศายิ้มแป้นเมื่อแม่จ๋ามานั่งเก้าอี้ตัวข้างๆ

“น้องต้นข้าวรอนานไหมคะ แม่จ๋าขอโทษที่ช้านะคะ” เธอจรดปลายจมูกลงบนแก้มใสของคนรอแทนคำขอโทษ หันมองบนโต๊ะอีกทีก็เห็นว่ามีขนมบัวลอยไข่หวานหนึ่งถ้วยถ้วนถูกเลื่อนมาใกล้

“นี่ของน้องต้นข้าวค่ะ แล้วคุณน้ำตาลจะรับเหมือนกันไหมคะ”

“น้ำตาลขอถ้วยหนึ่งค่ะ เสร็จแล้วพี่นุกมานั่งคุยเล่นกับน้ำตาลหน่อยนะคะ”

ไม่ถึงสองนาที บัวลอยไข่หวานกลิ่นหอมน่ากินก็ถูกเสิร์ฟตรงหน้า วันเสาร์นั่งลงฝั่งตรงข้ามตามคำเชิญก่อนหน้านี้

“คุณน้ำตาลมีอะไรจะคุยกับนุกหรือเปล่าคะ” ใจดวงน้อยเริ่มแกว่งไกว หวังว่าคงไม่ใช่เรื่องณกรณ์หรอกนะ

“แหม เรียกอะไรเป็นทางการอย่างนั้นคะพี่นุก เมื่อกี้ก็เรียกน้ำตาลว่าคุณไปสองครั้งแล้ว คนกันเองแท้ๆ คุณเคินอะไรกันคะ เรียกน้ำตาลเฉยๆ ก็พอค่ะ อ้อ ! พี่เกลือบอกว่าพี่นุกอายุมากกว่าน้ำตาลปีนิดๆ ต้องเรียกแทนตัวเองว่าพี่ด้วยนะคะ” อดีตสาวเมืองกรุงร่ายยาวเป็นหางว่าวดุ๊ยดุ่ย “ขอโทษด้วยนะคะ น้ำตาลถือวิสาสะเรียกพี่นุกโดยไม่ได้ขออนุญาต”

“ไม่เป็นไรเลยค่ะ พี่ยินดีมากค่ะน้องน้ำตาล”

“ดีจังค่ะ นึกว่าพี่นุกจะโกรธเสียแล้ว งั้นพี่นุกคิดเสียว่าน้ำตาลเป็นน้องสาวแล้วกันนะคะ”

“ถ้าอย่างนั้นคงมีแต่คนอิจฉาพี่ที่มีน้องสาวน่ารักๆ แบบน้องน้ำตาลนะคะ” วันเสาร์แปลกใจอยู่เหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกสนิทสนมกับน้องสาวคนใหม่ได้รวดเร็วขนาดนี้ ความจริงแล้วเธอควรพาตัวออกห่างจากสาวสวยตรงหน้าเพื่อรักษาหัวใจตัวเองด้วยซ้ำ แต่มิตรภาพแสนจริงใจที่หญิงสาวหยิบยื่นทำให้เธอไม่เห็นแก่ตัวมากพอที่จะทำเช่นนั้น

“พี่สาวน้ำตาลก็สวยค่ะ สวยคมเข้มแบบสาวใต้ แบบนี้แหละค่ะสเปกพี่กะ...” คำพูดนั้นถูกหยุดค้างไว้เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ “เอ่อ น้ำตาลหมายถึงหนุ่มๆ ชอบผู้หญิงคมๆ หน้าหวานๆ แบบพี่นุกน่ะค่ะ”

สามสาวสองวัยคุยกันอย่างถูกคอออกรสออกชาติ จนต่างคนต่างรู้สึกว่าเข็มนาฬิกาหมุนเร็วเหลือเกิน คนที่ยึดติดกับการคุยมากที่สุดหนีไม่พ้นหนูน้อยกณิศาซึ่งเล่าเรื่องที่โรงเรียนให้ฟัง ส่วนคนพูดน้อยที่สุดในที่นี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นวันเสาร์ ทว่าหญิงสาวกลับเป็นผู้ฟังที่ดี

หากณกรณ์ได้มายืนฟังบทสนทนาเหล่านี้ ชายหนุ่มคงปลื้มใจไม่น้อยที่หลานสาวสุดเลิฟและน้องสาวสุดที่รักทำตามคำบัญชาได้ชนิดที่เรียกว่าไม่ขาดตกบกพร่อง

น้ำตาลพาน้องต้นข้าวไปที่ร้านนุกก่อนแล้วกัน ขัดตาทัพแทนพี่ที นี่ถ้าไม่ติดว่าลูกค้ารายใหญ่นัดคุยเรื่องคุมการก่อสร้างรีสอร์ทพี่คงแจ้นไปหาหวานใจพี่ตั้งนานแล้ว

ฮั้นแน่ ไม่เห็นหน้ากันสักวันสงสัยจะลงแดงตาย

เราก็พูดไปโน่น รู้หรือเปล่าว่านุกเขาคิดว่าเราน่ะเป็นเมียพี่และก็อยู่บ้านเดียวกันแล้วด้วย พี่ว่าที่หวานใจพี่คิดได้เป็นตุเป็นตะคงไม่พ้นโดนยายนิกจอมจุ้นเป่าหู

ขนาดนั้นเชียว ก็ได้ๆ น้ำตาลเสียอย่าง เดี๋ยวดูแลว่าที่พี่สะใภ้ให้เองค่ะ พี่เกลือไม่ต้องห่วง

เออสิ มันเป็นหน้าที่ที่น้องสาวที่ดีพึงกระทำ เฮ้อ นุกคิดไปได้ยังไงว่าพี่จะไปหลงรักแม่ม่ายลูกติดอย่างเราเนี่ยฮึยายน้ำตาล

พี่เกลือ พูดดีๆ นะ แม่ม่ายที่ไหนกัน น้องสาวตัวเองโสดสวยซิงขนาดนี้พี่ควรจะภูมิใจ

เอาเถอะๆ ไปได้แล้วไป พวกมดแดงหนุ่มๆ แก่ๆ ยิ่งชอบมาแฝงพวงบัวลอยของพี่อยู่ด้วย...น้องต้นข้าวคะ หนูดูแลอานุกให้อาเกลือทีนะคะ แฟนอาเกลือซ๊วยสวยค่ะ ใจดียิ่งกว่าแม่จ๋า แถมยังมีบัวลอยไข่หวานอร๊อยอร่อยให้น้องต้นข้าวกินด้วย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 135 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #38 Tikkiez13 (@Tikkiez13) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 11:26
    มี EBook ไหมค่ะไรท์
    #38
    1
    • #38-1 (@worasith) (จากตอนที่ 36)
      21 ตุลาคม 2561 / 21:56
      มีแล้วใน MEB ค่ะ ตามมาได้เลย ^ ^
      #38-1